Αυγουστίνος Καντιώτης



Archive for the ‘«ΧΡΙΣΤΙΑΝ. ΣΠΙΘΑ»’ Category

Ο ευσεβης λαος φρουρος της Ορθοδοξου πιστεως. ΕΝΑΣ ΛΑΪΚΟΣ ΠΟΥ ΩΡΘΩΣΕ ΤΟ ΑΝΑΣΤΗΜΑ ΤΟΥ & ΗΛΕΓΞΕ ΤΟΝ ΑΣΕΒΗ, ΑΝΑΔΕΙΧΘΗ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΧΩΡΙΣ ΕΓΚΟΛΠΙΟΝ, ΕΝΩ ΟΙ ΙΕΡΑΡΧΑΙ ΣΙΩΠΟΥΝ & ΝΟΜΙΖΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΟΤΙ ΑΠΕΘΑΝΑΝ

author Posted by: Επίσκοπος on date Οκτ 20th, 2019 | filed Filed under: «ΧΡΙΣΤΙΑΝ. ΣΠΙΘΑ»

«Χριστιανική Σπίθα»,  Ιουλίου 1965, φυλ. 282
Του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

 

ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ

ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΧΩΡΙΣ ΕΓΚΟΛΠΙΟΝ

ΕΛΛΗΝΕΣ ΞΥΠΝΗΣΤΕΤὸ πρῶτον καθῆκον τοῦ ἐπισκόπου εἶνε ἡ μέχρι θανάτου ὑπεράσπισις τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως ἐκ τῶν ἐπιθέσεων τῶν ἀπίστων καὶ τῶν αἱρετικῶν. Ὁ ἐπίσκοπος, ὁ ἀληθὴς ἐπίσκοπος, πρέπει νὰ εἶνε ὁ ἀκοίμητος φρουρὸς τῆς πίστεως, ὅπως ὁ στρατιώτης εἶνε ὁ ἀκοίμητος φρουρὸς τῆς πατρίδος. Καὶ ὅπως ὁ γενναῖος στρατιώτης, ὁ φυλάσσων τὰ σύνορα τῆς πατρίδος οὐδὲ σπιθαμὴν τῆς πατρώας γῆς παραδίδει εἰς τοὺς ἐχθρούς, οὕτω καὶ ὁ ἐπίσκοπος οὐδὲ σπιθαμὴν τῆς πατρώας πίστεως, οὐδὲ ἰῶτα ἕν ἤ μίαν κεραίαν ἐγκαταλείπει ἀνυπεράσπιστον, ἀλλὰ μάχεται ὡς λέων κατὰ τὰ παραδείγματα τῶν ἀειμνήστων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας, οἱ ὁποῖοι, χάριν τῆς πίστεως, καὶ θρόνους ἀπώλεσαν καὶ εἰς ἐξορίας ἐπορεύθησαν καὶ παντοειδῆ μαρτύρια ὑπέστησαν, καὶ θάνατον.
Ἀλλὰ δυστυχῶς ἡ ἱερὰ αὐτὴ ἀγωνιστικότης ἐξέλιπεν. Οἱ σημερινοὶ Ἱεράρχαι δὲν ἀγωνίζονται μὲ τὸ ἱερὸν πάθος τῶν πατέρων. Ὁ εὐσεβὴς λαὸς μετὰ βαθυτάτης λύπης βλέπει ὅτι, ἐνῶ οἱ Ἱεράρχαι μας διεξάγουν κραταιόν, πείσμονα καὶ ἀνένδοτον ἀγῶνα, διὰ νὰ ἐπιτύχουν τὸ ἐπάρατον καὶ λαομίσητον μεταθετόν, ἀδιαφοροῦντες διὰ τὴν κοινὴν γνώμην καὶ ἀπειλοῦντες καὶ αὐτὴν τὴν Κυβέρνησιν, ἀντιθέτως διὰ φλέγοντα ζητήματα πίστεως δὲν ἐκδηλώνουν ἀγωνιστικότητα. Νομίζει τις ὅτι ἔχουν ἀποθάνει. Ἀπόδειξις τὸ θέμα Παπανούτσου. Ἑξάμηνον παρῆλθεν ἀφʼ ὅτου ὑπὸ τιμίων τέκνων τῆς Ἐκκλησίας ὁ Παπανοῦτσος κατηγγέλθη διʼ άντιχριστιανικὰς καὶ βλασφήμους ἰδέας, καὶ ἡ ἀνωτάτη Ἐκκλησιαστικὴ Ἀρχὴ τοῦ τόπου μας, ἡ φρουρὸς τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως, παρʼ ὅλην τὴν πίεσιν τῆς κοινῆς γνώμης σιωπᾶ…
Ἀλλʼ ἐν μέσω τῆς ἐνόχου σιωπῆς ἀκούεται φωνὴ ἰσχυρὰ ὑπὲρ τῆς πατρώας πίστεως. Τίνος ἡ φωνή; Ἐπισκόπου; Ὄχι. Εἶνε ἡ φωνὴ ἑνὸς τιμίου ἐκπαιδευτικοῦ, τοῦ κ. Χρήστου Παναγιωτοπούλου, καθηγητοῦ Μαθηματικῶν ἐν Πειραιεῖ. Ὁ ἐκπαιδευτικὸς οὗτος, αἰσθανόμενος τὸ χρέος του ἀπέναντι τῆς Θρησκείας καὶ τοῦ Ἔθνους, ἐξέδωκε βιβλίον ὑπὸ τὸν τίτλον «Ἰδοὺ ποῦ ὑπάρχει ἡ σύγχυσις καὶ τὸ σκότος – Ἔργα καὶ Ἡμέραι Ε. Παπανούτσου». Εἰς τὸ βιβλίον εὐθαρσῶς καταγγέλονται αἱ ἀντιχριστιανικαὶ ἀντιλήψεις καὶ ἐνέργειαι τοῦ Γεν. Γραμματέως τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας. Εἶνε τόσον φρικτὰ τὰ καταγγελόμενα καὶ μὲ τόσα ἀποδεικτικὰ στοιχεῖα κατοχυροῦνται, ὥστε, ἄν ὑπῆρχε εὐαισθησία εἰς τοὺς κυβερνῶντας, θὰ ἔπρεπεν ὁ κ. Παπανοῦτσος νὰ ἐκδιωχθῆ ἐκ τοῦ Ὑπουργείου ἐντὸς εἰκοσιτεσσάρων ὡρῶν.
Ὁ κ. Χρ. Παναγιωτόπουλος ἔπραξεν ὅ,τι ἔπρεπε νὰ πράξουν οἱ Ἱεράρχαι. Λαϊκὸς οὗτος, καὶ οἰκογενειάρχης μὲ πολυμελῆ οἰκογένειαν, ὤρθωσε τὸ ἀνάστημά του καὶ ἤλεγξε τὸν ἀσεβῆ, ἀδιαφορῶν διὰ τὰς συνεπείας. Διὰ τοῦτο τοῦ ἀξίζει πᾶς ἔπαινος. Ἀνεδείχθη ἐπίσκοπος χωρὶς ἐγκόλπιον. Διὰ νὰ ἀποδειχθῆ διὰ μίαν ἀκόμη φορὰν ὅτι ὁ εὐσεβὴς λαὸς εἶνε ὁ φρουρὸς τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως.

ΦΩΝΗ ΔΙΑΜΑΡΥΡΙΑΣ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ, ΠΡΙΝ ΑΠΟ 72 ΧΡΟΝΙΑ, ΣΤΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ ΤΟΥ ΗΘΙΚΟΥ ΕΚΤΡΑΧΙΛΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ: «Η καταστασι ειναι θλιβερη. Πισω απο την οικονομικη κρισι & χρεωκοπια υπαρχει η ηθι­κη κρισι & χρεωκοπια. Κινδυνευουμε να καταποντιστουμε σαν τα Σοδομα & Γομορρα».

author Posted by: Επίσκοπος on date Οκτ 7th, 2019 | filed Filed under: «ΧΡΙΣΤΙΑΝ. ΣΠΙΘΑ»

Δ΄ – Ἔτος ΛΣΤ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 2228

Κυριακὴ Γ΄ Λουκᾶ
6 Ὀκτωβρίου 2019 ἑσπέρας

Ηθικος εκτραχηλισμoς

«Ἢ ἀγνοοῦντας διδάξομεν, ἢ κακουργοῦσιν οὐκ ἐπιτρέψομεν»
(Μ. Βασίλειος· Migne 32,128c)

π. Αυγ. προ παραιτησ.ιντἩ ἀσχημία, ἀγαπητοί μου, ποὺ παρουσιάζουν τὰ ἤθη μεταπολεμικά, καὶ ἔξω καὶ στὴν πατρίδα μας, εἶνε ἀ­περίγραπτη. Ἔχουμε σημάδια μεγάλης καταπτώσεως. Ἄλλοτε π.χ. δὲν μποροῦσαν νὰ σταθοῦν ἔντυπα μὲ γυμνὲς εἰκόνες, ἐνῷ τώρα τὸ κοινὸ ῥουφάει τὸν βόρβορο σὰν δροσιστικὸ νέκταρ. Κατάν­τημα· δημοσιογράφοι νὰ σερβίρουν κόπρια καὶ ἀναγνῶστες νὰ τὰ καταβροχθίζουν μὲ λαιμαργία! Διαστροφὴ τῆς φύσεως, σύμπτωμα κοπροφα­γίας ποὺ προκαλεῖ ἀηδία. Τὸ κα­κὸ γενικεύεται, παίρνει διαστάσεις. Οἱ ἐφημε­ρίδες περιγρά­φουν ἐγκλήματα φρικιαστικά, αἴσχη, ἀφροὺς τῆς ἁμαρτίας. «Κύματα ἐπαφρί­ζοντα τὰς ἑαυ­τῶν αἰσχύνας» (Ἰούδ. 13) κατακλύζουν τὸν τόπο· καὶ οἱ ὑψηλότερες παρθενι­κὲς κορυφὲς κινδυνεύουν νὰ καλυφθοῦν ἀπὸ τὸ νέο αὐτὸ κατακλυσμὸ τῆς αἰσχρότητος, ποὺ προκαλεῖ ἡ ἄσεμνη τέχνη καὶ λογοτεχνία. Μία ἔρευνα μεταξὺ μαθητῶν θὰ ἀπεκάλυπτε ὑλικό, ποὺ μπρο­στά του θὰ κοκκίνιζαν ἀ­πὸ ντροπὴ μαινάδες καὶ σάτυροι τῆς ἀρ­χαιότητος. Νήπια στοὺς δρόμους ψελλίζουν λέξεις καὶ φράσεις ποὺ δὲν θὰ τὶς ἀνέφερε οὔ­τε ὁ Ἀριστοφάνης στὶς κωμῳδί­ες του. Ἀκοὴ καὶ ὅρασι μικρῶν καὶ μεγάλων μο­λύνονται καθημερινῶς μέσα στὴ νέα Βαβυλῶ­να. Γιὰ τὴ γενεά μας ταιριάζει νὰ πῇ κανεὶς τὸ ψαλμικὸ «Ἐνεπάγημεν εἰς ἰλὺν βυθοῦ καὶ οὐκ ἔστιν ὑ­πόστασις» (Ψαλμ. 68,2)· βυθιστήκαμε σὲ βόρ­βορο καὶ τὰ πόδια μας δὲν βρίσκουν στερεὸ ἔ­δαφος νὰ πατήσουν. Ἀδελφοί, βουλιάζουμε!
Ἡ κατάστασι εἶνε θλιβερή. Πίσω ἀπὸ τὴν οἰ­κονομικὴ κρίσι καὶ χρεωκοπία ὑπάρχει ἡ ἠθι­κὴ κρίσι καὶ χρεωκοπία. Κινδυνεύουμε νὰ καταποντιστοῦμε σὰν τὰ Σόδομα καὶ Γόμορρα.
Ἀπέναντι στὴν κατάστασι αὐτὴ μὲ τὶς μικρές μας δυνάμεις ὑψώσαμε φωνὴ διαμαρτυρίας. Τὸ 1952 δη­μοσιεύσαμε στὸ περιοδικὸ «Σπίθα» 4 σχετικὰ ἄρθρα· τὸ 1ο μὲ τίτλο «Ἡ σύγχρονη Κίρ­κη» (φ. 121 Ἰαν.) ἤλεγξε τὴ διαφθορὰ ποὺ προκαλεῖ ὁ κινηματογράφος, τὸ 2ο μὲ τίτλο «Στὰρ Ἑλ­λάς» (ἔ.ἀ. 127 Μάρτ.) στηλίτευσε τὴν δημοσία βράβευ­σι τοῦ γυμνοῦ στὰ περιβόητα «καλλιστεῖα», τὸ 3ο μὲ τίτλο «Σόρτς (γυ­μναστικαὶ ἀσκήσεις καὶ ἐπιδείξεις)» (ἔ.ἀ. 129 Μάιος) καυτηρίασε τὸ γυμνι­σμὸ χιλιάδων μαθητριῶν μπροστὰ στὰ μάτια ἐπισήμων ἀκόμη καὶ ἀρχιερέων, καὶ τὸ 4ο μὲ τί­τλο «Σὲ νεκρο­ταφεῖο χοροί;» (ἔ.ἀ. 130 Μάιος) ἤλεγξε τὶς χοροεσπερίδες τῆς ἀριστοκρατίας μὲ τερά­στιες σπατά­λες ἐνῷ ἡ δυστυχία τοῦ λαοῦ συνθέτει δράματα. Γιὰ τὴν ἀρθρογραφία αὐτὴ ὁ τότε ἐπιτελάρχης μὲ διαταγή του ἀπηγόρευσε τὴν κυκλοφορία τῆς «Σπίθας» στὸ στρατό! Read more »

ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ («Χριστιανικη Σπiθα», φ. 281, Ιουνiος 1965): α) ΑΝΤΙ ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΟΥ – Καθʼ ολη την διαρκεια της Επαναστασεως του 1821 & εις μετεπειτα χρονους αντι εθνικου υμνου οι Ελληνες εψαλλαν τον εξης υπεροχο υμνο της Ἐκκλησiας… β) Μαθημα εκκλησιασμου απo ενα νησακι της Σκωτιας

author Posted by: Επίσκοπος on date Σεπ 19th, 2019 | filed Filed under: «ΧΡΙΣΤΙΑΝ. ΣΠΙΘΑ»

ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ

ΑΝΤΙ ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΟΥ

Τὸ κύριον ἄρθρον τοῦ προηουμένου φύλλου τῆς «Σπίθας» περὶ Πολυχρονίου εἶχεν εὐμενῆ ἀπήχησιν εἰς τὸν θρησκευτικὸν λαόν, ὁ ὁποῖος σέβεται μὲν τοὺς βασιλεῖς καὶ τοὺς ἐν ὑπεροχῆ ὄντας, ἀλλʼ ἐπιθυμεῖ αἱ ὑπὲρ αὐτῶν εὐχαὶ τῆς Ἐκκλησίας νὰ μὴ καταντοῦν εἰς κολακείαν. Τὸ Πολυχρόνιον, ὡς ἐγράφομεν, πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ τροποποιηθῆ καὶ νʼ ἀποκτήση περιεχόμενον πνευματικόν. Πρέπει νʼ ἀπηχῆ τοὺς βαθυτέρους πόθους τῶν πιστῶν διὰ τὴν ἀποστολὴν τοῦ μοναδικοῦ ἐν τῶ κόσμω Ὀρθοδόξου βασιλείου μας. Εὐσεβὴς δικηγόρος τῶν Ἀθηνῶν μᾶς ἀπέστειλεν ἕνα ὕμνον, εἰς τὸν ὁποῖον ζωηρῶς ἐκφράζεται ἡ εὐχὴ τῆς Ὀρθοδόξου ψυχῆς, ὅπως ἡ Πατρίς μας γίνη κῆρυξ τῆς Ὀρθοδοξίας εἰς ὅλον τὸν κόσμον. Τὸν ὕμνον τοῦτον, τὸν ὁποῖον ὁ εὐσεβὴς δικηγόρος θὰ ἤθελεν ἀντὶ Πολυχρονίου, δημοσιεύομεν ἐδῶ, διὰ νὰ δοθῆ ἀφορμὴ ὅπως καὶ ἄλλοι εὐσεβεῖς, ἐγκρατεῖς τῆς Ἑλληνικῆς γλώσσης, τῆς παραδόσεως τοῦ Ἔθνους καὶ τῆς μουσικῆς, ἀσχοληθοῦν περὶ τὴν σύνταξιν παρομοίων εὐχῶν, καὶ οὕτως ἐκ πολλῶν προέλθη ἡ τελειοτέρα εὐχή, ἥτις, ἐγκρινομένη ὑπὸ τῆς Ἱεραρχίας, θὰ καθιερωθῆ ἀντὶ Πολυχρονίου.

«Διαιωνίζων ὕμνος ἀναμέλπεσθαι
» τῆ τε Ὀρθοδοξία καὶ τῆ Ἑλλάδι
» κραταιωθῆναι ἐσαεὶ ἐν πνεύματι ἐνὶ
» εἰς τὸ ἐκχριστιανίσαι κόσμον ἅπαντα
» διὰ τῆς γνώσεως καὶ πίστεως τῆς ἐν Χριστῶ
» τῶ ἀναστάντι ἐκ νεκρῶν».

Ὁ ἴδιος δικηγόρος, μελετητὴς τῆς ἐθνικῆς μας ἱστορίας, μᾶς ὑπενθυμίζει ὅτι καθʼ ὅλην τὴν διάρκειαν τῆς Ἐπαναστάσεως τοῦ 1821 καὶ εἰς μετέπειτα χρόνους ἀντὶ ἐθνικοῦ ὕμνου οἱ Ἕλληνες ἔψαλλον τὸν ἐξῆς ὑπέροχον ὕμνον τῆς Ἐκκλησίας, τὸν ὁποῖον ἀκούομεν κατὰ τὴν ἑορτὴν τῶν Θεοφανείων:

«Ἐλευθέρα μὲν ἡ κτίσις γνωρίζεται,
» Υἱοὶ δὲ φωτὸς οἱ πρὶν ἐσκωτισμένοι˙
» Μόνος στενάζει τοῦ σκότους ὁ προστάτης.
» Νῦν εὐλογείτω συντόνως τὸν Αἴτιον
» Ἡ πρὶν τάλαινα τῶν ἐθνῶν παγκληρία».

ΜΑΘΗΜΑ ΑΠΟ ΤΑΣ ΕΒΡΙΔΑΣΚαλεσμα copy

Ἡ Κυριακὴ ἡ ὁποία, ὅπως καὶ τὸ ὄνομά της φανερώνει, εἶνε ἡμέρα ἀφιερωμένη εἰς τὸν Κύριον, τείνει νὰ καταργηθῆ καὶ νὰ γίνη ἡμέρα τουριστική, ἡμέρα ἐκδρομῶν. Οἱ πιστοὶ τῶν πόλεων, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὰς πρωινὰς ὥρας τῆς Κυριακῆς μεταβαίνουν εἰς τοὺς ναούς, βλέπουν στίφη ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν, κατάφορτα μὲ ἐκδρομικὰ εἴδη, νὰ σπεύδουν εἰς τοὺς σταθμοὺς τῶν λεωφορείων διὰ νὰ ἐκδράμουν εἰς ἐξοχάς. Τὸ φαινόμενον τῆς ἀθρόας ἐξορμήσεως βλέπει τις πρὸ πάντων ὅταν τὰς πρωινὰς ὥρας τῆς Κυριακῆς διέλθη ἐκ τῆς παραλίας τοῦ Πειραιῶς. Ἐκεῖ βλέπει πλήθη λαοῦ νὰ ἐπιβιβάζωνται πλοίων, τὰ ὁποῖα τοὺς μεταφέρουν εἰς τὰς πλησίον νήσους τοῦ Σαρωνικοῦ. Οὔτε οἱ ἐκδρομεῖς ἐκκλησιάζωνται, ἀλλʼ οὔτε καὶ οἱ κάτοικοι τῶν νήσων τούτων, οἱ ὁποῖοι εὖρον πηγὴν ἐκμεταλλεύσεως τὸν τουρισμόν, ἐκκλησιάζονται. Νὰ ἀργήσουν ἐκεῖ τὰς Κυριακὰς οἱ ἄνθρωποι καὶ νὰ κλείσουν ὅλην τὴν ἡμέραν τὰ διάφορα κέντρα; Τί λέγετε; Ζῆτε ἐκτὸς τόπου καὶ χρόνου. Τὸ χρῆμα κυβερνᾶ σήμερον καὶ ὄχι ὁ Θεός. Καὶ χάριν, λοιπόν, τῆς λατρείας τοῦ χρήματος ἡ λατρεία τοῦ Θεοῦ καταργεῖται! Νὰ γεμίσουν τὰ ξενοδοχεῖα, τὰ καφενεῖα, τὰ ἐστιατόρια, τὰ ζαχαροπλαστεῖα καὶ ὅλα τὰ κέντρα τῆς διασκεδάσεως, νʼ ἀνέρχωνται οἱ εἰσπράξεις, καὶ ἄς ἀδειάσουν ὅλοι οἱ ναοί…
Ὡραία ἐμφάνισις τῆς Χριστιανικῆς Ἑλλάδος;! Εἰκὼν ἡ ὁποία οὐδέποτε ἦτο δυνατὸν νὰ διέλθη ἐκ τῆς διανοίας τῶν παλαιοτέρων κατοίκων τῶν νήσων μας, καὶ μάλιστα τῶν ἡρωικῶν νήσων Ὕδρας καὶ Σπετσῶν, οἱ ὁποῖοι τὴν Κυριακὴν προσήρχοντο εἰς τοὺς ναοὺς ὅλοι, σὺν γυναιξὶ καὶ τέκνοις, καὶ ἐπεκαλοῦνταο τὴν βοήθειαν τοῦ Θεοῦ διὰ τὴν ἐλευθερίαν τῆς Πατρίδος.
Ἀλλʼ ἔρχεται μάθημα εἰς τὴν σημερινὴν γενεὰν ἐκ χώρας μακράν. Ἔρχεται ἐκ μικρῶν νήσων, τῶν ὁποίων τὰ ὀνόματα διὰ πρώτην φορὰν ἀκούομεν ἡμεῖς οἱ Ἕλληνες. Ἔρχεται ἐκ τῶν νήσων Ἑβρίδων, συμπλέγματος μικρῶν νήσων τῆς Σκωτίας. Εἰς μία ἐκ τῶν ἑβρίδων νήσων, τὴν Σκάϋ, οἱ Σκώτοι τουρίσται ἤθελον νὰ διοργανώσουν τακτικὰς κατὰ Κυριακὴν ἐκδρομὰς μὲ φέρρυ-μπώτ. Ἐὰν οἱ κάτοικοι τῆς νήσου ταύτης ἐσκέπτοντο ἐμπορικῶς, ὅπως σκέπτονται οἱ κάτοικοι τῶν ἰδικῶν μας νήσων, θὰ ἤκουον εὐχαρίστως τὴν εἴδησιν, καὶ τὴν πρώτην Κυριακὴν ὅλοι θὰ κατήρχοντο εὶς τὴν παραλίαν νὰ ὑποδεχθοῦν τοὺς ἐκδρομεῖς. Οἱ κάτοικοι ὅμως τῆς νήσου Σκάϋ δὲν ἐσκέφθησαν ἐμπορικῶς. Ἐσκέφθησαν χριστιανικῶς. Τὴν παράδοσιν, τὴν ὁποίαν εἶχον ἐκ τῶν προγόνων των νὰ τηροῦν τὴν Κυριακὴν ἀργίαν, ἐπʼ οὐδενὶ ἠθέλησαν νὰ καταπατήσουν. Ἀλλʼ οὔτε καὶ εἰς τοὺς ἄλλους ἐπέτρεψαν νὰ τὴν καταπατήσουν. Τοὺς εἰδοποίησαν σχετικῶς. Καὶ ὅταν ἐκεῖνοι, περιφρονοῦντες τὴν θέλησίν των ἔφθασαν μὲ τὸ φέρρυ-μπώτ, οἱ κάτοικοι τῆς μικρᾶς αὐτῆς χριστιανικῆς νήσου κατήλθον ὅλοι εἰς τὴν παραλίαν καὶ τοὺς ἠμπόδισαν νʼ ἀποβιβασθοῦν. Καὶ οὕτως οἱ τουρίσται, ἀφοῦ ἔλαβον τὸ κατάλληλον μάθημα, ἐπέστρεψαν εἰς τὰ ἴδια. Φωτογραφία τῆς ἀντιστάσεως αὐτῆς κατὰ τῆς εἰσβολῆς τῶν ἀσεβῶν τουριστῶν ἐδημοσιεύθη εἰς τὰς Εὐρωπαϊκὰς ἐφημερίδας καὶ εἰς ἑλληνικήν. Read more »

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ ΣΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΓΕΡΒΑΣΙΟ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟ 1877-1964 (Απο την «Χριστιανικη Σπιθα» 1965). ΕΙΣ ΤΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΧΙΛΙΑΔΩΝ ΠΙΣΤΩΝ Ο ΠΑΤΗΡ ΓΕΡΒΑΣΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΓΙΟΣ

author Posted by: Επίσκοπος on date Αυγ 20th, 2019 | filed Filed under: «ΧΡΙΣΤΙΑΝ. ΣΠΙΘΑ»

Χριστιανική Σπίθα 1965
Του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

 

† ΓΕΡΒΑΣΙΟΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΣ
(1877 – 1964)

Εἰς μνημόσυνον

(Εἰς τὸ ὑπʼ ἀριθμ. 273/1964 φύλλον τῆς «Σπίθας» ἀναγγέλοντες τὴν πρὸς Κύριον ἐκδημίαν τοῦ ἀειμνήστου π. Γερβασίου ἐγράφομεν, ὅτι τὸ ἐπόμενον φύλλον θὰ ἀφιεροῦτο εἰς τὴν μνήμην αὐτοῦ. Ἀλλὰ λόγω βαρείας ἀσθενείας τοῦ Συντάκτου τῆς Σπίθας ἡ ὑπόσχεσις ἐκείνη δὲν ἐπραγματοποιήθη. Ἐπὶ τῆ συμπληρώσει ἔτους ἀπὸ τῆς ἐκδημίας αὐτοῦ θὰ προσπαθήσωμεν νὰ ἐκπληρώσωμεν τὸ χρέος δίδοντες μίαν σκιαγραφίαν τῆς ζωῆς καὶ τοῦ ἔργου τοῦ ἀειμνήστου τοῦτου ἱεραποστολικοῦ ἀνδρός).

