ΑΓΙΟΥ ΣΥΜΕΩΝ, ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΚΑΤΑ ΠΑΣΩΝ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΒ΄:

             Ἐκ μόνου τοῦ Πατρὸς τὸ Πνεῦμα ἐκπορεύεται

Γι’ αυτό φανερό είναι ότι ένα είναι και το θείο Πνεύμα από τον ένα Πατέρα. Ένα το Πνεύμα, επειδή εκπορεύεται από Αυτόν, όπως ένας και ο Κύριος και Μονογενής Υιός είναι εκ Πατρός γεννητός. Γι’ αυτό δεν είναι δυνατό το ένα και το αυτό να έχει δύο αρχές, όπως ισχυρίζονται οι Λατίνοι· επειδή και ο Μονογενής ένας είναι εξ ενός Πατρός, και μόνος εκ μόνου γεννητός, όπως και το θείο Πνεύμα ένα είναι και μόνο, εκ μόνου του Πατρός εκπορεύεται. Και ένας από Αυτούς είναι ο αίτιος, επειδή προς Αυτόν τα εξ Αυτού αναφέρονται και γι’ αυτό μοναρχία είναι Αυτό που προσκυνείται από εμάς, επειδή προς τον Πατέρα ως ένα και μόνο αίτιο αναφέρεται το μόνο γεννητό και εντελώς αναλλοίωτο, ο Υιός, και το μόνο εκπορευτό Άγιο Πνεύμα, και αυτό όμοια μη αλλοιούμενο καθόλου.

Δεν δηλώνει φύση το γεννητό και εκπορευτό, όπως λέγουν οι Πατέρες, αλλά ιδιότητα μόνο· διότι μία φύσις είναι σε τρία πρόσωπα και φυλάγει κάθε ένα τα δικά Του γνωρίσματα, διότι και ένας ο αίτιος του μονογενούς Υιού και του εκπορευτού Πνεύματος, ο Πατήρ αυτού, ο Οποίος γεννά τον Υιό αφράστως και ασωμάτως και εκπορεύει το Πνεύμα. Γι’ αυτό και μία ενότητα εν Τριάδι και η Τριάς αδιαίρετη· διότι «ἒνωσις Υἱοῦ καὶ Πνεύματος ὁ Πατήρ», λέγει η θεολόγος φωνή· του δε  Αγίου Πνεύματος διάφοροι είναι οι καρποί, που είναι ενέργειες και δυνάμεις. Read more »

(Из књиге Митрополита Флорине Августина:»Један поглед на Свето Писмо», књига 3, стр. 238-248, српски језик)
(Ἀπό το βιβλίο τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης Αὐγουστῖνο: «Ἕνα Βλέμμα στὸ Πανόραμα τῆς Ἁγίας Γραφῆς», τευχος Γ´, σελ.238-248, στὰ Σέρβικα

24. Б Саборна посланица апостола Јована

ИЗАБРАНА ГОСПОЂА – Η ΕΚΛΕΚΤΗ ΚΥΡΙΑ

„Старешина изабраној госпођи
и деци њезиној, коју ја волим
у истини, и не само ја, него и
сви који су познали истину»
(Б Јован. 1,1)

Двадесет четврта књига Новога завета, драги моји, јесте Друга Саборна посланица апостола Јована, која са две друге посланице А и Г, се назива  саборна, јер се не обраћају једној одређеној цркви, као на пример посланице апостола Павла Галаћанима или Коринћанима итд., већ се обраћају свим црквама, јер имају саборни карактер, уопштен. Ова Друга Саборна посланица Јованова обраћа се једној изабраној госпођи. Обраћа се у име некога старешине. Ко је старешина? Старешина је еванђелист Јован, који себе тако самоназива, не само јер је стигао у дубоку старост када је писао ову посланицу, али и због његовог апостолског звања. Еванђелист Јован је био врховни старешина другим старешинама и епископима.

Садржај ове посланице је следећи: Read more »

ΜΕΓΑΛΟΡΑΣΟΦΟΡΟΙ, ΕΜΠΑΙΖΟΥΝ ΤΟΝ ΘΕΟ, ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΑΝΕΧΕΤΕ!!!

Οι λαϊκοι με τα ρασα

«…Ἄνθρωποι, λαϊκοί, ἀφοῦ καθαιρέθηκαν καί ἀφορίσθηκαν ἐπισήμως ἀπό τήν Ἐκκλησία, ντυμένοι μέ ράσα, ὑποδύονται τούς Ἀρχιερεῖς καί τούς ἱερεῖς, ἐμπαίζοντας ἀνερυθριάστως τήν Ἱερωσύνη τοῦ Χριστοῦ! Ὄντως, μπορεῖ κάποιο λογικό ὄν νά διανοηθεῖ τό μέγεθος αὐτοῦ τοῦ τρομεροῦ ἐμπαιγμοῦ πρός τόν Κύριο; Μπορεῖ κάποιος μέ σώας τάς φρένας νά μείνει ἀπαθής;…

Διαβᾶστε ὅλο τὸ ἄρθρο ἐδῶ: Συνέχεια →

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ Ν. ΚΑΝΤΙΩΤΗΣ:

«…ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ, ΣΤΟ ΣΤΡΑΤΟ, ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΙ & ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ ΜΑΣΟΝΟΙ & ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΜΑΣΟΝΟΙ ΡΟΚΑΝΙΖΟΥ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΤΡΙΔΑ

Στὰ δικαστήρια μασόνοι….
και στὸν στρατό μασόνοι…
Στὴν πολιτικοί μασόνοι…. Ὅλα τὰ κόμματα…
Πρωθυπουργοί μασόνοι…Ἕνας ἀείμνηστος ἱεροκήρυκας ὁ Δουλγέρης ἐδῶ τῶν Ἀθηνῶν, φωτιά, πυρήνη ρομφαία ἦτανε, ἀνακάλυψε τί; Ἐδῶ στὴν Ἀθηνα ἀπό τὸν καιρό ποὺ κάναμε βασίλειο μεχρι πρό 20 & 30 χρόνια, (ὑπ᾽ὅψιν ἡ ὁμιλία ἔγινε τὸ 1964) περάσανε 40 πρωθυπουργοί οἱ 12 ἦταν μασώνοι, μεγάλοι μασόνοι, μαλιστα ἕνας ἀπό αὐτούς σὲ ἐπίσημο γευμα ποὺ ἔγινε στὸ Ἰσθό ἔφαγε κρέας… Ἕνας ὑπουργος ὅταν τὸν εἶδε τοῦ εἶπε: Ἐγώ ἔμαθα ἀπό τὴν μάνα μου ἀπό τὴν γιαγιά μου νὰ τιμῶ τὴν ἡμέρα, δὲν ἔχω μάτια νὰ σὲ δῶ. Ὑποβάλλω τὴν παραίτησίν μου…. Τὴν Μεγάλη Παρασκευή οἱ μασόνοι τρῶνε ἐπίτηδες κρέας…
Μὰ τί ζητάτε; Δυστυχῶς ἡ μασονία προχώρησε και μπῆκε καὶ μέσα στὴν Ἐκκλησία (8, 10) .Διαβᾶστε παλαιότερες «Σπίθες», ἐγώ κατήγγειλα ἐπίσημα καὶ με στοιχεῖα ὅτι εἶναι μασόνοι καὶ ἐπίσκοποι καὶ μητροπολῖτες και πατριάρχες.

Για να γίνεις δεσπότης ή πρέπει να περάσεις από τα σκαλοπάτια της μασονίας ή άμα δεν περάσεις, -γιατί δεν είναι όλοι οι δεσποτάδες μασόνοι-, όμως είναι γεγονός ότι υπάρχουν τέτοιοι ύποπτοι στην Εκκλησία. Δεν ανακοινώνουν τα ονόματά τους όσο ζουν, άμα πεθάνουν τότε τους φανερώνουν. Εμείς όμως τους ξέρουμε και τους παρακολουθούμε.
Για να γίνεις δεσπότης σήμερα ή πρέπει να κάνεις τούμπα μέσα στην στοά των μασόνων και να προσκυνήσεις τον διάβολο· Τι διαβολο-δεσπότης θα γίνεις; Ή θα επιτρέψει η μασονία να γίνεις εάν δεν την πολεμάς και έχεις ευγένεια απέναντί της. Γι’ αυτό βλέπεις όλοι αυτοί που είναι υποψήφιοι δεσποτάδες σιωπούν, κανείς τους δεν μιλά, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων. Ξέρουν πολύ καλά ότι θα τους φάει το φίδι.
Μωρέ χίλιες φορές διάκονος, χίλιες φορές καλόγερος και να φωνάζω μέρα νύκτα ότι είστε σατανάδες, παρά να με δώστε μιτρες και μπαστούνες. Και αν με κάνετε δεσπότη, τί θα γίνει; Σας τα χαρίζω όλα βρε διαβόλοι.
Ο Δουλγέρης που ήταν ένας φωστήρας, ένας ήλιος, -δεν υπήρχε πιο μορφωμένος και πιο ικανός και πιο δυνατός και δραστήριος ιεροκήρυκας-, και όμως δεν έγινε επίσκοπος. Εψηφίστηκε κάτω στην Κύπρο επίσκοπος. Μαζευτήκαν όλοι οι μασόνοι και είπαν· Ο Δουλγέρης επίσκοπος; Μας έφαγε. Αν γίνει αυτός δεσπότης θα μας σβήσει. Είπαν όχι οι μασόνοι και δεν τον έκαναν επίσκοπο· πέθανε ιερομόναχος… Υπό διωγμό. Και μέσα στην Εκκλησία η μασονία…»

ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ[:Ιω. 3, 13-17]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου, με θέμα:

«Η ΔΥΝΑΜΙΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Στομίου Λαρίσης στις 11-9-1994], [Β305]

Η Εκκλησία μας, αγαπητοί μου, κατά προοδευτικόν τρόπον, μας εισάγει εις την εορτήν της Παγκοσμίου Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, έτσι που δημιουργείται ένας εορταστικός κύκλος, ώστε την κυρία εορτή, 14 Σεπτεμβρίου, να πλαισιώνουν δύο Κυριακές. Η μία προ της Υψώσεως -η σημερινή- και η άλλη μετά την Ύψωσιν. Σε αυτές τις δύο Κυριακές, υπάρχουν ανάλογα ευαγγελικά αναγνώσματα, σταυρώσιμα, ώστε η μεν πρώτη Κυριακή είναι προφωνήσιμος της εορτής ( προ- φωνή), η δε δευτέρα Κυριακή είναι ο απόηχος της εορτής.
Ακόμη, μεταξύ της εορτής της Μεταμορφώσεως, 6 Αυγούστου και της Υψώσεως, 14 Σεπτεμβρίου μεσολαβούν 40 ημέρες. Συμπεριλαμβανομένων των δύο ημερών της 6ης και της 14ης. Επειδή η Μεταμόρφωσις συνέβη ολίγον προ του Πάθους, όπως μας λέγουν οι Ιεροί Ευαγγελισταί, όμως κάπου τον Φεβρουάριο· διότι τον Μάρτιον έγινε η Σταύρωσις του Χριστού. Συνεπώς ολίγον προ του Πάθους πρέπει να ήταν ίσως κάπου τέλη Φεβρουαρίου. Κάπου εκεί. Η Εκκλησία μας όμως, για να προβάλει άλλη μία φορά τον Τίμιον Σταυρόν, εκτός από την Μεγάλη Παρασκευή, αφού μάλιστα, την ημέρα της Υψώσεως, στις 14 του μηνός, είναι μεγαλοπαρασκευάτικη. Αναφέρεται ακριβώς σε ευαγγελική περικοπή που διαβάζομε και την Μεγάλη Παρασκευή. Με σκοπό η Εκκλησία μας πάντοτε να δημιουργήσει μία νέα Μεγάλη Παρασκευή. Γι’αυτό είναι και η ημέρα εκείνη ημέρα νηστείας. 14 Σεπτεμβρίου έχομε νηστεία. Εκτός αν συμπέσει Σάββατο ή Κυριακή, που έχομε κατάλυση μόνον ελαίου. Read more »

 Σε «ΕΥΧΟΜΑΙ ΝΑ ΜΕΤΑΝΟΗΣΕΙΣ ΕΙΡΗΝΑΙΕ.

