Αυγουστίνος Καντιώτης



Archive for the ‘ΣΥΜΒΟΥΛ. ΣΕ ΜΑΘΗΤΑΣ’ Category

Τα χριστιανικα νειατα ειναι η ελπιδα για ενα καλυτερο μελλον

author Posted by: Επισκοπος on date Ιούλ 12th, 2018 | filed Filed under: ΣΥΜΒΟΥΛ. ΣΕ ΜΑΘΗΤΑΣ, ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ

Τα χριστιανικα νειατα ειναι η ελπιδα για ενα καλυτερο μελλον

Ἀπόσπασμα Κείμενο ἐνθυμίου στὴ λῆξι τῆς σειρᾶς τοῦ λυκείου
τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου
ἔτους 1990 (βλ. «Σάλπιγξ Ὀρθοδοξίας» 1990, σελ. 265).

π. Αυγουστ

«…’Eπάνω στὸ Θαβώρειο ὅρος οἱ μαθηταί ἔμειναν κατάπληκτοι ἀπὸ τὸ πάγκαλο θέαμα τοῦ Ἰησοῦ τοῦ Ναζωραίου, τοῦ ἀκτινοβολοῦντος εἰς τοὺς αἰῶνας, ἔτσι καὶ ἐσεῖς μείνατε εὐχαριστημένοι ἀπὸ τὸ θαβώρειο. Καὶ ὅπως εἶπε ἕνας μαθητής, ὁ φυσικὸς παράδεισος ἔγινε καὶ πνευματικὸς παράδεισος. Ζήσατε ὡραῖες στιγμές. Ἀλλὰ ἡ ζωὴ δὲν εἶνε ἕνα θαβώρειο. Λίγες στιγμὲς διαρκεῖ τὸ θαβώρειο ὄρος. Κάτω στὴν κοινωνία, στὴν σάπια καὶ διεφθαρμένη κοινωνία, ποὺ χορεύουν τὸν πυρρίχιο χορό, ὅλοι οἱ δαίμονες τῆς κολάσεως τοῦ εἰκοστοῦ αἰῶνα, παιδιά μου, θὰ εἶμαι ψεύτης ἐὰν δὲν προετοιμάσω τὶς ψυχές σας, ὅτι θὰ δώσετε ἀγώνας σκληρούς γιὰ νὰ ζήση αὐτὸς ὁ τόπος καὶ νὰ μείνη ἑλληνικός, γιὰ νὰ κυματίζη ἑλληνικὴ σημαία ἐπάνω στὴν Ἀκρόπολι, γιὰ νὰ φωτίζουν τὰ ἄστρα, γιὰ νὰ ρέουν οἱ ποταμοὶ καὶ νὰ θάλλουν τὰ δάση μας. Γιὰ νὰ χαίρουν οἱ χιλάδες νεκροί μας, παιδιά μαρτύρων καὶ ἡρώων. Νὰ εἶστε οἱ νέοι Ταρσίζιοι καὶ οἱ νέοι Παγκράτιοι.
Μὲ τὴν πίστιν αὐτὴν ἐγὼ εὔχομαι μ᾿ ὅλη τὴν ψυχή μου νὰ ζήσετε εἰρηνικὰ. Νὰ μὴν δῆτε αὐτὰ τὰ φρικτὰ θεάματα ποὺ εδαμε ἐμεῖς· παιδιὰ σκοτωμένα, ἀνθρώπους διασκορπισμένους στὰ ψηλὰ βουνὰ καὶ παντοῦ, ποὺ δὲν λειώσαν ἀκόμα τὰ κόκκαλά τους. 500.000 νέοι ἔγιναν λίπασμα γιὰ νὰ ἀνθίση τὸ δένδρο τῆς ἐλευθερίας μας.
Δὲν θέλω νὰ δῆτε τέτοιες ἡμέρες. Εὔχομαι νὰ ζήσετε παραδείσιες ἡμέρες, ἀλλὰ ὁ ὁρίζων σκοτεινιάζει, ὁ Ἁρμαγεδὼν ἔρχεται. Νέοι εἰδωλολάτραι, χειρότεροι ἀπὸ ἐκείνους ποὺ ἀντιμετώπισαν οἱ χριστιανοὶ στὰ ἀμφθέατρα τῆς Ρώμης. Μὲ τὴν φωνὴ «θάνατο στοὺς χριστιανούς»· ἀκούεται ὁ βρυγμὸς καὶ ὁ βρυχηθμὸς τῶν ἀγρίων θηρίων.
Παιδιά, νὰ εἶστε ἕτοιμοι, ἐὰν χρειαστῆ ―καὶ θὰ χρειαστῆ―, γιὰ νὰ ζήση ἡ πατρὶς ἐλευθέρα, γιὰ νὰ ἀπολαμβάνομε τὰ ἀγαθὰ τῆς ἐλευθερίας, γιὰ νὰ νικήση ὁ Χριστὸς ―καὶ θὰ νικήση ὁ Χριστός―. Τὸ ἐπαναλαμβάνω· γιὰ νὰ νικήση ὁ Χριστὸς ―καὶ θὰ νικήση ὁ Χριστός―, χρειάζονται νέοι Ταρσίζιοι καὶ νέοι Παγκράτιοι καὶ εὔχομαι ὅλοι νὰ γίνετε νέοι Ταρσίζιοι καὶ νέοι Παγκράτιοι, ὥστε εἰς αἰῶνας αἰώνων νὰ λατρεύεται Ἰησοῦς ὁ Ναζωραῖος, ὃν παῖδες Ἑλλήνων καὶ Μακεδόνων ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας.
Προσφώνησι στὰ ἀγόρια τῆς κατασκηνώσεως

Μετ᾿ ἐγκαρδίων εὐχῶν

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
† Ὁ Φλωρίνης Αὐγουστῖνος

H EΦΗΒΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΝΟΙΞΗ, ΤΟ ΓΗΡΑΣ ΒΑΡΥΣ ΧΕΙΜΩΝΑΣ. ΠΑΙΔΙΑ ΜΟΥ, ΜΗΝ ΑΝΟΙΓΕΤΕ ΔΙΑΛΟΓΟ ΜΕ ΤΟΝ ΔΙΑΒΟΛΟ, ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΑΦΗΤΕ ΟΠΩΣ Η ΕΥΑ. ΖΗΣΤΕ ΑΛΗΘΙΝΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΑ ΣΑΣ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΘΑΥΜΑΣΤΙΚΑ! Δεν υπαρχει ωραιοτερη ζωη απ᾿ αυτη που ζουμε εμεις οι χριστιανοι

author Posted by: Επίσκοπος on date Μαι 1st, 2018 | filed Filed under: ΣΥΜΒΟΥΛ. ΣΕ ΜΑΘΗΤΑΣ, ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΝΕΟΥΣ

Η ΕΦΗΒΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ

Ὁμιλία του Μητροπολιτου Φλωρινης π. Αυγουστινου Καντιωτου, στις Κατασκήνωσεις
της Μητροπόλεως Φλωρίνης, στην λήξι της περιόδου τοῦ λυκείου θηλέων, στις 28.6.1982

ΜΗΝ ΑΝΟΙΓΕΤΕ ΔΙΑΛΟΓΟ ΜΕ ΤΟΝ ΔΙΑΒΟΛΟ

κατασκην. π. Α. ιντ«… Παιδιά μου, βρίσκεστε σὲ μιὰ ἡλικία, σὲ μιὰ περίοδο τῆς ἀνθρωπίνης ζωῆς, ποὺ ὁνομάζεται ἐφηβικὴ ἡλικία καὶ ὅπως λένε οἱ ψυχολόγοι ποὺ ἀσχοληθήκανε μὲ τὴν ψυχολογία τοῦ παιδιοῦ καὶ τῶν νέων, καὶ ἡ πείρα τὸ διδάσκει, ὅτι ἡ ἡλικία σας εἶνε ἡ πιὸ ὡραιοτέρα ἡλικία τῆς ἀνθρωπίνης ζωῆς.
Εἶνε ἕνας μικρὸς παράδεισος, ἀλλὰ ἐνῶ ἡ περίοδος αὐτὴ τῆς ζωῆς σας εἶνε ἡ ὡραιοτέρα περίοδος, τὸ γήρας εἶνε ἡ χειροτέρα περίοδος τῆς ἀνθρωπίνης ζωῆς. Τὸ γήρας ὁμοιάζει μὲ τὸν βαρύ χειμώνα ποὺ πέφτει τὸ θερμόμετρο καὶ ἀστράφτουν καὶ βροντοῦν οἱ οὐρανοί καὶ πέφτουν ἀστροπελέκια καὶ παγώνουν καὶ ὑποφέρουν οἱ ἄνθρωποι. Ἐνῶ λέω τὸ γήρας μοιάζει μὲ χειμώνα, ἡ δική σας ἡλικία μοιάζει μὲ τὸ ἔαρ, τὸ γλυκί καὶ δροσερὸ ἔαρ, ποὺ πνέει ὁ ἄνεμος ὁ δροσερός.
Εἶστε λοιπὸν ἡ πιὸ ὡραιοτέρα ἡλικία, ἀλλὰ ὅπως λένε καὶ οἱ ψυχολόγοι ἡ πιὸ ἐπικίνδυνη. Διότι αὐτὸ ποὺ συνέβη μέσα στὸν Παράδεισο, συμβαίνει στὴν κάθε νεανικὴ ψυχή.
Θὰ ἐνθυμῆστε ἀπὸ τὴν ἱερὰν σας ἱστορία, ποὺ δὲν εἶνε μύθος ἀλλὰ πραγματικότης, ὅτι ἐκεῖ στὸν Παράδεισο ἔζησε τὸ πρῶτο ἀνδρόγυνο, ὁ Ἀδὰμ καὶ ἡ Εὔα. Καὶ ἐνῶ περνοῦσαν εὐχάριστα ἐκεῖ μέσα κατώρθωσε νὰ ἐπισέρθη ὁ ὄφις ὁ ἀρχαῖος, ὁ σατανᾶς ὁ πλανόν τὴν οἰκουμένην ὅλη καὶ αὐτὸς ἐπλησίασε τὴν Εὔα καὶ κατώρθωσε νὰ σπείρη μέσα στὴν διάνοιά της ἀμφιβολία, σπόρον ἀμφιβολίας.
Προσέξτε πῶς ὁμίλησε στὴν Εὔα: Ἄραγε, λέει, αὐτὰ ποὺ σᾶς εἶπε ὁ Θεὸς νὰ εἶνε σωστά, νὰ εἶνε ἀληθινά;
Τί ἔπρεπε νὰ κάνη ἡ Εὔα; Νὰ κλείση τὰ ἀφτιά της καὶ νὰ διώξη τὸν σατανᾶ, ἀλλὰ δὲν τὸν ἔδιωξε. Καὶ ἄρχισε διάλογο μαζί του καὶ τὸ ἀποτέλεσμα τοῦ διαλόγου ἦταν ἡ καταστοφή καὶ ἡ ἔξωση τῆς Εὔας.
Κάτι παρόμοιο συμβαίνει καὶ μὲ σᾶς ἀγαπητά μας κορίτσια. Ζῆτε στὸν Παράδεισό σας, ἀλλὰ ἔρχονται στιγμὲς ποὺ ἡ καρδιά σας λαχταρὰ γιὰ κάτι ὡραῖο καὶ ὑψηλὸ πράγμα εἰς τὸν κόσμον αὐτόν. Ἡ καρδιά σας εἶνε σὰν μιά λίμνη μαγεμένη, ἥσυχη, ἀκύμαντος, ἀλλὰ αἴφνης, ὧ Θεέ μου! Μέσα στὴν νεανικὴ σας ψυχή φυσᾶ σφοδρὸς ἄνεμος, κύματα πελώρια, σκοτεινιάζει ὁ οὐρανὸς καὶ ἀρχίζει ὁ σατανᾶς τὴν ὥρα ἐκείνη νὰ σπέρνη τὸν βρωμερό του σπόρο. Ἐὰν προσέξεις καταλαβαίνεις ὅτι τὴν ὥρα ἐκείνη ὁ ὄφις ὁ πονηρὸς ἔρχεται στὴν κάθε νεανική ψυχὴ γιὰ νὰ σπείρη τὴν ἀμφιβολία.
Read more »

Ο μεγαλυτερος και ο χειροτερος απ᾿ ολους τους λογισμους ειναι της αμφιβολιας, που καταληγει στην απιστια. Πως θα ενισχυσουμε την πιστι μας;

author Posted by: Επισκοπος on date Απρ 30th, 2018 | filed Filed under: ΣΥΜΒΟΥΛ. ΣΕ ΜΑΘΗΤΑΣ, ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΝΕΟΥΣ

Ο μεγαλυτερος και ο χειροτερος απ᾿ ολους τους λογισμους ειναι της αμφιβολιας. Εαν δεν προσεξουμε τους λογισμους αυτους, θα καταληξουμε σε μεγαλη απιστια. Τι να κανουμε, για να ενισχυσουμε την πιστι μας

Απόσπασμα ομιλίας του Μητροπολιτου Φλωρινης π. Αυγουστινου Καντιωτου, στις Κατασκήνωσεις της Μητροπόλεως Φλωρίνης, στις 16-6-1986, στις περίοδο των μαθητριων του λυκείου

π. Αυγ. - π. Ιερ.

Ὁ μεγαλύτερος λογισμός καὶ ὁ χειρότερος ἀπ᾿ ὅλους τοὺς λογισμούς, ἀπαντῶ γιὰ νὰ μὴν πέσουμε σὲ δημοψήφισμα, γιατὶ θὰ ἔχουμε ἄλλα ἀποτελέσματα, εἶνε ὁ λογισμὸς τῆς ἀπιστίας, εἶνε ὁ αἰὼν τῆς ἀπιστίας.

