Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ ΚΑΝΤΙΩΤΗΣ

ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΕΚΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Tο πρώτο 10ημερον του Δεκεμβρίου 1996, έγιναν συγκέντρωσεις διαμαρτυρίας των συλλόγων των πολυτέκνων Δυτικής Mακεδονίας (1-12-1996) και Aθηνών (7-12-1996), ο σεβ. Mητροπολίτης Φλωρίνης π. Aυγουστίνος έστειλε την ακόλουθη προσφώνηση.

KATΩ TA XEPIA AΠO TOYΣ ΠOΛYTEKNOYΣ!

Aγαπητοί πολύτεκνοι!
Λόγω γήρατος αδυνατώ να παραβρεθώ εις την συγκέντρωσιν διαμαρτυρίας των συλλόγων σας.
Oι πολύτεκνες οικογένειες αποτελούν ιδιαιτέραν ευλογίαν δια την πατρίδα μας την Eλλάδα. Eίναι οι αιμοδόται αυτής. H πατρίδα μας κινδυνεύει από την υπογεννητικότητα. Oι Έλληνες έχομεν τα ολιγότερα παιδιά εις τα Bαλκάνια. Eθνικός κίνδυνος είναι η αποοφυγή της τεκνογονίας και οι εκτρώσεις.
Eάν θέλωμεν να ζήσει η πατρίδα μας, πρέπει να δοθούν κίνητρα εις τας πολυτέκνους οικογενείας. Tα επιδόματα και η ισόβιος σύνταξις της ηρωΐδος πολύτεκνης μάνας ήταν μία ελπίδα, μία παρηγοριά ότι η πατρίδα τους σκέπτεται.
Tα μέτρα όμως, τα οποία εξήγγειλε τελευταίως η κυβέρνηση, είναι εγκληματικά, καθήν στιγμήν επιδοοτεί να λειτουργήσει καζίνο τα οποία θα είναι βόμβα εις τα θεμέλια της κοινωνίας μας.
H κυβέρνησις πρέπει όχι μόνον να διατηρήσει τα χορηγούμενα βοηθήματα, αλλά και να τ’ αυξήσει περικόπτοντας άλλας περιττάς δαπάνας.
Tασσόμεθα εις το πλευρόν των πολυτέκνων και με την γεροντικήν μας φωνήν φωνάζομεν· μέχρι τα άστρα του ουρανού· Kάτω τα χέρια από τας πολυτέκνους οικογενείας!
Aγαπητοί πολύτεκνοι·

Eίμεθα εις το πλευρόν σας και θ’ αγωνισθούμε παντοιοτρόπως δια να ικανοποιηθούν τα δίκαια αιτήματά σας. Θαρσείτε, μη φοβείσθε. Έχετε  τον Θεόν μαζί σας.

Mετ’ εγκαρδίων ευχών
+O Φλωρίνης, Πρεσπών και Eορδαίας Aυγουστίνος

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ

ΕΙΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ

ΕΙΝΑΙ ΑΔΥΝΑΤΗ Η ΣΩΤΗΡΙΑ;

«Τα αδύνατα παρά ανθρώποις δυνατά εστι παρα τω Θεώ»

Είπεν ο Κύριος «Τα αδύνατα παρά ανθρώποις δυνατά εστι παρά τω Θεώ». Το άγιο και ιερό Ευαγγέλιο ομιλεί για έναν νέο, που ήτο και πλούσιος και άρχοντας. Δηλαδή, είχε τρία πλεονεκτήματα, που θεωρούνται σήμερα σπουδαία· η νεότης το ένα, ο πλούτος το δεύτερο και η εξουσία το τρίτο. Τι άλλο ήθελε; Η νεότης έχει τη φιληδονία, ο πλούτος τη φιλαργυρία και η εξουσία τη φιλοδοξία. Η φιληδονία, η φιλαργυρία και η φιλοδοξία είναι τα τρία δεινά, τα τρία κακά της ανθρωπότητας, η πηγή όλων των αθλιοτήτων.

Συμπαθής νέος

Με αυτά επάλευε ο νέος αυτός, αλλά, όπως λένε οι Πατέρες, ήτο συμπαθής, διότι άλλοι νέοι και τότε και τώρα μένουν τελείως αδιάφοροι στο μεγαλύτερο πρόβλημα της ζωής, που είναι η σωτηρία του ανθρώπου. Σπανιότατο παράδειγμα νέου, που να μην τον ελκύουν ούτε τα νιάτα, ούτε τα πλούτη, ούτε η δόξα, αλλά ο ουρανός. Μέσα σε 1000 ένας μπορεί να παρουσιαστεί τέτοιος. Γι’ αυτό ο νέος αυτός ρώτησε εναγωνίως το Χριστό: «Τι να κάνω, για να κληρονομήσω την αιώνια ζωή;». Άραγε, έχουμε εμείς τέτοια επιθυμία, για ν’ αποκτήσουμε την ουράνια Βασιλεία; Σπάνιο παράδειγμα. Και ο Χριστός, που είδε την καλή διάθεση του νέου, απάντησε ότι μπορεί και ότι είναι εύκολο ν΄ ανοίξει την πόρτα του Παραδείσου και να μπει στον Παράδεισο. Και του έδωσε το χρυσό κλειδί. Ποιο είναι αυτό το κλειδί; Η τήρησις των εντολών. Ο Κύριος εμνημόνευσε τις σπουδαιότερες εντολές, το «Ου κλέψεις», «Ου ψευδομαρτυρήσεις», «Ου φονεύσεις», «Ου μοιχεύσεις», «Τίμα τον πατέρα σου και την μητέρα σου» και «Αγάπα τον πλησίον σου ως σεαυτόν». Αλλά, ο νέος, που ποθούσε μια τελειοτέρα ζωή, δεν ικανοποιήθηκε. Προέβαλε εκ νέου το ερώτημα: «Τι μου υπολείπεται; Σε τι ακόμα υστερώ;». Και ο Κύριος τότε του έδειξε τη μεγάλη κορυφή της τελειότητος και του είπε: «Αν θέλεις να φύγεις από τον κάμπο και να υψωθείς ψηλά και να γίνεις μαθητής μου, πώλησε τα υπάρχοντά σου και δώσ’ τα στους φτωχούς και ακολούθησέ με». Τότε, ο νέος λυπήθηκε πάρα πολύ, γιατί δεν είχε δυνάμεις να πετάξει στην κορυφή αυτή της τελειότητος. Και ο Χριστός έλαβε αφορμή απ’ αυτόν τον νέο, που είχε μεν καλή διάθεση, αλλά στάθηκε μεγάλο εμπόδιο στην πορεία του για την άνω Βασιλεία η φιλαργυρία και είπε ότι είναι πιο εύκολο να περάσει καμήλα από μια τρύπα βελόνας, παρά να περάσει πλούσιος εις την Βασιλείαν των Ουρανών. Όταν τ’ άκουσαν αυτά οι μαθηταί του Χριστού, ανατρίχιασαν και του είπαν: «Αφού τόσο δύσκολα είναι τα πράγματα, τότε ποιος θα σωθεί;». Και ο Κύριος απήντησε: «Τα αδύνατα παρά ανθρώποις δυνατά εστι παρά τω Θεω».

