Αυγουστίνος Καντιώτης



Archive for the ‘ΣYNEΡΓATΗΣ MAΣ K.Θ.’ Category

ΣΤΗ ΜΕΛΒΟΥΡΝΗ ΣΕ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΝΑΟ, ΘΑ ΒΑΠΤΙΣΗ ΕΝΑ ΖΕΥΓΑΡΙ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΩΝ ΤΟ ΜΩΡΟ. ΑΠΟΡΙΑ OΡΘΟΔΟΞΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥ ΑΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ ΑΥΤΗ Η ΒΑΠΤΙΣΗ ΑΠΟ ΤΕΤΟΙΑ ΠΡΟΣΩΠΑ, ΠΟΥ ΠΑΡΙΣΤΑΝΟΥΝ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ & Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ 2) ΚΑΙ ΛΙΓΗ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΥΝΕΡΓΑΤΗ ΜΑΣ Κ.Θ., ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ «ΣΚΟΤΩΝΟΥΜΕ» ΤΑ ΡΗΜΑΤΑ ΑΓΩ & ΕΧΩ

author Posted by: Επίσκοπος on date Δεκ 5th, 2019 | filed Filed under: ΑΝΤΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΑ, ΣYNEΡΓATΗΣ MAΣ K.Θ.

ΔΥΟ e-mail ANAΓNΩΣTOY MAΣ & Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ

1. Subject: Βαπτιση
Message Body:

  • 1. Χαίρετε μπορείτε να μας ενημερώστε αν ένα ομοφυλόφιλο ζευγάρι που έχει υιοθετήσει ένα μικρό παιδί, αν μπορεί να πάει να το βαπτίση;
    Καὶ  β) e-mail μετα τὴν ἀπάντηση
    2. Σας ευχαριστώ πολύ, απλά ταραχτήκαμε όταν ακούσαμε ότι εδώ στη Μελβούρνη και σε ορθόδοξο ναό θα γίνη η βάπτιση στις 15 Δεκεμβρίου.
    Δυστυχως το μικρό παιδί είναι παρμένο από την Βραζιλία, μετά από παραχωρήσει σπέρματος, σ’ έναν από τους δυο ομοφυλόφιλους. Δεν ξέρω τι να πω!!!!

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Οἱ Ἐκκλησία μας καθιέρωσε τὸν νηπιοβαπτισμό γιὰ τοὺς Ὀρθοδόξους γονείς, ποὺ σέβονται τὶς ἀρχὲς τοῦ Εὐαγγελίου καὶ τὰ μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας μας.
Ὁ γάμος εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ 7 Μυστήρια. Ἡ Ἐκκλησία μας εὐλογεῖ τὸ γάμο ἀνδρα μὲ γυναῖκα καὶ εὔχεται τὴν τεκνογονία. Τὴν ὁμοφυλοφιλία ὄχι μόνο δὲν τὴν εὐλογεῖ, ἀλλὰ καὶ τὴν καταδικάζει ἡ Ἁγία Γραφή.

Διαβάστε τὴν πρὸς Ρωμαίους ἐπιστολή, α, 26-28:

  • «Διὰ τοῦτο παρέδωκεν αὐτοὺς ὁ Θεὸς εἰς πάθη ἀτιμίας. αἵ τε γὰρ θήλειαι αὐτῶν μετήλλαξαν τὴν φυσικὴν χρῆσιν εἰς τὴν παρὰ φύσιν,  ὁμοίως δὲ καὶ οἱ ἄρσενες ἀφέντες τὴν φυσικὴν χρῆσιν τῆς θηλείας ἐξεκαύθησαν ἐν τῇ ὀρέξει αὐτῶν εἰς ἀλλήλους, ἄρσενες ἐν ἄρσεσι τὴν ἀσχημοσύνην κατεργαζόμενοι καὶ τὴν ἀντιμισθίαν ἣν ἔδει τῆς πλάνης αὐτῶν ἐν ἑαυτοῖς ἀπολαμβάνοντες. Καὶ καθὼς οὐκ ἐδοκίμασαν τὸν Θεὸν ἔχειν ἐν ἐπιγνώσει, παρέδωκεν αὐτοὺς ὁ Θεὸς εἰς ἀδόκιμον νοῦν, ποιεῖν τὰ μὴ καθήκοντα..».

Στὴν Παλαιὰ Διαθήκη ἡ τιμωρία εἶναι φοβερὴ γιὰ αὐτὰ τὰ σιχαμερὰ ἁμαρτήματα. (Διαβάστε Γένεση 19, 4-29).

  • Ὁ Θεὸς κατέστρεψε δύο πόλεις τὰ Σόδομα και τα Γόμορρα ἐξ αιτίας αὐτῶν τῶν φρικτων ἁμαρτημάτων, στο νότιο άκρο της Νεκράς θάλασσης.

Ἀν ἔχετε γνωστοὺς καὶ τοὺς ἀγαπᾶτε φροντίστε νὰ διορθώσουν αὐτὸ τὸ φοβερὸ ἁμάρτημα, ποὺ τὸ ὡραιοποιοῦν οἱ σκοτεινὲς δυνάμεις καὶ τὸ προβάλλουν μὲ τὶς παρελάσεις «ὑπερηφανείας». Εἶναι σημεῖο τῶν καιρῶν φοβερό.
Ὅταν καταπατοῦν βασικὲς ἀρχὲς τοῦ Εὐαγγελίου, δὲν μποροῦν νὰ βαπτίσουν παιδί μὲ τὸν νηπιοβαπτισμό. Γιατὶ δὲν μποροῦν νὰ τὸ μεγαλώσουν φυσιολογικά καὶ δὲν μπορουν νὰ τὸ ἀναθρέψουν χριστιανικά.
Για τὴ βάπτισή του θὰ ἀποφασίση τὸ παιδὶ μόνο του, ποὺ δὲν φταίει σὲ τίποτε, ὅταν μεγαλώση. Και θα το ζητήση μόνο του, ἂν δὲν ἔχει καταστραφεῖ ψυχικά, από το περιβάλλον που θα μεγαλώση.
Εἴμαστε σὲ ἄσχημα χρόνια καὶ δὲν πρέπει νὰ παίζουμε μὲ τὴν ἁμαρτία. Χρειαζεται μεγάλη προσοχὴ καὶ προσευχή Read more »

ΜΑΝΑ ΤΟΥ ΙΟΥΔΑ ΤΡΑΓΙΚΗ

author Posted by: Επίσκοπος on date Οκτ 2nd, 2019 | filed Filed under: ΣYNEΡΓATΗΣ MAΣ K.Θ.

Η ΜΑΝΑ ΤΟΥ ΙΟΥΔΑ

Ιερέως Ιωάννου Γ. Νικολοπούλου

  • Προσημείωσις: Ιούδας σημαίνει στα εβραϊκά «εξομολόγησις» (Γένεσις 29,35). Τί τραγικώτερον, από τού να σού υπομιμνήσκη μια ζωή το όνομά σου, ότι κάποια στιγμή αυτό πρέπει να το υλοποιήσης; Κι’ εσύ (κάποια συγκεκριμένη στιγμή στο μέλλον), αντί, παράλληλα με το «ήμαρτον παραδούς αίμα αθώον» (Ματθ.27,4) να προστρέξης στον προδομένο Διδάσκαλο και Ευεργέτη σου ζητώντας συγγνώμην ε ξ ο μ ο λ ο γ ο ύ μ ε ν ο ς το σφάλμα σου, εχόμενος με συνέπεια και αντίκρυσμα στο νόημα και το περιεχόμενο, πού διά βίου ενέκλειε-σού θύμιζε το όνομά σου (Ίούδας=εξομολόγησις), -εσύ λέγω- προτίμησες ν’ απωλεσθής κρεμώμενος, ατιμωτικά αυτοκτονών (απαγχονιζόμενος από δένδρου) και, διαρρηγνυομένης τής κοιλίας σου πιπτοντός σου επί αιχμιρού λίθου, να εκχυθούν και διασκορπισθούν τά σπλάχνα σου έν τη γή.

