ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤOY ΦΛΩΡΙΝΗΣ Π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟY

(ΕΓΙΝΕ ΣΕ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΓΥΝΑΙΚΩΝ, ΣΤΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΕΣ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΕΙΣ ΠΡΩΤΗΣ, ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΤΟΥ 1981)

_________________________________________

_______________________________

Ηχητικά ακούγεται η ερμηνεία του χωρίου·

«ΟΥΚ ΕΧΟΜΕΝ ΩΔΕ ΜΕΝΟΥΣΑ ΠΟΛΙΝ,

ΑΛΛΑ ΤΗΝ ΜΕΛΛΟΥΣΑΝ ΕΠΙΖΗΤΟΥΜΕΝ»

Το φωτογραφικό υλικό είναι από την εξόδιο ακολουθία του σεβαστού μας πνευματικού πατέρα και επισκόπου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου

Ομιλία του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου

Ο ΘΕΟΣ ΣΕ ΑΓΑΠΑ

• «Οὕτως ἠγάπησεν ὁ Θε­ὸς τὸν κόσμον, ὥστε τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν μονογε­νῆ ἔδωκεν, ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀ­πόλλυται, ἀλλ᾽ ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον» (Ἰωάν. 3,16)

Η ΥΨΩΣΙΣ τοῦ τιμίου Σταυροῦ εἶνε τὸ κέν­τρο τοῦ Σεπτεμβρίου. Ἡ σημερινὴ Κυ­ρια­κὴ λέγεται «πρὸ τῆς Ὑψώσεως» καὶ ἡ ἑπομένη «μετὰ τὴν Ὕψωσιν». Οἱ καταβασίες εἶνε «Σταυρὸν χαράξας Μωσῆς…», ἀπόστολος καὶ εὐαγγέλιο εἶνε ἐπίσης σχετικὰ μὲ τὸ σταυρό.

* * *

Τί μᾶς λέει τὸ εὐαγγέλιο· «Κανένας δὲν ἀ­νέβηκε στὸν οὐρανὸ εἰ μὴ ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβάς» (Ἰωάν. 3,13). Μπᾶ, θὰ μᾶς ποῦν οἱ ἄπιστοι, σήμερα ἡ ἐπιστήμη προώδευσε, ὅλων τὰ βλέμματα εἶνε στραμμένα στὸ διάστημα· πῶς τὸ εὐαγγέλιο λέει, ὅτι κανένας δὲν ἀνέβηκε στὸν οὐρανό; Ἐδῶ ἡ ἐπιστήμη διαψεύδει τὴ θρησκεία… Τί ἔχουμε ν᾽ ἀπαντήσουμε;

Ἀγνοεῖτε τὰς Γραφάς. Ὅταν λέῃ τὸ Εὐαγγέ­λιο «οὐρανός», δὲν ἐννοεῖ αὐτὸν τὸν φυσι­κὸ οὐ­ρανό, στὸν ὁποῖο ἀνέβηκε ὁ προφήτης Ἠλίας. Πέρα ἀπὸ αὐτὸ τὸν οὐρανό, πέρα ἀπὸ τὸν ἥλιο τὸ φεγγάρι τὰ ἄ­στρα καὶ τοὺς γαλαξί­ες, ὑπάρχει ἕνας ἄλλος οὐρανός, πνευματι­κὸς ὑπερφυσικὸς ἀόρατος. Γι᾽ αὐτὸ ἡ Γραφὴ λέει κάπου «Αἰνεῖτε αὐτὸν οἱ οὐρανοὶ τῶν οὐρα­νῶν» (Ψαλμ. 148,4). Καὶ γι᾽ αὐ­τὸ γιὰ τὸν ἀπόστολο Παῦλο λέει ὅτι ἡρπάγη «ἕ­ως τρίτου οὐρανοῦ» (Β΄ Κορ. 12,2). Ὑπάρχει λοι­πὸν καὶ κάποιος ἀνώτε­ρος οὐρανός, στὸν ὁ­ποῖο λατρεύεται ὁ Θεός. «Οἱ τὰ Χερουβὶμ μυστικῶς εἰκονίζοντες καὶ τῇ ζωοποιῷ Τριάδι τὸν τρισάγιον ὕμνον προσᾴ­δοντες…» (θ. Λειτ.). Γι᾽ αὐτὸ τὸν οὐρανό, στὸν ὁ­ποῖο δὲν ὑπάρ­χει τίποτε τὸ γήινο ἀλλὰ κατοι­κεῖ ἡ ἁγία Τριὰς καὶ τὰ ἄυλα πνεύματα, ὁμιλεῖ ὁ Χριστὸς ὅταν λέῃ «Οὐδείς ἀναβέβηκεν εἰς τὸν οὐρανόν».

Ὥστε ἀπὸ ἐκεῖνο τὸν οὐρανὸ ἦρθε στὴ γῆ ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός· ἡ προέλευσί του εἶνε θεία, δηλαδὴ εἶνε Θεός. Καὶ ὅτι εἶνε Θεὸς ὁ Χριστὸς τὸ ἀπέδειξε, ἐκτὸς τῶν ἄλ­λων, μὲ τὴ διδασκαλία του, ποὺ εἶνε θεία. Τὰ βιβλία ποὺ ἔγραψαν καὶ οἱ μεγαλύτεροι σοφοὶ ὑστεροῦν ἐν συγκρίσει μὲ τὸ Εὐ­αγγέλιο. Ὅ­ποιος ἀκούει καὶ διαβάζει τὸ Εὐαγ­γέλιο, αἰσθά­νεται ὅπως οἱ ἀκροαταὶ τοῦ Χριστοῦ ποὺ ἔλεγαν «Οὐδέποτε οὕτως ἐλάλησεν ἄνθρωπος, ὡς οὗτος ὁ ἄνθρωπος» (Ἰωάν. 7,46). Ὁ ἴδιος δὲ γιὰ τὴ διδασκαλία του εἶπε· «Ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ παρελεύσονται, οἱ δὲ λόγοι μου οὐ μὴ παρέλθωσι» (Ματθ. 24,35. Λουκ. 21,33. βλ. καὶ Μᾶρκ. 13,31).

Ἀπὸ τὸν οὐρανό, ποὺ ἦρθε ὁ Χριστός, μᾶς ἔ­φερε οὐράνια – ὑψηλὰ διδάγματα. Ποιό, θὰ ρωτήσετε, εἶνε τὸ ὑψηλότερο δόγμα, ἡ πιὸ με­γάλη διδασκαλία του; Τὸ λέει σήμερα τὸ εὐ­αγ­γέλιο. Μακάρι νὰ εἶχα δύναμι Χρυσοστόμου καὶ Βασιλείου, νὰ τὸ ἐμφυτεύσω στὶς ψυχές σας. Τὸ ὑψηλότερο δόγμα, ἡ μεγαλύτερη ἀ­λήθεια, εἶνε ὅτι ὁ Θεὸς ἀγαπᾷ τὸν κόσμο – ὁ Θεὸς ἀγαπᾷ τὸν ἄνθρωπο (Ἰωάν. 3,16).

Ἀγαπᾷ τὸν ἄνθρωπο, πρῶτα – πρῶτα γιατὶ αὐτὸς τὸν ἔπλασε. Ἐὰν μὲ πείσῃς ὅτι τὸ σπίτι ἢ τὸ ρολόι σου ξεφύτρωσαν μόνα τους, τότε θὰ δεχθῶ ὅτι καὶ τὸ μεγάλο αὐ­τὸ ρολόι ποὺ λέγεται ἄνθρωπος ἔγινε μόνο του. Ὁ Θεὸς ἔ­κανε τὸν ἄνθρωπο· αὐτὸς ἔκανε τὸ μάτι νὰ βλέπῃ, τὸ αὐτὶ ν᾽ ἀκούῃ, τὰ χέρια νὰ κινοῦν­ται, τὰ πόδια νὰ περπατοῦν, τὴν καρδιὰ νὰ χτυπᾷ, τὸ αἷμα νὰ κυκλοφορῇ, τὸ μυαλὸ νὰ κάνῃ συλλήψεις. Ὁ Θεὸς ἔδωσε τὴν εὔρυθμη λειτουργία σ᾽ αὐτά, τὴν ὑγεία. Κάθε χτύπος τῆς καρδιᾶς σου φωνάζει· Ὁ Θεὸς σὲ ἀγαπᾷ!

Κι ὄχι μόνο ἔπλασε ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπο, ἀλλὰ καὶ προνοεῖ γι᾽ αὐτόν. Δὲν τὸν ἔρριξε σ᾽ ἕνα ξερονήσι ἢ πάνω στὸ φεγγάρι· τὸν ἔβαλε στὸν πλανήτη αὐτόν, στὸν ὁποῖο τοῦ ἔδωσε ὅ­λες τὶς πρῶτες ὗλες, ὅλα τὰ ἀναγκαῖα γιὰ νὰ δημιουργήσῃ πολιτισμό. Τοῦ ἔδωσε τὸν ἥλιο, ποὺ φωτίζει καὶ θερμαίνει. Κάθε ἀκτίνα, ποὺ ταξιδεύει τόσα μίλια κ᾽ ἔρχεται καὶ πέφτει πάνω στὸ μάγουλο τοῦ παιδιοῦ, στὸ χέρι τοῦ ἐρ­­γάτη, σὲ σπίτια καὶ καλύβες, περνάει ἀκόμα καὶ τὰ κάγκελλα τῆς φυλακῆς, τί εἶνε; Ἀ­σπασμός, φίλημα τοῦ Θεοῦ. Κάθε ἀκτίνα τοῦ ἥλιου, κάθε σταγόνα τῆς βροχῆς, κάθε πνοὴ τοῦ ἀέρα ποὺ ἀναπνέουμε, οἱ ζέφυροι, οἱ αὖ­ρες, τὰ δέντρα, τὰ λουλούδια, τ᾽ ἀηδόνια, ὅλα λαλοῦν καὶ λένε· Ὁ Θεὸς σὲ ἀγαπᾷ!

Ἀλλ᾽ ὄχι μόνο αὐτά. Ἂν εἶσαι Χριστιανός, ἄ­σε τοὺς ἄλλους νὰ μιλοῦν γιὰ τὰ λουλούδια καὶ τὰ πουλιά. Ἔλα τὴν ἡμέρα τοῦ Σταυροῦ στὴν ἐκκλησία· κι ὅταν ὁ ἱερεὺς ὑψώνῃ τὸ τί­μιο Ξύλο καὶ δῇς νοερὰ τὸ Χριστὸ μὲ τὸ ἀγ­κάθινο στεφάνι, μὲ τὰ χέρια καὶ τὰ πόδια πληγωμένα καὶ τὴν πλευρὰ κεντημένη, στάσου γιὰ λίγο, συλλογίσου καὶ κάνε τὸ ἐρώτημα· γιατί τὰ ἔπαθε ὅλα αὐτὰ ὁ Χριστός; Καὶ τότε θ᾽ ἀκούσῃς τὴν ἀπάντησι, ποὺ δίνει 800 χρόνια πρὸ Χριστοῦ ὁ προφήτης Ἠσαΐας· «Οὗτος τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν φέρει καὶ περὶ ἡμῶν ὀδυνᾶται, καὶ ἡμεῖς ἐλογισάμεθα αὐτὸν εἶναι ἐν πόνῳ καὶ ἐν πληγῇ ὑπὸ Θεοῦ καὶ ἐν κακώσει… τῷ μώλωπι αὐτοῦ ἡμεῖς ἰάθημεν» (Ἠσ. 53,4-5). Ποιός μπορεῖ νὰ νιώσῃ πόσο ὁ Θεὸς ἀγάπησε τὸν κόσμο! Μὲ ποιά γλῶσσα νὰ περιγράψουμε τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ μας; Ὅποιος ἔχει ἕνα μόνο παιδί, πόσο τὸ πονάει! Ἐλᾶτε λοι­πόν, ἐ­σὺ μάνα κ᾽ ἐσὺ πατέρα, νὰ μᾶς πῆτε πόσο ἀ­γα­πᾶ­­τε τὸ μονάκριβο γέννημά σας! Ἂν τώρα σᾶς πῇ κάποιος, ὅτι πρέπει τὸ παιδὶ αὐτὸ νὰ τὸ θυ­σι­άσετε γιὰ τὸν ἐχθρό σας, ποιά μάνα καὶ ποιός πατέρας τὸ θυσιάζει; Καὶ γιὰ τὸν ἐχθρὸ μάλιστα; Ἐπ᾽ οὐδενὶ λόγῳ. Οὔτε γιὰ τὸ φίλο· πολλῷ μᾶλλον γιὰ τὸν ἐχθρό. Καὶ ὅμως τί λέει σήμερα τὸ εὐαγγέλιο· «Οὕτως ἠγάπησεν ὁ Θε­ὸς τὸν κόσμον, ὥστε τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν μονογε­νῆ ἔδωκεν, ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀ­πόλλυται, ἀλλ᾽ ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον» (Ἰωάν. 3,16)· τό­σο πολὺ ἀγάπησε ὁ Θεὸς τὸν ἀποστάτη κόσμο, ὥστε παρέδωσε τὸν Υἱό του, τὸν Κύριο ἡμῶν Ἰ­ησοῦν Χριστόν, ὥστε ὅποιος πιστεύει σ᾽ αὐ­τὸν νὰ μὴ χάνεται ἀλλὰ νὰ ἔχῃ ζωὴ αἰώνιο.

* * *

Δὲν ὑπάρχει, ἀδελφοί μου, ἀμφιβολία ὅτι ὁ Θεὸς ἀγαπάει τὸν ἄνθρωπο. Ἀλλ᾽ ἡ ἀγάπη αὐ­τὴ τοῦ Θεοῦ δημιουργεῖ καὶ σ᾽ ἐμᾶς τὴν ὑποχρέ­ωσι νὰ Τὸν ἀγαποῦμε. Ὅπως ἔχεις ἀξίωσι ἐσὺ ἡ μάνα νὰ σ᾽ ἀγαπάῃ τὸ παιδί σου, ἔτσι καὶ ὁ Θεὸς περιμένει νὰ τὸν ἀγαποῦν οἱ ἄν­θρωποι. Εἶνε χρέος μας ν᾽ ἀ­­γαποῦμε τὸ Σωτῆρα μας.

Καὶ ὅμως δὲν ὑπάρχει ἀ­γάπη τοῦ Θεοῦ. Οἱ καρδιὲς εἶνε σήμερα κρύ­ες – παγωμένες γιὰ τὸ Θεό. Μιὰ προφητεία τοῦ ἀποστόλου Παύλου λέει, ὅτι «εἰς τὰς ἐσχάτας ἡμέρας» ―καὶ εἴμαστε στὶς ἔσχατες ἡμέρες― «ἔσονται οἱ ἄνθρωποι …φιλήδονοι μᾶλλον ἢ φιλόθεοι» (Β΄ Τιμ. 3,1-4), οἱ ἄνθρωποι δηλαδὴ θ᾽ ἀγαποῦν τὶς ἡδονές, τὰ μικρὰ καὶ τὰ ἀσήμαντα, παραπάνω ἀπὸ τὸ Θεό. Ἄλλος θ᾽ ἀγαπάῃ τὰ παιδιά του, ἄλλος τὴ γυναῖκα του, ἄλλος τὰ λεφτά, ἄλλος τὰ βιβλία, ἄλλος τὶς ἐπιστῆμες, ἄλλος τὰ γλέντια, ἄλλος τὰ σπόρ…. Θα τρελλαίνων­ται γι᾽ αὐτά, ἀλλὰ στὶς καρδιές τους δὲν θὰ ὑπάρχῃ ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, τοῦ ἀπείρου Θεοῦ.

Αὐτὸ δὲν γίνεται σήμερα; Τὸ Θεὸ ὄχι μόνο δὲν τὸν ἀγαποῦμε ἀλλὰ καὶ τὸν ὑβρίζουμε. Τὸν ὑβρίζουμε μὲ τὴ γλῶσσα καὶ τὰ λόγια μας, τὸν ὑβρίζουμε καὶ μὲ τὰ ἔργα μας. Κάθε μέρα, κάθε ὥρα, κάθε λεπτὸ βλαστήμιες ἀκούγον­ται. Κ᾽ ἔπειτα περιμένουμε προκοπή; Ὅπως πᾶμε ―μὴ μὲ πῆτε ἀπαισιόδοξο, ζυγίζω μὲ τὸ Εὐαγγέλιο τὴν κοινωνία―, σᾶς λέω τὸ ἑξῆς. Οἱ Ἑβραῖοι μιὰ φορὰ σταύρωσαν τὸ Χριστό, μὰ ἐμεῖς τὸν σταυρώνουμε χιλιάδες φορὲς κάθε μέρα. Στὰ σπίτια, στὰ σχολεῖα, στοὺς στρατῶνες, στὰ δικαστήρια, στὰ πλοῖα, στ᾽ ἁ­μάξια, στὶς παραλίες, στ᾽ ἀκρογιάλια, παντοῦ τὸν σταυρώνουμε· δὲν ὑπάρχει μέρος ποὺ νὰ μὴ στήνουμε κ᾽ ἕνα σταυρὸ τοῦ Χριστοῦ.

Ὕστερα ἀπ᾽ ὅλα αὐτὰ ἐγὼ θαυμάζω πῶς ὁ Θεὸς ἐξακολουθεῖ νὰ μᾶς ἀγαπᾷ. Δόξα τῇ μακροθυμίᾳ σου, Κύριε! Θὰ μποροῦσε νὰ πῇ στὸν ἥλιο· Χαμήλωσε λιγάκι, ζύγωσε στὴ γῆ! καὶ τότε ἡ θερμοκρασία ν᾽ ἀνεβῇ ἀπὸ 40 σὲ 100, 200, 300 βαθμούς. Θὰ μποροῦσε νὰ πῇ στὴ θά­λασα· Δὲν ὑποφέρω τὶς μοιχεῖες καὶ πορνεῖ­ες τους· φούσκωσε, ἀνέβα, κάλυψε τὶς κορυφές, νὰ μὴ μείνῃ κανένα σκουλήκι ζωντανό! Θὰ μποροῦσε νὰ πῇ στὰ νερά, στὶς πηγές, στὰ σύννεφα καὶ στὰ ποτάμια· Στερέψτε!… Ἀχάριστε ἄνθρωπε, ποὺ πίνεις νερὸ καὶ βλαστημᾷς τὸ Θεό. Δὲν κάνεις οὔτε σὰν τὴν ὄρ­νι­θα, ποὺ πίνει καὶ μετὰ ὑψώνει τὸ κεφάλι πρὸς τὰ πάνω σὰ νὰ εὐχαριστῇ τὸ Θεό. Ἂν στερέψουν τὰ νερά, δὲ θὰ βρίσκῃς οὔτε ἕνα ποτήρι νὰ δροσιστῇς· θὰ κολλᾷς τὴ γλῶσσα σου στὰ μάρμαρα μέσα στὶς σπηλιές. Καὶ ὅμως ὁ Θεὸς μᾶς κρατάει ἀκόμα, τὰ σκουλήκια, πάνω στὴν πλάσι. Δόξα τῇ μακροθυμίᾳ του!

* * *

Ἀδέρφια μου, ὅσοι πιστεύετε στὸ Εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ, στὸν αἰῶνα αὐτὸ τῆς διαφθο­­ρᾶς, ἐλᾶτε ὅλοι, μικροὶ – μεγάλοι, στὴν ἐκκλησία τὴν ἡμέρα τῆς Ὑ­ψώσεως τοῦ Σταυροῦ. Νη­στέψτε σὰν τὴ Μεγάλη Παρασκευή. Σκεφθῆ­τε τὶς ἁ­μαρτίες σας. Μετρῆστε τὶς εὐεργεσί­ες τοῦ Θεοῦ. Καὶ καθὼς θὰ βλέπουμε τὸν τίμιο σταυρό, ἂς ποῦμε ὅλοι· «Μνήσθητί μου, Κύριε, ὅταν ἔλ­θῃς ἐν τῇ βασιλείᾳ σου» (Λουκ. 23,42)· ἀμήν.

† ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος

(Ομιλία του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου στον ιερό ναό Ἀναλήψεως Δραπετσώνας – Πειραιῶς    11-9-1960)

Είναι ανάγκη να δημοσιευθοῦν κάποιες σκέψεις, εξ αιτίας της επικείμενης εορτής του Χρυσοστόμου Σμύρνης, την οποία πρόσφατα εθέσπισαν οι Επίσκοποι, κατατάσσοντας στο αγιολόγιο και στα συναξάρια της Εκκλησίας τον εν λόγω εθνομάρτυρα. Ο λόγος λοιπόν που ζητώ την δημοσίευσι των σκέψεών μου είναι ότι  σύμφωνα με τα λόγια των αγίων μας «αληθείας ουδέν προτιμώτερον» και «μη προδούς τον Χριστόν προδιδούς την αλήθεια» του οσίου Θεοδώρου του Στουδίτου˙ είναι προδοσία της αληθείας, δηλαδή του ιδίου του Χριστού, το να μην ομιλούμε ευκαίρως ακαίρως δι’ αυτήν την μεγάλη απάτη, η οποία πρόσφατα συνέβη στο καθαρώτερο μέρος της Εκκλησίας, το αγιολόγιό της.
Θα αναφερθώ λοιπόν με τις παρούσες σκέψεις στο βασικό και μοναδικό επιχείρημα των υπασπιστών της αγιοποιήσεως, το οποίο είναι το μαρτύριο του Χρυσοστόμου Σμύρνης. Ισχυρίζονται λοιπόν οι αγιοποιήσαντες αυτόν Επίσκοποι και οι παρατρεχάμενοι κληρικοί, οι οποίοι για ευνοϊκούς λόγους  επιζητούν  την στήριξι της εξουσίας, ότι το μαρτύριο συγχωρεί όλες τις αμαρτίες και ως εκ τούτου, ό,τι και να έκανε ο εν λόγω εθνομάρτυς στην ζωή του είναι διά του μαρτυρίου συγχωρημένο και έτσι μπορεί να είναι άγιος.  Και για να γίνουμε κατανοητοί όταν λέγομε αμαρτίες εις την περίπτωσι του Χρυσοστόμου Σμύρνης εννοούμε όχι απλές και καθημερινές θα λέγαμε αμαρτίες, τις οποίες δύναται να διαπράττη ο οιοσδήποτε, αλλά αμαρτίες σε βαθμό προδοσίας και  αρνήσεως του Χριστού.  Τέτοιες είναι η μασονική του ιδιότης, (ήταν μέχρι το τέλος της ζωής του μέλος της στοάς Ιωνία), τα αιρετικά του φρονήματα (ήταν τόσα πολλά ώστε μελετώντας κανείς τη ζωή του δεν ευρίσκει τίποτε ορθόδοξο), οι ειδωλολατρικές και πανθεϊστικές του αντιλήψεις (ήταν αρχαιολάτρις και μύστις του αρχαίου ελληνικού πνεύματος), οι αντιμοναχικές του αντιλήψεις  (ήταν πολέμιος του μοναχισμού σε θεωρητικό επίπεδο), οι δυτικές του αντιλήψεις περί Εκκλησίας, επιστήμης, εκσυγχρονισμού κλπ. (ήταν δυτικομανής και δυτικόπληκτος), η αγάπη στην πατρίδα σε βαθμό παραλογισμού και θυσίας των πάντων (τον ονόμαζαν οι σύγχρονοί του ιστορικοί και  βιογράφοι εθνικιστή και πατριδολάτρη) και άλλα πολλά. Όλα αυτά ισχυρίζονται οι αγιοποιήσαντες αυτόν και οι παρατρεχάμενοι ότι συγχωρούνται δια του μαρτυρίου, διότι αυτό λειτουργεί ως λουτρό βαπτίσματος.  Δεν υπάρχει μεγαλύτερη απάτη από αυτόν τον ισχυρισμό, διότι αυτό που εδέχθη η Εκκλησία υπό αυστηρές προϋποθέσεις, ως βάπτισμα δι’ αίματος, το γενικεύομε και το προσαρμόζομε απροϋπόθετα στον οιονδήποτε και μάλιστα αιρετικό και Μασόνο.
Οι προϋποθέσεις λοιπόν που πρέπει να υπάρχουν δια να δεχθή η Εκκλησία το βάπτισμα του αίματος είναι οι εξής:
1. Στην περίπτωσι των ειδωλολατρών οι οποίοι εφωτίζοντο λόγω της αγαθής των προαιρέσεως, βλέποντας το μαρτύριο των αγίων, ομολογούσαν δημοσίως την πίστι των στον Χριστό και ελάμβανον και αυτοί μαρτυρικό θάνατο.
2. Στην περίπτωσι των βαπτισμένων μεν Χριστιανών, οι οποίοι όμως είχαν αρνηθεί την πίστι των και είχαν αλλαξοπιστήσει, όταν μετανοούσαν, ομολογούσαν στους απίστους την πλάνη των, εσυντάσσοντο δημοσίως (όπως δημοσίως αρνήθηκαν την πίστι των) πάλι με τον Χριστό δια της ομολογίας και ελάμβανον από τους απίστους μαρτυρικό θάνατο.
Και στις δύο λοιπόν αυτές περιπτώσεις που η Εκκλησία εδέχθη το βάπτισμα του αίματος υπάρχουν τα εξής στοιχεία:
α) η μεταμέλεια δια τον πρότερον βίο της πλάνης,
β) η δημοσία ομολογία της πλάνης ενώπιον των απίστων και
γ) η ομολογία και η σύνταξις με τον Χριστό ως αληθινό Θεό.
Από αυτά λοιπόν τα στοιχεία που πρέπει να υπάρχουν δια να ονομασθή το μαρτύριο βάπτισμα δι’ αίματος, ο Χρυσόστομος Σμύρνης δεν είχε κανένα.  Διότι ούτε μεταμέλεια έδειξε δια τον πρότερον βίο του και ειδικά δια τα αιρετικά του φρονήματα και την μασονική του ιδιότητα, ούτε δημόσια ομολογία έκανε ενώπιον των απίστων, όπως μαρτυρούν οι βιογράφοι του, ούτε βεβαίως ομολογία και σύνταξι με τον Χριστό ως αληθινό Θεό, ενώπιον πάλι των απίστων.  Και ήταν φυσικό να μην υπάρχουν αυτά τα στοιχεία, διότι οι Τούρκοι στο πρόσωπο του Χρυσοστόμου Σμύρνης δεν έβλεπαν τον πολέμιο της πίστεώς των, ούτε τον αρνητή των πατρώων θεσμών των, αλλά έβλεπαν τον εχθρό του έθνους των και τον αρχηγό, οργανωτή, καθοδηγητή και εμψυχωτή όλης της αντιστάσεως των Ελλήνων.  Όπως λοιπόν ήτο φυσικό ο στρατιωτικός διοικητής των Τούρκων Νουρεντίν τον ονόμασε «εχθρό του έθνους των» και τον παρέδωσε στον λαό να τον τιμωρήση.
Πέραν όμως όλων αυτών των στοιχείων πρέπει να καταθέσωμε και αυτό. Ποτέ η Εκκλησία δεν εδέχθη το μαρτύριο κάποιου ως βάπτισμα δι’ αίματος, αν αυτό δεν εγίνετο αποκλειστικώς και μόνο δια την ορθόδοξο πίστι στον Χριστό.  Και λέγομε ορθόδοξο πίστι, διότι ούτε το μαρτύριο των αιρετικών (Παπικών ιεραποστόλων κλπ) εδέχθη η Εκκλησία, ακριβώς επειδή δεν υπήρχε ως προϋπόθεσις η ορθόδοξος πίστις. Εις την περίπτωσι δε του Χρυσοστόμου Σμύρνης πέραν όλων αυτών, έχομε και το αδιάσειστο στοιχείο, ότι δηλαδή το μαρτύριό του έγινε αποκλειστικώς και μόνο χάριν της πατρίδος. Αυτό μαρτυρούν, αφ’ ενός μεν η όλη ζωή του και οι δραστηριότητές του, αφ’ ετέρου δε οι Τούρκοι οι οποίοι τον εθανάτωσαν και οι βιογράφοι που κατέγραψαν τα γεγονότα.  Μελετώντας όλα αυτά δεν μας απομένει η παραμικρά αμφιβολία, ότι δηλαδή ο Χρυσόστομος Σμύρνης δεν εμαρτύρησε υπέρ πίστεως και πατρίδος (όπως τον παρουσιάζουν οι αγιοποιήσαντες και οι παρατρεχάμενοι) αλλά μόνον υπέρ πατρίδος.
Και εις την περίπτωσιν βεβαίως κατά την οποίαν το μαρτύριό του είχε κάποια στοιχεία ομολογιακά δια την πίστι (το αναφέρομε τελείως υποθετικά προς κατανόησι της απάτης) πάλι θα ήταν εθνομάρτυς και όχι ιερομάρτυς και άγιος, διότι όπως προαναφέραμε, δια να λογισθή ως μαρτύριον αίματος, πρέπει να μην εμφιλοχωρή κανένα άλλο στοιχείο, αλλά μόνο η πίστις και η ομολογία στον Χριστό ως αληθινό Θεό.
Πιστή η Εκκλησία σ’ αυτήν την Παράδοσι, του δι’ αίματος δηλαδή μαρτυρίου, δεν προέβη στην αγιοποίησι του Αθανασίου Διάκου, του Παπαφλέσσα, του Ησαΐα Σαλώνων και όλων των εθνομαρτύρων οι οποίοι όντως επολέμησαν υπέρ πίστεως και πατρίδος και επιπλέον δεν ήταν Μασόνοι και αιρετικοί, ούτε αρχαιολάτρες και δυτικόπληκτοι. Ως εκ τούτου γίνεται κατανοητό ότι οι αγιοποίησις αυτή ήτο μασονοκίνητος, οι δε αγιοποιήσαντες αυτόν Επίσκοποι ήταν τα φερέφωνα  της Μασονίας και της Νέας Εποχής.
Είναι όμως, άξιον απορίας πως όλοι αυτοί οι Επίσκοποι, οι οποίοι είναι υπέρμαχοι των διαλόγων  και της αγάπης, οι οποίοι διακηρύσσουν την δημοκρατία και την ελευθερία στην Εκκλησία, οι οποίοι σκύβουν δουλικά το κεφάλι στους ισχυρούς της γης και σιωπούν εκεί όπου πρέπει να ομιλήσουν με παρρησία, πώς λέγω δεν δέχονται καμμία συζήτησι και διάλογο επί του θέματος αυτής της παρανόμου αγιοποιήσεως; Κατ’ επανάληψι τους το προτείναμε, αλλά αυτοί με την στάσι των κατέδειξαν ότι ανήκουν σε κάποια «εκκλησία» η οποία δεν διαφέρει από τα απολυταρχικά καθεστώτα, τις μασονικές στοές και την οργάνωσι των μαρτύρων του Ιεχωβά.  Σ’ αυτή την «εκκλησία των», δια να ανήκης πρέπει να κάνης τυφλή υπακοή και να τους θεωρής ασυζητητί διαδόχους των Αποστόλων και εις τύπον και τόπον Χριστού.  Τότε μόνο έχεις προαγωγές, μισθούς και οφφίκια. Κατά τα άλλα ο χορός βαστάει καλά και ο Χρυσόστομος Σμύρνης ευρίσκεται με φωτοστέφανο δίπλα στους μεγάλους φωστήρες της Εκκλησίας και θα τιμηθή και φέτος ως άγιος, ενσυνειδήτως και ασυνειδήτως, μέχρις ότου ξυπνήσει ο φύλακας της πίστεως πιστός λαός, ο οποίος πρέπει να πάρη το φραγγέλιο και να βάλη τάξι στον οίκο του.