Φωνάζουν «αδύνατον» ποιοί;

Θα σταματήσω στα λόγια αυτά που είπαν οι μαθηταί στο Χριστό ότι είναι αδύνατον να φτάσει κανείς τις κορυφές της τελειότητος. Αυτό το «αδύνατον» το ακούμε και σήμερα. Κουραστήκαμε να το ακούμε. Όσοι είναι εξομολόγοι, όσοι είναι ιεροκήρυκες, όσοι είναι επίσκοποι στον 20ον αυτόν αιώνα της μεγάλης διαφθοράς και κηρύττουν το Ευαγγέλιο τους λένε: «Αδύνατον να ζήσει κανείς χριστιανική ζωή». «Αδύνατον» φωνάζουν οι νέοι, «αδύνατον» οι πλούσιοι, «αδύνατον» λένε οι επιστήμονες, «αδύνατον» οι μεν, «αδύνατον» οι άλλοι.

«Αδύνατον» φωνάζουν και οι οικογενειάρχες, γιατί και η οικογενειακή ζωή δεν είναι παίξε – γέλασε. Είναι μια ψηλή κορυφή, είναι Όλυμπος, Άλπεις και Ιμαλάια. Βέβαια, παραπάνω απ’ αυτήν την κορυφή υπάρχει μια άλλη, που αγγίζει τα άστρα και είναι η παρθενική ζωή. Αλλά και η οικογενειακή ζωή, όταν δεν είναι ως συγκερασμός ζώων η όλη συμβίωση ή μία συνεταιριστική εταιρεία συμφερόντων, αλλά η οικογενειακή ζωή, όπως την περιγράφει το Ευαγγέλιο, είναι κορυφή. Και όταν πας να υποδείξεις τα καθήκοντα, που απαιτεί η τελειότης στους οικογενειάρχες, τότε απαντούν και λέγουν: «Αδύνατον να πραγματοποιηθεί αυτό το ιδεώδες της χριστιανικής οικογένειας στον εικοστό αιώνα». Και για να το εξηγήσω σαφέστερα. Λες στον έναν να νηστεύει οικογενειακώς την Τετάρτη, την Παρασκευή και τις άλλες μεγάλες νηστείες, που ορίζει η Εκκλησία μας και απαντά: «Άσ’ τα αυτά. Έχω οικογένεια, τα παιδιά θέλουν τροφή καλή. Δε θα κάνουμε το σπίτι μοναστήρι». Και έτσι καταλύεται η νηστεία μέσα στα σπίτια και είναι σπάνιο πράγμα να βρεις οικογένεια, που να τηρεί τον ίερο θεσμό της νηστείας. Λοιπόν, τι να απαντήσουμε σ’ αυτούς που θεωρούν αδύνατη την εφαρμογή της νηστείας στην οικογένεια και καταλύουν όλες τις ημέρες, χωρίς να κάνουν καμία διάκριση; Δε θ’ απαντήσω εγώ ως επίσκοπος, ούτε το Ευαγγέλιο, αλλά θ’ απαντήσει η ιατρική επιστήμη. Κάτω στην Αθήνα έγινε συνέδριο των καρδιολόγων όλης της Ελλάδος και παρατήρησαν ότι τελευταία παρουσιάστηκε έξαρσις των καρδιακών νοσημάτων των παιδιών. Τα καρδιακά νοσήματα προσβάλλουν κυρίως τους μεγάλους, τους γέροντες. Αν περάσουν τα 50 χρόνια, η καρδιά γηράσκει και χτυπά ανωμάλως. Αλλά τα παιδιά, που έχουν καινούργια καρδιά σαν λάστιχο, σαν καουτσούκ, σπάνιο πράγμα να προσβληθεί. Και όμως οι γιατροί παρατήρησαν ότι τελευταία αυξάνεται καταπληκτικώς ο αριθμός των παιδιών με καρδιακά νοσήματα και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι αυτό το κακό προέρχεται από το πολύ φαΐ. Γιατί το κάνετε αυτό στα παιδιά σας; Τα μπουκώνετε, τα έχετε συνεχώς κοντά στο ψυγείο, υπηρετείτε τις ιδιοτροπίες τους και τα κάνετε μεγάλο κακό. Κινδυνεύουν τα παιδιά σας να προσβληθούν από καρδιακά νοσήματα, όπως λένε οι γιατροί. Και είχε δίκαιο ο μέγας Βασίλειος που έλεγε: «Μάθε, μάνα, το παιδί από μικρό να νηστεύει Τετάρτη και Παρασκευή». Υπάρχουν παραδείγματα Αγίων καταπληκτικά. Νήπιον ήτο ένας Άγιος και δεν άγγιζε το μαστό της μάνας του Τετάρτη και Παρασκευή. «Έχω χριστιανική οικογένεια» σου λέει ο άλλος. Τι χριστιανική οικογένεια έχεις, όταν καταργείς στην οικογένειά σου τη νηστεία, η οποία αποδεικνύεται σωτήριον φάρμακον και υγείας φάρμακο για τα παιδιά. Εγώ αμφιβάλλω αν υπάρχουν οικογένειες, που εφαρμόζουν το θεσμό της νηστείας. «Είναι αδύνατον» λένε «να εφαρμοστεί αυτό». Ε, αφού είναι αδύνατον, τάιζε και μπούκωνε το παιδί σου, για να του κάνεις κακό. Είναι γεγονός ότι όσο τρώει ένα παιδί σήμερα, έτρωγαν άλλοτε πέντε παιδιά και είχαν υγεία. Τώρα το ψυγείο είναι ανοιχτό μέρα νύχτα και μεσάνυχτα ακόμη. Και έτσι μια αιτία της ολιγοτεκνίας είναι η λαιμαργία και η κατάλυση των νηστειών.