ΕΜΕΙΣ ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΚΡΟΥΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΑΜΠΑΝΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ»

Ο δεσπότης τῆς Φλώρινας Ειρηναῖος, ποὺ τὸν διόρισαν Μητροπολίτη Φλωρίνης γιὰ νὰ ἀποκαντιωποιήση τὴν Μητρόπολη τοῦ ἀγωνιστοῦ ἱεράρχου Αὐγουστίνου βρίσκει ἐμπόδια καὶ χρησιμοποιεῖ ὅλες τὶς ἐπίγειες δυνάμεις στὰ μασονικὰ υπουργεία, ποὺ ὑπηρετεῖ, τοὺς «ἀγγέλους τῆς ἀναστάσεως» ὅπως τοὺς ὁνομάζει γιὰ νὰ κινήσουν τὶς ἀστυνομικές καὶ δικαστικές δυνάμεις, ἀλλὰ βρίσκουν πνευματικὰ παιδεια τοῦ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ, ποὺ δὲν τρομάζουν.

(Τί σημαίνει τὸ «Ν.Ο.Κ.Α» στὴν ζωγραφιά; Νεανικὴ ὁμάδα Αυγουστίνου Καντιώτη.
Αὐτὸ ποὺ φωνάζουν κάποιοι χριστιανοί: «Αὐγουστῖνο Καντιώτη ζεῖς, ἐσύ μᾶς ὀδηγεῖς», τὸ ἔκαναν ζωγραφιά).

Τρεις συλλήψεις στον πολύτεκνο ευλαβή ὀρθόδοξο ιερέα π. Παυλο, μέσα σε 3,5 μῆνες α) 24.5.2026, β) 21.7.2026 & 3) 9.9.2026 με την συνδρομή των Υπουργείων με καταδότη και ὐποκινητη τον ἴδιο τὸν δεσπότη Εἰρηναῖο στην Μητρόπολη τοῦ ὀρθοδόξου ἀγωνιστοῦ  ἱεράρχου Φλωρίνης Αὐγουστίνου, ποὺ δὲν τὴν ἐγκατέλειψε, μὲ την ἀναχώρησή του στὴν ἄλλη ζωή.

——–

——-

ΚΑΤΙ ΘΑΥΜΑΣΤΟ: Ανασυστάθηκε στὴν Πτολεμαΐδα ἡ αγωνιστική ὁμάδα κρούσεων, ποὺ δημιούργησε ὁ Μητροπολίτης Φλωρίνης π. Αὐγουστῖνος Καντιώτης τὸ 1986, πρὶν 40 χρόνια, στὸ ἐπισκοπεῖο Πτολεμαΐδος, χωρίς και οἱ ἴδιοι χριστιανοί, ποὺ ἔχουν πόθο μαρτυρίου νὰ τὸ καταλάβουν.

Κάλεσε τότε ὁ ἀγωνιστὴς ἐπίσκοπος ἄνδρες καὶ γυναῖκες ποὺ παρακολουθοῦσαν χρόνια μαθήματα κύκλων Ἁγίας Γραφῆς στὸ ἐπισκοπεῖο Πτολεμαΐδος, μὲ τοὺς ἱερεῖς, ποὺ εἶχαν ἀγωνιστικό φρόνημα καὶ μεταξύ τῶν ἄλλων, εἶπε: «Παρακολουθεῖτε τόσα χρόνια κύκλους Ἁγίας Γραφῆς, ὅμως δὲν πρέπει νὰ μένετε στάσιμοι. Στό σχολεῖο ὅταν ἕνας μαθητής μενει πολλά χρόνια στὴν ἴδια τάξη ἀποβάλλεται». Ειπε πολλά, μίλησε γιὰ τὴν ἄθλια κατάσταση στὴν κοινωνία. Παρουσίασε τὶς σκοτεινὲς δυνάμεις ποὺ ἔχουν βραχυκυκλώσει τὴν πατρίδα μας και προσπαθοῦν νὰ διαφθείρουν τὰ Ἑλληνόπουλα. Μίλησε γιὰ τὶς ὑποχωρήσεις τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἡγεσίας σε ζητήματα σοβαρά καί στὸ τέλος ζήτησε νὰ δημιουργηθῆ μια ΑΓΩΝΙΣΤΗΚΗ ΟΜΑΔΑ ΚΡΟΥΣΕΩΝ.  Ὅσοι ἐγγραφοῦν, εἶπε, νὰ εἶναι ἕτοιμοι ἀνα πάσα στιγμή, ὅταν τοὺς καλέσουμε να ἀντιδράσουν. Στὸ τέλος εἶπε: Ὁποῖοι θέλουν νὰ ἐγγραφοῦν, νὰ δώσουν τὰ τηλέφωνα καὶ τὶς διευθύνσεις  καὶ ἐὰν χρειασθῆ και τὴν νύκτα νὰ τους καλέσουμε νὰ ἔρθουν. Ἐκείνη τὴν ὥρα ἔδωσαν τὰ τηλέφωνα και τὶς διευθύνσεις πάρα πολλοί καὶ ἦταν ἑτοιμοι ἀνα πᾶσα στιγμή νὰ ἀνταπροκριθουν αὐτοστιγμῆς στὸ κάλεσμα τοῦ ἐπισκόπου τους.