Μετά τιμής
Iερομόναχος Ευθύμιος Τρικαμηνάς

ΜΕ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ TON ΦΛΩΡΙΝΗΣ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟ

__________________________________

______________________________

Θέμα  Στην μνήμη του μακαριστού π. Αυγουστίνου

Αποστολέας    papadimitriou yiannis

<makedon04@optusnet.com.au> Add contact

Ημ/νία     Σήμερα 10:55

Message Body:

Eνα ευχαριστώ από τους  αποδήμους Φλωρινιώτες της Ενώσεως χωριών της Φλώρινας από την Μελβούρνη Αυστραλίας, στον άξιο ποιμενάρχη μας π. Αυγουστίνο, που είχαμε την ευλογία να τον έχουμε επί 33 χρόνια επίσκοπό μας. Σε ευχαριστούμε Γέροντα μας. Αυτό το μικρό βίντεο το αφιερώνουμε στην μνήμη σας. Έτσι μας μάθατε· ΧΡΙΣΤΟ και ΕΛΛΑΔΑ.

Αυτά προσπαθούμε να κρατήσουμε στην ξενητιά, που βρισκόμασθε. Σας ευχαριστούμε.

http://www.youtube.com/watch?v=teltopflROw

ΣΤΟΝ ΕΠΙΣΚΟΠΟ ΤΟΥ ΚΟΣΣΟΒΟΥ ΑΡΤΕΜΙΟ

• Ο επίσκοπος του Κοσσόβου Αρτέμιος πήρε ως ευλογία από τον αγωνιστή ιεράρχη της Φλώρινας π. Αυγουστίνο  Καντιώτη μιά Καινή Διαθήκη της τσέπης με την υπογραφή του ως ευλογία, στις 6-7-2010. Ήταν η τελευταία υπογραφή που έβαλε με το χέρι του ο σεβάσμιος Γέροντας ιεράρχης των 104 ετών.
  

• Ο επίσκοπος Αρτέμιος διώκεται όπως διώκονταν και ο π. Αυγουστίνος, για του Χριστού την Πίστη την Αγία και της Πατρίδας του την ελευθερία. Διώκεται από οικουμενιστάς ιεράρχας και από σκοτεινές δυνάμεις. Ο Γέροντας Έλληνας επίσκοπος π. Αυγουστίνος Καντιώτης παρέδωσε σ’ εκείνον την σκυτάλη για να συνεχίσει τον αγώνα.

Ο ΛΑΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΣΟΒΟΥ ΟΡΦΑΝΕΨΕ

Του αρχιμανδρίτου Συμεών Βιλόβσκι

• * Δημοσιεύουμε κείμενο συνέντευξης τοῦ π.Συμεών Βιλόφσκι στήν εφημερίδα «Ἀντιφωνητής» της Θράκης.
• * Δημοσιεύθηκε σέ δύο συνέχειες, σέ δύο φύλλα τῆς ἐφημερίδος αὐτῆς, συγκεκριμένα στό 300-301 (16-8-2010) καί στό 302 (1-9-2010), ὑπό τόν τίτλο «Ὁ σερβικός λαός τοῦ Κοσόβου ὀρφάνεψε».
• * Τή συνέντευξη αὐτή παρεχώρησε ὁ π.Συμεών στήν ἐφημερίδα αὐτή μετά τήν ἀπόφαση τοῦ Ἀρείου Πάγου γιά μή ἔκδοσή του στή Σερβία.
• * Φρονοῦμε ὅτι ὁ π. Συμεών μέσα καί ἀπό αὐτό τό κείμενο ἀναδεικνύει καί ἐπισημαίνει τό πραγματικό πρόσωπο τῶν ἐξελίξεων στό Κόσοβο καί στά νότια Βαλκάνια ἐν γένει.
• * Μεγάλα γεωπολιτικά παιχνίδια παίζονται στήν περιοχή εἰς βάρος τῶν ὀρθοδόξων λαῶν.
• * Ὅποιοι βρεθοῦν στό διάβα τῶν ἰσχυρῶν τῆς γῆς καλοῦνται ἤ νά ὑποταχθοῦν ἤ νά ἐξαλειφθοῦν…
• * Ὁ Σεβασμιώτατος Ἀρτέμιος, ὁ π.Συμεών, οἱ ἑκατό καί πλέον διωκόμενοι μοναχοί ἀλλά καί ὅλοι οἱ ὑπόλοιποι μοναχοί τοῦ Κοσόβου πού μένοντας στά μοναστήρια τους διαμαρτύρονται γιά τίς ἀντικανονικές πράξεις τῆς Τριανδρίας (Ἀθανάσιος Γιέφτιτς, Ἀμφιλόχιος Ράντοβιτς, Εἰρηναῖος Μπούλοβιτς) ἀλλά καί γιά τήν σύμπραξή της μέ τήν σερβική κυβέρνηση στό… ξεπούλημα τοῦ Κοσόβου (ἤ, χρησιμοποιώντας πιό κόσμια διατύπωση: στήν «ἥπια ἀναγνώριση» τοῦ Κοσόβου), ὅλοι αὐτοί εἶναι σύγχρονοι μάρτυρες καί ἥρωες.
• * Ὁ πολυπαθής καί σταυρωμένος σερβικός λαός τοῦ Κοσόβου, ἀλλά καί ὁλόκληρης τῆς Σερβίας τό ἀναγνωρίζει αὐτό καί προστρέχει συχνά-πυκνά στόν ἅγιο Γέροντα Ἀρτέμιο γιά νά φιλήσει τό χέρι του καί νά πάρει τήν εὐχή του.
• * Ἀκόμη καί αὐτό πειράζει τήν Τριανδρία καί διατείνονται διά στόματος Πατριάρχου Εἰρηναίου ὅτι θά τόν ἀπομονώσουν σέ κελλί στό Πατριαρχεῖο. Ἄκουσον-ἄκουσον!!!
• * Ὅμως, ὁ λαός μέ τό ἁγνό πατριωτικό καί ὀρθόδοξο αἰσθητήριό του ἀποστρέφεται πιά κρατᾶ πλέον ἀποστάσεις ἀπό τήν Τριανδρία.
• * Δέν γνωρίζουμε ἄν θά προλάβει ὁ Σεβασμιώτατος Ἀρτέμιος νά δικαιωθεῖ σέ αὐτήν τήν σύντομή ζωή.
• * Ὅμως ἕνα γνωρίζουμε: ὅτι ὡς μόνος γνήσιος μαθητής τοῦ ἁγίου Ἰουστίνου καί ὡς μόνος αὐθεντικός φορέας τῶν διδαχῶν του, ὁ Σεβασμιώτατος Ἀρτέμιος, ὁ μικρός τήν ὄψη ἀλλά μέγας στό πνευματικό ἀνάστημα, πῆρε τήν θέση τοῦ ἁγίου Ἰουστίνου.
• * Δέν εἶναι τυχαῖο πού τήν Κυριακή 1 Μαΐου 2010 σύσσωμη ἡ Ἱεραρχία τῆς Σερβικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἀνακήρυξε ὡς Ἁγιο τόν ἅγιο Ἰουστῖνο Πόποβιτς.
• * Καί ἀμέσως ἔτσι δημιουργήθηκε ἕνα κενό: ποιός θά ἔπαιρνε τή θέση τοῦ ἁγίου Ἰουστίνου; Ποιός θά εἶναι ὁ ἑπόμενος ἅγιος;
• * Τήν ἀπάντηση ἔδωσε ἡ ἴδια ἡ Ἱεραρχία -πρωτοστατούσης τῆς Τριανδρίας- τήν ἀμέσως ἑπόμενη ἡμέρα, Δευτέρα 2 Μαΐου 2010, «συνταξιοδοτώντας» παράνομα καί ἀντικανονικά, χωρίς στοιχεῖα, χωρίς δίκη, χωρίς ἀπολογία, χωρίς καταδίκη τόν Σεβασμιώτατο Ἀρτέμιο, τό ἄκακο αὐτό ἀρνί τοῦ Θεοῦ. Τόν ἔστειλαν στήν ἐξορία, τόν ἔστειλαν κατ᾿ οἰκονομίαν Θεοῦ στόν ἴδιο μαρτυρικό δρόμο πού ἀκολούθησε καί ὁ ἅγιος Γέροντάς του π.Ἰουστῖνος.
• * Πόσο ἆραγε μοιάζουν τά γεγονότα αὐτά μέ τό ἑξῆς ἀπόσπασμα τοῦ Εὐαγγελίου (Ἰω. ια’, 47-53):
• * 47 συνήγαγον οὖν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι συνέδριον καὶ ἔλεγον· Τί ποιοῦμεν, ὅτι οὗτος ὁ ἄνθρωπος πολλὰ σημεῖα ποιεῖ;
• * 48 ἐὰν ἀφῶμεν αὐτὸν οὕτω, πάντες πιστεύσουσιν εἰς αὐτόν, καὶ ἐλεύσονται οἱ Ρωμαῖοι καὶ ἀροῦσιν ἡμῶν καὶ τὸν τόπον καὶ τὸ ἔθνος.
• * 49 εἷς δέ τις ἐξ αὐτῶν Καϊάφας, ἀρχιερεὺς ὢν τοῦ ἐνιαυτοῦ ἐκείνου, εἶπεν αὐτοῖς· Ὑμεῖς οὐκ οἴδατε οὐδέν,
• * 50 οὐδὲ διαλογίζεσθε ὅτι συμφέρει ὑμῖν ἵνα εἷς ἄνθρωπος ἀποθάνῃ ὑπὲρ τοῦ λαοῦ καὶ μὴ ὅλον τὸ ἔθνος ἀπόληται.
• * 51 τοῦτο δὲ ἀφ’ ἑαυτοῦ οὐκ εἶπεν, ἀλλὰ ἀρχιερεὺς ὢν τοῦ ἐνιαυτοῦ ἐκείνου προεφήτευσεν ὅτι ἔμελλεν ὁ Ἰησοῦς ἀποθνήσκειν ὑπὲρ τοῦ ἔθνους,
• * 52 καὶ οὐχ ὑπὲρ τοῦ ἔθνους μόνον, ἀλλ’ ἵνα καὶ τὰ τέκνα τοῦ Θεοῦ τὰ διεσκορπισμένα συναγάγῃ εἰς ἕν.
• * 53 ἀπ’ ἐκείνης οὖν τῆς ἡμέρας συνεβουλεύσαντο ἵνα ἀποκτείνωσιν αὐτόν.
• * Λοιπόν, ἡ κύρια κατηγορία ἦταν ὅτι ὁ «λωποδύτης Συμεών» ἔκανε κουμάντο στήν Μητρόπολη καί ἔτρωγε χρήματα. Τί ἔχουν νά ποῦν τώρα πού ὁ Ἄρειος Πάγος ἀθώωσε τόν π.Συμεών καί θεώρησε τήν δίωξή του ὡς προσχηματική ;

Δόξα τῶ Θεῶ πάντων ἕνεκεν.

-Πάτερ, τόν προηγούμενο μῆνα, σέ μιά πολύ σημαντική του ἀπόφαση ὁ Ἄρειος Πάγος σᾶς δικαίωσε καί δέν ἐκδοθήκατε στή Σερβία, ὅπου σᾶς κατηγοροῦν γιά διάφορα ζητήματα, ἐκκλησιαστικῆς καί οἰκονομικῆς φύσεως. Πῶς δικαιολογήθηκε ἡ ἀπόφαση αὐτή;

Θά ἤθελα πρῶτα ἀπ’ ὅλα νά σᾶς εὐχαριστήσω γιατί μοῦ παρέχετε τήν δυνατότητα νά καταθέσω τίς σκέψεις μου στήν φιλόξενη καί ἔγκριτη ἐφημερίδα σας. Μιά ἐφημερίδα πού ὅπως ὁ ἴδιος διαπίστωσα ἀλλά καί πολλοί ἄλλοι ἐπιμαρτυροῦν, ὑπηρετεῖ ἐδῶ καί πολλά χρόνια τήν ἀλήθεια καί τίς διαχρονικές ἀξίες τοῦ Ἑλληνισμοῦ καί τῆς Ὀρθοδοξίας.

Ἀπαντώντας στό πρῶτο σκέλος τοῦ ἐρωτήματός σας θά ἔλεγα ὅτι ἄν κανείς μελετήσει νηφάλια τήν ἀπόφαση τοῦ ἀνωτάτου ἑλληνικοῦ δικαστηρίου θά διαπιστώσει ὅτι ὁ Ἄρειος Πάγος ἐνδελεχῶς καί ἐπισταμένως ἐρεύνησε τό φάκελο τῆς δικογραφίας πού μέ ἀφοροῦσε. Ἄς μοῦ ἐπιτραπεῖ νά ἐπισημάνω γιά τούς ἔχοντες γνώσεις νομικῆς ὅτι ὁ Ἄρειος Πάγος δίκασε τήν ὑπόθεσή μου ὡς ἐφετεῖο καί ὄχι ὡς ἀναιρετικό δικαστήριο. Ἔτσι, ἀφοῦ διαπίστωσε σκόπιμες παραλείψεις, στοχευμένες ἀνακρίβειες ἀλλά καί ἀντιφάσεις ἐκ μέρους τῆς σερβικῆς δικαιοσύνης, ἀποφάσισε νά εἰσέλθει στήν οὐσία τῆς ὑποθέσεώς μου, δηλαδή ἐάν ἡ δίωξη ἐναντίον μου ἀφοροῦσε ποινικές πράξεις (κατάχρηση ἐξουσίας, ὑπεξαίρεση ἐκκλησιαστικοῦ χρήματος) ἤ ἦταν προσχηματική καί ἀφοροῦσε τίς θρησκευτικές καί πολιτικές πεποιθήσεις μου.

Τό σύνολο τῶν ἐπισήμων στοιχείων πού κατατέθηκαν στό δικαστήριο ἀλλά κυρίως ἡ ἀκροαματική διαδικασία πού ἀκολουθήθηκε (ἀγορεύσεις δικηγόρων, μαρτυρία Σεβασμιωτάτου Ἀρτεμίου, ἀπολογία δική μου) ὁδήγησαν τόν Ἄρειο Πάγο ὥστε μέ ὑψηλό αἴσθημα εὐθύνης, ἀβίαστα καί ἀμερόληπτα νά δεχθεῖ τήν δική μου ἄποψη καί ὄχι αὐτήν τοῦ σερβικοῦ ὑπουργείου Δικαιοσύνης. Θά ἤθελα σ᾿ αὐτό τό σημεῖο νά ἐξάρω τό σημαντικό ρόλο πού διαδραμάτισε ἡ κατάθεση τοῦ –ὄντως Σεβασμιωτάτου– Ἐπισκόπου Ἀρτεμίου, ὁ ὁποῖος μέ χαρακτηριστική ἐνάργεια, σαφήνεια, εὐθύτητα καί εἰλικρίνεια, ἀφοῦ ἐξέθεσε τήν δική του ἄποψη γιά τό ζήτημα πού ἀπασχολοῦσε τό δικαστήριο, ἀπάντησε μέ πληρότητα καί ἐπάρκεια σ’ ὅλες τίς ἐρωτήσεις τῶν δικαστῶν –πού δέν ἦταν λίγες– καί ἔτσι συνέβαλε ἀποφασιστικά στήν ἀνάδειξη τῆς ἀλήθειας.

Ἀκόμη ἐπιτρέψτε μου νά ἐπισημάνω ὅτι καί ὁ ἴδιος ὁ Ἄρειος Πάγος στήν ἀπόφασή του τονίζει ἰδιαιτέρως τήν ταύτιση τῶν θεολογικῶν καί ἐθνικῶν μου ἀπόψεων μέ αὐτές τοῦ Σεβασμιωτάτου Ἀρτεμίου, μιά ἀναγνώριση πού ἦταν ἀναγκαία συνθήκη γιά νά προχωρήσει τό ἀνώτατο αὐτό ἑλληνικό δικαστήριο στήν δόμηση τοῦ σκεπτικοῦ τῆς ἀποφάσεώς του ἀλλά καί ἡ ὁποία ἀναγνώριση μέ τιμᾶ ἰδιαίτερα ὡς πνευματικό τέκνο τοῦ Σεβασμιωτάτου.

Ἀπολύτως δικαιολογημένα ὁ Ἄρειος Πάγος μέ τήν ἀπόφασή του ἀποφαίνεται μέ ἀδιαμφισβήτητο τρόπο ὅτι τά αἴτια τῆς διώξεως μου εἶναι τά θρησκευτικά καί ἐθνικά φρονήματά μου, οἱ θεολογικές διαφωνίες μου μέ Ἱεράρχες τῆς Σερβικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καί ἡ δράση μου γιά τήν προστασία τῶν Σέρβων τοῦ Κοσόβου. Σκοπός δέ τῆς δίωξής μου εἶναι ἡ περιέλευσή μου σέ δυσχερῆ θέση προκειμένου νά ἐπιτευχεῖ ἡ καταστολή τῶν ἀντιδράσεών μου καί ἡ δημόσια ἔκφραση τῶν ἀντιθέτων ἀπόψεών μου σέ ζητήματα θεολογικά, θρησκευτικῆς γλώσσας, σέ ζητήματα πού ἀφοροῦν τήν προστασία τῶν Σέρβων στην περιοχή του Κοσόβου, σέ θέματα προστασίας τῶν σερβικῶν ὀρθοδόξων ἐκκλησιῶν καί μοναστηριῶν στήν ἴδια περιοχή ὡς στοιχείων τῆς πολιτιστικῆς κληρονομιᾶς τοῦ σερβικοῦ λαοῦ, καθώς καί ἡ ἐναντίωσή μου στίς πρωτοβουλίες τῆς ἀλβανικῆς διοίκησης στό Κόσοβο ὅσον ἀφορᾶ στήν ὑλοποίηση διεθνοῦς προγράμματος γιά τήν ἐπισκευή καί ἀναστήλωση ὀρθοδόξων χριστιανικῶν μνημείων πού καταστράφηκαν κατά τίς συγκρούσεις τοῦ ἔτους 2004.

Συνοψίζοντας διαπιστώνει κανείς ἀβίαστα ὅτι ὁ Ἄρειος Πάγος ἀπέρριψε τό αἴτημα τῶν σερβικῶν ἀρχῶν νά εκδοθῶ στή Σερβία γιά νά δικαστῶ γιά τήν κατηγορία τῆς «κατάχρησης ἐξουσίας», ἀποφαινόμενος ὅτι: α) πρόκειται γιά προσχηματική δίωξη, ὄπισθεν τῆς ὁποίας ὑποκρύπτεται δίωξη πολιτικῶν καί θρησκευτικῶν φρονημάτων, καί ὅτι: β) δέν θά τύχω δίκαιης δίκης στή Σερβία.

-Πῶς νιώθετε καί πῶς τό σχολιάζετε;

Καταρχήν μέ τήν ἀπόφαση τοῦ Ἀρείου Πάγου ἔλαβε τέλος γιά μένα μιά ὑπέρ τό τρίμηνον δοκιμασία μου στίς ἑλληνικές φυλακές. Αὐτό ἦταν θά λέγαμε τό πρῶτο, ἁπτό ἀποτέλεσμα. Ἡ ἀπόφαση ἀκόμη ἀναφέρεται στή σερβική κρατική ἔννομη τάξη, ἀλλά εἶναι σαφές ἀπό τό κείμενο ὅτι ἡ εὐθύνη δέν περιορίζεται ἐκεί, ἀλλά ἐπεκτείνεται καί στή Σερβική Εκκλησία. Καί δέν εἶναι καθόλου κολακευτικά γιά τούς ὑπευθύνους ἐν Σερβίᾳ τά ὅσα καταμαρτυρεῖ ὁ Ἄρειος Πάγος.

Ἡ ἀπόφαση ἐκθέτει, ξεσκεπάζει τήν ἐν Σερβίᾳ πολιτική ἡγεσία, τῆς ὁποίας ἡ συνεργασία μέ τήν ἀντίστοιχη ἐκκλησιαστική γιά τήν δημιουργία ὅλης αὐτῆς τῆς σκευωρίας καθώς καί γιά παρόμοιες περιπτώσεις κοινῶν κακῶς ἐννοουμένων «συμφερόντων» ἀποδεικνύεται ἀγαστή. Ἡ ἐν λόγῳ ἀπόφαση ἀφήνει νά ἐννοηθεῖ ὅτι παρόμοιοι διωγμοί ίσως να ακολουθήσουν καί στό μέλλον, ξεσκεπάζοντας ἔτσι τήν κατ᾿ ἐπίφαση δημοκρατικότητα στη Σερβία καί παρουσιάζοντας τό πραγματικό πρόσωπό της, αὐτό τοῦ στυγνοῦ ολοκληρωτισμού, πού κληρονόμησε τελεολογικά ὕστερα ἀπό δεκαετίες ὁλόκληρες σκληροῦ, ἀπάνθρωπου καί ἀδίστακτου ἀθεϊστικοῦ κομμουνισμοῦ.

Συγκεκριμένα τό γεγονός τῆς μή ἐκδόσεώς μου στή Σερβία θά πρέπει νά σηματοδοτήσει σοβαρές ἐξελίξεις στήν δικαστική, πολιτική καί ἐκκλησιαστική ζωή τῆς χώρας μου, τῆς Σερβίας. Ὁ συγκατηγορούμενός μου στήν ὑπόθεση αὐτή, οἰκογενειάρχης μέ δύο παιδιά, ἐπί ἕξι μήνες βρίσκεται κρατούμενος σέ φυλακές ὑψίστης ἀσφαλείας στή Σερβία, ἀδυνατώντας νά δεῖ τό ἀνήλικό παιδί του, ὡσάν νά ἦταν ἕνας φοβερός ἐγκληματίας. Ἡ συζυγός του ἔχει φθάσει στά ὅρια τῆς ἀπελπισίας. Καί ἡ κράτησή του συνεχίζεται ἀπό τόν ἀνώτατο Ἀνακριτή χωρίς νά ὑπάρχουν ἀποδεικτικά στοιχεῖα ἐνοχῆς εἴτε ἐναντίον του εἴτε ἐναντίον μου.

Ὅπως ἀντιλαμβάνεσθε, ὁ συγκατηγορούμενός μου κ.Σουμποντίτσκι, εἶναι τό ἐξιλαστήριο θύμα, καί ὑφίσταται ὁ δυστυχής ὅσα προετοιμάζονταν καί γιά μένα μετά τήν τυχόν ἔκδοσή μου: μακροχρόνια προφυλάκιση χωρίς στοιχεῖα, ἐξευτελισμός τῆς ἀνθρώπινης ἀξιοπρέπειας, καταρράκωση τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων… Βεβαίως, ἡ ἀπόφαση τοῦ Ἀρείου Πάγου θά πρέπει σφόδρα νά προβληματίσει τούς ἐν Σερβίᾳ δικαστικούς λειτουργούς, ὥστε ἐπιτέλους, ἔστω καί τώρα, νά παύσουν τήν καθ᾿ ἡμῶν ἄδικη καί δίχως στοιχεῖα δίωξη, νά ἀπελευθερώσουν τόν ἄνθρωπο αὐτόν πού ἀδίκως κρατεῖται τόσον καιρό σέ ἄθλιες συνθῆκες καί νά ἀναθεωρήσουν τήν ἀξιοπιστία τῶν σημερινῶν μελῶν τῆς ΔΙΣ ὅσον ἀφορᾶ τήν παροῦσα ἤ καί μελλοντικές καταγγελίες ἐναντίον τῶν ἐκκλησιαστικῶν ἀντιπάλων τους.

Ἀκόμη, στόν ἐκκλησιαστικό τόμέα, ἡ ποινική δίωξή μου ἦταν ἡ ἀφορμή ἀπομακρύνσεως τοῦ Σεβασμιωτάτου Ἀρτεμίου ἀπό τήν Ἐπισκοπή Ράσκας καί Πριζρένης ἤ ἀλλιῶς Κοσόβου καί Μετοχίων. Συνεπῶς, ἐάν ἡ Ἱεραρχία θέλει νά σέβεται τόν ἑαυτό τῆς καί νά ἀποκαταστήσει τό τρωθέν συνοδικό κῦρος της, ὀφείλει νά ἀποκαταστήσει τόν Σεβασμιώτατο Ἀρτέμιο στήν Ἐπισκοπή Ράσκας καί Πριζρένης ἀπ᾿ ὅπου ἀδίκως ἐξεδιώχθη.

-Λέτε ὅτι ἄλλοι εἶναι οἱ λόγοι τῆς δίωξής σας καί τό ὑπόβαθρό της εἶναι πολιτικό. Μπορεῖτε νά τό ἀποσαφηνίσετε αὐτό;

Ἐπιτρέψατέ μου νά κάνω ἐδῶ μιά ἀναφορά στίς ἀξίες μέ τίς ὁποῖες γαλουχηθήκαμε ἀπό τόν πνευματικό μας πατέρα ἐπίσκοπο Ἀρτέμιο. Στήν καρδιά μας τό ὑπέρτατο ἀγαθό τῆς Ὀρθοδοξίας πάντοτε συμβάδιζε καί συμβαδίζει μέ μιά ὑγιῆ ἀγάπη καί σεβασμό πρός τό ἔθνος καί τήν Πατρίδα, μέ τήν προσήλωση στήν ἱερά Παράδοση, μέ τόν σεβασμό πρός τήν ἱστορία, τή γλώσσα, τά ἤθη καί τά ἔθιμα τοῦ ὀρθοδόξου σερβικοῦ λαοῦ. Ὅπως δηλαδή ἰσχύει καί στήν Ἑλλάδα: πατριῶτες ἀποδεικνύονται τελικά μόνον οἱ πιστοί ὀρθόδοξοι χριστιανοί. Ἐάν κανείς κρατήσει τήν πίστη του, τότε, καί νά χάσει πρόσκαιρα τήν πατρίδα του, κάποια στιγμή θά τήν ξαναβρεῖ. Ὅπως ἔγινε μετά ἀπό 400 χρόνια τουρκοκρατίας στήν Ἑλλάδα, ὅπως ἔγινε μετά 500 χρόνια τουρκοκρατίας στή Σερβία. Ἄν ὅμως χάσει τήν πίστη του προκρίνοντας δῆθεν τήν πατρίδα του, τότε καί τήν πίστη του θά ἔχει χάσει καί κατόπιν θά χάσει ἀναμφίβολα καί τήν πατρίδα του.

Αὐτά ἦταν τό πιστεύω καί ὁ τρόπος ζωῆς ὄχι μόνον τῶν Μοναχῶν τοῦ Κοσόβου, ἀλλά καί ὅλου τοῦ πιστοῦ λαοῦ του, οἱ ὁποῖοι ἐμπνέονταν καί ἔπαιρναν κουράγιο ἀπό τό παράδειγμα τοῦ ἰδίου τοῦ Σεβασμιωτάτου Ἀρτεμίου. Αὐτό τό γεγονός ὑπῆρξε κάρφος στόν ὀφθαλμό τῶν δυτικῶν (εὐρωπαϊκῶν κυβερνήσεων καί ἡγεσίας τῶν ΗΠΑ) καί δυτικόφιλων Σέρβων καί ἐμπόδιο στά σχέδιά τους γιά ἀνεξαρτητοποίηση τοῦ Κοσόβου. Συνεπῶς ἀντιλαμβάνεσθε ὅτι μετῆλθαν κάθε μέσο γιά νά ἀπαλλαγοῦν ἀπό αὐτό τό ἐμπόδιο.

Ἐνδεικτικά θά ἀναφέρω μερικά μόνον παραδείγματα ὅπου φαίνεται καθαρά ἡ μεθόδευση πού ὑπῆρξε ὥστε νά καμφθεῖ ἡ ἰσχυρότερη ἐθνοπολιτική καί θρησκευτική φωνή ἀντίστασης, πού ἦταν καί παραμένει ὁ Σεβασμιώτατος Ἀρτέμιος.

Α) Καταρχήν, στά μέσα τοῦ Ἰανουαρίου τό 2010 στή πόλη Πεκίου (δυτικό Κοσσυφοπέδιο) σέ μιά ἐπίσημη συνάντηση πού ἀφοροῦσε θέματα ἀσφαλείας, ἕνας ἀξιωματικός τῆς ΚΦΟΡ ἀνήγγειλε στούς συμμετάσχοντες ὅτι εἶναι βέβαιο πώς ὁ Ἐπίσκοπος Ράσκας-Πριζρένης Ἀρτέμιος σύντομα θά ἀπομακρυνθεῖ ἀπό τόν θρόνο του καί στή θέση του θά ὀριστεῖ ἄλλος Ἐπίσκοπος, ὁ οποῖος θά εἶναι πιό ἀνοιχτός γιά συνεργασία καί διάλογο μέ τήν Δύση (Julia Gorin, Totalitarianism In Service To The West, http://www.juliagorin.com/wordpress/?p=2324).

Ἐδώ ἀβίαστα ἀναφύονται πολλά ἐρωτήματα. Πρῶτ᾿ ἀπ᾿ ὅλα, πώς ἡ Δύση, στό πρόσωπο τῶν ἀπεσταλμένων της, ἤξερε, ἀκόμα καί πρίν ἀπό τήν ἐκλογή τοῦ νέου Πατριάρχου Εἰρηναίου, ὅτι ὁ Ἀρτέμιος θά ἀπομακρυνθεῖ ἀπό τόν θρόνο του; ἡ ἐκλογή τοῦ Πατριάρχου ἔγινε στά τέλη τοῦ Ἰανουαρίου 2010. Εἶναι βέβαιο δέ ὅτι μέ τήν ἐκλογή ἄλλου προσώπου στή θέση τοῦ Πατριάρχου Σερβίας (π.χ. τοῦ συνυποψήφιου γιά τήν Πατριαρχεία παραδοσιακοῦ Ἐπισκόπου Ἐφραίμ) τό θέμα «Ἀρτέμιος» σίγουρα δέν θά εἶχε ξεκινήσει, καί πολύ περισσότερο δέν θά ἐξελισσόταν μέ τέτοιο παράνομο καί βίαιο τρόπο. Συνεπῶς ἡ ἀνάρρηση στό θρόνο τοῦ νῦν Πατριάρχου ἦταν κάτι περισσότερο ἀπό «ἐπιβεβλημένη».

Β) Ἀμέσως μετά τήν ἐκλογή τοῦ Πατριάρχου Εἰρηναίου, σέ σύντομο χρονικό διάστημα 15-20 ἡμερῶν (ἕως ὅτου ἄρχισε ἡ διαδικασία ἀπομακρύνσεως τοῦ Σεβασμιωτάτου Ἀρτεμίου ἀπό τόν θρόνο του), οἱ πρέσβεις τῶν ἰσχυρῶν δυτικῶν κρατῶν σύχναζαν στό Πατριαρχεῖο, προφανῶς γιά νά ἐνθαρρύνουν τό κλίμα γιά τήν ἐπικείμενη φοβερή τομή στή ζωή τῆς Μητροπόλεως Ράσκας-Πριζρένης.