ΛΟΓΙΣΜΟΣ ΑΜΦΙΒΟΛΙΑΣ

Ἔρχεται δειλὰ δειλὰ ὁ λογισμὸς αὐτὸς καὶ ἀρχίζει μὲ τὸν λογισμὸ τῆς ἀμφιβολίας. Οὔτε ναί, οὔτε ὄχι. Ἔρχεται τὴν ὥρα ποὺ διδάσκει ἡ κατηχήτρια, τὴν ὥρα ποὺ διδάσκει ἡ καλὴ μάνα, ὁ καλὸς πατέρας, ἔρχεται δειλά-δειλὰ στὸ ἀφτί καὶ σοῦ λέει: Οὐ καημένη, ἀκούς τώρα, αὐτὰ ποὺ λέει ὁ κατηχητής, νὰ εἶνε ἀληθινά; Αὐτὰ τὰ πιστεύαν οἱ γιαγιάδες στὴν παλιὰ ἐποχή. Τώρα στὴν ἐποχὴ τῶν ψηγείων, τῶν τηλεοράσεων, τῆς ραδιοφωνίας τῶν πυραύλων καὶ τῶν διαστημοπλοίων, ἀλλὰ δυστυχῶς καὶ τῆς ραδιενέργιας, νὰ πιστεύουμε τώρα ὅπως ἐπίστευε ἡ γιαγιά μας ἡ ἀγράμματη; Καὶ καλλιεργῆται ὁ λογισμὸς τῆς ἀπιστίας, μέσα στὴν καρδία τοῦ ἀνθρώπου. Καὶ ὁ λογισμός αὐτὸς τῆς ἀπιστίας ἐνισχύεται.
Ὦ πὼς ἐνισχύεται!
Κοντὰ σ᾿αὐτὸν τὸν κακὸ λογισμὸ ποὺ φυτρώνει μέσα στὴν καρδιά, ἔρχεται κατόπιν καὶ τὸν ἐνιχύει ἡ κακή φιλενάδα.
Ἔ καημένη, πᾶς κατηχητικό; Σ᾿αὐτὲς τὶς ὑποκρίτριες, σ᾿αὐτοὺς τοὺς γραμματεῖς καὶ φαρισαίους; Ἔλα νὰ γλεντήσουμε τὴν ζωή μας.
Ἐνισχύεται ὁ λογισμὸς τῆς ἀμφιβολίας δυστυχῶς καὶ ἀπὸ τοὺς δασκάλους καὶ καθηγητὰς ποὺ πολλοὶ ἀπὸ αὐτοὺς εἶνε ἄπιστοι καὶ ἄθεοι. Καυχόνται γιὰ τὴν ἀπιστία τους.
Ἐνισχύεται ὁ λογισμὸς τῆς ἀπιστίας ἀπὸ τὰ ἔντυπα, ἀπὸ τὰ περιοδικὰ καὶ τὶς ἐφημερίδες.
Ἐνισχύεται ἀπὸ τὶς αἰσχρὲς φωτογραφίες ποὺ κυκλοφοροῦν ἀπὸ χέρι σὲ χέρι καὶ κυκλοφοροῦν μέσα στὶς σάκκες καὶ στὰ πορτοφόλια τῶν μαθητῶν.
Ἐνισχύεται ἀκόμη καὶ ἀπὸ τὰ σχολικὰ βιβλία, ποὺ λένε ὅτι ὁ ἄνθρωπος κατάγεται ἀπὸ τὸν πίθηκα.
Ἐνισχύεται ἀπὸ τὸ ραδιόφωνο καὶ τὶς τηλεοράσεις, ἐνισχύεται-ἐνισχύετε ἀπὸ παντοῦ.
Φουντώνει, ἀνάβει ἡ πυρκαγιά καὶ σιγά-σιγά καταλήγει σὲ ἀπιστία.
Ἐὰν δὲν προσέξουμε τοὺς λογισμοὺς τῆς ἀμφιβολίας, θὰ καταλήξουμε σὲ μεγάλη ἀπιστία.

ΠΩΣ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΟΥΜΕ ΣΤΟΥΣ ΛΟΓΙΣΜΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Τί πρέπει νὰ κάνουμε; Πῶς πρέπει νὰ ἀπαντήσουμε στὰ δύσκολα αὐτὰ χρόνια τῆς μεγάλης ἀπιστίας, ποὺ ἐξέλειπε ἡ πίστις καὶ εἶπε ὁ Χριστὸς ὅταν ξανάρθω στὴ γῆ, θὰ βρῶ τὴν Πίστι;
Λέμε ὅτι πιστεύουμε καὶ ἀγαποῦμε τὸν Χριστό. Ἄς κηρυχθῆ ἕνας διωγμός καὶ τὰ λέμε. Γιατὶ κοντὰ ἐδῶ εἴμαστε, θὰ γίνουμε Ἀλμπάνια.
Εἶστε ἐδῶ 400, ἄν βάλλουν ἕνα σταυρὸ κάτω καὶ σᾶς ποῦνε, πατῆστε τὸν σταυρό, ἄν θὰ τὸν πατήσετε θὰ ζήσετε, ἄν δὲν τὸν πατήσετε θὰ μαρτυρήσετε. Πόσες ἀπὸ σᾶς δὲν θὰ πατήσουν τὸν σταυρὸ καὶ δὲν θ᾿ ἀρνηθοῦν τὸν Χριστό;

Read more »

Η ΕΦΗΒΕΙΑ, Η ΩΡΑΙΟΤΕΡΗ ΗΛΙΚΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ, ΑΛΛΑ ΠΡΟΣΕΞΤΕ

author Posted by: Επισκοπος on date Απρ 29th, 2018 | filed Filed under: ΣΥΜΒΟΥΛ. ΣΕ ΜΑΘΗΤΑΣ, ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΝΕΟΥΣ

Η ΕΦΗΒΕΙΑ, Η ΩΡΑΙΟΤΕΡΗ ΗΛΙΚΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

Ο ἄνθρωπος πρέπει νὰ εἶναι εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ. Κατ᾿εἰκόνα καὶ καθ’ ὁμοίωσιν». Νὰ εἶναι χριστοειδής, να μοιαζει τον Χριστό. Εὔχομαι ἐσεῖς νὰ μὴν κάνετε κακὴ ἐκλογὴ στὴ ζωή σας, ἀλλὰ ἄν θέλει ὁ Θεὸς νὰ ἐκλέξετε νυμφίο μὲ μικρὸ (ν) ὁ ὁποῖος νὰ εἶνε ἤ χριστοειδής ἤ θεοειδής, για νὰ πραγματοποιήσετε τὸν σκοπὸ του γαμου

Μικρό απόσπασμα ομιλίας του Μητροπολιτου Φλωρινης π. Αυγουστινου Καντιωτου, στις Κατασκήνωσεις της Μητροπόλεως Φλωρίνης, στις 16-6-1986, στις περίοδο των μαθητριων του λυκείου

ΝΑΡΚΟΠΕΔΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣΕἶστε στὴν πιὸ ὅμορφη ἡλικία τῆς ζωῆς σας, ἡ ὁποία ὁνομάζεται ἐφηβικὴ. Καταλαβαίνετε; Πῶς θὰ τὸ μεταφράσουμε; Ἤμ, ἔλα ἐσὺ ποὺ ξέρεις δημοτικά, τὰ παρδαλά. Πῶς θὰ τὸ μεταφράσουμε;
Βλέπεις ὅτι μερικὲς λέξεις δὲν μεταφράζονται; Μένουν ἀμετάφραστες. Καὶ ἡ ἀρχαία «Ελληνικὴ γλῶσσα εἶνε ἡ ὡραιοτέρα γλῶσσα τοῦ κόσμου, ἀπὸ τὴν ὁποία δανείζονται ὅλοι οἱ ἐπιστήμονες;
Λοιπὸν πῶς θὰ ποῦμε αὐτὴν τὴν ἡλικία; Εἶνε ἡ ἡλικία τῶν 14, 15, 16, 17, 18, ἐτῶν. Σ᾿αὐτὴ τὴν ἡλικία δὲν εἶστε ὅλες;
Εἶστε σ᾿αὐτὴ τὴν ἐφηβικὴ ἡλικία, γιὰ τὴν ὁποία γράψανε βιβλία ὁλόκληρα, φιλόσοφοι, ψυχολόγοι, κοινωνιολόγοι, φοιτηταὶ κ.τ.λ. Δὲν πρόκεται ἐγὼ νὰ ἀναμασήσω τὶς ἰδέες ἐκείνων.
Εἶστε λοιπὸν στὴν ὡραιότερη ἡλικία τῆς ζωῆς τοῦ ἀνθρώπου. Εἶνε ἡ ἡλικία σας μαγεία. Εἶνε ὅπως ἡ Ἄνοιξη. Εἶνε ὅπως τὰ μπουμπούκια ποὺ ἔχω ἐδῶ πέρα, τὰ μισόκλειστα, ποὺ ἀνοίγουν τὰ πέταλά τους γιὰ νὰ ρουφήξουν τὸ ἄρωμα τοῦ ἀέρος καὶ τὶς ἀκτίνες τοῦ ἡλίου.
Εἶστε στὴν ἄνοιξη τῆς ζωῆς σας, στὴν πιὸ ὡραιοτέρα ἡλικία. Εἶνε κυρίως ἡ ἡλικία, φαντασία. Πώ, πώ ἡ φαντασία! Ἔχετε ἕνα ἀεροπλάνο, ἔχετε ἕναν πύραυλο. Πὼ-πω τὴν νύχτα ὅνειρα, χρυσὰ ὅνειρα βλέπετε, νὰτονε, νάτονε, ἔρχετε, ἔρχετε ὁ νυμφίος! Ὁ ὡραῖος νυμφίος! Ἰδοὺ ὁ νυμφίος ἔρχεται ἐν τῶ μέσο τῆς νυχτῶς. Ναί, ναί, μακάρι νὰ ἦταν ὁ Νυμφίος Χριστός, ποὺ εἶνε τὸ κάλλος του ἀπερίγραπτο. Μάλιστα σ᾿αὐτὸν ἀρμόζει τὸ ἰδοὺ ὁ Νυμφίος. Οἱ ἄλλοι νυμφίοι, δὲν τοὺς κατηγοροῦμε ἀλλοίμονο, διότι ἔτσι ἐπλάσθη ὁ ἄνθρωπος. Καὶ ἐμεῖς δὲν γεννηθήκαμε ἀπὸ βράχο, μιὰ μάνα μᾶς ἐγέννησε καὶ ἕνας πατέρας, ἔτσι τὰ ὅρισε ὁ Θεός. Γιατὶ μποροῦσε ὁ ἄνθρωπος νὰ πολλαλπασθῆ καὶ κατ᾿ἄλλον τρόπο. Οἱ ἄγγελοι πολλαπλασιάσθηκαν κατ᾿ἄλλον τρόπο. Ἐν τῇ πανσοφία τοῦ Θεοῦ, οὔτως τὰ ὅρισε, διὰ ἑνώσεως ψυχῆς καὶ σώματος, νὰ γενᾶται ὁ νέος ἄνθρωπος, ἡ νέα ὕπαρξης.
Ἄρα ἐσεῖς ἔτσι εἶστε, ὅνειρο. Νάτον καὶ ἔρχεται ὁ νυμφίος, ὁ ὡραῖος νυμφίος, χρυσός! Νὰτος, προσεγγίζει μὲ τὰ φτερά του, πὼ πὼ μαγεία!
Ἤμ ὁ νυμφίος, ἔτσι εἶνε; Εὐτυχῶς καὶ ὑπάρχει αὐτὴ ἡ φαντασία μέσα εἰς τὸν ἄνθρωπο καὶ ἔτσι ὁδηγῆστε ὅλες στὸν γάμο.
Πλὴν μέσα στὶς 100, τὶς 200 τὶς 1000 μιὰ νὰ ἀκολουθήση τὸν ὡραῖο Νυμφίο τῆς Ἐκκλησίας, ποὺ εἶνε ὁ Ἱησοῦς Χριστὸς ὅν νεάνιδες ὑμνεῖτε καὶ ὑπεριψοῦτε εἰς πάντας τοὺς αἰώνας.
Λοιπὸν εὔχομαι ἀπὸ τὴν καρδιά μου ἐγὼ ὁ γέρος, ὅταν σᾶς πλησιάση ὁ νυμφίος καὶ σᾶς δώσει τὴν χείρα καὶ σᾶς πεῖ τὴν λέξη ποὺ περιμένετε, σᾶς ἀγαπῶ, παράδεισος γίνεται στὴν καρδιά σας. Λοιπὸν εὔχομαι αὐτὸς ὁ νυμφίος νὰ εἶναι πράγματι μία εἰκών ἀγγέλου, καὶ μιὰ εἰκὼν τοῦ ὡραίου Νυμφίου καὶ νὰ μὴν εἶναι καλικατούρα. Read more »

Παιδια της Ελλαδος βουλωστε τα αφτια σας στα απαισια κηρυγματα της αθεΐας, της αναρχιας και του μισους. Πιστεψετε ακραδαντα στον Εσταυρωμενο και κανενας δαιμονας δεν θα μπορεσει να σας αποσπασει απο την αγαπη του ΧΡΙΣΤΟΥ και της ΠΑΤΡΙΔΟΣ

author Posted by: Επισκοπος on date Απρ 26th, 2018 | filed Filed under: ΣΥΜΒΟΥΛ. ΣΕ ΜΑΘΗΤΑΣ, ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΝΕΟΥΣ

ΜΙΜΗΘΕΙΤΕ ΤΟΝ ΟΔΥΣΣΕΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ ΤΟΥ
ΒΟΥΛΩΣΤΕ ΤΑ ΑΦΤΙΑ ΣΑΣ ΣΤΙΣ ΣΕΙΡΗΝΕΣ

Πατρικές συμβουλές σε νέους από το Μητροπολίτη Φλωρίνης π. Αυγουστίνο Καντιώτη, στη λήξη της περιόδου αρρένων του Λυκείου, στις κατασκηνώσεις της Ιερας Μητροπόλεως Φλωρίνης, στις 10-7-1980

