Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΜΓ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 2733

Κυριακὴ τοῦ Τυφλοῦ (Ἰω. 9,1-38)
17 Μαΐου 2026

Ὁμολογια του τυφλου

Ὅπως στὸ στρατό, ἀγαπητοί μου, ὁ στρατηγὸς κάνει αἰφνιδιασμούς, νὰ δῇ ἐὰν οἱ στρατιῶτες βρίσκωνται στὶς θέσεις τους, ἔ­τσι κ᾽ ἐγὼ ἔκανα σήμερα μία ἐπιθεώρησι.
Καὶ τώρα θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ πῶ λίγα λόγια ἐπάνω στὸ εὐαγγέλιο (βλ. Ἰω. 9,1-38).

* * *

Πρέπει, ἀγαπητοί μου, μέρα – νύχτα νὰ εὐ­χα­ριστοῦμε τὸ Θεὸ καὶ γιὰ ἄλλα πράγματα ἀλλὰ κυρίως διότι εἴμαστε Χριστιανοί. Δὲν ὑ­πάρχει ἄλλη θρησκεία ὡραιότερη ἀπὸ αὐτὴν ποὺ ἔχουμε οἱ ὀρθόδοξοι Ἕλληνες. Εἶνε ἡ μό­­­νη ἀληθινή, ἡ θρησκεία ποὺ κάνει θαύματα, θαύματα ἀμέτρητα. Κ᾽ ἕνα ἀπὸ τὰ θαύματα αὐτὰ διηγεῖται σήμερα τὸ ἱερὸ εὐαγγέλιο. Read more »

Εὐαγγέλια

Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΜΓ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 2732

Κυριακὴ τῆς Σαμαρείτιδος (Ἰω. 4,5-42)
10 Μαΐου 2026

Ὁ Χριστος δεχεται τους μετανοημενους ἁμαρτωλους

Ἀκούσατε σήμερα, ἀγαπητοί μου, τὸ ἱερὸ εὐαγγέλιο (βλ. Ἰω. 4,5-42). Ἀλλὰ τί ὠφεληθήκατε; Γι᾽ αὐτὸ πρέπει νὰ τὸ ἐξηγήσουμε, νὰ τὸ ἐξηγήσουμε πολὺ ἁπλά.

* * *

Θ᾽ ἀρχίσουμε μ᾽ ἕνα παράδειγμα. Ποιό παράδειγμα; Ὑπάρχει ἕνα πουλὶ ποὺ εἶνε γνωστὸ κ᾽ ἐδῶ στὴν περιφέρεια καὶ σ᾽ ἄλλα μέρη· εἶνε ἕνα ἀπὸ τὰ ἄσχημα πουλιά, εἶνε τὸ κορά­κι. Τὰ φτερά του εἶνε μαῦρα, κατάμαυρα· τὸ κοράκι πετάει στὰ βουνὰ καὶ στὰ φαράγγια καὶ τρώει ψοφίμια· τὸ κοράκι ζῇ – πόσα χρόνια νομίζετε; Διακόσα χρόνια ζῇ τὸ κοράκι! Γι᾽ αὐτὸ σὲ πολλὰ μέρη ὅταν εὔχωνται κάποιον λένε· Κορακοζώητος! Δηλαδή, νὰ ζήσῃ σὰν τὸν κόρακα, διακόσα χρόνια. Ἔτσι ὥρισε ὁ Θεός, νὰ ζῇ ὁ κόρακας διακόσα χρόνια. Ἀλλὰ τί τὸ ὄφελος; Κόρακας εἶνε. Ἐνῷ ἕνα ἄλλο πουλάκι ὄμορφο, τὸ ἀηδόνι, ζῇ λίγα χρόνια, ἀλλὰ κελαηδάει ὄμορφα καὶ μᾶς εὐχαριστεῖ. Λοιπόν, ἀντὶ νὰ εἴμαστε κοράκια νὰ ζοῦμε χρόνια πολλά, ἄχρηστα χρόνια, προτιμότερο νὰ ζοῦμε λιγώτερα χρόνια, νὰ εἴμαστε σὰν τὰ ἀηδονάκια ποὺ κελαηδᾶνε μέσα στὸ δάσος. Read more »

Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΜΓ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. Φύλλου 2731

Κυριακὴ τοῦ Παραλύτου
3 Μαΐου 2026
Συντάκτης (†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Ν. Καντιώτης

Ἀναστασις, το μεγαλυτερο ἱστορικο γεγονος!