Ἔτσι φθάσαμε στό σημεῖο νά ἐκδιωχθεῖ ὁ Ἀρτέμιος ἀπό τό Κόσοβο καί νά ἀπαγορευτεῖ ἡ ἐπιστροφή καί ἡ διαμονή του στήν Μητρόπολη Ράσκας-Πριζρένης. Καί διώκτης δέν ἦταν τό ΝΑΤΟ (οὔτε μέ τούς βομβαρδισμούς τοῦ 1999 δέν ἐπιτεύχθηκε τέτοιο πράγμα) οὔτε τό μουσουλμανικό-ἀλβανικό UCK, ἀλλά ἡ ἴδια ἡ ΔΙΣ καί ὁ Πατριάρχης Σερβίας, οἱ οποίοι ἐκπλήρωσαν εἰς τό ἔπακρο τήν ἐπιθυμία τῶν ὡς ἄνω ἀναφερθέντων. «καὶ ἐχθροὶ τοῦ ἀνθρώπου οἱ οἰκιακοὶ αὐτοῦ» (Ματθ. ι΄, 36).

Εἶναι ἡλίου φαεινότερον ὅτι ὁ Ἀρτέμιος ἦταν «ὁ κατέχων» καί ὅτι πολλοί ποθοῦσαν ἵνα ὁ Ἀρτέμιος «εκ μέσου γένηται» (Β΄ Θεσ., β΄, 7).

Γ) Μετά τήν ἀνάληψη διοικητικῶν καθηκόντων ἀπό τόν τοποτηρητή ἐπίσκοπο Ἀθανάσιο Γιέφτιτς στήν Ἐπαρχία Ράσκας καί Πριζρένης, ἄλλαξε ἄρδην ἡ πολιτική ὡς πρός τίς σχέσεις μέ τούς Δυτικούς καί τά σχέδιά τους, καθώς καί μέ τούς μουσουλμάνους Ἀλβανούς καί τήν παράνομη κυβέρνηση τους. Βέβαια τό σερβικό κράτος καί ἡ σερβική Ἐκκλησία δέν ἀναγνώρισαν ποτέ ἐπίσημα αὐτήν τήν κυβέρνηση. Στήν πράξη ὅμως ἡ σημερινή πολιτική σερβική ἡγεσία ὁδηγεῖ τίς ἐξελίξεις πρός μία ἤπια ἀναγνώριση τῆς ἀνεξαρτησίας τοῦ Κοσόβου…

Σέ αὐτήν τήν μειοδοτική πολιτική βρίσκει πρόθυμους συνεργάτες (μέ τό ἀζημίωτο;) μιά μικρή ἀλλά ἰσχυρή καί δραστήρια ὁμάδα Ἱεραρχῶν τῆς Σερβικῆς Ἐκκλησίας (Ἀμφιλόχιος Ραντοβιτς, Εἰρηναῖος Μπούλοβιτς, Ἀθανάσιος Γιέφτις, Θεοδόσιος Σίμπαλιτς, Γρηγόριος Ντούριτς…), πού ἐξαιτίας τῆς δίψας τους γιά δόξα καί ἐξουσία προσκολλῶνται στό ἅρμα τῆς ἑκάστοτε ἐξουσίας, κρατικῆς ἤ διεθνοῦς (αὐτῆς πού ὑπολογίζουν ὅτι θά ἐπικρατήσει), ταυτίζονται ἐνσυνείδητα μαζί της καί καθίστανται ὑποχείριά της. Καί ἐδῶ ἐντοπίζεται ἡ μεγάλη ὑποκρισία καί ἀνεντιμότητα πολιτικῆς καί θρησκευτικῆς ἡγεσίας ἀπέναντι στόν γενναῖο καί περήφανο σερβικό λαό, ἀλλά καί ἀπό ἐδῶ πηγάζει ἡ δίωξη ὅλων ἡμῶν τῶν ἐκφραζόντων δημοσίως μέ ἔργα καί λόγια ἀντίθετη πολιτική ἄποψη στήν ἐφαρμοζόμενη μειοδοτική πολιτική τῆς σερβικῆς κυβέρνησης καί ἡγεσίας τῆς Σερβικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.

Ἀνέκαθεν ἡ μερίδα αὐτή τῶν Ἱεραρχῶν ἀναμιγνυόταν ἐνεργά στά παιχνίδια ἐξουσίας κάθε εἴδους (πολιτικῆς καί ἐκκλησιαστικῆς), ὄχι βέβαια γιά κάποιο ὄφελος τοῦ ποιμνίου, ἀλλά γιά προσωπικό, κακῶς ἐννοούμενο, συμφέρον.

Ὁ πόθος γιά τήν δόξα ὥθησε αὐτούς τούς Ἱεράρχες νά ἐπιθυμήσουν τήν προσωπική καταξίωση καί προβολή περισσότερο ἀπό τήν ἐφαρμογή τῶν ἐντολῶν τοῦ Χριστοῦ. Βλέπετε, ὁ ταπεινός Ναζωραῖος δέν μποροῦσε νά ἱκανοποιήσει τήν ἀνθρώπινη ματαιοδοξία τους· καί ἔτσι ὑπέπεσαν στούς πειρασμούς τοῦ διαβόλου. Ἔτσι ἔγινε αὐτό πού πάντα γίνεται ὅταν κάποιος δέν ἔχει ἁγνά κίνητρα καί ἀγάπη γιά τόν Χριστό καί δέν ἔχει τήν ἐλπίδα του σέ Αὐτόν. Μεταβάλει προσωπεῖο ἀνάλογα μέ τίς περιστάσεις. Ἀνέριστος πνευματικά, κλίνει πάντα στό πλευρό τῶν ἰσχυρῶν. Στά ἑλληνικά ὑπάρχει ἡ πολύ ταιριαστή ἔκφραση «ὅπου φυσάει ὁ ἄνεμος»…

Γιά νά δεῖτε πῶς αὐτοί πολιτεύονται θά ἀναφέρω τό ἑξῆς: παλαιότερα, ἐπί Μιλόσεβιτς, ἡ στάση τῶν περισσοτέρων ἀπό αὐτούς ἦταν ὡς ἐπί τό πλεῖστον ἀντιδυτική, ὅπως ἦταν καί ἡ κρατική γραμμή. Στή συνέχεια ὅμως ἡ πρώην Γιουγκοσλαβία ἔχασε τόν πόλεμο τόσο μέ τίς ἀποσχισθεῖσες περιοχές τῆς πρώην Γιουγκοσλαβίας, ὅσο καί μέ τό ΝΑΤΟ τό 1999. Καί τότε τί ἀκολούθησε; Οἱ μερίδα αὐτή τῶν Ἱεραρχῶν, ἴσως ἀπειλούμενοι ἀπό τό ΝΑΤΟ (βλέπε ὁμιλία Κόσαρα Γκαβρίλοβιτς, http://thriskeftika.blogspot.com/2010/03/blog-post_08.html), ἴσως δελεαζόμενοι ἀπο διάφορες «προσφορές», ἴσως πάλι ἁπλῶς ἐπειδή αὐτό θεωρησαν ὅτι ἦταν τό προσωπικό τους συμφέρον (πράγμα πού κατ᾿ ἐμέ εἶναι καί ἡ πιθανότερη ἐξήγηση), πέταξαν τό προσωπεῖο τοῦ ἐθνικιστῆ καί φόρεσαν τό προσωπεῖο τοῦ διεθνιστῆ, τοῦ κοσμοπολίτη, τοῦ πολιτισμένου εὐρωπαίου. Σφιχταγκάλιασαν τό ἅρμα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καί ἄρχισαν νά κηρύττουν νέον θεό, τήν νομοτελειακή ὑποτέλεια στήν παγκοσμιοποίηση.

Πρεσβεύουν πλέον τήν θέση ὅτι πρέπει να δεχτούμε τήν πραγματικότητα, εφόσον ήδη τά πιο ισχυρά κράτη του κόσμου έχουνε αναγνωρίσει τήν ανεξαρτησία τοῦ Κοσόβου. Ἡ συμβουλή αὐτῶν καί τῶν ὁμοίων τους πρός τό ἔθνος συμπίπτει μέ αὐτήν ἕλληνα πολιτικοῦ καί εἶναι ἡ ἑξῆς: «Εἶναι καλύτερα νά ἔχουμε μερικά στρέμματα γῆς λιγότερα ἀπό ἐκεῖνα πού μᾶς ἀνήκουν, καί νά κοιμόμαστε τά βράδια ἥσυχοι καί ἀσφαλεῖς, παρά νά ἔχουμε ὅτι μᾶς ἀνήκει καί νά μήν μποροῦμε νά κλείσουμε μάτι ἀπό τόν κίνδυνο κάποιας ξαφνικῆς ἐπίθεσης κακόβουλων γειτόνων ἐναντίον μας.» Ὅμως, ὅπως ξέρετε πολύ καλά, ἔτσι σκέφτονται καί δροῦν οἱ ἐθνικοί μειοδότες. Καί προδότες στίς μέρες μας ὑπάρχουν ἄφθονοι, καί μάλιστα σέ ὑψηλά πόστα.

Οἱ Ἱεράρχες αὐτοί τῆς Σερβίας σήμερα ἔχουν καταστεῖ φερέφωνα τῆς Δύσεως… Ἀπό τότε μάλιστα πού ἀνέβηκε ἡ φιλοδυτική κυβέρνηση τοῦ Μπόρις Τάντιτς στήν ἐξουσία, οἱ συγκεκριμένοι συναγωνίζονται σέ ὅλα τά ἐπίπεδα μέ τό Κράτος ποιός θά φανεῖ πιό ἀρεστός στούς δυτικούς, ποιός θά ἐκπληρώσει πιό γρήγορα καί πιό δουλικά τά θελήματα τῆς Δύσεως εἴτε αὐτή λέγεται ΝΑΤΟ, εἴτε ΗΠΑ, εἴτε ΕΕ, εἴτε … πάπας.

-Ποιά εἶναι ἡ κατάσταση τῶν Σέρβων στό Κόσοβο καί στά Μετόχια σήμερα;

Ὁ πιστός λαός τῶν Σέρβων τοῦ Κοσσόβου καί Μετοχίων ἀναζητᾶ τόν ποιμενάρχη του καί αἰσθάνεται προδομένος ἀπό ὅλες αὐτές τίς ἐνέργειες τῆς Τριανδρίας καί τῆς σημερινῆς σερβκῆς κυβέρνησης. Ἀναζητᾶ τόν πνευματικό του πατέρα, τό στήριγμα καί τήν ἀπαντοχή του, μετά τόν Χριστό, τήν Παναγία καί τούς Ἁγίους στούς ὁποίους καθημερινά μέ πιστή καταφεύγει. Εἶναι ὅπως τό μικρό παιδί πού κλαίει ὅταν χαθεῖ ἀπό τά μάτια του ἡ ἀγαπημένη του μητέρα· ἔτσι καί ὁ λαός τοῦ Κοσόβου θρηνεῖ γοερᾶ τήν ἀπομάκρυνση τοῦ γνήσιου πνευματικοῦ του πατέρα, αὐτοῦ πού πατρικά μοιραζόταν τόν καθημερινό πόνο καί τήν ἀγωνία του μαζί του. Τώρα ποιός θά στηρίξει αὐτόν τόν λαό;

Σᾶς πληροφορῶ ὅτι στόν τόπο ὅπου ἡ ΔΙΣ τῆς ΣΟΕ ἐξόρισε οὐσιαστικά τόν Σεβασμιώτατο, στή Μονή τοῦ Σισάτσοβατς, συρρέουν χιλιάδες πιστοί Σέρβοι, ὑπό τύπον προσκυνήματος σχεδόν, γιά νά πάρουν τήν εὐχή τοῦ πολυπόθητου πνευματικοῦ τους ἡγέτου. Μάλιστα, δέν προσέρχονται μόνον Σέρβοι τοῦ Κοσόβου, ὄχι μόνον οἱ κατατρεγμένοι ἀπό τήν Τριανδρία μοναχοί, ἀλλά καί πιστοί Σέρβοι ἀπό ὅλες τίς γωνιές τῆς Σερβίας, ἀκόμη καί ἁπλοί πατριῶτες πού δέν ἔχουν ἴσως τόση σχέση μέ τήν Ἐκκλησία, ὅμως βλέπουν ὅτι μόνον ὁ Ἀρτέμιος τούς ἔλεγε τήν ἀλήθεια καί τήν ὑποστήριζε σθεναρά ἕως τέλους.

Οἱ Σέρβοι τοῦ Κοσόβου ζοῦν μέσα σέ μιά καθημερινή ἀγωνία καί ἀνασφάλεια. Ἐπί Ἀρτεμίου, ἡ Μητρόπολη Κοσόβου καί Μετοχίων ἔπαιζε ἕναν ἐθναρχικό ρόλο στήν περιοχή ὡς τελευταῖα ὀργανωμένη παρουσία τοῦ σερβισμοῦ στήν περιοχή καί συσπείρωνε τόν κόσμο κυρίως γύρω ἀπό τά μοναστήρια καί τόν ἐμψύχωνε. Πέρα ἀπό τό ποιμαντικό καί πνευματικό ἔργο της, ἐξασκοῦσε καί τεράστιο κοινωνικό καί φιλανθρωπικό ἔργο μέ τά ἐκτεταμένα συσσίτια καί παρεῖχε οὐσιαστική βοήθεια στόν κόσμο. Ἐκτός αὐτῶν, σέ καθε περίπτωση ἄδικης συμπεριφορᾶς ἐκ μέρους εἴτε τῶν Ἀλβανῶν εἴτε καί τῆς ἴδιας τῆς ΚΦΟΡ, διαμαρτυρόταν ἔντονα καί ἔκανε οὐσιαστικές παρεμβάσεις σέ ὅλα τά διεθνῆ ὄργανα, μέ σκοπό τήν προστασία τῶν Σέρβων καί τῶν σερβικῶν ὀρθοδόξων μνημείων σύμφωνα μέ τό ψήφισμα 1244 τοῦ ΟΗΕ. Τέλος δέν συνεργαζόταν μέ Ἀλβανούς τοῦ ψευδοκράτους.

Κάτι τέτοιο ἦταν ἀδιανόητο ἐπί Ἀρτεμίου, ὁ οποῖος ἀρνεῖτο νά ἀναγνωρίσει τούς ἐκπροσώπους τῶν δυτικῶν πρεσβειῶν στήν Πρίστινα ὡς πρέσβεις, συνεπής στίς ἐπίσημες ἀποφάσεις τοῦ σερβικοῦ κράτους καί τῆς σερβικῆς Ἐκκλησίας νά μήν ἀναγνωρίσουν τό παράνομο κράτος τοῦ Κοσόβου. Ἐπίσης ἀρνεῖτο νά ἀναγνωρίσει ἀκόμη καί τούς ἐπισήμους ἐκπροσώπους τῶν κρατῶν αὐτών στήν Πρίστινα, τά ὁποῖα κράτη ἀμέσως μετά τήν ἀναγνώριση τῆς παράνομης ἀνεξαρτησίας τοῦ Κοσόβου ἀνεβίβασαν τίς ἀντιπροσωπεῖες τους στήν Πρίστινα σέ ἐπίπεδο πρεσβειῶν. ἡ Ἑλλάδα δέν ἔπραξε κάτι τέτοιο ἀλλά διατηρεῖ τό Ἑλληνικό γραφεῖο συνδέσμου στήν Πρίστινα. Ἀρνεῖτο ἀκόμη νά συνεργαστεῖ μέ τούς ἐκπροσώπους τοῦ ΝΑΤΟ στόν τομέα τῆς σύστασης τοῦ νέου κράτους τοῦ Κοσόβου. Ἀρνεῖτο νά προβεῖ σέ θυρανοίξια ναῶν ἀνακαινισμένων μέ συμμετοχή τῶν μουσουλμάνων Ἀλβανῶν καί μέ τά χρήματά τους (πράγμα τό ὁποῖο ἀνοίγει τόν δρόμο γιά ταχεῖα καί βέβαιη ἀναγνώριση-σφετερισμό τῆς σερβικῆς πνευματικῆς καί πολιτιστικῆς κληρονομιᾶς στό Κοσσυφοπέδιο ὡς «κοσοβάρικης-ἀλβανικῆς» κ.ο.κ.)

Ἔτσι μετά τήν ἀπομάκρυνση τοῦ Σεβασμιωτάτου Αρτεμίου καί πρίν ἀκόμη ἀπό τήν ἀπόφαση τοῦ ΔΔ τῆς Χάγης, ἤδη εἶχε ἀρχίσει νά διαμορφώνεται μιά ἐντελῶς διαφορετική συμπεριφορά τῶν ἐκπροσώπων τῆς ΣΟΕ στή Μητρόπολη Κοσόβου καί Μετοχίων ἀπέναντι στίς ἐπιταγές τῆς Δύσεως, ὅπως προαναφέραμε.

1) ἡ ἐπιδοκιμασία ἀπό τήν Δύση αὐτῆς τῆς ἀλλαγῆς στάσεως τῶν διοικητικῶν ὀργάνων τῆς Σερβικῆς Ἐκκλησίας δέν ἄργησε νά ἔρθει, καί τόν Ἰούνιο τοῦ 2010 ὁ εἰδικός ἐντεταλμένος τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἔνωσης στό Κοσσυφοπέδιο Pieter Feith (τοῦ ὁποίου ἐπίσημο καθῆκον εἶναι ἡ βοήθεια στήν σύσταση τοῦ νέου κράτους τοῦ Κοσόβου καί ἡ προώθηση τῆς ἀνεξαρτησίας του, μέ ἐπιστράτευση δυτικῶν χρημάτων, γνώσεων καί προσωπικοῦ) χαιρέτησε τήν ἀλλαγή στάσεως τῆς Σερβικῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας στό θέμα τοῦ Κοσσυφοπεδίου. Μιλώντας γιά τήν κατάσταση στό Κοσσυφοπέδιο ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξωτερικῶν Ὑποθέσεων τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Κοινοβουλίου τήν Τρίτη 22-6-2010 ὁ Φέϊθ δήλωσε: «Ἡ ἀλλαγή τῆς θρησκευτικῆς ἡγεσίας καί ἡ μετάβαση πρός μιά περισσότερο μετριοπαθή προσέγγιση στό θέμα τοῦ Κοσσυφοπεδίου εἶναι ἐπίσης μιά ἄλλη θετική ἐξέλιξη» (http://www.eusrinkosovo.eu/?id=20&n=39).

2) Δέν πρέπει νά παραθεωρηθεῖ καί τό γεγονός ὅτι ἡ ΕΕ ἐνθαρρυμένη ἀπό τήν ἀπομάκρυνση τοῦ Σεβασμιωτάτου Ἀρτεμίου ξεκίνησε καινούργιες πρωτοβουλίες καί ἐνέτεινε τίς ὑπάρχουσες στόν τομέα προστασίας τῆς σερβικῆς πνευματικῆς καί πολιτιστικῆς κληρονομίας στό Κόσοβο καί τά Μετόχια. Κυριάρχο στοιχεῖο αὐτῶν εἶναι ἡ συμμετοχή βέβαια τῶν μουσουλμάνων Ἀλβανῶν καί ἡ ἀνάδειξη τους σέ βασικούς παράγοντες σέ ἕναν τόσο εὐαίσθητο καί κρίσιμο τομέα, μέ ταυτόχρονη περιθωριοποίηση τῶν σερβικῶν θεσμῶν καί γνώσεων. Σύμφωνα μέ μιά τέτοια νέα πρωτοβουλία ὁ ἐκπρόσωπος τῆς ΕΕ κ.Μοσχόπουλος(Ἕλληνας, δυστυχῶς), ὁ καί ἐκπρόσωπος τῆς Ἑλλάδος στήν Πρίστινα, θά μεσολαβεῖ καί θά συντονίζει τίς ἐνέργειες τῆς ἀλβανικῆς κυβερνήσεως τῆς Πρίστινας καί τῆς Σερβικῆς Ἐκκλησίας. Ἐδῶ ἀναφύονται νέα ἐρωτήματα: Γιατί δέν συμμετέχει σ΄ αὐτή τήν πρωτοβουλία ἡ σερβική κυβέρνηση, ἀφοῦ πρόκειται γιά σερβική κληρονομία στό σερβικό ἔδαφος; Γιατί δέχτηκε αὐτήν τήν πρωτοβουλία ἡ Σερβική Εκκλησία;

-Πάτερ τί μέλλον βλέπετε νά προδιαγράφεται γιά τούς Σέρβους στό Κόσοβο;

Τά πρῶτα δείγματα γραφῆς τῆς φιλοδυτικῆς κυβέρνησης τῆς Σερβίας εἶναι τά ἀκόλουθα: Μετά τήν ἀπόφαση τοῦ Διεθνοῦς Δικαστηρίου τῆς Χάγης ὁ πρόεδρος τῆς Σερβίας Boris Tadic στήν ἀγόρευσή του ἐνώπιον τοῦ σερβικοῦ Κοινοβουλίου ἔστειλε τό μήνυμα ὅτι ἐπ΄ οὐδενί λόγῳ δέν πρέπει νά ἔλθουμε σέ σύγκρουση μέ τίς μεγάλες Δυνάμεις. Και αν αυτό σημαίνει ότι πρέπει να δεχτούμε την απόσπαση 15% του σερβικού κρατικού εδάφους, και μάλιστα του πιο συμαντικού και λίκνου του σερβικού κράτους, ώστε να μην έλθουμε σε σύγκρουση με τις μεγάλες δυνάμεις, εμείς είμαστε πρόθυμοι να το κάνουμε, εἶπε ὁ Tadic. Και γνωρίζουμε ότι οι μεγάλες δυνάμεις το θέλουν και το ζητούνε επίμονα από την Σερβία εδώ και χρόνια.

Μετά ἀπό μερικές μέρες ἡ Σερβία ἔστειλε στόν ΟΗΕ τήν πρόταση Ψηφίσματος (Resolution) πού ἀφορᾶ τό Κοσσυφοπέδιο μέ ἀφορμή τήν ἀπόφαση τοῦ Διεθνοῦς Δικαστηρίου, μέ τήν ὁποία δέχεται τήν γνώμη τοῦ ΔΔ καί προτείνει στόν ΟΗΕ νά καλέσει τίς δύο πλευρές (τήν Σερβία δηλαδή καί τό Κόσοβο) νά βροῦν λύση κοινά ἀποδεκτή! Η Σερβία με αυτήν την πράξη αναγνωρίζει ότι το Κόσοβο είναι μια άλλη οντότητα, κάτι άλλο από την ίδια, δηλαδή εμμέσως πλήν σαφώς αναγνωρίζει την ύπαρξη του ψευδοκράτους του Κόσοβου και του δίνει την ποθητή νομιμότητα, την οποία κανείς εκτός της Σερβίας δεν μπορεί να του προσδώσει.

Ὅσον ἀφορᾶ τήν ΣΟΕ, δέν πρέπει νά διαφύγει τῆς προσοχῆς μᾶς τό γεγονός ὅτι ὁ Πατριάρχης καί ἡ ΔΙΣ ὄρισαν ὅτι τήν ἡμέρα πού ἐπρόκειτο νά ἀνακοινωθεῖ ἡ ἀπόφαση τοῦ ΔΔ στίς 17:00 νά χτυπήσουν γιά 5 λεπτά ὅλες οἱ καμπάνες στήν χώρα καί στή συνέχεια νά γίνει Παράκληση γιά καλή ἔκβαση τοῦ ζητήματος. ἡ ἀνταπόκριση τοῦ λαοῦ ἦταν μηδαμινή. Ἐπί παραδείγματι στόν τεράστιο καθεδρικό ναό τοῦ Ἁγίου Σάββα στό Βελιγράδι, ὅπου πρωτοστάτησε ὁ Πατριάρχης Εἰρηναῖος, συγκεντρώθηκαν μόνον ἑκατό (100) ἄτομα. Μά ποιός θά ἐλάμβανε σοβαρά τήν πρόσκληση γιά Παράκληση τήν ἡμέρα τῆς ἀνακοινώσεως, βλέποντας ὅλες τίς ὑποχωρήσεις τῆς ΔΙΣ στό θέμα τοῦ Κοσόβου καί τῶν Μετοχίων μέχρι ἐκείνη τή στιγμή; τό παράξενο ἐπίσης εἶναι ὅτι ἀπό τήν ἡμέρα τῆς ἀνακοινώσεως τῆς ἀποφάσεως οὔτε ὁ Πατριάρχης οὔτε ἡ ΔΙΣ δέν ἔκαναν καμμία δήλωση μέ τήν ὁποία νά σχολιάσουν τήν προκειμένη ἀπόφαση.

Ἡ ἀπόφαση τοῦ ΔΔ ἦταν μιά ὁλοκληρωτική ἦττα καί ἕνας ἐθνικός ἐξευτελισμός. τό λάθος τῆς προσφυγῆς τῆς Σερβίας στό Διεθνές Δικαστήριο τῆς Χάγης, τό ὁποῖο καί ἐπισήμαιναν πολύ ἐπιφανεῖς εἰδικοί, ἦταν φανερό ἀπό τήν ἀρχή. Ὅμως ἡ προσωπική μου ἄποψη εἶναι ὅτι ἡ προσφυγή τῆς Σερβίας ἦταν μιά ἐσκεμμένη ἐκ μέρους τῆς σερβικῆς κυβερνήσεως πράξη, ὥστε μέ τήν ἔκδοση ἀρνητικῆς ἀποφάσεως αὐτή νά ἀποποιηθεῖ τῶν εὐθυνῶν τῆς ἀπέναντι στό μεῖζον ἐθνικό θέμα τοῦ Κοσόβου. Καί φυσικά, ὅταν κάποιος ξεκινᾶ μέ αὐτήν τήν ἠττοπαθῆ προοπτική, δέν πρόκειται καθόλου νά ὑποστηρίξει τά δίκαιά του, ἀλλά ἀντίθετα θά τά ὑπονομεύσει.

Ἡ προσωπική μου αὐτή ἄποψη τεκμηριώνεται ἀπό τά ἀκόλουθα γεγονότα. ἡ γραμμή πού ἀκολουθεῖται ἀπό τούς νῦν ἐκπροσώπους τῆς ΣΟΕ στό Κοσσυφοπέδιο καί τά Μετόχια μετά καί τήν ἀπόφαση τῆς Χάγης, μεταξύ ἄλλων, κατέστη ἔτι περισσότερο μειοδοτική καί περιλαμβάνει:

1) Συναντήσεις μέ τούς ἐκπροσώπους τῶν δυτικῶν πρεσβειῶν στήν Πρίστινα, ἀποδεχομένων τῶν ἐκπροσώπων τῆς ΣΟΕ τήν ἰδιότητα τοῦ πρέσβεως στό ψευδοκράτος τοῦ Κοσόβου.

2) Συναντήσεις μέ ἀλβανική διοίκηση τοῦ Κοσόβου. Ἁπτό παράδειγμα εἶναι οἱ συναντήσεις τοῦ τοποτηρητή Ἀμφιλοχίου Ράντοβιτς μέ τόν Ilber Hisa, ὁ ὁποῖος εἶναι μέλος τῆς ἀλβανικῆς κυβερνήσεως τῆς Πρίστινας, ὑπεύθυνος γιά τήν ἐνσωμάτωση τοῦ βορείου μέρους τοῦ Κοσσυφοπεδίου (τό ὁποῖο βρίσκεται ἀκόμα ὑπό τόν ἔλεγχο τῶν Σέρβων) στό θεσμικό σύστημα τοῦ ψευδοκράτους τοῦ Κοσόβου. Ὁ μουσουλμάνος Hisa ἦρθε στήν ἐκκλησία τοῦ ἁγίου Προφήτου Ἠλιοῦ στό Vucitrn τήν ἡμέρα τοῦ ἁγίου Προφήτου Ἠλιοῦ στίς 20-8-2010 καί συμμετεῖχε ἐπίσημα στήν ἑορτή. Αὐτό σημαίνει, βέβαια, ὅτι δέν ἦρθε τυχαίως, ἀλλά ἦταν προσκεκλημμένος. Τέτοια πράγματα ἦτο ἀδιανόητα ἐπί Ἀρτεμίου.

Σημειωτέον ὅτι ὁ ναός αὐτός κάηκε τόν μάρτιο τό 2004, καί συναριθμήθηκε στό πρόγραμα ἀναστηλώσεως πού ἐκτελεῖτο ἀπό μουσουλμάνους, μέ εὐλογία τῆς Τριανδρίας (Ἀμφιλόχιος Ράντοβιτς, Εἰρηναῖος Μπούλοβιτς, Ἀθανάσιος Γιέφτιτς), καί μέ ἐνεργή συμμετοχή τοῦ Ἐπισκόπου Θεοδοσίου καί ἱερομονάχου Σάββα Γιάνιτς τῆς Μονῆς Ντέτσανι. Ἡ ἐκτίμηση τῶν εἰδικῶν εἶναι ὅτι ἡ ποιότητα τῶν ἔργων σ΄ ὅλους τούς ναούς πού ἀναστηλώνονται σύμφωνα μέ τό πρόγραμμα Memorandum τῆς ΕΕ εἶναι ἀπαράδεκτη. Μάλιστα ὁ ναός τοῦ Προφήτου Ἠλιοῦ εἶναι τό χειρότερο δεῖγμα τοῦ προγράμματος αὐτοῦ, οἱ δέ εἰδικοί τό ἔχουν ἐπισημάνει ἀρκετές φορές σέ ἐκθέσεις καί ἀναφορές τους. Αὐτές οἱ ἐκθέσεις, βέβαια, ἀπερρίπτοντο ἐκ μέρους τῆς Τριανδρίας.

Τήν ἐπίσημη ἐπίσκεψη τοῦ Hisa στήν ἐκκλησία στό Vucitrn καί τήν συνάντηση του μέ τόν Ἀμφιλόχιο τά ἀλβανικά ΜΜΕ τήν προέβαλαν ἰδιαιτέρως…

3) Τίς ἴδιες μέρες ἡ ἀλβανική ἀστυνομία KPS (Kosovo Police Service) ἀρχίζει νά ἀναλαμβάνει τήν προστασία τῶν σερβικῶν ὀρθοδόξων μνημείων, διαδεχόμενη σέ αὐτόν τόν τόμέα τήν ΚΦΟΡ (πού εἶχε ἀναλάβει τήν προστασία τους ἕως τώρα). Ἀκολούθησαν οἱ δηλώσεις ἀπό τή Μητρόπολη Ράσκας-Πριζρένης ὅτι ἡ Σερβική Ἐκκλησία δέν συνευδοκεῖ σέ μιά τέτοια ἐξέλιξη καί δέν εἶχε ποτέ συνεργασία μέ τήν KPS. Αὐτό εἶναι χονδροειδές ψεῦδος, διότι γνωρίζουμε ὅτι μέ πρόσκληση τῆς Μονῆς Ντέτσανι, (διάβαζε ἐπίσκοπο Θεοδόσιο Σίμπαλιτς Σάββα Γιάννιτς, καί φυσικά ευλογία τῆς ΔΙΣ) ἡ KPS ἀνέλαβε τά περασμένα χρόνια τήν προστασία τῶν σερβικῶν ἐκκλησιῶν πού ἀναστηλώνονταν σύμφωνα μέ τό πρόγραμμα Memorandum.