Kατασκην. π. Αυγουστ...…Ὁ Ὀδυσσεύς ἐπρόκειτο νὰ περάση ἀπὸ ἕνα στενό ποὺ δεξιὰ καὶ ἀριστερὰ καὶ ἀπὸ τὶς δυό πλευρές, ἦτανε οἱ σειρῆνες. Αὐτὲς ἦταν περιβόητες ὀμηρικές γυναῖκες ποὺ μὲ τὰ ὅμορφα τραγούδια τους σαγήνευαν τοὺς διαβάτες, τοὺς ναυτικούς καὶ τοὺς κρατοῦσαν ἐκεῖ διὰ παντῶς καὶ εβρισκαν στὸν τόπον ἐκεῖνον ἄδοξον τάφον.
Αὐτὸ τὸ στενὸ ἦτο ὑποχρεωμένος νὰ τὸ περάσει καὶ ὁ Ὀδυσσεύς, μὲ τὸ πλοῖο του. Καὶ τί ἔκανε; Τοὺς μὲν συντρόφους του διέταξε νὰ βουλώσουν τὰ ἀφτιά τους, γιὰ νὰ μὴν ἀκοῦνε τὰ γλυκὰ τραγούδια τῶν σειρήνων, αὐτὸς δέθηκε στὸ κατάρτι τοῦ πλοίου καὶ διέταξε καὶ ἄν ἀκόμη φωνάξει ὄχι μόνον νὰ μὴν τὸν λύσουν, ἀλλὰ νὰ τὸν δέσουν περισσότερο.
Τὸ περιστατικὸ αὐτὸ νομίζω ταιριάζει εἰς τὴν σημερινή Ἑλληνική νεότητα. Ἡ νεότης μᾶς βρίσκεται σὲ μία πολὺ δύσκολο καμπή τῆς ζωῆς τοῦ ἔθνους καὶ διέρχεται μία πολύ κρίσιμη κατάσταση. Εἶναι ὅπως τὸ πλοῖο τοῦ Ὀδυσσέως ποὺ βρέθηκε εἰς ἐκείνα τὰ στενά. Καὶ ἀκούονται σειρῆνες, ἀπαίσια κηρύγματα, διδασκαλίες ἀθέων καὶ ἀπίστων, ἀπάτριδων καὶ ἀνθρώπων τῆς ὕλης, ποὺ ζητοῦν νὰ παρασύρουν τὴν νεότητα ἀπὸ τὸν δρόμον τοῦ Θεοῦ καὶ ἀπὸ τὸν δρόμον τῆς πατρίδος.
Σ᾿αὐτὴ τὴν δύσκολη καμπή, σ᾿αὐτὸν τὸν ἐπικίνδυνο δρόμο τὰ παιδιά μας κινδυνεύουν νὰ γίνουν θύματα ἀθεΐας καὶ ἀναρχίας. Τὴν περίοδο αὐτὴ πρέπει νὰ μιμηθοῦμε ὅλοι τὸν Ὀδυσσέα. Νὰ μιμηθοῦμε τοὺς συτρόφους του. Ὅπως ἐκεῖνοι ἔφραξαν τὰ ἀφτιά τους γιὰ νὰ μὴν ἀκοῦνε τὰ γλυκὰ τραγούδια τῶν σειρήνων, ἔτσι πρέπει καὶ τὰ παιδιά τῆς Ἑλλάδος νὰ βουλώσουν τὰ ἀφτιά τους εἰς τὰ ἀπαίσια κηρύγματα τοῦ μίσους, τῆς ἀθεΐας καὶ ἀναρχίας. Δηλαδή νὰ προσέξουν ἀπὸ τὶς συναναστροφὲς οἱ ὁποῖες τόσον ἐπικίνδυνες εἶνε στὴν νεότητά τους.

Read more »

Η ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ – ΘΑ ΝΙΚΗΣΗ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ (ΠΑΤΡΙΚΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΣΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΝΕΕΣ ΤΩΝ ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ ΤΗΣ ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΠΑΤΕΡΑ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟ ΚΑΝΤΙΩΤΗ)

ΠΑΤΡΙΚΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΣΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΝΕΕΣ
ΣΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΑΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΜΑΘΗΤΡΙΕΣ
ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟ

ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑ 1978

Η ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ – ΘΑ ΝΙΚΗΣΗ Ο ΧΡΙΣΤΟΣπ. Αυγουστ

Ἀγαπητά μας παιδιά, μαθηταὶ καὶ μαθήτριαι τῶν Κατηχητικῶν Σχολείων, τὴ στιγμὴ αὐτὴ, ποὺ βρίσκομαι μπροστά σας, εἶμαι πολὺ συγκινημένος. Τρία αἰσθήματα κυριαρχοῦν στὴν ψυχή μου. Τὸ ἕνα αἲσθημα εἶνε ἡ χαρά, τὸ δεύτερο εἶνε ἡ λύπη καὶ τὸ τρίτο εἶνε ἡ ἀνησυχία.
Χαίρω διότι δὲν εἶνε μικρό πράγμα στὸν σύγχρονο κόσμο, στὴν ἐποχὴ αὐτὴ τῆς ἀθεΐας καὶ ἀπιστίας, δὲν εἶνε μικρό πράγμα, ἑκατοντάδες παιδιά, μαθηταί καὶ μαθήτριαι τοῦ Γυμνασίου σὰν ἐλάφια διψασμένα, νὰ τρέχουν στὴν πηγή, στὴν διδασκαλία τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ νὰ ποτίζονται καὶ νὰ δροσίζονται μὲ τὴν Ἁγία Γραφή καὶ τὰ Κατηχητικά Σχολεῖα. Αὐτὸ πολὺ μᾶς παρηγορεῖ καὶ πολὺ μᾶς ἐνθουσιάζει. Γι᾿αὐτὸ αἰσθάνομαι χαρὰ καὶ δοξάζω τὸ Θεό.
Αἰσθάνομαι ὅμως καὶ μιὰ λύπη, διότι ὡς ἐπίσκοπος θὰ ἔπρεπε νὰ εἶμαι ἐγὼ ὁ κατηχητής σας, ὁ κατηχητὴς ὅλων τῶν παιδιῶν τῆς περιφερείας μου καὶ τῶν μικρῶν παιδιῶν ἀκόμη, γιατὶ αὐτὸ εἶνε τὸ σπουδαιότερο ἔργο τοῦ ἐπισκόπου. Θὰ ἔπρεπε λοιπὸν τὴν διδασκαλία τῶν παιδιῶν νὰ τὴν ἔχω ἐγὼ ὁ ἐπίσκοπος, Νὰ διδάσκω σ᾿ ὅλα τὰ Κατηχητικὰ Σχολεῖα τῆς Μητροπόλεως.

Θυμᾶμαι τὰ ἀλησμόνητα χρόνια, ποὺ ὡς ἱεροκήρυκας πῆγα σὲ διάφορες πόλεις τῆς Ἑλλάδος καὶ δὲν εἶχα τὰ μεγάλα βάρη τοῦ ἐπισκοπικοῦ ἀξιώματος, εἶχα πολλὰ κατηχητικὰ σχολεῖα καὶ χαρὰ καὶ ἀγαλλίαση μου ἦταν νὰ βόσκω τ᾿ ἀρνάκια τοῦ Χριστοῦ. Δυστυχῶς τώρα πρέπει νὰ ὁμολογήσω, ὅτι βρίσκομαι μακριὰ ἀπὸ τὴν νεότητα τῆς Πατρίδος. Καὶ τοῦτο διότι στὰ γηρατειά μου ἔχω βάλλει βαρὺ σταυρό, τὸ φορτίο τῶν ἐπισκοπικῶν μου ὑποχρεώσεων. Read more »

Έπαρση μεγαλης Ελληνικης Σημαιας στο λιμανι της Χιου 2) Οι Ελληνες στη Χειμαρρα τραγουδουν τον Εθνικο Υμνο μπροστα στα ΜΑΤ 3) ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ «Αγαπητα μου παιδια, σεις εισθε και πρεπει να εισθε, οι συνεχισται της ενδοξου πατριδος μας! Ορθοδοξια και Ελλας! το συνθημα σας» (Μητροπολιτης Φλωρινης Αυγουστινος)

author Posted by: Επίσκοπος on date Νοέ 14th, 2017 | filed Filed under: ΕΛΛΑΣ, ΣΥΜΒΟΥΛ. ΣΕ ΜΑΘΗΤΑΣ, ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΝΕΟΥΣ

Έπαρση μεγαλης Ελληνικης Σημαιας στο λιμανι της Χιου

Διαβᾶστε: http://www.triklopodia.gr/anatrixila-ethnikos-imnos-akoustike-mexri-tourkia-vinteo/#
Εθνικός Ύμνος συνεχίζει και ακούγεται από τα στόματα έστω μερικών «γενναίων». Στο λιμάνι τῆς Χίου, όπου και κορυφώθηκαν οι εορτασμοί για την απελευθέρωσή της ἀπό τὸν Τουρκικὸ ζυγό, υψώθηκε μία τεράστια ελληνική σημαία μεγέθους 150 τετραγωνικών μέτρων, ενώ κατά την έπαρσή της, κάτοικοι και άγημα του στρατού έψαλλαν τον Εθνικό Ύμνο:
——-

——

Οι Ελληνες στη Χειμαρρα τραγουδουν τον Εθνικο Υμνο μπροστα στα ΜΑΤ

———

———

ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

Ἀγαπητά μου παιδιά!
ΜΕ ἰδιαίτερη χαρὰ καὶ συγκίνησι σᾶς χαιρετῶ ὁ γέρων ἐπίσκοπος, ποὺ μὲ ἀξιώνει ὁ Θεὸς νὰ ὑπηρετῶ ἐπὶ 60 ἔτη Ἐκκλησία καὶ γένος.
Εἶσθε παιδιὰ τῆς Ἑλλάδος, ἡ δὲ Ἑλλὰς εἶνε μία ἀπὸ τὶς ἀρχαιότερες χῶρες τοῦ κόσμου. Σ᾿ ἐποχὴ ποὺ ἄλλοι λαοὶ ζοῦσαν μὲ πρωτόγονο τρόπο, τὸ ἔθνος μας ἔκτιζε Παρθενῶνες καὶ ἁγιες – Σοφιές. Ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός, ὅταν στὰ Ἰεροσόλυμα πληροφορήθηκε ὅτι Ἕλληνες θέλουν νὰ τὸν δοῦν, αἰσθάνθηκε ἰδιαίτερη χαρὰ καὶ εἶπε· «Ἐλήλυθεν ἡ ὥρα ἵνα δοξασθῇ ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου» (Ἰωάν. 12,23).
Ὁ λόγος αὐτὸς τοῦ Χριστοῦ γιὰ τὴν Ἑλλάδα εἶνε μιὰ προφητεία. Διότι ἡ Ἑλλὰς μὲ τὸ Μ. Ἀλέξανδρο ἔφθασε μέχρι τὸ Γάγγη ποταμό, συνετέλεσε δὲ στὸ νὰ διαδοθῇ ὁ ἑλληνικὸς πολιτισμὸς καὶ νὰ γίνῃ πρόδρομος τοῦ χριστιανισμοῦ. Ὅτι ὁ ἑλληνισμὸς ὄχι μόνο ἔγινε πρόδρομος τοῦ χριστιανισμοῦ ἀλλὰ καὶ δέχθηκε ἀπὸ τοὺς πρώτους τὸ σπόρο τοῦ χριστιανισμοῦ καὶ σὰν καλὴ γῆ ἀπέφερε πλουσίους καρπούς, μαρτυρεῖται μὲ πολλοὺς τρόπους. Τὸ μαρτυρεῖ ὁ ἀπόστολος Παῦλος, ποὺ κήρυξε στὸν Ἄρειο Πάγο καὶ ἔπλεξε τὸ ἐγκώμιο τῶν Ἑλλήνων ὡς ἀνθρώπων εὐλαβεστάτων, ἔστω κι ἂν ἦταν εἰδωλολάτρες. Τὸ μαρτυροῦν οἱ θεόπνευστες ἐπιστολὲς τοῦ ἀποστόλου Παύλου, τὶς ὁποῖες ἔστειλε σὲ ἑλληνικὲς πόλεις καὶ περιοχὲς ὅπως ἡ Θεσσαλονίκη, οἱ Φίλιπποι, ἡ Κόρινθος, ἡ Μικρὰ Ἀσία καὶ ἡ Κρήτη, εἶνε δὲ ὅλες γραμμένες στὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα. Τὸ μαρτυροῦν οἱ μάρτυρες τῆς ἀρχαίας Ἐκκλησίας, ποὺ ὑπέστησαν φρικτὰ μαρτύρια γιὰ νὰ μὴν ἀρνηθοῦν τὴν πίστι στὸ Χριστό. Τὸ μαρτυροῦν μεγάλοι Ἕλληνες διδάσκαλοι καὶ πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, οἱ ὁποῖοι στὴν ὡραιότερη γλῶσσα τοῦ κόσμου, τὴν ἑλληνική, ἔγραψαν τὰ σοφά τους συγγράμματα. Τὸ μαρτυροῦν οἱ τάφοι καὶ τὰ μνημεῖα τῶν ἀθανάτων νεκρῶν. Κατὰ δὲ τὸ πρόσφατο παρελθὸν ἡ μικρὴ ἀλλ᾿ ἔνδοξη πατρίδα μας ἦταν τὸ μόνο ἔθνος ποὺ ἀντιστάθηκε στὸ μαῦρο ἀλλὰ καὶ στὸν κόκκινο φασισμό, δύο ἀντιχριστιανικὰ ρεύματα ποὺ σὰν πεινασμένα θηρία ζητοῦσαν νὰ καταβροχθίσουν τὸ χριστιανικὸ κόσμο, καὶ εἶπε τὸ ἱστορικὸ ΟΧΙ τὸ 1940 προκαλώντας τὸν παγκόσμιο θαυμασμό.
Ἀγαπητά μου παιδιά!
Σεῖς εἶσθε, πρέπει νὰ εἶσθε, οἱ συνεχισταὶ τῆς ἐνδόξου πατρίδος μας, στὴν ὁποία πρέπει νὰ προσθέσετε νέες σελίδες δόξης. Ἐμεῖς οἱ παλαιότεροι εἴμεθα ἡ δύσι· ἀπερχόμεθα ἀπὸ τὸν κόσμο αὐτόν. Σεῖς εἶσθε ἡ ὡραία ἀνατολή, ποὺ γλυκοχαράζει. Ὁποιαδήποτε τέχνη ἢ ἐπιστήμη κι ἂν διαλέξετε, μὴ ξεχνᾶτε ὅτι κορυφαῖοι ἐπιστήμονες ὑπῆρξαν Ἕλληνες στὴν καταγωγή. Ποιόν πρῶτο καὶ ποιόν δεύτερο νὰ μνημονεύσουμε. Πατέρας τῆς ποιήσεως εἶνε ὁ Ὅμηρος. Τῆς φιλοσοφίας ὁ Πλάτων. Τῆς ρητορικῆς ὁ Δημοσθένης. Τῆς ἱστορίας ὁ Θουκυδίδης. Τῆς γεωμετρίας ὁ Ἀρχιμήδης. Τῆς ἀτομικῆς ἐπιστήμης, ποὺ ἄλλαξε τὴ ζωὴ τῶν ἀνθρώπων καὶ τὴ ροὴ τῆς ἱστορίας, ὁ Δημόκριτος. Ὅλα τὰ σπέρματα τῆς ἐπιστήμης βρίσκονται στὰ ἔργα τῶν ἀρχαίων προγόνων μας. Ἐσεῖς τὰ νεώτερα παιδιὰ τῆς Ἑλλάδος θὰ μορφωθῆτε καὶ θὰ συντελέσετε ὥστε ἡ Ἑλλὰς νὰ γίνῃ μιὰ χώρα εὐτυχισμένη. Read more »