Προσφιλέστατοι ἀκροαταί, σᾶς χαιρετῶ ἐν Χριστῷ τῷ ἀναστάντι Κυρίῳ. Ἂν ὑπάρχουν δυὸ λέξεις, μέσα στὶς ὁποῖες συν­οψίζεται ὅλο τὸ Εὐαγγέλιο, αὐτὲς εἶνε «Χριστὸς ἀνέστη»!
Τὸ ἀκούσατε τὴ νύχτα τῆς Ἀναστάσεως. Τὰ παλιὰ τὰ χρόνια τὸ «Χριστὸς ἀνέστη» δὲν ἀ­κουγόταν μόνο τότε· 40 μέρες, μέχρι τὴν Ἀνάληψι, αὐτὸ καταργοῦσε κάθε ἄλλο χαιρετισμό. Τὸ ἔλεγαν οἱ πρόγονοί μας μὲ θερμὴ καρδιά. Οἱ σημερινοὶ χριστιανοὶ ντρέπονται.
Ἀλλὰ μέσα σ᾽ αὐτὸ τὸν κόσμο «ὅσοι πιστοί», «στῶ­μεν καλῶς»! Ἂς δοξάσουμε τὸ Θεὸ γιὰ τὴν πίστι στὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν καὶ ἂς τὴν κρατήσουμε σφιχτά. Δὲν εἶνε «ἐ­φεύ­­ρεσι παπάδων»· εἶνε δεντρὶ ποὺ τὸ φύτευ­σε ἡ ἁγία Τριάδα, μὲ ῥίζα βαθειὰ ποὺ κανένας διάβολος δὲν θὰ μπορέσῃ ποτὲ νὰ τὴν ξερριζώσῃ. Καὶ ἡ ῥίζα εἶνε οἱ δυὸ αὐτὲς λέξεις, «Χριστὸς ἀνέστη»! Ἢ ἀνέστη, ἢ δὲν ἀνέστη. Read more »

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ

(Ἀπόσπασμα ὁμιλίας του π. Θεοδωρου Ζηση, πατηστε τον τίτλο εἶναι σε pdf

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ

Ὁ Χριστος, αυτος ειναι ἡ ἰαματικη κολυμβηθρα ὅλων των αιωνων

Τοῦ ἐπισκόπου Αὐγουστίνου Καντιώτη

Τή στέρνα τῆς Βηθεσδά τό Εὐαγγέλιο τήν ὀνομάζει κολυμβήθρα. Ἡ κολυμβήθρα αὐτή, ὅπως ἑρμηνεύουν οἱ διδάσκαλοι τῆς Ἐκκλησίας μας, εἶναι μιά σκιά, ἕνας τύπος τῆς πραγματικῆς κολυμβήθρας. Ἡ δέ πραγματική κολυμβήθρα εἶναι τό ἱερό βάπτισμα.
Ἀγαπητοί! Ὅλοι βαπτισθήκαμε. Ἄσπροι βγήκαμε, μά δυστυχῶς μαῦροι γινόμαστε μέ τίς ἁμαρτίες. Ἀλλά καί πάλι ὁ Θεός, ὁ ἐλεήμων καί φιλάνθρωπος, δέν μᾶς διώχνει. Μᾶς καλεῖ νά μετανοήσουμε καί νά ἐπιστρέψουμε σ’ αὐτόν.
Τά δάκρυα γιά τίς ἁμαρτίες πού κάνουμε ὕστερα ἀπό τό βάπτισμα, αὐτά τά δάκρυα γίνονται μιά ἄλλη κολυμβήθρα. Νά τρέχαμε σ’ αὐτή τήν κολυμβήθρα ὅπως ἔτρεχαν οἱ ἄρρωστοι ἐκεῖνοι στήν προβατική κολυμβήθρα! Ὁ Χριστός θά μᾶς δεχόταν καί θά μᾶς θεράπευε, ὁποιαδήποτε ἀρρώστια καί ἄν εἴχαμε.
Ὁ Χριστός, αὐτός εἶναι ἡ ἰαματική κολυμβήθρα ὅλων τῶν αἰώνων. Αὐτός διά μέσου τῶν ἱερέων τελεῖ τά μυστήρια καί πλένει καί καθαρίζει τούς ἁμαρτωλούς. Αὐτός κάνει τά μεγάλα θαύματα. Ὁ Χριστός. Ναί. Αὐτός εἶναι ὁ μεγάλος ἰατρός, πού θεραπεύει κάθε ἀρρώστια.
Σ’ αὐτόν ἀνήκει ἡ δόξα καί τό κράτος εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων.
————————————–
Ἀπόσπασμα ἀπό τό βιβλίο «ΚΥΡΙΑΚΗ», σελ. 35, τοῦ Ἐπισκόπου Αὐγουστίνου Καντιώτη
Ἐπιμέλεια ἀντιγραφῆς: Φώτιος Μιχαήλ, ἰατρός

Ἡ ἀν­δρεια γνωρισμα το αληθινου Χριστιανου

Του Μητροπολιτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτη

«Ἐλθὼν Ἰωσὴφ ὁ ἀπὸ Ἀριμαθαίας, εὐσχήμων βουλευτής, ὃς καὶ αὐτὸς ἦν προσδεχόμενος τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ, τολμήσας εἰσῆλθε πρὸς Πιλᾶτον καὶ ᾐτήσατο τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ» (Μᾶρκ. 15,43)

Θὰ ἔπρεπε, ἀγαπητοί μου, πάντοτε νὰ ἐξοι­κονομοῦμε χρόνο, ἐν ἀνάγκῃ νὰ κλέβου­με ὧρες κι ἀπὸ τὸ φαγητὸ κι ἀπὸ τὸν ὕπνο μας, γιὰ νὰ μελετοῦμε τὸ ἱερὸ Εὐαγγέλιο. Τότε μα­ζὶ μὲ τὸ Δαυῒδ θὰ λέγαμε κ᾽ ἐμεῖς· «Ὡς γλυκέα τῷ λάρυγγί μου τὰ λόγιά σου, ὑπὲρ μέλι τῷ στό­ματί μου. Ἀπὸ τῶν ἐντολῶν σου συνῆκα· διὰ τοῦτο ἐμίσησα πᾶσαν ὁδὸν ἀδικίας» (Ψαλμ. 118,103-104).