Λες στον άλλον να κάνει μιαν άλλη, πνευματική νηστεία αλλά σπουδαιοτάτη, για την οποία έχω μιλήσει και έχω γράψει κατ’ επανάληψη: «Κλείσε την τηλεόραση». Και σου λέει: «Είναι αδύνατον να γίνει αυτό. Η τηλεόρασις είναι πρόοδος. Εγώ ξέρω να κάνω εκλογή. Εγώ γνωρίζω πού θ’ ανοίξω και που θα κλείσω την τηλεόραση». Θα μπορούσα δια πολλών να σας αποδείξω τι συμφορά είναι η τηλεόραση, αλλά δεν είναι τώρα ανάγκη. Ένα μόνο σας λέω· μέσα στο σπίτι σας βάζετε τον διάβολο. Αν παρουσιαστεί ένας κακοποιός ή εάν έρθει ένας διεφθαρμένος άνθρωπος, δεν του ανοίγετε την πόρτα σας, αλλά με την τηλεόραση ανοίγετε την πόρτα σας σε όλους τους καλικαντζάρους και σ’ όλους τους διεφθαρμένους ανθρώπους και σ’ όλους τους διαβόλους. Μπαίνουν μέσα στο σπίτι σας και κάνουν συνεχώς πλύση εγκεφάλου και κάνουν κήρυγμα σατανικό καθημερινά, το πρωί, το μεσημέρι, το βράδυ, στη γυναίκα σας και στα παιδιά σας και στον κόσμο όλο. Και σας λέω το σύνθημα, που έριξε η Αμερική, η εφευρέτης της τηλεοράσεως: «Κλείστε τις τηλεοράσεις!». Αλλά εσείς τίποτα! Ελάχιστοι είναι εκείνοι που τ’ ακούν και εκφράζουν τις ευχαριστίες τους, που σώθηκαν από τα δαιμόνια της τηλεοράσεως. Λες στον έναν να νηστεύσει. Τίποτα. «Αδύνατον» φωνάζει. Λες στον άλλον «Κλείσε την τηλεόραση». «Υπερβολές είναι αυτά» σου απαντά. «Τον Καντιώτη θ’ ακούμε εμείς τώρα;».

Συμβουλεύεις τον άλλον να διαβάζει καθημερινά την Αγία Γραφή και σου λέει: «Αδύνατον! Δεν είμαι καλόγερος, για να το κάνω. Εσύ, που είσαι παπάς, να το διαβάζεις». Έτσι λέγουν και έτσι δυστυχώς απαντούν. Τι να πούμε σ’ αυτούς τώρα; Δε θ’ απαντήσω εγώ. Αντί για μένα θ’ απαντήσει ο ιερός Χρυσόστομος. Μας λέγει ο ιερός Χρυσόστομος: «Εάν ένας, που βρίσκεται στο μοναστήρι, χρειάζεται μια φορά να διαβάζει Ευαγγέλιο, εσύ, ο λαϊκός, 1000 φορές πρέπει να το διαβάζεις». Και μας το δικαιολογεί αυτό. «Ο μοναχός» λέει «είναι στο λιμάνι. Και όταν κάποιος είναι στο λιμάνι, δεν κινδυνεύει τόσο. Εσύ, όμως, ο οικογενειάρχης, που πλέεις στα πελάγη και στον Ατλαντικό ωκεανό και αντιμετωπίζεις 1000 προβλήματα διάβαζε το Ευαγγέλιο, για να μπορέσεις να τ’ αντιμετωπίσεις». «Δεν μπορώ» σου απαντά. «Αδύνατον» το ένα, «αδύνατον» το άλλο.

Λες στον οικογενειάρχη να μαζευτεί το βράδυ στο σπίτι του, ν’ ανάψει την καντήλα του, να μαζέψει τα παιδιά του κάτω από τις εικόνες και να κάνει οικογενειακή προσευχή. «Αδύνατον» σου λέει. Τι να πούμε, λοιπόν; Πού είναι η τελειότης της χριστιανικής ζωής; Και τώρα, ερχόμαστε σε κάτι δυσκολότερο. Πω, πω, πω! Εκεί μαζεύονται όλα τα δαιμόνια της κολάσεως.

Λες στον νέο που παντρεύτηκε: «Κάνε παιδιά. Είναι εντολή του Θεού». Αλλά τότε τους πιάνει όλη η αντίσταση του διαβόλου. Και ύστερα σου λένε είναι Χριστιανοί και κοινωνούν των Αχράντων Μυστηρίων. Είναι θεομπαίκτες αυτοί, αλλά βρίσκονται πνευματικοί, που τους επιτρέπουν τη Θεία Κοινωνία. Φτάσαμε σε τέτοια χάλια, με τα ένα – δύο παιδιά και η Ελλάς, το ένδοξο αυτό έθνος, θα σβήσει. Έχουμε τα λιγότερα παιδιά στα Βαλκάνια. Γίναμε γηροκομείο και, ενώ δεν κάνουμε τίποτα και ενώ δεν εφαρμόζουμε αυτή τη σαφή εντολή του Θεού, νομίζουμε ότι είμαστε Χριστιανοί. «Είναι αδύνατον» σου λένε «να κάνουμε πολλά παιδιά». Και είναι σπάνιο το φαινόμενο της πολυτεκνίας. Αυτά που είπαν οι μαθηταί στο Χριστό, ότι «Είναι αδύνατον να τα εφαρμόσουμε», το ακούμε σήμερα συνεχώς. «Αδύνατον» το ένα, «αδύνατον» το άλλο, «αδύνατον» το άλλο και στο τέλος η ταμπέλα μόνο μένει «Είμαι Χριστιανός». Και πίσω από το όνομα του Χριστιανού και της χριστιανικής οικογένειας, υπάρχει μία οικογένεια ειδωλολατρική.

Δεν θα απελπιστούμε

Και όπως μου είπε ένας ευλαβής παπάς: «Πάτερ μου, μην κοιμάσαι. Μη νομίζεις ότι υπάρχουν χριστιανικές οικογένειες. Και αυτές που λέγονται χριστιανικές, αν μπεις στο σπίτι τους και τις ζυγίσεις με το Ευαγγέλιο και δεις τι κάνουν από το πρωί ως το βράδυ και τα μεσάνυκτα ακόμη, παρά την ταμπέλα που έχουν, θα δεις πως όχι μόνο χριστιανικές δεν είναι, αλλά είναι οίκοι ανοχής». Και αυτά είναι τα θλιβερά συμπεράσματα. Αλλά δε θα απελπιστούμε.