ΠΟΙΟ ΠΕΤΡΑΔΙ ΘΑ ΠΡΟΤΙΜΗΣΕΤΕ;

author Posted by: admin on date Μαι 12th, 2015 | filed Filed under: ΣΥΜΒΟΥΛ. ΣΕ ΜΑΘΗΤΑΣ, ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΝΕΟΥΣ

Ποιo πετραδι θα προτιμησετε;

Καλεσμα copyΑγαπητά μου παιδιά,

ΔIΑBΑTEΣ είμαστε σ’ αυτό το μάταιο κόσμο. Tα αγαθά της γης μοιάζουν με χρωματιστά πετράδια, τα οποία που βρίσκουμε καθώς περπατούμε στο δρόμο μας. Eχει διάφορα αγαθά η ζωή, ένα, δύο, τρία, τέσσερα, πέντε… Tα πετράδια αυτά ποιά είναι; Eίναι λ.χ. το παραδάκι. Kυνηγούν πολύ το παραδάκι οι άνθρωποι. Αμα, σου λέει, έχεις λεφτά, αγοράζεις όλα τα πράγματα στον κόσμο. Αλλο πετράδι, που ελκύει τους ανθρώπους, είναι η ομορφιά. Αν μιά κοπέλλα είναι όμορφη, καυχιέται για το πετράδι αυτό. Αλλοι καυχώνται για τη δόξα, για το αξιώματά τους. Αλλο πετράδι είναι οι γλώσσες, η επιστήμη, η σοφία κ.ο.κ.. Αλλά τα πετράδια αυτά έχουν αξία πραγματική; Πηγαίνετε σ’ ένα νεκροταφείο και ιδέστε. που να διακρίνης εκεί το βασιλιά, το στρατιώτη, τον πλούσιο, το φτωχό, την όμορφη κοπέλλα, την άσχημη κοπέλλα, το μαύρο, τον άσπρο… «Πάντα ματαιότης τα ανθρώπινα». Όλα μηδέν. Όλα κάλπικα, ψεύτικα, δεν αξίζει να μας ελκύουν. Eνα μόνο έχει αξία, παιδιά, ένα. Eίναι το διαμάντι, είναι ο Kύριος ημών Iησούς Xριστός. O ίδιος ονόμασε τον εαυτό του μαργαρίτη. Πουλήστε τα, λέει, όλα και πάρτε τον πολύτιμο μαργαρίτη… Tώρα βρίσκεστε στον καιρό της εκλογής. Ποιό πετράδι θα προτιμήσετε;

Απόσπασμα προσφωνήσεως του Mητροπολίτου Φλωρίνης Πρεσπών και Eορδαίας π. Aυγουστίνου Kαντιώτη, στην έναρξι της σειράς λυκείου του έτους 1984 (βλ. περιοδικό «Σάλπιγξ Oρθοδοξίας» 1984, σελ. 223).

ΜΗ ΦΟΒΑΣΑΙ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΤΑ ΕΜΠΟΔΙΑ, ΔΙΟΤΙ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΜΟΝΟΣ, ΚΟΝΤΑ ΣΟΥ, ΝΑΙ ΠΟΛΥ ΚΟΝΤΑ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ. ΣΥΝΔΕΣΟΥ ΜΑΖΙ ΤΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ, ΜΕ ΤΗΝ ΜΕΛΕΤΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΗ ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΧΩΡΑ. Η ΝΙΚΗ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΗ ΣΟΥ

author Posted by: admin on date Μαι 7th, 2015 | filed Filed under: ΣΥΜΒΟΥΛ. ΣΕ ΜΑΘΗΤΑΣ, ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΝΕΟΥΣ

Του Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου

ΝΑ ΜΗ ΣΑΣ ΑΠΕΛΠΙΣΟΥΝ ΤΑ ΕΜΠΟΔΙΑ

«Γράφω υμίν, νεανίσκοι, ότι νενικήκατε τον πονηρόν» (Α΄ Iωάν. 2,13)

Αγαπητό μου παιδί,

Μητρ. Φλ. Αυγ & Κοζ. Διον

Mε τη βοήθεια του Θεού…είδες και έζησες ἐδῶ (στην κατασκήνωση τῆς Πρώτης), σάν μέλος μιας μεγάλης και θαυμαστῆς ενωμένης οικογενείας, καθῶς ἦταν η πρώτη χριστιανική κοινότητα (Πράξ. 4,32). Yπολείπεται τώρα να εφαρμόσης στον κόσμο όλα όσα διδάχθηκες και έζησες. Αλλ᾽ είνε τούτο εύκολο;

Mόνος σου αντιλαμβάνεσαι ότι στον αιώνα μας, που είνε ο πιό διεφθαρμένος αιώνας της ιστορίας, που η απιστία και η διαφθορά κυριαρχούν, δεν είνε εύκολο να εφαρμοσθή η χριστιανικὴ ζωή της κατασκηνώσεως.

Θα συναντήσης εμπόδια, που αναγκάζουν πολλοὺς να λυγίζουν και να απελπίζωνται. Θ᾽ ακούσης να λένε, ότι η ηθική του Eυαγγελίου σήμερα είνε ανεφάρμοστη. Σύ όμως, παιδί μου, μή απελπιστῆς, όσα εμπόδια κι αν παρουσιαστούν στή ζωή σου. Διότι δεν είσαι μόνος. Kοντά σου, ναί πολύ κοντά σου, είνε ο Kύριος ημών Iησούς Xριστός, που είνε O ΔYNΑTOΣ. Σε κάθε ψυχή που αγωνίζεται τον καλό αγώνα, δίνει μιά μυστηριώδη δύναμι, με την οποία και η ασθενέστερη ψυχή εξέρχεται νικήτρια, καθως αποδεικνύουν τόσα ηρωικά παραδείγματα ανδρών, αλλά και γυναικών, που με την ακράδαντη πίστι στο Xριστό μεγαλούργησαν ως παρθένοι ή ως σύζυγοι και μητέρες, νίκησαν όλα τα εμπόδια και προκάλεσαν το θαυμασμό ανθρώπων και αγγέλων. Συνδέσου, λοιπόν, με το Xριστό με την καθημερινή προσευχή, τη μελέτη του Eυαγγελίου και τη θεία κοινωνία, και προχώρα. H νίκη θα είνε δική σου.

Απόσπασμα από το ενθυμίο, που έδωσε ο Μητροπολιτης Φλωρίνης π. Αυγουστίνος Καντιώτης στή λήξι της κατασκηνωτικῆς περιόδου του λυκείου θηλέων, του έτους 1989

ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΜΙΜΗΘΕΙΤΕ ΤΟΝ ΟΔΥΣΣΕΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ ΤΟΥ

author Posted by: admin on date Ιούν 2nd, 2014 | filed Filed under: ΣΥΜΒΟΥΛ. ΣΕ ΜΑΘΗΤΑΣ, ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΝΕΟΥΣ

Σ᾿ αὐτὴ τὴν δύσκολη καμπή του Έθνους κινδυνεύετε νὰ γίνετε θύματα ἀθεΐας καὶ ἀναρχίας, γι’ αυτό·

ΒΟΥΛΩΣΤΕ Τ’ ΑΥΤΙΑ ΣΑΣ ΣΤΙΣ ΣΕΙΡΗΝΕΣ

ΛΗΞΗ ΠΕΡΙΟΔΟΥ ΑΡΡΕΝΩΝ ΛΥΚΕΙΟΥ 10-7-1980
Του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου

  paidiaὉ Ὀδυσσεύς ἐπρόκειτο νὰ περάση ἀπὸ ἕνα στενό ποὺ δεξιὰ καὶ ἀριστερὰ καὶ ἀπὸ τὶς δυό πλευρές, ἦτανε οἱ σειρῆνες. Αὐτὲς ἦταν περιβόητες ὀμηρικές γυναῖκες ποὺ μὲ τὰ ὅμορφα τραγούδια τους σαγήνευαν τοὺς διαβάτας, τοὺς ναυτικούς καὶ τοὺς κρατοῦσαν ἐκεῖ διὰ παντῶς καὶ εὔρισκαν στὸν τόπον ἐκεῖνον ἄδοξον τάφον.
Αὐτὸ τὸ στενὸ ἦτο ὑποχρεωμένος νὰ τὸ περάση καὶ ὁ Ὀδυσεύς, μὲ τὸ πλοῖο του. Καὶ τί ἔκανε; Τοὺς μὲν  συντρόφους του διέταξε νὰ βουλώσουν τὰ ἀφτιά τους, γιὰ νὰ μὴν ἀκοῦνε τὰ γλυκὰ τραγούδια τῶν σειρήνων, αὐτὸς δέθηκε στὸ κατάρτι τοῦ πλοίου καὶ διέταξε καὶ ἄν ἀκόμη φωνάξει ὄχι μόνον νὰ μὴν τὸν λύσουν, ἀλλὰ νὰ τὸν δέσουν περισσότερο.
Τὸ περιστατικὸν αὐτὸ νομίζω ταιριάζει εἰς τὴν σημερινήν Ἑλληνικήν νεότητα. Ἡ νεότης μᾶς εὐρίσκεται σὲ μίαν πολὺ δύσκολον καμπή τῆς ζωῆς τοῦ ἔθνους καὶ διέρχεται μίαν πολύ κρίσιμον κατάστασιν. Εἶνε ὅπως τὸ πλοῖο τοῦ Ὀδυσσέως ποὺ εὐρέθηκε εἰς ἐκείνα τὰ στενά. Καὶ ἀκούονται σειρῆνες, ἀπαίσια κηρύγματα, διδασκαλίες ἀθέων καὶ ἀπίστων, ἀπάτριδων καὶ ἀνθρώπων τῆς ὕλης, ποὺ ζητοῦν νὰ παρασύρουν τὴν νεότητα ἀπὸ τὸν δρόμον τοῦ Θεοῦ καὶ ἀπὸ τὸν δρόμον τῆς πατρίδος.
Σ᾿αὐτὴ τὴν δύσκολη καμπή, σ᾿αὐτὸν τὸν ἐπικίνδυνο δρόμο τὰ παιδιά μας κινδυνεύουν νὰ γίνουν θύματα ἀθεΐας καὶ ἀναρχίας. Τὴν περίοδο αὐτὴ πρέπει νὰ μιμηθοῦμε ὅλοι τὸν Ὀδυσσέα. Νὰ μιμηθοῦμε τοὺς συτρόφους του. Ὅπως ἐκεῖνοι ἔφραξαν τὰ ἀφτιά τους γιὰ νὰ μὴν ἀκοῦνε τὰ γλυκὰ τραγούδια τῶν σειρήνων, ἔτσι πρέπει καὶ τὰ παιδιά τῆς Ἑλλάδος νὰ βουλώσουν τὰ ἀφτιά τους εἰς τὰ ἀπαίσια κηρύγματα τοῦ μίσους, τῆς ἀθεΐας καὶ ἀναρχίας. Δηλαδή νὰ προσέξουν ἀπὸ τὶς συναναστροφὲς οἱ ὁποῖες τόσον ἐπικίνδυνες εἶνε στὴν νεότητά τους.
Νὰ μιμηθοῦν ἐπίσης τὸν Ὀδυσέα, τὴν ὥρα τοῦ πειρασμοῦ, τὴν ὥρα ποὺ οἱ σειρῆνες μὲ ὅλα τὰ μέσα, ραδιοφώνου, τηλεοράσεως, περιοδικῶν, ἐφημερίδων, καρποστάλ καὶ ἄλλων κατηραμένων μέσων ζητοῦν ὡς ἄλλες σειρῆνες φοβερότερες ἀπὸ τὶς σειρῆνες τοῦ ἀρχαίου κόσμου, ζητοῦν νὰ παρασύρουν καὶ νὰ καταστρέψουν τὴν νεότητα τῆς πατρίδος μας. Γι᾿αὐτὸ πρέπει τὰ νειάτα νὰ δέσουν τὸν ἑαυτό τους, νὰ τὸν δέσουν στὸ κατάρτι, ποὺ εἶνε ὁ τίμιος Σταυρός.
Νὰ δεθοῦν ἐπάνω στὸν Σταυρὸ τοῦ Κυρίου, δηλαδή, νὰ πιστέψουν ἀκραδάντως εἰς τὸν Ἐσταυρωμένο, νὰ πιστέψουν ὅτι κάτω ἀπὸ τὸν ἥλιο καὶ κάτω ἀπὸ τὰ ἄστρα δὲν ὑπάρχει, δὲν ὑπάρχει ἄλλος δρόμος ἀπὸ τὸν δρόμο τὸ ὁποῖον ἐχάραξε ἡ θυσία τοῦ Ἐσταυρωμένου.
Ἐκεῖ λοιπὸν σφιχτὰ σφιχτὰ δεμένοι καὶ κανένας δαίμων δὲν θὰ μπορέσει νὰ τοὺς ἀποσπάση ἀπὸ τὴν ἀγάπη τῆς Πατρίδος καὶ ἀπὸ τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ μας.
Αὐτὰ τὰ λίγα εἶχα νὰ πῶ εἰς τὰ ἐκλεκτά παιδιά τῆς κατασκηνώσεως.
Ἀγαπητά μου παιδιά, αὐτὰ ποὺ ἀκούσατε, αὐτὰ ποὺ εἶδατε, τὴν χαρὰ ποὺ αἰσθανθήκατε ἐδῶ στὴν ὡραίαν κατασκήνωσίν σας ποὺ εἶνε ἕνα κομμάτι τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς πατρίδος, αὐτὰ τὰ ὡραῖα διδάγματα νὰ τὰ φυτεύσετε βαθιὰ μέσα στὴν καρδιά σας καὶ ὄχι μόνο νὰ τὰ φυτεύσετε ἀλλὰ καὶ νὰ τὰ μεταδώσετε, στὸ σχολεῖο, στὸ δρόμο καὶ στὶς πλατεῖες. Νὰ γίνεται μικροὶ ἀπόστολοι τοῦ Χριστοῦ καὶ νὰ κηρύξετε παντοῦ τὰ ρήματα τῆς αἰωνίου ζωῆς.