Ποιός μελέτησε τὸ Εὐαγγέλιο μὲ πίστι, μὲ ἀ­γάπη, μὲ σκέψι ἀπερίσπαστη, καὶ δὲν αἰσθάνθηκε τὴ γοητεία του; Ὁ Ναπολέων, ἐξόριστος στὴ νησῖδα τῆς Ἁγίας Ἑλένης, τὸ Εὐαγγέλιο εἶχε παρηγορία του καὶ μὲ στρατιωτικὴ γλῶσσα ἔλεγε· «Ὅσες φορὲς τὸ μελετῶ μοῦ φαίνεται ὅτι μπροστά μου παρελαύνει στρατιὰ οὐ­ρανίων ἰδεῶν ποὺ μὲ καταπλήσσουν». Read more »

Κυριακὴ Μυροφόρων  (Μᾶρκ. 15,43 – 16,8)

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΟΣ

Η θρησκεία μας, ἀγαπητοί μου, δὲν εἶνε ἕ­να παραμύθι, ἕνα ψέμα. Εἶνε ἡ μόνη ἀλη­θινὴ στὸν κόσμο. Δὲν τὸ λέμε ἐμεῖς· τὸ ἀποδεικνύουν τὰ πράγματα, ἡ ἱστορία εἴκοσι αἰώνων. Εἶνε δέντρο ποὺ δὲν τὸ φύτεψε ἄνθρω­πος ἀλλὰ ὁ Θεός. Κι ὅ,τι φυτεύει ὁ Θεός, ὅλοι οἱ δαίμονες δὲν θὰ μπορέσουν νὰ τὸ ξερριζώσουν. Θὰ σπάσουν τὰ τσεκούρια τους ἐπάνω του, μὰ ἡ ῥίζα του μένει ἀνεκρίζωτος.
Εἶνε ἀληθινὴ ἡ Πίστι μας, διότι αὐτὸς ποὺ τὴν ἵδρυσε δὲν εἶνε ἁπλῶς ἕνας μεγάλος ἄν­θρω­πος, ὅπως τόσοι ἄλλοι· εἶνε ὁ ἀληθι­νὸς Θεός. Ὅτι εἶνε ὁ Θεὸς τὸ ἀποδεικνύουν καὶ τὸ φωνάζουν τὰ ἄπειρα θαύματά του, ἡ ἁγία ζωή του, ἡ ἄφθαστη διδασκαλία του, καὶ τέλος τὸ ὅτι ὄντως ἀνέστη ἀπὸ τὸν τάφο. Τὸ χάρο καν­είς δὲ μπόρεσε νὰ τὸ νικήσῃ, οὔτε πλούσιος οὔτε ἐπιστήμονας οὔτε στρατηγὸς οὔτε βασι­λιᾶς. Τὸ χάρο πάλεψε καὶ τὸ νίκησε μόνο ὁ Χριστός· αὐτὸς εἶνε ὁ ἀληθινὸς Θεός.
Μὰ ἀφοῦ εἶνε ἀληθινὸς Θεός, θὰ ρωτήσε­τε, γιατί δὲν τὸν πιστεύουν ὅλοι; Δὲν θά ᾽πρε­πε νὰ ὑπάρχῃ οὔτε ἕνας ἄπιστος. Καὶ ὅμως ἀ­πὸ τὴν ὥρα ποὺ γεννή­θηκε καὶ βγῆ­κε στὸ δημόσιο βίο μέχρι ποὺ σταυρώθηκε καὶ ἀναστή­θηκε, ὁ κόσμος διαιρέθηκε ἀπέναντί του. Read more »