Ομολογώ ότι εις τον αιώνα μας, μέσα σ’ αυτή την κόλαση που βρισκόμεθα, είναι δύσκολο μια οικογένεια να ζήσει χριστιανική ζωή και να εφαρμόσει το Ευαγγέλιο. Παλαιότερα, πριν από 100, 200 χρόνια, ήτο ευκολότερο. Αλλά το Ευαγγέλιο δεν έγινε για μια εποχή, έγινε για όλους τους αιώνας και για όλες τις εποχές. Και εφόσον σήμερα υπάρχει μια οικογένεια, που εφαρμόζει το Ευαγγέλιο στην τελειότητα, μπορούν να το εφαρμόσουν όλες. Υπάρχουν οικογένειες, βέβαια πολύ λίγες, που το εφαρμόζουν και είναι σαν τις Άλπεις, σαν τα Ιμαλάια, σαν τις μεγάλες κορφές των ορέων. Θαυμαστές είναι οι κορυφές των Άλπεων, των Ιμαλαΐων και του Ολύμπου, αλλά πιο θαυμαστή είναι μια χριστιανική οικογένεια με δέκα παιδιά. Την κοιτάζουν όλοι με θαυμασμό και λένε: «Πως κατόρθωσε αυτή να φτάσει σ’ αυτό το ύψος και εμείς δεν μπορέσαμε;». Είναι μοναστήρι η οικογένεια, είναι Άλπεις, είναι Ιμαλάια και τελειότης. Ανθρωπίνως αυτό είναι δύσκολο. Εσείς, που είστε οικογενειάρχες και παλεύετε με σωρεία προβλημάτων καθημερινών μέσα στην οικογένεια, γνωρίζετε τις δυσκολίες. Αλλά «Τα αδύνατα παρά ανθρώποις δυνατά εστι παρά τω Θεώ». Μόνο με τη δύναμη του Θεού θα νικήσετε τα εμπόδια. Το «αδύνατον» μπορεί να το λέει ο άπιστος, το «αδύνατον» μπορεί να το λέει ο ολιγόπιστος. Εσύ πιστεύεις; Αν πιστεύεις, μπρος, προχώρα! Αν δεν πιστεύεις, τα πάντα θα σου είναι δύσκολα. Πίστη μας χρειάζεται. Γι’ αυτό είπε ο Κύριος: «Εάν έχητε πίστιν ως κόκκον σινάπεως». Εάν έχετε πίστη ζωντανή, θερμή, ζωογόνο, καυστική, τότε θα πείτε στο βουνό «Φύγε» και θα το δείτε να ξεριζώνεται και να πέφτει στη θάλασσα. Θα δείτε να ξεριζώνονται τα εμπόδια τα μεγάλα και να εξαφανίζονται. Και έτσι με την πίστη τα βουνά γίνονται κάμποι. Και ενώ σκέπτεσαι, με τη βοήθεια του Θεού, ν’ ανεβείς στον Όλυμπο, βλέπεις το βουνό να χαμηλώνει, να γίνεται ίσιωμα και βαδίζεις σαν σε ευθεία οδό και «Τα αδύνατα παρά ανθρώποις δυνατά εστι παρά τω Θεώ». Συνεπώς, αυτό το «αδύνατον» δεν μπορεί να υπάρχει στο στόμα του πιστού. Πιστεύεις; Βάδισε στα δυσκολότερα και μη φοβάσαι. Έτσι να είστε. Τότε θα είστε χριστιανικές οικογένειες και όχι κατ’ όνομα. Διότι «Ου πας ο λέγων μοι, Κύριε, Κύριε» είναι δικός μου, αλλά αυτός που εφαρμόζει». Θέλω να σας ευχηθώ να μη διστάζετε να προχωρείτε, να προχωρείτε, να υψώνεστε παντού, να γίνετε μια ιδεώδης οικογένεια, να γίνετε η κατ’ οίκον εκκλησία. Αν δεν τα εφαρμόσετε, θα μοιάσετε στο νεανίσκο, που, όταν του είπε ο Χριστός «Πώλησον τα υπάρχοντά σου», έφυγε. Και ‘σεις ίδιοι είστε. Σας λένε: «Κάνετε παιδιά», «Κάντε προσευχή», «Διαβάστε το Ευαγγέλιο», «Νηστεύστε». Τίποτε. Τι Χριστιανοί είστε τότε. Λοιπόν, προσπαθήστε να εφαρμόσετε την τελειότητα της χριστιανικής ζωής. Να δείξετε παραδείγματα μεγάλα. Και μια οικογένεια, που ζει χριστιανική ζωή, φαίνεται ως όρος υψηλό, φαινόμενο στην κοινωνία. Μια τέτοια οικογένεια θαύμα είναι. Θαύμα, που συντελείται δια της δυνάμεως του Θεού και δια της θελήσεως της δικής σας. Προσεύχομαι να κάνετε χριστιανικές οικογένειες και όχι ψευτοοικογένειες και να μη μοιάσετε στο νεανίσκο, ο οποίος εκτελούσε μεν ορισμένες εντολές, αλλά όταν του υπέδειξε την κορυφή, εγκατέλειψε το Χριστό και έφυγε μακριά. Είθε ο Κύριος όλους να σας ενισχύει στο δύσκολο δρόμο μιας χριστιανικής οικογένειας.

+Επίσκοπος Αυγουστίνος

ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ ΚΑΝΤΙΩΤΗΣ

ΑΝ ΜΠΟΡΕΙΣ, ΣΤΟΝ ΑΙΩΝΑ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΑΠΙΣΤΟ,

ΝΑ ΓΕΝΝΗΣΕΙΣ ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΑΓΙΟΣ, ΝΑ ΠΑΝΤΡΕΥΤΕΙΣ