4) Ἄλλο δεῖγμα ἀλλαγῆς στάσεως εἶναι ἡ συμμετοχή τῶν κληρικῶν τῆς Μητροπόλεως Ράσκας-Πριζρένης (συγκεκριμένα Ἱερομονάχων καί Μοναχῶν τῆς Μονῆς Ντέτσανι) στίς 29-7-2010 στήν Πριζρένη σέ διαθρησκειακή συνάντηση μέ ἀναποφεύκτες συμπροσευχές μέ μουσουλμάνους, παπικούς… μέ τήν εὐλογία τοῦ Τοποτηρητοῦ κλπ.

Συνοψίζοντας ὅλα τά προηγούμενα φρονῶ ὅτι ἄν δέν ληφθοῦν ἄμεσα μέτρα ἀπό τήν ΣΟΕ ἀλλά καί ἀπό τήν Σερβική Πολιτεία, ὥστε νά ἀποκατασταθεῖ ἡ κανονική τάξη στήν Μητρόπολη Ράσκας καί Πριζρένης μέ τήν ἐπάνοδο τοῦ κανονικοῦ Μητροπολίτου κ.Ἀρτεμίου, ὁ ὁποῖος εἶναι ἐξέχουσα ἡγετική μορφή τοῦ σερβικοῦ πατριωτισμοῦ καί γνήσιος φορέας τῆς Ὀρθοδόξου Παραδόσεως (τῶν μόνων στοιχείων πού μποροῦν νά ἀναχαιτίσουν τόν ἐξαλβανισμό τοῦ Κοσσυφοπεδίου) τότε, πολύ φοβᾶμαι ὅτι τό Κόσοβο πολύ σύντομα θά ἀποτελέσει ἀναπόσπαστο τμῆμα τῆς Μεγάλης Ἀλβανίας μέ ὅσα δεινά συνεπάγεται αὐτό γιά τούς Σέρβους τοῦ Κοσόβου καί τήν σερβική πολιτιστική κληρονομιά. Ἐπίσης εἶναι βέβαιο ἀπό ἀσφαλεῖς πληροφορίες πού ἔχω στή διάθεσή μου ὅτι, δυστυχῶς, τά κέντρα τῆς Δύσεως σχεδιάζουν τήν δημιουργία ἀνεξάρτητης-αὐτόνομης «Κοσοβαρικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας», πού δέν θά ἔχει καμιά σχέση μέ τήν Σερβική Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. Καί ἔτσι δέν θά ὑπάρξει ποτέ πιά δρόμος ἐπιστροφῆς καί συνένωσης τοῦ Κοσόβου μέ τήν μητέρα Σερβία.

-Οἱ διώξεις δέν ἀφοροῦσαν μόνον ἐσάς ἀλλά καί τόν Σεβασμιώτατο Ἀρτέμιο καί ὅλους τούς Μοναχούς τοῦ Κοσόβου πού τοῦ συμπαραστάθηκαν. Ποιά εἶναι ἡ σημερινή κατάσταση τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν;

Καταρχήν ὁ Σεβασμιώτατος βρίσκεται σήμερα ἐξορισμένος στή Μονή Σισάτσοβατς, ὕστερα ἀπό τήν παράνομη χωρίς δίκη ἀπομάκρυνσή του. Οἱ κανόνες (πζ΄ ἐν Καρθαγένῃ, ιστ΄ τῆς Πρωτοδευτέρας, α΄ Κυρίλλου Ἀλεξανδρείας) ἀπαγορεύουν ρητῶς τήν ἀπομάκρυνση ἐπισκόπου ἀπό τήν ἐπισκοπή του ἄνευ δίκης, καταδίκης καί καθαιρέσως. Κατάφερε ὅμως ἡ Τριανδρία καί ἐξοβέλισε τόν πράο, ταπεινό καί ὑπάκουο ἐπίσκοπο Ἀρτέμιο ἐκτός τῆς Ἐπισκοπῆς του χωρίς δίκη. Διότι ἄν γινόταν δίκη ἆραγε ποιός θά βρισκόταν νά τόν καταδικάσει; Ἕνα ἐπισκοπικό δικαστήριο πρέπει νά ἀπαρτίζεται ἀπό τουλάχιστον δώδεκα ἀρχιερεῖς (ιβ΄ ἐν Καρθαγένῃ). Τό δέ δευτεροβάθμιο ἀπό ἄλλους δώδεκα. Ἀνάμεσα στούς δικαστές σύμφωνα μέ τούς Ἱερούς Κανόνες δέν πρέπει νά συμπεριλαμβάνονται ἐγνωσμένοι διῶκτες του, πού δημοσίως ἐκφράστηκαν ἀρνητικά ἤ συμμετεῖχαν σέ ὁποιοεσδήποτε ἐπιτροπές ἐλέγχου. (Ἐπίσκοποι Ἀθανάσιος Γιέφτις, Ἀμφιλόχιος Ράντοβιτς, Εἰρηναῖος Μπούλοβιτς, Ἰωαννίκιος, Γρηγόριος Ἐρζεγοβίνης) Κι ὅμως στήν ὑπόθεση του Ἀρτεμίου οἱ κατήγοροι ὑπῆρξαν καί οἱ πρωτεργάτες τῆς ἀπομακρύνσεως, χωρίς δίκη, χωρίς στοιχεῖα, χωρίς δυνατότητα ἀπολογίας. Ἄν καταπέσει μιά κατηγορία, δέν ἐξετάζονται οἱ ὑπόλοιπες (ρλ΄ τῆς ἐν Καρθαγένῃ). Καί ὁ Σεβασμιώτατος ἀπεμακρύνθη κυρίως καί ἐξαιτίας τοῦ «λωποδύτη» Συμεών. Ὅμως ὁ Ἄρειος Πάγος ἀθώωσε τόν Συμεών, ἐνῶ μέχρι καί σήμερα, μετά ἀπό ἑπτά (7) μήνες δέν ἔχει ἀπαγγελθεῖ κατηγορία οὔτε ἐναντίον μου οὔτε ἐναντίον τοῦ κρατουμένου κ.Σουμποντίσκι ἀπό τόν Ἀνακριτή τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστηρίου τῆς Σερβίας, ὥστε νά ὁριστεῖ καί τακτική δικάσιμος. Ἄρα κατέπεσε ἡ πρώτη καί σημαντικότερη κατηγορία. Ἑπομένως δέν θά πρέπει πλέον νά ἐφαρμοσθεῖ ὁ ρλ΄ Ἱερός Κανών τῆς ἐν Καρθαγένῃ ἀλλά καί ὁ στ΄ τῆς Β΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, ὁ ὁποῖος ὁρίζει ὅτι ἄν ἡ κατηγορία κατά ἐπισκόπου δέν ἀποδεχθεῖ, τότε πρέπει ὁ κατήγορος ἤ οἱ κατήγοροι νά ὑποστοῦν τό ἐπιτίμιο πού θά ἐπεβάλετο στόν κατηγορούμενο, ἄν αὐτός ἀποδεικνυόταν ἔνοχος;

Σήμερα ὁ «συνταξιοῦχος» Ἐπίσκοπος Ἀρτέμιος βρίσκεται φτωχός χωρίς σύνταξη(!), ἀλλά συντηρεῖται ἀπό τήν ἀγάπη τοῦ πιστοῦ λαοῦ. Σᾶς πληροφορῶ ὅτι δέν εἶναι λίγοι οἱ Ἐπίσκοποι πού τοῦ τηλεφωνοῦν καί τοῦ συμπαραστέκονται καί τοῦ ἐκφράζουν τήν ἀγάπη τους. Ὁ δέ πιστός λαός συρρέει κατά χιλιάδες γιά νά πάρει τήν εὐχή τοῦ συγχρόνου αὐτοῦ ἁγίου, γνησίου πνευματικοῦ υἱοῦ τοῦ ἁγίου Ἰουστίνου Πόποβις, ὁ ὁποῖος μάλιστα ἀκολουθεῖ τήν ἴδια μαρτυρική ὁδό τελείωσης τοῦ ἁγίου πατρός του, τήν ἐξορία. Οἱ δέ ἀντίπαλοί του «διαπρίονται ταῖς καρδίαις αὐτῶν» βλέποντες ὅτι ἡ πονηρία τους γύρισε στήν κεφαλή τους καί ἀποδύονται πλέον σέ συγγραφή πολυσέλιδων λιβέλλων προσπαθώντας νά ἀποδείξουν εἴτε τήν θεολογική του ἀνεπάρκεια εἴτε τίς δῆθεν ἐκκλησιολογικές του ἀποκκλίσεις ἀποδεικνύοντας ὅμως ἔτσι περίτρανα τήν δική τους ἀνεπάρκεια, μιά πού βάζουν στό στόμα του λόγια πού ποτέ δέν εἶπε καί στό ἐνεργητικό του πράξεις πού ποτέ δέν ἔκανε. Ἤθελαν νά ἀποκόψουν τόν Ἀρτέμιο ἀπό πνευματικό πατέρα τοῦ Κοσόβου καί τῶν Μετοχίων, καί τόν κατέστησαν ἄθελά τους πνευματικό πατέρα, ἡγέτη καί ἐθνάρχη ὁλόκληρης τῆς Σερβικῆς Ἐκκλησίας καί τοῦ σερβικοῦ ἔθνους ἐν γένει!

Ὅσον ἀφορᾶ τούς μοναχούς, πάνω ἀπό ἑκατό (100) πιά μοναχοί καί μοναχές έχουνε εγκαταλείψει τά μοναστήρια τους, τους τόπους διαμονής τους. Ακόμη καί σήμερα, 7 μήνες μετά τήν απομάκρυνση τοῦ Σεβ. Ἀρτεμίου, φεύγουν μοναχοί ἀπό τούς τόπους τῆς μετανοίας τους εἰς ἔνδειξιν διαμαρτυρίας. Κύρια αἰτία, ἀλλά ὄχι μοναδική, γιά νά καταφύγουν σέ μιά τέτοια διαμαρτυρία ἦταν ἡ ἀπόφαση τῆς ΔΙΣ μέ τήν ὁποία ἀπαγορεύθηκε στόν Σεβασμιώτατο Ἀρτέμιο νά ἀσκεῖ πλέον καθήκοντα πνευματικοῦ στούς μοναχούς τῆς Μητροπόλεως Ράσκας-Πριζρένης. Ἄς σημειωθεῖ ὅτι οἱ περισσότεροι ἀπό τούς μοναχούς εἶχαν χειροθετηθεῖ ἀπό τόν ἴδιο καί ἦταν δικά του πνευματικά τέκνα. Μία τέτοια ἀπόφαση τοῦ Πατριάρχου καί τῆς ΔΙΣ, ἡ ὁποία στήν οὐσία ἰσοδυναμεῖ μέ καθαίρεση, δέν βασίζεται στούς ἱερούς Κανόνες τῆς Ἐκκλησίας καί δέν ἔγινε ποτέ ἀποδεκτή ἀπό τούς μοναχούς, τούς τεθραμμένους μέσα στό πνεῦμα τῆς Ὀρθόδοξης Παράδοσης παρά τούς πόδας τοῦ μεγάλου πνευματικοῦ καί ἰατροῦ τῶν ἀνθρωπίνων ψυχῶν Ἐπισκόπου Ἀρτεμίου. Ἄλλωστε ἡ ἁγιοπνευματική παράδοση ἔχει πλεῖστα ὅσα τέτοια παραδείγματα ἀφοσιώσεως στόν πνευματικό πατέρα. Καί πῶς θά ἦταν δυνατόν ἄνθρωποι προικισμένοι μέ τό ἐκ Θεοῦ τιμιώτερο δῶρο, τό αὐτεξούσιο, νά καταπατήσουν τή συνείδησή τους συνεργαζόμενοι μέ τούς παρανομοῦντας ἀρχιερεῖς;

Καί σάν νά μή ἔφθανε αὐτό, ὁ ἴδιος τοποτηρητής Ἀμφιλόχιος Ράντοβιτς συνιστοῦσε τόν ἑαυτό του σέ κάποιους μοναχούς νά τόν ἀποδεχθοῦν ὡς νέο πνευματικό τους (σά νά λέει ὁ δήμιος μέ τά χέρια γεμάτα αἷμα ἀπό τή σφαγή τοῦ πατέρα πρός τά ὀρφανευμένα παιδιά: «ἀπό ἐδῶ καί στό ἑξῆς ἐμένα θά ἔχετε ὡς πατέρα»!) ἐμποδίζοντας ἐπίσης τήν κανονική ἀπόλυσή τους. Ὁ ἴδιος ὅμως εἶναι γνωστό ὅτι τό 2000 δέχθηκε δέκα μοναχές πού ἀποσκίρτησαν χωρίς εὐλογία ἀπό τήν Γερόντισσα Γλυκερία τοῦ Τσέλιε. Ποιός λοιπόν εἶναι αὐτός πού συστηματικά καί ἐπανειλημμένα καταλύει τήν κανονική τάξη στήν Ἐκκλησία; Ὁ Σεβασμιώτατος Ἀρτέμιος πού ἀποδέχεται καί ἐφαρμόζει, ἄν καί διαφωνεῖ, ὅλα τά ἀντικανονικά κελεύσματα τῆς ΔΙΣ ἤ ὁ ἐπίσκοπος Ἀμφιλόχιος καί οἱ ὅμοιοί του πού κυβερνοῦν τήν Ἐκκλησία ὡς μικροί πάπες;

Καί ἐνῶ ἔγινε προσπάθεια νά ἐπιβληθεῖ κλίμα ψυχαναγκασμοῦ, ἐκφοβισμοῦ καί τρομοκρατίας ἀντί τοῦ πνεύματος τῆς ἀγάπης, πού ἐπικρατοῦσε ἕως τότε (ἡ ὁποία ἀγάπη ὅμως μοιάζει νά ἔχει φυγαδευθεῖ μαζί μέ τόν Ἀρτέμιο ἀπό τήν Μητρόπολη Ράσκας-Πριζρένης), ἐν τούτοις πολλοί μοναχοί (ὅπως παλαιά συνέβη καί μέ τόν ἅγιο προφήτη Μωϋσῆ, τόν «μείζονα πλούτον ἡγησάμενον τῶν Αἰγύπτου θησαυρῶν τὸν ὀνειδισμὸν τοῦ Χριστοῦ»), ἐπέλεξαν «συγκακουχεῖσθαι» τῷ Ποιμένι αὐτῶν «ἢ πρόσκαιρον ἔχειν ἁμαρτίας ἀπόλαυσιν», δηλαδή ἐπέλεξαν νά ἀπαρνηθοῦν τά ὅποια προσφερόμενα προνόμοια καί δῶρα ἀπό τήν νέα διοίκηση καί ἔτσι «ἠρνήσαντο λέγεσθαι υἱοί θυγατρὸς Φαραώ» (Ἑβρ. ια΄, 24-26).

Ἐν τῷ μεταξύ ὁ πρώην τοποτηρητής Ἀθανάσιος Γιέφτιτς ἄρχισε νά διαδίδει καί νά κατηγορεῖ τόν Ἀρτέμιο γιά τό πνευματικό του ἔργο καί τήν ποιμαντική του δράση, πλήττοντας οὐσιαστικά τόν παραδοσιακό καί καθιερωμένο στήν ἱερά Παράδοση θεσμό τοῦ πνευματικοῦ, προσπαθώντας νά διαλύσει τόν δεσμό τοῦ πνευματικοῦ τέκνου μέ τόν πνευματικό πατέρα. Σωστοί, κατά τόν ἐπίσκοπο Ἀθανάσιο Γιέβτιτς, εἶναι μόνο ἐκεῖνοι οἱ μοναχοί οἱ ὁποῖοι ἄφησαν τόν πνευματικό τους πατέρα Ἀρτέμιο καί στράφηκαν σ΄ αὐτόν (ἀκολουθώντας τίς διαστρεβλωμένες διδασκαλίες του πού ἀφοροῦν τήν πνευματική ζωή τοῦ χριστιανοῦ, τήν χωρίς ἐξομολόγηση). Πού τό βρίσκουμε αὐτό, ἀπό ποιόν ἅγιο Πάτερα διδάσκεται τέτοια πράξη;

Καί αὐτό τό λέει καί τό διδάσκει ποιός; Ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος, ὅπως καί ὁ Ἀμφιλόχιος Ράντοβιτς, ὅπως ὁ Εἰρηναῖος Μπούλοβιτς, οὐδέποτε ἔζησαν σέ Κοινόβιο Μοναστήρι. Ἄλλωστε πόσους μοναχούς ἔκειραν; Πόσα πνευματικά τέκνα ἀπέκτησαν; Πόσα μοναστήρια ἐπάνδρωσαν μέ τήν ἐπισκοπική-ποιμαντική φροντίδα τους;

Στή Μητρόπολη Ράσκας-Πριζρένης διώκεται σήμερα ὁ παραδοσιακός ὀρθόδοξος τρόπος ζωῆς καί διδασκάλιας, καί εἰσάγονται οἰκουμενιστικές καινοτομίες, ἀδιανόητες ἐπί διαποιμάνσεως Ἀρτεμίου.

Δεύτερη ἀλλά ἐξίσου σημαντική αἰτία φυγῆς τῶν μοναχῶν εἶναι ἡ μειοδοτική-ὑποκριτική στάση τῆς ΔΙΣ στό ἐθνικό θέμα τοῦ Κοσόβου. Οἱ μοναχοί φεύγουν ὥστε νά μήν ἐπικυρώσουν μέ τή παραμονή τους τήν ἀντεθνική πολιτική πού ἀσκεῖται ἀπό τή ΔΙΣ καί ἀποδειχθοῦν συμμέτοχοι στήν ἐνεργούμενη προδοσία.

Ὅλα τά παραπάνω γίνονται φανερά ἀπό πλῆθος ἐπωνύμων δημοσιεύσεων στό διαδίκτυο μοναχῶν, ἱερομονάχων καί ἡγουμένων πού ἐγκατέλειψαν τά μοναστήρια τους, ὅπου ἐκφράζουν τήν ἀγωνία καί τόν πόνο τους καί ἐπικρίνουν τά κακῶς κείμενα στήν Μητρόπολη Ράσκας καί Πριζρένης (http://www.mancr.org).

Οἱ μοναχοί οἱ ὁποῖοι ἔχουν φύγει ἀπό τήν Μητρόπολη Ράσκας-Πριζρένης σήμερα φιλοξενοῦνται σέ ἰδιωτικά καταλύματα, διότι, ὁ Τοποτηρητής Ἀμφιλόχιος, συνευδοκούσης τῆς ΔΙΣ καί τοῦ Πατριάρχου, δέν τους χορηγεῖ κανονικό Ἀπολυτήριο. Στούς Ἐπισκόπους οἱ ὁποῖοι ἔδειξαν προθυμία νά τούς δεχθοῦν ἀσκήθηκαν πιέσεις ὥστε νά ὑποχωρήσουν, ἐνῶ οἱ ἴδιοι μοναχοί ἀπειλοῦνται μέ αὐστηρότατες ἐκκλησιαστικές ποινές καθαιρέσεως, ἀποσχηματισμοῦ καί ἀφορισμοῦ.

Αὐτό βέβαια ἐπ΄ οὐδενί λόγῳ δέν σημαίνει ὅτι οἱ μοναχοί πού ἔχουν μείνει στή Μητρόπολη καί δέν ἔχουν ἀκόμα ἐγκαταλείψει τίς μονές τους συμφωνοῦν καί συνευδοκοῦν μέ τά πραττόμενα καί δρώμενα ἐκ μέρους τῆς καινούργιας διοικήσεως. Ἁπλῶς ὑπομένουν προσευχόμενοι, ἐλπίζοντας στήν ἐπάνοδο τοῦ Σεβασμιωτάτου Ἀρτεμίου.

-Ἡ ὑπόθεση σας εἶχε καί τήν «οἰκουμενιστική» της διάσταση. Θεωρεῖτε ὅτι ὑπάρχουν κάποια μηνύματα καί πρός τήν ἑλλαδική Ἐκκλησία ἀπό τίς ἐξελίξεις;

Πράγματι πολλά θά μποροῦσε νά πεῖ κανείς γιά τήν οἰκουμενιστική διάσταση τοῦ θέματος στήν ὁποία πολύ σωστά ἀναφέρεστε, ὅμως θά προσπαθήσω νά εἶμαι σύντομος. Ὁ Σεβασμιώτατος καί ὅλοι ἐμεῖς, τά πνευματικά του τέκνα, ἐδῶ καί πολλά χρόνια, τηρώντας πιστά τή διδασκαλία τοῦ ἁγίου Ἰουστίνου Πόποβιτς, ἤρθαμε σέ σύγκρουση μέ τούς ἐκφραστές τοῦ Οἰκουμενισμοῦ στή Σερβία, καί ὄχι μόνον ἐκεῖ. Ἔτσι μένοντας σταθερά προσηλωμένοι στήν πεποίθηση τῆς Ἐκκλησίας ὅπως αὐτή ἐκφράζεται στό σύμβολο τῆς Πίστεως ὅτι ἡ Ἐκκλησία εἶναι Μία, Ἁγία, Καθολική καί Ἀποστολική, γίναμε στόχος ὄχι μόνον τῶν Οἰκουμενιστῶν τῆς Πατρίδας μας ἀλλά κυρίως τοῦ πάπα καί τοῦ Βατικανοῦ, τό ὁποῖο, ἄς μήν ξεχνοῦμε, κρύπτεται πίσω ἀπό κάθε δίωξη Ὀρθοδόξων λαῶν. Χαρακτη-ριστήκαμε ἀπό πολλούς ὡς φανατικοί, φονταμενταλιστές, ἀκραῖοι κ.λπ. Παρ’ ὅλ’ αὐτά, καί ἐνῶ τά τελευταῖα χρόνια ἦταν ξεκάθαρο ὅτι ἡ ἐμμονή μας στήν Ὀρθοδοξία θά στοίχιζε σέ ὅλους μας, δέν σταματήσαμε νά ὑπερασπιζόμασε τήν μοναδικότητα τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως, ἐλέγχοντας τίς κακόδοξες θεωρίες τοῦ παπισμοῦ καί τῶν ἐκφραστῶν τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, μέ πλῆθος δημοσιευμάτων, κηρυγμάτων ἀπό ἄμβωνος, μέ τήν ὑπογραφή ὁμολογιακῶν κειμένων (ὅπως τήν «Ὁμολογία Πίστεως κατά τοῦ Οἰκουμενισμοῦ») κλπ. Μεταξύ ἄλλων στιγματίζαμε καί ἀποκαλύπταμε –καί ἀκόμη τό πράττουμε– τά πολλά θεολογικά καί ὁμολογιακά προσωπεῖα τῶν Οἰκουμενιστῶν πού ἐναλλάσσονται ἀνάλογα μέ τό ἀκροατήριο καί τούς σκοπούς πού ἐπιδιώκουν.

Ἔτσι ὁ διωγμός του Σεβασμιωτάτου ἦταν πλέον ἀναπόφευκτος. Γιά μέν τά ἐθνικά θέματα ἀποτελοῦσε ἐμπόδιο στήν ἐφαρμογή τῶν σχεδίων τῆς Δύσεως λόγῳ τοῦ ἁγνοῦ καί ἀνυποχώρητου πατριωτισμοῦ του, γιά δέ τά οἰκουμενιστικά ὁ ἐλεγκτικός καί ὁμολογιακός του λόγος ὑπῆρξε πόλος συστράτευσης καί ἀντίστασης τῶν παραδοσιακῶν πιστῶν ἐναντίον τῆς νοθεύσεως τῆς ἀμωμήτου ἡμῶν πίστεως.

Ὁ διωγμός αὐτός δέν βρίσκει ὁμόφωνη τήν Ἱεραρχία τῆς Σερβικῆς Ἐκκλησίας, ἀλλά ἀντικατοπτρίζει τήν θέληση λίγων ἰσχυρῶν Ἱεραρχῶν της, ἐκφραστῶν τοῦ πνεύματος καί τοῦ ἤθους τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, οἱ ὁποῖοι ἐφαρμόζοντας ἕνα ἀπό τά δόγματα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ «ὁ σκοπός ἁγιάζει τά μέσα», κατέλυσαν μέ συγκεκριμένες μεθοδεύσεις τό συνοδικό σύστημα διοικήσεως τῆς Σερβικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Κατάφεραν αὐτοί (Εἰρηναῖος Μπούλοβιτς, Ἀμφιλόχιος Ράντοβιτς καί δύο-τρεῖς ἄλλοι Ἐπίσκοποι τῆς ἐπιρροῆς τους) νά ἐγκατασταθοῦν ὡς μόνιμα μέλη τῆς ΔΙΣ, τουλάχιστον τά τελευταῖα ἕξι (6) χρόνια, παραβιάζοντας κατάφωρα τόν Καταστατικό χάρτη τῆς ΣΟΕ, ὁ ὁποῖος προβλέπει τόν ὀρθό τρόπο ἐναλλαγῆς τῶν μελῶν τῆς ΔΙΣ.

Ἡ κατάλυση τῆς συνοδικότητος ἀπό τούς οἰκουμενιστές καί ἡ συγκέντρωση τῆς ἐξουσίας στά χέρια ἀκατάλληλων καί ἀπροετοίμαστων πνευματικά ἀνθρώπων, τούς ὁδηγεῖ στήν ἀμετροέπεια καί τήν ἀλαζονεία. Ἐπί παραδείγματι ἀμέσως μετά τήν ἀπόφαση τοῦ Ἀρείου Πάγου ὑπῆρξαν δηλώσεις ἀπό τά ἴδια αὐτά πρόσωπα πώς ἡ ἀπόφαση αὐτή εἶναι προϊόν «παρεμβάσεων», προσβάλοντας μέ τόν τρόπο αὐτό τήν ἑλληνική Δικαιοσύνη καί τήν ὑπόληψη τῶν ἀρεοπαγιτῶν Δικαστῶν.

Ὁ δέ πρώην τοποτηρητής Ἀθανάσιος Γιέβτιτς δέν δίστασε νά κατηγορήσει τόν Σεβασμιώτατο Ἀρτέμιο γιά ψευδομαρτυρία ἐνώπιον τοῦ Ἀρείου Πάγου, ἐνῶ ὁ Εἰρηναῖος Μπούλοβιτς, μέλος τῆς ΔΙΣ, ἀποφαίνεται σέ μία δήλωσή του ὅτι πρέπει ὁπωσδήποτε νά βρεθει κάποιος ἔνοχος, καί, ἑάν ἀποδειχθεῖ ὅτι αὐτός δέν εἶναι ὁ Συμεών, πρέπει νά θεωρηθεῖ ὡς ἔνοχος ὁ Ἀρτέμιος, ὁ ὁποῖος ἐπ᾿ οὐδενί δέν πρέπει νά γυρίσει στή Μητρόπολή του.

Τό μήνυμα πού πρέπει ὅλοι μας νά λάβουμε καί νά μᾶς προβληματίσει σοβαρά εἶναι ὅτι ὁ Οἰκουμενισμός ἀποτελεῖ δυστυχῶς μιά λοιμική νόσο ἀπό τήν ὁποία δυνητικά κινδυνεύουν ὅλες οἱ Τοπικές Ἐκκλησίες. Ταπεινά πιστεύω ὄτι ὀφείλει ἡ ἑλλαδική Εκκλησία νά περιχαρακώσει τίς ὅποιες τέτοιου εἴδους παραφωνίες πού ἐκφράζονται στούς κόλπους της, πρίν λάβουν ἔκταση, καί νά προσπαθήσει νά τίς θεραπεύσει, διότι, ὅπου ἐπικρατεῖ ὁ οἰκουμενισμός, ὁδηγεῖ σέ θεολογικούς μονισμούς, σέ νοσηρές καταστάσεις αὐταρχικότητος καί διχάζει τήν Ἐκκλησία, ὅπως ἤδη βλέπουμε νά γίνεται καί στή Σερβική Ὀρθόδοξο Ἐκκλησία.

Τέλος, ἀς μοῦ ἐπιτραπεῖ νά κάνω μιά παρότρυνση στόν φίλο καί ἀδελφό ἑλληνικό λαό. Ἡ περίπτωση τοῦ Κοσσυφοπεδίου θά πρέπει νά μελετηθεῖ πολύ σοβαρά, καί, ἀφοῦ ἐξαχθοῦν ὅλα τά ἀπαραίτητα συμπεράσματα, νά ὀργανωθεῖ συστηματική ἀντίσταση ἐνάντια στά σχέδια τῶν ἰσχυρῶν καί σέ ὅσα ἐκεῖνοι θέλουν νά ἐπιβάλουν ἐγείροντας «μακεδονικό» καί «θρακικό» ζήτημα. Εὔχομαι τό ταχύτερο δυνατό νά ξεκινήσει αὐτή ἡ ἀντίσταση, γιά νά ἀποφευχθοῦν τά χειρότερα.

«Οἱ καιροί οὐ μενετοί».

Σᾶς εὐχαριστῶ πολύ γιά τήν φιλοξενία.

Γενέσιον τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου
8 Σεπτεμβρίου

ΣΤΑ ΜΑΥΡΑ ΝΤΥΜΕΝΗ Η ΠΑΝΑΓΙΑ

ΣΗΜΕΡΑ, ἀγαπητοί μου, εἶνε χαρμόσυνος θεομητορικὴ ἑορτή. Ἑορτάζουμε τὴ γέννησι τῆς ὑπερ­α­γίας Θεοτόκου. Ποῖο εἶνε τὸ περιεχόμενο τῆς ἑορτῆς καὶ τί συναισθήματα μᾶς δημιουργεῖ;

* * *

Ὅπως ὅλοι οἱ ἄνθρωποι ἔτσι καὶ ἡ Παναγία ἀπὸ κάποιους ἦρθε στὸν κόσμο. Ποιός γεννή­θηκε ἀπὸ βράχο; Καν­είς. Ἀπὸ μιὰ μάνα κ’ ἕνα πατέ­ρα γεννηθήκαμε ὅλοι. Καὶ ἡ Παναγία εἶ­χε γονεῖς· τὴ μητέρα της τὴν ἔλεγαν Ἄννα, τὸν πατέρα της Ἰωακείμ.

Ἦταν εὐλαβέστατοι ἄν­θρωποι, ἀλλὰ ἄτεκνοι. Καὶ τότε ἡ ἀτεκνία ἐ­θεωρεῖτο ὄνειδος. Ὅποιος εἶχε παι­­διά, αὐτὸς ἐθεωρεῖτο εὐτυ­χής. Ὅποιος εἶχε πολλὰ παιδιά (5, 6, 7, 8…), τὸν μακαρίζανε. Ἐκεῖ­νες ἦταν πα­τριαρχικὲς οἰκογένειες. Τώρα τὰ παιδιὰ τὰ θε­­­ωροῦν συμ­φορά. Γεννοῦν ἕνα, μετὰ βίας δύο, παραπάνω ὄχι, στόπ! Αὐτὸ εἶ­νε μιὰ κατά­ρα. Τὸ ἄ­τεκνο λοιπὸν ἐκεῖνο ἀνδρόγυνο παρα­κα­λοῦ­σε τὸ Θεὸ μέρα – νύ­χτα νὰ τοὺς δώσῃ παιδί, γιὰ νὰ τοῦ τὸ ἀφιε­ρώσουν.