(Απόσπασμα ομιλίας του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου)

Η ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΝΕΩΝ – ΘΑ ΝΙΚΗΣΗ Ο ΕΝΑΣ

author Posted by: Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης on date Μαι 1st, 2014 | filed Filed under: ΣΥΜΒΟΥΛ. ΣΕ ΜΑΘΗΤΑΣ, ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΝΕΟΥΣ

ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑ      1978

ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ
ΣΕ ΜΑΘΗΤΑΣ ΤΩΝ ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΟΣ

Η ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΘΑ ΝΙΚΗΣΗ Ο ΕΝΑΣ

   Kατασκην. π. Αυγουστ...Ἀγαπητά μας παιδιά, μαθηταὶ καὶ μαθήτριαι τῶν Κατηχητικῶν Σχολείων, τὴ στιγμὴ αὐτὴ, ποὺ βρίσκομαι μπροστά σας, εἶμαι πολὺ συγκινημένος. Τρία αἰσθήματα κυριαρχοῦν στὴν ψυχή μου. Τὸ ἕνα αἲσθημα εἶνε ἡ χαρά, τὸ δεύτερο εἶνε ἡ λύπη καὶ τὸ τρίτο εἶνε ἡ ἀνησυχία.
Χαίρω διότι δὲν εἶνε μικρό πράγμα στὸν σύγχρονο κόσμο, στὴν ἐποχὴ αὐτὴ τῆς ἀθεΐας καὶ ἀπιστίας, δὲν εἶνε μικρό πράγμα, ἑκατοντάδες παιδιά, μαθηταί καὶ μαθήτριαι τοῦ Γυμνασίου σὰν ἐλάφια διψασμένα, νὰ τρέχετε στὴν πηγή, στὴν διδασκαλία τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, στὰ Κατηχητικά Σχολεῖα. Αὐτὸ πολὺ μᾶς παρηγορεῖ καὶ πολὺ μᾶς ἐνθουσιάζει. Γι᾿αὐτὸ αἰσθάνομαι χαρὰ καὶ δοξάζω τὸ Θεό.
Αἰσθάνομαι ὅμως καὶ μιὰ λύπη, διότι ὡς ἐπίσκοπος θὰ ἒπρεπε νὰ εἶμαι ἐγὼ ὁ κατηχητής σας, ὁ κατηχητὴς ὃλων τῶν παιδιῶν τῆς περιφερίας μου καὶ τῶν μικρῶν παιδιῶν ἀκόμη, γιατὶ αὐτὸ εἶνε τὸ σπουδαιότερο ἒργο τοῦ ἐπισκόπου. Θὰ ἒπρεπε λοιπὸν τὴν διδασκαλία τῶν παιδιῶν νὰ τὴν ἒχω ἐγὼ ὁ ἐπίσκοπος, Νὰ διδάσκω σ᾿ ὅλα τὰ Κατηχητικὰ Σχολεῖα τῆς Μητροπόλεως.

Θυμᾶμαι τὰ ἀλησμόνητα χρόνια, ποὺ ὡς ἱεροκήρυκας πῆγα σὲ διάφορες πόλεις τῆς Ἑλλάδος καὶ δὲν εἶχα τὰ μεγάλα βάρη τοῦ ἐπισκοπικοῦ ἀξιώματος, εἶχα πολλὰ κατηχητικὰ σχολεῖα καὶ χαρὰ καὶ ἀγαλίαση μου ἦταν νὰ βόσκω τ᾿ἀρνάκια τοῦ Χριστοῦ. Δυστυχῶς τώρα πρέπει νὰ ὁμολογήσω, ὅτι βρίσκομαι μακρυὰ ἀπὸ τὴν νεότητα τῆς Πατρίδος. Καὶ τοῦτο διότι στὰ γηρατειά μου ἒχω βάλλει βαρὺ σταυρό, τὸ φορτίο τῶν ἐπισκοπικῶν μου ὑποχρεώσεων.

Ἀλλὰ τὴν λύπη μου αὐτὴ τὴν μετριάζει ἕνα γεγονός ὅτι τὴν κατήχηση τῶν παιδιῶν τὴν ἒχω ἐμπιστευθεῖ ὂχι σὲ ἐπαγγελματίες, ἀλλὰ σὲ ἀξιόλογα ἱεραποστολικὰ πρόσωπα, κληρικοὺς καὶ λαϊκούς, ἂνδρας καὶ γυναίκας καὶ κορίτσα ἀκόμη, ποὺ ἐργάζονται ἀνιδιοτελῶς στὸν ἀγρὸ τοῦ Κυρίου.
Τὰ πρόσωπα αὐτὰ ὑπῆρξαν ἂλλοτε μαθηταί καὶ μαθήτριαι τοῦ Κατηχητικοῦ Σχολείου καὶ γνωρίζουν πολὺ καλὰ τὴν ἀνεκτίμητη ἀξία ποὺ ἒχει τὸ Κατηχητικό, γιὰ τὴν διαμόρφωση τοῦ χριστιανικοῦ χαρακτήρα.
Ὁμιλοῦν λοιπὸν ἐκ πείρας καὶ ἐκ καθήκοντος. Σ᾿αὐτὰ τὰ πρόσωπα ποὺ ἐργάστηκαν μὲ ζῆλο ἡ Ἐκκλησία μας ἐκφράζει τὴν εὐαρέσκειά της.
Τὸ Κατηχητικὸ σχολεῖο εἶνε τὸ μόνο Σχολεῖο ποὺ δὲν πληρώνει. Οὒτε δραχμὴ δὲν παίρνει ὁ κατηχητὴς ἢ ἡ κατηχήτρια. Καὶ ὅμως εἶνε τὸ μόνο σχολεῖο ποὺ μισὴ θανάσιμα ὁ κόσμος.
Ἐδῶ δίπλα στὴν Ἀλπάνια, δὲν ἐπιτρέπεται νὰ λειτουργήση κανένα κατηχητικό σχολεῖο. Δὲν ἐπιτρέπεται ὁ παπᾶς νὰ πλησιάση καὶ νὰ κατηχήση τὰ παιδιά.  (Η ομιλία είναι του 1978, τοτε που ο Εβερ Χότζιας κυριαρχούσε στην Αλβανία. Σήμερα είδαμε την πτώση του άθεου καθεστώτος)

* * *

Τὸ ἕνα λοιπὸν αἰσθημα ποὺ νιώθω εἶνε χαρά, τὸ ἂλλο  λύπη καὶ τὸ τρίτο ἀνησυχία.
Ἀνησυχῶ πολὺ ἐγὼ ὁ γέρων ἐπίσκοπος.
Σᾶς ἂκουσα μὲ Read more »

ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΖΩΗΣ

author Posted by: admin on date Απρ 28th, 2014 | filed Filed under: ΣΥΜΒΟΥΛ. ΣΕ ΜΑΘΗΤΑΣ, ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΝΕΟΥΣ

ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΖΩΗΣ

Του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου

  π. Αυγ. ανατρ. ιστΑγαπητά μου παιδιά, ως επίσκοπος της ακριτικής περιφερείας Φλωρίνης, απευθύνω σ’ εσάς, τα εκλεκτά παιδιά της Eλλάδος, εγκάρδιο χαιρετισμό και σας υπενθυμίζω ό,τι περίπου κατά την έναρξι της κατασκηνώσεώς σας είπα.

H εφηβική ηλικία, που διανύετε, είνε η ωραιότερη περίοδος της ανθρωπίνης ζωής. Eίνε όπως η άνοιξι, που κάνει να πρασινίζη και να λουλουδίζη η γη. Αλλά, όπως παρατηρούν διαπρεπείς ψυχολόγοι, είνε και η πιό επικίνδυνη ηλικία. Διότι η σύγχρονη κοινωνία, μέσα στην οποία θα ζήτε, είνε μιά κοινωνία, πού, λόγω καταπτώσεως των ηθικών αξιών και της αναρχίας των πάντων, δεν βοηθάει τη νεότητα στον ορθό, στο χριστιανικό τρόπο ζωής. Αλλοτε χίλια χέρια βοηθούσαν για να ζήσουν οι νέοι χριστιανική ζωή. Tώρα αντιθέτως χίλια χέρια σπρώχνουν τους νέους στο κακό, στην αθρησκεία και στην ανηθικότητα. Αισχρά έντυπα, περιοδικά και εφημερίδες, προβολή κινηματογραφικών ταινιών, το ανεξέλεγκτο βίντεο, τα ναρκωτικά, οι κακές συναναστροφές, οι εκπομπές ραδιοφώνων και τηλεοράσεων, πρό παντός δε η έλλειψι προτύπων πίστεως και αρετής, ιδού το πνευματικό περιβάλλον μέσα στο οποίο ζήτε και αναπνέετε. Όπως ε­ίπαμε, είνε θαύμα ένας νέος σήμερα να ζήση χριστιανική ζωή. Mήν απογοητεύεσθε όμως. H ιστορία, αλλά και σύγχρονα παραδείγματα, μαρτυρούν ότι κάτω και από τις πλέον σκληρές κοινωνικές συνθήκες, ο νέος μπορεί να ζήση τη ζωή εκείνη που ταιριάζει στον προορισμό για τον οποίο πλάσθηκε ο άνθρωπος· οι δε νέοι μας πλάσθηκαν για να γίνουν ήρωες, εκλέγοντας σάν άλλοι Hρακλείς το δρόμο της αρετής και του καθήκοντος.

Αγαπητά μου παιδιά! θα συναντήσετε πολλά εμπόδια. Στενή και τεθλιμμένη και ανηφορική είνε η οδός της αρετής. Kαί τα πρόσωπα εκείνα, που θα έπρεπε λόγω θέσεως, ηλικίας, μορφώσεως και επιστήμης να σάς βοηθήσουν, όχι μόνο δεν σάς βοηθούν, αλλά και σάς παρασύρουν στο κακό. Αλλά εσείς προσέξτε! Mη σας παρασύρη το ρεύμα του κακού, που καθημερινώς ογκώνεται. Eσείς βαδίζετε κόντρα στο ρεύμα. Eφαρμόστε ό,τι ωραίο και καλό ε­ίδατε και ακούσατε στην κατασκήνωσι. Eσείς οι λίγοι δημιουργήστε ένα νέο πνευματικό περιβάλλον, μέσα στο οποίο, με τη βοήθεια του XPIΣTOY, θα νικήσετε όλα τα εμπόδια και θ’ αναδειχθήτε νικηταί στον πιό ωραίο και πιό σπουδαίο αγώνα, τον αγώνα της αρετής, και να είσθε βέβαιοι ότι θα αισθάνεσθε τη χαρά και αγαλλίασι που δίνει η αγαθή συνείδησι.

6. Kείμενο ενθυμίου στή λήξι της σειράς του λυκείου του έτους 1990 (βλ. «Σάλπιγξ Oρθοδοξίας» 1990, σελ. 265).

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΦΩΣ

author Posted by: Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης on date Μαρ 15th, 2014 | filed Filed under: ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΟ ἀπό π. Αὺγουστῖνο, ΣΥΜΒΟΥΛ. ΣΕ ΜΑΘΗΤΑΣ

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΦΩΣ

 Προσφώνησι Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου
στην Κατασκήνωση, στις μαθήτριες του λυκείου ,το έτους 1988

Αγαπητά μου παιδιά,

Ο ΚΥΡΙΟΣΔEN σας θεωρώ μαθήτριες του νηπιαγωγείου. Eίσθε μαθήτριες του λυκείου. Γι’ αυτό θα προσπαθήσω να σάς μιλήσω σε μιά γλώσσα κάπως υψηλότερη, γλώσσα που ταιριάζει περισσότερο στην ηλικία και στη μόρφωσί σας.