Θα σας πω κάτι πολύ σοβαρό και να έχετε το νου σας. Θα δώσετε λόγο μια μέρα στο Θεό. Δεν αρκεί μονάχα να γεννάτε παιδιά. Και η μάνα του αγίου Κοσμά γέννησε παιδί, αλλά δεν το κράτησε κοντά της, για να το παντρέψει και να δει εγγόνια και δισέγγονα. Δεν είναι, βέβαια, αμαρτία αυτό, αλλά υπάρχει και κάτι ανώτερο. Η μάνα του αγίου Κοσμά είναι ευλογημένη, που ο γιος της δεν έκανε φυσικά παιδιά, αλλά έκανε χιλιάδες πνευματικά παιδιά. Λοιπόν, αυτό που θα σας πω είναι σοβαρό.
Στη σημερινή εποχή που ζούμε, ο άγιος Κοσμάς παρακαλεί και έχει αξίωση από τον ουρανό να βγουν και άλλοι αγίοι Κοσμάδες. Όχι απλώς να τον έχουμε εκεί στην εικόνα και να τον βλέπουμε, αλλά να βγουν και νέοι Κοσμάδες, που θα εργαστούν ιεραποστολικώς μέσα στο λαό μας. Να γίνουν ιερείς σαν τον άγιο Κοσμά. Αν είχαμε δέκα χιλιάδες παπάδες σαν τον άγιο Κοσμά, χαρά στην Ελλάδα· παράδεισος και «οὐρανὸς πολύφωτος» θα ήταν η Ελλάς. Να βγουν ιεραποστολικά πρόσωπα και να δουλέψουν μέσα στις ενορίες μας, με την πνοή του αγίου Κοσμά.
Και όχι μόνο στο εσωτερικό της Ελλάδος να μείνουν, αλλά μέχρι το εξωτερικό να πάνε. Στην Αυστραλία, στην Αφρική, στας Ινδίας, στην Κορέα και σ’ άλλα μέρη ζητούν ιεροκήρυκας, αλλά τίποτα δεν έχουμε να στείλουμε. Οι μανάδες τα παιδάκια τους θέλουν να γίνουν δάσκαλοι, καθηγηταί … Δεν δίνουν ένα παιδί να γίνει ιεραπόστολος, δεν θέλουν το παιδί τους να γίνει άγιος Κοσμάς.
Ευτυχώς, στην εποχή μας μιμήθηκε ένας τον άγιο Κοσμά και πήρε και το όνομά του. Είναι παιδί φτωχιάς αλλ’ εντίμου οικογενείας από τη Θεσσαλονίκη, Ασλανίδης στο όνομα, που πριν είκοσι χρόνια ήταν εδώ στη Φλώρινα. Αυτός έχτισε το Σταυρό (στο λόφο κοντά στη Σιταριά Φλωρίνης) αλλά και κάποιον άλλο πολύ μεγαλύτερο (στο ύψωμα 1020 της Φλωρίνης) και κατόπιν έφυγε και πήγε στην Αφρική. Εκεί εδίδαξε και βάπτισε 3000 ανθρώπους και μαρτύρησε· είχε μαρτυρικό θάνατο. Ευτυχισμένη είναι η μάνα του!
Ποιες από σας τις μανάδες θα φιλοτιμηθούν να δώσουν ένα παιδί στην Εκκλησία, που έχουμε απόλυτον ανάγκη, τόσο για την εσωτερική όσο και την εξωτερική ιεραποστολή; Δεν μπορείτε να καταλάβετε εσείς οι μανάδες τι μεγάλο πράγμα είναι να δώσετε ένα παιδί στο Χριστό. Θα σας μνημονεύουν γενεές γενεών. Να τώρα, τον Κοσμά τον Ασλανίδη· αναφέρουν το όνομά του στην Αφρική και κλαίνε. «Ευλογημένη» λένε «η μάνα του!». Πήγε κάτω εκεί ο πατέρας του και του φιλούσαν οι άγριοι τα πόδια.
Ναι, ναι, ναι! Αναθρέψτε τα παιδιά σας, για να γίνουν ιεραποστολικά πρόσωπα και θα είναι εις μνημόσυνόν σας αιώνιο. Εις την Ρωσία, ένας νέος 25 χρονών πήγε σ’ ένα ρώσο στάρετς (διδάσκαλο) – έχουν σπουδαίους πνευματικούς πατέρας, εξομολόγους οι Ρώσοι – και του λέει:
-Δάσκαλε, πατέρα, να παντρευτώ;
-    Μεγάλο είναι το θέμα που με ρωτάς. Άσε, παιδί μου, να το σκεφτώ.
Πέρασε μια βδομάδα. Ο νέος ξαναπήγε να τον ρωτήσει και ο γέροντας του λέει:
-    Περίμενε λίγο ακόμα, γιατί δεν άκουσα καμιά φωνή.
Περίμενε δεύτερη και τρίτη εβδομάδα. Και τότε απαντά στο νέο:
-    Άκουσα κάτι από τον ουρανό. Ξέρεις τι μου είπε; Αν μπορείς, εις τον αιώνα αυτόν τον κατηραμένο και άπιστο, να γεννήσεις παιδί και να γίνει άγιος, τότε να παντρευτείς· εάν, όμως, δεν μπορέσεις και γίνει το παιδί σου λωποδύτης, κλέφτης, βλάσφημος, άπιστος και άθεος, μην παντρευτείς.
Δεν είναι απλώς να γεννήσετε παιδιά, αλλά να δώσετε τα παιδιά σας στο Θεό, να τα αφιερώσετε.
Εύχομαι, λοιπόν, την αγία αυτή ημέρα, που τελέσαμε το μνημόσυνο του αγίου Κοσμά, του νεομάρτυρος αυτού, ο οποίος μαρτύρησε υπέρ πίστεως, υπέρ της αγίας μας Ορθοδοξίας, εύχομαι και άλλα παιδιά να εμπνευσθούν από το παράδειγμά του και να γίνουν ιεραπόστολοι· και να πάνε στην Αφρική, να πάνε στας Ινδίας, να πάνε στην Κορέα, αλλά και έδω στην Ελλάδα, που οι άνθρωποι ζούνε στο βαθύ σκοτάδι. Έχουμε ανάγκη ιεραποστολής και ο Θεός να ακούσει τους αναστεναγμούς μας και τας προσευχάς μας και ν’ αλλάξει τα μυαλά των γυναικών, των μανάδων.
Στα Γρεβενά – πω, πω! -  κάποια μάνα κόντεψε να με σκοτώσει! Έβγαινε στα παράθυρα και φώναζε: «Ανάθεμά τον! Δεν σπούσε το πόδι του και ήρθε εδώ, για να πάρει το παιδί μου…». Εγώ πήρα το παιδί της; Μου ‘ρχεται να σηκωθώ να φύγω, να πάω στο Άγιον Όρος και να κρυφτώ σε καμιά σπηλιά.
Σπάνιο παράδειγμα μάνας που να χαρεί γιατί το παιδί της αφιερώθηκε στο Θεό. Μέσα στις χίλιες μία. Βέβαια, χαίρεται, όταν το παιδί της παντρεύεται και ύστερα από ένα μήνα … παίρνει διαζύγιο. Α, αυτό είναι ωραίο πράγμα στην εποχή μας!
Λοιπόν, δεν είμαι εναντίον του γάμου. Ευλογώ τον γάμο, που είναι Μυστήριο. Αλλά εύχομαι κάτι ανώτερο να ζητάτε από το Θεό. Ο άγιος Κοσμάς το ζητούσε χάρη· να θυσιαστεί για το Χριστό!