φιλ.-Ιουδ

Μάνα τού Ιούδα, τραγική, τού γιού τής απωλείας,
πού την καρδιά του γέμισε πάθος φιλαργυρίας!

Με φίλημα Τον πρόδωσε στους άνομους Εβραίους,
αντί να εκφράση στο Χριστό … ευγνωμοσύνης χρέος.

Στο σατανά παρέδωσε τη σκοτεινή ψυχή του.
Ξεχύθηκαν τά σωθηκά μέσ’ από το κορμί του.

Κι’ ή Παναγιά, πού ένιωσε και το δικό σου δράμα,
στο σπίτι της σέ μάζεψε και ζούσατε αντάμα.

Τί έφταιξες, πού έγινε το σπλάχνο σου προδότης,
και πέθανε είς το Σταυρό τού κόσμου ό Δεσπότης; Read more »

ΣΥΜΒΟΥΛΗ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΜΕΤΑΦΡΑΣΜΕΝΗ 2. Θ Ρ Η Σ Κ Ε Ι Α

author Posted by: Επίσκοπος on date Αυγ 12th, 2019 | filed Filed under: ΣYNEΡΓATΗΣ MAΣ K.Θ.

Μ Ε Γ Α Λ Ο Υ   Β Α Σ Ι Λ Ε Ι Ο Υ
(Ε.Π.Μ. Τόμος 31. Άσκητικαί Διατάξεις, Κεφ.Γ΄, παραγρ.2, σελ.1345)
—- . —-

Μετάφρασις π. Ίωάννου Νικολοπούλου

ΦΩΤΙΕΣ ΕΙΔ.Αν κάποιος άνδρας λέγει, δεν παραβλάπτομαι συναναστρεφόμενος με γυναίκες, ακόμη συνεσθίων και πίνων μαζί τους, αυτός ή δεν είναι αρσενικός, ή είναι ένα παραδοξότατο κατασκεύασμα-πλάσμα, το οποίο στέκεται στο μεταίχμιο των δύο φύσεων (άρρενος και θήλεως) … / ή, εάν, κολυμβών μέσα στα πάθη, δεν συναισθάνεται σέ ποία κατάσταση βρίσκεται, μιμείται αυτούς πού μεθάνε και είναι παράφρονες, οί οποίοι, τά πιο μεγάλα δεινά πού τούς έχουν βρεί δεν τά συναισθάνονται, και νομίζουν ότι είναι εκτός τού πάθους και απαλλαγμένοι απ’ αυτό. Άς τοποθετηθούμε για λίγο εκτός τής λογικής και εξωπραγματικά, ότι (δηλαδή) είναι δυνατόν κάποιος να μη επιρεάζεται από το σαρκικό πάθος, συναναστρεφόμενος με θήλεις-γυναίκες. Αλλά και αν αυτός (ίσως) δέν πάσχει, δεν μπορεί εύκολα να πείση και τούς άλλους-γύρω ότι (όντως) «ού πυρούται» (Α΄Κορ.7,9) δεν πάσχει, ότι δεν υποφέρει από σαρκικές επιθυμίες. Έξ’ άλλου, χωρίς στην πραγματικότητα να έχη κατωρθωθεί κάτι από μέρους τού ισχυριζομένου ότι ζεί έν απαθεία, αυτός φέρει μεγάλη τήν ευθύνη, ένεκα καί τού σκανδαλισμού πού προκαλεί στούς γύρω, οί οποίοι κρίνουν ώς ακατόρθωτη αυτή την συμπεριφορά, και άκρως επικίνδυνη.
Άκόμη, άς παρατηρήσωμε και κάτι άλλο. Ότι δηλαδή, και αν ό άνδρας (τυχόν) δεν προσβάλλεται από τούς σαρκικούς λογισμούς-πειρασμούς, δεν μπορεί αυτός ν’ αμφισβητήση και να προδιαγράψη, ότι και ή γυναίκα πλάϊ του, υπάρχει-ευρίσκεται-διατηρείται έξωθεν των τού σώματος τοιούτων σαρκικών παθών και προσβολών. Το αντίθετο μάλιστα συμβαίνει. Διότι πολλάκις εκείνη, έχουσα ασθενή, πιο αδύναμον σέ αντίσταση λογισμόν, και το σαρκικόν πάθος πιο έντονο, υφίσταται προσβολή και ηθική ζημία, από τίς επιπόλαιες συναναστροφές και συχνές συναντήσεις και επαφές μετά των ανδρών.
Και αν ακόμη δεν συμβαίνει τίποτε απ’ όσα προείπαμε, είναι ανάγκη, εάν δεν μπορούμε τελείως και απολύτως να επιτύχωμεν τούτο, τουλάχιστον ν’αποφεύγωνται οί συχνές και παρατεταμένες συναντήσεις και συναναστροφές ανδρών με γυναίκες, όχι από αντιπάθεια και μίσος προς το γυναικείο φύλο («γένος» σημειοί ό Πατήρ, όπερ λάθος, διότι «γένος Θεού» καλούμεθα υπό τού Παύλου και είμεθα πάντες οί άνθρωποι, άρρενες και θήλεις, Πραξ.17,28-29). Μακριά (έστω) ίχνος μίσους, (άπαγε!). Ούτε θα απαρνηθούμε οί άνδρες τούς συγγενείς (μας) τού ετέρου φύλου, τάς γυναίκας, τη μάνα πού μάς γέννησε, τίς αδελφές μας, τίς εξαδέλφες μας κ.λ.π., αλλά και τίς πνευματικές μας γυναίκες συγγενείς, πού μπορεί τόσο να μάς ωφελούν πνευματικά, φέρουσαι την ανθρωπίνην (γενικώτερα) φύσιν, όπως (εξαιρέτως) αί μοναχαί, αί οποίαι έχουν αναλάβει (και αυταί) τον προσωπικό τους αγώνα, έχουσαι αποδυθεί είς τούς υπέρ τής αγνείας κόπους και τά παλαίσματα, συναθλούσαι σέ παράλληλα πνευματικά σκάμματα. Διαρκώς αγρυπνούντες, να έχωμεν έν υπομνήσει και να φυλαγώμαστε, αποφεύγοντας τίς συχνές συναντήσεις, για να μή παρασυρθούμε και εμπέσωμεν είς πάθη, από τά οποία πιο πάνω σημειώσαμε ότι πρέπει να έχωμεν οριστικώς απομακρυνθεί, χαρακτηρίσαντες ταύτα ώς άπό Θεού απηγορευμένα.

4219881

Θ Ρ Η Σ Κ Ε Ι Α

Τού Συνεργάτου μας Κ.Θ.