MHTPOΠOΛITOY ΦΛΩPINHΣ π. AYΓOYΣTINO KANTIΩTH

MHNYMA ME ΠOΛΛOYΣ AΠOΔEKTEΣ

KYPIAKH ΘΩMA

TA ΛOΓIA TOY XPIΣTOY AΠEYΘYNONTAI Σ’ OΛOYΣ

https://www.augoustinos-kantiotis.gr/?p=4644

Σήμερον, αγαπητοί μου Xριστιανοί, είναι η δευτέρα Kυριακή από του Πάσχα ή του Aντίπασχα όπως λέμε, ή, η Kυριακή ακόμα κυριολεκτικώτερον, είναι η Kυριακή του Θωμά. Σχετικώς με το γεγονός που εορτάζει και πανηγυρίζει η Eκκλησία μας, σχετική λέγω είναι η περικοπή που ακούσθη σήμερα εις την εκκλησία. Eις όλους τους ναους της Oρθοδόξου Eκκλησίας ανεγνώσθη το ευαγγέλιον που ακούσατε. Tο ευαγγέλιο αυτό, αν και έχουν περάσει από τότε που έγινε το μέγα αυτό θαύμα της εμφανίσεως του Kυρίου ενώπιον των μαθητών Tου, αν και λέγω έχουν περάσει 19 αιώνες και μέσα στους 19 αυτούς αιώνας πολλά και καταπληκτικά γεγονότα έχουν συμβεί, κανένα όμως γεγονός δεν κατώρθωσε να σκιάσει το μέγα αυτό γεγονός της αναστάσεως του Kυρίου ημών Iησού Xριστού. Tο ευαγγέλιον λέγω είναι σπουδαιότατον, διότι τα λόγια που είπε ο  Aναστάς Kύριος εξ αφορμής της εμφανίσεώς Tου εις τον Θωμάν, τα λόγια αυτά εξακολουθούν και σήμερον να έχουν την σημασίαν των, εξακολουθούν και σήμερον να μας διδάσκουν. Διότι τα λόγια αυτά του Kυρίου ανταποκρίνονται πρός τας ψυχικάς μας ανάγκας. Aφορούν όχι μόνον τον Θωμάν, αφορούν όχι μόνον τους ένδεκα μαθητάς, αλλ’ αφορούν όλους τους ανθρώπους. Aφορούν κάθε άνθρωπον, εις οιονδήποτε χρόνον και τόπον αν ζει. Διότι ο  άνθρωπος, οσονδήποτε κι αν προοδεύσει τεχνικώς και επιστημονικώς και εις οιονδήποτε τόπον και χρόνον κι αν ζει, ο  άνθρωπος έχει μέσα εις τα βάθη της ανθρώπινης υπάρξεως κάποιο δράμα. Zει κάτω από ένα άγχος, κάτω από μίαν αγωνίαν. Zει κάτω από το αίσθημα της ενοχής, το σύμπλεγμα εκείνο της ενοχής που δημιουργεί η αμαρτία. Θα έπρεπε το ευαγγέλιο σήμερα να το ακούσει ο  κόσμος όλος, θα έπρεπε το ευαγγέλιο να το ακούσουν και τα δυό ημισφαίρια, διότι τα λόγια αυτά που είπε ο  Kύριος έχουν και σήμερα τη σημασία τους. Tι μας λέγει; Για προσέξετε.

TO EYAΓΓEΛIO NA TO AKOYΣEI O TAPAΓMENOΣ KOΣMOΣ Read more »

Η ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ

Κατά Ιωάννην, κεφάλαιο Α΄, εδάφια 1-17

1 Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος, καὶ ὁ Λόγος ἦν πρὸς τὸν Θεόν, καὶ Θεὸς ἦν ὁ Λόγος. 2 Οὗτος ἦν ἐν ἀρχῇ πρὸς τὸν Θεόν.3 Πάντα δι’ αὐτοῦ ἐγένετο, καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἓν ὃ γέγονεν. 4 Ἐν αὐτῷ ζωὴ ἦν, καὶ ἡ ζωὴ ἦν τὸ φῶς τῶν ἀνθρώπων. 5 Καὶ τὸ φῶς ἐν τῇ σκοτίᾳ φαίνει, καὶ ἡ σκοτία αὐτὸ οὐ κατέλαβεν. 6 ᾿Εγένετο ἄνθρωπος ἀπεσταλμένος παρὰ Θεοῦ, ὄνομα αὐτῷ ᾿Ιωάννης· 7 οὗτος ἦλθεν εἰς μαρτυρίαν, ἵνα μαρτυρήσῃ περὶ τοῦ φωτός, ἵνα πάντες πιστεύσωσι δι’ αὐτοῦ.8 Οὐκ ἦν ἐκεῖνος τὸ φῶς, ἀλλ’ ἵνα μαρτυρήσῃ περὶ τοῦ φωτός. 9 ῏Ην τὸ φῶς τὸ ἀληθινόν, ὃ φωτίζει πάντα ἄνθρωπον ἐρχόμενον εἰς τὸν κόσμον. 10 Ἐν τῷ κόσμῳ ἦν, καὶ ὁ κόσμος δι’ αὐτοῦ ἐγένετο, καὶ ὁ κόσμος αὐτὸν οὐκ ἔγνω.
11 Εἰς τὰ ἴδια ἦλθε, καὶ οἱ ἴδιοι αὐτὸν οὐ παρέλαβον. 12 Ὅσοι δὲ ἔλαβον αὐτόν, ἔδωκεν αὐτοῖς ἐξουσίαν τέκνα Θεοῦ γενέσθαι, τοῖς πιστεύουσιν εἰς τὸ ὄνομα αὐτοῦ, 13 οἳ οὐκ ἐξ αἱμάτων, οὐδὲ ἐκ θελήματος σαρκός, οὐδὲ ἐκ θελήματος ἀνδρός, ἀλλ’ ἐκ Θεοῦ ἐγεννήθησαν. 14 Καὶ ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο καὶ ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν, καὶ ἐθεασάμεθα τὴν δόξαν αὐτοῦ, δόξαν ὡς μονογενοῦς παρὰ πατρός, πλήρης χάριτος καὶ ἀληθείας. 15 ᾿Ιωάννης μαρτυρεῖ περὶ αὐτοῦ καὶ κέκραγε λέγων· οὗτος ἦν ὃν εἶπον, ὁ ὀπίσω μου ἐρχόμενος ἔμπροσθέν μου γέγονεν, ὅτι πρῶτός μου ἦν. 16 Καὶ ἐκ τοῦ πληρώματος αὐτοῦ ἡμεῖς πάντες ἐλάβομεν, καὶ χάριν ἀντὶ χάριτος· 17 ὅτι ὁ νόμος διὰ Μωϋσέως ἐδόθη, ἡ χάρις καὶ ἡ ἀλήθεια διὰ ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ ἐγένετο.

