Προκατασκευασμένο σχέδιο εξόντωσης

του ΑΡΤΕΜΙΟΥ και του αρχιμ. Συμεων

ΓΙΑΤΙ;

Στην σημερινή εποχή της παγκοσμιοποιήσης, που τα μεγάλα ιδανικά ΠΙΣΤΙΣ-ΠΑΤΡΙΣ-ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ πολεμούνται και ετοιμάζεται η έλευσης του Αντιχρίστου, είναι έγκλημα να είναι κανείς πατριώτης και αληθινός Ορθόδοξος χριστιανός. Αυτό είναι το  έγκλημα του αγωνιστού ιεράρχου του Σέρβικου Ορθόδοξου λαού Αρτέμιου και του αρχιμανδρίτου του π. Συμεών. Αυτός είναι και ο πραγματικός λόγος της διώξεως.

Η συμπεριφορά τους στον επίσκοπο της Raska – Πρίζρεν και στους συνεργάτας του ήταν άθλια και πανάθλια. Κάνουν επίδειξη  δυνάμεως! Έχουν τα μεγάλα αφεντικά, που βομβάρδισαν τον Σέρβικο λαό με το μέρος τους. Και κατόρθωσαν να βγάλουν ένταλμα συλλήψεως, χωρίς να γίνει δίκη και χωρίς να αποδειχθεί τίποτα!!!

Αλλάζουν τα δεδομένα

Μέχρι τώρα γνωρίζαμε ότι τα διεθνή εντάλματα βγαίναν για αναγνωρισμένους τρομοκράτες που δικάζονταν και καταδικάζονταν για μεγάλα εγκλήματα. Βγαίναν για λωποδύτες, που καταχρώνταν πολλά εκατομμύρια ευρώ. Τώρα άλλαξαν τα δεδομένα. Τώρα βγαίνουν για τους Ορθόδοξους Χριστιανούς, που αντιστέκονται στα σχέδια των αντιχρίστων. Ο π. Συμεών συνελλήφθη σαν εγκληματίας με διεθνές ένταλμα σύλληψης και κρατείτε στο αστυνομικό τμήμα του Θερμαϊκού, στους Νέους Επιβάτες Θεσσαλονίκης, χωρίς να απολογηθεί, χωρίς να δικαστεί και χωρίς να ξέρουν αν το ποσόν που «καταχράστηκε», είναι μεγάλο ή μικρό!!! Οι διώκτες ξέρουν πολύ καλά την αθωότητά τους, ξέρουν που πήγαν τα χρήματα, αλλά  βρήκαν μια δικαιολογία για να τους τσιουβαλιάσουν. Δεν λένε τον πραγματικό λόγο της διώξεως, για να μην έχουν την διεθνή κατακραυγή!!!

Ο φιλοπαπικός νέος πατριάρχης της Σερβίας Ειρηναίος, που έχει πρόσβαση όπως φαίνεται και στα διεθνή καταδικαστικά μέσα, πριν προλάβει να πατήσει το κατώφλι του Πατριαρχείου και να ενθρονιστεί, άρχισε την κάθαρση της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας από την ΑΝΑΠΟΔΗ. Η συμπεριφορά αυτού και των ομοίων του, είναι άθλια και πανάθλια. Είναι αθεόφοβοι αισχύστου είδους.

Ή είναι ψεύτες ή δεν γνωρίζουν τι τους γίνεται

Είπαν στην αρχή ότι ο αρχιμανδρίτης Συμεών καταχράστηκε 300.000 ευρώ, το διάστημα 2004-2009, για να ανεβάσουν μετά από λίγο το ποσόν κατακόρυφα, «σε πολλές εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ» και να το προσγειώσουν μετά από λίγο ανώμαλα, στο ποσόν των 73.000 ευρώ. Σας παραπέμπουμε στις παρακάτω ιστοσελίδες για να καταλάβετε την ανακολουθία των λόγων τους. Μπορούν να μας πουν αυτοί οι κύριοι της παγκοσμιοποίησης, γιατί ανεβάζουν και κατεβάζουν τόσο ανώμαλα τα ποσά;

ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΕΙΣΤΕ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥΣ

Σέρβικη ιστοσελίδα· που πήρε την είδηση μάλλον από Romfea, γράφει ότι  ο π. Συμεών καταχράστηκε χρήματα «ύψους πολλών εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ !!!