«Πάντες οἱ θέλοντες εὐσεβῶς ζῆν ἐν Χριστῶ Ἰησοῦ διωχθήσονται» (Β΄ Τιμ. 3, 12)

Αἰπόλοςπ. Γερβασιος
Ὁ π. Γερβάσιος δὲν εἶλκε τὴν καταγωγὴν ἀπὸ τοὺς κατὰ κόσμον εὐγενεῖς. Δὲν ἐγεννήθη εἰς περιβάλλον «ἀριστοκρατικῆς» τινος οἰκογενείας, ἡ ὁποία καυχᾶται διὰ τὰ πλούτη καὶ τὴν δύναμίν της. Ἡ καταγωγή του ἦτο ταπεινή. Εἶδε τὸ φῶς τοῦ ἡλίου ἕν μικρὸν καὶ ἄσημον χωρίον, Γρανίτσαν τῆς Γορτυνίας. Ὤ! Αὐτὰ τὰ μικρὰ καὶ ἄσημα χωρία, τὰ ὁποῖα οὐδὲ κἄν σημειώνονται εἰς τὸν γεωργαφικὸν χάρτην, πόσας φορὰς ἀναδεικνύονται ὑπέρτερα τῶν πόλεων, τῶν μεγάλων ἀστικῶν κέντρων. Μέσα ἀπὸ τὴν ὕπαιθρον, μέσα ἀπὸ τὰ χαμόσπιτα καὶ τὰς καλύβας ἐξέρχονται ὑπέροχοι ἄνδρες, οἱ ὁποῖοι προσφέρουν ὑψίστας εὐεργεσίας εἰς τὰς κοινωνίας καὶ τὰ ἔθνη. Ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ πού τόσον περιφρονεῖται, ὥς ποτε ἡ Ναζαρέτ, ἀνατέλλουν ἥλιοι, ὡς ἔλεγε χαρακτηριστικῶς ὁ ἀείμνηστος ἐθνικός μας ἱστορικὸς Παπαρρηγόπουλος πλέκων τὸ ἐγκώμιον ἐξόχου ἀνδρός, τοῦ Ἀσωπίου, ὅστις εἶλκε τὴν καταγωγήν του ἐκ τῶν ταπεινῶν του λαοῦ τάξεων. Καὶ ἐκ τοῦ μικροῦ καὶ ἀσήμου χωρίου τῆς Γορτυνίας ἐξῆλθε φῶς, ποὺ ἐπρόκειτο νὰ φωτίση τὴν πρωτεύουσαν τῆς Πελοποννήσου καὶ νʼ ἀκτινοβολήση ἀκόμη πέραν τῶν ὀρίων αὐτῆς.
Ἐξ οἰκογενείας βοσκῶν κατήγετο ὁ π. Γερβάσιος. Μικρὸς ἐβοήθει τὸν πατέραν του εἰς τὴν βοσκὴν προβάτων καὶ αἰγῶν. Ἡ μάνδρα, εἰς τὴν ὁποίαν συναθρίζονται τὰ πρόβατα, ἡ «στροῦγγα», τῶ ἦτο μία προσφιλὴς λέξις. Ὁ π. Γερβάσιος θὰ ἠδύνατο, ὡς ἄλλος Ἀμώς, νὰ εἴπη˙ «οὐκ ἤμην προφήτης ἐγώ, οὐδὲ υἱὸς προφήτου, ἀλλʼ ἤ αἰπόλος ἤμην καὶ κνίζων συκάμινα˙ καὶ ἀνέλαβέ με Κύριος ἐκ τῶν προβάτων, καὶ εἶπε Κύριος πρός με˙ βάδιζε προφήτευσον ἐπὶ τὸν λαόν μου Ἰσραήλ» (Ἀμὼς 7, 14-15). Γέρων πλέον, περὶ τὰς δυσμὰς τοῦ βίου του εὑρισκόμενος, ἀνεπόλει τὰς ἡμέρας τῆς παιδικῆς του ἡλικίας. Ἡ καρδία του ἦτο πλήρης εὐγνωμοσύνης πρὸς τὸν Θεόν, ὁ ὁποῖος ἐκ τῆς στάνης τῶν ἀλόγων προβάτων ἔλαβεν αὐτὸν καὶ εἰς ποιμένα λογικῶν προβάτων ἀνύψωσεν. Εἰς τὰ πνευματικά του τέκνα ἔλεγε˙ Παιδιά μου, ὁ Κύριος μὲ ἔκανε ἄρχοντα. Μὲ ἐπῆρε ἀπὸ τὴν στροῦγγα καὶ μὲ ἔβαλεν εἰς τὸν θρόνον του… Ναί, ἄρχων! Ἀλλά χωρὶς χρυσίον καὶ ἀργύριον. Ἄρχων πνευματικός.
Ἐπίσκοποι Ἱερόθεος καὶ Νεκτάριος ἐμπνευσταὶ
Ἀλλὰ πῶς ἀπὸ τῆς μιᾶς ποίμνης εἰς τὴν ἄλλην ποίμνην εὑρέθη; Πῶς ἐξειλίχθη εἰς ἕνα πρώτου μεγέθους πνευματικὸν ὁδηγόν; Ἡ ἱστορία τοῦ π. Γερβασίου εἶνε πολὺ συγκινητικὴ καὶ διδακτική. Διότι καὶ εἰς τὴν ζωὴν τοῦ ἐκλεκτοῦ τούτου ἐργάτου τοῦ Εὐαγγελίου φαίνεται ἡ θεία Πρόνοια, ἡ ὁποία διὰ ποικίλων μέσων κατευθύνει τὴν ζωὴν τῶν ἀνθρώπων καὶ ἐκ τοῦ βάθους εἰς τὸ ὕψος ἀνάγει τὰ ἄτομα. Ἐκ τῆς κοπρίας ἀνιστὰ πένητα… Εἰς τὴν παιδικὴν ψυχὴν τοῦ π. Γερβασίου ὁ Οὐρανὸς εἶχε ἀνάψει πῦρ, σφοδρὸν πόθον γνώσεως καὶ ἀρετῆς. Ἡ ἱστορικὴ Μονὴ τοῦ Μ. Σπηλαίου, εἰς τὴν ὁποίαν ἐλειτούργει τότε Σχολαρχεῖον, ἠλέκτριζε τὸ πνεῦμά του. Read more »

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΩΝ ΚΑΚΩΝ ΠΟΙΜΕΝΩΝ. ΠΑΙΖΟΥΝ ΦΛΟΓΕΡΑ ΟΤΑΝ ΤΑ ΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΒΑΤΑ ΚΑΤΑΣΠΑΡΑΣΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΛΥΚΟΥΣ-ΒΟΣΚΟΙ ΛΥΚΟΙ! Αυτοι κατα τον αποστο­λο Παυλο ειναι οι φοβερωτεροι εχθροι της Εκ­κλη­σιας, δεν «φειδονται του ποιμνιου» (Πραξ. 20,29). Κολακευουν & κολακευ­ονται. Βλεπουν αδικιες & εγκληματα, & τα προσπερνουν. Ενα θρησκευτικο ψεμα επιπλεει επανω στην κοινωνικη αβυσσο.

author Posted by: Επίσκοπος on date Ιούλ 14th, 2019 | filed Filed under: «ΧΡΙΣΤΙΑΝ. ΣΠΙΘΑ», IOYΣΤΙΝΟΣ ΜΠΑΡΔΑΚΑΣ, ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΑ

Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΛΣΤ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 2

Κυριακὴ τῶν ἁγ. Πατέρων τῆς Δ΄ Οἰκ. Συν.
14 Ἰουλίου 2019 ἑσπέρας
Τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

Φλογερα, αλλα και σφενδoνη

(Πρὶν ἀπὸ 70 σχεδὸν χρόνια ὁ π. Αὐγουστῖνος κήρυττε, ἐκτὸς ἀπὸ τὸ λαό, καὶ στοὺς συναδέλφους του ἱεροκήρυκες. Εἶχε νὰ πῇ καὶ σ᾽ αὐτοὺς σοβαρὰ πράγματα. Ἂς τὸν ἀκούσουμε)ΟΙ ΑΝΑΙΣΘΗΤΟΙ ΧΑΜΟΓΕΛΟΥΝ

τραγ. μασονων«…Ἀκούγονται, ἀγαπητοί μου, κουδουνί­σματα προβάτων καὶ φλογέρα βοσκοῦ νὰ παίζῃ γλυκά. Οἱ Ἕλληνες ἔκαναν τὸν ἦχο της σῆμα τοῦ ῥαδιοφωνικοῦ σταθμοῦ· στὸ ἄκου­σμά της ἡ φαντασία πετᾷ στὴν Πίνδο, ἀλ­λὰ καὶ στὴ Βηθλεὲμ ὅπου ἀντήχησε τὸ «Δόξα ἐν ὑ­­ψί­στοις Θεῷ…» (Λουκ. 2,14). Ὅταν ὅμως ἐμφανισθῇ λύκος, ὁ βοσκὸς ἀ­φήνει τὴ φλογέρα, παίρνει σφεντόνα, ῥίχνει πέτρες, καὶ μόνο ὅταν ὁ λύκος ἀ­πομακρυν­θῇ τότε ξαναπιάνει τὴ φλογέρα. Ἀλ­λοίμο­νο ἂν ὁ βοσκὸς εἶχε μόνο φλογέρα. Οἱ λύκοι δὲν φεύγουν μὲ φλογέρα, θὰ τοῦ φᾶνε τὰ πρόβατα. Ὑπάρχει βοσκός, ποὺ παίζει φλογέρα τὴν ὥρα ποὺ χρειάζονται σφεν­τόνες καὶ ῥόπαλα;

* * *

Οἱ βοσκοὶ εἶνε εἰκόνα τῶν κληρικῶν καὶ τῶν ἱεροκηρύκων, ποὺ ἔχουν ἀναλάβει τὴ μέριμνα γιὰ τὰ λογικὰ πρόβατα τῆς ποίμνης τοῦ Χριστοῦ. Κρατοῦν φλογέρα, μιλοῦν δηλαδὴ ἥ­συχα, περιγράφουν τὸ κάλλος τῆς ἀρετῆς ἢ τὴν ἀ­σχημία τῆς ἁμαρτίας. Σὲ καιρὸ εἰρήνης ποιός μπορεῖ νὰ τοὺς κατηγορήσῃ; Ἀλλ᾽ ἐνῷ παίζουν τὴ φλογέρα τους νά καὶ παρουσιάζονται λύκοι· λύκοι πεινασμένοι, αἱμοβόροι, ἀραβικοὶ ὅ­πως λέει ὁ προφήτης (βλ. Ἀββ. 1,8), λύκοι διαφό­ρων χρωμάτων καὶ προελεύσεων. Καὶ τέτοιοι εἶνε ἐκεῖνοι ποὺ μὲ διαφόρους τρόπους βλάπτουν σωματικὰ ἢ πνευματικὰ τὸ λαό. Νάτους· ὁ ἕ­νας συντηρεῖ κακόφημα σπίτια, ὁ ἄλ­λος χαρτο­παικτικὲς λέσχες, ὁ τρίτος κινηματογράφο καὶ μὲ κακὲς ταινίες καταστρέφει παιδιά, ποὺ τὰ κόκκαλά τους θὰ «διασκορπιστοῦν παρὰ τὸν ᾅδην» (Ψαλμ. 140,7), ὁ ἄλλος ἐκμεταλλεύεται ἐρ­­γάτες, ὁ ἄλλος ὀργανώνει καλλι­στεῖα, ὁ ἄλ­λος ἐκδίδει αἰσχρὰ περιοδικά, ὁ ἄλ­λος σκορπάει προσηλυτιστικὰ ἔντυπα διαφόρων αἱρέσεων. «Λύκοι βαρεῖς» (Πράξ. 20,29), ἀλλὰ προ­βατόσχημοι· ξέρουν νὰ ὑποκρίνωνται κ᾽ ἐξαπατοῦν. Read more »

ΧΡΙΣΤΟΣ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ, ΧΡΙΣΤΟΣ ΣΤΑ ΧΕΙΛΗ, ΧΡΙΣΤΟΣ ΣΤΑ ΕΘΝΗ – Τι; Να σε ονομασω τωρα Χριστιανο; Αλλα Χριστιανος ειναι ονομα τιμημενο, υπουργημα μεγαλο, αποστολη υψιστη. Χριστιανος = ακολουθος του Κυριου ημων Ιησου Χριστου μεχρι θανατου. Ο Χριστιανος Αρχηγο εχει τον Χριστο. Απ’ Αυτον λαμβανει διαταγας, απο αυτον εξαρταται και κατευθυνεται

author Posted by: Επισκοπος on date Μαι 10th, 2019 | filed Filed under: «ΧΡΙΣΤΙΑΝ. ΣΠΙΘΑ»

+ΕΣΤΙΑ+

Γραπτο κήρυγμα της Κατοχῆς
Τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης Αὺγουστίνου Καντιώτου, ὰριθ. φυλλ. 15/1945