Ποῦ σήμερα τέτοια μάνα! Δὲν ὑπάρχει πλέ­ον διάθεσι προσφορᾶς. Σὲ λίγο καιρὸ τρία ἐπαγγέλματα θὰ σβήσουν· ὁ ἀστυνομικός, ὁ νοσοκόμος, καὶ ὁ κληρικός. Γιατί νὰ φυλάῃ ὁ ἀστυνομικὸς τὴν τάξι καὶ νὰ κινδυνεύῃ; γιατί νὰ ξενυχτᾷ ἡ νοσοκόμος κον­­τὰ στὸν ἄρρωστο καὶ νὰ μὴν πάῃ νὰ τραγου­δή­σῃ στὸ κέντρο νὰ μαζέψῃ χρῆμα; Καὶ κορό­ϊδο εἶνε ὁ ἄλλος νὰ γίνῃ παπᾶς, γιὰ νὰ τοῦ κά­νουν στὸ δρόμο αἰσχρὲς χειρονομίες; Ὄχι. Θὰ ἐκλείψουν μερικὰ τέτοια ἀναγκαῖα ἐπαγγέλματα, καὶ αὐτὸ θὰ εἶνε σημάδι παρακμῆς.

Εἶχε λοιπὸν προχωρήσει πλέον ἡ ἡλικία τοῦ Ἰωακεὶμ καὶ τῆς Ἄννας. Μπορῇ ἀπὸ ἕνα κού­τσουρο νὰ βγῇ λουλούδι κι ἀπὸ ἕνα ξερὸ βρά­χο νὰ βγῇ κρίνος; Ἄλλο τόσο μπορεῖ ἀπὸ μιὰ στεῖρα γυναῖκα νὰ βγῇ τὸ ἄνθος ποὺ λέγεται παιδί. Ὅ,τι εἶνε τὸ ἄνθος στὴ φύσι κι ὅ,τι εἶνε ἕνα ἀστέρι στὸν οὐρανό, αὐτὸ εἶνε τὸ παιδὶ μέσα στὴν οἰκογένεια· δίνει παρηγοριά, χαρὰ καὶ ἀγαλλίασι.

Παρακαλοῦσαν τὸ Θεὸ νὰ τοὺς δώσῃ παι­δί, γιὰ νὰ τοῦ τὸ ἀφιερώσουν. Ποιά μάνα, ὅ­ταν γεννάῃ ἀγοράκι, λέει «Θεέ μου, ἀξίωσέ με νὰ τὸ ἀφιερώσω, νὰ γίνῃ ἕνας παπᾶς, νὰ γίνῃ ἕνας καλόγερος»; Μηχανικός, γιατρός, δικηγόρος νὰ γίνῃ, αὐτὰ θεωροῦνται μεγάλα. Παπᾶς;… Πῆγα κάποτε σὲ χωριὰ πέρα ἀπ’ τὸν Ἁλιάκμονα, στὰ Χάσια, ἐκεῖ ποὺ ὑπῆρχαν κλέ­φτες στὰ βουνά. Ἐκεῖ ὅταν γεννιόταν ἀγορά­κι, οἱ γει­τόνισσες εὔχονταν· «Κυρὰ Μαρία, νὰ σοῦ ζή­σῃ, νὰ γίνῃ καπετάνιος!…». Ἂν τὸ παι­δάκι ἀρρώσταινε καὶ κινδύνευε νὰ πεθάνῃ, τότε ἔ­λεγαν· «Ἂς ζήσῃ, κι ἂς γίνῃ καὶ παπᾶς». Κατα­λάβατε; τὸ πρῶτο ἦταν νὰ γίνῃ καπετά­νιος, τὸ τελευταῖο ἦταν νὰ γίνῃ παπᾶς. Καὶ σήμερα ποιός πατέρας ἢ μάνα θεωροῦν κα­μάρι ν’ ἀφιερωθῇ τὸ παιδί τους στὸ Θεό;

Ὁ Ἰωακεὶμ καὶ ἡ Ἄννα ὅμως ἦταν εὐσεβεῖς καὶ εὐγενεῖς. Γι’ αὐτὸ ὅταν ὁ Θεὸς τοὺς χάρισε ἕ­να χαριτωμένο κοριτσάκι, τὸ ὠνόμασαν Μαρία καὶ τὸ ἀφιέρωσαν στὸ Θεό. Τί σημαίνει τὸ ὄ­νομα Μαρία; Πολλὲς γυναῖκες ἔ­χουν τὸ ὄνομα αὐτό, ἀλλὰ δὲν ξέρουν τί σημαίνει. Μαρία εἶνε ἑβραϊκὴ λέξι καὶ σημαίνει «δέσποινα», «κυρία». Ὄχι κυρία νομάρχου, κυ­ρία εἰσαγγε­λέως, κυρία προέδρου, κυρία φρουράρ­χου· τίποτε ἀπ’ αὐτά. Ἀλλὰ Δέσποινα τοῦ κό­σμου, Δέσποινα τῶν ἀγγέλων, ὄν­τως Κυρία. Αὐτὸ εἶνε ἡ Παρθένος Μαρία.

* * *

Σήμερα λοιπὸν εἶνε παγκόσμιος χαρὰ ἐπὶ τῇ γεννήσει τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου. Ποιοί χαίρουν μὲ τὴν ἑορτὴ τῆς Παναγίας μας; Χαί­ρει ἡ ἁγία Τριάς, Πατὴρ Υἱὸς καὶ ἅγιον Πνεῦ­μα, διότι βρέθηκε ἡ μόνη ἀξία γιὰ νὰ βαστάσῃ στὰ σπλάχνα της τὸν Λόγο τοῦ Θεοῦ, βρέθηκε τὸ δοχεῖον τὸ καθαρόν, ἡ ὑπερευλογημέ­νη Θεοτόκος. Χαίρουν καὶ θαυμάζουν οἱ ἄγγελοι, γιατὶ βλέπουν ἕνα πλάσμα τῆς γῆς νὰ ὑ­ψώνεται πάνω ἀπὸ τὶς νεφέλες καὶ τὰ ἄ­στρα τοῦ οὐρανοῦ καὶ νὰ γίνεται «τιμιωτέρα τῶν χε­ρουβὶμ καὶ ἐνδοξοτέρα ἀσυγκρίτως τῶν σε­ρα­φίμ»· χαίρει ἰδίως ὁ ἀρχάγγελος Γαβριήλ, ποὺ εὐηγγελίσθη σ᾿ αὐτὴν τὸ «χαῖρε» (Λουκ. 1,28). Χαίρουν οἱ προφῆται, ἀπὸ τὸν Ἠσαΐα ποὺ τὴν ἀνήγγειλε πρὸ 800 ἐτῶν μέχρι τὸν τίμιο Πρό­δρομο ποὺ τὴν καλωσώρισε μὲ σκιρτήματα ἀπὸ τὴν κοιλιὰ τῆς μητέρας του. Ἀγάλλονται οἱ δίκαιοι τῆς παλαιᾶς διαθήκης, ποὺ τὴν περί­μεναν ἐπὶ αἰῶνες. Χαίρει ὁ κόσμος ὅλος, ἀ­ναθαρροῦν οἱ ἁμαρτωλοὶ ποὺ βλέπουν ὅτι ἦρθε ἡ λύτρωσί τους.

Ὅλοι χαίρουν. Ἀλλὰ ἡ ἴδια ἡ Παναγία; Ἡ ἰδια ἡ Παναγία δὲν χαίρει. Εἶνε θλιμμένη. Ἂν μπορούσαμε νὰ τὴ δοῦμε, θὰ τὴ βλέπαμε ντυ­μέ­νη στὰ μαῦρα νὰ κλαίῃ, καὶ τὰ δάκρυά της νὰ πέφτουν ἀπὸ τὸν οὐρανὸ κάτω στὴν ἁμαρτω­λὴ γῆ. Γιατί δὲν χαίρει ἡ Παναγία;

⃝ Πῶς νὰ χαίρῃ; Λυπᾶται πρῶτα-πρῶτα, διότι ὑπάρχουν στό­μα­τα ἀκάθαρτα καὶ ἀπαίσια, γεν­νήματα ἐχι­δνῶν, ποὺ βλαστημᾶνε τὸ ὄνομά της μέρα – νύ­­χτα. Καμμιά γυναίκα, ὁσοδήποτε ἁμαρτωλὴ καὶ νά ᾿νε, δὲν ὑβρίζεται ὅσο ὑβρί­ζε­ται ἡ Παναγία μας ἀπὸ τὰ στόματα τῶν Ἑλ­λήνων! Νὰ σᾶς πῶ ἕνα φοβερὸ πρᾶγμα; Ὁ Θε­ὸς νὰ μᾶς ἐλεήσῃ! Πέρα ἀπὸ τὸν Ἕβρο χιλιάδες Τουρκαλᾶδες εἶνε ἕτοιμοι νὰ μᾶς κό­ψουν μὲ τὰ σπαθιά, χιλιάδες Τοῦρκοι στρατι­ῶτες λυσσοῦν νὰ μᾶς σκοτώσουν μὲ τὰ ὅπλα. Ἀπ᾿ ὅλους αὐτοὺς οὔτε ἕνας, οὔτε ἕνας, δὲ βλαστημάει τὸν Ἀλλάχ! Νὰ προχωρήσω; Ἔρ­χονται στὸ γραφεῖο μου στρατιῶτες ἀπὸ τὴν Ἀλεξανδρούπολι, τὴν Κοζάνη καὶ ἀλλοῦ, κα­λὰ παιδιά, ποὺ πιστεύουν στὸ Θεό. Καὶ φρίττουν καὶ κλαῖνε καὶ μοῦ λένε· «Θὰ μᾶς τιμωρήσῃ ὁ Θεός. Ἀπ᾿ τὸ πρωῒ μέχρι τὸ βράδυ μικροὶ καὶ μεγάλοι βλαστημᾶνε». Πῶς νὰ μᾶς ἐλεήσῃ ὁ Θεός; Ὁ Τοῦρκος δὲ βλαστημάει τὸν Ἀλλάχ, κι ὁ Ἕλληνας στρατιώτης νὰ βλαστημάῃ τὰ θεῖα, καὶ κανείς νὰ μὴ διαμαρτύρεται! Τολμά­ει κανεὶς νὰ ὑβρίσῃ κάποιον ἀπὸ τοὺς ἑκάστο­τε ἄρχοντες; Ποιός; Ἄ, εἶνε μεγάλοι ὅλοι αὐ­τοί, καὶ μικρὸς ὁ Χριστός! Γι’ αὐτὸ εἶνε ντυ­μέ­νη στὰ μαῦρα ἡ Παναγιά. Θρηνεῖ γιὰ τὶς βλαστήμιες. Καὶ ὄχι μόνο τῶν ἀνδρῶν ἀλλὰ τελευταίως καὶ τῶν γυναικῶν. Ὣς τώρα ξέρα­με, ὅτι οἱ γυναῖκες τοὐλάχιστον δὲ βλαστη­μοῦν· τώρα μαθαίνω καὶ φρίττω, ὅτι καὶ οἱ γυναῖκες χυδαιολογοῦν καὶ βλαστη­μοῦν. Αὐ­τὸ δὲν τὸ πε­ρίμενα. Ἔτσι καταντήσαμε τὸ πιὸ βλά­στημο ἔθνος στὰ Βαλκάνια καὶ στὸν κόσμο ὅλο.

⃝ Ἡ Παναγία κλαίει ἀκόμη γιὰ τὴ φθορὰ τοῦ γυναικείου γένους. Ἕνας ἄλλος τύπος γυναι­κὸς ἐ­πικρατεῖ, ξένος πρὸς τὸν χαρακτῆρα τῆς ὀρ­θο­δόξου Ἑλληνίδος. Εἶνε ἡ γυναίκα μὲ τὸ παν­­τε­λόνι, ἡ γυμνή, μὲ τὸ τσιγάρο, μὲ τὰ βαμμέ­να νύ­χια καὶ τὰ κομμένα μαλλιά, ποὺ ἄφησε τὸ σπίτι καὶ τὰ παιδιά της καὶ συχνάζει ἀ­διάν­τροπη στὰ κέν­τρα. Θρηνεῖ ἡ Παναγιά μας γιὰ τὴν ἐγκατάλειψι καὶ διάλυσι τῆς οἰκογενείας, γιὰ τὶς πορνεῖες, τὶς μοιχεῖες, τὰ διαζύγια, γιὰ ὅλα τὰ κα­κὰ ποὺ ἔχουν ἐξαπλωθῆ γύρω μας.

⃝ Ντυμένη λοιπὸν στὰ μαῦρα ἡ Παναγιὰ γιὰ τὶς βλαστήμιες τῶν ἀντρῶν, γιὰ τὴ διαφθορὰ τῶν γυναικῶν, καὶ ἀκόμη γιὰ τὸ μεγάλο ἔγ­κλη­μα τῶν ἐκτρώσεων. Ἂν ἤμουν εἰσαγγελεὺς καὶ ἀστυνομία, θὰ ἔκανα ἔρευνα στὶς γυναικο­λογικὲς κλινικὲς καὶ θά ᾿βρισκα – τί θά ᾿βρισκα· τὰ κομματιασμένα ἔμβρυα ποὺ πετοῦν στοὺς ὀχετούς! Πόσα παιδάκια; 400.000 τὸ ἔ­τος! Ἀκοῦτε; 400.000! Γι’ αὐτὸ σβήνουμε ὡς ἔ­θνος. Στὴν Τουρκιὰ νά παιδιά, στὴν Ἀλμπάνια νά παιδιά… ᾿Εμεῖς μὲ τὶς ἐκτρώσεις ἔχουμε τὰ λιγώτερα παιδιά. Πλουτίσανε οἱ ἀθεόφοβοι γυναικολόγοι· παιδὶ καὶ λίρα, ἔκτρωσι καὶ λίρα. Μολύ­ναμε τὴ γῆ μας μὲ ἀθῷο αἷμα! Κλαίει ἡ Παναγιὰ γιὰ τὴν ἀθλιότητά μας.

⃝ Ντυμένη τέλος στὰ μαῦρα ἡ Παναγιὰ – για­τί; Γιατὶ πολλὲς ἐκκλησίες της, πέρα στὶς ἀλύτρωτες πατρίδες, ὅπως λ.χ. στὴν Κύπρο, δὲν λειτουργοῦν σήμερα. Πλῆθος ἐκκλησιὲς παν­τοῦ, μέσα σὲ χωριά, πάνω σὲ ὑψώματα, δί­πλα σὲ ἀκρογιάλια, ὄμορφες ἐκκλησιές, μνημεῖα τέχνης αἰώνων, ἀφιερωμένες στὸ ὄνομα τῆς Παναγίας (ἄλλη στὸ Γενέσιο, ἄλλη στὴν Κοί­μη­σι, ἄλλη στὸν Εὐαγγελισμὸ κ.λπ.), μένουν σήμερα κλειστές, ἢ εἶνε γκρεμισμένες καὶ βεβηλωμένες· μὲ τσακισμένους τοὺς σταυρούς, μὲ κλεμμένα ἢ πεταμένα τὰ ἅγια δισκοπότηρα, μὲ ἀναποδογυρισμένες τὶς κολυμ­βῆθρες, μὲ σπασμένες ἢ μουτζουρωμένες τὶς εἰκόνες, μὲ τοὺς τάφους ἀτιμασμένους… Ντυμέ­νη στὰ μαῦρα ἡ Παναγιὰ κλαίει. Κλαίει γιὰ μᾶς, κλαίει γιὰ τὴν Κύπρο, κλαίει ἡ γλυκειά μας Μάνα γιὰ ὅλο τὸν κόσμο.

* * *

Ἂς προσευχηθοῦμε, ἀγαπητοί μου, σήμερα. Ἂς κρατήσουμε τὴν πί­στι μας. Ἂς κλειστοῦμε στὰ σπίτια μας καὶ ἂς κλάψουμε κ᾿ ἐ­μεῖς μαζὶ μὲ τὴν Παναγία. Σὰν ἁμαρτωλοὶ ἐ­μεῖς ἂς θρηνήσουμε γιὰ τὰ ἁμαρτήματά μας. Κι ἂς πάρουμε μιὰ ἀπόφασι· νὰ ζήσουμε σύμ­φωνα μὲ τὸ θέλημα τοῦ Υἱοῦ της τοῦ ἠγαπη­μένου, γιὰ νὰ ἔχουμε τὴν εὐλογία καὶ ὡς ἄτομα καὶ ὡς οἰκογένειες καὶ ὡς ἔθνος· ἀμήν.

† ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος

(Ομιλία του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου στον Ιερό ναὸ του Αγίου Παντελεήμονος Φλωρίνης 7-9-1974 ἡμέρα Σάββατο βράδυ)

ΠΟΥ ΣΑΝ ΑΓΓΕΛΟΙ ΘΕΟΥ ΕΜΕΙΝΑΝ, ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ

Δεν εμφανίστηκαν ως εκπρόσωποι του Γέροντος, δεν  τους μνημόνευσε κανείς, δεν μίλησαν ως εκπρόσωποι του κλήρου της Φλώρινας, δεν δέχτηκαν αυτοί που πόνεσαν τα συλλυπητήρια, δεν έβγαλαν αυτοί που έπρεπε τους επικηδείους. Πέρασαν απαρατήρητοι. Κάποιος άλλος, που δεν προσέφερε τίποτα απολύτως στον Γέροντα και αποβλέπει σε υψηλές θέσεις και μεγάλα ανθρώπινα αξιώματα θέλησε να αδράξει και αυτή την ευκαιρία για να προβληθεί.  Η συγνώμη του στον κεκοιμημένο Γέροντα δεν μας έπεισε.
Επειδή πιστεύουμε, ότι θα ήθελε να πει σ’ αυτούς τους ταπεινούς, το ευχαριστώ  η ευγνώμονα καρδιά του Γέροντος, θα τους μνημονεύσουμε όχι με δικούς μας λόγους, αλλά με λόγια του ίδιου του κεκοιμημένου πατέρα της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Γνωρίζουμε ότι θα προσκρούσουμε στην μετριοφροσύνη των πιστών αυτών παιδιών του Γέροντος που δεν τον εγκατέλειψαν ποτέ, που προτιμούν την αφάνεια παρά την δόξα, που κρατούν την ίδια  με εκείνον γραμμή πλεύσεως, κρατούν ψηλά το λάβαρο της Ορθοδοξίας. Ηχεί ακόμα η φωνή του π. Ιεροθέου στα αυτιά μας· Τον κοιτούσε με αγάπη και έλεγε· «πώς είναι ο Γέροντάς μου»;
Στον π. Ιερόθεο, που ο π. Αυγουστίνος ανέθεσε την εξομολόγηση των πνευματικών του τέκνων, σε ιεραποστολική συγκέντρωση ο Γέροντας, στις 11-1-1991, έλεγε·

• «…Tί να πούμε; Έμειναν μερικά πρόσωπα κοντά μας, όπως είναι και ο πατήρ Iερόθεος, τον οποίον ελέγχουμε παντώς άλλου, εντούτοις παραμένει πιστός και αφοσιωμένος κοντά μας. Έμειναν και ελάχιστα ακόμη πρόσωπα. Δεν αποκλείεται να φύγουν και αυτά και να μείνω μόνος στον κόσμο, και να πω σαν τον απόστολο Παύλο· «Oι πάντες με ἐγκατέλιπον». Ας γίνει και αυτό· Aλλ’ ει ο Θεός μεθ’ ημών ουδείς καθ’ ημών και «Γνώτε έθνη και ηττάσθαι ότι μεθ’ ημών ο Θεός».

Και στα στελέχη των Κατασκηνώσεών του, το 1993 ο Γέροντας έλεγε· «Να υπακούτε στον Ιερόθεο, που είναι ταπεινός… και δεν με στεναχώρησε ποτέ».
Για τον π. Λαυρέντιο Γρατσία, στο σπίτι που έμενε, μετά την παραίτησή του, είπε· «Εδώ, είναι κοντά μας  και ο Λαυρέντιος, που μας υπηρετεί με αγάπη».

Αυτών των δύο αληθινών παιδιών του Γέροντος, που τον διηκόνησαν μέχρι τέλος πιστά και αφωσιωμένα κοντά του, αλλά και του π. Επιφανίου Χατζηγιάνκου οι ευλογίες του σεβαστού μας πνευματικού πατέρα Αυγουστίνου θα τους σκεπάζουν.

___________________

ΣΧΟΛΙΟ ΑΠΟ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ_

From: Nikolaos Pandazis <pathtruthlife@gmail.com>
Subject: Eπιπρόσθετες επισημάνσεις στο άρθρο· “ΔΥΟ ΑΛΗΘΙΝΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΚΕΚΟΙΜΗΜΕΝΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ«

Τιμουμένη ιεροθέη τριάδα
“Τρεις εισιν οι μαρτυρούντες εν τη γη Φλωρίνης”

• Δοξολογία στην αδιαίρετη Αγία Τριάδα ανέπεμψαν τα αμαρτωλά μου χείλη και η ψυχή μου πλημμύρισε παντελώς από ενθουσιασμό ένθεο, χαρά μεγάλη αλλά και ιερή ανακούφιση όταν είδα τα δακρυσμένα μου μάτια το ουσιαστικό και αναγκαιότατο αρθρο “Δύο αληθινά παιδιά του κεκοιμημένου επισκόπου Αυγουστίνου”
• (Παρακαλώ πολύ ταπεινά να κάνετε μια μικρή διόρθωση του τίτλου σας, και να με συγχωρέσετε για αυτή την όντος επιβαλλόμενη επισήμανση, και να γράψετε: “ΤΡΙΑ ΑΛΗΘΙΝΑ ΠΑΙΔΙΑ…”
• Τρία βασικά ονόματα πιστώς παρακείμενα στον άγιο επίσκοπο μας, τρεις μικροί αστέρες που ενώ ήταν μέχρι τώρα αφανείς, από εδώ και μπρος θα διαλάμψουν και αυτοί στο νοητό στερέωμα της Αρχιερατείας Αυγουστίνου, έστω και αν για λόγους ταπεινώσεως να μην το θέλουν! Τρεις εισιν οι μαρτυτούντες εν τι γη της Φλωρίνης, ων τα πανιερά ονόματα·
• 1.    π. Ιερόθεος Κοκονός
• 2.    π. Λαυρέντιος Γρατσίας και
• 3. π. Επιφάνιος  Χατζηγιάνκου
• Άξιον εστί να τους μακαρίζουμε, όχι με την έννοια της τελευτής (αυτό θα γίνει με μεγάλη δόξα και τιμή μετά την κοίμησή τους η οποία ευχόμαστε να συμβεί όπως του αγαπημένου τους και αγιασμένου τους Γέροντα, μετά την εκατονταετία τους), αλλά να τους μακαρίζουμε με την έννοια της ιερής και αγίας ευτυχίας. Μακάριοι, ευτυχισμένοι και ευλογημένοι από τον Θεό, αυτοί οι τρεις, ταπεινότατοι πατέρες που είχαν την υψίστη ευλογία να είναι οι ποιο κοντινοί συνεργάτες του τιμωμένου και τετιμημένου επισκόπου μας. Διαλεγμένοι και διαλεχτοί, εκλεγμένοι και εκλεκτοί, μεγίστοι συνεργάτες “Σίλλας, Τιμόθεος και Λουκάς” κοντά στον Αποστολικό Παύλειο π. Αυγουστίνο! Τρεις ιερείς, τρεις βαρυσήμαντες πολυτιμότατες, εξέχουσες και υπερέχουσες μαρτυρίες, που όμως δεν κατατέθηκαν ολοκληρωμένοι, οι ιστορικοί τους λόγοι δεν ειπώθηκαν με αποκαλυπτικοί και παραδειγματικοί λεπτομέρεια, οι σφραγίδες τους δεν αναζητήθηκαν, οι πιστοί όμως αναμένουν και επιμένουν. Με κομμένη την ανάσα προσδοκούμε το “Σύμβολο της πίστεως και αφοσιώσεως τους” μιας και ήταν οι πλησιέστεροι και προσφιλέστεροι του μακαριστού μας Επισκόπου Φλωρίνης. Λαχαταρούσα με μεγάλη ασυγκράτητη δίψα να τους δω και τους τρεις, να μιλούν στην εξόδιο ακολουθία του μακαριστού μας Γέροντα! Ας με συγχωρέσουν μα θα το πω. τώρα επιβάλλεται! Εχουν καθήκον ιερό και χρέος από τον Θεό να μην σιωπήσουν. Να εξέλθουν από τα ασφαλέστερα και παμφαεστατα της ταπεινώσεως ταμεία και να εξυμνήσουν με λόγον αγαθό, τον αγαθότατόν τους ποιμενάρχοι.
• Τους ευχαριστούμε για την αγάπη, συμπαράσταση και αφοσίωση τους στον π. Αυγουστίνο. Τους ευγνωμονούμε που κοπίασαν τα μέγιστα και θυσίασαν την ζωή τους και προσέφεραν ανιδιοτελώς τον εαυτό τους στην υπηρεσία του λόγου και στην διακονία του επισκόπου.
• Όμως έχω και προσωπικές ευχαριστίες να εκφράσω: Τους ευχαριστώ και τους τρεις που συνέβαλλαν τα μέγιστα για να γνωρίσω καλύτερα και να προσέλθω εγγύτερα στον άγιο Γέροντα Αυγουστίνο.
• Τον π. Ιερόθεο θαυμάζω γιατί ήταν αδιαλείπτως και περισπαστώ δίπλα από τον Γέροντα, σαν φύλακας άγγελος και ποιμενικός προστάτης. Τον σέβομαι για τα λίγα που έλεγε και για τα πολλά που έπραττε.
• Τον π. Λαυρέντιο για τα ανεκτίμητα αγιοπνευματικά δάκρυα και την ανεξάλειπτη χάρη που εξέχεε όσο είχα αναξίως την ουράνια ευλογία να υφίσταμαι κάτω από το ζωογόνο του πετραχήλι το οποίο είχε και θα έχει ανεξίτηλη πάνω του την ιερουργική σφραγίδα του επισκόπου Φλωρίνης.
• Και  τον φίλτατο και έπιφανεστατο π. Επιφάνειο για την μεγίστη δωρεά της διευθυνσιακής του Ελληνο-Ορθόδοξης καθοδηγήσεως, τις αξέχαστες εμπειρίες στο Οικοτροφείο του πατρός Αυγουστίνου, για την ατέρμονη αγάπη του για την Ορθόδοξη υμνολογία, Πατρολογία Πατριδολογία, αλλά και για την αγάπη που μου ενέπνευσε για την Μαρτυρική μας Κύπρο!
• Πατέρα Αυγουστίνε, σε ευχαριστούμε για αυτούς τους τρεις, αλλά και για άλλους χίλιους δεκα-τρεις αφανείς, που δεν είναι του παρόντος να τους αναφέρουμε.

Με ευγνωμοσύνη
Nιkoλαos Πανταζής

Μελβούρνη Αυστραλίας

OMIΛIA ΤΟΥ ΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΔΟΧΕΙΑΡΙΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ

ΣΤΗΝ ΕΞΟΔΙΟ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ

___________________

________________________

From: Μιχάλης
Subject: Το παράδειγμα ενός αγωνιστή Επισκόπου

ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΜΗΣΗ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ

Ο ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΕΝΟΣ ΑΓΩΝΙΣΤΗ ΕΠΙΣΚΟΠΟY

Ό,τι και να γράψει κανείς μπροστά στη πολυσχιδή προσωπικότητα του πρώην Μητροπολίτου Φλωρίνης κυρού Αυγουστίνου νομίζω ότι θα τον αδικήσει δοθέντος ότι τα λόγια είναι πολύ φτωχά για να αποδώσουν με ακρίβεια το βάθος του ψυχικού του πλούτου, την ευρύτητα της αγάπης του, το ύψος της ποιμαντικής του διακονίας… Θαρρώ πως ο Δοχειαρίτης εκπρόσωπος ο οποίος ομίλησε κατά την εξόδιο ακολουθία του προσέγγισε περισσότερο από όλους το μεγαλείο της προσωπικότητας του πατρός Αυγουστίνου. Κοντά του μάθαμε να αγαπούμε το Χριστό, την Εκκλησία και τη μικρή μας πατρίδα. Ευεργετηθήκαμε παντοιοτρόπως (ο υποφαινόμενος είχε πατέρα ο οποίος εβγήκε από τις φυλακές της Κοζάνης όπου εκρατείτο από τους Γερμανούς τη περίοδο της κατοχής χάριν τους πατρός Αυγουστίνου και τελικά γλίτωσε από βέβαιο θάνατο). Ας είναι αιωνία του η μνήμη. Ο πατήρ Αυγουστίνος δεν «έφυγε», ζει στις καρδιές χιλιάδων ανθρώπων που κατήχησε και έφερε κοντά στον Χριστό, ζει με τους χιλιάδες λόγους του που ανά τους χρόνους θα νουθετούν και θα διδάσκουν Χριστό, ζει με τα έργα του τα οποία έγιναν προς δόξαν Χριστού….Η άνω Ιερουσαλήμ πλούτισε με τη παρουσία του, εμείς δε οι εναπομείναντες στην στρατευόμενη Εκκλησία, ας διδαχτούμε και ας χρησιμοποιήσουμε τους λόγους του ως όπλο για τους δύσκολους χρόνους που έρχονται. Μακάρι να τον μιμηθούν και οι υπόλοιποι πνευματικοί ταγοί, τότε ίσως κάτι αρχίζει να αλλάζει στη σημερινή εκκοσμικευμένη εκκλησιαστική πραγματικότητα. Ας πρεσβεύει από ψηλά υπέρ του ποιμνίου του το οποίο αγάπησε και υπηρέτησε με αυταπάρνηση ως τη τελευτή του βίου του.

MIXAHΛ

From: Emmanuil kai Afroditi Pandazi
Subject: MΗΝΥΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΜΗΣΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΜΑΣ

Πατέρα μας Αυγουστίνε, αιωνία σου η μνήμη, καλό παράδεισο!
Ο Καλός Θεός να σε κατατάξει στους κόλπους του Αβραάμ, του Ισαάκ και του Ιακώβ. Εμείς οι πιστοί στην ξενητειά, τώρα που έφυγες από κοντά μας νιώθουμε πλέον ορφανοί. Αλλά πιστεύουμε· κοντά στο Θεό που βρίσκεσαι θα πρεσβεύεις και για μας που σε αγαπήσαμε.
Μας άφησες αγία κληρονομιά τις ομιλίες σου που θα είναι ο «άρτος ημών ο επιούσιος», που θα τρέφουν την ψυχή μας, όπως το ψωμί τρέφει το σώμά μας.
Παρακάλεσε και για μας τους αμαρτωλούς τον Τριαδικό Θεό μας.