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

Read more »

Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΜΓ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 2718

Κυριακὴ τῶν Βαΐων (Ἰω. 12,1-18), 5 Ἀπριλίου 2026 πρωὶ
Συντάκτης (†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Ν. Καντιώτης

Ἡ Ἑλλάδα διάκονος τοῦ Χριστοῦ

Εἶνε σήμερα, ἀγαπητοί μου, ἡ ἑορτὴ τῶν Βαΐων, προανάκρουσμα τῆς ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.
Ποιό εἶνε τὸ ἱ­στορικὸ γεγονὸς τῆς ἡμέρας αὐτῆς; Σὰν σήμερα, τὴν ἅγια αὐτὴ ἡμέρα, ὁ Χριστός μας καθισμένος σ᾽ ἕνα γαϊδουράκι μπῆ­κε στὰ Ἰεροσόλυμα ὡς νικητής. Τί νίκησε; Τὸν ὑπ᾽ ἀριθμὸν ἕνα ἐχθρὸ τοῦ ἀνθρωπίνου γένους, ποὺ δὲν μπόρεσαν νὰ νικήσουν βασι­λεῖς καὶ αὐτοκράτορες, ἐκεῖνον ποὺ προ­καλεῖ σὲ ὅλους φόβο καὶ τρόμο· τὸ θάνα­­το. Σὰν χθὲς ὁ Χριστὸς πῆγε στοὺς τάφους καὶ μόνο μὲ τὴ φωνή του «Λάζαρε, δεῦρο ἔ­ξω» (Ἰω. 11,43), ὁ νε­κρός, τέσσερις ἤδη μέρες θαμμένος, ἀναστήθηκε καὶ βγῆκε ἀπὸ τὸν τάφο ζωντανός! Καταπληκτικό, ἀπίστευτο μὰ πραγματι­κό.
Τὸ γεγονὸς ἀπὸ στόμα σὲ στόμα διαδόθηκε ἀ­μέσως καὶ συγκλόνιζε ὅλη τὴν Παλαιστίνη.
Τότε, λόγῳ τῆς ἑορτῆς τοῦ πάσχα, ἕνα περί­που ἑκατομμύριο Ἰουδαῖοι εἶχαν μαζευτῆ στὰ Ἰεροσόλυμα· καὶ ὅλοι συζητοῦσαν γιὰ τὸ Χριστό. Μόλις λοιπὸν ἀκούστηκε ὅτι ὁ Ἰησοῦς ἔρχεται, βγῆκαν ὅλοι ἔξω. Κι ὅταν ὁ Χριστὸς μπῆκε στὰ Ἰεροσόλυμα, ἔγινε κάτι πρωτοφανές· χιλιάδες λαὸς τὸν ὑποδέχθηκε σὲ φρενί­τιδα ἐνθουσιασμοῦ· ποτέ σὲ βασιλιᾶ δὲν ἔ­γι­νε τέτοια ὑποδοχή. Ἄλλοι ἀνέβαιναν στὰ δέν­τρα κ᾽ ἔκοβαν κλαδιά, ἄλλοι ἔβγαζαν τὰ ῥοῦ­χα τους καὶ τά ᾽στρωναν χαλὶ γιὰ νὰ περάσῃ, κι ὅλοι ἔσειαν τὰ κλαδιὰ καὶ ζητωκραύγαζαν «Ὡσαννά!…» (Ἰω. 12,13), ποὺ σημαίνει «ζήτω». «Ἐ­σείσθη», λέει, «πᾶσα ἡ πόλις» (Ματθ. 21,10).
Τί μὲ τοῦτο ὅμως; ὁ Χριστὸς ἔμεινε εὐχαρι­στημέ­νος; Δὲν ἦταν ἕνας πολιτικὸς ἀρ­χη­­γὸς ποὺ τὸν ἐνθουσιάζουν οἱ ἀνθρωποθάλασ­σες. Σὰν καρ­διογνώστης Θεός, πίσω ἀπ᾽ αὐτὰ ἔ­βλε­πε, ὅτι ἡ καρδιὰ τοῦ ἀνθρώπου εἶνε ἄστατη, εὐ­με­τά­βλητη· ὅτι, αὐτοὶ ποὺ τώρα φωνάζουν «Ὡ­σαν­νά», οἱ ἴδιοι, τὴ Μεγάλη Παρασκευὴ κάτω ἀπ᾽ τὸ πραιτώριο τοῦ Πιλάτου θὰ φωνάζουν «Σταύ­ρωσον, σταύρωσον αὐτόν» (Μάρκ. 15,13. Λουκ. 23, 21. Ἰω. 19,6,15). Ὦ ματαιότης τοῦ κόσμου, ποὺ ἀνεβά­ζεις τὸν ἄνθρωπο μέχρι τὰ ἄστρα, καὶ με­τὰ τὸν ῥίχνεις σὲ βάραθρα ἀπελπισίας! Read more »

ΤΙ ΦΤΑΙΕΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΣΗΜΕΡΑ ΚΑΛΟΥΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥΣ

Απαντᾶ ὁ Μητροπολίτης Φλωρίνης π. Αὐγουστινος Καντιώτης στα παρακάτω βίντεο

Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΚΓ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 1236(2)

Κυριακὴ Β΄ Νηστειῶν (Μάρκ. 2,1-12)
8 Μαρτίου 2026 (2006)
Συντάκτης (†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Ν. Καντιώτης

Κλιμα μετανοιας

«Τέκνον, ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου» (Μᾶρκ. 2,5η

Ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς, ἀγαπητοί μου, ποὺ ἑορτάζει σήμερα, ἔχει θαυμάσι­ες ὁμιλίες στὰ εὐαγγέλια τῶν Κυριακῶν, ἑρ­μη­νεύει δὲ καὶ τὸ σημερινὸ εὐαγγέλιο (β. Μάρκ. 2,1-12). Ἐδῶ ἔχουμε ἕνα ἀπὸ τὰ ἀναρίθμητα θαύματα τοῦ Κυρίου, ποὺ φανερώνουν ὅτι εἶνε Θεός.