ΧΡΙΣΤΟΣ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ

ΧΡΙΣΤΟΣ ΣΤΑ ΧΕΙΛΗ

ΧΡΙΣΤΟΣ ΣΤΑ ΕΘΝΗ

Σε ερωτά. Εις ποίαν θρησκείαν ανήκεις; Άθεος δεν πιστεύω να είσαι. Μόνον παράφρονες ημπορούν να είπουν, Θεός δεν υπάρχει. Συ πιστεύεις, ότι υπάρχει κάποια ανωτέρα Δύναμις. Λέγεις, ότι ανήκεις εις την Χριστιανικήν θρησκείαν, εκτελείς κάποτε – κάποτε τυπικώς μερικά θρησκευτικά καθήκοντα, εμφανίζεσαι ως κομμήτης τρεις ή τέσσερες φοράς τον χρόνον εις την εκκλησίαν, και αρέσκεσαι να ακούης τον Ακάθηστον Ύμνον, το τροπάριον της Κασσιανής, Επιτάφειον Θρήνον, το «Χριστός ανέστη»!
Τι; Να σε ονομάσω τώρα Χριστιανόν; Αλλά Χριστιανός είναι όνομα τιμημένον, υπούργημα μεγάλο, αποστολή υψίστη. Χριστιανός = ακόλουθος του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού μέχρι θανάτου. Ο Χριστιανός αρχηγόν έχει τον Χριστόν. Απ’ αυτόν λαμβάνει διαταγάς, από αυτόν εξαρτάται και κατευθύνεται.
Αλλ’ οι περισσότεροι που λέγονται σήμερον Χριστιανοί, τον Χριστόν ή τον αγνοούν ή τον έχουν τρομερά παρεξηγήσει και έχουν πλάσει έναν ιδικόν των Χριστόν σύμφωνα με τας επιθυμίας των, ή και το χειρότερον τον έχουν προδώσει. Ναι, τον αγνοούν. Ποιος είναι ο Χριστός; Ποια είναι η διδασκαλία του; Ποια τα έργα του; Δεν ηθέλησαν να το μάθουν. Δεν ήνοιξαν ποτέ το Ευαγγέλιον, την αγίαν Γραφήν, όπου εις κάθε σελίδα της ακτινοβολεί το πρόσωπον του Ιησού. Δυστυχώς οι άνθρωποι του αιώνος τούτου εφρόντισαν και έμαθαν πολλά πράγματα, εμπλούτισαν τον εγκέφαλόν των με γνώσεις, ως επί το πλείστον αχρήστους, προσεκολλήθησαν σαν στρείδια εις διάφορα συστήματα, αλλ’ έχουν μεσάνυκτα ως προς την γνώσιν του Χριστού. Αγνοούν τα στοιχεία της Χριστιανική πίστεως, δεν γνωρίζουν καν το αλφαβητάριον του Χριστιανισμού. Απλούσταται ερωτήσεις γύρω από την θρησκείαν μένουν σήμερον αναπάντητοι όχι από τον λαόν μας – αυτός κάτι γνωρίζει και εφαρμόζει από την πίστιν μας – αλλά απ’ εκείνους που έχουν την αξίωσιν ότι είναι αι μορφωμέναι και ηγέτιδες τάξεις της κοινωνίας. Τόση είναι η άγνοιά των, ώστε αποδίδουν εις τον Χριστόν διδασκαλίας που ποτέ του δεν είπε, όπως π.χ. το «Πίστευε και μη ερεύνα». Ώ, εάν κάθε πρωί εδιάβαζαν από 5 μόνον στίχους του Ευαγγελίου! Εάν προσπαθούσαν να εμβαθύνουν εις λόγια του Χριστού μας, θα έβλεπαν ότι ασφαλέστερος οδηγός μέσα εις τον σάλον της σημερινής ζωής δεν ημπορεί να είναι άλλος από τον Χριστόν. Read more »

ΤΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΠΟΥ ΧΑΛΑΣΑΝ ΤΟΝ ΜΑΚΑΡΙΟ ΥΠΝΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟΠΟΙΩΝ ΑΡΧΙΕΡΕΩΝ. 2) ΨΗΦΙΣΜΑ ΝΕΩΝ ΘΕΟΛΟΓΩΝ, ΣΤΙΣ 7.2.1965 ΣΤΟ «ΑΚΡΟΠΟΛ» παρουσιασε την αθλια εκκλησιαστικη καταστασι και απεφασισε οπως δια του παροντος ψηφισματος καταστηση κοινωνον της αγωνιας του ολοκληρο τον ευσεβη Ελληνικο λαο

author Posted by: Επίσκοπος on date Μαι 9th, 2019 | filed Filed under: «ΧΡΙΣΤΙΑΝ. ΣΠΙΘΑ»

Απο  «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΣΠΙΘΑ», Φεβρουαριου 1965
Τοῦ Μητροπολιτου Φλωρίνης Αὺγουστίνου

ΤΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ

-Eκκλ. αγωνες π. A.Ὑπάρχει εἰς πολλοὺς ἡ ἁντίληψις ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς εἶνε ἀδιάφορος πρὸς πᾶν τὸ ἐκκλησιαστικόν. Τὸ τί ἐπίτροποι, τί ψάλται, τί ἱερεῖς καὶ τί ἀρχιερεῖς εὑρίσκονται εἰς τὴν Ἐκκλησίαν, τοῦτο, λέγουν, δὲν ἐνδιαφέρει τὸν πολὺν λαό. Ὁ λαὸς ἐνδιαφέρεται ζωηρῶς διʼ ἄλλας ὑποθέσεις. Φιλονεικεῖ διὰ πολιτικά, κατέρχεται εἰς συλλαλητήρια, κάμνει πορείας πολλῶν χιλιομέτρων, διανυκτερεύει εἰς τὸ ὕπαιθρο, κηρύττει ἀπεργία πείνης προκειμένου νὰ διεκδικήση δίκαια τῆς ἐπαγγελματικῆς του τάξεως. Ἄκόμη δὲ ὁ λαὸς ἐνδιαφέρεται ζωηρῶς καὶ διʼ ἕν ποδοσφαιρικὸ μάτς. Διʼ ἕν ἄθλιο ὑποκείμενο, τὸ ὁποῖον δὲν εἶνε τίποτε ἄλλο παρὰ σάρκες καὶ νεῦρα καὶ μόνην ἱκανότητα ἔχει νὰ κλωτσᾶ τὴν μπάλλαν καὶ νὰ εἰσπράττη τεράστια ποσά, ὁ λαὸς δύναται νὰ συμπλακῆ εἰς γήπεδα, νὰ θραύση πᾶν τὸ προστυχόν, καὶ ὡς ἀσυγκράτητος εἰς τὴν ἐκδήλωσι τῶν αἰσθημάτων του νὰ μεταβάλη εἰς γῆν Μαδιὰμ τὸν ποδοσφαιρικὸ χῶρο. Ἀλλὰ διὰ τὴν Ἐκκλησίαν μὴν τοῦ ὁμιλήσης. Οὔφ! Μὲ τοὺς παπάδες τώρα θʼ ἀσχολούμεθα;…
Αὐτὴ ἡ ἀδιαφορία τῶν πολλῶν διὰ τὴν Ἐκκλησίαν ἀποτελεῖ τὸ ἀναπαυτικὸν προσκέφαλον ἐπὶ τοῦ ὁποίου κοιμῶνται μακαρίως οἱ σκανδαλοποιοὶ κληρικοί. Θὰ κάμωμεν, λέγουν κατὰ φρένα ὡρισμένοι ἀρχιερεῖς, θὰ κάμωμεν ὅ,τι θέλομεν! Τὸ θέλημά μας θὰ γίνη νόμος τοῦ Κράτους. Θὰ έπιδιώξωμεν τὴν μετάθεσίν μας εἰς τὰς μεγαλυτέρας Μητροπόλεις. Θὰ πατάξωμεν τοὺς ἀντιδρῶντας. Θὰ ἐξοντώσωμεν τοὺς εὐθαρσεῖς ἱεροκήρυκας. Θὰ συμμαχήσωμεν καὶ μὲ αὐτὸν ἀκόμη μὲ τὸν Διάβολον. Θὰ ζητήσωμεν τὴν βοήθειαν καὶ αὐτοῦ τοῦ Ἀντιχρίστου διὰ τὴν ἐπιτυχίαν τῶν σκοπῶν μας. Ἡμεῖς εἴμεθα ἡ Ἐκκλησία… Ἐὰν δὲ ὑπενθυμίση κἄποιος τὸν λαόν, ἀπαντοῦν εἰρωνικῶς καὶ σαρκαστικῶς˙ Ποιὸς λαός; Ποιὸς ἐνδιαφέρεται διὰ τὰ ἐκκλησιαστικά; Μερικοὶ τρελλοὶ φωνάζουν. Καὶ ὁ λαὸς γελᾶ εἰς βάρος των…
Αὐτὴ ἡ ἀδιαφορία τῶν πολλῶν διὰ τὴν Ἐκκλησίαν ἐκτρέπει τὰ μεγαλύτερα σκάνδαλα. Ἐὰν καὶ ὁ χειρότερος τῶν ἐπισκόπων ἐγνωριζεν ὅτι διὰ πᾶσαν ἀταξίαν περὶ τὸν βίον του καὶ διὰ πᾶσαν ἀντικανονικὴν πρᾶξίν του περὶ τὴν διοίκησιν τῆς Ἐκκλησίας θὰ προεκαλεῖτο θύελλα διαμαρτυριῶν του λαοῦ ἱκανὴ νὰ τὸν σείση καὶ νὰ τὸν σαρώση, θὰ ἦτο πολὺ συνεσταλμένος καὶ προσεκτικός. Ἐνῶ τώρα, πλὴν σχολίων, εἰρωνειῶν καὶ καγχασμῶν εἰς βάρος τῶν ῥασοφόρων, ὁ πολὺς λαὸς ἀδιαφορεῖ καὶ τὰ σκάνδαλα καθημερινῶς πληθύνονται. Τίς ὁ ἐντόνως διαμαρτυρόμενος καὶ ὁ ἀγωνιζώμενος διὰ τὴν Ἐκκλησίαν ὡς περὶ ἱερᾶς καὶ θείας ὑποθέσεως; Read more »

ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΜΠΗΚΑΝ ΛΥΚΟΙ ΒΑΡΕΙΣ, ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΣΠΑΡΑΞΟΥΝ ΤΟ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΠΟΙΜΝΙΟ. ΠΟΙΟΙ ΕΥΘΥΝΟΝΤΑΙ; 1. Η ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΟΡΘΩΣΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ 2. ΚΑΙ EKEINOI ΟΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ ΠΟΥ ΑΠΟΚΟΙΜΙΖΟΥΝ ΤΟ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΠΟΙΜΝΙΟ, ΛΕΓΟΝΤΑΣ: «Μη τα βαζετε με τους αγιους αρχιερεις αμαρτανετε. Δεν ειμεθα εμεις εις θεσι να τους ελεγχωμε. Θα τους ελεγξη ο Θεος. Εμεις να κοιταξωμε την ψυχουλα μας… Τα λογια αυτα ειναι ο,τι χρειαζονται οι παρανομουντες αρχιερεις για να ζουν & να δρουν ασυδοτα

author Posted by: Επίσκοπος on date Μαι 7th, 2019 | filed Filed under: «ΧΡΙΣΤΙΑΝ. ΣΠΙΘΑ»

ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΜΠΗΚΑΝ ΛΥΚΟΙ ΒΑΡΕΙΣ

ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΣΠΑΡΑΞΟΥΝ ΤΟ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΠΟΙΜΝΙΟ

Απο  «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΣΠΙΘΑ», Φεβρουαριου 1965
Τοῦ Μητροπολιτου Φλωρίνης Αὺγουστίνου

ΨΗΦΟ-ΚΛΗΡ-ιστ.

sat.-x

Εἰς τὴν ἀδιαφορία τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ διὰ τὴν ἀνόρθωσι τῶν ἐκκλησιαστικῶν πραγμάτων συνετέλεσαν καὶ συντελοῦν πολλοὶ παράγοντες, ἐκ τῶν ὁποίων ἕνα ἐδῶ μνημονεύομεν, τὸν καθʼ ἡμᾶς κυριώτερον. Ὅτι δηλαδὴ ὑπὸ εὐλαβῶν κηρύκων καὶ πνευματικῶν πατέρων, μὴ θελόντων διὰ τὸ ἀπερίσπαστον τῆς ἱερᾶς διακονίας των νὰ ἔλθουν εἰς σύγκρουσιν μὲ παρανομοῦντας ἀρχιερεῖς καὶ νὰ ἐμπλακοῦν εἰς περιπέτειας καὶ ἀγῶνας, κατʼ αὐτοὺς ἀκάρπους, ἐκαλλιεργήθη μία περιδεὴς συνείδησις. Διʼ ὄνομα Θεοῦ! Μὴ τὰ βάζετε μὲ τοὺς ἁγίους ἀρχιερεῖς. Δὲν εἴμεθα ἡμεῖς εἰς θέσιν νὰ τοὺς έλέγχωμεν. Θὰ τοὺς ἐλέγξη ὁ Θεός.Ἡμεῖς νὰ κοιτάξωμεν τὴν ψυχοῦλά μας. Εἶνε ἁμαρτία νὰ κρίνομεν τὸν κλῆρον… Αὐτὰ εἶνε ὅ,τι ἐχρειάζοντο οἱ ἅγιοι ἀρχιερεῖς διὰ νὰ ζοῦν καὶ νὰ δροῦν ἀσυδότως.