Όταν χρησιμοποιούμε τή λέξη «θρησκεία», πρέπει πρώτα απ’ όλα να γνωρίζουμε ότι αυτή δεν έχει καμμία σχέση με την πίστη στο Θεό. Ό δεσμός των Χριστιανών, και των πρό Χριστού Ίσραηλιτών, με το μόνο υπαρκτό Θεό δεν είναι θρησκεία, είναι πίστη.
Ή Χριστιανική πίστη είναι συμφωνία και συμβόλαιο μεταξύ Θεού και ανθρώπων, των Χριστιανών, ή μονη αιώνια και σωτήρια αλήθεια. Έκφράζεται και διατυπώνεται στη θεόπνευστη Βίβλο, την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη. Παίρνει το όνομά της από το όνομα τού Χριστού, τού οποίου ετυμολογικώς είναι παράγωγο. Και έχει φορέα την εκκλησία των Χριστιανών και εκκλησία τού Χριστού ασφαλώς.
Ή Χριστιανική πίστη είναι και διδασκαλία και προαίρεση και πνευματική βασιλεία. Έπαναλαμβάνω δεν είναι θρησκεία, όπως δεν ήταν τέτοια ούτε ή ατελής αλλ’ αληθινή λατρεία τής Π. Διαθήκης. Τόσον ή παλιά κι’ ατελής όσο και ή νέα και τέλεια πίστη στον αληθινό Θεό στη Βίβλο δεν λέγεται «θρησκεία» ποτέ. Έξω και ξένες από την πίστη είναι ή αθεϊα και ή θρησκεία.
«Θρησκεία» είναι όλες οί βλακείες και παλαβομάρες πού λέν και κάνουν οί άνθρωποι, όταν χάσουν ή κι’ έξ αρχής δεν έχουν την πίστη στον αληθινό Θεό κι’ απομακρυνθούν απ’ αυτόν ή δεν τον έχουν γνωρίσει ποτέ. Είναι το υποκατάστατο τής πίστεως, Read more »

O XΡΙΣΤΙΑΝΙΣMOΣ ΔEN EINAI MIA AΠΛH ΘΡΗΣKEIA, AΛΛA EINAI ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, ΕΙΝΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑ, ΕΙΝΑΙ ΠΙΣΤΗ & ΖΩΗ

author Posted by: Επίσκοπος on date Αυγ 6th, 2019 | filed Filed under: ΣYNEΡΓATΗΣ MAΣ K.Θ.

ΘΡΗΣΚΕΙΑ ’΄Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ;

Τού Συνεργάτου μας Κ.Θ.

τρυκιμ.-θαλασσα-ιστ

Πολλοί λέγουν ότι ό Χριστιανισμός είναι μία έκ των θρησκειών. Άλλοι ότι είναι ή καλυτέρα έν των θρησκειών, και άλλοι ότι είναι ή μόνη θρησκεία. Τίποτε έξ όλων αυτών δεν αληθεύει. Ό Χριστιανισμός δεν είναι απλώς θρησκεία, είναι θρησκεία μόνον είς μίαν πτυχήν του.
Είς την Γραφήν ουδέποτε ό Χριστιανισμός ονομάζεται θρησκεία, παρ’ όλον ότι και αυτός αναφέρεται πλειστάκις με ποικίλα άλλα ονόματα, και ή λέξις «θρησκεία» χρησιμοποιείται κατ’ επανάληψιν με διάφορον έννοιαν. Αλλά τί εσήμενεν είς τούς χρόνους των αποστόλων ή λέξις αυτή; Τόσον κατά την κλασσικήν αρχαιότητα όσον και κατά την ελληνιστικήν εποχήν, είς την οποίαν έζησαν ό Κύριος και οί απόστολοι, «θρησκεία» ελέγετο ή ιεροπραξία. Διά τούτο, και όταν ακόμη επρόκειτο περί μιάς θρησκείας, εχρησιμοποιείτο ό πληθυντικός «θρησκείαι», δηλαδή σειρά ιεροπραξιών ενός θρησκεύματος.
Ή Καινή Διαθήκη ονομάζει θρησκείαν την ιουδαϊκήν θρησκείαν με τον μωσαϊκόν νόμον (Πραξ.26,5) και την ανορθόδοξον λατρείαν των αγγέλων από μερικούς αιρετικούς (Κολος.2,18). Όμιλεί δε άπαξ και περί θρησκείας εντός τού Χριστιανισμού, αλλά δεν εννοεί ακριβώς τον Χριστιανισμόν.
Συγκεκριμένως ό Ίάκωβος λέγει, ότι «Θρησκεία καθαρά και αμίαντος παρά τώ Θεώ και πατρί αύτη εστίν, επισκέπτεσθαι ορφανούς και χήρας έν τη θλίψει αυτών, άσπιλον εαυτόν τηρείν από τού κόσμου» (Ίακ.1,27). Λέγει δηλαδή θρησκείαν εδώ ό Ίάκωβος την λατρείαν, την οποίαν μάλιστα εννοεί κατά τρόπον εντελώς λογικόν και πνευματικόν, διότι την καθορίζει ώς ελεημοσύνην και αγνότητα. Τά δύο αυτά βεβαίως δεν είναι ούτε το άπαν τού Χριστιανισμού ούτε και το ήμισυ.
Όλα τά θρησκεύματα και ή πρό Χριστού αληθινή θρησκεία των Έβραίων λέγονται θρησκείαι πλήν τού Χριστιανισμού. Και τούτο, διότι τών μέν άλλων θρησκειών ή όλη ουσία ήτο ή λατρεία. Τά μέλη αυτών ηδύναντο να είναι αισχροί, άδικοι, φονείς, και να θρησκεύουν, χωρίς να τούς ελέγχη ή θρησκεία των. Read more »

« … ΝΥΝ ΥΠΕΡ ΠΑΝΤΩΝ ΑΓΩΝ! »

author Posted by: Επίσκοπος on date Αυγ 1st, 2019 | filed Filed under: ΣYNEΡΓATΗΣ MAΣ K.Θ.

« … Ν ΥΝ  Υ Π Ε Ρ  Π Α Ν Τ Ω Ν  Α Γ Ω Ν ! »

(«Πέρσαι» τού Αισχύλου στ. 402-405)

 

Toῦ π. Ιωάννου Νικολοπούλου

αγωνιστειτε εν

«Ώ, παίδες Έλλήνων, ίτε, ελευθερούτε Πατρίδα, ελευθερούτε δε παίδας, γυναίκας, Θεών τε πατρώων έδη, θήκας τε Προγόνων. Νύν υπέρ πάντων αγών!»
Μετάφραση: «΄Ω, τέκνα τών Έλλήνων, προχωρείτε. Έλευθερώστε την Πατρίδα, τούς παίδας, τάς γυναίκας, τούς ναούς τών πατρώων Θεών, τούς τάφους των Προγόνων. Τώρα υπέρ άνω όλων ό αγών!»