ΚΑΛΗ ΑΝΤΑΜΩΣΗ, ΣΕΒΑΣΤΕ ΜΑΣ ΠΑΤΕΡΑ ΚΑΙ ΚΑΛΟ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ

Οικογένεια Εμανουήλ και Αφροδίτης Πανταζή

Μελβούρνη Αυστραλίας

Θέμα:     AIΩNIA H MNHMH

Αποστολέας     Juan Chicharro Add contact

Ημ/νία     Κυρ 14:42

Eίμαι ορθόδοξος χριστιανός από την Ισπανία, Ισπανός. Βαπτίσθηκα εδώ και 8 χρόνια. Πηγαίνω στην Ελλάδα 1 ή 2 φορές κάθε χρόνο. Εδώ στην Ισπανία, οι λίγοι Ορθόδοξοι που είμαστε αγαπούσαμε πολύ τον επίσκοπο Αυγουστίνο. Στις δύσκολες στιγμές της πνευματικής μας ζωής οι ομιλίες του Αυγουστίνου πάντα ήταν και είναι μιά μεγάλη παρηγοριά. Εξ αιτίας των ομιλιών αυτών ανακαλύψαμε τα κείμενα του αγίου Αυγουστίνου επισκόπου Ιππώνος, ιδιαιτέρως για εμάς τους Ισπανούς επειδή έχουμε καλές μεταφράσεις των έργων του. Νιώθουμε τον επίσκοπο Αυγουστίνο πολύ κοντά μας. Ήταν αυθεντικός πατέρας γι’ εμάς. Σχεδόν κάθε μέρα ακούμε τις ομιλίες του

Αιωνία η μνήμη

Juan Chicharro

Θέμα :ΘA EXΩ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΡΘΩ ΣΤΗ ΦΛΩΡΙΝΑ

Αποστολέας   Aleksandra Maher Add contact

Εναν άγιο άνθρωπο θα έχουν τώρα οι μοναχές κοντά τους. Πρέπει όλες τις φροντίδες τους για το μοναστήρι να τις παραδώσουν στον  π. Αυγουστίνο. Τώρα θα έχω και εγώ περισσότερους λόγους για να έρθω στην Φλώρινα. Ανάψτε ενα κερί και για μενα.

Aleksandra Maher

(Απο Σερβία)

Θέμα     ΒΑΘΥΤΑΤΟΝ ΠΕΝΘΟΣ
Αποστολέας     ΛΑΖΑΡΟΣ Add contact

Έφυγε εις Κύριον ο αγαπημένος μας Μητροπολίτης κ.κ. Αυγουστίνος Καντιώτης που απο μικρό παιδί τον άκουγα στο κατηχητικό, στην εκκλησία, διάβαζα μέχρι σήμερα τα κηρύγματά του… Δεν υπάρχουν λέξεις, δεν υπάρχουν λόγια για να περιγράψω την θλίψη που νιώθω απο τον αποχωρισμό του.

Εργαζόμουν στο Νοσοκομείο τις τελευταίες ημέρες της ζωής του. Απο σεβασμό και ταπεινότητα δεν ήθελα να τον ενοχλήσω. Ρωτούσα κάθε μέρα και μάθαινα πως είναι. Μα ο Θεός όσες προσπάθειες, όσες προσευχές κι εάν κάμναμε, ότι ανθρώπινο να δίναμε όλοι στο μικρό Νοσοκομείο μας είχε πάρει την απόφαση Του, να τον πάρει μακριά μας. Δεν πήγε σε εξεζητημένα νοσοκομεία, τίμησε αυτό το μικρό στην Φλώρινα. Δεν απαρνήθηκε το ποίμνιό του, εδώ στην Φλώρινα, μέχρι τελευταίας του αναπνοής έμεινε κοντά μας. Αφησε στην Φλώρινα τόσο Θεάρεστο Πατερικό έργο που είναι σαν να ζεί πλάι μας. Οπως χτυπάει η καρδιά ηχεί και η  συνείδηση του ανθρώπου. Κάθε φορά που θα πηγαίνω στο Σταυρό εκεί ψηλά στον λόφο του Αγίου Παντελεήμονα, που έκτισε ο ίδιος θα κάμνω την Προσευχή μου γι αυτόν. Εάν η Ορθοδοξία συμβολίζεται με το αετό του Βυζαντίου, αυτός Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΑΓΩΝΙΣΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΑΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ ΚΑΝΤΙΩΤΗΣ,  ήταν, είναι και θα παραμείνει ο αετός της Ορθοδοξίας μας εδώ στην Φλώρινα.

Θα έρθω να τον αποχαιρετίσω για το Αιώνιο ταξίδι που ξεκίνησε, εκεί ψηλά κοντα στο Θεο.

οικογένεια: ΛΑΖΑΡΟΥ ΔΗΜ ΡΑΣΑΙΚΟΥ

Θέμα     ΚΟΙΜΗΣΗ ΓΈΡΟΝΤΟΣ
Αποστολέας     ΚΟΥΚΗΣ ΚΩΣΤΗΣ Add contact
Ημ/νία     Κυρ 11:18

Message Body:

Σε αυτό το φέρετρο ακουμπά η Ελλάδα και η Ορθοδοξία..

Κωστής Κούκης Κύμη Ευβοίας

Θέμα     Αποστολή συλλυπητηρίου μηνύματος δια την προς Κύριον εκδημίαν του μακαριστού Γέροντος ημών,
Σεβασμιωτάτου π. Αυγουστίνου Καντιώτη

Αποστολέας     Γεώργιος Φωτ. Παπαδόπουλος- Δημοτικός Σύμβουλος Χίου Add contact

Η προς Κύριον εκδημία του μακαριστού και σεπτού Γέροντός μας π. Αυγουστίνου Καντιώτη σηματοδοτεί τα εκκλησιαστικά χρονικά της χώρας μας. Ο π. Αυγουστίνος υπήρξε για μένα το στήριγμα, η ελπίδα, το πνευματικό μου καταφύγιο. Ο π. Αυγουστίνος, μέσα από την πλούσια βιβλιογραφία του, την οποία επισταμένως μελετώ επί χρόνια, και την αλληλογραφία μου μαζί του, μετέδωσε στην καρδιά και την ψυχή μου τον – κατ΄ επίγνωση – ζήλο Θεού. Δεν απέθανε, καθεύδει. Και εν τη Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου θα συναντηθούμε και πάλι. Αλλά και μέχρι τότε θα μιλά στις καρδιές των ανθρώπων με το πλούσιο πνευματικό του έργο, έργο δεκαετιών, που θα μείνει αλησμόνητο και φωτοφόρο εις τον αιώνα. Εύχομαι Κύριος ο Θεός, εξουσιαστής της ζωής και του θανάτου, να αναπαύσει στην μακαρία του ψυχή εν χώρα ζώντων. Η ευχή και ευλογία του ας μας συνοδεύει στη ζωή μας.

Γεώργιος Φωτ. Παπαδόπουλος
Δημοτικός Σύμβουλος Χίου

From: Antonis Markou
Subject: o k. Sotiropoulos gia tin nekrosimi akolouthia gia ton Geronta Augoustino

Ο κ. Ν. Σωτηρόπουλος για τον π. Αυγουστίνο

Σε ηλικία 104 ετών αναχώρησε για την αιωνιότητα ο π. Αυγουστίνος Καντιώτης,  πρώην Μητροπολίτης Φλωρίνης. Πρόσωπο καταπλημμυρισμένο από τη χάρι τού Θεού. Αναφέρουμε μερικά μόνο από τα πολλά και μεγάλα προσόντα του.
Συναρπαστικός ιεροκήρυξ, ο συναρπαστικώτερος όλων τών ιεροκηρύκων τών ημερών μας. Μιλούσε από την καρδιά του, που περιέκλειε Χριστό και Ελλάδα, και συγκινούσε και συγκλόνιζε τις καρδιές τών ακροατών του και τών αναγνωστών του.
Είχε ζήλο για το Θεό και την Εκκλησία τού Θεού, ζήλο που υπενθύμιζε τον ζήλο Ηλιού τού προφήτου. Ζηλών εζήλωκε Κυρίω Παντοκράτορι.
Είχε πάρα πολύ δυνατή θέλησι. Κοπιούσε και μοχθούσε υπερανθρώπως, θα λέγαμε.
Ήταν αγωνιστής πρώτης τάξεως. Ελεγκτής τών ισχυρών τού κόσμου. Ασυμβίβαστος σε θέματα αρχών. Ούτε μία φορά δεν συμβιβάστηκε με τον κόσμο και με τους ισχυρούς τού κόσμου. Ούτε μία ημέρα δεν έζησε με σκοπιμότητα, αλλά πάντοτε με ανώτερο σκοπό.
Ατρόμητος απέναντι Ιταλών, Γερμανών, ανταρτών, Επισκόπων, Αρχιεπισκόπων, Πατριαρχών, Συνόδων, βασιλέων, δικτατόρων, κακοποιών στοιχείων. Πολλές φορές έπαιξε τη ζωή του, κατά το κοινώς λεγόμενο, κορώνα-γράμμα. Και επειδή ήταν αγνός αγωνιστής, ο Θεός πάντοτε τον προστάτευε και του χάρισε μακρότητα ημερών.
Ως Επίσκοπος δημιούργησε υποδειγματική Μητρόπολι,και κατέστησε την μικρή ακριτική πόλι Φλώρινα γνωστή πανορθοδόξως. Ανεδείχθη ο καλύτερος Επίσκοπος τών ημερών μας. Τώρα που απήλθε απ’ αυτό τον κόσμο και δεν θα προσκρούσωμε πλέον στη μετριοφροσύνη του, λέγουμε με μία λέξι, ότι ο Αυγουστίνος υπήρξε άγιος. Ο αείμνηστος Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος, όταν ήταν Μητροπολίτης Δημητριάδος, είπε στον υποφαινόμενο: «Εμείς οι άλλοι Επίσκοποι, όταν πεθάνωμε, θα σβήσωμε. Αλλ’ ο γέροντάς σου Αυγουστίνος θ’ ανακηρυχθή άγιος».
Βεβαίως, λέγουμε εμείς, και άλλοι Επίσκοποι είνε ενάρετοι και άγιοι. Αλλ’ ο Επίσκοπος Αυγουστίνος υπέρκειται όλων, είνε ο μεγαλύτερος Επίσκοπος τών ημερών μας, πρώτος στη συνείδησι τών πιστών άνα την οικουμένη,  σύγχρονος Πατήρ τής Εκκλησίας.

From: Νικολαος Πανταζης
Subject: Epikideia Epistoli ex Australias

Ημ/νία     Κυρ 13:24

Message Body: Τη ενδόξω κοιμήσει σου… Πάνσεπτέ μας Ιεράρχα!

Ας με συγχωρέσει η Δέσποινα μας Υπεραγία Θεοτόκος, που δανείζομαι τα άγια λόγια από την Ενδοξη Κοίμησή της, χωρίς να τολμώ βέβαια να εξυψώσω των Αγιο Επίσκοπό μας, στο Ηλιοστάλακτο, βασιλικό και Πλατυτεριακό της ύψος. Ο Υιός και Θεός της, και Θεός ημών, είπε: «Τους δοξάσαντάς με δοξάσω».
Ο πρώην Μητροπολίτης Φλωρίνης Αυγουστίνος, δόξασε σε όλη του την ζώη τον Τριαδικό μας Θεό, για αυτό το λόγο και τώρα, μετά την όντως σημαδιακή για την Ιστορία του Εθνους μας κοίμησή του, ο Θεός τον αντιδοξάζει και θα συνεχίζει πολυμερώς και πολυτρόπως να επιβραβεύει τον Αγιο Γέροντά μας.
Αν κάποιοι μάλιστα ενοχλούνται που τον αποκαλώ άγιο, ας ενοχληθούν περισσότερο για πολλούς άλλους Οικουμενιστές Ιεράρχες που αποκαλούν «Αγιο» τον Πάπα και τον προσφωνούν, άπαγε, «Κανονικό Επίσκοπό» τους…
Είμαι πραγματικά και κυριολεκτικά ο τελευταίος που δικαιούμαι, αν τελικά δικαιούμαι, να τολμήσω να προσθέσω λιθαράκι επικήδειον λόγον, σαν πλούσια ευεργετημένος και ανάξιος οικότροφος του Αξιολόγου Φοιτητικού Οικοτροφείου Φλωρίνης «Τρεις Ιεράρχαι». Θυμήθηκα όμως το μεγάλο Θαύμα του Αποστόλου Πέτρου με την φιλάνθρωπη Δορκάδα, όπου εκεί στο υπερώον «παρέστησαν αυτώ πάσαι αι χήραι κλαίουσαι και επιδεικνύμεναι χιτώνας και ιμάτια όσα εποίει» μεθ’ ημών ων, ο Γέροντάς μας π. Αυγουστίνος.
Ο πρώην Μητροπολίτης Φλωρίνης Αυγουστίνος, αυτός ο μικρόσωμος και κοντός που ήταν στο ανάστημα παπουλάκος, αναδεικνύεται από την των πραγμάτων αλήθεια και την ορφανεύουσα και πενθούσα του ποίμνη, ως γίγας Πίστεως, Ορθοδοξίας Υπέρμαχος και Φωστήρας ανυπέρβλητος, Μυρίπνοο της Εκκλησίας μας Ανθος, αγαπημένος λίαν από τον Παντοκράτορα Κυριό του.
Ξεχωρισμένος εκ κοιλίας μητρός του, προικισμένος εκ νεότητός του με τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος, υπηρέτησε την Εκκλησία του Χριστού με σπανιότατο θείο ζήλο, με πανιερώτατο αδάμαστο πόθο και άσβεστη φλόγα ισότιμη των Αγίων Πατέρων της Εκκλησίας μας. Αυτές οι δηλώσεις δεν αποτελούν απονενοημένο επικήδειο εκγώμιο ούτε πάλι περιέχουν το στοιχείο της ενδεχόμενης υπερβολής ως ανθρώπινος και ακατηγόρητος καρπός της βαθειάς οδύνης εξ’ αιτίας της αναχωρήσεώς του.
Ο Αγιος Γέροντάς μας, ο π. Αυγουστίνος κατέκτησε τα υψηλά και ουράνια επειδή είχε πρώτον την αγία ταπείνωση. Ηταν κυριολεκτικά, Θεοφόρος, Χριστοφόρος και Πνευματοφόρος. Ενώ την ώρα του κηρύγματος το πάνχρυσο στόμα του έσταζε μελίρυτους ποταμούς της σοφίας και το αυστηρό, ασκητικό του βλέμμα παρουσίαζε ενθέως την εξέχουσα μορφή του Προφήτου Ηλιού καθώς και την κεραυνοβόλα, λεοντική και πυρ-πνέουσα γλώσσα του Προδρόμου, στην καρδιά του όμως και στα ένδοθεν προσωπικά και τις διαποιμαντικές του σχέσεις, ήταν απλούστατος, γαλήνιος, αγνός και αθώο μικρό παιδί κατά βάθος. Σε όσους άνοιγε την καρδιά του για άκρως προσωπικά θέματα, ήταν τελείως αδύνατο να μην τον αγαπήσει κανείς, εμπειρευόμενος λίγο από τον αδάμαστο θείο έρωτα που αντανακλούσε και ξεχείλησε η παλόμενη από το Αγιοπνευματικό Ζων Υδωρ ψυχή του.
«Πίστει παρώκησεν εις γην» Φλωρίνης, «ηρωϊκώς ορμώμενος» εκ Πάρου.
«Πίστει χρηματισθείς» ο Μητροπολίτης Φλωρίνης, ο π. Αυγουστίνος, ήταν ο μόνος σχεδόν Επίσκοπος που ήθελε να τον προσφωνούν απλούστατα «π. Αυγουστίνο». Δεν γαργαλούσαν τα αυτιά του οι βαρύγδουποι, μακρόσυρτοι τίτλοι. Δεν ήταν αδέσποτος Δεσπότης που διψά για δεσπόζουσα, τυρρανική εξουσία. Ηταν ο μόνος Επίσκοπος που δέσποζε στην ψυχή του η αγάπη του για το «υπέρ παν όνομα» του Χριστού μας (όπως του άρεσε να διαλαλεί) και για την Πίστη του Χριστού την Αγία, την Φίλτατη Ερωμένη του Ορθοδοξία, το Αιματοβαμμένο Πατροπαράδοτο Σέβας. Ηταν ο μόνος Επίσκοπος που επισκοπούσε, όχι μόνο το περιφερειακό του αλλά και το υπερωκεάνιο ποίμνιό του, σαν πραγματικός Τσοπάνης, σαν αληθινός Ποιμένας μέχρι αυτοθυσίας, για τα αναρίθμητα ανά τον κόσμο πνευματικά του τέκνα «εξ’ ου εγεννήθησαν.. καθώς τα άστρα του ουρανού τω πλήθει και ως η άμμος η παρά το χείλος της θαλάσσης η αναρίθμητος»…
Ηταν ο μόνος Επίσκοπος που επιτακτικώς αποσκοπούσε να καλλιεργεί στις ψυχές μας Χριστό και την Ελλάδα. Να ποτίζει με θεογνωσίας νάματα τις ξηραμμένες καρδιές μας και ερημωμένες ζωές μας.
Ο πρώην Μητροπολίτης Φλωρίνης Αυγουστίνος ήταν ο μόνος άξιος μιμητής του Αγίου Πατρο-Κοσμά του Αιτωλού. Αν και δεν μαρτύρησε στην πράξη, όμως το πολύμορφο μαρτύριο που υπέστη από τους λογείς αντιχρίστους, ανθέλληνες, πολιτικάντηδες, αθέους, μασώνους, Σκοπιανούς, αιρετικούς, Οικουμενιστές, και δυστυχώς, επικριτές και κατηγόρους «αδελφούς» Μητροπολίτες, ήταν ουκ ολίγο. Χαρακτηριστική και άκρως εμπνευστική ήταν η ανεπανάληπτη αγάπη του, για την ξακουστή Μακεδονία μας, την χώρα του Αλεξάνδρου. Δεν έλιπαν όμως ποτέ από τα δεησιακά, τρεμάμενα Αρχιερατικά του χείλη, η βόρειος Ηπειρος, η Κύπρος, ο Πόντος, η Καππαδοκία, η Μικρά Ασία, η Σμύρνη και η προφητευμένη Κωνσταντινούπολη με την Αγια Σοφιά της.
Ο πρώην Μητροπολίτης Φλωρίνης Αυγουστίνος δεν φοβήθηκε κανέναν, παρά μόνο τον Θεό. Ηταν ο μόνος σφοδρότατος αντιαιρετικός και αντιπαπικός Επίσκοπος, επάξιος του Αγίου Μάρκου του Ευγενικού και του Μεγάλου, Ιερού Πατριάρχου μας Φωτίου. Ηταν ο μόνος Συνοδικός Αρχιερέας που δεν συμβιβάστηκε ούτε σε ένα ιώτα η μία κεραία από το Ευαγγέλιο και την συνείδησή του. Ηταν ο μόνος Μητροπολίτης που δεν φόραγε επιδεικτικά την μήτρα την οποία φόρεσε μόνο σχεδόν στην χειροτονία του. Ηταν ο μόνος Μητροπολίτης που αντιπαθούσε και απέφευγε τα χρυσποίκιλτα, υπερ-πολυτελή, βυζαντιοπρόβλητα, αυτοκρατορικά άμφια. Και η Μητρόπολη Φλωρίνης ήταν η μόνη από τα Φύλλα της Κυβερνήσεως αποδεδειγμένη κάθε χρόνο καθαρή και ελεύθερη από κάθε οικονομική ατασταλία, περνώντας με άριστα την εξέταση του «πόθεν έσχες»…
Ο ταπεινός Λευίτης του Θεού π. Αυγουστίνος, ήταν ο μόνος Αρχιμανδρίτης που έθρεψε, με τις ιστορικότατες, πανίερες ομιλίες του, αλλά και με την υπεράνθρωπη, χρυσοσέλιδη αντίσταση της αγάπης του, μυριάδες στόματα πεινώντων, έσβεσε δύναμη εμφυλίου πυρός και καταπράϋνε καταδυναστευόμενες συνειδήσεις.
«Μείζονα πλούτον ηγησάμενος των επιγείων θησαυρών τον ονειδισμόν του Χριστού, απέβλεπε γαρ εις την μισθαποδοσίαν» την οποία δικαίως λαμβάνει τώρα από το Εσφαγμένο Αρνίο, τον ένδοξο στέφανο της δικαιοσύνης. Θα συνεχίζει όμως να λαμβάνει δόξα και τιμή εις πείσμα των εχθρών και αντιφρονούντων. Θα συνεχίσουν να αποκαλύπτονται και σε όλους εμας, λίαν συντόμως, Θεού ευδοκιμούντος, πιστοποιημένες πια, οι λεπτομερώς καταγεγραμμένες μαρτυρίες των ζώντος αυτού θαυμάτων, χωρίς όμως καμία ενορχήστρωση μιας πρόωρης αγιοκατατάξεώς του.
Πάντες οι των θείων κηρυγμάτων του εραστές, συνερχόμαστε σήμερα να καταβάλουμε το απόσταγμα της ψυχής μας, τα ψίγματα της αγάπης μας και τα δάκρυα της μη αναπληρώσιμης ορφάνειας. Ενα μόνο ύστατο «ευλόγησον» και «πρέσβευε» αναπάμπουμε στον απερχόμενο πανσέβαστο Ιεράρχη μας. Οσο ήταν εδώ στην γή, του ψάλλαμε με κατάνυξη ψυχής: «Χριστέ βοήθει Επισκόπω Αυγουστίνω». Τώρα πια, χρειαζόμαστε εμείς οι ίδιοι την επείγουσα βοήθειά του και μπορούμε μετά παρρησίας να εξυμνούμε:
«Αυγουστίνε Ποιμενάρχα βοήθει, τω επιγείω προσφιλή ποίμνιό σου»

Ο ανάξιος και έσχατος υιός σου
Νικόλαος Πανταζής, Μελβούρνη, Αυστραλία

From: Αναστάσιος Σπηλιωτόπουλος  <tspil84@gmail.com>
Θέμα     Γέροντας Αυγουστίνος

Message Body:

Θερμά συλλυπητήρια σε όλη τη Φλώρινα για την εκδημία εις Κύριον του Γέροντος Αυγουστίνου Καντιώτη, που εκοιμήθη σε ηλικία 103 ετών. Προσεύχομαι για την ανάπαυση της ψυχής του. Αυγουστίνου του Σεβασμιοτάτου και θεοπροβλήτου Μητροπολίτου πρώην Φλωρίνης, Πρεσπών και Εορδαίας, αιωνία η μνήμη…

Θέμα     ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ ΚΑΝΤΙΩΤΗΣ ΕΠΕΙΓΟΝ – ΕΚΟΙΜΗΘΗ Ο ΘΡΥΛΙΚΟΣ ΓΕΡΩΝ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ ΚΑΝΤΙΩΤΗΣ
Αποστολέας     Ίδρυμα Προασπίσεως Ηθικών και Πνευματικών Αξιών

Συνημμένως σας αποστέλλομεν επίκαιρον κείμενον αναφορικώς με τον θρυλικόν Γέροντα Αυγουστίνον Καντιώτην και παρακαλούμεν θερμώς, όπως το αναρτίσετε ή το διαδίδετε με οποιοδήποτε τρόπον εγκαίρως.

Σας ευχαριστούμε εκ των προτέρων.

—

* Ὁ ἀνεπαλάληπτος θρυλικ…ώτης εκοιμηθη 28.8.2010.doc

ΜΕ ΤΗΝ ΕΚΔΗΜΙΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ
ΕΠΤΩΧΕΥΣΕΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΕΘΝΟΣ

1. Ὁ ἀνεπανάληπτος θρυλικὸς γέρων Αὐγουστῖνος Καντιώτης, ἀπὸ τὴν πρωίαν τῆς 28ης Αὐγούστου 2010 ἀνήκει εἰς τὴν θριαμβεύουσαν Ἐκκλησίαν.

2. Ἐν συντομίᾳ κατωτέρω ἀναφέρομεν, ὑπὸ μορφὴν τηλεγραφημάτων, μερικὲς πτυχὲς τῆς προσωπικότητος καὶ τῶν ἐνεργειῶν τοῦ μεγίστου ἐθνικοῦ καὶ θρησκευτικοῦ Ἑλληνος τῆς τελευταίας ἑκατονταετίας.

3. Παραθεωρὼν τὰ ὠργανωμένα συμφέροντα, τὶς καταχθόνιες σκοτεινὲς δυνάμεις, τὶς παραταξιακὲς ὀργανώσεις «ἀετονύχηδων», «πατριαρχῶν» τῆς διαπλοκῆς καὶ ἀνωμάλων, ὁ πατὴρ Αὐγουστῖνος ἐφήρμοζε μὲ ἀκρίβειαν τὸ τοῦ Θεανθρώπου: «…ἐγὼ παρρησίᾳ ἐλάλησα τῷ κόσμῳ· ἐγὼ πάντοτε ἐδίδαξα ἐν συναγωγῇ καὶ ἐν τῷ ἱερῷ, ὅπου πάντοτε οἱ  Ἰουδαῖοι συνέρχονται, καὶ ἐν κρυπτῷ ἐλάλησα οὐδέν» (Ἰωάν. 18, 20).

4. Μὴ φοβούμενος οὔτε βασιλεῖες, οὔτε δικτατορίες, οὔτε τοὺς λίαν ἐπικινδύνους εἰς τὰ παρασκήνια δρῶντας «κοινοβουλευτικῶν καθεστώτων», οὔτε καὶ αὐτοὺς τοὺς Βουλγάρους ἤ Γερμανοὺς κατακτητές, γνωρίζων ὅτι διατρέχει μέγιστον κίνδυνον ὄχι μόνον ἡ φήμη του ἀλλὰ καὶ ἡ ἰδία ἡ ζωή του, δὲν ἐπτοεῖτο. Δὲν ἐχρησιμοποίει τὴν ξυλίνην γλῶσσαν τῆς διπλωματίας καὶ τῆς πολιτικῆς, ἀλλά, μιμούμενος τὸν ἅγιον Ἰωάννην τὸν  Πρόδρομον, τὸν ἱερὸν Χρυσόστομον καὶ ἄλλους θαρραλέους μάρτυρες καὶ ἁγίους τῆς Πίστεως μας, ἐχρησιμοποίει πάντοτε τὴν γλῶσσαν τῆς ἀληθείας, ἔλεγε τὰ πράγματα μὲ τὸ ὄνομά των καὶ ποτὲ δὲν εἶπε ψέμματα εἰς τὰ πνευματικά του παιδιὰ καὶ τὸν ἀπὸ τοὺς πάντας καταπροδομένον ἑλληνικὸν λαὸν.

5. Εἰς τὸν ἀνεπανάληπτον θρυλικὸν γέροντα Αὐγουστῖνον εἶχε ἐφαρμογὴν τὸ Παύλειον: «…κινδύνοις ποταμῶν, κινδύνοις ληστῶν, κινδύνοις ἐκ γένους, κινδύνοις ἐξ ἐθνῶν, κινδύνοις ἐν πόλει, κινδύνοις ἐν ἐρημίᾳ, κινδύνοις ἐν θαλάσσῃ, κινδύνοις ἐν ψευδαδέλφοις· ἐν κόπῳ καὶ μόχθῳ, ἐν ἀγρυπνίαις πολλάκις, ἐν λιμῷ καὶ δίψει, ἐν νηστείαις πολλάκις, ἐν ψύχει καὶ γυμνότητι· χωρὶς τῶν παρεκτὸς ἡ ἐπισύστασις μου ἡ καθ’ἡμέραν, ἡ μέριμνα πασῶν τῶν ἐκκλησιῶν. τὶς ἀσθενεῖ, καὶ οὐκ ἀσθενῶ; τὶς σκανδαλίζεται καὶ οὐκ ἐγὼ πυροῦμαι (θλίβομαι, καίομαι);» (Β΄Κορ. 11, 26-29). Εἰς τὸν Αὐγουστῖνον εὕρισκεν ἐπίσης ἐφαρμογὴν τό: «…μᾶλλον ἑλόμενος συγκακουχεῖσθαι τῷ λαῷ τοῦ Θεοῦ ἤ πρόσκαιρον ἔχειν ἁμαρτίας ἀπόλαυσιν…» (Ἑβρ 11, 25).
6. Ὁ πατὴρ Αὐγουστῖνος δὲν ἦτο «καλοπερασάκιας», ὅπως, δυστυχῶς, οἱ περισσότεροι τῶν σημερινῶν Ἐπισκόπων, ἀλλὰ  ἠγωνίζετο νὰ διδάσκῃ διὰ τοῦ παραδείγματος τῆς ζωῆς του. Ἐζησε τὰ περισσότερα ἔτη τῆς ζωῆς του, πρὶν γίνῃ Μητροπολίτης Φλωρίνης, ἀσκητικώτατα εἰς τὸ γεμᾶτον ὑγρασία, ἀνήλιον, ἄνευ παραθύρων ὑπόγειον τῆς ὁδοῦ Χριστοκοπίδου 12 εἰς τὴν συνοικία τοῦ Ψυρῆ τῶν Ἀθηνῶν καὶ ἀλλαχοῦ. Ἐνήστευεν αὐστηρότατα καὶ ἠργάζετο ἀπὸ 5ης πρωινῆς μέχρι καὶ τὰς μεταμεσονυκτίους ὥρας ἀκαμάτως, σκεπτόμενος διὰ τὴν καλυτέραν λειτουργίαν τῶν πολλῶν ὑπ’αὐτοῦ δημιουργηθέντων φιλανθρωπικῶν ἱδρυμάτων, ὡς π.χ. Ὀρφανοτροφείων, Γηροκομείων, Οἰκοτροφείων, καθὼς καὶ διὰ τὴν παροχὴν βοηθείας εἰς πολυτέκνους οἰκογενείας καὶ ἐν γένει δεινοπαθοῦντας συναθρώπους μας.

7. Ἐκπολίτισε μέχρι καὶ ἀθιγγάνους καὶ τοὺς μετέτρεψεν εἰς πρότυπα τάξεως, πειθαρχίας καὶ καθαριότητος. Διέθετε τὰ πάντα, ἀκόμη καὶ τὸν μισθόν του πρὸς τοῦτο.

8. Ἐμελέτα συνεχῶς τὴν Ἁγίαν Γραφὴν καὶ τοὺς Πατέρας διὰ νὰ συντάσσῃ δεκάδες χιλιάδες συγκλονιστικῶν ὁμιλιῶν καὶ ἄρθρων καὶ νὰ γράψῃ 100 περίπου σπουδαῖα βιβλία.

9. Δὲν παρεσύρετο εἰς σατανικὲς ψευδαισθήσεις, ὅτι μὲ χαϊδευτικὰ κηρύγματα, ἄρθρα καὶ σαγηνευτικὲς φλογέρες θὰ ἐξευμένιζε τοὺς αἱμοδιψεῖς λύκους, ἀλλὰ πάντοτε ἥρπαζε τὶς σφενδόνες καὶ ἠγωνίζετο παντοιοτρόπως, διὰ νὰ κατατροπώνῃ τοὺς βαρεῖς λύκους…

10. Θὰ ἠμποροῦσε κανεὶς νὰ ἰσχυρισθῆ, χωρὶς ὑπερβολήν, ὅτι κανεὶς ἄλλος κληρικὸς δὲν ὑπέστη τόσον ἄδικον ἐξευτελισμὸν καὶ διασυρμὸν καὶ τόσους κατατρεγμούς. Τὸ «Τάγμα Φωστίνη», ἡ μεγάλη αὐτὴ πληγὴ τῆς Ἐκκλησίας,  ἔφθασε μέχρι τοῦ σημείου νὰ διασύρῃ τὸν πατέρα Αὐγουστῖνον μὲ τὴν συκοφαντίαν, ὅτι οἱ γονεῖς του ἦσαν συφιλιδικοί ! …

11. Ὅμως ὁ Θεὸς διέψευσεν ὅλους τοὺς ἐπαισχύντους διῶκτες καὶ διαβολεῖς τοῦ πατρὸς Αὐγουστίνου, ποὺ προέρχονταν ἀπὸ τὴν πολιτικήν, γενικώτερα τὴν κοσμικήν, ἀλλὰ καὶ τὴν θρησκευτικὴν ἡγεσίαν. Ὅλοι οἱ διῶκτες τοῦ πατρὸς Αὐγουστίνου ἀπέρχονται ἀπ’αὐτὸν τὸν κόσμον κακοὶ κακῶς, ἐνῷ τὸν ἀσκητήν, γεναῖον στρατιώτην καὶ ἀνιδιοτελῆ ἀγωνιστὴν τῆς στρατευομένης Ἐκκλησίας, τὸν θρυλικὸν Αὐγουστῖνον τὸν ἠξίωσεν ὁ δίκαιος Θεὸς νὰ γίνῃ ὑπεραιωνόβιος καὶ νὰ ἀπέλθῃ πλήρης ἡμερῶν ἐν ἡρεμία τὴν 28ην Αὐγούστου 2010.