Δευτερολογία στην εκκλησία του αγίου Κοσμά Σιταριάς Φλωρίνης, στις 24 -8 -1989

ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΚΟΣΜΑ ΤΟΥ ΑΙΤΩΛΟΥ ΠΕΡΙ ΓΑΜΟΥ

Πως γίνεται ο γάμος των χριστιανών ευλογημένος και πως γίνεται καταφρονημένος, δεν είναι εδικόν μου έργον να ηξεύρω και να το διδάσκω· εγώ πρέπει να ηξεύρω την καλογερικήν μου να σωθώ. Eίναι άπρεπον ο  καλόγερος να διδάσκει περί γάμων. Mα πάλιν από το άπρεπον εβγαίνομεν κέρδος. Eκείνο όπου ήθελα να σου είπω εγώ, παιδί μου, έπρεπεν ο πατέρας σου και η μητέρα σου να σου τα ειπή. Mα επειδή εκείνοι δεν ηξεύρουν να σου τα είπουν, σου λέγω παραμικρόν, ζήτησε και από λόγου σου να μάθεις τα πολλά.

Άκουσε παιδί μου· όταν θέλεις να υπανδρευθείς, να ζητήσεις, πρώτον, γυναίκα να μην είναι από την συγγένειά σου, όπου το εμποδίζει ο νόμος της Eκκλησίας· δεύτερον, να έχει τον φόβον του Θεού εις την ψυχήν της· και τρίτο, να είναι στολισμένη με εντροπήν. Eπήρες γυναίκα πτωχή, επήρες σκλάβα· επήρες γυναίκα πλούσια, έγινες εσύ σκλάβος, επήρες ραβδί της κεφαλής σου  Πρώτον να εξομολογείσθε και να στεφανώνεστε εις την εκκλησίαν….

…Kαι να είναι ο άνδρας ωσάν βασιλεύς και η γυναίκα ωσάν βεζίρης, ήτοι ο άνδρας ωσάν κεφαλή και η γυναίκα ωσάν σώμα, τότε ευλογεί ο Θεός τον άνδρα και την γυναίκα και τα παιδιά σας και δεν σας κολλά κανένα κακό πράγμα, μήτε αμποδέματα, μήτε γητεύματα, μήτε κανένα. Έτσι περνάτε και εδώ  καλά και πηγαίνετε και εις τον παράδεισον να χαίρεστε πάντοτε. Kαι πλέον εξουσίαν δεν έχετε να χωρίζεστε και μόνον ο θάνατος και η πορνεία σας χωρίζει».

Bιβλίο Mητροπολίτου Φλωρίνης Aυγουστίνου Kαντιώτου «KOΣMAΣ O AITΩΛOΣ»,

+ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ ΚΑΝΤΙΩΤΗΣ

Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΔΩΡΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΣΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ

Ένα, αγαπητοί, ένα απ’ τα πιο πολύτιμα αγαθά που ‘δωσε ο Θεός στον άνθρωπο είναι η ελευθερία. Ο άνθρωπος είναι ελεύθερος να εκλέξει ό,τι θέλει. Μπορεί βέβαια αυτό που θέλει να μην είναι για το συμφέρον του, αλλ’ η χριστιανική ηθική δεν επιτρέπει να τον πιέσουν οι άλλοι για να κάνει αναγκαστικά το καλό. Οι άλλοι οφείλουν να τον συμβουλέψουν, να παρουσιάσουν τα θλιβερά αποτελέσματα που θα έχει μια κακή εκλογή του, αλλά τελικά, αν αυτός διαφωνεί, δεν πρέπει να τον πιέσουν. Το καλό που γίνεται με τη βία χάνει την αξία του κι’ ο άνθρωπος που πιέζεται αντιδρά και γίνεται χειρότερος. Ο ίδιος ο Θεός, που δημιούργησε τον άνθρωπο και του ‘δωσε το μεγάλο αυτό προνόμιο της ελευθερίας, σέβεται, αν επιτρέπεται η έκφρασης, την ελευθερία του ανθρώπου. Μπροστά σου ω άνθρωπε, λέει ο Θεός, έβαλα το νερό και τη φωτιά διάλεξε και πάρε. Αν βάλεις το χέρι σου στο νερό, θα δροσιστείς· αν το βάλεις στη φωτιά, θα καείς. Σου έδωσα μυαλό, για να κρίνεις ποιο σε ωφελεί και ποιο σε βλάπτει.

Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ EXEI ΟΡΙΑ

Αλλά θα πει κανείς, αν αφήσουμε τους κακούργους να κάνουν ό,τι θέλουν, τότε αυτοί θα σφάξουν και θα ρημάξουν τον κόσμο. Γι’ αυτούς που νομίζουν πως μονάχα αυτοί έχουν την ελευθερία να κάνουν ό,τι θέλουν και δεν σέβονται την ελευθερία των άλλων, γι’ αυτούς τους κακοποιούς υπάρχει εξουσία, που λέγεται κράτος.

Υπάρχουν σ’ όλα τα κράτη αστυνομίες, δικαστήρια, φυλακές. Αν το κράτος κάνει καλή χρήση της εξουσίας του, τότε το κακό περιορίζεται κι’ οι άνθρωποι με την τιμωρία διδάσκονται πως η ελευθερία έχει τα όριά της, που αν τα ξεπεράσει ο άνθρωπος, δεν μπορεί παρά να προκαλέσει την αντίδραση της οργανωμένης κοινωνίας και να υποστεί τις τιμωρίες των κακών του πράξεων.

ΠΟΙΟΙ ΕΦΑΡΜΟΖΟΥΝ ΤΑ ΩΡΑΙΑ ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

Όπως βλέπετε, το θέμα της ελευθερίας είνε πολύ λεπτό. Πολλοί φωνάζουν «Ζήτω η ελευθερία», «Ζήτω η δημοκρατία». Αλλά πόσοι στη ζωή τους σαν άτομα και οικογενειάρχες εφαρμόζουν τα ωραία διδάγματα περί δημοκρατίας και ελευθερίας. Πόσοι σέβονται την ελευθερία των άλλων; Δυστυχώς λίγοι είναι εκείνοι που όχι μονάχα με λόγια αλλά και με έργα αγαπάνε την δημοκρατία και την ελευθερία. Ονομάζονται δημοκράτες, αλλά στα πράγματα είναι δικτάτορες. Θέλουν να ‘ναι αυτοί ελεύθεροι και να κάνουν ό,τι θέλουν, αλλά στους άλλους δεν επιτρέπουν ελευθερία. Στην αρχαία εποχή υπήρχε ένας άνθρωπος, που απ’ το πρωί ως το βράδυ φώναζε για τη δημοκρατία. Αλλ’ ένας που τον ήξερε πως ζούσε, έκανε τα αποκαλυπτήριά του. -Ακούτε, είπε στους συμπολίτες του, ακούτε αυτόν που φωνάζει στους δρόμους και στις πλατείες Δημοκρατία; Ψέματα λέει. Εξω κάνει το δημοκράτη, στο σπίτι του μέσα είναι δικτάτορας.