Αὐτὸ τὸ πράγμα ἔγινε στὴν τρίτη σύλληψη τοῦ π. Παύλου, ποὺ ὁ π. Μάξιμος Καραβᾶς ἕνα μήνα πρὶν φύγει ἀπὸ τὴν ζωή τοῦ ἀνέθεσε νὰ ἐξυπηρετῆ τὰ πνευματικά του παιδιά ὡς λειτουργός τοῦ Ὑψίστου καὶ νὰ ἀγωνίζεται μαζί τους ἐναντιον τοῦ παπισμοῦ, τῆς πανθρησκειας, που ὀδηγοῦν οι σημερινοί δαιμονόκλητοι δεσποτάδες τὴν Ὀρθόδοξη Ἑλληνική Ἐκκλησία. Απο τα οὐράνια ὁ ἐπίσκοπος ἀνασυστασε αὐτή ἡ ὁμάδα καὶ καθοδηγεῖ τους ἀγωνιζομένους χριστιανούς εἰς ολόκληρη τὴν Ἑλλάδα. Τὰ σχόλια κάτω ἀπό τὰ πολλά βίντεο τὸ ἐπιβεβαιώνουν

Ο δεσπότης τῆς Φλώρινας Ειρηναῖος, ποὺ τὸν διόρισαν Μητροπολίτη Φλωρίνης γιὰ νὰ ἀποκαντιωποιήση τὴν Μητρόπολη βρίσκει ἐμπόδια καὶ χρησιμοιεῖ ὅλες τὶς ἐπίγειες δυνάμεις, ὅλους τοὺς «ἀγγέλους τῆς ἀναστάσεως» ὅπως τοὺς ὁνομάζει γιὰ νὰ τὸν βοηθήσουν, ἀλλα εἰς μάτην κοπιάζει

Η ΑΓΑΠΗ ΣΤΗ ΘΕΙΑ ΑΓΑΠΗ

Ἀπό τό βιβλίο τοῦ π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ ΦΩΣ ΕΚ ΦΩΤΟΣ, τῶν ἐκδόσεων «Ὀρθόδοξος Κυψέλη», σελ. 140-142 (ἀποσπάσματα).

Ὁ Θεός, ἀποκαλύπτει ὁ Χριστός μας, μᾶς ἀγαπᾶ μέ μιάν ἀγάπη, πού δέν μπορεῖ κανείς μας νά φαντασθεῖ «Οὕτως ἠγάπησεν ὁ Θεός τόν κόσμον, ὥστε τόν υἱόν αὐτοῦ τόν μονογενῆ ἔδωκεν, …ἵνα σωθῇ ὁ κόσμος δι΄ αὐτοῦ».

Ὁ Θεός ἀγαπᾶ τόν κόσμο. Κάθε ἄνθρωπο, κάθε πλάσμα. Μέ μιά ὅμως βασική προϋπόθεση. Ἀγαπᾶ τό ἁμαρτωλό παιδί του, ἀλλά ὄχι καί τήν ἁμαρτία του. Τό ἀγαπᾶ, γιά νά τό ἀπαλλάξει ἀπό τήν ἁμαρτία, νά τό σώσει.

Γιά τόν σκοπό αὐτό ἔστειλε ὁ Θεός τόν Υἱό του στόν κόσμο. Αὐτό εἶναι ἡ μεγαλύτερη ἀπόδειξη τῆς γνήσιας ἀγάπης τοῦ Θεοῦ. Δέν ἔστειλε κάποιον ἄγγελο. Ἔστειλε τόν υἱό του, τήν οὐσία του. Κατέβηκε ὁ ἴδιος στόν κόσμο. Read more »

AΓΙΟΥ ΣΥΜΕΩΝ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΚΑΤΑ ΠΑΣΩΝ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ: ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΛΑΤΙΝΩΝ

(επιλεγμένα αποσπάσματα)

ΚΛΗΡ. […] Αρκετά διδαχθήκαμε, άγιε δέσποτα, και τον λόγο γι’ αυτό· υπολείπεται τώρα να μάθουμε και ποια άραγε αίρεσις αναβλάστησε στην εκκλησία, ύστερα από την Ζ΄ (:εβδόμη) Οικουμενική Σύνοδο, και ποια φθορά προξένησε και πώς πρέπει να απολογούμαστε στους κυριευομένους από αυτήν την αίρεση.
ΑΡΧ. Και τους προηγουμένους λόγους, αδελφέ, δεν τους είπαμε από τον εαυτό μας, αλλά από όσα είχαμε ακούσει από Αγίους Πατέρες και από αυτούς μερικά, διότι ούτε σκοπό έχουμε να πούμε για όλα, ούτε δύναμη έχουμε ικανή γι’ αυτό· θαρρώντας, όμως, στον Θεό, για να αναπαύσουμε το ζήτημά σας ερχόμαστε να μιλήσουμε και γι’ αυτό το οποίο είναι πάνω από τη δύναμή μας.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Θ΄: ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΛΑΤΙΝΩΝ

ΑΡΧ. Ύστερα, λοιπόν, από την έβδομη Σύνοδο δεν έγινε καμία άλλη Οικουμενική εκτός της λεγομένης ογδόης, την οποία και οι Λατίνοι αναφέρουν και τα πρακτικά αυτής της Συνόδου εν μέρει είναι φανερά και παραδεδομένα, στα οποία μπορεί να μάθει κανείς ακριβέστερα και για τον νεωτερισμό των Λατίνων και πώς η Σύνοδος αυτή αναθεμάτισε εκείνους, που τολμούν να πουν, ότι το θείο Πνεύμα εκπορεύεται και εκ του Υιού, και μας παρέδωσε να φυλάγουμε με κάθε τρόπο απαρασάλευτα τα του ιερού συμβόλου.
Αλλά δεν γνωρίζω πώς οι Λατίνοι τα περιφρόνησαν αυτά. Νομίζω ότι αυτό το έπαθαν από υπερηφάνεια και αλαζονεία, τα οποία προηγουμένως ετάραξαν και εκείνους που πριν ήσαν Άγγελοι και έγινε αυτό πρόξενος αιτίας θανάτου στους αρχηγούς των προγόνων μας. Read more »

Καθως ὁ Σταυρος ὑψωνεται, ὁ Σταυρωθεις δοξαζεται. Ὄχι ὅμως στην Μητροπολη Περιστερiου.