12. Πολλοὶ οἱ σατανικοὶ καὶ ἀπερίγραπτοι κατατρεγμοὶ τοῦ πατρὸς Αὐγουστίνου ἀπὸ τὶς διάφορες πολιτικὲς καὶ θρησκευτικὲς ἡγεσίες. Καὶ ὅλους αὐτοὺς τοὺς κατατρεγμοὺς ὁ πατὴρ Αὐγουστῖνος ἀντιμετώπισε μὲ ἀκακία μικροῦ παιδιοῦ-ἦτο πλήρως ἀμνησίκακος. Εἰς αὐτὸν βρῆκε ἐφαρμογὴ καὶ τοῦτο τὸ Παύλειον: «δοκῶ γὰρ ὅτι ὁ Θεὸς ἡμᾶς τοὺς ἀποστόλους ἐσχάτους ἀπέδειξεν, ὡς ἐπιθανατίους, ὅτι θέατρον ἐγεννήθημεν τῷ κόσμῳ, καὶ ἀγγέλοις καὶ ἀνθρώποις. ἡμεῖς μωροὶ διὰ Χριστόν, ὑμεῖς δὲ φρόνιμοι ἐν Χριστῷ· ἡμεῖς ἀσθενεῖς, ὑμεῖς δὲ ἰσχυροί· ὑμεῖς ἔνδοξοι, ἡμεῖς δὲ ἄτιμοι. ἄχρι τῆς ἄρτι ὥρας καὶ πεινῶμεν καὶ διψῶμεν καὶ γυμνητεύωμεν καὶ κολαφιζόμεθα καὶ ἀστατοῦμεν καὶ κοπιῶμεν ἐργαζόμενοι τοῖς ἰδίοις χερσί· λοιδορούμενοι εὐλογοῦμεν, διωκόμενοι ἀνεχόμεθα, βλασφημούμενοι παρακαλοῦμεν· ὡς περικαθάρματα τοῦ κόσμου ἐγεννήθημεν, πάντων περίψημα ἕως ἄρτι» (Α΄Κορ. 4, 9-13).

13. Ὁ πατὴρ Αὐγουστῖνος συνεχῶς ἀγωνιζόταν διὰ τὴν ἠθικὴν κάθαρσιν τῆς κοινωνίας, ἰδίως τῆς Ἐκκλησίας, καὶ τὴν Ὀρθόδοξον Πίστιν. Οἱ δὲ συνεχεῖς καὶ συστηματικοὶ ἀγῶνες του συνένωναν ἐναντίον του   ὅλους τοὺς πονηροὺς καὶ γόητες, «ἀετονύχηδες» καὶ «πατριάρχες» τῆς διαπλοκῆς, οἱ ὁποῖοι ἀδιακόπτως ἐμηχανεύοντο τρόπους ἐξοντώσεως του. Ἀλλὰ ὁ δίκαιος Θεὸς ἐρρύετο (ἔσωζε) τὸν ἅγιον αὐτὸν κληρικὸν ἀπὸ τὰ βέλη τοῦ Πονηροῦ.

14. Ὁ πατὴρ Αὐγουστῖνος ἐπίστευεν ἀπολύτως εἰς τὸν Χριστὸν καὶ ὄχι εἰς τὸν χρυσόν. Καὶ ἔζη διὰ τὴν Ἐκκλησίαν καὶ ὄχι ἀπὸ τὴν Ἐκκλησίαν.

15. Ὁ πατὴρ Αὐγουστῖνος οὐδέποτε ἀγάπησεν κοσμικὴν δόξαν καὶ κοσμικὲς τιμές, ἀλλ’ ἐπεδίωκε τὸ οὐράνιον στεφάνι, συμφώνως πάλιν πρὸς τὸ Παύλειον: «τὸν ἀγῶνα τὸν καλὸν ἠγώνισμαι, τὸν δρόμον τετέλεκα, τὴν πίστιν τετήρηκα· λοιπὸν ἀπόκειταί μοι ὁ τῆς δικαιοσύνης στέφανος, ὅν ἀνταποδώσει μοὶ ὁ Κύριος ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ, ὁ δίκαιος κριτής, οὐ μόνον δὲ ἐμοί, ἀλλὰ καὶ πᾶσι τοῖς ἠγαπηκόσι τὴν ἐπιφάνειαν αὐτοῦ» (Β΄Τιμ. 4, 7-8).

16. Παρ’ ὅλον ποὺ ὁ πατὴρ Αὐγουστῖνος δὲν ἐπεδίωκε δόξες καὶ τιμὲς εἰς αὐτὸν τὸν κόσμον, ἡμεῖς ἐθεωρήσαμε καθῆκον μας νὰ τὸν τιμήσωμε τὴν 23ην Ἰανουαρίου 2008 κατὰ μίαν πολιτιστικήν μας ἐκδήλωσιν. Ἀναλυτικῶς περὶ τούτου ἀναφέρομεν εἰς τοὺς σχετικοὺς λόγους βραβεύσεων ἠρώων καρτερίας, ἀρετῆς, εὐπρεπείας καὶ εὐποιΐας, διὰ νὰ δημιουργῶνται πρότυπα διὰ τὰς ἐπερχομένας γενεὰς καὶ νὰ μὴ βασιλεύουν καὶ ἐπιπλέουν μόνον οἱ φαῦλοι καὶ ἀνάξιοι καθὼς καὶ εἰς τοὺς εἰδικοὺς λόγους βραβεύσεως του. Σχετικῶς ἐδημοσιεύσαμεν εἰς τὴν «Φωτεινὴ Γραμμή», τεῦχος 37, Ὀκτώβριος-Νοέμβριος-Δεκέμβριος 2009, σελ. 118-126 καὶ ἀναρτἠθηκαν καὶ εἰς τὴν ἱστοσελίδα μας ὑπὸ τὸν τίτλον Πνευματικές Δραστηριότητες -  Τιμητικές Διακρίσεις.

• 17. Ἡ σχετικὴ ἀναμνηστικὴ πλακέτα ἀναφέρει:Ο ΔΙΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ

• «Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΥΛΟΣ» ΚΑΙ ΤΟ «ΙΔΡΥΜΑ ΠΡΟΑΣΠΙΣΕΩΣ ΗΘΙΚΩΝ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΑΞΙΩΝ» ΑΠΟΝΕΜΟΥΝ ΜΕΤΑ ΒΑΘΥΤΑΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΟΥ ΚΑΙ ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗΣ ΕΝΕΚΕΝ ΤΙΜΗΤΙΚΗΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΙΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΝΕΠΑΝΑΛΗΠΤΟΝ  ΙΔΑΝΙΚΟΝ  ΕΡΓΑΤΗΝ ΤΟΥ  ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΝ ΠΡΩΗΝ  ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΓΕΡΟΝΤΑ  ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΝ ΔΙΑ ΤΟ  ΜΕΓΙΣΤΟΝ  ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΝ,  ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΝ  ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΟΝ  ΑΥΤΟΥ  ΕΡΓΟΝ ΚΑΙ ΔΙΑ  ΤΟΥΣ  ΠΟΛΥΤΙΜΟΥΣ  ΑΓΩΝΑΣ  ΤΟΥ ΥΠΕΡ  ΚΑΘΑΡΣΕΩΣ  ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ  ΚΑΙ  ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΚΑΘΩΣ  ΚΑΙ  ΔΙΑ  ΑΝΑΚΟΥΦΙΣΙΝ ΔΕΙΝΟΠΑΘΟΥΝΤΩΝ  ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΩΝ  ΜΑΣ ΕΞ  ΑΙΤΙΑΣ  ΤΩΝ  ΟΠΟΙΩΝ  ΕΔΙΩΚΕΤΟ, ΔΙΕΣΥΡΕΤΟ  ΚΑΙ  ΚΑΤΕΤΡΕΧΕΤΟ ΩΣ ΕΤΕΡΟΣ  ΙΕΡΟΣ  ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ. ΕΝ   ΑΘΗΝΑΙΣ   ΤΗ   23Η   ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ   2008.

18. Ὅπως ἀναφέρομε καὶ εἰς τὴν σελίδα 124 τῆς «Φωτεινῆς Γραμμῆς», τεῦχος 37, ἀφελεῖς ὄντες, εἴχαμε προτείνει ἐπίσης (χωρὶς νὰ τὸ γνωρίζει ἐκεῖνος) πρὸ 20ετίας καὶ εἰς τὴν Ἀκαδημίαν Ἀθηνῶν νὰ βραβεύσῃ τὸ κολοσσιαῖον κοινωνικὸν καὶ ἐθνικὸν ἔργον τοῦ σπουδαίου αὐτοῦ ἐργάτου τῆς Ἐκκλησίας. Διαθέσαμε δὲ τότε 10.000.000 δραχμὰς γιὰ τὸ κοινωνικόν του ἔργον. Ἀλλὰ ἡ ἐν λόγῳ πρότασίς μας πρὸς τὴν Ἀκαδημίαν Ἀθηνῶν δὲν ἐκαρποφόρησε διὰ εὐνοήτους λόγους …

19. Ἤδη ὁ πατὴρ Αὐγουστῖνος εὑρίσκεται εἰς τὴν ἀσάλευτον ἐν οὐρανοῖς βασιλείαν τοῦ Θεοῦ μαζὶ μὲ ὅλους τοὺς ἁγίους καὶ  θὰ πρεσβεύῃ ὑπὲρ ὅλων, φίλων καὶ ἐχθρῶν του.

20. Ἄς τὸν παρακαλέσωμε ὅλοι θερμῶς  νὰ μεσιτεύσῃ ὑπὲρ σωτηρίας τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς δόξης τῆς Ἐκκλησίας.

21. Ἄς παρακαλέσωμε ἐπίσης νὰ μεσιτεύῃ γιὰ τὸν καθένα μας, ὥστε νὰ ἔχωμε πνευματικὴν ἀνάνηψιν, μετάνοιαν καὶ πρόοδον πρὸς τὸ καλὸν, διὰ νὰ τύχωμεν ἐλέους καὶ σωτηρίας.

Γένοιτο!

From: Αναπλαστική Σχολή Πατρών <anaplastiki@freemail.gr>
Subject: » π. Αυγουστίνος Καντιώτης: Η Φωνή της Αληθείας…”

Message Body:

Γράφει ο: Θεόδωρος Ι. Ανδρουτσόπουλος Είναι πραγματικότητα το γεγονός πως μεγάλοι άνδρες και λαμπρές προσωπικότητες δεν γεννούνται συχνά κάτι που και η εκκλησιαστική ιστορία μπορεί εύκολα να επιβεβαιώσει. Όταν όμως υπάρχουν και σταδιοδρομούν στο παγκόσμιο στερέωμα αποδεικνύονται πολύτιμοι θησαυροί, αναδεικνύονται σε εξέχουσες μορφές που στιγματίζουν θετικά την πορεία της εκκλησιαστικής ζωής και πολιτείας, πράγμα που η ιστορία επίσης εύκολα μπορεί να μαρτυρήσει. Μια τέτοια προσωπικότητα, μια λαμπρά φωνή της Εκκλησίας της Ελλάδος υπήρξε ο μακαριστός φλογερός ιεράρχης Μητροπολίτης πρ. Φλωρίνης κυρός Αυγουστίνος (Καντιώτης). Δίκαια τον χαρακτήρισαν μαχητικό. Εύλογα άφησε την φήμη ενός ακάματου εργάτη του Ευαγγελίου. Δικαιολογημένα του αποδόθηκαν χαρακτηρισμοί όπως: φλογερός (στον λόγο), πύρινος (στον τρόπο έκφρασης), ακέραιος (στο ήθος), ανυποχώρητος (στις παραδόσεις), ανένδοτος (στα θέματα πίστεως), ζηλωτής ( στην αγάπη του για την Εκκλησία). Αυτή η αγάπη για την Εκκλησία, ο πόθος για το ιεραποστολικό έργο υπήρξε η αιτία και η αφορμή να συναντήσει ο νεαρός τότε διάκονος Αυγουστίνος μια άλλη ιδιαίτερη μορφή της Εκκλησίας της Ελλάδος τον Αρχιμ. Γερβάσιο Παρασκευόπουλο στο πρόσωπο του οποίου βρήκε έναν αληθινό λευΐτη του θυσιαστηρίου, έναν άξιο συνεχιστή της αγιοπατερικής παραδόσεως. Μια φιλία αληθινή, μια σχέση πνευματική, μια επαφή καρδιακή που άφησε εποχή και μας επλούτισε με καρπούς πνευματικούς ,με μια παρακαταθήκη που δύσκολα μπορούμε να βαστάξουμε αντατίρρητα όμως μπορούμε να γευθούμε την γλυκύτητά της. Τώρα ο π. Αυγουστίνος βαδίζει την ευλογημένη πορεία για να συναντήση τον Εσταυρωμένο και Αναστημένο Χριστό της Αγάπης που τόσο αγάπησε, να αγκαλιάσει και πάλι τον παλιό του φίλο (π. Γερβάσιο) που τόσο στενά συνδέθηκε μαζί του. Αιωνία η Μνήμη!!!

Αναπλαστική Σχολή Πατρών 30.08.2010 (Ιδρυθ. υπό π. Γερβασίου Παρασκευοπούλου) Ιωνίας 47 Πάτρα Τ.Κ.26331 e-mail:anaplastiki@freemail.gr Iστοσελίδα: www.anaplastiki.gr Ψήφισμα Άμα τη εκδημία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου πρ. Φλωρίνης κυρού Αυγουστίνου (Καντιώτη)-επιτίμου μέλους της Σχολής μας- συνεδρίασε εκτάκτως το Διοικητικό Συμβούλιο της Αναπλαστικής Σχολής Πατρών και αποφάσισε ομόφωνα τα κάτωθι: 1. Να εκφράσει τα θερμά συλληπητήρια στον Μητροπολίτη Φλωρίνης κ.κ. Θεόκλητο 2. Να καταθέσει σεβαστό ποσό στις κατασκηνώσεις του π. Γερβασίου υπέρ μνήμης του αοιδίμου ιεράρχου. 3. Να αποστείλλει το παρόν ψήφισμα στην Ιερά Μητρόπολη Φλωρίνης καθώς και στον τοπικό έντυπο και διαδικτυακό τύπο. Διά το Διοικητικό Συμβούλιο Ο Πρόεδρος Χαράλαμπος Παρασκευόπουλος

From: Ε..
Subject: Εις  μνημόσυνον ΑΙΩΝΙΟΝ

Message Body: ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ ΚΑΝΤΙΩΤΗΣ: Ζείθει ΚΥΡΙΟΣ.  ΑΝΩ ΣΧΩΜΕΝ ΤΑΣ ΚΑΡΔΙΑΣ

From: ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΛΚΑΝΗΣ
Subject:

Message Body:

Εκοιμήθη ένας μεγάλος της ελληνικής γης και της Ορθοδοξίας τέκνο, ένας αγωνιστής ιεράρχης που τα ίχνη του θα μείνουν ανεξίτηλα. Καλό Παράδεισο, Γέροντα! Μεσίτευε στο Θεό για το ποίμνιο που τόσο αγωνίστηκες, για τη στρατευόμενη Εκκλησία που διηκόνησες και για την Πατρίδα που τόσο αγάπησες!

From: ΚΩΝ/ΝΟΣ ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ
Subject:

Message Body: Α Θ Α Ν Α Τ Ο Σ.

Θέμα     Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ
Αποστολέας     kimon Add contact

Message Body:
ΔΕΝ ΑΝΉΚΩ ΣΤΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ ΔΟΓΜΑΤΙΣΜΟ, ΓΝΩΡΙΖΑ ΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ,ΤΟ ΑΚΕΡΑΙΟ ΤΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ, ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ, ΠΕΡΙΟΧΗ ΚΟΖΑΝΗΣ ΣΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ ΕΣΩΣΕ ΚΟΣΜΟ ΑΠΟ ΠΕΙΝΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΓΕΡΜΑΝΩΝ !!! ΑΙΩΝΙΑ Η ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ.

Θέμα   π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ ΚΑΝΤΙΩΤΗΣ
From: ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΡ. ΓΙΑΝΝΑΚΕΝΑΣ – ΕΚΔΟΤΗΣ

Message Body:
ΕΝΑΣ ΑΚΟΜΗ ΣΕΜΝΟΣ ΚΑΙ ΦΛΟΓΕΡΟΣ ΕΛΛΗΝ ΙΕΡΑΡΧΗΣ ΑΝΤΑΜΩΝΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ. ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΓΙΑ ΧΡΙΣΤΟ ΚΑΙ ΕΛΛΑΔΑ.
ΤΕΤΟΙΟΙ ΙΕΡΑΡΧΕΣ (ΟΠΩΣ ΚΑΙ Ο ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΣ) ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΠΡΟΤΥΠΑ ΜΑΣ.
ΑΙΩΝΙΑ ΤΟΥΣ Η ΜΝΗΜΗ.

ΜΕ ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ
Ι.ΧΡ.ΓΙΑΝΝΑΚΕΝΑΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ

Αποστολέας     kypseli@in.gr Add contact
Παραλήπτης     akaplanoglou@augoustinos-kantiotis.gr Add contact
Ημ/νία     Δευτ 06:59

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΦΟΙΤΗΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ

ΒΟΡΕΙΟΗΠΕΙΡΩΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ(Σ.Φ.Ε.Β.Α.)

Ζωοδόχου Πηγῆς 7 – Τ.Θ. 4185 – Τ.Κ. 102 10 – ΑΘΗΝΑ

ΑΘΗΝΑ  28-8-2010

ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ  ΚΑΝΤΙΩΤΗΣ ΚΑΙ ΒΟΡΕΙΟΣ ΗΠΕΙΡΟΣ

Μία μεγάλη μορφὴ τῆς ἑλληνικῆς ὀρθοδόξου ἐκκλησίας μετέστη  χθὲς ἀπὸ τὴν στρατευομένη στὴν θριαμβεύουσα ἐκκλησία. Ὁ γέρων Μητροπολίτης πρ.Φλωρίνης Αὐγουστίνος ἔφυγε ἀπὸ τὴ ζωὴ αὐτή, «πλήρης ἡμερῶν καὶ ἔργων ἀγαθῶν». Ἡ δράση του στὸν ἱεραποστολικό, κηρυκτικό, συγγραφικό, ἀντιαιρετικό, κοινωνικὸ ἀλλὰ καὶ φιλανθρωπικὸ  τομέα ὑπῆρξε  μοναδική,  ἀνυπέρβλητη  καὶ μαρτυρημένη ἀπὸ χιλιάδες πνευματικά του παιδιά, τὰ ὁποία σαγήνευσε ἡ ἁγία του μορφὴ ἀπὸ τὰ νεανικά του χρόνια, καὶ τό κηρυκτικὸ του ἔργο στὴν Ἀθήνα ὡς τὸ ἔπος τῆς ἐθνικῆς του δράσης στὰ χρόνια τῆς κατοχῆς στὴ Μακεδονία, καὶ  τὴν ἀρχιερατεία του στὴ Φλώρινα. Ἐκεῖ ὅπου ἡ θεία Πρόνοια τὸν τοποθέτησε γιὰ 30 καὶ πλέον χρόνια,  ἐπὶ-σκοπο, σκοπὸ  τοῦ Θεοῦ καὶ τῆς πατρίδας σὲ καιροὺς καὶ χρόνους χαλεπούς.
Γιὰ τὴν πολύπλευρη  ἐν γένει προσφορά του στὴν ἐκκλησία καὶ τὴν πατρίδα μας ἔχουν γραφεῖ καὶ θὰ γραφοῦν πολλὰ ἀπὸ τοὺς συνεργάτες καὶ τὰ πνευματικά του τέκνα, ποὺ ἀναδεικνύουν ὅλες τὶς ἀρετές, τὰ χαρίσματα καὶ τοὺς ἀγῶνες τοῦ ἁγίου ἀνδρός.
Ἀπὸ τὴν πλευρά μας, ὅμως,  ὡς μέλη τῆς ΣΦΕΒΑ καὶ τοῦ ΠΑΣΥΒΑ,  ἔχουμε ἰδιαίτερο χρέος νὰ κλίνουμε εὐλαβικὰ τὸ γόνυ στὸν γέροντα ἐπίσκοπο. Δὲν ξεχνοῦμε ὅτι ἡ γεμάτη Χριστὸ καὶ Ἑλλάδα καρδιὰ του, ἦταν ἀπὸ τὶς πρῶτες ποὺ σκίρτησε ἀπὸ πόνο καὶ ὀδύνη γιὰ τὸ κλάμα καὶ τὸ δράμα τῶν ἀδελφῶν μας τῆς Βορείου Ἠπείρου, τῶν σκληρὰ χειμαζομένων ἀπὸ τὸ καθεστὼς τοῦ Ἐνβὲρ Χότζα. Δὲν ξεχνοῦμε ὅτι πρῶτος μαζὶ μὲ τὸν ἀοίδιμο ἱδρυτὴ τῶν συλλόγων μας, Μητροπολίτη  Κονίτσης κυρὸ ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟ, μετουσίωσε τὸν πόνο αὐτὸ σὲ δράση, δράση γιὰ τὴν ἐνημέρωση τοῦ λαοῦ μας, δράση γιὰ τὸ ξύπνημα τῆς  ἀδιαφορούσης ἑλληνικῆς πολιτείας, μὲ τὰ μνημειώδη συλλαλητήρια  στὴ Φλώρινα στὶς ἀρχὲς τῆς δεκαετίας τοῦ 1980. Δὲν ξεχνοῦμε ὅτι μὲ τὸ ἄνοιγμα τῶν συνόρων ἡ ἱερά του Μητρόπολη πρωτοστάτησε στὴν ἀνθρωπιστικὴ βοήθεια στὴν γειτονικὴ περιοχὴ τῆς Κορυτσᾶς καὶ περιέθαλψε μὲ πολλὴ ἀγάπη τοὺς ἐξαθλιωμένους φυγάδες ποὺ περνοῦσαν κατὰ χιλιάδες τὰ σύνορα. Δὲν ξεχνοῦμε ὅτι μέχρι σήμερα ἀκόμη, στελέχη τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Φλωρίνης περνοῦν τὰ σύνορα καὶ μεταδίδουν τὸ  λόγο τοῦ Εὐαγγελίου στηρίζοντας πνευματικὰ τὰ ἀδέλφια μας ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρά.
Ἡ στρατευομένη ἐκκλησία χάνει σήμερα  ἕναν θαρραλέο, ἀγωνιστή, ἀσυμβίβαστο  γίγαντα  τῆς πίστης, ἐφάμιλλο μὲ τοὺς μεγάλους πατέρες τῆς ἐκκλησιαστικῆς μας ἱστορίας, ποὺ ἐξακολουθοῦσε νὰ ἐμπνέει παρὰ τὴν περιπέτεια τῆς ὑγείας του. Ἡ θριαμβεύουσα ἐκκλησία δέχεται ὅμως στοὺς κόλπους τῆς ἕναν ΑΓΙΟ, ποὺ μὲ μεγαλύτερη παρρησία θὰ δέεται τώρα στὸν Ἰησοῦ Χριστὸ, τον ὁποῖο μὲ τόση αὐταπάρνηση  ὑπηρέτησε σὲ ὅλη τὴ ζωή του. Θὰ δέεται γιὰ τὴν πνευματικὴ πρόοδο τοῦ ποιμνίου του, γιὰ τὴν προστασία τῆς ἐκκλησίας μας ἀπὸ τὴ λύμη τῶν αἱρέσεων, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴν σκέπη τοῦ Θεοῦ καὶ τῆς Παναγίας Μητέρας του, στὴν πολύπαθη πατρίδα μας ποὺ τόσο ὑπεραγαποῦσε, μὴ ξεχωρίζοντας κανένα ἀπὸ τὰ παιδιά της ἀπὸ τὴ Θράκη ὡς το Αἰγαῖο καί τὴν Κύπρο μας καὶ ἀπὸ τὴ Μακεδονία ὡς τὴν πολυβασανισμένη Βόρειο Ἤπειρο.

Αὐγουστίνου τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Φλωρίνης, ἡ μνήμη ΑΓΗΡΩΣ. Ἂς ἔχουμε τὴν εὐχή του!

Τὸ Κεντρικὸ Διοικητικὸ Συμβούλιο τῆς ΣΦΕΒΑ

magiridisg@gmail.com

Αποστολέας Δημήτριος Στεργιούλης Add contact

Message Body:

Ο Μακαριστός Μητροιπολίτης Αυγουστίνος Καντιώτης ανήκει στη χορεία των ελαχίστων Επισκόπων που ηνάλωσαν εαυτούς για του Χριστού την πίστη την Αγία και της Πατρίδας την Ελευθερία. Παράλληλα με τα χείλη του που νυχθημερόν προσεύχονταν στον Παντεπόπτη Κύριο τα χέρια του υπηρετούσαν τον πάσχοντα συνάνθρωπό του. Είναι πλέον ή βέβαιον ότι τα ράσα του Μακαριστού Επισκόπου Αυγουστίνου δεν είχαν τσέπες.

Πολλοί προσπάθησαν ν α προσάψουν μομφές στο πρόσωπό του. Ά:λλοι τον χαρακτήρισαν μισαλλόδοξο, άλλοι δεξιό, έτεροι εθνικιστή, άλλοι άνθρωπο ακραίων απόψεων και αντιλήψεων. Οι προσπάθειές τους όμως έπεσαν στο κενό. Απέβησαν επί ματαίω. Γιατί ο ΄Γέροντας Αυγουστίνος κήρυττε «Χριστόν εσταυρωμένον» και τα λόγια του κηρύγματός του τα έκανε πράξη ο ίδιος.

Και για να μην μακρηγιρώ. Το κοινωνικό έργο πουη επετέλεσε ο Επίσκοπος Αυγουστίνος στην Φλώρινα δεν το επετέλεσαν όλες οι Κυβερνήσεις μαζί κατά το δεύτερο μισό του 20ου αιώνα. Και μιλάμε για έργο πολυποίκιλο και καλλίκαρπο.

¨εστω εις εμήν μαρτυρίαν η φτωχολογιά της Φλώρινας.

Δημήτρης Στεργιούλης
Επίτιμος Διευθυντής
2ου Δημοτικού Σχολείου Κιάτου
«ΕΥΑΓΟΡΑΣ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗΣ»

From: Μαγκιριδης Γεωργιος
Subject: π. Αυγουστινος

Message Body:

Καλο Παραδεισο Γεροντα.

Στη συνηδειση μου ειναι ομολογητης και μεγαλος εκκλησιαστικος πατερας.

Η ευχη του να μας σκεπαζει.

Θέμα     ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΕΣ ΚΑΤΑ Π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ

From: ΜΑΡΑΚΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
Subject: ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΕΣ ΚΑΤΑ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ

Message Body:

Αιωνία η μνήμη του αγίου του Θεού. Τα παράσημα συνεχίζονται και μετά την εν Θριαμβευούση Εκκλησία μετάβαση του π. Αυγουστίνου. Ζη ο πατήρ. Συκοφαντίες και αρνητικά σχόλια.  Και στην εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ» το δημοσίευμα ήταν κατά τη γνώμη μου όχι καλοπροαίρετο για τον π. Αυγουστίνο αλλά και στον «Αγγελιοφόρο» ηπιότερα αρνητικό. Σε άλλα blogs και ιστοσελίδες, αντικειμενικό, π.χ. http://aktines.blogspot.com. Ευχαριστούμε για το υλικό για τον αγαπητό μας π.Αυγουστίνο που παρέχετε στο διαδίκτυο. Επίσης ομιλίες του π. Αυγουστίνου (πολλές) υπάρχουν ελεύθερα στο http://www.pantocrator.net. Θα ήθελα να σημειώσω την παρατήρηση του εκπροσώπου του Αγ. Όρους κατά την εξόδιο ακολουθία: «Ο π. Αυγουστίνος ήταν η ασκητικότερη μορφή της Ορθοδοξίας στον 20 αιώνα».  Και υπόδειγμα κοινοβιάρχου. Η παρατήρηση αυτή προέρχεται από έναν επίσης ασκητή που εκπροσωπούσε την ασκητική Ιερά Κοινότητα του Αγ. Όρους. Για τον λόγο αυτό η σημειολογική της αξία είναι μέγιστη. Ο π. Αυγουστίνος να δέεται στον Θεό υπέρ όλων.

Μαράκης Ιωάννης – Θεσσαλονίκη

From: Αλέξανδρος Χαράλαμπος Κανακόπουλος
Subject: Πολύ ισχύει δέησις δικαίου ενεργουμένη…

Ο Κύριος απεφάσισε να πάρει μαζί του τον π. Αυγουστίνο. Αντί στιγμιαίου μαρτυρίου, ο π.Αυγουστίνος έζησε μαρτυρική και ομολογιακή ζωή, μέχρι τέλους.
Στην νέα του ζωή αυτήν, στην ζώσα και θριαμβεύουσα Εκκλησία, θα μεσιτεύει υπέρ ημών, ως έκανε και επί της γήινης.
Και πάλι σας ευχαριστώ, που κάνετε τον αγώνα τον καλό και παρουσιάζετε τους λόγους του, οι οποίοι πάντα κάτι καλό έχουν να μας διδάξουν και να μας προτρέψουν.