΄Υμνος, στρεφόμενος κατά τής δουλείας. Ό πιο υπέροχος ύμνος, προς την «Έλληνική Φιλοπατρία και Άρετή». Όμοιός του, δεν έχει ακουστεί ούτε έχει τονισθεί, διά μέσου των αιώνων. / Άς ανατρέξουμε πίσω στα ιστορικά γεγονότα.
Είναι Σεπτέμβρης τού τού 480 π.Χ. Ό Ξέρξης, έχει ήδη κάψει την Άθήνα, και με την περσική του άμαξα, χρυσοστολισμένος πάει να θρονιαστή περήφανος στο όρος Αιγάλεω για νά αποθαυμάση τη … βεβαία του (!) νίκη, τών (έστω 670 πού τού απέμειναν, από τά 1207 πού είχε, ένεκα των απωλειών πλοίων του).
Οί αντιπροσωπείες των Άθηναίων και των κατοίκων τών διαφόρων άλλων ελληνικών πόλεων, έφτασαν εσπευσμένα στο Μαντείο των Δελφών, για ν’ ακούσουν τον χρησμό τής Πυθείας, πώς «τά ξύλινα τείχη, δηλαδή τά πλοία, θα τούς έσωζαν».
Ό Θεμιστοκλής ό Άθηναίος, ό Κορίνθιος Στρατηγός ΄Αδείμαντος, καί ό Σπαρτιάτης Ναύαρχος Ευρυβιάδης, συσκέπτονται αγωνιωδώς, βεβιασμένα, για να καταλήξουν σέ μια κοινώς αποδεκτή από τούς τρείς απόφαση, περί τού πώς θα κινηθούν ώς προς την αντιμετώπιση τού περσικού στόλο, ό οποίος αριθμούσε (ώς ήδη είπομεν) 670 πλοία, έναντι (μόνον) 366 τής ελληνικής πλευράς (ώς καταγράφει ό Ίστορικός Ήρόδοτος, και ώς αναλυτικά θα υπομνήσω έν πίνακι, είς υποσημείωσιν τού κειμένου).
Την κρισιμοτάτην εκείνη στιγμήν, σέ λογομαχία καί επιμονήν τού Θεμιστοκλέους να εγκρίνουν τον δικό του σχεδιασμό οί άλλοι δύο, επειδή αντιμίλησε στον Άδείμαντο ό Θεμιστοκλής, ό συμπαρών Ευριβιάδης σήκωσε τη μαγκούρα του να χτυπήση τον Θεμιστοκλή, ό οποίος ψύχραιμα τού απήντησε με την παροιμιώδη εκείνη φράση (του): « Πάταξον μέν, άκουσον δέ»! Και, μετά την έκβασιν τής Ναυμαχίας, απεδείχθη πόσο δίκαιο είχε ό Θεμιστοκλής. Ευτυχώς, πού για μια φορά δυό Έλληνες, δεν τά κάναν (όπως σχεδόν πάντα) «μούσκεμα», μάλιστα μπροστά στη θάλασσα!! Τί καλά άν, όχι ή Πυθεία (σήμερον), αλλ’, έστω ό «Γεραμπής» (!), φώτιζε τον… τόσο Φιλλέληνα(!) Πατριάρχη μας Βαρθολομαίο, να τολμήση ν’ ανοίξη τον «τζενιέ» του, και να υποβάλη στο φίλο και πάτρωνά του ΄Ερντογκάν, κάποια, έστω την παραμικράν εισήγησίν του, υπέρ τής Όρθοδόξου -τής Κοιτίδος τού Πολιτισμού, καί Θεματοφύλακος των Πατρώων Παραδόσεων- Ίδανικών τής Πίστεως- Έλλάδος, ώς ιχνογράφημα και φαντασία τού γeναιόφρονος Θεμιστοκλή. « Οί καιροί ού μενετοί»! Δεν υπάρχουν περιθώρια αναβολής. Read more »

ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΕ, ΔΕΝ Σ’ ΑΛΛΑΖΩ ΣΑΝ ΕΙΚΟΝΑ ΣΕ ΘΑΥΜΑΖΩ! (Συνομιλια ιερεως με π. Αυγουστινο)

author Posted by: Επίσκοπος on date Ιούλ 29th, 2019 | filed Filed under: ΣYNEΡΓATΗΣ MAΣ K.Θ.

ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΕ, ΔΕΝ Σ’ ΑΛΛΑΖΩ
ΣΑΝ ΕΙΚΟΝΑ ΣΕ ΘΑΥΜΑΖΩ !

Ποιημα τoῦ σεβάσμιου ἱερέως Ιωάννου Νικολοπούλου

ιερεας π. αυγ. συν

Αφού μ’ εγκαταλείψανε Παπάδες και Δεσπότες,
πού από Γκεσέμια* γίνανε πανάθλιες, γκιόσες* κότες,

τού Αυγουστίνου έτρεξα τον τάφο να φιλήσω,
με τη δική του την ευχή, προβλήματα να λύσω.

Πρωτόειπα. Τίμιε Γέροντα, για πές μου, τί είχες κάνει
στή Ρούμελη, στα Γρεβενά, Φλώρινα και Κοζάνη
κι’ ή Μάνα μας ή Εκκλησιά, «Άγιο» δεν σ’ έχει κάνει;

Κι’ από το μνήμα ένιωσα μία φωνή να βγαίνη
και μέχρι τά μεσούρανα ψηλά να ανεβαίνη.

Παπά μου, δόξες και τιμές στον κόσμο δεν εζήτησα.
Γι’ αδικημένους και φτωχούς πάντοτε εξαγρύπνησα.
Ωσάν το φίδι απέφευγα πάντα κάθ’ αμαρτία*.
Την τυραννία απόδιωχνα, σκόρπαγα ελευθερία.
Δε συμβιβάστηκα ποτέ με την παρανομία,
Παρέμεινα αδιάλλακτος μέσα στην Κοινωνία.
Στα ιερά καθήκοντα ήμουν έν μετανοία.
Άρτον οκνόν δεν έφαγα*. Μακράν ή ακηδία*.

Ό Άρχοντας τής Πίστης μου, «φωτιά ήρθε ν’ ανάψη»*,
Γι’ αυτό κι’ εγώ δε δίστασα, πλάϊ να έχω κάψει
ό,τι σαπρό εφύτρωνε, αντίθετο απ’ την τάξη,
το ήθος, τήν ευπρέπεια.
Έμπρακτα κάθε αρετή να είν’ έν παρατάξει.

Κανόνες κι’ Ευαγγέλιο είχα στην αγκαλιά μου.
Μ’ αυτά τά δυό -πνευματικά- έθρεψα «τά παιδιά μου»*.
Ποτέ δεν εκατάντησαν στα πόδια «πατητήρι»! Read more »

«ΧΡΙΣΤΟ Η ΒΕΛΙΑΛ;» (Β’ Κορινθ. 6,15) – «Ου εαν θελης, εκτενεις την χειρα σου»(Σοφ. Σειρ. 15,16). (Ποιημα για τους κακους επισκοπους, που απλωσαν το χερι στις σκοτεινες δυναμεις, για να προαχθουν)

author Posted by: Επίσκοπος on date Ιούλ 26th, 2019 | filed Filed under: ΣYNEΡΓATΗΣ MAΣ K.Θ.

Τι λέει για τους κακούς ὲπισκόπους ο Μητροπολίτης Φλωρίνης π. Αυγουστινος
Διαβαστε: http://www.augoustinos-kantiotis.gr/?p=73574

«ΧΡΙΣΤΟ Η ΒΕΛΙΑΛ;»(Β´ Κορινθιους 6,15)

«Παρεθηκε σοι πυρ και υδωρ·
ου εαν θελης, εκτενεις την χειρα σου
»
(Σοφ. Σειρ. 15,16).

—- . —-

Τού Συνεργάτου μας Κ.Θ.

κακοι ποιμ

Αν αυτό το λέν λατρεία. Αν αυτό είν’ προσευχή,
Και ‘γώ τά «Πρωτόκιά» μου τά πουλώ για μια φακή!

Δεν αντέχουνε τά μάτια. Δεν αντέχει ή ακοή,
Γιατί μέσα στους ναούς μας διάολος πλέον κατοικεί.

Παντού έχει εισχωρήσει ή ΤV με το γυαλί.
Για επίδειξη και σόου πλέον όλους προκαλεί.