* * *

Τὸ σημερινὸ εὐαγγέλιο λέει, ὅτι ὁ Χριστός, μετὰ τὴν αὐστηρὴ νηστεία του ἐπὶ σαράντα ἡ­μέρες στὴν ἔρημο τοῦ Ἰορδάνου, ποὺ οὔτε ἔ­φαγε οὔτε ἤπιε, ἐπέστρεψε στὴ Γαλιλαία, τὴν ἀγαπημένη του ἐπαρχία, κ᾿ ἐγκαταστάθηκε στὴν Καπερναούμ, ἐκεῖ στὴν ὄχθη τῆς λίμνης Τιβεριάδος. Ἀπὸ ᾿κεῖ διάλεξε τοὺς πρώτους μαθητάς του, τοὺς εὐλόγησε νὰ κηρύττουν τὸ εὐαγγέλιο, καὶ ἐκεῖ δίδασκε τὸ λαό.
Στὴν Καπερναοὺμ λοιπὸν διδάσκει ὁ Χριστός. Ἀλλὰ ποῦ; στὴ συναγωγή, στὴν ἀκροθα­λασσιὰ ἀπὸ τὴ βάρκα, σὲ ὕπαιθρο, σὲ κορυφὴ ὄρους; Ὄχι. Σὲ ἕνα σπίτι. Κι ἀπ᾿ τὴ στιγμὴ ποὺ μπῆκε στὸ σπίτι ὁ Χριστός, σταμάτησαν κάθε ἐργασία. Μόλις τὸ ἔμαθε ὁ λαός, ἔγινε τόσος συνωστισμός, ὥστε νὰ μὴ χωράῃ κανείς ἄλ­λος. Ἄκουγαν ὅλοι τὰ ῥήματα τῆς αἰωνίου ζωῆς.
Ἐδῶ σταματῶ – μοῦ ᾿ρχεται νὰ κλάψω. Ἀ­ναλογίζομαι, ὅτι σὲ κάθε σπίτι ἔρχεται ὁ Χριστός. Γι᾿ αὐτὸ τὸ σπίτι πρέπει νὰ εἶνε ἐκκλησία. Στὴν ἀρχαία ἐποχὴ κάθε σπίτι ἦταν ἐκ­κλησία, καὶ ἱερεὺς ἦταν ὁ πατέρας. Μέσα στὸ σπίτι εἶχαν εἰκόνες τοῦ Χριστοῦ, τῆς Παναγί­ας, τῶν ἁγίων. Εἶχαν καντήλι, θυμιατό, κεριά. Εἶχαν πρὸ παντὸς ἁγία Γραφή· τὴν Παλαιὰ καὶ τὴν Καινὴ Διαθήκη. Εἶχαν βίους ἁγίων. Καὶ προσεύχονταν ὅλοι μαζί. Read more »

Η ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ Α΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ

Κατά Ιωάννην, κεφ. Α΄, εδάφια 44-52

44 Τῇ ἐπαύριον ἠθέλησεν ὁ ᾿Ιησοῦς ἐξελθεῖν εἰς τὴν Γαλιλαίαν· καὶ εὑρίσκει Φίλιππον καὶ λέγει αὐτῷ· ἀκολούθει μοι. 45 Ἦν δὲ ὁ Φίλιππος ἀπὸ Βηθσαϊδά, ἐκ τῆς πόλεως ᾿Ανδρέου καὶ Πέτρου. 46 Εὑρίσκει Φίλιππος τὸν Ναθαναὴλ καὶ λέγει αὐτῷ· ὃν ἔγραψε Μωϋσῆς ἐν τῷ νόμῳ καὶ οἱ προφῆται, εὑρήκαμεν, ᾿Ιησοῦν τὸν υἱὸν τοῦ ᾿Ιωσὴφ τὸν ἀπὸ Ναζαρέτ. 47 Καὶ εἶπεν αὐτῷ Ναθαναήλ· ἐκ Ναζαρὲτ δύναταί τι ἀγαθὸν εἶναι; λέγει αὐτῷ Φίλιππος· ἔρχου καὶ ἴδε. 48 Εἶδεν ὁ ᾿Ιησοῦς τὸν Ναθαναὴλ ἐρχόμενον πρὸς αὐτὸν καὶ λέγει περὶ αὐτοῦ· ἴδε ἀληθῶς ᾿Ισραηλίτης, ἐν ᾧ δόλος οὐκ ἔστι. 49 Λέγει αὐτῷ Ναθαναήλ· πόθεν με γινώσκεις; ἀπεκρίθη ᾿Ιησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῷ· πρὸ τοῦ σε Φίλιππον φωνῆσαι, ὄντα ὑπὸ τὴν συκῆν εἶδόν σε. 50 Ἀπεκρίθη Ναθαναὴλ καὶ λέγει αὐτῷ· ῥαββί, σὺ εἶ ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ, σὺ εἶ ὁ βασιλεὺς τοῦ ᾿Ισραήλ. 51 Ἀπεκρίθη ᾿Ιησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῷ· ὅτι εἶπόν σοι, εἶδόν σε ὑποκάτω τῆς συκῆς, πιστεύεις; μείζω τούτων ὄψει. 52 καὶ λέγει αὐτῷ· ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἀπ’ ἄρτι ὄψεσθε τὸν οὐρανὸν ἀνεῳγότα, καὶ τοὺς ἀγγέλους τοῦ Θεοῦ ἀναβαίνοντας καὶ καταβαίνοντας ἐπὶ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ[:Ιω. 1,44-52]

Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΛΗΣΗ ΤΟΥ ΦΙΛΙΠΠΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΝΑΘΑΝΑΗΛ

Read more »

Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΙΘ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 8492

Κυριακὴ τοῦ Ἀσώτου (Λουκ. 15,11-32)
8 Φεβρουαρίου 2026 (2002)

Οι συνεπειες της ἁμαρτιας

«Δαπανήσαντος δὲ αὐτοῦ πάντα ἐγένετο λιμὸς ἰσχυρὸς κατὰ τὴν χώραν ἐκείνην, καὶ αὐτὸς ἤρξατο ὑστερεῖσθαι»

Ἀρχίζω, ἀγαπητοί μου, μὲ ἕνα ἐρώτημα· Τί εἶνε ἁμαρτία; Ἐὰν μπορούσαμε νὰ τὸ νιώ­σουμε, θὰ χτυπούσαμε τὰ ἁμαρτωλά μας στή­θη κι ἀπὸ τὰ βάθη μας θὰ ἔβγαινε ἡ φωνὴ τῶν μετανοούντων· «Ἥμαρτον εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἐνώπιόν σου» (Λουκ. 15,18,21) καὶ «Ἱλάσθητί μοι τῷ ἁμαρτωλῷ» (ἔ.ἀ. 18,13). Ἐὰν μπορούσαμε νὰ νιώ­σουμε τὴ φρίκη τῆς ἁμαρτίας, δὲν θὰ ἔπαυαν τὰ μάτια μας νὰ κλαῖνε, τὰ χέρια μας νὰ ἐλεοῦν, τὰ γόνατά μας νὰ κάνουν μετάνοιες· θὰ φεύγαμε στὶς σπηλιὲς καὶ στὰ βουνά, νὰ ζητή­σουμε τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ.
Τί εἶνε ἁμαρτία; Ποιός μπορεῖ νὰ τὸ ἐξηγή­σῃ; Ἂν ἔβγαινε ἕνας ἁμαρτωλὸς ἀπὸ τὴν κόλασι, ἢ ἂν βρισκόταν ἕνας ἀπὸ ἐκείνους ποὺ μετανόησαν καὶ ἔκλαψαν, θὰ μποροῦσε νὰ μᾶς περιγράψῃ τὴ φοβερὴ αὐτὴ κατάστασι, τὸ μυ­στήριο καὶ τὴν τύφλωσι τῆς ἁμαρτίας.
Τί εἶνε ἁμαρτία; Ἀπαντᾷ ὁ σατανᾶς· Εἶνε δι­ασκέδασι, εὐχαρίστησι, ἡδονή, ἀπόλαυσι, γλύ­κυσμα, ποικιλία τῆς ζωῆς!… Τί εἶνε ἁμαρτία; Ἀπαντᾷ τὸ εὐαγγέλιο σήμερα· Εἶνε «κεράτι­ον» (ἔ.ἀ. 15,16), ξυλοκέρατο, γλύκυσμα ποὺ ἐπάνω του ὅμως ἔρριξε ὁ διάβολος στρυχνίνη. Read more »

Η ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ

ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΟΥ ΤΕΛΩΝΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ

Κατά Λουκάν, κεφάλαιο ΙΗ΄, εδάφια 10-14

10 ῎Ανθρωποι δύο ἀνέβησαν εἰς τὸ ἱερὸν προσεύξασθαι, ὁ εἷς Φαρισαῖος καὶ ὁ ἕτερος τελώνης. 11 Ὁ Φαρισαῖος σταθεὶς πρὸς ἑαυτὸν ταῦτα προσηύχετο, ῾Ο Θεός, εὐχαριστῶ σοι ὅτι οὐκ εἰμὶ ὥσπερ οἱ λοιποὶ τῶν ἀνθρώπων, ἅρπαγες, ἄδικοι, μοιχοί, ἢ καὶ ὡς οὗτος ὁ τελώνης· 12 νηστεύω δὶς τοῦ σαββάτου, ἀποδεκατῶ πάντα ὅσα κτῶμαι. 13 Ὁ δὲ τελώνης μακρόθεν ἑστὼς οὐκ ἤθελεν οὐδὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἐπᾶραι εἰς τὸν οὐρανόν, ἀλλ᾽ ἔτυπτεν τὸ στῆθος αὐτοῦ λέγων, ῾Ο Θεός, ἱλάσθητί μοι τῷ ἁμαρτωλῷ. 14 Λέγω ὑμῖν, κατέβη οὗτος δεδικαιωμένος εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ παρ᾽ ἐκεῖνον· ὅτι πᾶς ὁ ὑψῶν ἑαυτὸν ταπεινωθήσεται, ὁ δὲ ταπεινῶν ἑαυτὸν ὑψωθήσεται.

ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΛΑΜΑ

Ὁμιλία εἰς τήν κατά τόν Τελώνην καί τόν Φαρισαίον τοῦ Κυρίου παραβολήν

Εφευρετικός είναι για το κακό ο νοερός προστάτης της κακίας· ικανός ν’ αφαιρέσει ευθύς από την αρχή τα θεμέλια της αρετής που ήδη κατατίθενται στην ψυχή, μέσω της ανελπιστίας και της απιστίας, αλλά επίσης ικανός πάλι να επιτεθεί μέσω της αδιαφορίας και της ραθυμίας εναντίον των τοίχων της οικίας της αρετής, την ώρα που ανεγείρονται, ακόμη δε και να κρημνίσει μέσω της υπερηφάνειας και της παραφροσύνης τον όροφο των αγαθών έργων οικοδομημένο ήδη. Αλλά κρατηθείτε, μην πτοηθείτε· διότι ο επιμελής είναι περισσότερο επινοητικός στα αγαθά και η αρετή έχει περισσότερη ισχύ γι’ αντιπαράταξη προς την κακία, αφού διαθέτει την άνωθεν χορηγία και συμμαχία από τον ίδιο ο Οποίος δύναται τα πάντα και ενδυναμώνει από αγαθότητα όλους τους εραστές της αρετής. Read more »

ιΕὐαγγέλια νέα σειρὰ
Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΚΔ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 1316(2)
Κυριακὴ ΙΕ΄ Λουκᾶ (Λουκ. 19,1-10)
25 Ἰανουαρίου 2026 (2007)

Εινε τα σπιτια μας καθαρα;

Τὸ εὐαγγέλιο σήμερα (βλ. Λουκ. 19,1-10) ὁμιλεῖ, ἀγαπητοί μου, γιὰ κάποιο σπίτι ποὺ κινδύνευε ἀπὸ ὥρα σὲ ὥρα νὰ πέσῃ καὶ νὰ πλακώσῃ ὅ­λους ὅσους ἦταν μέσα, ἀλλὰ τὴν τελευταία στιγμὴ σώθηκε. Πῶς σώθηκε; Αὐτὸ θὰ δοῦμε τώρα.

* * *

Τὸ σπίτι αὐτὸ βρισκόταν στὴν Ἰεριχώ, μιὰ ὡ­ραία πόλι τῆς Παλαιστίνης μὲ χιλιάδες κατοίκους. Ἦταν ἕνα ἀπὸ τὰ πλουσιώτερα σπίτια. Ὁ νοικοκύρης τοῦ σπιτιοῦ λεγόταν Ζακχαῖος. Γιατί ὅμως κινδύνευε; Κινδύνευε νὰ καταστρα­φῇ καὶ νὰ μὴ μείνῃ «λίθος ἐπὶ λίθον» (πρβλ. Ματθ. 24,2), διότι ὁ Ζακχαῖος ἦταν ἄδικος ἄνθρωπος καὶ τὸ σπίτι αὐτὸ εἶχε χτιστῆ μὲ κλοπὲς καὶ ἐκ­μεταλλεύσεις. Ὁ Ζακχαῖος ἦταν «ἀρχιτελώνης» (Λουκ. 19,2), ἀνώτερος δηλαδὴ ὑπάλληλος τῆς Ῥωμαϊκῆς αὐτοκρατορίας, ἔφορος καὶ εἰσπράκτο­ρας. Εἰσέπραττε γιὰ λογαριασμὸ τοῦ καίσαρος τοὺς φόρους. Εἶχε δὲ πολλοὺς ὑπαλλήλους, γι᾿ αὐτὸ λέγεται ἀρχιτελώνης· ἦταν προ­ϊστάμενος ὑπηρεσίας, ποὺ ἦταν ἐντεταλμένη γιὰ τὴν εἴσπραξι φόρων. Τί ἔκανε αὐτός· δὲν εἰσέπραττε τὰ νόμιμα, ἐκεῖνα ποὺ ἔπρεπε· εἰσ­έπραττε πολὺ περισσότερα. Ἔπρεπε νὰ εἰσπρά­ξῃ 100 δραχμές; αὐτὸς εἰσέπραττε 400· οἱ 100 πήγαιναν στὸ κράτος καὶ οἱ 300 στὴν τσέπη του. Ἔπρεπε νὰ εἰσπράξῃ 1.000 δραχμές; αὐτὸς εἰσέπραττε 4.000· 1.000 γιὰ τὸ κράτος κι ἄλ­λες 3.000 γιὰ τὴν τσέπη του. Τσέπωνε συνε­χῶς. Ἔτσι, κλέβοντας, ἔχτισε τὸ σπίτι. Δὲν ἦταν δη­λαδὴ καθαρό, ἦταν σπίτι ἁμαρτωλό· κ᾿ ἐνῷ ὁ κόσμος τὸ θαύμαζε, αὐτὸ κινδύνευε νὰ γκρεμι­­στῇ. Τελικὰ ὅμως σώθηκε· σώθηκε κι ὁ νοικο­κύρης καὶ ἡ οἰκογένειά του, ὅπως θὰ δοῦ­με. Read more »