Read more »

Τωρα, που το κακο οπως στον βι­βλικο κατακλυσμο τεινει να καλυψη & τις κορυφες, & θεολογοι κι ἀκαδη­μαϊκοι βγαινουν δημοσιως & συνηγορουν σε ειδωλολατρικες εκδηλωσεις, ας ακουστη παλι η εν­τολη του Κυριου· «Ο μη εχων (μαχαιραν) πω­λησει το ιματιον αυτου & αγορασει μαχαιραν» (Λουκ. 22,36). Οχι φιλοι του κοσμου· φιλοι του Χρι­στου να γiνουμε

author Posted by: Επίσκοπος on date Μαι 6th, 2019 | filed Filed under: «ΧΡΙΣΤΙΑΝ. ΣΠΙΘΑ»

«Μαχαιρι»

«Οὐκ ἦλθον βαλεῖν εἰρήνην, ἀλλὰ μάχαιραν» (Ματθ. 10,34)

ΑΓΩΝΙΣΘὌχι εἰρήνη, ἀλλὰ μαχαίρι ἦρθα νὰ βάλω. Ὁμιλεῖ ὁ Κύριος. Ὁ Κύριος; καὶ λέει τέτοια λόγια; Μὰ ἐκεῖνος δὲν εἶνε ὁ «ἄρχων τῆς εἰρήνης» (Ἠσ. 9,6); στὴ γέννησί του δὲν ἔψαλλαν οἱ ἄγγελοι «καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη» (Λουκ. 2,14); ὁ ἴ­διος δὲν μακάρισε τοὺς «εἰρηνοποιούς» (Ματθ. 5,9); ἐκεῖ­­νος δὲν χαιρέτισε μετὰ τὴν ἀνάστασί του μὲ τὸ «Εἰ­­ρήνη ὑμῖν» (Λουκ. 24,36); Πῶς τώρα λέει «Οὐκ ἦλ­­θον βαλεῖν εἰρήνην ἀλλὰ μάχαιραν»; τὰ παιδιά του θὰ πιάσουν μαχαίρια, ὅπως οἱ σταυροφόροι τοῦ πά­πα; Δὲν εἶνε ἀντίθετα τὸ Σφάζετε μὲ τὸ «Ἀγαπᾶ­τε ἀλλήλους» (Ἰω. 13,34), μαχαίρι καὶ κλαδὶ ἐλιᾶς;
Τί μαχαίρι ἐννοεῖ ὁ Κύριος, τὸ γνωστὸ σιδερένιο ὄργανο ποὺ σφάζει τ᾽ ἀρνάκια; Μὰ αὐτὸ θά ᾽ταν τελείως ἀντίθετο μὲ τὸ ὅλο πνεῦμα του. Ἄοπλος ὁ ἴδιος, ἄοπλοι ἤθελε νά ᾽νε καὶ οἱ ἀ­πό­στολοί του. Γι᾽ αὐτό, ὅταν ὁ Πέτρος στὴ Γεθση­μανῆ χτύπησε τὸ Μάλχο, ὁ Κύριος εἶπε· «Ἀπόστρεψόν σου τὴν μάχαιραν εἰς τὸν τόπον αὐτῆς· πάντες γὰρ οἱ λαβόντες μάχαιραν ἐν μαχαίρᾳ ἀ­ποθανοῦν­ται» (Ματθ. 26,52). Ἀθάνατα λόγια! θ᾽ ἀρ­γήσουν, φαίνεται, νὰ τὰ νιώσουν οἱ λαοὶ τῆς γῆς.

* * *

Κάτι ἄλλο λοιπὸν ἐννοεῖ ὁ Χριστός. Φώτισέ μας, Κύριε, νὰ τὸ καταλάβουμε. Ὑπάρχει καὶ μία ἄλλη μάχαι­ρα. Ποιά; Κατὰ τὸν ἀπόστολο Παῦλο, μάχαιρα εἶνε ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ· αὐτὸς εἶ­νε «ζῶν καὶ ἐνεργὴς καὶ τομώτερος ὑ­πὲρ πᾶσαν μάχαιραν δίστομον» (Ἑβρ. 4,12). «Μάχαιρα τοῦ Πνεύματος» εἶνε τὸ «ῥῆ­μα Θεοῦ» (Ἐφ. 6,17). Αὐτὴ νικᾷ τὰ φονι­κὰ ὅπλα καὶ τὰ μεταβάλλει σὲ γεωργικὰ ἐργαλεῖα κατὰ τὸν Ἠσαΐα (βλ. 2,4). Μ᾽ αὐτὴν ἦταν ὡπλισμένοι οἱ ἀπόστολοι καὶ οἱ πατέρες. Κρατῶ ξίφος σιδήρου τομώτερον, ἔλεγε ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος.
Ἡ διδασκαλία τοῦ Εὐαγγελίου εἶνε μάχαιρα χειρουργική· κόβει – χωρίζει τὸ ὑγιὲς ἀπὸ τὴ γάγγραινα· γίνεται «χωρισμὸς τοῦ χείρονος ἀ­πὸ τοῦ κρείττονος», λένε οἱ πατέρες. Στὸν μέθυσο π.χ. ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ λέει· «Μέθυσοι βασιλείαν Θεοῦ οὐ κληρονομή­σουσι» (Α΄ Κορ. 6,10). Ἂν τὸ δεχτῇ, βάζει μαχαίρι στὸ πάθος, παύει νὰ πίνῃ, κόβει τὴ συναναστροφὴ μὲ θαμῶνες τοῦ Βάκχου σὲ ταβέρνες καὶ κοσμικὰ κέντρα. Πάθος ὀλέθριο, λέει, θὰ σὲ σφάξω! αὐτὴ εἶνε ἡ ἀπόφασι τοῦ μετανοημένου. Ἀλλὰ ἕως ὅ­του νικήσῃ τὸν κακὸ ἑαυτό του, τί πόλεμος! πόλεμος ὅμως εὐλογημένος, ποὺ φέρνει στὸ τέλος τὴν ἀσύλληπτη «εἰρήνην τοῦ Θεοῦ» (Φιλιπ. 4,7). Read more »

ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ «ΝΑ ΤΗΡΗΣΩΜΕΝ ΤΗΝ ΠΙΣΤΙΝ ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΜΑΣ»…

author Posted by: Επίσκοπος on date Φεβ 17th, 2019 | filed Filed under: «ΧΡΙΣΤΙΑΝ. ΣΠΙΘΑ»

«ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΣΠΙΘΑ» 1965, φ. 277
Toυ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου

ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ

%ce%b5%ce%bb%ce%b5%cf%85%ce%b8-%ce%b6%cf%89%cf%83%ce%b1-%ce%b5%ce%ba-%ce%bcΜέχρι τώρα ἡ «Σπίθα», ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον, ἐδημοσίευεν ἕν μόνον ἄρθρον, εἰς τὸ ὁποῖον προσεπάθει νὰ διαφωτίση ἐκ διαφόρων πλευρῶν τὴν κοινὴν γνώμην ἐπὶ ἑνὸς φλέγοντος θέματος. Ἀπὸ τοῦ παρόντος φύλλου ἡ «Σπίθα» θὰ παρουσιάζη τὴν ἐξῆς διάρθρωσιν ὕλης˙ Εἰς τὴν πρώτην σελίδα θὰ δημοσιεύη κύριον ἄρθρον. Εἰς τὴν δεύτερην καὶ τρίτην θὰ ἀναπτύσσεται διεξοδικῶς πῶς ἕν ἐπίκαιρον θέμα, ἐκ τῆς κοινωνικῆς ἤ ἠθικῆς ἤ ἐκκλησιαστικῆς ζωῆς. Εἰς δὲ τὴν τελευταίαν σελίδα ὑπὸ τὸμν τίτλον «Σαλπίσματα» θὰ δημοσιεύωνται σύντομα κριτικὰ σημειώματα, διὰ τῶν ὁποίων τὸ περιοδικὸν τοῦτο θὰ σαλπίζη πρὸς τὸν ἑλληνικὸν λαὸν τὸ «φύλακες γρηγορεῖτε!».
Ἐπιφέροντες τὴν ἀνωτέρω μεταβολὴν ἐλπίζομεν ὅτι θέλομεν ἀνταποκριθῆ πληρέστερον εἰς τὴν πνευματικὴν ἀνάγκην τῶν φίλων ἀναγνωστῶν μας, οἱ ὁποῖοι ἐπιθυμοῦν ὅπως ἡ «Σπίθα», ἡ μικρὰ αὐτὴ μαχητικὴ ἐφημερίς, έπεκτείνη τὸν ἔλεγχον περισσοτέρων σημείων τῆς συγχρόνου ζωῆς, ἡ ὁποία δυστυχῶς ὁλονὲν καὶ ἀπομακρύνεται περισσότερον ἀπὸ τὸν Θεὸν καὶ παρουσιάζει ἔκδηλα τὰ σημεῖα τῆς φοβερᾶς καταιγίδος, ἡ ὁποία ἔρχεται διὰ νὰ σαρώση τὴν γῆν…

«ΝΑ ΤΗΡΗΣΩΜΕΝ ΤΗΝ ΠΙΣΤΙΝ ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΜΑΣ»

Ὁ νεοεκλεγεὶς Πρόεδρος τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς κ. Τζόνσον ἐπὶ τῆ εἰσόδω εἰς τὸ νέον ἔτος ὁμιλῶν ἀπὸ Ραδιοφώνου μετέδωκε μήνυμα πρὸς τὸ Κογκρέσσον καὶ τὸν Ἀμερικανικὸν λαόν, εἰς τὸ ὁποῖον ἐξέθετε τὴν κατάστασιν τοῦ Ἔθνους, τοὺς κινδύνους τοὺς ὁποίους διατρέχει ἡ παγκόσμιος εἰρήνη, καὶ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα σκέπτεται νὰ λάβη διὰ τὴν πρόοδον τοῦ Ἔθνους καὶ τὴν διασφάλισιν τῆς εἰρήνης. Ἀλλʼ ὑπεράνω ὅλων τῶν ἐπειδειώξεών μας, κατέληξεν ὁ Πρόεδρος κ. Τζόνσον, εἶνε, «Θεοῦ θέλοντος, νὰ κρατήσωμεν τὴν πίστιν τῶν πατέρων μας».
Δὲν θέλομεν νὰ προβάλωμεν τὴν Ἀμερικὴν ὡς πρότυπον χριστιανικοῦ Ἔθνους. Ἔχει καὶ τὸ κραταιὸν τοῦτο Ἔθνος τὰς ἐλλείψεις καὶ τὰ τρωτά του. Ἔχει τὸ διεθνὲς ἐκεῖνο πορνεῖον, ποὺ λέγεται Χόλλυγουντ. Ἔχει τοὺς γκάνγκστερς. Ἔχει τὰ μεγάλα τράστ. Δὲν ἀμβλυωποῦμεν. Βλέπομεν τὰ μελανὰ σημεῖα τοῦ πολιτισμοῦ του. Πρέπει ὅμως νὰ βλέπωμεν καὶ τὰ φωτεινὰ σημεῖα, τὰ ὁποῖα παρουσιάζει τὸ Ἔθνος τοῦτο, ὡς καὶ πᾶν ἄλλο Ἔθνος. Καὶ τὰ μὲν κακὰ τῶν ἄλλων Ἐθνῶν τὰ ἀποστρεφώμεθα, τὰ δὲ καλὰ νὰ μιμώμεθα, ἐφαρμόζοντες τὸ ἀποστολικόν˙ «Τὰ πάντα δοκιμάζετε, τὸ καλὸν κατέχετε» ( Α΄ Θεσσ. 5, 21).
Καὶ ἐρωτῶμεν˙ Εἶνε μικρὸν ὁ ἀρχηγὸς τῆς Ἀμερικῆς νὰ διακηρύττη, ὅτι ὑπεράνω τῶν ἄλλων κοσμικῶν σκοπῶν, τοὺς ὁποίους ἐπιδιώκει, τίθεται ἡ διαφύλαξις τῆς πίστεως τῶν προγόνων του; Ἡ διακήρυξις αὕτη εἶνε ἔλεγχος τῶν ἡμετέρων πολιτικῶν ἡγετῶν, οἱ ὁποῖοι εἰς τὰ μηνύματά των πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ἐντρέπονται νὰ κάμουν λόγον περὶ τῆς πίστεως τῶν Πατέρων μας, τῆς Ὀρθοδόξου Χριστιανικῆς πίστεως, τὴν ὁποίαν οἱ ἀείμνηστοι ἐκεῖνοι ἄνδρες διὰ ποταμῶν αἱμάτων παρέδωκαν εἰς ἡμᾶς καὶ τὴν ὁποίαν ὡς τὸ πολιυτιμότερον ἀγαθόν, ὡς κόρην ὀφθαλμοῦ πρέπει νὰ διαφυλάξωμεν. Ἀλλὰ πῶς νὰ εἴπουν λόγον θερμὸν ὑπὲρ τῆς πίστεως σὲ κυβερνῆται μας, ὅταν εἰς ἐπικαίρους θέσεις, παρὰ τὴν βοὴν τοῦ εὐσεβοῦς λαοῦ, διατηροῦν ἄτομα ἐπισήμως καταγγελθέντα ἐπὶ ἀπιστία καὶ ἀθεΐα; Read more »

ΠΟΥ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ; Το εκπαιδευτικον προβλημα ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΤΩΡΑ

author Posted by: Επίσκοπος on date Φεβ 9th, 2019 | filed Filed under: «ΧΡΙΣΤΙΑΝ. ΣΠΙΘΑ», ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΣΠΙΘΑ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ
π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ, ‘Ιανουαρίου 1965, 277