* * *

Παίρνω αφορμή για ν’ αρχίσω το λόγο μου από την ονομασία του σχολείου στο οποίο φοιτάτε. Πως ονομάζεται; Λύκειο. Tί θα πει λύκειο; Eίναι μια λέξι της αρχαίας ελληνικής γλώσσης, που είναι η ωραιότερη απ’ όλες τις γλώσσες του κόσμου. Δεν το λέμε αυτό εμείς οι Eλληνες. Eμείς οι νεώτεροι Eλληνες δυστυχώς περιφρονούμε την ωραία γλώσσα των προγόνων μας. Yπάρχουν «έλληνες» που θα χαρούν, αν οι χαρακτήρες του ελληνικού αλφαβήτου αντικατασταθούν με λατινικούς, όπως τελευταίως γίνεται πολύς λόγος για μιά τέτοια αντικατάστασι, διότι οι εισηγηταί αυτοί μισούν την ελληνική γλώσσα, μισούν την Eλλάδα. Kαι λέγονται αυτοί Eλληνες! Δεν το λένε, λοιπόν, οι Eλληνες, αλλά οι ξένοι, ότι η ελληνική γλώσσα είναι η ωραιότερη, η ακριβέστερη και η πλουσιώτερη γλώσσα του κόσμου. H γλώσσα των αγρίων δεν ξεπερνά μερικές εκατονταδες λέξεις. Αλλα έθνη έχουν στή γλώσσα τους 10, 15, 20, 25, 30 χιλιάδες λέξεις. Eνώ η δική μας γλώσσα έχει πάνω από 75 χιλιάδες λέξεις! Σ’ αυτήν θέλησε η θεία πρόνοια να γραφτεί και το άγιο Eυαγγέλιο.

Eπανέρχομαι Read more »

ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΠΑΛΗ

author Posted by: Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης on date Μαρ 15th, 2014 | filed Filed under: ΣΥΜΒΟΥΛ. ΣΕ ΜΑΘΗΤΑΣ, ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΝΕΟΥΣ

ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ

π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ ΣΕ ΝΕΟΥΣ

Ἡ φωνὴ τῆς συνειδήσεως

Κηρυγμ. μετΟ ΑΝΘΡΩΠΟΣ εἶνε ὄχι μόνο τὸ ὁρατὸ μέρος ἀλλὰ καὶ τὸ ἀόρατο. Ὡς πρὸς τὸ ὁρατὸ δὲν διαφέρουν οἱ ἄνθρωποι πολὺ μεταξύ τους· ὡς πρὸς τὸ ἀόρατο ὅμως ἔχουμε τεράστιες διαφορές. Ἂν κοιτάξουμε τὸν ψυχικό μας κόσμο, ὅπως ὁ δύτης στὰ βάθη τῆς θαλάσσης ἀνακαλύπτει παράξενα πράγματα, ἔτσι κ᾿ ἐμεῖς θ᾿ ἀνακαλύψουμε αὐτὸ ποὺ μᾶς ξεχωρίζει ἀπ᾿ ὅλη τὴ δημιουργία. Αὐτὸ εἶνε τὸ λογικό, τὸ ὑπέροχο κομπιοῦτερ ποὺ μᾶς χάρισε ὁ Θεὸς ἔναντι τῶν ζῴων, καὶ μ᾿ αὐτὸ ὁ ἄνθρωπος κυριάρχησε σ᾿ ὅλο τὸ φυσικὸ κόσμο. Μᾶς ἔδωσε ὅμως καὶ κάτι ἄλλο μυστηριῶδες, ἕνα ἀόρατο μηχάνημα, μία πυξίδα μέσα στὰ βάθη μας, κι αὐτὸ ὀνομάζεται συνείδησι. «Δυὸ πράγματα μὲ πείθουν γιὰ τὴν ὕπαρξι τοῦ Θεοῦ· τὰ ἄστρα τ᾿ οὐρανοῦ καὶ ἡ φωνὴ τῆς συνειδήσεως», λέει ὁ Πασκάλ.
Τί εἶνε ὅμως συνείδησι; Εἶνε ἡ ἱκανότητα ποὺ κάνει τὸν ἄνθρωπο νὰ διακρίνῃ τὸ καλὸ ἀπὸ τὸ κακό. Σὲ σπρώχνει στὸ καλό, καὶ νιώθεις κόλασι ὅταν κάνῃς τὸ κακό. Αὐτὴ τὴ φωνὴ ἄκουγε ὁ Σωκράτης καὶ ἐρχόταν σὲ ἀντίθεσι μὲ τοὺς ψευτοκουλτουριάρηδες τῆς ἐποχῆς του, τοὺς σοφιστάς. Γιὰ τὴ συνείδησι μᾶς μιλάει ὁ ἀπόστολος Παῦλος στὸ β΄ κεφάλαιο τῆς πρὸς Ῥωμαίους ἐπιστολῆς. Ὅσοι ἀκοῦνε τὴ συνείδησί τους, ὀνομάζονται εὐσυνείδητοι. Ὅσοι δὲν τὴ λογαριάζουν, εἶνε ἀσυνείδητοι. Ὁ ἀσυνείδητος ὅμως εἶνε δυστυχισμένος, ὅπου κι ἂν βρίσκεται· ἐνῷ ὁ εὐσυνείδητος, ἀκόμα καὶ μπροστὰ στὸ θάνατο, εἶνε εὐτυχής.
Ὅλα τὰ ψυχολογικὰ προβλήματα ὀφείλονται στὶς τύψεις τῆς συνειδήσεως. Γι᾿ αὐτὸ εἶνε ἀπαραίτητη ἡ ἐξομολόγησι. Διότι τὸ βάρος τῆς ἁμαρτίας πιέζει φοβερὰ καὶ μετὰ ἀπὸ πολλὰ χρόνια, κι ἂν ἀκόμα κανεὶς δὲν τὸ ξέρῃ. Ὑπάρχουν ἄνθρωποι ποὺ ἔκαναν καὶ δημόσια ἐξομολόγησι γιὰ νὰ ἡσυχάσουν. Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος λέει· «Καλύτερα νὰ σὲ κεντήσῃ σκορπιὸς παρὰ νὰ σὲ κεντήσῃ ἡ συνείδησι». Ἡ φωνὴ τῆς συνειδήσεως ὡδήγησε πολλοὺς στὴν αὐτοκτονία. Γι᾿ αὐτὸ προσοχή· ὄχι ἀπελπισία, σὰν τὸν Ἰούδα, ἀλλὰ ἐξομολόγησι. Ὁ Ντοστογιέφσκι εἶπε· «Ὅταν ἐξωμολογήθηκα, παράδεισος ἄνθισε στὴν καρδιά μου». Τρέξτε λοιπόν, ὅλα τὰ παιδιὰ στὴν ἐξομολόγησι, γιὰ νὰ νικήσετε τοὺς πειρασμοὺς τῆς ἁμαρτίας· γιὰ νὰ ζήσετε ὄχι ἁπλῶς τὸν ὡραῖο παράδεισο τῆς φύσεως, ἀλλὰ τὸν παράδεισο τῆς ψυχῆς σας, τοῦ ὁποίου κλειδὶ εἶνε ἡ ἱερὰ ἐξομολόγησι.

Προτοῦ ῥιζώσουν τὰ ἐλαττώματα

Μιὰ μέρα πῆγε ἕνας νέος νὰ ἐπισκεφθῇ κάποιον ἀσκητή. Αὐτὸς ἄκουγε τὴ φήμη τοῦ ἀσκητοῦ, θαύμαζε τὴ ζωή του, καὶ γεννήθηκε μέσ᾿ στὴν καρδιά του ἕνας εὐγενὴς πόθος νὰ τὸν μιμηθῇ· νὰ γίνῃ κι αὐτὸς ἕνας ἀσκητής. Διότι ὑπῆρχαν, ὑπάρχουν καὶ θὰ ὑπάρχουν μέχρι συντελείας τῶν αἰώνων ἄνθρωποι ποὺ θέλουν σὰν ἀετοὶ νὰ πετάξουν ψηλά, πολὺ ψηλά, καὶ νὰ φθάσουν στὶς κορυφὲς τῆς ἀρετῆς. Μιὰ τέτοια ψυχὴ ἦταν καὶ ὁ νέος ποὺ ἦρθε στὸν περίφημο ἀσκητή.
―Θέλω, εἶπε ὁ νέος στὸν ἀσκητή, θέλω νὰ μείνω ἐδῶ μαζί σου καὶ νὰ γίνω μαθητής σου.
Ὁ ἀσκητὴς τοῦ ἀπάντησε·
Δὲν εἶνε, παιδί μου, εὔκολος ὁ δρόμος τῆς ἀσκήσεως ποὺ θέλεις ν᾿ ἀκολουθήσῃς. Ὁ δρόμος αὐτὸς εἶνε δύσκολος. Εἶνε ἀνηφορικός. Εἶνε Γολγοθᾶς. Δὲν ἀρκοῦν προσωρινοὶ ἐνθουσιασμοί, ποὺ εὔκολα σβήνουν. Χρειάζεται ἀπόφασι μεγάλη. Ἐὰν θέλῃς στὸ ἄγριο αὐτὸ μέρος νὰ μείνῃς μαζί μου, πρέπει νὰ ὑπακοῦς σ᾿ ὅ,τι σοῦ λέω. Χωρὶς ὑπακοὴ δὲν ὑπάρχει καμμία πρόοδος. Ἡ ὑπακοὴ ζωή, ἡ ἀνυπακοὴ θάνατος. Ἔχεις ἀπόφασι γιὰ μιὰ τέτοια ἀπόλυτη ὑποταγή;
Ὁ νέος ἀπήντησε·
―Γέροντα, ἔχω ἀπόφασι νὰ ὑπακούω σ᾿ ὅ,τι θὰ μὲ συμβουλεύῃς.
Ὁ ἀσκητής, ὕστερα ἀπὸ αὐτὴ τὴ δήλωσι γιὰ ἀπόλυτη ὑπακοή, τὸν δέχθηκε.
Μετὰ ἀπὸ μερικὲς ἡμέρες ὁ ἀσκητὴς πῆρε τὸ νέο καὶ καθὼς περπατοῦσαν μαζὶ στὸ ἔρημο ἐκεῖνο μέρος τοῦ ἔδειξε ἕνα δέντρο ποὺ φαινόταν ὅτι ἀπὸ πολλὰ χρόνια πρὶν ἦταν φυτεμένο, εἶχε ἀναπτυχθῆ καὶ εἶχε ἁπλώσει τὰ κλαδιά του.
―Τὸ βλέπεις, τοῦ λέει, αὐτὸ τὸ δέντρο; Σοῦ δίνω ἐντολὴ νὰ προσπαθήσῃς μόνος σου νὰ τὸ ξερριζώσῃς.
Ἡ διαταγὴ αὐτὴ φάνηκε στὸ νέο δύσκολη, ἀκατόρθωτη. Ἀλλ᾿ ἐπειδὴ εἶχε δηλώσει πὼς θὰ ὑπακούῃ σὲ ὅλα, δὲν ἔφερε καμμία ἀντίρρησι. Τὴν ἄλλη μέρα ξύπνησε πρωῒ – πρωῒ καὶ πῆγε νὰ τὸ ξερριζώσῃ. Ὅλη τὴν ἡμέρα προσπάθησε, ἀλλὰ δὲν τὰ κατάφερε. Τὸ δέντρο ἦταν βαθειὰ ῥιζωμένο κι αὐτὸς δὲν εἶχε τὰ μέσα νὰ τὸ ξερριζώσῃ. Περίλυπος ἐπέστρεψε στὸ ἀσκητήριό του. Ὁ ἀσκητὴς δὲν τοῦ εἶπε τίποτε. Τὴν ἄλλη μέρα τὸν πῆρε καὶ βγῆκαν ἔξω. Καὶ καθὼς περπατοῦσαν στὴν ἐρημιά, τοῦ ἔδειξε κάπου ἕνα πολὺ μικρὸ δέντρο.
―Τὸ βλέπεις, τοῦ εἶπε, αὐτὸ τὸ δέντρο; Σοῦ δίνω ἐντολὴ νὰ τὸ ξερριζώσῃς. Ὁ νέος χωρὶς μεγάλο κόπο ξερρίζωσε τὸ μικρὸ δέντρο καὶ χαρούμενος ἀνήγγειλε τὸ ἀποτέλεσμα τῶν προσπαθειῶν του·
―Γέροντα, ἐκπλήρωσα τὴν ἐντολή σου. Ξερρίζωσα τὸ δέντρο!
Ὁ νέος ἀποροῦσε μὲ τὶς περίεργες αὐτὲς ἐντολὲς τοῦ γέροντα. Καὶ ἔλεγε μόνος του· «Ἦρθα, λοιπόν, ἐδῶ στὴν ἔρημο γιὰ νὰ ξερριζώνω δέντρα;». Ὁ ἀσκητής, ποὺ εἶχε καταλάβει τὴν ἀπορία τοῦ νέου, τοῦ εἶπε·
―Παιδί μου· αὐτὰ ποὺ σοῦ εἶπα νὰ κάνῃς ἔχουν κάποιο σκοπό. Μὲ παραδείγματα θέλω νὰ σὲ διδάξω. Τί; Ὅτι τὰ ἐλαττώματα ποὺ ἔχει ὁ ἄνθρωπος, ὅταν εἶνε στὴν ἀρχή, μοιάζουν μ᾿ ἕνα δενδρύλλιο ποὺ δὲν ἔχει προλάβει νὰ ῥίξῃ βαθειὲς ῥίζες στὴ γῆ καὶ εἶνε εὔκολο νὰ ξερριζωθῇ. Ἔτσι εἶνε καὶ ὁ ἄνθρωπος στὴν παιδικὴ καὶ νεανικὴ ἡλικία. Ἀλλ᾿ ἐὰν δὲν καταβληθῇ καμμία προσπάθεια γιὰ τὴν ἠθικὴ διόρθωσί του, τότε μέρα μὲ τὴν ἡμέρα, μῆνα μὲ μῆνα, χρόνο μὲ χρόνο, τὸ κακὸ ὁλοένα καὶ ῥίχνει πιό βαθειὰ τὶς ῥίζες του μέσα στὸν ψυχικὸ κόσμο τοῦ ἀνθρώπου καὶ μοιάζει μὲ ἕνα παλιὸ γέρικο δέντρο, ποὺ λόγῳ πολυκαιρίας πρόλαβε καὶ ἔρριξε βαθειὲς ῥίζες μέσα στὴ γῆ. Κ᾿ ἐσύ, παιδί μου, τώρα ποὺ εἶσαι νέος, προσπάθησε μὲ τὴ βοήθεια τοῦ Θεοῦ νὰ πολεμήσῃς τὴν κακία, νὰ κόψῃς ὅ,τι ἐλάττωμα ἔχεις, καὶ νὰ καλλιεργήσῃς τὴν ἀρετή. Γιὰ νὰ γίνῃ ἡ ἀρετὴ ἕνα δέντρο γεμᾶτο φύλλα, ἄνθη καὶ καρπούς. Ἐὰν ὅμως ἀδιαφορήσῃς κι ἀφήσῃς τὰ ἐλαττώματά σου ἀπολέμητα, αὐτὰ σὺν τῷ χρόνῳ ἀπὸ δενδρύλλια θὰ γίνουν δέντρα μεγάλα καὶ ἰσχυρά. Θὰ κυριαρχήσουν μέσα στὴν ψυχή σου καὶ θὰ τὴν κατακτήσουν. Τότε γιὰ τὴν ἐκρίζωσί τους θὰ χρειασθοῦν μεγάλοι κόποι, ποὺ σπανίως ἐπιτυγχάνουν.

