Ὁ π. Αὐγουστινος Καντιωτης στη φωλια των κομιταζιδων τον χειμωνα του 1942
Posted by: Επίσκοπος on 
Μαρ 11th, 2026 | 
Filed under: ΒΙΟΓΡΑΦ. π. ΑΥΓΟΥΣΤ.
Εφημεριδα Κοζάνης ΕΘΝΙΚΟ ΜΕΛΛΟΝ 1967
Ὁ π. Αὐγουστινος Καντιωτης στην φωλια
των κομιταζιδων τον χειμωνα του 1942
Μέρος Β’
Σ’ αυτόν αποτάνθηκαν τελικά οι δύο απεσταλμένοι του χωριού, που είχαν έρθει στη Θεσσαλονίκη, κρυφά απ’ όλους. Και τον παρεκάλεσαν να τους βοηθήση.
Δεύτερο λόγο δεν χρειάστηκε να πούν. Την άλλη μέρα, πολλά πρωΐ, ξεκίνησαν απ’ τη Θεσσαλονίκη και κοντά το βράδυ έφτασαν στη Φλώρινα. Διανυκτέρευσαν στην πόλη και την επομένη, πήραν το δρόμο για το χωριό με τα πόδια. Το χιόνι ήταν παχύ και τους δυσκόλευε στο βάδισμα.
Κοντοζύγωναν στις πλαγιές του, όταν άκουσαν να χτυπούν οι καμπάνες της εκκλησιάς. » Τι συμβαίνει;» ρώτησε ο γέροντας. «Μας είδαν που ερχόμαστε και χτυπούν τις καμπάνες για τα καλωσορίσματα!» του αποκρίθηκαν οι χωρικοί. Κι ο χειμωνιάτικος αέρας να σφυρίζη, το χιόνι να στροβιλίζεται και να δημιουργούν όλα μια συμφωνία μελοποιημένη από μεγαλοφυή μουσικοσυνθέτη.
Σαν έφτασαν στο χωριό, πρώτος τον καλωσόρισε ο παπάς κι όλοι οι άλλοι με τη σειρά. Ο παπάς που είδε τον ιεροκήρυκα νεαρό, κοντούλη, καχεκτικό και να «φέγγη» το πρόσωπό του απ’ την αποβιταμίνωση, κούνησε το κεφάλι του, σ’ ένδειξη λύπης κι αποδοκιμασίας για τον ερχομό του. Μα δεν είπε τίποτα. Μόνο συμμορφώθηκε με την παράκληση του ιεροκήρυκα: «Όλοι στην εκκλησία«. Και τράβηξε πρώτος το δρόμο και οι άλλοι ακουλούθησαν.
Γεμάτη η εκκλησία. Από γέρους, νέους και παιδιά. Άντρες και γυναίκες. Κι ο ιεροκήρυκας να χαίρεται από μέσα του, ότι ο κόπος και τόση ταλαιπωρία, δεν πήγαν στα χαμένα.
– «Αγαπητοί μου αδελφοί», άρχισε ο γέροντας…
Και ξαφνικά κοκκάλωσε κι έμεινε σαν στήλη άλατος, πάνω στον θρόνο που στεκόταν. Με μιᾶς η εκκλησιά είχε αδειάσει απ’ το πολυπληθές εκκλησίασμα κι’ έμειναν μόνο ο παπάς, οι δυό χωρικοί που τον είχαν φέρει απ’ τη Θεσσαλονίκη κι ο καντηλανάφτης. Τι είχε συμβή; Read more »
Be the first! 