ΠΟΥ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ;

Το εκπαιδευτικον προβλημα

ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΤΩΡΑ

π. A. εφ.Περίεργον δὲν φαίνεται τὸ ἐρωτηματικὸν τῆς ἐπικεφαλίδος; ἄλλοτε, θὰ μᾶς εἴπη φίλος ἐκπαιδευτικός, εἶχε θέσιν τὸ ἐρωτηματικὸν τοῦτο. Ἦτο ἡ ἐποχὴ κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ Ἔθνος μας κατόπιν ἐπικοῦ ἀγῶνος ἐξήρχετο ἐκ τοῦ σκότους δουλείας τεσσάρων αἰώνων καὶ ἀντίκρυζε τὸ γλυκὺ τῆς ἐλευθερίας φῶς καὶ εἰσήρχετο εἰς τὴν τροχιὰν τῶν ἐλευθέρων λαῶν. Πρώτη φροντὶς τοῦ ἀειμνήστου κυβερνήτου, τοῦ Ἰωάννου Καποδιστρίου, ἦτο τὸ σχολεῖον. Διότι ἐκ τῆς παιδείας, τῆς ὀρθῆς παιδείας, τῆς στηριζομένης ἐπὶ τῆς Θρησκείας τοῦ Ναζωραίου, ἀνέμενεν ἐκεῖνος τὴν ἀναγέννησιν τοῦ Ἔθνους. Ἀλλὰ ποῦ τότε διδάσκαλοι καὶ καθηγηταί; Ἐλάχιστα ἦσαν τὰ φυτώρια τῆς παιδείας, ἐλάχισται αἱ σχολαὶ τῆς ὁπωσδήποτε ἀνωτέρας μορφώσεως, τὰς ὁποίας διʼ ἰδίων ἐξόδων συνετήρει τὸ ὑπόδουλον Γένος, μὲ ἀνώτατον ἐπόπτην τὸ Πατριαρχεῖον Κωνσταντινουπόλεως. Ἐπέκτασιν τῆς Παιδείας δὲν ἐπέτρεπεν ὁ βάρβαρος κατακτητής. Εἰς τοὺς νάρθηκας τῶν ναῶν καὶ εἰς τὰ κελλία τῶν μοναστηρίων ἐν καιρῶ νυκτὸς ἐμάνθανον τὰ Ἑλληνόπουλα τὰ στοιχεῖα τῶν γραμμάτων, γραφὴν καὶ ἀνάγνωσιν. Διδάσκαλοί των ταπεινοὶ μοναχοὶ καὶ ἱερεῖς. Ἀναγνωστικὰ τὸ Ψαλτήριον καὶ ἡ Ὀκτώηχος…
Τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ὁ διδάσκαλος ἦτο πρόσωπον σπάνιον καὶ περιζήτητον. Ἀλλὰ τώρα; Δόξα τῶ Θεῶ! 25000 περίπου εἶνε οἱ ἐκπαιδευτικοὶ λειτουργοί, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν εἰς τὴν στοιχειώδη ἐκπαίδευσιν. 8000 εἰς τὴν Μέσην. 3000 νεαροὶ ἐκπαιδευτικοὶ ἀναμένουν διορισμόν. Τινὲς ἐξ αὐτῶν ἀπελπισθέντες περὶ τοῦ διορισμοῦ των, ὡς εἶνε οἱ τῆς Θεολογίας, ἀνεχώρησαν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ἐργάζονται εἰς τὰ ἐργοστάσια τῆς Γερμανίας καὶ τὰ ἐστιατόρια τῆς Ἀμερικῆς καὶ ἐκεῖ ἀναμένουν τὸν διορισμόν των διὰ νὰ ἐπιστρέψουν εἰς τὴν Ἑλλάδα. 4000 δὲ καὶ πλέον φοιτοῦν εἰς τὰς Παιδαγωγικὰς Ἀκαδημίας καὶ τὰς Καθηγητικὰς Σχολὰς τῶν δύο Πανεπιστημίων μας. Πλῆθος πολύ, πληθώρα διδασκάλων καὶ καθηγητῶν. Πῶς, λοιπόν, σεῖς ἐρωτᾶτε˙ «Ποῦ διδάσκαλοι;». Read more »

Μνημη Χριστοφορου Παπουλακου 18 Ιανουριου – Η ΕΛΛΑΣ & ΠΑΛΙ ΒΑΥΑΡΟΚΡΑΤΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΑΝΘΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ! «ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ΑΝΔΡΕΙΚΕΛΑ ΤΩΝ ΒΑΥΑΡΩΝ, ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΛΟΥΘΗΡΟΥ & ΤΟΥ ΚΑΛΒΙΝΟΥ, ΜΕ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ & ΝΟΜΟΥΣ ΚΤΥΠΟΥΝ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ & ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΝ ΤΑ ΗΘΗ & ΤΙΣ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ(*). ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΠΙΣΤΑ ΑΝΤΙΓΡΑΦΑ ΤΗΣ ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ ΠΟΥ ΔΙΑΛΥΟΥΝ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ, ΠΟΛΕΜΟΥΝ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ & ΞΕΠΟΥΛΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ!!!

author Posted by: Επίσκοπος on date Ιαν 17th, 2019 | filed Filed under: «ΧΡΙΣΤΙΑΝ. ΣΠΙΘΑ», ΑΝΘΕΛΛΗΝΕΣ, ΑΠΑΤΕΩΝΕΣ & ΛΗΣΤΕΣ, εορτολογιο

O ΠΑΠΟΥΛΑΚΟΣ

(Tο άρθρο είναι του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου.
Εδημοσιεύθη στο περιοδικό «Χριστιανική Σπίθα» τον Δεκέμβριο του 1952, φυλ. 137).

ΧΡ.-ΣΠΙΘΑ-«ΠΑΠΟΥΛΑΚΟΣ»

Ζητήματα Ἄμβωνος

Ἐπίσκοποι, ἱερεῖς, μοναχοί, θεολόγοι, κήρυκες του θείου λόγου, πάντες φρουροί τῆς ἱερᾶς ποίμνης τοῦ Ἰησοῦ. Ινα τί κοιμάσθε; Λύκοι εις τα πρόβατα. Ποιοι είναι οι λύκοι; Αιρετικοί όλων των χρωμάτων και αποχρώσεων, μπήκαν εις τας Μητροπόλεις, τας ενορίας και τα σχολεία.
Ποιοι είναι οι λύκοι; Άνδρες άρπαγες και πλεονέκται τον Μαμμωνά λατρεύοντες και τον λαό κατά ποικίλους τρόπους ληστεύοντες. Λύκοι κοινωνικοί. Λύκοι εκκλησιαστικοί. Λύκοι αραβικοί….

Ὁλόκληρο τὸ ἄρθρο τῆς «Χριστιανικῆς Σπίθας», φ. 137

τοῦ 1952 τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου

ἐδῶ ://www.augoustinos-kantiotis.gr/?p=11592

.

862c570e406e

Την περίληψι τοῦ παραπάνου ἄρθρου σὲ ἁπλῆ γλῶσσα, διαβάστε την παρακάτω

Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΛΣΤ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 2147

Μνήμη Χριστοφόρου Παπουλάκου
Παρασκευὴ 18 Ἰανουαρίου 2019

Ο Παπουλακος

(Μία ἁγία μὰ παραγκωνισμένη ἐκκλησιαστικὴ μορφὴ εἶνε ὁ Παπουλάκος, ἕνας ἁπλὸς ὀλιγογράμματος μοναχός, ποὺ ὅμως «πίστει» (Ἑβρ. 11,3 κ.ἑ.) ἀναδείχθηκε ἕνας νέος ἀπόστολος Χριστοῦ)

Γεννήθηκε, ἀγαπητοί μου, τέλη τοῦ 1700 στὰ Ἄρ­μπουνα, ἕνα ἄσημο χωριὸ τῶν Καλαβρύ­των, ποὺ θά ᾽λεγες «Ἐκ Ναζαρὲτ δύναταί τι ἀ­γαθὸν εἶναι;» (Ἰω. 1,47)· καὶ ὅμως ἀπὸ ἐκεῖ προ­ῆλ­θε. Τὸ κοσμικό του ὄνομα ἦταν Χρῆστος Πανα­γιωτόπουλος. Εἶδε τὴν ἐπανάστασι τοῦ ᾽21 καὶ τοὺς μαχητὰς ἐκείνους ποὺ μὲ τὴν πίστι «ἐγε­νήθησαν ἰσχυροὶ ἐν πολέμῳ, παρεμβο­λὰς ἔκλι­ναν ἀλλοτρίων» (Ἑβρ. 11,34) καὶ μᾶς ἐλευθέρωσαν.
Συγκινημένος ἀπὸ τὴν ἐθνικὴ περιπέτεια καὶ πικραμένος ἀπὸ οἰκογενειακὰ ἐπεισόδια, ζήτησε ἀνάπαυσι στὸ μοναχισμὸ καὶ πῆρε τὸ ὄ­­νομα Χριστοφόρος σὲ μιὰ πλαγιὰ τῶν Ἀροα­νί­­­ων. «Τοῖς ἐρημικοῖς ζωὴ μακαρία ἐστὶ θεϊκῷ ἔ­ρωτι πτερουμένοις» (ἀναβ. πλ. α΄)· ἤθελε μοναχι­κὴ ζωή. Ἀλλὰ οἱ βουλὲς τοῦ Θεοῦ ἦταν ἄλλες.
Τὸν ἐπισκέφθηκε ἐκεῖ ὁ Κεφαλονίτης Κοσμᾶς Φλαμιᾶτος, ἱδρυτὴς τῆς Ἀδελφότητος Φι­λορθοδόξων καὶ συντάκτης τοῦ φυλλα­δίου «Ἡ φωνὴ τῆς Ὀρθοδοξίας». Ἦταν τότε Βαυαροκρα­τία κ᾽ ἡ Ὀρθοδοξία δεχόταν πλήγματα. Τὸ νεο­σύστατο κράτος, ἀντὶ εὐ­χαριστῶ, ὑποδούλωνε τὴν εὐεργέτιδά του Ἐκ­κλησία. Σύμβου­λοι ἀλ­λόδοξοι πλαισίωναν τὸν βασιλέα Ὄθωνα καὶ δρών­τας παρασκηνι­ακὰ κυβερνοῦσαν. Οἱ τότε ἑλληνι­κὲς κυβερνή­σεις ἦταν ἀνδρείκελα τῶν Βαυαρῶν. Μὲ διατά­γματα καὶ νόμους ζητοῦσαν νὰ ἀλ­­λοι­ώ­σουν ἤ­θη καὶ παραδόσεις τῶν Ἑλλήνων. Ἡ Ὀρ­θόδοξος πίστις μυκτηριζόταν. Τὰ παιδιὰ τοῦ Λου­θήρου καὶ τοῦ Καλβίνου εἶχαν βάλει στό­χο τὴν Ἐκκλησία μας. Τὰ μοναστήρια διαλύον­ταν, μο­­ναχοὶ διώ­κον­ταν, μοναχὲς ἀναγ­κάζονταν νὰ παντρευτοῦν, ἱερὰ σκεύη ἔβγαιναν σὲ δημοπρα­σία, καντήλια καὶ εἰκόνες ῥίχνον­ταν κάτω. Ὅ,τι δὲν τόλμησαν οἱ ὀθωμα­νοί, τὰ ἔκαναν τώ­ρα ὑ­πάλληλοι τοῦ κράτους κατὰ διατα­γὴ τῶν ξένων. Ἔκφρασι τοῦ πόνου γι᾽ αὐτὰ ἦταν τὸ κήρυγμα τοῦ Φλαμιάτου. Βλέποντας ὅτι οἱ ἐπίσκοποι ἐκτὸς ἐλαχίστων εἶ­χαν τρομοκρατηθῆ κ᾽ ἐκτελοῦ­σαν ὅ,τι διέταζαν οἱ μυστικοσύμβουλοι τοῦ Ὄθωνος, στράφηκε στὸ λαὸ καὶ εἶπε· Ἄντρες καὶ γυ­ναῖκες βαπτισμένοι, ἐσεῖς εἶστε οἱ φρουροὶ τῆς μυστικῆς ἀμπέλου τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησί­ας· ἀναλάβετε τὴν φύλαξί της, ὁ ἀγώνας ἀρχίζει!
Χρειάζονταν ὅμως στελέχη. Καὶ ὁ Φλαμιᾶ­τος ἔκρινε κατάλληλο τὸν Χριστοφόρο. Ὁ μονα­­χὸς ἔπρεπε ν᾽ ἀφήσῃ τὸ ἀσκηταριὸ καὶ νὰ βγῇ στὸν ἀ­γῶ­να· γι᾽ αὐτὸ πῆγε καὶ τὸν βρῆκε ὁ Φλαμιᾶ­τος. Ἡ φωνὴ τοῦ Φλαμιάτου συγ­κλόνισε τὸν ἀ­­σκητή. Πειθαρχεῖ καὶ ῥίχνεται στὸν ἀγῶνα. Ἀρ­χίζει νὰ περιοδεύῃ καὶ νὰ κηρύτ­τῃ.
Τὸ κήρυγμά του ἔχει κάτι ἀπ᾽ τὸ κήρυγμα τῶν ἁλιέων τῆς Γαλιλαίας καὶ τοῦ ἁγ. Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ. Εἶχε Πνεῦμα ἅ­γιο. Δὲν προσωπο­λη­πτοῦ­σε. Εἶχε ἀ­πόφασι νὰ μαρτυρή­σῃ γιὰ τὴν ἀλήθεια, ὅπως ὁ Κύριος ποὺ εἶπε στὸν Πι­λᾶ­το «Ἐγὼ εἰς τοῦτο γεγέννημαι καὶ εἰς τοῦτο ἐλήλυ­θα εἰς τὸν κόσμον, ἵνα μαρτυρήσω τῇ ἀ­ληθείᾳ» (Ἰω. 18,37).
Ὁ λόγος του πυρακτωμένο σίδερο. Πει­νοῦ­σε καὶ διψοῦσε «τὴν δικαιοσύνην» (Ματθ. 5,6). Ὅταν ἔβλεπε φιλαργύρους καὶ πλεονέκτες νὰ βασα­νίζουν τὸ φτωχὸ χειρότερα ἀπ᾽ ὅ,τι οἱ Τοῦρ­κοι, τοὺς στηλίτευε. Εἶστε φονιᾶδες, ἔλεγε, δίνε­τε μαχαιριὲς στὸ σῶμα τοῦ Χριστοῦ, πού ᾽νε οἱ φτωχοί· σταυρωτές! κάθε ἀδικία εἶνε κ᾽ ἕνα καρ­­φὶ στὰ πόδια Του… Ὅταν ἔβλεπε γραμματι­σμένους φερμένους ἀπ᾽ τὴ Δύσι νὰ πε­ριφρονοῦν τὴν ὀρθόδοξο πίστι καὶ νὰ γίνων­ται σκάνδαλο, ἔλεγε· «Τὰ ἄθεα γράμματα θὰ κα­ταστρέψουν τὸν τόπο». Read more »