Τὸ ξερρίζωμα τοῦ κακοῦ

Μόνοι μας, ἀδύνατον!
Ἀγαπητά μου παιδιά! Ἐσεῖς, βρίσκεστε τώρα στὴν ἡλικία ἐκείνη ποὺ θεωρεῖται ὡς ἡ ὡραιοτέρα περίοδος τῆς ἀνθρωπίνης ζωῆς. Εἶνε ὅπως ἡ ἄνοιξι ποὺ ῥοδίζει καὶ μοσχοβολᾷ. Ἡ φαντασία σας ζωηρή, πλάθει τὰ γλυκύτερα ὄνειρα γιὰ ἕνα εὐτυχισμένο μέλλον. Ὁ συναισθηματικός σας κόσμος δονεῖται. Ἀλλ᾿ ἀκριβῶς διότι συντελεῖται μιὰ τέτοια ζύμωσι μέσα στὰ βάθη τοῦ ἐσωτερικοῦ σας κόσμου, ἡ ἡλικία σας, ὅπως παρατηροῦν διάσημοι παιδαγωγοὶ καὶ ψυχολόγοι, εἶνε ἡ πιὸ κρίσιμη καὶ ἐπικίνδυνη ἡλικία. Καλεῖσθε νὰ πάρετε ἀποφάσεις, ποὺ θ᾿ ἀφοροῦν σὲ ὅλο τὸ μέλλον σας. Καλεῖσθε νὰ ἐκλέξετε ἕνα ἀπὸ τὰ δύο· ἢ τὴν ὁδὸ τῆς ἀρετῆς, ἢ τὴν ὁδὸ τῆς κακίας. Ἐὰν πάντως πάρετε τὴν ἀπόφασι ν᾿ ἀκολουθήσετε τὴν ὁδὸ τῆς ἀρετῆς, πρέπει νὰ ἔχετε ὑπ᾿ ὄψι σας ὅτι αὐτὴ δὲν εἶνε κατηφορική, ἀλλ᾿ ἀνηφορική. Εἶνε ἕνας Γολγοθᾶς. Ἡ ζωὴ δὲν εἶνε ἀπόλαυσι.
Εἶνε εὔκολο νὰ βαδίσῃ κανεὶς τὴν ὁδὸ τῆς ἀρετῆς; Εἶνε εὔκολο, σύμφωνα μὲ τὸ ὡραῖο σύνθημα «ξερρίζωμα καὶ φύτευμα», νὰ ξερριζώσετε τὸ κακὸ καὶ νὰ φυτέψετε τὸ καλό; Πολλὰ παραδείγματα παλαιότερα καὶ νεώτερα ἀποδεικνύουν, πόσο ἀληθινὸ εἶνε αὐτὸ ποὺ τονίζει ὁ ἀπόστολος Παῦλος· «Ὃ θέλω (καλὸν) οὐ πράσσω, ἀλλ᾿ ὃ μισῶ (κακὸν) τοῦτο ποιῶ» (πρβλ. Ῥωμ. 7,15). Δηλαδή· Ἐκεῖνο ποὺ μισῶ καὶ ἀποστρέφομαι, αὐτὸ κάνω, ἑλκόμενος ἀπὸ τὰ θέλγητρα τοῦ κακοῦ καὶ νικώμενος ἀπὸ τὰ πάθη, ποὺ βόσκουν μέσα στὴν ἀνθρώπινη καρδιά. Τὸ κακὸ δυστυχῶς ἔχει ῥίζες βαθειές, καὶ ὅσο περνοῦν τὰ χρόνια τόσο καὶ οἱ ῥίζες ξαπλώνονται βαθύτερα, καὶ εἶνε δύσκολο τὸ ξερρίζωμα, γιὰ νὰ μὴν ποῦμε ἀκατόρθωτο. Κλαῖνε κι ἀναστενάζουν πολλοί, διότι, ἐνῷ παίρνουν ἀποφάσεις νὰ ξερριζώσουν τὸ α΄ ἢ τὸ β΄ ἐλάττωμα, ξαφνικὰ αὐτὸ ἐμφανίζεται μὲ φοβερὴ ὁρμὴ καὶ τοὺς νικᾷ, καὶ ὁ ἄνθρωπος ἀπελπίζεται στὸν ἀγῶνα του καὶ ἀναφωνεῖ ὅπως ὁ ἐκπροσωπῶν ὅλη τὴν ἁμαρτωλὴ ἀνθρωπότητα Παῦλος· «Ταλαίπωρος ἐγὼ ἄνθρωπος· τίς με ῥύσεται ἐκ τοῦ σώματος τοῦ θανάτου τούτου;» (Ῥωμ. 7,24).
Ὀρθῶς παρατηρεῖ ἀρχαῖος διδάσκαλος τῆς Ἐκκλησίας, ὁ ἅγιος Μακάριος ὁ Αἰγύπτιος ποὺ θαυμάζεται γιὰ τὸ βάθος τῶν ψυχολογικῶν παρατηρήσεών του· Ἐὰν ὁ ἄνθρωπος μποροῦσε μόνος του, μὲ τὶς ἀτομικές του προσπάθειες, νὰ ξερριζώση τὸ κακὸ ἢ νὰ φυτεύσῃ τὸ καλό, δὲν θὰ ὑπῆρχε ἡ ἀνάγκη νὰ ἔλθῃ ὁ Χριστὸς στὸν κόσμο. Μόνο μὲ τὴν ἄνωθεν βοήθεια τοῦ Χριστοῦ, διὰ τῆς χάριτος ποὺ ἀπέρρευσε ἀπὸ τὴ σταυρική του θυσία, ὁ ἄνθρωπος νικάει τὸ κακὸ καὶ πράττει τὸ καλό.
Ἀγαπητά μου παιδιά! Ζῆτε ―γιατί νὰ τὸ ἀποκρύψουμε―, ζῆτε σ᾿ ἕναν αἰῶνα ἀπιστίας καὶ διαφθορᾶς. Τὸ κακὸ μὲ μύριες μορφὲς θριαμβεύει ὡς λερναία ὕδρα καὶ παρασύρει πλῆθος νεανικὲς ψυχὲς στὴν καταστροφή. Ἀλλὰ μὴν ἀπελπίζεσθε! Ἐὰν πιστέψετε εἰλικρινὰ στὸν Κύριο ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστό, τότε θὰ αἰσθανθῆτε τὴ θεϊκή του δύναμι νὰ σᾶς βοηθῇ, θὰ ἀναδειχθῆτε νικηταί, καὶ θὰ γίνετε ἄξιοι ν᾿ ἀκούσετε τὴν θριαμβευτικὴ προσφώνησι τοῦ εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου πρὸς τὴ νεότητα· «Νεανίσκοι, νενικήκατε τὸν πονηρόν» (Α΄ Ἰωάν. 2,13). Κατασκηνωση 1989

 

ΑΠΟ ΤΗ ΓΝΩΣΗ ΣΤΗ ΓΕΥΣΗ

author Posted by: Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης on date Μαρ 5th, 2014 | filed Filed under: ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΟ ἀπό π. Αὺγουστῖνο, ΣΥΜΒΟΥΛ. ΣΕ ΜΑΘΗΤΑΣ