Είν’ ή μίτρα στο κεφάλι ίσια και φανταχτερή;
Μην είναι στραβό το γένι; Διόρθωσέ το με το χτένι
Διάκε μου, τί καρτερείς;
Το ωμόφορο στο σβέρκο να το φτιάξης δε μπορείς;
Το μαντήλι στη ματσούκα ξέχασες για να το βάλης. Read more »

ΠΕΝΤΑΕΤΗΣ ΕΠΙΜΟΝΗ ΠΑΡΑΚΛΗΣΙΣ Ιερεως Ιωαννου Νικολοπουλου – Εξομολογητικα προς Επiσκοπον. ΜΕ ΚΑΚΟ ΟΔΗΓΟ «ΕΠΙΒΑΤΗΣ» ΔΕ ΜΕΝΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ… (ποιημα)

author Posted by: Επίσκοπος on date Ιούλ 22nd, 2019 | filed Filed under: ΣYNEΡΓATΗΣ MAΣ K.Θ.

Δ Ι Π Λ Ο Υ Σ   Σ Κ Ο Π Ο Σ
ΠΕΝΤΑΕΤΗΣ ΕΠΙΜΟΝΗ ΠΑΡΑΚΛΗΣΙΣ

(Α΄ Κορ.14,19 – Πράξ.2,42)

Ίερέως Ίωάννου Νικολοπούλου
Έξομολογητικά προς Έπίσκοπον

Με κακό οδηγό, Ίουστίνε μου,
«επιβάτης» δε μένει κανένας.
Προσοχή λιγοστή, έστω, δείξε μου.
Έχετ’ άπαντες σώας τάς φρένας.

Τά φθεγγόμενα δεν είναι κηρύγματα
όταν μένουν’ «ηθικολογία».
Σάν, Χριστό δεν εγκλείουν για στήριγμα(;)
Αποβαίνουνε «μωρολογία»!

Ή ευθύνη βαρύνει Έσένανε.
Μη μάς στείλης ξανά Τροχαλάκη!
Έχορτάσαμ’ από «αλογόμυγες».
Άσχολήσου με μάς … λιγουλάκι! Read more »

ΤΟ ΑΛΦΑΒΗΤΑΡΙΟ ΤΗΣ ΑΞΙΑΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ – «Γυναικα ανδρειαν τις ευρησει; τιμιωτερα δε εστι λιθων πολυτελων η τοιαυτη»(Παροιμ. 29, 10-31)

author Posted by: Επίσκοπος on date Ιούλ 16th, 2019 | filed Filed under: ΣYNEΡΓATΗΣ MAΣ K.Θ.

ΤΟ ΑΛΦΑΒΗΤΑΡΙΟ ΤΗΣ ΑΞΙΑΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ

«Γυναῖκα ἀνδρείαν τίς εὑρήσει;
τιμιωτέρα δέ ἐστι λίθων πολυτελῶν ἡ τοιαύτη….(Παροιμ. 29, 10-31)

To ἄρθρο με πλούσιο φωτογραφικό υλικό
https://agonasax.blogspot.com/2019/07/29-10-31.html

(ΜΕΡΟΣ Α΄)

Του Συνεργάτου μας Κ.Θ.

MANA TOY KODSMOY

Πιασε τον Σταυρο ist

Το βιβλίο τής Παλαιάς Διαθήκης «Παροιμίαι» ή «Σοφία», όπως το λέν οί αρχαιότεροι πατέρες, τελειώνει μ’ ένα ποίημα 22 στίχων, πού είναι αλφαβητάριο, δηλαδή αλφαβητική ακροστιχίδα όπως ό σήμερα λεγόμενος «Ακάθιστος Ύμνος».
Όπως ό Άκάθιστος αποτελείται από 24 στροφές, όσα είναι και τά γράμματα τού ελληνικκού αλφαβήτου, και κάθε στροφή του αρχίζει μ’ ένα γράμμα τού αλφαβήτου, από την πρώτη «Άγγελος πρωτοστάτης» μέχρι την εικοστή τετάρτη «Ώ πανύμνητε», έτσι και το έν λόγω βιβλικό ποίημα έχει 22 στίχους (πού σ’ εμάς φαίνονται σά δίστιχα), όσα είναι και τά γράμματα τού εβραϊκού αλφαβήτου, και κάθε στίχος αρχίζει μ’ ένα γράμμα κατ’ αλφαβητική σειρά. Βέβαια στη μετάφραση των Έβδομήκοντα, και σ’ όποια άλλη μετάφραση, ή αλφαβητική ακροστιχίδα έχει χαλάσει λόγω τής μεταφοράς σέ άλλη γλώσσα με άλλες λέξεις. Ύπάρχει μόνο στο εβραϊκό κείμενο.
Τέτοια αλφαβητάρια στην Π. Διαθήκη υπάρχουν πολλά, περιφημότερα δε είναι τρία. Ό Ψαλμός 118 πού είναι ό μεγαλύτερος και λέγεται σηνήθως «Άμωμος», το έν λόγω ποίημα στο τέλος των Παροιμιών, και οί «Θρήνοι» πού είναι ομάδα πέντε ακροστιχίδων με τη μεσαία τριπλή.
Το έν λόγω ποίημα των Παροιμιών είναι «το αλφαβητάριο τής άξιας γυναίκας». Περιγράφει με στοιχεία πρακτικής, και όχι με ορισμούς, την άξια γυναίκα, αυτή πού είναι το πρότυπο συζύγου, μητέρας και νοικοκυράς, αυτή πού αξίζει να την παντρευτή ένας άντρας. Το ποίημα δηλαδή, καθώς είναι και αλφαβητάριο, έχει το εξής νόημα. «Το άλφα και το ωμέγα πού πρέπει να ξέρη ένας νέος, όταν ψάχνη κοπέλλα για να (την) παντρευτή, είναι όσα λέγονται σ’ αυτό το ποίημα. Αυτό το ποίημα είναι το προσπέκτους τής άξιας συζύγου, μητέρας και νοικοκυράς, πού θα κάνη τον άντρα της ευτυχισμένο». Διότι αρχίζει με τά λόγια «Γυναίκα άξια ποιος μπορεί να βρή»; Και τελειώνει με τη φράση «Κι’ επαινέστε (παινέψτε, εγκωμιάστε) στις αγορές τον άντρα πού τη διάλεξε».
Στη συνέχεια παραθέτω μεταφρασμένο στη σημερινή μας γλώσσα το έκ των Ο΄ κείμενο. Στο τέλος σχολιάζω μερικές λέξεις και φράσεις και πράγματα, για να γίνη όσο το δυνατόν περισσότερο κατανοητό, και να το ξαναχαρούμε όλοι.

΄Η  ά ξ ι α   γ υ ν α ί κ α

Γυναίκα άξια ποιος μπορεί να βρή;
Μια τέτοια γυναίκα είναι ακριβώτερη από τά πολύτιμα πετράδια.
Ή σκέψη τού αντρός της γι’ αυτήν είναι γεμάτη σιγουριά.
Μιάς τέτοιας γυναίκας δεν τής λείπει τίποτε χρήσιμο.
Σ’ όλη τη ζωή κάνει για τον άντρα της όλα τά καλά. Read more »

Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΗΛΙΑΣ ΤΟ ΠΑΡΘΕΝΟ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙ

author Posted by: Επίσκοπος on date Ιούλ 10th, 2019 | filed Filed under: ΣYNEΡΓATΗΣ MAΣ K.Θ.

Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΗΛΙΑΣ

ΤΟ ΠΑΡΘΕΝΟ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙ
—- . —-

Τοῦ Συνεργάτου μας Κ.Θ.