Μεθ’ υπολήψεως,

Α.Χ. Κανακόπουλος Καλαμάτα

ΥΓ: Είθε να μας δώσει ο Κύριος, αυτά
που χρειάζεται ώστε να απολογηθούμε εν παρρησία ενωπιόν του, ως ο π.Αυγουστίνος

___________________

From: PATIR + NIKOLAOS MEIMARIS

ΘΕΡΜΟΤΑΤΑ ΣΥΛΛΥΠΗΤΗΡΙΑ

Aγαπητά μου εν Κυρίω και γνήσια τέκνα της μαρτυρικής Ορθοδόξου Εκκλησίας μας.
Θέλουμε να εκφράσουμε τας θερμάς μας ευχάς και τα συλληπητήρια δια τον έντιμον άγιον Γέροντα μας επίσκοπο Φλωρίνης, τον μέγα Αυγουστινο Καντιώτη.
Δυστυχώς πνευματικός επτωχεύσαμε κατά πολυ γιατί χάσαμε έναν άγιο ομολογητή που στις σκοτεινές ημέρες που ζούμε μας χρειάζονταν.
Ήταν ο άγιος Μητροπολίτης μας που θα τον έχουμε ανεξίτηλα πάντοτε στην μνήμη μας, είναι ο κατ’ εξοχήν δεσπότης της ομολογίας εναντίον της ομολογίας εναντίον της παναιρέσεως του οικουμενισμού, ήταν ο αρχιεπίσκοπος που ετόλμησε να κόψει το μνημόσυνο του πατριάρχου, ήταν ο Μητροπολίτης που μήνυσε τον Αυστραλίας Στυλιανό και κάθε Στυλιανό αιρετικού.
Ήταν ο πατήρ των πτωχών, των κατατρεγμένων που με τα άπειρα άγια βιβλία που συνέγραψε δίνει παρηγοριά και ανακούφιση στην πληγομένη ψυχή του καθε πονεμένου ανθρώπου…

http://ai-vres.blogspot.com/20 KAI Kasmeri.gr

_________________________________________

Στην φωτογραφία· Ο π. Αυγουστίνος Καντιώτης το 1944 με τα παιδιά των συσσιτίων την Κατοχή στην Κοζάνη

___________________________________________________

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΙΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ
http://ai-vres.blogspot.com/20 KAI Kasmeri.gr

Ο τίτλος που χρησιμοποιούν εναντίον του σεβάσμιου ιεράρχου είναι από παλιά εφημερίδα του καθηρημένου Σκοπιανού Τσιαρκνιά. Το άθλιο και συκοφαντικό δημοσίευμα τους είναι πάλι του ιδίου· Σε ένα σημείο γράφουν· “Στη διάρκεια της Κατοχής κι ενώ βρισκόταν στη Δυτική Μακεδονία [ο π. Αυγουστίνος] λέγεται ότι έσωσε πολύ κόσμο από την ασιτία, διοργανώνοντας συσσίτια τόσο στην Κοζάνη όσο και στη Φλώρινα. Ωστόσο, οι πολέμιοί του τον κατηγορούν ότι οργάνωνε «αντισταθμίσματα» στην επιρροή του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ, ενώ μετά την απελευθέρωση αναλάμβανε την «εξομολόγηση» των αιχμαλώτων του Δημοκρατικού Στρατού, δίνοντας πληροφορίες στα στρατοδικεία….”.

Το φυλλάδιο είναι της Κατοχής

και το εξέδιδε ο π. Αυγουστίνος στην Εστία Συσσιτίων

Σαν δεν ντρέπονται! Χρησιμοποιούν συνεντεύξεις των Σκοπιανών, για να πλήξουν την μνήμη του μεγαλύτερου ευεργέτου της Κοζάνης!!! Την πληροφορία αυτή που έγραψε η “Ελευθεροτυπία” το 2000 (και βρίσκεται στο διαδίκτυο), την πήρε από τον «Ριζοσπάστη» του 1982. Ο “Ριζοσπάστης” αναφέρει στο φύλλο αυτό το όνομα του Νικόδημου Τσιαρκνιά και γράφει ακριβώς τα ίδια λόγια.

Μπορούν να μας πουν αυτοί οι Κοζανίτες, τι κακό τους έκανε ο π. Αυγουστίνος Καντιώτης;

Ο Τσιαρκνιάς με το δίκιο του τον κατηγορεί, γιατί ο επίσκοπος Φλωρίνης π. Αυγουστίνος Καντιώτης τον έδιωξε από την Φλώρινα, όταν αντελήφθη τις διασυνδέσεις του με τους Σκοπιανούς. Οι Σκοπιανοί με το δίκιο τους τον κατηγορούν, αφού ο ηρωϊκός Μητροπολίτης της Φλώρινας τους χάλασε πολλών ετών προπαγάνδα. Οι Φλωρινιώτες που φυλάγουν τα σύνορα του Βορρά, έχοντας άξιο επίσκοπο έγιναν ποιο πατριώτες από τους άλλους Έλληνας,  που καταφεύγουν ακόμα και στην σκοπιανή προπαγάνδα για να πλήξουν έναν ιεράρχη, που έπαιξε την ζωή του κορώνα γράμματα για τον Χριστό και την Ελλάδα.

Οι παραπάνω Κοζανίτικες ιστοσελίδες πού βρίσκονται, στο φεγγάρι; Στην Δυτική Μακεδονία βρίσκονται και στην πόλη της Κοζάνης. Όπως ξέρουν τα Κοζανίτικα έπρεπε να ξέρουν και το τι έγινε την Κατοχή στην πόλη τους και ποιός την έσωσε; Και αν δεν το ξέρουν να ρωτήσουν τους πατεράδες τους και τους παππούδες τους για να το μάθουν. Δεν υπάρχει γέροντας Κοζανίτης που να μη αναγνωρίζει την τεράστια προσφορά του π. Αυγουστίνου την Κατοχή στην Κοζάνη.

Αλλά αυτό ζητούν οι σύγχρονοι καιροί· να λησμονήσουμε τους ευεργέτας μας και την ιστορία μας, για να παγκοσμιοποιηθούμε.

Αντί να προσφέρουν μηνύματα αγάπης και ευγνωμοσύνης στον ευεργέτη της Κοζάνης π. Αυγουστίνο Καντιώτη, που στην Γερμανική Κατοχή έσωσε την πόλη και την γύρω περιοχή από τον θάνατο της πείνας με τα 8150 πιάτα ημηρεσίως, και τόνωσε το πεσμένο φρόνημα του σκλαβωμένου λαού, και ενίσχυσε το πατριωτικό τους συναίσθημα, και δυνάμωσε την πίστη τους στο Θεό, βρέθηκαν Κοζανίτικες ιστοσελίδες να κάνουν μνημόσυνο από την Σκοπιανή προπαγάντα. Μπράβo τους!

Για ποιους άραγε λόγους ενεργούν έτσι, και ποια συμφέροντα εξυπηρετούν;

Θα κάνουμε κάποιες σκέψεις και θα προσπαθήσουμε να ανακαλύψουμε τους λόγους που επέλεξε το http://ai-vres.blogspot.com αυτές τις ιερές στιγμές της κοιμήσεώς του Γέροντος να αναδημοσιεύσει άρθρο των Σκοπιανών;  Και το  Kasmeri.gr να αναμεταδώσει τις παραπάνω αηδίες.

Αν κάνουμε κάποιο λάθος στις σκέψεις μας, παρακαλούμε να μας ενημερώσουν οι υπεύθυνοι των παραπάνω ιστοσελίδων.

Η ΑΧΑΡΙΣΤΙΑ Ή ΑΓΝΟΙΑ

Στην μεγάλη τοιχογραφία ο π. Αυγουστίνος μιλά στο πρόχειρο βήμα της “Εστία”

Ζωγραφίστηκε από την υπεύθυνη του Οικοτροφείου στην αίθουσα του Συλλόγου

των «40 Μαρτύρων Κοζάνης που κατέλαβε και έκανε ΚΑΠΗ ο Δήμος Κοζάνης

Ο συντάκτης του http://ai-vres.blogspot.com πιθανόν από επιπολαιότητα να άρπαξε ένα παλαιό δημοσίευμα των Σκοπιανών, που βρήκε στο διαδίκτυο από φύλλο της “Ελευθεροτυπίας” του 2000 και το έκανε καινούργια είδηση, νομίζοντας ότι είναι θησαυρός και θα κάνει εντυπώσεις! Το http://Kasmeri.gr όπως πληροφορούμε αυτόματα καταχωρεί τις ειδήσεις, αυτό όμως δεν δικαιολογεί τους υπεύθυνους της ιστοσελίδος.

Θα έπρεπε οι παραπάνω Κοζανίτες των δύο μπλόκ να ξέρουν την ιστορία της Κοζάνης και να μιλούν με σεβασμό για το μεγάλο ευεργέτη τους.  Αλλά έτσι είναι· «Αντί του Μάνα», προσφέρουν «χoλή και αντί του ύδατος όξος»!

Θα ήθελα να τους ερωτήσω· Μήπως ανήκουν στην ομάδα του Πάρη Κουκουλόπουλου και του Λάζαρου Μαλούτα που βοήθησαν δικαστικά τον Κων. Βίκα  να αρπάξει τον Σύλλογο των «40 Μαρτύρων» και να γίνει πρόεδρος το 2001, μ’ ένα μαϊμού πρακτικό εκλογών 1/514/2001, που δεν είχε ψήφους; Που οι υπογραφές στο τέλος του πρακτικού ήταν ελλειπείς και φαίνονταν; Που τα 5 από τα 16 μέλη του πρακτικό ήταν της οικογένειας του Βίκα, και τα άλλα 5  του Διοικητικού Συμβουλίου, δεν ήταν εγγεγραμμένα μέλη και δεν γνώριζαν μέχρι τότε ούτε την πόρτα του Συλλόγου;

Το Οικοτροφείο των «40 Μαρτύρων» (ένα μεγάλο ίδρυμα στο κέντρο της πόλεως) που σήμερα εκμεταλλεύεται ο Δήμος Κοζάνης, το έκανε ο π. Αυγουστίνος. Ήταν για τους πτωχούς μαθητάς και λειτουργούσε 50 χρόνια στην πόλη, προσφέροντας τεράστιο έργο. Είχε εγκεκριμένο Καταστατικό και δεν μπορούσε να αγγίξει ούτε πέτρα απ’ αυτό ο Δήμος Κοζάνης.

Ο εισαγγελέας Καμηλάρης και ο διάδοχός του δεν έβλεπαν καμία παρανομία, καμία πλαστογραφία και έβαζαν στο αρχείο ότι παράνομο έγγραφο έπεφτε στα χέρια τους. Έχοντας τέτοια ισχυρή προστασία άρπαξαν το Οικοτροφείο των «40 Μαρτύρων» Κοζάνης, έδιωξαν με ασφαλιστικά την υπεύθυνη του Οικοτροφείου Ανδρονίκη Καπλάνογλου, που εργαζόταν 25 χρόνια στο Οικοτροφείο δωρεάν και ήταν αληθινό μέλος του Συλλόγου. Πέταξαν στον δρόμο τις πτωχές μαθήτριες του Οικοτροφείου, τον Δεκέμβριο του 2003 και έδωσαν και τον επάνω όροφο του ιδρύματος στον Δήμο Κοζάνης.

Μπήκαν σαν κλέφτες στο Οικοτροφείο σπάζοντας την κεντρική είσοδο, αφού ο αγωνιστής γέροντας ιεράρχης συμβούλευσε την υπεύθυνη να μη παραδώσει, και μετά τα ασφαλιστικά τα κλειδιά.

Ο Δήμος Κοζάνης είχε ήδη καταστρέψει την αίθουσα του Συλλόγου που  έκανε και μιλούσε ο π. Αυγουστίνος, μετατρέποντάς την σε  ΚΑΠΗ, με κονδύλια την Ευρωπαϊκής Ενώσεως και του Ελληνικού Δημοσίου.

Νεώτερος εισαγγελέας της Κοζάνης είδε τα ψεύτικα και πλαστογραφημένα έγγραφά και πρακτικά, που δεν είχαν παραγραφή και τους παρέπεμψε με την κατηγορία·

• «Πλαστογραφία μετὰ χρήσεως, κατ’ ἐξακολούθηση ἀπὸ κοινοῦ»· καὶ «Χρήση νοθευμένου ἔγγραφου μετὰ χρήσεως κατ’ ἐξακολούθηση ἀπὸ κοινοῦ».

Ορίστηκε δικάσιμος στο Τριμελές, στις 20-5-2008, δηλαδή αρκετά χρόνια μετά τις πρώτες πλαστογραφίες που παραγράφηκαν. Η δίκη όμως ανετράπη μια εβδομάδα πριν την δικάσιμο· Πως; Ο δημοκράτης κ. Κουκουλόπουλος και οι εισαγγελείς του το γνωρίζουν!!! Και όταν παρ’ όλη την  υψηλή προστασία που παρείχαν στους πλαστογράφους, το Συμβούλιο Εφετών Κοζάνης αποτελούμενο από τρείς έντιμους δικαστάς, τους παρέπεμψε να δικαστούν με βούλευμα στο Tριμελές, στις 4-11-2008, με την ίδια κατηγορία· «Πλαστογραφία μετὰ χρήσεως, κατ’ ἐξακολούθηση ἀπὸ κοινοῦ»· καὶ «Χρήση νοθευμένου ἔγγραφου μετὰ χρήσεως κατ’ ἐξακολούθηση ἀπὸ κοινοῦ», βρήκαν και πάλι τον τρόπο. Δεν είχε έννομο συμφέρον, είπαν, λόγω παραγραφών το μέλος εκείνο του Συλλόγου που έδιδε τα χρήματά του και διέθεται την ζωή του 25 χρόνια στην υπηρεσία των παιδιών και του ιδρύματος, και αγωνίζονταν 8 χρόνια εναντίον των αρπακτικών, ενώ οι πλαστογράφοι είχαν έννομο συμφέρον και είχαν δύο δικηγόρους, τον εισαγγελέα που ευθύνονταν για τις παραγραφές στην έδρα, τον νυν δήμαρχο Λάζαρο Μαλούτα ως μάρτυρα-ψευδομάρτυρα,  αφού δεν ήξερε τίποτε από τον Σύλλογο τον «40 Μαρτύρων». Είχαν και ένα νόμιμο μελος του Συλλόγου ως μάρτυρα, που δεν άκουγε, και η δικαστικός επαναλάμβανε τις ερωτήσεις. Για αυτό, είπε σε έναν δικηγόρο τους· Τί τον ρωτάς, δεν βλέπεις ότι δεν ακούει;

Μ’ αυτό τον «έντιμο» τρόπο κατέλαβαν και κατέστρεψαν το έργο του π. Αυγουστίνου στην Κοζάνη. Και τώρα βρίσκονται ιστοσελίδες που αντί για μνημόσυνο ευγνωμοσύνης στον ευεργέτη της πόλεως π. Αυγουστίνου Καντιώτη του κάνουν μνημόσυνο με Σκοπιανά κόλυβα και του φορούν αγκάθινο στεφάνι.

Ο π. Αυγουστίνος έξω από την αίθουσα τον «40 Μαρτύρων»,

που κατέστρεψε ο Δήμος Κοζάνης

Παρακαλούμε· Αν το δημοσίευμα δεν είναι δικό τους και μπήκε από άγνοια στις ιστοσελίδες τους, να ζητήσουν δημόσια συγνώμη  από τους αναγνώστας τους και από τον κεκοιμημένο γέροντα π. Αυγουστίνο αναδημοσιεύοντας κάποια αποσπάσματα του άρθρου μας. Περιμένουμε

• Κυκλοφόρησε και ένα βιβλίο με χρήματα του Ελληνικού Δημοσίου και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε πολυτελείας χαρτί, γραμμένο από τον Μυλωνά Δημήτριο. Το προλογίζει ο Π. Κουκουλόπουλος και ο Κ. Βίκας. Φέρει τον τίτλο “ΟΙ ΕΥΕΡΓΕΤΕΣ ΤΗΣ ΚΟΖΑΝΗΣ” και δεν αναφέρει πουθενά το όνομα του μεγαλυτέρου ευεργέτου της Κοζάνης  π. Αυγουστίνου Καντιώτου! Είναι τυχαίο;
  

Ο π. Αυγουστίνος αγαπούσε πολύ την Κοζάνη και έλεγε· Της καρδιάς μου η πρωτεύουσα  δεν είναι η Αθήνα, αλλά η Κοζάνη. Αλλά και ο λαός της Κοζάνης αγαπά τον ευεργέτη της. Ο τύπος της Κοζάνης απηύθυνε λόγια ευγνωμοσύνης στην κοίμησή του.

Το δημοσίευμα έχει και άλλες γελοίες συκοφαντίες. Θα απαντήσουμε αν χρειασθεί.

]]> http://www.augoustinos-kantiotis.gr/?feed=rss2&p=14963 1 http://www.augoustinos-kantiotis.gr/?p=14922 http://www.augoustinos-kantiotis.gr/?p=14922#comments Tue, 31 Aug 2010 11:44:25 +0000 episkopos http://www.augoustinos-kantiotis.gr/?p=14922 EΞΟΔΙΟΣ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ

TOY ΙΕΡΑΡΧΟΥ ΤΗΣ ΦΛΩΡΙΝΑΣ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ

ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΗ Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ

_________________________________________

ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΖΗΤΗΣΟΥΜΕ ΣΥΓΝΩΜΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΟΣ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΟΥ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΛΟΓΩ ΤΩΝ ΧΙΛΙΑΔΩΝ ΕΠΙΣΚΕΠΤΩΝ ΚΑΤΕΡΕΥΣΕ ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΝΟΙΓΕ

____________________________

Με συγκίνηση, αλλά και με χειροκροτήματα αποχαιρέτησε ο λαός της Φλώρινας, αλλά και οι απανταχού ορθόδοξοι Χριστιανοί το σκήνωμα του σεβάσμιου Γέροντος αγωνιστού ιεράρχου π. Αυγουστίνου Καντιώτου  στην τελευταία του κατοικία.
Χιλιάδες λαού από κάθε σημείο της Ελλάδας έφτασε στην Φλώρινα για να δώσει τον τελευταίο ασπασμό στον αληθινό ιεράρχη της Φλώρινας, που κατανάλωσε την ζωή του για του Χριστού την πίστη την αγία και της πατρίδος την ελευθερία.

Με απόφαση όλων των Σωματείων της Φλώρινας τα καταστήματα ήταν κλειστά τη Δευτέρα 30-8-2010.
Η Φλώρινα, όπως ελέχθη, νιώθει τώρα πιο φτωχή.

ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΙ Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ

Εκατοντάδες παιδιών με τους γονείς τους πέρασαν και από το Νοσοκομείο που ήτο ασθενής ο Γέροντας, αλλά και από το σκήνωμά του που τέθηκε σε λαϊκό 3ημερο προσκύνημα στην Ιερά Μονή του Αγίου Αυγουστίνου και στον Μητροπολιτικό ναό του Αγίου Παντελεήμονος Φλωρίνης.
Οι γονείς τα έφερναν να ασπαστούν το χέρι όχι ενός βαριά ασθενούς, ούτε το σκήνωμα ενός νεκρού, αλλά το σκήνωμα ενός νεωτέρου αγίου της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας, για να πάρουν την ευχή του.
Χαρακτηριστικό γνώρισμα πολλών παιδιών  ήταν ότι μετά τον ασπασμό κάθονταν στην πόρτα του θαλάμου που ήτο ασθενής  ο σεβάσμιος Γέροντας και δεν έφευγαν. Τον κοιτούσαν και κάποια -χωρίς να τους πει κανείς τίποτε- χαιρετούσαν  με το χεράκι τους τον μεγάλο ιεράρχη.
Τα αθώα παιδικά μάτια έβλεπαν κάτι και με κάποια άλλη συχνότητα επικοινωνούσαν με  τον μεγάλο ασθενή, που όπως φαίνεται, αν και κεκοιμημένος, θα παίξει σημαντικό ρόλο και μετά την κοίμησή του στην Στρατευομένη Ορθόδοξη Εκκλησία.
Χαρακτηριστική είναι η φωτογραφία των μικρών παιδιών, που μετά την ταφή, με τα χεράκια τους έσιαζαν το χώμα του τάφου.

Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΘΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΓΡΑΜΜΗ ΤΟΥ ΑΓΩΝΟΣ

Οι αγωνιζόμενοι χριστιανοί να μην λυπούνται που ο π. Αυγουστίνος έφυγε από την Στρατευομένη Εκκλησία, γιατί βρίσκεται στην Θριαμβεύουσα. Και από εκεί δεν θα μας αφήσει μόνους. Θα έχει μεγαλύτερη παρρησία στο Θεό και θα γίνει προστάτης των αγωνιζομένων και διωκομένων ορθοδόξων χριστιανών.
Άφησε ένα πολύ μεγάλο πνευματικό οπλοστάσιο, που αν τεθεί σε κυκλοφορία θα κάψει τα κέντρα των οικουμενιστών ιεραρχών και των σκοτεινών δυνάμεων, που ετοιμάζουν την έλευση του Αντιχρίστου.
Η ιστοσελίδα www.augoustinos-kantiotis.gr γι’ αυτό τον σκοπό κα δημιουργήθηκε. Αν κάποιοι θελήσουν στο μέλλον να την καταργήσουν, να ξέρουν ότι θα βρούμε τρόπο να αγωνιστούμε. Πώς; Ο Γέροντας έλεγε· «Δεν δημοσιεύονται τα μυστικά του αγώνος».

Υπάρχουν βιβλία του Γέροντος παλαιά και νέα, που μέσα σ’ αυτά μπορεί να βρει ο κάθε χριστιανός ό,τι του χρειάζεται για τον αγώνα της ζωής. Υπάρχουν χιλιάδες ομιλίες του π. Αυγουστίνου γραπτές και προφορικές, ελάχιστες μέχρι στιγμής δημοσιεύθηκαν. Υπάρχουν συμβουλές του Γέροντος επισκόπου και απαντήσεις σε απορίες, τις οποίες θα δημοσιεύσουμε απομαγνητοφωνημένες, για να αντλούν δυνάμεις οι αγωνιζόμενοι ορθόδοξοι Χριστιανοί του 21αιώνος του απατεώνος.
Ο Γέροντας δεν πέθανε αλλά κοιμάται.
«Ο ύπνος», μας έλεγε, «είναι μικρός θάνατος και ο θάνατος μεγάλος ύπνος».
Ας μη κοιμούνται ήσυχοι οι κακοί αρχιερείς που βάλθηκαν να παραδώσουν την ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ μας στα χέρια του Πάπα. Από τον πατέρα Αυγουστίνο, αν και κεκοιμημένο, θα βρουν το μπελά τους. Ο λόγος του θα θερμάνει τις παγωμένες καρδιές των χριστιανών και θα εκδιώξει  τους προδότας της Πίστεως και της  Πατρίδος.

ΠΟΜΠΗ ΤΟΥ ΣΚΗΝΩΜΑΤΟΣ ΣΤΗΝ Ι. Μ. ΑΓ. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΦΗ

Το σκήνωμα του Γέροντος με πομπή 15 επισκόπων, εκατοντάδων ιερέων και χιλιάδων πιστών από τον Μητροπολιτικό ναό του Αγίου Παντελεήμονος, όπου είχε τεθεί για λαϊκό προσκύνημα, μεταφέρθηκε στην ιερά Μονή του Αγίου Αυγουστίνου, επισκόπου Ιππώνος. Στην Ιερά Μονή του Αγίου Αυγουστίνου δήλωσε από του άμβωνος στα εγκαίνια του ναού το 1997 ο επίσκοπος π. Αυγουστίνος ότι θέλει να ενταφιασθεί  μετά την κοίμησή του. Η ομιλία αυτή έχει αναρτηθεί στην ιστοσελίδα.

Στην Ιερά Μονή του Αγίου Αυγουστίνου εκκλησιαζόταν κάθε Κυριακή ο Γέροντας, έδινε την ευλογία του στους εκκλησιαζομένους χριστιανούς, και μοίραζε το αντίδωρο με το χέρι του, μέχρι και 2 ημέρες πριν από το εγκεφαλικό. Στις 1-8-2010 ήταν στον ναό του Αγίου Αυγουστίνου και μοίρασε αντίδωρο και στις 3-8-2010 έπαθε το βαρύ εγκεφαλικό.

____________________________________________________________

____________________________________________________________

ΘΑ ΤΟΛΜΗΣΟΥΜΕ

Θα τολμήσουμε τις επόμενες ημέρες να δώσουμε στους αναγνώστας κάποια στοιχεία από την ζωή του Γέροντος αγωνιστού Ιεράρχου που, όπως λένε πολλοί· «τέτοιες μεγάλες προσωπικότητες μιά φορά στα διακόσια χρόνια παρουσιάζονται».

Θα παρακαλέσουμε όσοι γνωρίζουν κάτι από την ζωή και τους αγώνας του π. Αυγουστίνου να μας το γράψουν και θα το δημοσιεύσουμε με το όνομά τους.

Για να γράψουμε το βιογραφικό του επισκόπου Αυγουστίνου χρειάζονται τόμοι ολόκληροι. Μέχρι στιγμής δεν τολμούσαμε να κάνουμε κάτι τέτοιο για δύο λόγους·

1ον    Διότι ήτο εν ζωή ο Γέροντας και

2ον    διότι πιστεύαμε και πιστεύουμε ότι όσα και αν γράψουμε για την περιπετειώδη ζωή του αγωνιστού ιεράρχου θα είναι πολύ λίγα και μικρά και θα τον αδικήσουμε.

Με την συναίσθηση αυτή θα αρχίσουμε από εδώ και στο εξής να δημοσιεύουμε στην ιστοσελίδα του Γέροντος κάποιο βιογραφικό και θέλουμε την βοήθειά σας. Μπορείτε να στέλνετε σκέψεις, σχόλια, και ό,τι γνωρίζετε για τον π. Αυγουστίνο.

Εμεις έχουμε πολύ μεγάλο υλικό, που θα το προσφέρουμε με αγάπη για να βλέπουν πιστοί και άπιστοι την παρουσία του Θεού στην ζωή του αγωνιστού ιεράρχου π. Αυγουστίνου Καντιώτου.

____________________________________________

ΑΠΟ ΡΟΥΜΑΝΙΚΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ
_____________________________________________

SLUJBA DE ÎNMORMÂNTARE A IERARHULUI FLORINEI-PĂRINTELE AUGUSTIN KANDIOTIS
august 31, 2010 Acvila Lasă un comentariu Mergi la comentarii.

EMOŢIONANTĂ PARTICIPARE A POPORULUI

Cu emoţii, dar şi cu aplauze şi-a luat rămas bun poporul din Florina, dar şi creştini ortodocşi de pretutindeni de la trupul respectabilului Stareţ, nevoitorului şi luptătorului ierarh, Părintele Augustin Kandiotis în ultima sa locuinţă.

Mii de oameni din toate părţile Eladei au ajuns în Florina ca să dea ultima sărutare adevăratului ierarh al Florinei, care şi-a jertfit „pentru sfânta credinţă în Hristos şi liberatatea patriei”.
Prin hotărârea tuturor corporaţiilor Florinei magazinele au fost închise luni, 31.08.2010.
Florina, aşa cum s-a spus, se simte acum mai săracă.

MARE A FOST ŞI PARTICIPAREA COPIILOR

Sute de copii cu părinţii lor au trecut şi pe la spitalul unde a fost bolnav Stareţul, dar şi pe la trupul său care a fost aşezat spre închinarea poporului timp de trei zile în Sfânta Mănăstire a Sfântului Augustin şi în Catedrala Mitropolitană a Sfântului Pantelimon din Florina.
Părinţii i-au adus nu ca să sărute mâna unui om grav bolnav, nici trupul unui mort, ci trupul unui sfânt recent al Bisericii noastre Ortodoxe şi să primească binecuvântarea lui.
Comportamentul comun al multor copii a fost ca după sărutare să stea în uşa rezervei unde era bolnav respectabilul Stareţ şi să nu plece. Îl priveau, iar unii, fără să le spună nimeni nimic, îşi luau rămas bun cu mânuţa lor de la marele ierarh.
Nevinovaţii ochi ai copiilor au văzut ceva şi pe o altă frecvenţă au înţeles că Stareţul neputincios, după cum se vede, va juca un rol important în Biserica Ortodoxă Luptătoare chiar şi după adormirea sa. Grăitoare este fotografia cu copiii mici care, după înmormântare, cu mânuţele lor netezeau pământul de pe mormânt.

STAREŢUL VA RĂMÂNE ÎN PRIMA LINIE A LUPTEI

Creştinii luptători să nu se întristeze că Părintele Augustin a plecat din Biserica Luptătoare, pentru că se află în cea Triumfătoare. Şi de acolo nu ne lasă singuri. Va avea o îndrăzneală mai mare la Dumnezeu şi va deveni ocrotitorul creştinilor ortodocşi luptători şi prigoniţi.
A lăsat un foarte mare arsenal duhovnicesc, care, dacă va fi pus în circulaţie, va arde centrele ierarhilor ecumenişti şi ale forţelor oculte, care pregătesc venirea lui antihrist.
Pagina de internet www.augustinos-kandiotis în acest scop a fost creată. Dacă unii vor ca pe viitor ea să dispară, să ştie că vom găsi o altă modalitate de a ne lupta. Cum? Stareţul spunea: Nu facem publice secretele luptei.

Există cărţi ale Stareţului, vechi şi noi, în care fiecare creştin poate să găsească tot ceea ce îi trebuieşte în lupta vieţii. Există mii de predici ale Părintelui Augustin scrise şi orale, din care foarte, foarte puţine au fost publicate până în clipa de faţă. Există sfaturi ale bătrânului Episcop şi răspunsuri la nedumeriri. Le vom publica transcrise după înregistrări, ca creştinii ortodocşi luptători ai acestui seducător veac XXI să prindă puteri.
Stareţul nu a murit, ci doarme.
Somnul nostru – spunea – este o moarte scurtă, iar moartea este un somn lung.
Să nu doarmă liniştiţi arhiereii cei răi care s-au hotărât să predea BISERICA noastră ORTODOXĂ în mâinile papei. Îşi vor afla beleaua cu Părintele Augustin, chiar dacă a adormit. Cuvântul său va încălzi inimile îngheţate ale creştinilor, iar aceştia îi va izgoni pe trădătorii credinţei şi ai patriei.

PROCESIUNEA CU TRUPUL MITROPOLITULUI

ÎN SFÂNTA MĂNĂSTIRE A SFÂNTULUI AUGUSTIN PENTRU ÎNGROPARE

Trupul Stareţului, însoţit de 15 episcopi, sute de preoţi şi mii de credincioşi din Catedrala Mitropolitană Sfântul Pantelimon, unde a fost expus spre închinarea poporului, a fost mutat în Sfânta Mănăstire a Sfântului Augustin, Episcopul Hyponei.
Părintele Episcop Augustin a declarat din amvon, la sfinţirea bisericii în 1997, că vrea să fie înmormântat după adormirea sa în Sfânta Mănăstire a Sfântului Augustin. Această predică a fost postată pe site.
În Sfânta Mănăstire a Sfântului Augustin, Stareţul venea la biserică în fiecare duminică, oferea binecuvântarea sa creştinilor prezenţi în biserică şi împărţea anaforă cu mâna sa, chiar şi cu două zile înainte de accidentul cerebral. Pe 1 august 2010 a fost prezent în Biserica Sfântului Augustin şi a împărţit anaforă, iar pe 3 august 2010 a pătimit un grav accident cerebral.

VOM ÎNDRĂZNI

Vom îndrăzni în zilele următoare să oferim cititorilor câteva date din viaţa bătrânului ierarh luptător, despre care, aşa cum zic mulţi: „Astfel de mari personalităţi se ivesc odată la 200 de ani”. Vom ruga pe toţi cei care cunosc câte ceva din viaţa şi lupta Părintelui Augustin să ne scrie spre publicare împreună cu numele lor.
Ca să scriem biografia Episcopului Augustin este nevoie de volume întregi. Până în clipa de faţă nu am îndrăznit să facem aşa ceva din două motive:

1. Pentru că Stareţul era în viaţă şi
2. Pentru că am crezut şi credem că oricât am scrie despre viaţa învolburată a nevoitorului ierarh, cele scrise vor fi foarte puţine şi mici şi-l vom nedreptăţi.
Cu acest simţământ vom începe de acum înainte să publicăm pe site-ul Stareţului o biografie şi vrem ajutorul dumneavoastră. Puteţi să trimiteţi gânduri, comentarii şi orice ştiţi despre Părintele Augustin.

Noi avem foarte mult material, pe care-l vom oferi cu iubire, ca şi cei credincioşi şi cei necredincioşi să înţeleagă prezenţa lui Dumnezeu în viaţa luptătorului ierarh – Părintele Augustin Kandiotis.