ΝΑ ΕΦΑΡΜΟΖΟΥΜΕ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

για να ἀποκτήσουμε προσωπική εμπειρία τῆς γλυκύτητος ποὺ ἔχει ἡ χριστιανικὴ ζωή

Tου Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου

Ἀγαπητά μου παιδιά,

Kατασκην. π. Αυγουστ...ἀκούσατε τὰ ὡραῖα χριστιανικὰ μαθήματα, ποὺ εἶνε, ἡ ἀνώτερη καὶ ἡ ὑψηλότερη γνῶσι. Αὐτὸ δὲν τὸ λέμε μόνο ἐμεῖς οἱ ἐπίσκοποι, οἱ ἱεροκήρυκες καὶ οἱ θεολόγοι, ἀλλὰ καὶ πολλὰ ἐκλεκτὰ πνεύματα τῆς ἀνθρωπότητος, ἐπιστήμονες διαφόρων ἐπιστημῶν. Ἡ γνῶσι τοῦ Χριστοῦ, εἶνε ἡ ἀνώτερη καὶ σπουδαιότερη γνῶσι. Καλὰ εἶνε τὰ μαθηματικά· ἀλλὰ τί νὰ τὰ κάνῃς τὰ μαθηματικά, τὰ φυσικά, τὶς γλῶσσες, ἂν ἀγνοῇς τὸ Χριστό; Τί νὰ τὰ κάνῃς, ἂν σκεφτῇς, ὅτι μιὰ μέρα ὅλες αὐτὲς οἱ γνώσεις δὲν θὰ ἔχουν πέρασι; Μόνο ἡ γνωριμία μὲ τὸ Χριστὸ μένει εἰς τὸν αἰῶνα.
Ἀλλ᾿, ἆραγε, ἡ ἁπλῆ γνῶσι τοῦ Χριστοῦ, ἡ ἁπλῆ γνῶσι τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ, ἀρκεῖ;
Ἀπαντῶ. Κανεὶς δὲν ἀμφιβάλλει, ὅτι ἡ γνῶσι γενικῶς εἶνε ἀναγκαία. Ὁ ἀρχαῖος φιλόσοφος Σωκράτης ἔλεγε ἕνα σπουδαῖο λόγο· «Οὐδεὶς ἑκὼν κακός». Πίστευε, δηλαδή, ὅτι ὅλα τὰ κακὰ προέρχονται ἀπὸ τὴν ἄγνοια, καὶ ὅτι ὁ ἄνθρωπος, ἂν διαφωτισθῇ καταλλήλως, θὰ παύσῃ νὰ κάνῃ τὸ κακό. Τὸν καιρὸ δὲ ποὺ οἱ ἄλλοι φιλόσοφοι ἀσχολοῦνταν μὲ τὴν ἀρχὴ τοῦ κόσμου, μὲ τὰ ἄστρα, τὴ θάλασσα, τὰ βουνά, τὸν ἀέρα, ὁ Σωκράτης ἔστρεψε τὴν προσοχή του στὸν ἄνθρωπο, ποὺ εἶνε τὸ στολίδι τοῦ κόσμου, καὶ δίδαξε τί εἶνε εὐσέβεια, τί ἀσέβεια, τί ἀλήθεια, τί ψέμα, τί δικαιοσύνη, τί ἀδικία, τί σωφροσύνη, τί ἀκολασία.
Αὐτὰ πίστευε καὶ δίδασκε ὁ Σωκράτης, ποὺ ἔζησε πρὶν ἀπ᾿ τὸ Χριστὸ καὶ δὲν γνώριζε τὴν πραγματικὴ αἰτία τῆς ἀνθρωπίνης ἀθλιότητος, ποὺ εἶνε ἡ προπατορικὴ ἁμαρτία. Πίστευε, ὅπως εἴπαμε, ὅτι ἡ κακοδαιμονία τοῦ ἀνθρώπου ὀφείλεται στὴν ἄγνοια. Εἶχε δίκιο; Ὄχι ἀπόλυτο. Γιατί; Διότι οἱ ἴδιοι οἱ φιλόσοφοι, ποὺ δὲν εἶχαν ἄγνοια ἀλλὰ εἶχαν γνῶσι, διέπραξαν τὶς μεγαλύτερες ἀδικίες καὶ τὰ μεγαλύτερα ἐγκλήματα. Καὶ τώρα στὶς μέρες μας ποιοί εἶνε αὐτοὶ ποὺ ξέρουν τὰ περισσότερα πράγματα γιὰ τὴ θρησκεία; Ἀσφαλῶς ἐμεῖς οἱ κληρικοί, οἱ θεολόγοι, οἱ καθηγηταὶ στὰ μικρὰ καὶ στὰ μεγάλα σχολεῖα. Ὅλοι αὐτοὶ γνωρίζουν τὸ Εὐαγγέλιο, τὸ ἐξηγοῦν, τὸ κηρύττουν εὐγλώττως, ἀλλά… ἔχουν, συνήθως, μόνο γνῶσι. Δὲν φτάνει, ὅμως, μόνο ἡ γνῶσι· ἡ γνῶσι πρέπει νὰ γίνῃ ἐπίγνωσι. Ἐπίγνωσι δὲ θὰ πῇ ἐφαρμογή.
Κ᾿ ἐρωτῶ· Εἶνε εὔκολη ἡ ἐφαρμογή; Ναί, εἶνε εὔκολη ἡ ἐφαρμογή, ὅταν ὑπάρχῃ θέλησι. Δυστυχῶς, ὅμως, δὲν ὑπάρχει θέλησι. Ἡ θέλησι τοῦ ἀνθρώπου δὲν εἶνε ἰσχυρή· εἶνε ἐξασθενημένη, παράλυτη, καὶ δὲν μπορεῖ ὁ ἄνθρωπος εὔκολα νὰ ἐφαρμόζῃ τὶς ἠθικὲς ἐντολές. Ἡ θέλησι τοῦ ἀνθρώπου μοιάζει μὲ τὰ παραλυμένα νεῦρα τοῦ παραλύτου. Ἂν πῇς στὸν παράλυτο νὰ κάνῃ γυμναστική, θὰ κάνῃ; Ἂν τοῦ δώσῃς παραγγέλματα «Ἐμπρὸς μάρς» ἢ «Ἐμπρὸς τροχάδην μάρς» ἢ «Βῆμα σημειωτὸν μάρς», θ᾿ ἀνταποκριθῇ; Ἀσφαλῶς ὄχι. Ἀλλὰ θὰ σοῦ πῇ· «Ἄφησέ με, ἄνθρωπέ μου, μὴ μὲ ἐμπαίζῃς· δός μου πρῶτα νεῦρα, κάνε με καλά, καὶ ὕστερα νὰ μοῦ ἀπευθύνῃς τὰ ὡραῖα παραγγέλματα τῆς γυμναστικῆς…». Ἔτσι ἀκριβῶς καὶ οἱ ὡραῖες ἐντολὲς τῆς πίστεως καὶ τῆς ἀρετῆς παραμένουν ἀνεκτέλεστες, ἂν ἡ θέλησί μας εἶνε ἐξασθενημένη, παράλυτη. Θὰ ἐκτελεστοῦν, μόνο ὅταν ἡ θέλησι τοῦ ἀνθρώπου ἐνισχυθῇ ἀπὸ τὴν οὐράνια καὶ ὑπερφυσικὴ δύναμι, δηλαδὴ τὴ βοήθεια τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος εἶπε· «Χωρὶς ἐμοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν» (Ἰωάν. 15,5). Ἂν μπορούσαμε οἱ ἄνθρωποι μόνοι μας νὰ ἐκτελέσουμε τὶς ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ, δὲν χρειαζόταν νὰ ᾿ρθῇ ὁ Χριστὸς στὸν κόσμο· θὰ ἔφτανε ἡ γνῶσι γιὰ νὰ τὸν ὁδηγήσῃ στὴν ἐφαρμογή, στὴν ἀρετή, στὴ σωτηρία. Ἀλλ᾿ ὅπως μαρτυρεῖ ἱστορία αἰώνων, δὲν φτάνει ἡ γνῶσι· χρειάζεται μιὰ μεγάλη δύναμι, καὶ ἡ δύναμι αὐτὴ εἶνε ἡ θεία βοήθεια, ἡ θεία χάρις.
Θὰ σᾶς πῶ καὶ κάτι ἀκόμη. Ξέρετε ποιός εἶνε ὁ καλύτερος θεολόγος; Ἂς μὴ σᾶς φανῇ παράξενο· ὁ καλύτερος θεολόγος εἶνε ὁ διάβολος! Ὁ διάβολος; θὰ πῆτε. Μὰ πῶς;
Ἁπλούστατα· διότι γνωρίζει καλύτερα ἀπ᾿ ὅλους τὴν ἁγία Γραφή. Καὶ αὐτὸ φαίνεται καλὰ στὴν περίπτωσι ἐκείνη, κατὰ τὴν ὁποία προσπάθησε στὴν ἔρημο νὰ πλανήσῃ τὸ Χριστὸ μὲ ρητὰ τῆς ἁγίας Γραφῆς. Μαρτυρεῖ ἀκόμη ἡ ἁγία Γραφή, ὅτι «Καὶ τὰ δαιμόνια πιστεύουσι καὶ φρίσσουσι» (Ἰακ. 2,19). Καὶ ὅμως· ἐνῷ ὁ διάβολος ἔχει τὴν καλύτερη γνῶσι τῆς ἁγίας Γραφῆς, καὶ θὰ περίμενε κανεὶς νὰ ἔχῃ καὶ τὴν καλύτερη ἐφαρμογή, ἐν τούτοις ἔχει τὴ χειρότερη, ἢ μᾶλλον τὴν ἀντίστροφη ἐφαρμογή!
Δὲν ἀρκεῖ, λοιπόν, ἡ γνῶσι· χρειάζεται καὶ μιὰ ἄλλη ὡραία λέξι, ἢ μᾶλλον μιὰ ὡραία ἔννοια, ποὺ χρησιμοποιοῦν οἱ ψυχολόγοι. Χρειάζεται ἡ γνῶσι νὰ γίνη βίωμα, ἐφαρμογή, πρᾶξι. Αὐτὴ τὴν ἀλήθεια, ποὺ γνώρισες, νὰ τὴ ζήσῃς ἐσὺ προσωπικῶς. Ἡ θεωρία νὰ γίνῃ πείραμα, ὅπως στὴν ἐπιστήμη τῆς φυσικῆς καὶ τῆς χημείας. Ἡ διδασκαλία νὰ γίνῃ ζωή.

* * *

Τρεῖς πειρασμοί

Ὕστερα ἀπ᾿ αὐτὰ ποὺ σᾶς εἶπα, παιδιά μου, ἔρχεται ὁ πειρασμός. Ἕνας πειρασμὸς ἰσχυρότερος ἀπὸ ᾿κεῖνον ποὺ εἴχατε πρὶν ἔλθετε στὴν κατασκήνωσι. Ἐκεῖνος σᾶς ἔλεγε· Τί νὰ κάνετε στὴν κατασκήνωσι; μὲ τὰ παπαδίστικα θὰ ἀσχολῆστε;…. Ἀλλὰ μὲ τὴ βοήθεια τοῦ Θεοῦ νικήσατε τὸν πρῶτο ἐκεῖνο πειρασμό. Τώρα δέ, ὕστερα ἀπὸ τὴν κατασκηνωτικὴ ζωή, ἔρχεται ὁ δεύτερος καὶ σφοδρότερος πειρασμὸς καὶ σᾶς ψιθυρίζει· Ὡραῖα εἶνε αὐτὰ ποὺ ἀκούσατε ἐδῶ στὴν κατασκήνωσι, ἀλλὰ ποιός τὰ ἐφαρμόζει; Ἆραγε νὰ εἶνε ἀληθινά; Μήπως κάποτε ἦταν ἀληθινά, καὶ τώρα δὲν ἔχουν καμμιὰ θέσι στὸ σύγχρονο κόσμο; Μήπως εἶνε μόνο γιὰ τὶς γιαγιάδες;.
Σοῦ ἔρχεται ὁ πειρασμὸς αὐτός, παιδί μου. Τὸ ξέρω. Θέλεις νὰ τὸν νικήσῃς; Προσπάθησε τότε νὰ ἐφαρμόσῃς αὐτὰ ποὺ ἄκουσες. Παίρνεις τὸ φάρμακο; θὰ γίνῃς καλά. Δὲν παίρνεις τὸ φάρμακο; θὰ παραμείνῃς ἀσθενής. Φάρμακο τῆς ψυχῆς, φάρμακο πνευματικό, εἶνε ἡ ἐφαρμογὴ τῶν λόγων τοῦ Θεοῦ. Τὰ ἐφαρμόζεις; θὰ νικήσῃς τὸν πειρασμὸ τῆς ἁμαρτίας, θὰ νικήσῃς τὸ διάβολο, τὸν πατέρα τοῦ κακοῦ. Δὲν τὰ ἐφαρμόζεις; α, τότε μὴν περιμένεις νὰ νικήσῃς τὴν ἁμαρτία καὶ τὸ διάβολο.
Ἂς ἀναφέρω καὶ ἕνα ἀκόμη παράδειγμα. Τὸ μέλι ποὺ κάνει ἡ μέλισσα εἶνε γλυκύτατο, θρεπτικό, θεραπευτικό, ὑγιεινό. Ἂν ἀρκῆσαι νὰ ξέρῃς μόνο τὶς ἰδιότητες τοῦ μέλιτος, ἀλλὰ δὲν τὸ δοκιμάζῃς, δὲν πρόκειται ν᾿ ἀπολαύσῃς τὰ εὐεργετήματά του. Ἂν ὅμως δοκιμάσῃς, τότε δὲν χρειάζεσαι τὰ ἐγκώμια τοῦ μέλιτος. Τὰ γνωρίζεις μόνη σου κι ἀπολαμβάνεις τὶς ἔξοχες ἰδιότητές του. Μέλι εἶνε ἡ χριστιανικὴ ζωή. Τὴν ἐφαρμόζεις; αἰσθάνεσαι τὴν οὐράνια γλυκύτητά της. Δὲν τὴν ἐφαρμόζεις; δὲν σὲ ὠφελεῖ ἡ θεωρητικὴ γνῶσι τῶν πνευματικῶν καὶ θείων εὐεργετημάτων της· ἐξακολουθεῖς νὰ ζῇς στὴν πίκρα τῆς ἁμαρτωλῆς ζωῆς.
Εἶνε πιθανὸ ὅμως, κοντὰ στοὺς δύο αὐτοὺς πειρασμούς, νὰ ἔρθῃ καὶ ἕνας τρίτος. Ποιός; Νά· ἔρχεται ὁ πονηρὸς καὶ σοῦ λέει· Ἀφοῦ ὁ θεολόγος, ὁ παπᾶς, ὁ κατηχητής, ἡ κατηχήτρια δὲν τὰ ἐφαρμόζει, ἐσὺ θὰ τὰ ἐφαρμόσῃς;…
Μὴν ἐπιτρέπετε, ἀγαπητά μου κορίτσια, μὴν ἐπιτρέπετε στὸν πειρασμὸ αὐτὸν νὰ σᾶς πειράξῃ. Διῶξτε τον ἀμέσως μακριά σας. Μὴν ἐπηρεάζεστε ἀπὸ τὸ τί κάνουν ἐκεῖνοι. Ἐκεῖνοι ἔχουν τὴν εὐθύνη τους ἀπέναντι στὸ Θεό. Καὶ εἶνε μεγάλη ἡ εὐθύνη τους, διότι ἀνήκουν στὴν κατηγορία τῶν ἀνθρώπων ἐκείνων, γιὰ τοὺς ὁποίους ὁ Κριτὴς εἶπε· «Ὁ γνοὺς (τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ)… καὶ μὴ ἑτοιμάσας μηδὲ ποιήσας… δαρήσεται πολλάς» (Λουκ. 12, 47). Καὶ εἶνε «δίκαιος Κύριος καὶ δικαιοσύνας ἠγάπησε» (Ψαλμ. 10, 7). Ἀφῆστε τους, λοιπόν, νὰ τοὺς κρίνῃ ὁ Θεός. Ἐσεῖς μείνετε σταθερὲς καὶ ἀκλόνητες στὸ λόγο τῆς πίστεως καὶ προσπαθῆστε ν᾿ ἀποκτήσετε πεῖρα προσωπικὴ τῆς γλυκύτητος ποὺ ἔχει ἡ χριστιανικὴ ζωή.
Ἄν, ἀγαπητά μου κορίτσια, μὲ ἀκούσετε καὶ τὸ κάνετε αὐτό, σᾶς βεβαιώνω ἐγώ, ὁ γέρων ἐπίσκοπος ποὺ δουλεύω μισὸν αἰῶνα στὴν Ἐκκλησία, ὅτι θὰ φτάσετε στὰ βαθειὰ γεράματα καὶ θὰ ἔχετε χαρὰ μέσα στὴν ψυχή σας. Θὰ καταλάβετε τί μεγάλα πράγματα εἶνε ἡ πίστι, ἡ ἀλήθεια, ἡ δικαιοσύνη, ἡ εὐσέβεια, ἡ ἀρετή, ἡ ἁγνότης, ἡ μητρότης, ἡ ἀγάπη, ἡ στοργή, καὶ τόσα ἄλλα πνευματικὰ γλυκύσματα ποὺ ἔχει ἡ πίστι μας. Θὰ τὰ καταλάβετε ὅλα αὐτὰ ὄχι γιατὶ σᾶς τὰ διδάξαμε ἐμεῖς, ἀλλὰ διότι τὰ ζήσατε ἐσεῖς οἱ ίδιες, καὶ θὰ λέτε κ᾿ ἐσεῖς· «Οὐκέτι διὰ τὴν σὴν λαλιὰν πιστεύομεν· αὐτοὶ γὰρ ἀκηκόαμεν, καὶ οίδαμεν ὅτι οὗτός ἐστιν ἀληθῶς ὁ σωτὴρ τοῦ κόσμου, ὁ Χριστός» (Ἰωάν. 4,42).

Ομιλία του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου στις μαθήτριες του Γυμνασίου το 1988, στις Εκκλησιαστικές Κατασκηνώσεις της Πρώτης της Ι.Μ. Φλωρίνης