Αυτό που συνέβη στην αρχαία εποχή συμβαίνει δυστυχώς και σήμερα με τους πολλούς που φωνάζουν Δημοκρατία, αλλά δημοκρατία στις σχέσεις τους με τους άλλους ανθρώπους δεν εφαρμόζουν. Ας αναφέρουμε δύο-τρία παραδείγματα.

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ

Να ένας οικογενειάρχης. Έχει γυναίκα και παιδιά. Στην οικογένεια μέσα παρουσιάζονται διάφορα ζητήματα. Αυτός βέβαια σαν αρχηγός της οικογενείας έχει ευθύνη και γι’ αυτό η γνώμη του πρέπει να λαμβάνεται σοβαρά υπ’ όψιν. Αλλ’ αν θέλει να διοικεί το σπίτι του όχι με αυταρχικό τρόπο αλλά με αγάπη και στοργή, με σεβασμό της ελευθερίας όλων, πρέπει να ρωτάει και ν’ ακούει και τις γνώμες όλων των μελών της οικογενείας και με τρόπο να προσπαθεί να μην επιβάλλει την γνώμη σαν γνώμη μονάχα προσωπική του, αλλά σαν γνώμη των περισσοτέρων. Η γυναίκα, που σηκώνει κι’ αυτή τα βάρη της οικογενείας, έχει κι’ αυτή γνώμη, και τα παιδιά έχουν κι’ αυτά γνώμη. Κι’ αυτό ακόμη το νήπιο με την αθώα του καρδιά ίσως να πεί κάτι, που όσο αστείο κι’ αν φαίνεται, μπορεί νάναι χρήσιμο. Σε μερικές περιπτώσεις μπορεί νάναι αυτό μια εκδήλωσις της σοφίας του Θεού, που όχι μονάχα με σοφούς, αλλά και με νήπια λαλεί στον κόσμο. Ας ακούει λοιπόν ο οικογενειάρχης με υπομονή τις κρίσεις και τις γνώμες όλων των μελών της οικογενείας.

Αλλά τούτο σε πολύ λίγα σπίτια γίνεται. Γίνεται στα σπίτια που έχουν καλλιέργεια χριστιανική. Στα περισσότερα σπίτια ο οικογενειάρχης είναι δικτάτορας. Δεν ρωτάει κανέναν. Ότι αυτός μόνος του κρίνει σωστό, αυτό και επιβάλλει αναγκαστικά σ’ όλη την οικογένειαα. Σ’ αυτή τη δικτατορική διοίκηση είναι επόμενο να αντιδρά και η γυναίκα και τα παιδιά. Και μεν τώρα να μην εκδηλώνουν την αντίδρασή τους Ερχονται όμως στιγμές που η εσωτερική αντίδρασης γίνεται και εξωτερική και λόγια σκληρά ανταλλάσσονται και φιλονεικίες γίνονται. Και ενώ έτσι συμπεριφέρεται μέσα στο σπίτι του ο οικογενειάρχης, όταν βγεί έξω και παει στο καφενείο και συναντήση εκεί τους συγχωριανούς του, θ’ αρχίσει να μιλάει εναντίον όλων των τυραννικών καθεστώτων. Τυραννος αυτός μέσα στο σπίτι του, δημοκράτης έξω. Δηλαδή ο ίδιος άνθρωπος παρουσιάζεται με δύο προσωπεία, με δυό μάσκες.

Η ΜΕΙΟΨΗΦΙΑ ΖΗΤΑ ΝΑ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ΣΤΗΝ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ

Θέλετε να δείτε και έναν άλλο, που ενώ είναι τυραννικός, κάνει το φιλελεύθερο και το δημοκράτη; Αν αγαπάτε πηγαίνετε σε μια συνέλευσι των μελών ενός σωματείου. Είναι 100 μέλη. Το κάθε ένα απ’ αυτά έχει τη γνώμη του, που πρέπει να είναι σεβαστή. Αλλά μερικοί, που καυχώνται μάλιστα για τα δημοκρατικά τους ιδεώδη φωνάζουν και διαμαρτύρονται διαρκώς, και ενώ είναι μειοψηφία, ζητούν να επιβάλουν τη γνώμη τους σ’ όλη τη συνέλευσι. Να την επιβάλουν με βίαιο τρόπο. Λίγοι αυτοί, έχουν την απαίτηση να διοικούν τούς πολλούς. Αυτή είναι μια εικόνα ολιγαρχίας.

Η ΠΑΠΙΚΗ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ

Αλλ’ ας αφήσουμε τα σπίτια, τα σωματεία, τις αδελφότητες και τα κράτη, κι ας έρθουμε στην Εκκλησία. Η Εκκλησία είναι το θείο καθίδρυμα που ίδρυσε ο Χριστός. Στηρίζεται πάνω στην ελευθερία. Ο Χριστός δεν πίεσε κανέναν άνθρωπο για να γίνει οπαδός του. Ο Χριστός είναι εκείνος που είπε «Όποιος θέλει, ας με ακολουθήσει». Η Εκκλησία είναι και πρέπει να είναι το πιο φιλελεύθερο πολίτευμα που υπάρχει. Αλλά δυστυχώς τα λόγια του Χριστού τα ξέχασε ένα μέρος της Χριστιανοσύνης που κατοικεί στη Δύση, τα ξέχασε ο Πάπας. Αυτός λέει «Εγώ είμαι η Εκκλησία, εγώ είμαι ο απόστολος Πέτρος, εγώ είμαι το παν. Χωρίς τη δική μου θέλησι δεν γίνεται τίποτε…». Και το φρόνημα αυτό, που τόσο αντιστρατεύεται στο γνήσιο χριστιανικό πνεύμα, είναι η σπουδαιότερη αιτία που η Εκκλησία της Δύσεως είναι χωρισμένη απ’ τη δική μας, την Ορθόδοξη. Στη δική μας Εκκλησία δεν υπάρχει Πάπας. Τα ζητήματα δεν τα λύει ένας μονάχα. Λύνονται συνοδικά, με Τοπικάς και Οικουμενικάς Συνόδους.