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΠΙΣΤΩΝ Ι.Μ. ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ

• Ἅγιος Φιλόθεος, Πατριάρχης Κων/πόλεως: «Διά τοῦτο ὑψοῦντες αὐτόν καί προσκυνοῦντες αὐτόν (τόν Σταυρόν), μεγαλύνομε καί δοξάζομε τόν Χριστόν, ὁ ῾Οποῖος ἐσταυρώθη ἐπ᾿ αὐτοῦ». (Εἰς τήν Ὕψωσιν τοῦ Τιμίου καί Ζωοποιοῦ Σταυροῦ PG.154,724)

• Μητροπολίτης Περιστερίου Γρηγόριος : «(ὅταν) προβάλλεται τό γεγονός τῆς Σταύρωσης, ἐπικαλύπτεται τό σύμβολο (ὁ Σταυρός)». [1]

«Bρισκόμαστε μπροστὰ σὲ ἕναν Χριστὸ μόνιμα “Ἐσταυρωμένο” καὶ πεθαμένο καὶ μάλιστα πεθαμένο ἐκεῖ ὅλο τὸ χρόνο…Ἀπελπισία!». [2]

«ὁ Ἐσταυρωμένος δὲν μπορεῖ νὰ ἔρθει, γιατὶ εἶναι πεθαμένος ἐπάνω στὸ σταυρὸ καὶ ὡς ἐκ τούτου στατικὸς καὶ ἀκίνητος ὁλόκληρο τὸ χρόνο. Λέμε ποτὲ σὲ ἀκίνητο καὶ πεθαμένο “Ἔλα!”; Ἀστεία πράγματα». [3]

Στίς 14 Σεπτεμβρίου ἡ Ἐκκλησία ἑορτάζει, τιμᾶ καί προσκυνᾶ τόν Τίμιο Σταυρό μέ ἀφορμή δύο σπουδαῖα ἱστορικά γεγονότα. Τὸ πρῶτο εἶναι, ὅταν μετὰ τὴν ἀνεύρεσή του ἀπὸ τὴν ἁγία Ἑλένη, παραδόθηκε στὸν Πατριάρχη Ἱεροσολύμων Μακάριο, ὁ ὁποῖος τὸν τοποθέτησε καὶ ὕψωσε στὸν ναὸ τῆς Ἀναστάσεως στὶς 14 Σεπτεμβρίου 335. Αὐτή εἶναι ἡ πρώτη ὕψωση. Read more »

Η ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ

Α΄προς Κορινθίους, κεφάλαιο Α΄, εδάφια 18-25

18 ῾Ο λόγος γὰρ ὁ τοῦ σταυροῦ τοῖς μὲν ἀπολλυμένοις μωρία ἐστί, τοῖς δὲ σῳζομένοις ἡμῖν δύναμις Θεοῦ ἐστι. 19 Γέγραπται γάρ· ἀπολῶ τὴν σοφίαν τῶν σοφῶν, καὶ τὴν σύνεσιν τῶν συνετῶν ἀθετήσω. 20 Ποῦ σοφός; Ποῦ γραμματεύς; Ποῦ συζητητὴς τοῦ αἰῶνος τούτου; Οὐχὶ ἐμώρανεν ὁ Θεὸς τὴν σοφίαν τοῦ κόσμου τούτου; 21 Ἐπειδὴ γὰρ ἐν τῇ σοφίᾳ τοῦ Θεοῦ οὐκ ἔγνω ὁ κόσμος διὰ τῆς σοφίας τὸν Θεόν, εὐδόκησεν ὁ Θεὸς διὰ τῆς μωρίας τοῦ κηρύγματος σῶσαι τοὺς πιστεύοντας. 22 Ἐπειδὴ καὶ ᾿Ιουδαῖοι σημεῖον αἰτοῦσι καὶ ῞Ελληνες σοφίαν ζητοῦσιν, 23 ἡμεῖς δὲ κηρύσσομεν Χριστὸν ἐσταυρωμένον, ᾿Ιουδαίοις μὲν σκάνδαλον, ῞Ελλησι δὲ μωρίαν, 24 αὐτοῖς δὲ τοῖς κλητοῖς, ᾿Ιουδαίοις τε καὶ ῞Ελλησι, Χριστὸν Θεοῦ δύναμιν καὶ Θεοῦ σοφίαν· 25 ὅτι τὸ μωρὸν τοῦ Θεοῦ σοφώτερον τῶν ἀνθρώπων ἐστί, καὶ τὸ ἀσθενὲς τοῦ Θεοῦ ἰσχυρότερον τῶν ἀνθρώπων ἐστί.