Προφ. ΗΛΙΑΣ

Μόλις είχε γίνει 30 ετών. Ένας άντρας ψηλός λεπτός αθλητικός και ιδιαίτερα τριχωτός, δρομέας ταχύτητος πού κάποτε ξεπέρασε στο τρέξιμο άλογα. Και ήταν πολύ αγνός κι’ απόλυτα πιστός στο Θεό. Και είναι ό πρώτος πού έμεινε άγαμος παρθένος.
Ό Θεός πρό Χριστού σέ δύο μόνο ανθρώπους «ώφθη», στο Μωϋσή και σ’ αυτόν.
Τον έθλιβε πολύ το γεγονός ότι οί πατριώτες του είχαν εξοκείλει σέ τέτοια διαφθορά διαστροφή και δυσσέβεια, πού πόρνευαν όλοι τελεστικά με ιέρειες πόρνες και ιερείς κιναίδους, και έκαιγαν τελεστικά τά κάτω των δώδεκα ετών παιδιά τους ζωντανά στην πυρά τού Βάαλ Μολόχ. Τούς έπειθαν να το κάνουν αυτό οί κίναιδοι ιερείς τού κιναιδικού αυτού ψευτοθεού. Διότι οί κίναιδοι φθονούν θανάσιμα τά μικρά παιδιά, και τούς αρέσει να τά βλέπουν να καίγωνται ζωντανά. Οί ανθρωποθυσίες και οί καννιβαλισμοί τής αρχαιότητος οφείλονται στον κιναιδισμό των εξωθούντων. Αυτό φαίνεται και στις Βάκχες τού Ευριπίδου. Ή ανθρωποθυσία και ό καννιβαλισμός είναι προεκτάσεις τού κιναιδισμού.
Και το Παλληκάρι αποφάσισε να ρισκάρη τά νιάτα του, το κεφάλι του, και τούς προκάλεσε σέ κρίση εκείνους τούς κιναίδους «προφήτας τής αισχύνης» και δολοφόνους των νηπίων για το τίνος ό Θεός είναι αληθινός, με στοίχημα τά κεφάλια τους. Όποιου ό Θεός θα ρίξη φωτιά από τον ουρανό στο θυσιαστήριό του, αυτός θα κόψη το κεφάλι τού άλλου. Ή (διαζευκτικό) εκείνοι να τού κόψουν το κεφάλι, ή αυτός να τούς κόψη τά κεφάλια. Read more »

Η ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ ΠOY BΡIΣKETAI ΣTHN AΓIA TΡAΠEZA

author Posted by: Επίσκοπος on date Ιούλ 9th, 2019 | filed Filed under: ΣYNEΡΓATΗΣ MAΣ K.Θ.

Η ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΤΡΑΠΕΖΑ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΣ (1904) «ΜΝΗΜΗ ΔΙΚΑΙΟΥ ΜΕΤ’ ΕΓΚΩΜΙΩΝ»

Συνεργάτου μας ιερέως Ἱωάννου Νικολοπούλου

(Μέρος Α΄)

grafi

Ίσως, έκ πρώτης όψεως, θα φανή παράξενο, αλλά αλήθεια είναι, ότι μέχρι το 1904 ή Έκκλησία δεν χρησιμοποιούσε μιαν και την αυτήν κυκλοφόρησιν Αγιας Γραφῆς. Χρησιμοποιοῦσε κείμενα που ἐκτυπώνονταν σε τυπογραφεία τῆς Δύσης.

Το 1904 εξέδωσε την Καινή Διαθήκη από αρχαία χειρόγραφα ό Καθηγητής τής Θεολογικής Σχολής τής Χάλκης Βασίλειος Άντωνιάδης. Αυτή είναι ή πρώτη και μόνη Καινή Διαθήκη τής Έκκλησίας μας, που βρίσκεται ἐπάνω στὴν Ἁγία Τράπεζα.
Το έργο τού Β. Άντωνιάδου ήταν πρωτοβουλία τού Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως Κωνσταντίνου Ε΄ Βαλλιάδου, ό οποίος επισκόπευσε κάτι λιγώτερο από πέντε χρόνια (1897-1901). Τον εκθρόνισε ό έκπτωτος Πατριάρχης Ίωακείμ Γ΄ (1878-84 και 1901-12), ένας άπιστος πολιτικάντης μασόνος, που ή κάψα του ήταν να είναι «εθνικός ανήρ». Αυτός ό Ίωακείμ Γ΄ υπήρξε κι’ ό πρώτος Λατινόφρων και Παπόφιλος Πατριάρχης.
Ό Κωνσταντίνος Ε΄, πού ήταν Χριστιανός κι’ αγαπούσε την Έκκλησία και τη Βίβλο, μόλις έγινε Πατριάρχης, απαγόρευσε τά ψαλτικά τεριρέμ και τενενά, κήρυξε στη Χριστιανωσύνη τη μελέτη τής Βίβλου, ανέθεσε στον Άντωνιάδη να έκδώση την Καινή Διαθήκη από αρχαία χειρόγραφα, για να έχη ή Έκκλησία Καινή Διαθήκη δική της, και συγκρότησε τριμελή επιτροπή επισκόπων για τη λοιπή μέριμνα τής εκδόσεως. Επειδή δε, μόλις ό Άντωνιάδης άρχισε το έργο του, ό Κωνσταντίνος ό Ε΄ εκθρονίστηκε από τον αχρίστιανο Ίωακείμ Γ΄ και το κόμμα του, ό Κωνσταντίνος ώς σχολάζων πιά χρηματοδότησε την έκδοση τής Καινής Διαθήκης με δικά του χρήματα. Και, καθώς δεν είχε πιά κανένα εισόδημα, δαπάνησε για την Καινή Διαθήκη ό,τι είχε και δεν είχε, και πέθανε φτωχός. Ό δε Βασίλειος Άντωνιάδης έκανε όλο το έργο χωρίς καμμιά απολύτως αμοιβή. Ήταν μάλιστα και πολύ πονεμένος άνθρωπος. Πρό τής εκδόσεως πέθανε πρόωρα ένας γιός του, άλλος γιός του σκοτώθηκε στον πόλεμο ώς ανθυπολοχαγός τού ελληνικού στρατού μετά την έκδοση, κι’ ό ίδιος πέθανε φτωχός πρόσφυγας στην Άθήνα το 1932. Read more »

Ε Ρ Α Ν Ι Σ Μ Α ΑΚΑΤΑΛΥΤΩΝ ΑΙΩΝΙΩΝ – ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΩΝ Α Λ Η Θ Ε Ι Ω Ν

author Posted by: Επίσκοπος on date Ιούν 27th, 2019 | filed Filed under: ΣYNEΡΓATΗΣ MAΣ K.Θ.

Ε Ρ Α Ν Ι Σ Μ Α

ΑΚΑΤΑΛΥΤΩΝ ΑΙΩΝΙΩΝ – ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΩΝ ΑΛΗΘΕΙΩΝ

Του συνεργάτου μας Κ.Θ.