Αλλά, για να λέμε την αλήθεια, και στη δική μας Εκκλησία υπήρξαν και υπάρχουν ακόμα κληρικοί, Μητροπολίται και Αρχιεπίσκοποι, που θέλουν να διοικούν την Εκκλησία ολιγαρχικά, χωρίς να λαμβάνουν υπ’ όψιν τη γνώμη των άλλων. Λένε κι’ αυτοί με τα έργα τους αυτό που λέει ο Πάπας· «Εγώ είμαι η Εκκλησία». Απ’ τους άμβωνες και τους θρόνους κηρύττουν ελευθερία αλλά μέσα στη διοίκηση εφαρμόζουν παπικό σύστημα και σε μερικές περιπτώσεις αποδεικνύονταο χειρότεροι κι’ απ’ τον Πάπα.

ΑΝ ΑΓΑΠΟΥΜΕ ΤΗΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΘΑ ΕΦΑΡΜΟΖΟΥΜΕ ΤΑ ΩΡΑΙΑ ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΤΗΣ

Όλοι μας, αγαπητοί, θέλουμε ελευθερία και δημοκρατία και κατηγορούμε τη δικτατορία σαν σύστημα τυρανικό. Αλλ’ όπως απέδειξε η μικρή έρευνα που κάναμε, όλοι μας μικροί και μεγάλοι, έχουμε τάσεις ολιγαρχίας. Θέλουμε να διατάζουμε και να εξουσιάζουμε τους άλλους και δεν σεβόμαστε την ελευθερία τους. Αν είμαστε λοιπόν οπαδοί της ελευθερίας και της δημοκρατίας, ας είμαστε τίμιοι με τον εαυτό μας. Ας εφαρμόζουμε τα ωραία διδάγματα περί ελευθερίας στις σχέσεις μας με τους άλλους ανθρώπους. Διαφορετικά θάμαστε οι χειρότεροι υποκριταί.

+ Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης

+ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ ΚΑΝΤΙΩΤΗΣ

«ΤΙΣ ΕΣΤΙ ΜΟΥ ΠΛΗΣΙΟΝ;» (Λουκ. 10,29)

Ο Θεός αγαπητοί μου, έπλασε τον άνθρωπο κοινωνικό· τον έβαλε να ζει με άλλους. Γι’ αυτό ο άνθρωπος στενοχωριέται όταν μένει μόνος, νιώθει μοναξιά. Πλησίον του πρέπει να είναι οι γονείς, τ’ αδέρφια, οι συγγενείς, οι φίλοι του. Προ παντός δε στο αντρόγυνο πλησίον πρέπει να είνε ο άντρας για τη γυναίκα και η γυναίκα για τον άντρα, αφού με το ιερό μυστήριο του γάμου ενώνονται με ακατάλυτο δεσμό και δεν είναι πλέον δύο αλλά μία σάρκα.

Σήμερα δυστυχώς οι δεσμοί αυτοί δεν είναι ισχυροί. Ούτε ο δεσμός του γάμου. Στους εκατό γάμους οι εικοσιπέντε διαλύονται και οι υπόλοιποι δεν έχουν τελεία αρμονία. Τέτοια αγάπη και ενότης υπήρχε παλαιότερα στα αντρόγυνα, που το πρωί πέθαινε ο άντρας και το βράδυ πέθαινε η γυναίκα. Που είναι σήμερα η αγάπη αυτή! Έρχονται στιγμές που ο άνθρωπος μένει μόνος. «Και οι εγγιστά μου από μακρόθεν έστησαν», και οι πιο κοντινοί μου δηλαδή πήραν αποστάσεις, απομακρύνθηκαν από μένα (ψαλμ. 37,12).

Θ’ απατηθείς πολύ αν νομίζεις ότι πλησίον σου είναι το παιδί σου κι ότι θα μείνει κοντά σου να σε γηροκομήσει. Πόσα παιδιά δεν εγκαταλείπουν τους γονείς ή τους στέλνουν σε γηροκομεία! Πλησίον μας πρέπει να είναι η μάνα, η σύζυγος, ο σύζυγος, τα παιδιά, οι συγγενείς, οι φίλοι, οι συμπατριώτες μας. Δυστυχώς πολλές φορές δεν είναι, είναι μακριά μας.

Ο μόνος που μένει αληθινά πλησίον, ο ιδεώδης πλησίον, είναι ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός. Σαμαρείτη τον έλεγαν οι εχθροί του, έτσι τον αποκαλούσαν περιφρονητικά οι φαρισαίοι. Αλλ’ αυτός κατέβηκε από τον ουρανό, βρήκε τον πληγωμένο από τους ληστάς άνθρωπο για να τον θεραπεύσει. Λησταί είναι οι πονηροί λογισμοί, τα πάθη, οι κακοί άνθρωποι· ληστής προ παντός είναι ο σατανάς.

Αιμορραγεί ο άνθρωπος και ζητά τον πλησίον. Και ο Χριστός έρχεται κοντά στον πληγωμένο, τον περιποιείται, και τον οδηγεί στο πανδοχείο, που είναι η Εκκλησία με τα άγια μυστήριά της. Ο Χριστός είναι ο ιδεώδης πλησίον…

Ο Χριστός είναι ο πλησίον κάθε ανθρώπου… Και αν σ’ εγκαταλείψουν όλοι, εσύ πές·

«Κι αν δεν μου μείνει εντός του κόσμου / που ν’ ακουμπήσω, να σταθώ, / εκεί ψηλά είν’ ο Θεός μου  πως ημπορώ ν’ απελπισθώ;» (Γ. Βερίτης)

(Αποσπάσματα ομιλίας επισκόπου Αυγουστίνου Καντιώτου, Πτολεμαϊδα 15-11-1992)

+ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ ΚΑΝΤΙΩΤΗΣ

AΓAΠΗ ΕΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

―H γυναίκα να περιποιείται τον εαυτό της και να έχει και 15 φουστάνια στο σπίτι, ενώ τώρα συμβαίνει το αντίθετο. Eίναι απεριποίητη στο σπίτι και μόνο όταν βγαίνει έξω περιποιείται, για να αρέσει στους άλλους.
―Mην έχετε εμπιστοσύνη στην σεξουαλική αγάπη.
―Όταν αρχίζει το αντρόγυνο να λέει, το δικό μου και το δικό σου, αρχίζουν τα διαζύγια.
Eσείς εδώ να εφαρμόσετε· αγάπη εν αληθεία.

(Συμβουλές από επίσκοπο π. Aυγουστίνο Kαντιώτη, στην Kατασκήνωση 4-7-88 περίοδο Λυκείου)