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

Read more »

Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΜΓ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 2752

Κυριακὴ πρὸ τῆς Ὑψώσεως (Ἰω. 3,13-17)
13 Σεπτεμβρίου 2026
Τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου

Ὁ ψυχικος κινδυνος

«Καθὼς Μωυσῆς ὕψωσε τὸν ὄφιν ἐν τῇ ἐρήμῳ, οὕτως ὑψωθῆναι δεῖ τὸν υἱὸν τοῦ ἀν­θρώ­που, ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀπόληται, ἀλλ᾽ ἔχῃ εἰς ζωὴν αἰώνιον» (Ἰω. 3,14-15)

Ἂν καὶ φοβᾶμαι, ὅτι αὐτὰ ποὺ θὰ πῶ ἀπὸ πολλοὺς θὰ μείνουν ἀνεφάρμοστα, ἐγὼ εἶ­μαι ὑ­ποχρεωμένος νὰ τὰ πῶ. Καὶ ἕνας ἀκόμη νὰ βρεθῇ νὰ τὰ ἐφαρμόσῃ, θὰ μοῦ εἶνε ἀρκετό.
Γίναμε ἐπίσκοποι ὄχι γιὰ τὰ λεφτά –μάρτυς μου ὁ Θεός–, ὄχι γιὰ νὰ φιγουράρουμε ἐ­πάνω στοὺς θρόνους μὲ χρυσᾶ ἄμφια, ἀλλὰ γιὰ νὰ διδάξουμε τὸ λαό μας πῶς νὰ πιστεύῃ, πῶς νὰ ζῇ, πῶς νὰ λατρεύῃ τὸν Κύριο. Ἐν­διαφέρομαι γιὰ τὶς ψυχές σας. Ἐὰν μὲν ζῆτε χριστιανι­κά, χαίρουν οἱ ἄγγελοι, χαίρει ἡ ἁγία Τριάς. Ἐὰν ὅμως ζῆτε ἀντιχριστιανικὰ καὶ ὑ­λιστικά, τότε κλαίει ἡ Παναγιά, κλαῖνε οἱ ἅγιοι. Καὶ τότε λυπεῖται καὶ ὁ ἐπίσκοπος.
Θὰ μοῦ πῆτε· Πῶς πρέπει νὰ ζοῦμε; Δὲν εἶ­νε ἀ­νάγκη νὰ τὸ πῶ ἐγώ· τὸ λέει ἡ συνείδησί σας, τὸ φω­νάζει σήμερα καὶ τὸ εὐαγγέλιο (βλ. Ἰω. 3,13-17). Τί λέει; Δυὸ λέξεις. Ὅπως ἡ Γῆ κινεῖ­ται γύρω ἀπὸ δύο πό­λους, Βόρειο καὶ Νό­τιο, ἔτσι καὶ τὸ εὐαγγέλιο συνοψίζεται σὲ δύο λέξεις· «κίνδυνος» καὶ «σωτηρία»· ἡ μία λέξις «κινδυνεύετε», ἡ ἄλλη «σωθῆτε». Read more »

Η ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ

ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΥΨΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ

Κατά Ιωάννην, κεφάλαιο ΙΘ΄, εδάφια 6-37

6 Καὶ λέγει αὐτοῖς· ἴδε ὁ ἄνθρωπος. Ὃτε οὖν εἶδον αὐτὸν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ ὑπηρέται, ἐκραύγασαν λέγοντες· Σταύρωσον σταύρωσον αὐτόν. Λέγει αὐτοῖς ὁ Πιλᾶτος· λάβετε αὐτὸν ὑμεῖς καὶ σταυρώσατε· ἐγὼ γὰρ οὐχ εὑρίσκω ἐν αὐτῷ αἰτίαν. 7 Ἀπεκρίθησαν αὐτῷ οἱ ᾿Ιουδαῖοι· ἡμεῖς νόμον ἔχομεν, καὶ κατὰ τὸν νόμον ἡμῶν ὀφείλει ἀποθανεῖν, ὅτι ἑαυτὸν Θεοῦ υἱὸν ἐποίησεν. 8 ῞Οτε οὖν ἤκουσεν ὁ Πιλᾶτος τοῦτον τὸν λόγον, μᾶλλον ἐφοβήθη, 9 καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὸ πραιτώριον πάλιν καὶ λέγει τῷ ᾿Ιησοῦ· Πόθεν εἶ σύ; Ὁ δὲ ᾿Ιησοῦς ἀπόκρισιν οὐκ ἔδωκεν αὐτῷ.
10 Λέγει οὖν αὐτῷ ὁ Πιλᾶτος· ἐμοὶ οὐ λαλεῖς; Οὐκ οἶδας ὅτι ἐξουσίαν ἔχω σταυρῶσαί σε καὶ ἐξουσίαν ἔχω ἀπολῦσαί σε; 11Ἀπεκρίθη ᾿Ιησοῦς· οὐκ εἶχες ἐξουσίαν οὐδεμίαν κατ’ ἐμοῦ, εἰ μὴ ἦν σοι δεδομένον ἄνωθεν· διὰ τοῦτο ὁ παραδιδούς μέ σοι μείζονα ἁμαρτίαν ἔχει. 12 Ἐκ τούτου ἐζήτει ὁ Πιλᾶτος ἀπολῦσαι αὐτόν· οἱ δὲ ᾿Ιουδαῖοι ἔκραζον λέγοντες· ἐὰν τοῦτον ἀπολύσῃς, οὐκ εἶ φίλος τοῦ Καίσαρος. Πᾶς ὁ βασιλέα ἑαυτὸν ποιῶν ἀντιλέγει τῷ Καίσαρι. 13 Ὁ οὖν Πιλᾶτος ἀκούσας τοῦτον τὸν λόγον ἤγαγεν ἔξω τὸν ᾿Ιησοῦν, καὶ ἐκάθισεν ἐπὶ τοῦ βήματος εἰς τόπον λεγόμενον Λιθόστρωτον, ἑβραϊστὶ δὲ Γαββαθᾶ· 14 ἦν δὲ παρασκευὴ τοῦ πάσχα, ὥρα δὲ ὡσεὶ ἕκτη· καὶ λέγει τοῖς ᾿Ιουδαίοις· ἴδε ὁ βασιλεὺς ὑμῶν. 15 Οἱ δὲ ἐκραύγασαν· ἆρον ἆρον, σταύρωσον αὐτόν. Λέγει αὐτοῖς ὁ Πιλᾶτος· τὸν βασιλέα ὑμῶν σταυρώσω; ἀπεκρίθησαν οἱ ἀρχιερεῖς· οὐκ ἔχομεν βασιλέα εἰ μὴ Καίσαρα. 16 Τότε οὖν παρέδωκεν αὐτὸν αὐτοῖς ἵνα σταυρωθῇ. Read more »

ΣΤΑΥΡΟΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΩΣ 

ΟΜΙΛΙΑ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ

———

———

Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΚΑ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 11032
Ὕψωσις τοῦ Τιμίου Σταυροῦ
Δευτέρα 14 Σεπτεμβρίου 2026 (2004)

Ἐχθροι του σταυρου

Σήμερα, ἀγαπητοί μου, ἡ Ἐκκλησία μας ὑ­ψώνει καὶ προβάλλει στὸν κόσμο τὸν τίμιο σταυρό. Πρὸ Χριστοῦ ὁ σταυρὸς προκαλοῦσε φρίκη, διότι ἦταν ὄργανο θανατικῆς ἐκτελέσεως. Μὲ τὴ θυσία ὅμως τοῦ Κυρίου ἡ­μῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ὁ σταυρὸς ἄλλαξε τελείως· ἔγινε «κοσμοπόθητος» (ὑμνολογ.).
Τί εἶνε σήμερα ὁ σταυρός; Πάρτε κιμωλία καὶ γράψτε στὸν πίνακα· σταυρὸς ἴσον ἀγάπη, σταυρὸς ἴσον λευτεριά, σταυρὸς ἴσον ἀ­λήθεια, σταυρὸς ἴσον φῶς, σταυρὸς ἴσον ἐγ­κράτεια, σταυρὸς ἴσον σωφροσύνη, σταυρὸς ἴσον σωτηρία, σταυρὸς ἴσον λύτρωσις, σταυ­ρὸς ἴσον… Ὅ,τι ὡραῖο ὑπάρχει στὸν κόσμο, περιέχεται στὸ σταυρό. Σταυρὸς –δὲν εἶπα τίποτα–, σταυρὸς ἴσον ἡ σωτηρία τῶν ἁμαρτωλῶν. Εἶνε τὸ σωσίβιο, ποὺ ἁρπάζει ὁ ἁμαρτωλὸς γιὰ νὰ σωθῇ ἀπὸ τὴν πλημμύρα τοῦ κακοῦ. Ὁ Χριστὸς σταυρώθηκε γιὰ νὰ σώσῃ τὸν κόσμο. Δυστυχῶς ὅμως δὲν ἀγαποῦν ὅλοι τὸ σταυρό. Ὡρισμένοι τὸν μισοῦν. Ποιοί τὸν μισοῦν; Ἄλλοι εἶνε φίλοι καὶ ἄλλοι ἐχθροὶ τοῦ σταυροῦ.
Ποιοί εἶνε ἐχθροὶ τοῦ σταυροῦ;

Read more »

Η ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΠΡΟ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ
ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ

Κατά Ιωάννην, κεφάλαιο Γ΄, εδάφια 13-17

13 Καὶ οὐδεὶς ἀναβέβηκεν εἰς τὸν οὐρανὸν εἰ μὴ ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβάς, ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ὁ ὢν ἐν τῷ οὐρανῷ. 14 Καὶ καθὼς Μωϋσῆς ὕψωσε τὸν ὄφιν ἐν τῇ ἐρήμῳ, οὕτως ὑψωθῆναι δεῖ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου, 15 ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀπόληται, ἀλλ’ ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον. 16 Οὕτω γὰρ ἠγάπησεν ὁ Θεὸς τὸν κόσμον, ὥστε τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν μονογενῆ ἔδωκεν, ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀπόληται, ἀλλ’ ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον. 17 Οὐ γὰρ ἀπέστειλεν ὁ Θεὸς τὸν υἱὸν αὐτοῦ εἰς τὸν κόσμον ἵνα κρίνῃ τὸν κόσμον, ἀλλ’ ἵνα σωθῇ ὁ κόσμος δι’ αὐτοῦ.

Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΙΑΛΟΓΟ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΝΙΚΟΔΗΜΟ

[Υπομνηματισμός των εδαφίων Ιω.3,13-21]

«Εἰ τὰ ἐπίγεια εἶπον ὑμῖν καὶ οὐ πιστεύετε, πῶς ἐὰν εἴπω ὑμῖν τὰ ἐπουράνια πιστεύσετε; καὶ οὐδεὶς ἀναβέβηκεν εἰς τὸν οὐρανὸν εἰ μὴ ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβάς, ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ὁ ὢν ἐν τῷ οὐρανῷ (:Εάν σας είπα διδασκαλίες και αλήθειες θείες, οι οποίες όμως σχετίζονται με όσα συμβαίνουν πάνω στη γη και οι πιστοί αποκτούν εμπειρία γι’ αυτά στην επίγεια ζωή τους και είναι επομένως εύκολο να τις εννοήσετε και όμως δεν τις πιστεύετε, πώς, εάν σας πω υψηλές αλήθειες, που αναφέρονται στον επουράνιο κόσμο, θα τις παραδεχτείτε και θα τις πιστέψετε; Κι όμως, μόνο από Εμένα θα μάθετε τα επουράνια αυτά μυστήρια· διότι κανείς δεν ανέβηκε στον ουρανό, για να μάθει εκεί και να διδάξει σε σας αυτές τις αλήθειες, παρά μόνο Αυτός που κατέβηκε από τον ουρανό και έγινε με την ενανθρώπησή Του υιός του ανθρώπου και ο Οποίος εξακολουθεί, όσο χρόνο ζει στη γη, να είναι και στον ουρανό ως Θεός πανταχού παρών)»[Ιω.3,12-13· ερμηνευτική απόδοση Παναγιώτου Τρεμπέλα]. Read more »

ΑΓΙΟΥ ΚΥΡΙΛΛΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ

Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, ΚΑΥΧΗΜΑ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗΣ

(επιλεγμένα αποσπάσματα από την ΙΓ΄ Κατήχηση, σχετικά με το άρθρο του Συμβόλου της Πίστεως:

«Σταυρωθέντα τε ὑπὲρ ἡμῶν ἐπὶ Ποντίου Πιλάτου, καὶ παθόντα καὶ ταφέντα…»)

Α΄. Είναι καύχημα της Καθολικής Εκκλησίας1 βέβαια το καθετί που έπραξε ο Ιησούς, αλλά το καύχημα των καυχημάτων είναι ο Σταυρός Του. Τούτο ασφαλώς γνωρίζοντας ο Παύλος, λέει: «Ἐμοὶ δὲ μὴ γένοιτο καυχᾶσθαι εἰ μὴ ἐν τῷ σταυρῷ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ (:Ποτέ να μη συμβεί εγώ να καυχηθώ για τίποτε άλλο παρά μόνο για το ότι ο Ιησούς Χριστός για χάρη μου πήρε μορφή δούλου και σταυρώθηκε για την σωτηρία μου. Μόνο καύχημά μου είναι ο σταυρικός θάνατος του Κυρίου μας Ιησού Χριστού)»[Γαλ. 6, 14].
Ήταν πραγματικά θαυμαστό που ανέβλεψε ο εκ γενετής τυφλός στην κολυμβήθρα του Σιλωάμ [πρβ. Ιω. 9, 7: «Καὶ εἶπεν αὐτῷ· ὕπαγε νίψαι εἰς τὴν κολυμβήθραν τοῦ Σιλωάμ, ὃ ἑρμηνεύεται ἀπεσταλμένος. Ἀπῆλθεν οὖν καὶ ἐνίψατο, καὶ ἦλθε βλέπων (:Και δοκιμάζοντας την πίστη του τυφλού τού είπε: ‘’Πήγαινε, νίψου στη στέρνα του Σιλωάμ’’, όνομα εβραϊκό που μεταφράζεται «απεσταλμένος». Ύστερα, λοιπόν, από την εντολή αυτή του Ιησού πήγε ο τυφλός εκεί και νίφτηκε, και ήλθε στο σπίτι του με μάτια υγιή)» ], αλλά τι είναι αυτό μπροστά στην ανάβλεψη των πνευματικά τυφλών όλης της οικουμένης; Θεωρείται μέγα θαύμα και υπερφυσικό που αναστήθηκε ο Λάζαρος, ενώ ήταν τετραήμερος νεκρός, αλλά τότε η χάρη της Αναστάσεως σταμάτησε σε αυτόν[βλ. Ιω. 11, 38-44]. Τι είναι, όμως, αυτό μπροστά στην ανάσταση των νεκρωμένων από την αμαρτία, σε ολόκληρη την οικουμένη; Read more »

H AΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ
ΠΡΟ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ

Προς Γαλάτας, κεφάλαιο ΣΤ΄, εδάφια 11-18

11῎Ιδετε πηλίκοις ὑμῖν γράμμασιν ἔγραψα τῇ ἐμῇ χειρί. 12 Ὃσοι θέλουσιν εὐπροσωπῆσαι ἐν σαρκί, οὗτοι ἀναγκάζουσιν ὑμᾶς περιτέμνεσθαι, μόνον ἵνα μὴ τῷ σταυρῷ τοῦ Χριστοῦ διώκωνται. 13 Οὐδὲ γὰρ οἱ περιτετμημένοι αὐτοὶ νόμον φυλάσσουσιν, ἀλλὰ θέλουσιν ὑμᾶς περιτέμνεσθαι, ἵνα ἐν τῇ ὑμετέρᾳ σαρκὶ καυχήσωνται. 14 Ἐμοὶ δὲ μὴ γένοιτο καυχᾶσθαι εἰ μὴ ἐν τῷ σταυρῷ τοῦ Κυρίου ἡμῶν ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ, δι’ οὗ ἐμοὶ κόσμος ἐσταύρωται κἀγὼ τῷ κόσμῳ. 15 Ἐν γὰρ Χριστῷ ᾿Ιησοῦ οὔτε περιτομή τι ἰσχύει οὔτε ἀκροβυστία, ἀλλὰ καινὴ κτίσις. 16 Καὶ ὅσοι τῷ κανόνι τούτῳ στοιχήσουσιν, εἰρήνη ἐπ’ αὐτοὺς καὶ ἔλεος, καὶ ἐπὶ τὸν ᾿Ισραὴλ τοῦ Θεοῦ. 17 Τοῦ λοιποῦ κόπους μοι μηδεὶς παρεχέτω· ἐγὼ γὰρ τὰ στίγματα τοῦ Κυρίου ᾿Ιησοῦ ἐν τῷ σώματί μου βαστάζω. 18 ῾Η χάρις τοῦ Κυρίου ἡμῶν ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ μετὰ τοῦ πνεύματος ὑμῶν, ἀδελφοί· ἀμήν.

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

«῎Ιδετε πηλίκοις ὑμῖν γράμμασιν ἔγραψα τῇ ἐμῇ χειρί(:Δείτε με πόσο μεγάλα γράμματα σας έγραψα με το ίδιο μου το χέρι)»[Γαλ.6,11].
Σκέψου πόση οδύνη κατέχει τη μακάρια εκείνη ψυχή· διότι, όπως ακριβώς εκείνοι οι οποίοι περιπίπτουν σε πένθος και αφού απώλεσαν κάποιον από τους οικείους τους ή υπομένοντας κάτι από τα απροσδόκητα, ούτε τη νύκτα ησυχάζουν, ούτε την ημέρα, επειδή πολιορκεί την ψυχή τους το πένθος· έτσι και ο μακάριος Παύλος, αφού είπε λίγο για τα ήθη, πάλι επανέρχεται στα προηγούμενα, τα οποία περισσότερο τάρασσαν την ψυχή του, λέγοντας τα εξής λόγια: «Κοιτάξτε με πόσο μεγάλα γράμματα σας έγραψα». Read more »