ΟΡΘΟΔ...Ή ανάγκη τού Θεού, είναι μεγαλύτερη από την ανάγκη τού αέρα, είναι μεγαλύτερη από την ανάγκη τού φαγητού. Κι’ αυτό, ξέρω πόσο παράξενο ακούγεται. Αλλά το μεγάλο λάθος είναι, ότι ακούγεται παράξενο, ενώ είναι αυτονόητο. Ό Θεός μάς λείπει!
«Βάλε (άσε) το νού σου στον άδη και μην απελπίζεσαι» (Γέρων Σιλουανός). Ή σωτηρία σου, ή αγιότητα και ή Χάρις, δεν είναι κατόρθωμα δικό σου. Είναι δώρο τού Θεού.
Ή πίστη είναι πολύ μεγάλο τηλεσκόπιο, βλέπει τά πάντα. Όλοι πιστεύουμε. Κανένας δεν είδε το μποζόνιο τού Higgs, τό οποίο δεν ανατρέπει και τίποτα το καημένο, υπάρχει, ό Θεός το έκανε.
Πίστις, και μετά ή απόδειξις.
Το μυστήριο τής Θείας Κοινωνίας, είναι κάτι πού υπερβαίνει την δυνατότητά μας να το κατανοήσουμε. Όπως είναι ή αγάπη τού Θεού, όπως είναι κάθε τί πού έχει να κάνη με τόν Θεό. Είναι θαύμα.
Ό πιο αμαρτωλός, ό πιο διεστραμμένος, κρύβει μέσα του σπόρο θεϊκής Χάρτιτος.
Ή αγιότητα και ή Χάρις τού Θεού δεν είναι κατόρθωμα.
Τί προτιμάς; Μορφωμένο πού μπορεί να σέ ζαλίση, ή άγιο πού μπορεί να σέ ξυπνήση;
Τί όμορφο όταν ή κοσμική γνώση, ζευγαρώνει με τη Σοφία του Θεού;!
Ή αλήθεια δεν εκφράζεται από αυτούς πού διατείνονται ότι είναι μισοί Μακεδόνες, αλλά από αυτούς πού αποδεικνύουν πώς είναι ολόκληροι Έλληνες.
Για να γίνη ψυχοσωματική ένωση, πρέπει να είναι συμπληρωματικοί οί άνθρωποι, όχι ίδιοι. Δέν ενώνονται δύο άνδρες μαζί, ούτε δύο γυναίκες. Συμπληρωματικοί ανατομικά , είναι ένας άνδρας και μία γυναίκα.
Ό αυθεντικός Χριστιανός ζητεί τη χαρά μέσα από την άσκηση, τη στέρηση, τή θυσία. Ζεί την ελπίδα μέσα από τόν πόνο, τήν ασθένεια, τη διακριτική επιβεβαίωση τής Χάριτος τού Θεού, τη συνεχή προσδοκία (αναμονή) τού σημείου, πού δεν το ζητεί, αλλά το περιμένει, και όταν έρχεται δεν τον ξαφνιάζει. Ζεί την ταπείνωση μέσα από τίς ευλογίες τού Θεού και τίς χαρές. Αυτά όλα στηρίζονται στην πίστη.
Πού είσαι Σεβαστιανέ (Κονίτσης); Πού είσαι Παπαφλέσσα; Πού είσαι Άγιε Μάρκε Ευγενικέ; Τώρα, πού σάς έχουμε τόσο ανάγκη; ; ; Read more »

Δ Ι Δ Α Χ Ε Σ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

author Posted by: Επίσκοπος on date Ιούν 22nd, 2019 | filed Filed under: ΣYNEΡΓATΗΣ MAΣ K.Θ.

Δ Ι Δ Α Χ Ε Σ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

ΜΕΡΟΣ Α΄

(Είσαγωγικόν)

Τοῦ συνεργάτου μας Κ.Θ.

Ieros XrusΜέ τό πνευματικό μου σκάφανδρο, πρίν λίγο έκανα καταβύθιση ν’ απολαύσω τήν απεραντωσύνη καί τίς απροσμέτρητες ομορφιές τού ωκεανού τής Σοφίας καί τής Άγάπης τού Θεού. Τί μεγαλείο! Τί εναλασσόμενες εκπλήξεις! «Θαυμαστός, όντως, έν τοίς έργοις Αυτού»! «Πάντα έν σοφία εποίησεν»!

Τί κοράλλια! Τί μαργαριτάρια! Τί θεϊκή αύρα καί άρωμα σκορπά ό κυματισμός τών σελίδων τής, (ανά τούς αιώνας ταξιδευούσης, θαλασσοπόρου, παλεούσης ποτέ έν αυτοίς τοίς κύμασι, καί άλλοτε γαληνιαίως ποιούσης τήν εαυτής πορείαν, ακαταποντίστου Βίβλου! Έπί μακράν σειράν χιλιετιών δροσίζει αύτη καί ευφραίνει ψυχές καί καρδιές, πού θέλγονται, τρέφονται, ζωογονούνται καί αυξάνουν -σωματικά καί πνευματικά-, ροφώντας ικμάδα, νάματα καί άφθονη τή Χάρη Τού Θεού, πρός στηριγμόν, φιλαδελφείαν καί διαρκή εκδαπάνηση καί θυσία τών πάντων γιά «τίς εικόνες τού Θεού», τόν κάθε πλησίον αδιακρίτως, όπως Έκείνος εδίδαξε, καί ανάγλυφη αναδύεται έκ τού πυθμένος της (Βίβλου) ή αλήθεια αυτή καί προβάλει μπροστά στά μάτια μας, γιά νά μάς θυμίζει ότι, Θεός γιά μάς είναι ό συνάνθρωπος, ή χήρα, τό ορφανό. Καί όταν πρός αυτούς εκφράζεται πολυτρόπως ή αγάπη μας, ή από Τού Θεού δανεισθείσα (αύτη), είς τόν Θεόν μεταβαίνει-επιστρέφει (πάλιν) καί καταλήγει. Διά τού «πλησίον» πλησιάζομεν-εγγίζομεν Έκείνος, «Τόν αψαυστόν τε καί ακατάληπτον, Τόν ανεξιχνίαστον Τόν ανεξερεύνητον καί ακατάλυτον, παρ’ ώ (δοτική) πάσα σοφία, εξουσία τε καί δύναμις», ΄Οστις (καί πάλιν) μάς αντιπαρέχει πλουσιώτερες τίς ευεργεσίες Του, γιά νά μεθύσουμε πνευματικά μέ τό κρασί τής άπειρης αγάπης καί τών ευεργεσιών Του, ώστε, αενάως καί ακαταπαύστως ούτως εκδαπανώμενοι, νά φθάσωμεν είς «τό μέτρον ηλικίας τού πληρώματος Αυτού»(Έφες.4,13), θεούμενοι καθ’ ημέραν καί περισσότερον, έως ού εισέλθωμεν καί ήμείς, «έκεί πού Αυτός πρό ημών εισήλθε Πρόδρομος»(Έβρ.6,20) καί μάς αναμένει. Μάς αναμένει δέ, ώς νοήσαντας, ότι, πάντα τά έν τώ κόσμω είναι καί αποδεικνύονται καί αποβαίνουν «μάταια», όταν αυτά δέν δύνανται νά μάς συνοδεύσουν έν τή μεταβάσει ημών πρός τούς ουρανούς, είς τάς εκείσε μονάς πού μάς αναμένουν νά ζώμεν ατελευτήτως(Ίωάν.14,2). «΄Εχοντες τροφάς καί σκεπάσματα, αρκεσθήκαμε» σ’ αυτά(Α΄Τιμ.6,8), (κατά τήν γνώμην τού Παύλου, ήν ησπάσθησαν καί εφήρμοσαν έν τή ζωή των, οί πρό ημών αδελφοί τής είς Χριστόν πίστεως, οί Άγιοι τής Έκκλησίας μας. Δέν πλεονεκτήσαμεν. Ύπηρετήσαμεν τόν πλησίον, καί, «όλίγον κοπιάσαντες, μεγάλας δέ ευεργεσίας παρά Θεού λαβόντες»(Ίωάν.4,38), Read more »

ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΕ, ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ (ΤΗΣ ΓΟΝΥΚΛΙΣΙΑΣ) ή ΤΗΣ ΟΣΦΥΟΚΑΜΨΙΑΣ ΚΑΙ ΔΟΥΛΟΠΡΕΠΕΙΑΣ;

author Posted by: Επίσκοπος on date Ιούν 20th, 2019 | filed Filed under: ΣYNEΡΓATΗΣ MAΣ K.Θ.

ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΕ, ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ (ΤΗΣ ΓΟΝΥΚΛΙΣΙΑΣ)

ή ΤΗΣ ΟΣΦΥΟΚΑΜΨΙΑΣ ΚΑΙ ΔΟΥΛΟΠΡΕΠΕΙΑΣ;

Τοῦ συνεργάτου μας Κ.Θ.

FRAGKEL. OIK.

«Ημίν τοίς αμαρτωλοίς, τοίς αναξίοις δούλοις, ών εξέλιπον έν ματαιότητι αί ημέραι ημών, τοίς βεβυθισμένοις έν αμαρτίαις καί αγνοία καί ακηδία, τοίς παραδεχομένοις τήν ελάτωσιν τής ισχύος ένεκεν τού γήρως, τοίς ομολογούσι τήν πρός ασωτείαν απομάκρυνσιν καί ποθούσι τήν πρός τόν Πατέρα επιστροφήν, τοίς εγνωκόσι τό πλήθος τών πλημμελημάτων ημών, τοίς αιτούσιν ασφαλισθήναι τήν ζωήν τοίς αγίοις καί ιεροίς νόμοις Του αλλά πόρω απέχουσιν αυτών, τοίς βουλομένοις περιχαρακωθήναι τή αληθεία Του, τή Έκείνου πίστει μαθητεύσαι καί τή Άγία Τριάδι θεολογείν, πηγήν τε τής σωτηρίας καί τής χάριτος Αυτήν έχουσι, τοίς αγνοούσι (τώ πράγματι) τό πώς δεί, καί υπέρ ών (δεί) προσεύχεσθαι, τοίς βεβυθισμένοις (καί πάλιν) τώ αμετρήτω πελάγει τού πλήθους τών ανομιών, έν απογνώσει ψυχής ισταμένοις, οδόν έν ή δεί πορεύεσθαι μή ειδότες, τοίς επιποθούσι πνεύμα συνέσεως καί σοφίας παρασχεθήναι καί δωρηθήναι αυτοίς, Πνεύμα ευθές εγκαινισθήναι τοίς εγκάτοις, καί Πνεύματι ηγεμονικώ τό τής διανοίας ολισθηρόν στηριχθήναι, μή, παρά Σού καταλιπομένοις, τοίς φθειρομένοις τού κόσμου εναπατάσθαι τερπνοίς, τοίς Σοί μόνον αμαρτάνουσι, αλλά καί Σοί μόνον λατρεύουσι!!!!!

Μετά ταύτα καί άπειρα-αναρίθμητα άλλα. Ούκ οίδαμεν, Βαρθολομαίε, (ειπέ μετά παρρησίας), «Ούκ οίδαμεν προσκυνείν Θεώ αλλοτρίω, ουδέ διαπετάζειν πρός έτερον Θεόν τάς εαυτών (τάς ιδικάς μας) χείρας»(;), όπως πρός … Μωάμεθ! Βούδα! Βράχμαν! Ζωροάστρη! Βελίαλ! Βόδια! Φίδια! Μέγα Άρχιτέκτονα τού Σύμπαντος!, όλο τό κακό συναπάντημα καί δέ συμμαζεύεται;!! ή «οίδαμεν» καί (μάλιστα, κατά σήν γνώμην, παραγγελίαν, παρότρυνσιν καί υπόδειξιν) «δεί διαπετάζειν αυτοίς καί τούτοις»;!!! Νά συνεχίσωμε νά υψώνωμεν -άν όχι όσίας- αναξίους (έστω) χείρας, είς τό «λυτρούσθαι (καί είς τό εξής) ημάς από πάσης ταραχής καί δειλίας, τής έκ τού Διαβόλου ημίν προσγινομένης», ή νά παύσωμεν, ιστάμενοι ατενώς πλέον ενώπιον τού διαβόλου; «Ή αενάως βρύουσα ζωτική καί φωτιστική πηγή, ή συναϊδιος τού Πατρός δημιουργική δύναμις, Ό… Ό… Ό υπερκάλλως πληρώσας πάσαν τήν οικουμένην, Χριστός ό Θεός ημών, Read more »

ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΑ ΟΝΟΜΑΣΤΗΡΙΩΝ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΠΟΝΕΙΔΙΣΤΟΥ ΥΣΤΕΡΟΦΗΜΙΑΣ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑΣ ΑΥΤΟΥ

author Posted by: Επίσκοπος on date Ιούν 14th, 2019 | filed Filed under: ΣYNEΡΓATΗΣ MAΣ K.Θ.

ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΑ ΟΝΟΜΑΣΤΗΡΙΩΝ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ
ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΠΟΝΕΙΔΙΣΤΟΥ ΥΣΤΕΡΟΦΗΜΙΑΣ
ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑΣ ΑΥΤΟΥ

Tου συνεργάτου μας Κ.Θ.

—- . —-
Δώη σοι Κύριος νούν μεταμελούμενον, μετανοίας τε πόθου καί επιστροφής!

patr+onomastΠατριάρχα μου.
Έθελοτυφλών καί, ολίγου δείν, πείθων σχεδόν πάντας, επιμένεις καί ισχυρίζεσαι ότι κινείσαι ανοθεύτως, ασυγκεράστως καί άνευ τής παραμικράς ωσμώσεως, μόνον επί τή βάσει εκκλησιαστικών κριτηρίων καί, ακραιφνώς, εντός τής Όρθοδόξου Παραδόσεως, είς τά καθ’ ημέραν αναφυόμενα καί προκύπτοντα εκκλησιαστικά θέματα-ζητήματα;
Ίσχυρίζεσαι ότι τό Ουκρανικόν αντιμετώπισες ώς καθαρώς εκκλησιαστικόν γεγονός, καί δέν συνεπορεύθης συνδιαχειριζόμενος τούτο ώς «αξεσουάρ» τής πολιτικής;
Πώς τό προϊόν τής αγαπητικής καί ποιμαντικής μερίμνης τής Μητρός εκκλησίας Κωνσταντινουπόλεως πρός τόν χειμαζόμενον ευσεβή Ουκρανικόν λαόν, λόγω ποικίλων διασπάσεων, ήτοι -ή Αυτοκεφαλία τής Έκκλησίας τής Ουκρανίας- έγινε αιτία αποτελεσμάτων διασπάσεως, μίσους καί τόσων άλλων κακών; Πού στέκει καί χωράει τό … «αγαπητική»;!
Ή ανιστόρητη καί ύποκειμενική-Παπική ποιμαντική, ποιό ιστορικό καί ηθικό έρισμα, έκ τού ευαγγελίου αρυόμενα, στηρίζουν τοιαύτην ενέργειαν; ΄Ασοφος -χωρίς ίχνος φόβου Κυρίου-, ασεβής, ανιστόριτος συλλαμβάνεσαι-απαντάσαι καί αποδεικνύεσαι.
Ώς τά πρός τήν συνοδείαν τού Έπιφανίου. Read more »