Μητροπολιτης Φλωρινης Αυγουστινος: «Ω Χριστε! Πως ανεχεσαι την φρικτη καταπτωσι της Εκκλησιας Σου; Η καταστασις ειναι ανυποφορος. Eυρισκομεθα εγγυς θυελλης. Κατι επι τελους πρεπει νʼ αλλαξη στην διοικησι της Εκκλησιας. Να μη γινονται επισκοποι οι «σφουγγοκωλαριοι», οι παρακαλουντες & εκλιπαρουντες, οι πραιτωριοκτυπουντες, αλλα οι ευλαβεις & δραστηριοι κληρικοι, οι οποιοι εμπνεονται απο το ηρωϊκο πνευμα των αγιων Πατερων της Εκκλησιας. Ετσι μονο θα μπορεσουμε να διεξαγουμε την μαχη εναντιον των αντιχριστων.

author Posted by: Επίσκοπος on date Ιαν 8th, 2019 | filed Filed under: «ΧΡΙΣΤΙΑΝ. ΣΠΙΘΑ»

ΧΡΙΣΙΑΝΙΚΗ ΣΠΙΘΑ» Ιανουαριου 1965, φυλ. 277
Τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

ΤΟ ΑΙΤΗΜΑ ΤΟΥ ΕΥΣΕΒΟΥΣ ΛΑΟΥ

π. Αυγουστινος

Ἐκκλησιαστικὰ θέματα

(Ἡ «Σπίθα» φρονεῖ ὅτι ὁ εὐσεβὴς Ἑλληνικὸς λαὸς πρέπει νὰ λαμβάνη γνῶσιν τοῦ τὶ συμβαίνει μέσα εἰς τὴν Ἐκκλησίαν καὶ νὰ ἐνδιαφέρεται ζωηρῶς καὶ νὰ μάχεται διὰ τὴν εὐπρέπειαν τοῦ οἴκου τοῦ Θεοῦ. Τὸ Κανονικὸν Δίκαιον ἀποδίδει μεγάλην σημασίαν εἰς τὸν εὐσεβῆ λαόν. Τότε δὲ ἡ Ἐκκλησία εὑρίσκεται εἰς τὴν δόξαν της, ὅταν ὁ λαὸς ἐκδηλώνη ζωηρὸν τὸ ἐνδιαφέρον του διὰ τὴν ζωὴν τῆς Ἐκκλησίας. Πιστὸς λαός, ὡς μαρτυρεῖ ἡ Ἱστορία, διὰ βοῆς ἀνεβίβασεν εἰς τὸν θρόνον τοὺς ἐνδοξοτέρους Πατέρας καὶ διδασκάλους τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως ἀντιθέτως, ἀδιάφορος καὶ ἄπιστος λαὸς ἀφῆκε νʼ ἀνέλθουν ἐπὶ τῶν θρόνων τὰ πλέον ἀνάξια ὑποκείμενα…
Διὰ τοῦτο ἡ «Σπίθα», εἰς τὴν διέγερσιν ἐκκλησιαστικοῦ ἐνδιαφέροντος τοῦ λαοῦ ἀποβλέπουσα, δημοσιεύει κατωτέρω ἐπιστολήν, τὴν ὁποίαν ὁ συντάκτης αὐτῆς ἐπὶ τῆ 1η τοῦ ἔτους ἀπέστειλε πρὸς τὸν Μακ. Ἀρχιεπίσκοπον Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κ. Χρυσόστομον. Ἡ ἐπιστολὴ αὕτη ἐδημοσιεύθη καὶ εἰς τὸ φίλον ἀγωνιστικὸν περιοδικὸν «Ἐνορία».
Νομίζομεν ὅτι ἡ δημοσίευσις δὲν θὰ βλάψη, ἀλλὰ θὰ ὠφελήση. Διότι ἐπισημαίνει τὰς εὐθύνας ὅλων, Ἱεραρχῶν καὶ λαοῦ, διὰ τὴν τραγικὴν κατάστασιν τῆς συγχρόνου Ἐκκλησίας. Ἕκαστος ἄς ἀναλογισθῆ τὰς εὐθύνας του).

ΜΑΚΑΡΙΩΤΑΤΕ,
Ἐπί τῶ νέω σωτηρίω ἔτει πλῆθος συγχαρητηρίων καὶ εὐχῶν κατακλύζει τὸ γραφεῖον τῆς Ὑμετέρας Μακαριότητος. Ἐπὶ τῆ εὐκαιρία ταύτη ἄς ἐπιτραπῆ καὶ εἰς ἐμὲ τὸν ἱερομόναχο νʼ ἀπευθύνω τὸ παρὸν γράμμα. Ἐν αὐτῶ, μὲ γλῶσσαν ὠμῆς εἰλικρινείας μὲ τὴν ὁποίαν πάντοτε ὁμιλῶ, θὰ ἐκφράσω τὰς ἰδέας μου ἐπί τινων ἐκκλησιαστικῶν θεμάτων. Τὰς ἰδέας ταύτας ἐξέφρασα πρὸς ὑμᾶς πρὸ ἡμερῶν προφορικῶς, ἀλλὰ κρίνω σκόπιμον, λόγω τῆς κρισιμότητος τῶν καιρῶν, νὰ ἐκφράσω καὶ γραπτῶς. Read more »

Αγιορειτου μοναχου Θεοκλητου Διονυσιατη: Τι ειπωμεν εις τον ζηλωτην π. Αυγουστινο; Η «Σπιθα» σου κατακαιει τους φαυλους και αιρετικους. Και γινεται πνευμα δροσου εις τους δεξιας προαιρεσεως. Μας παρεπικρανες. Μας ηλεγξες απο αγαπη και προς διορθωσιν. Οι σοφοι σε ηγαπησαν περισσοτερο. Οι υπο της ιδιας συνειδησεως ελεγχομενοι και οι αφελεις σε εμισησαν. Μη σοι μελετω.

author Posted by: Επίσκοπος on date Οκτ 21st, 2018 | filed Filed under: «ΧΡΙΣΤΙΑΝ. ΣΠΙΘΑ», ΒΙΟΓΡΑΦ. π. ΑΥΓΟΥΣΤ.

ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ

H ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΣΠΙΘΑ» & Ο ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ ΤΗΣ

ΠΗΓΗ : «ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ», έτος 29ο, 1964, αριθ. 331-332, σσ. 81-88. Toῦ Ἁγιορείτου μοναχού Θεόκλητου Διονυσιάτη,

(Τελευταῖο ἀπόσπασμα σελ. 86-88)

1. πατριαρχ. Πιες αιμα..

«…Ἴσως ἕνα ἀκόμη. Ἀφοῦ δὲν δυνάμεθα νὰ ἀμφισβητήσωμεν τὴν εὐεργετικότητα καὶ τὴν ἀνάγκην τοῦ ἐλέγχου καὶ ἐκ τοῦ ἄλλου ἀναγνωρίζοντες τὴν καταλληλότητα καὶ τὰ θεάρεστα ἐλατήρια τοῦ π. Αὐγουστίνου, θὰ ἠθέλαμεν ὅπως τὰ σφάλματα τοῦ παρελθόντος γίνουν πεῖρα διὰ τὸν ἔλεγχον τοῦ μέλλοντος. Οἱ σοφοὶ σὲ ἠγάπησαν περισσότερον. Οἱ ὑπὸ τῆς ἰδίας συνειδήσεως ἐλεγχόμενοι καὶ οἱ ἀφελεῖς σὲ ἐμίσησαν. Μὴ σοὶ μελέτω.

Καὶ συγκεκριμένως εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ εἰς τὸ πρόσωπον τοῦ Ἐπισκόπου. Πολλοὶ βλάπτονται ἐκ τοῦ ἐλέγχου τῶν Ἐπισκόπων σὲ θέματα ἥσσονος σπουδαιότητος διὰ τὴν Ἐκκλησία. Ἂν καὶ δὲν ὑπάρχουν μικρά, «ὅταν εἰς μέγα ἐκβαίνουν».
Ἀλλὰ θὰ τὸ ἐπιτύχῃ αὐτὸ ὁ π. Αὐγουστῖνος; Πολὺ ἀμφιβάλλομεν. Διότι εἶναι ἰδιοσυστασία ποὺ ζητεῖ τὸ ἀπόλυτον. Καὶ παρασύρεται πολλάκις, λησμονῶν ὅτι ζῇ εἰς ἕναν κόσμον ἑλκόμενον ἀπὸ τὸ σχετικόν. Τοὺς φορεῖς τοῦ Ὀρθοδόξου πνεύματος θέλει ἰδεώδεις. Διὰ τοῦτο, παρ᾽ ὅ,τι ἀνέχεται τὴν πνευματικὴν των καθίζησιν, ἐξεγείρεται ὁσάκις εἰς τὴν ἀντιπνευματικότητα προστεθῇ καὶ τὸ σκάνδαλον.
Εἰς τὸν νοῦν του ἔχει πρότυπα ἁγίων Ἐπισκόπων. Καὶ ταράσσεται κυκλούμενος ἀπὸ μετριότητας. Θητεύων εἰς τὴν Ἐκκλησίαν ὑπὲρ τὰ τριάκοντα ἔτη γνωρίζει σχεδὸν ἐκ παίδων τοὺς πλείωνας τῶν ἐπισκόπων. Καὶ ἐπαναλαμβάνει τὸ τοῦ Παπουλάκου: «Καὶ σὺ Μῆτρο Δεσπότης»; Ἀλλὰ πῶς νὰ κάμωμεν π. Αὐγουστῖνε, ὅταν ὁ Θεὸς δίδῃ κατὰ τὴν καρδίαν τοῦ λαοῦ τοὺς ἄρχοντας; Μᾶς φθάνει ἡ ὁμολογία των, ὅτι εἶναι Ὀρθόδοξοι. Ἂν δὲν φωτίζουν τὸν λαόν, ὅμως τὸν ἁγιάζουν. Μόνον σκάνδαλα νὰ μὴ κάμνουν καὶ νὰ ὑπερμαχοῦν τῆς πίστεως κινδυνευούσης. Τὰ σκάνδαλα βλάπτουν καὶ ἡ ὑποτονία τοῦ φρονήματος τῆς Ὀρθοδοξίας. Τί πταίουν εἰς ἡμᾶς ἂν δὲν ἠμποροῦν νὰ ἐξαρθοῦν ὑψηλότερα; Πταίουν ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καὶ θὰ δώσουν λόγον.

* * *

Χωρὶς «τὸ ἐπίφθονον καὶ ἐπικίνδυνον ὕψος» τοῦ ἐπισκοπικοῦ ἀξιώματος, πολλοὶ θὰ ἧσαν θαυμάσιοι χριστιανοί. Θέλει δύναμιν μεγάλην διὰ νὰ ἀνθέξῃς εἰς τὸ ὕψος. Τὸ σφάλμα εὑρίσκεται εἰς τὴν συγκατάθεσιν. «Εἰ τις ὀρέγεται ἐπισκοπῆς…». Ἀπὸ ἐκεῖ ἀρχίζει τὸ κακὸ, δι᾽ ἑαυτοὺς καὶ τὴν Ἐκκλησία. Τινὲς δὲν εἶναι μικροὶ ὅσον φαίνονται. Τοὺς κάμνει τὸ ὕψος τοῦ ἀξιώματος. Ὅσον εἶσαι εἰς τὸ χωρίον σου θεωρεῖσαι ἀξία. Μετεφέρθης εἰς τὴν πρωτεύουσα, ἐχάθης.
Λοιπόν; Θὰ ἀφήσωμεν μοιρολατρικῶς τὰ πράγματα εἰς τὴν φοράν των; Ἐὰν ὁ Χριστὸς εἶναι παρὼν ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ του, ἂς μὴ θέλωμεν νὰ τὰ διορθώσωμεν ὅλα ἡμεῖς. Ἂς κρατήσωμεν περιθώρια ἐνεργείας καὶ εἰς τὸν Χριστόν. Τὸ δρᾶμα τῶν ἐκλεκτῶν πνευμάτων καὶ τῶν θεωρητικῶν ψυχῶν εἶναι αὐτὴ ἡ ὕπαρξίς των ἐν μέσῳ μετρίων καὶ ἀπτέρων ἀνθρώπων. Ἔρχεται ὅμως ἡ χριστιανικὴ ταπείνωσις καὶ βλέπεις τὸν ἑαυτόν σου «χείρονα δαιμόνων» καὶ εἰρηνεύεις. Μόνον ποὺ δὲν παύεις νὰ ἐλέγχῃς ἂν ἔλαβες τὸ χάρισμα. Καὶ τὸ χάρισμα τοῦτο τὸ ἔχει ὑπερεκπερισοῦ. Ἂν σταματήσῃ τὸν ἔλεγχο θὰ ἀποθάνῃ ὡς πνευματικὸς λειτουργός. Πάρετε τὸν Ἠλία τὸν Θεσβίτην. Ὑποχρεώσατε τὸν ὀρεσίβιον αὐτὸν νὰ ζῇ εἰς τὰς πόλεις, ἀφαιρέσατε καὶ τὸν ἔλεγχο καὶ ἰδού. Δὲν θὰ εἶναι πλέον Ἠλίας. Μεταφέρατε τὸν κοινωνικώτατον καὶ φιλόξενον Ἀβραάμ ἀπὸ τῆς πόλεως εἰς τὴν ἔρημον διὰ νὰ ἀσκήσῃ ἡσυχασμόν. Καὶ ἰδοὺ  ἐχάθη ὁ ὑμνηθεὶς ὡς μέγας φιλόξενος. Ἀμεταμέλητα τὰ χαρίσματα. Read more »

ΠΡΟΣ ΑΘΡΗΣΚΟΝ ΠΑΙΔΕΙΑΝ; «Δραξασθε παιδειας μηποτε οργισθη Κυριος και απολεισθε εξ οδου δικαιας» (Ψαλμ. 2, 12). ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΚΡΑΤΗΘΗ ΟΡΘΙΟ ΕΙΝΑΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ, ΠΟΥ ΒΑΛΕΤΑΙ ΑΓΡΙΟΣ. 1) ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΓΙΑ ΒΟΗΘΕΙΑ ΑΙΜΑΤΟΣ – ΕΠΕΙΓΟΝ

author Posted by: Επίσκοπος on date Σεπ 23rd, 2018 | filed Filed under: «ΧΡΙΣΤΙΑΝ. ΣΠΙΘΑ»

Λαβαμε απο πνευματικο αδελφο το επειγον μηνυμα

ΕΠΕΙΓΟΝ Έκκληση για ΑΙΜΑ: Συνάνθρωπος μας, γνωστός, φίλης μου, έπεσε από οικοδομή πριν από λίγο και είναι σέ Κώμα. Είναι αυτή τή στιγμή στήν εντατική τού γενικού κρατικού νοσοκομείου Νίκαιας. Τό όνομα του είναι Πέτρος Ράλλης του Γεωργίου, αν δεν βρεθεί έγκαιρα αίμα θά πεθάνει.

Υ.Γ. Για σήμερα βρέθηκε η ποσότητα που χρειάστηκε, για αύριο άγνωστο.

8d542426c8ab5796f8b9f3ff

Ὁλόκληρη ἡ «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΣΠΙΘΑ, Ὁκτωβρίου 1964, φυλ. 274
Τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

ΠΡΟΣ ΑΘΡΗΣΚΟΝ ΠΑΙΔΕΙΑΝ;

«Δράξασθε παιδείας μήποτε ὀργισθῆ Κύριος
καὶ ἀπολεῖσθε ἐξ ὁδοῦ δικαίας» (Ψαλμ. 2, 12)

Ἐθνικὰ προβλήματα

ΤΟ ΠΡΩΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑ

Ο Λυκουργος

κοπροςαθεϊα-ανωμ Δημ..

Πολλά, ἀγαπητοί μας ἀναγνῶσται, εἶνε τὰ προβλήματα ἐκεῖνα, ἐκ τῆς λύσεως τῶν ὁποίων θὰ ἐξαρτηθῆ τὸ Ἔθνος μας νὰ σταθῆ ὄρθιον ἐν μέσω τῶν ἄλλων Ἐθνῶν. Tίς ὅμως δύναται νὰ ἀρνηθῆ τὸ σπουδαιότερον, τὸ πρῶτον πρόβλημα διὰ τὴν ζωὴν καὶ τὴν πρόοδον τοῦ Ἔθνους μας εἶνε ἡ παιδεία; Τὸ ἐλύσαμεν ὀρθῶς; Ἐὰν ναί, ὄχι ἁπλῶς ἡ ζωή, ἀλλʼ ἡ πρόοδος, ἡ ἀκμή, ἡ μεγαλουργία, ἡ τιμή, ἡ δόξα τοῦ μικροῦ τούτου Ἔθνους θὰ ἔχουν ἐξασφαλισθῆ. Ἐὰν ὅμως ὄχι, τότε τὸ μέλλον τοῦ Ἔθνους προοιωνίζεται σκοτεινόν. Τὸ πᾶν ἐξαρτᾶται ἐκ τῆς ὀρθῆς διαπαιδαγώγησης τῆς Ἑλληνικῆς νεότητος, ἡ ὁποία πρέπει νʼ ἀρχίζη ἀπὸ τῆς βρεφικῆς ἡλικίας, ἀπʼ αὐτοῦ τοῦ λίκνου. Γνωστὸν θὰ εἶνε εἰς τοὺς πολλοὺς ἀνέκδοτον ἐκ τῆς ζωῆς τοῦ Λυκούργου, ὅστις θεωρεῖται ὁ σοφὸς νομοθέτης τῆς ἀρχαίας Σπάρτης. Οὗτος ἐκλήθη νὰ διοργανώση τὴν πολιτείαν τῆς Σπάρτης, ἡ ὁποία εὑρίσκετο εἰς χαώδη κατάστασιν. Ἐκάλεσε τὸν λαὸν εἰς δημοσίαν συγκέντρωσιν. Καὶ ἐκεῖ ἔδωκε πρωτότυπον καὶ ἐποπτικὸν μάθημα περὶ τῆς ἀξίας τῆς ἀγωγῆς. Ποῖον; Ὁ Λυκοῦργος ἐκράτει δύο σκύλακας, δύο νεαρὰ σκυλιά. Ἔθεσε κατὰ γῆς πινάκιον πλῆρης τροφῆς, ἤνοιξε δὲ κλωβόν, εἰς τὸν ὁποῖον εἶχε ἐγκλωβισμένον λαγωόν, καὶ ταυτοχρόνως ἀφῆκεν ἐλευθέρους τοὺς δύο σκύλακας. Ποῦ θὰ ἐτρέποντο; Πρὸς τὸ πινάκιον ἤ πρὸς τὸν λαγωόν; Ὁ ἕνας ὀσφρανθεὶς τὸ φαγητὸν ὥρμησεν ἀκάθεκτος πρὸς τὸ πινάκιον, ἐβύθισεν ἐντὸς αὐτοῦ τὸ ῥύγχος του, ἔτρωγε λαιμάργως καὶ ἠκούετο ὁ πλαταγισμὸς τῆς γλώσσης του. Ὁ ἄλλος, ἄν καὶ εἶδε τὸ πινάκιον, ἐν τούτοις ἐτράπη ἐπὶ τὴν καταδίωξιν τοῦ λαγωοῦ, τὸν ὁποῖον καὶ ἥρπασε καὶ ἱκανοποιημένος ἔφερεν εἰς τοὺς πόδας τοῦ Λυκούργου. Βλέπετε; εἶπε τότε ὁ σοφὸς νομοθέτης στρεφόμενος πρὸς τὸ πλῆθος, τὸ ὁποῖον μὲ περιέργειαν παρηκολούθει τὸ θέαμα μὴ δυνάμενον νὰ ἐννοήση τί διʼ αὐτοῦ ἤθελε νὰ παραστήση οὗτος. Καὶ τὰ δύο σκυλιὰ ἡ ἴδια μάνα τὰ ἐγέννησεν. Ἀλλʼ ἔτυχον διαφορετικῆς άνατροφῆς. Τὸ ἕνα τὸ παρέλαβεν ὁ κυνηγὸς καὶ τὸ ἐξάσκησεν εἰς τὸ κυνήγιον. Τὸ ἄλλο ἔμενε διαρκῶς εἰς τὴν οἰκίαν καὶ διημέρευε πλησίον τοῦ μαγειρείου, ὁ δὲ κρότος τῆς χύτρας ἦτο τὸ μόνον πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον τὸ ἠλέκτριζε καὶ τὸ ἔκαμνε νὰ χοροπηδᾶ. Οὕτω κατὰ διάφορον τρόπον ἀνατραφέντα τὰ δύο ζῶα ἔγιναν τὸ μὲν ἕνα λαίμαργον καὶ ἄχρηστον, τὸ δὲ ἄλλο ἕνα θαυμάσιο κυνηγετικὸ σκυλί. Τὸ δίδαγμα˙ Ἐὰν τὰ παιδιὰ ἀφεθοῦν ἄνευ χειραγωγίας καὶ σκληρᾶς ἀσκήσεως, ἀσύδοτα, θὰ καταντήσουν ἄχρηστοι καὶ ἐπιβλαβεῖς πολῖται εἰς τὴν Σπάρτην. Ἐὰν ὅμως συμφωνήσετε τὰ παιδιὰ τῆς Σπάρτης νὰ ὑποβληθοῦν εἰς ὡρισμένην ἀγωγήν, ἡ ὁποία θὰ τὰ σκληραγωγήση καὶ θὰ ἐμβάλη εἰς αὐτὰ ὡρισμένας ἕξεις ἀναγκαίας διὰ τὸν σκοπὸν τῆς πολιτείας, τότε τὸ μέλλον τῆς Σπάρτης θὰ εἶνε ἔνδοξον. Οἱ Σπαρτιᾶται συνεφώνησαν καὶ καθωρίσθη πρόγραμμα ἐκπαιδεύσεως τῆς Σπαρτιατικῆς νεότητος, πρόγραμμα τὸ ὁποῖον ἐκπλήσσει διὰ τὴν σκληραγωγίαν μὲ τὴν ὁποίαν ἀνετρέφοντο οἱ παῖδες καὶ οἱ νέοι τῆς Σπάρτης. Ἐξ ἐκείνης τῆς νεότητος, ἡ ὁποία ἐπάνω ἀπὸ τὴν ζωὴν καὶ τὰς ἀπολαύσεις εἶχε τὸ ἡρωικῶς ζῆν καὶ θνήσκειν ὑπὲρ πατρίδος, ἐκ νεότητος ἐκείνης ἡ ὁποία ὡς σύνθημα εἶχε τὸ «ἤ τὰν ἤ ἐπὶ τᾶς» προῆλθεν ὁ Λεωνίδας μὲ τοὺς τριακόσιους του, οἱ ὁποῖοι ἔγραψαν τὴν ἀθάνατον σελίδα τῶν Θερμοπυλῶν προμαχοῦντες τῆς ἐλευθερίας ὅλης τῆς Ἑλλάδος. Ὄπισθεν λοιπὸν τῶν τριακοσίων τούτων ἀνδρῶν καὶ ὅλων τῶν ἡρῶων τῆς Σπάρτης ἦτο ὁ Λυκοῦργος, ὁ θεμελιωτὴς τοῦ σπαρτιατικοῦ μεγαλείου.
Ἴσως ἐρωτήση τις˙ Ἦτο τὸ ἐκπαιδευτικὸν σύστημα τῆς Σπάρτης τὸ ἄριστον; Ὄχι βεβαίως. Ὑπὸ τὸ φῶς τῆς Χριστιανικῆς Ἠθικῆς ἐλέγχεται ἀτελές, ὅπως καὶ ὅλα τὰ ἐκπαιδευτικὰ συστήματα τοῦ ἀρχαίου κόσμου, καὶ αὐτὸ τὸ ὡς ἄριστον θεωροῦμενον ἐκπαιδευτικὸν σύστημα τῶν Ἀθηνῶν, τὸ ἐπὶ δημοκρατικωτέρας καὶ πνευματικωτέρας βάσεως στηριζόμενον. Ἀλλʼ ἐπειδὴ ἐν τὼ σπαρτιατικῶ συστήματι ἐτονίζοντο ὡρισμέναι ἀρεταὶ καὶ πᾶσα παρέκκλισις ἀπʼ αὐτῶν ἐτιμωρεῖτο αὐστηρῶς καὶ τὸ καλὸν ἐπηνεῖτο ἰδιωτικῶς καὶ δημοσίως, διὰ τὴν συνέπειαν ταύτην μεταξὺ θεωρίας καὶ πράξεως ἡ Σπάρτη ἠξιώθη νὰ ἴδη ἡμέρας δόξης καὶ νὰ ἡγεμονεύση τῆς Ἑλλάδος. Read more »