«Protiv arhimadrita Simeona, bivšeg igumana manastira Banjska i smenjenog arhijerejskog zamenika Eparhije raško-prizrenske podneta je krivična prijava Višem tužilaštvu u Beogradu, a na teret mu se stavljaju finansijske zloupotrebe eparhijskih fondova u iznosu od više stotina hiljada evra – Dacic: Συμεών Vilovski συνελήφθησαν στην Ελλάδα
11. 2010η Mart | 15:36 | Πηγή: Beta.

Η Romfea, που πρώτη έγραψε την είδηση, στις 9-3-2010, γράφει:

Κατά τη θητεία του ως Καθηγουμένου της Ιεράς Μονής του Αγίου Στεφάνου (Μπάνισκα) και Γραμματέως του Επισκόπου Ράσκας και Πριζρένης κ. Αρτεμίου, ο π. Συμεών καταγγέλλεται από την Εκκλησία και τις αστυνομικές αρχές για κατάχρηση εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ που υπεξαιρέθηκαν προς ίδιον όφελος…(ανακοίνωση του Γραφείου Ενημερώσεως του Πατριαρχείου Σερβίας, σχετικά με τον Αρχιμανδρίτη Συμεών Βιλόφσκι)

Μετά από τέσσερες ημέρες η Romfea, γράφει·

Ο Αρχιμανδρίτης Σιμεών ο οποίος συνελήφθη στην Περαία, κατηγορείται ότι ως ταμίας διοικητικού συμβουλίου ιδρύματος με αρμοδιότητα την ανακατασκευή μονών, υπεξαίρεσε με απάτη ποσό που υπερβαίνει τα 73.000 ευρώ και διώκεται με ένταλμα σύλληψης του ανωτάτου δικαστηρίου του Βελιγραδίου (Romfea. Gr, 13-3-2010).

Και φυσικά τις πληροφορίες η Romfea δεν τις βγάζει από το μυαλό της, αλλά τις παίρνει από τις πηγές των διωκτών.

ΒΓΑΛΤΕ ΕΣΕΙΣ ΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΣΑΣ

Ας μην ανησυχούν όμως· Δεν θα αργήσει και γι’ αυτούς να βγει ένταλμα σύλληψης, όχι από τα επίγεια διεθνή δικαστήρια, που ο Γέροντας επίσκοπος π. Αυγουστίνος Καντιώτης τα ονομάζει αραχνόπανα, γιατί πιάνουν κάποια μικρά μυγάκια, ενώ οι μεγάλοι καρχαρίες τρυπούν το αραχνόπανο της δικαιοσύνης και φεύγουν. Το ένταλμα συλλήψεως θα έρθει κάποια στιγμή για όλους μας. Ας κάνουμε λοιπόν ότι μπορούμε για την πνευματική καλιέργειά μας και ας συμπαρασταθούμε στους δεδιωγμένους ένεκεν δικαιοσύνης, αδελφούς μας, για να έχουμε καλήν απολογία ενώπιον του Ουρανίου Δικαστού.

ΠΡΟΣΕΞΤΕ ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΑΚΟΜΑ

Ο επίσκοπος Αρτέμιος είναι γνωστός για τους αγώνες του κατά της ανεξαρτησίας του Κοσσυφοπεδίου, και ήτο πάντοτε στην πρώτη γραμμή κατά του Οικουμενισμού. Έκανε αγώνα εναντίον των οικουμενιστών και υπέγραψε εναντίον τους την «Ομολογία Πίστεως κατά του Οικουμενισμού». Ο π. Συμεών είναι ο κληρικός που μετέφρασε στα Σέρβικα την “ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ” και γι’ αυτό διώκεται.

Ο πατριάχης Βαρθολομαίος, που μοιράζει κοράνια και τιμάται από τις Εβραϊκές συναγωγές και από αρχιμασόνους, προσπάθησε να απειλήσει και Έλληνας ιεράρχας και να εκφοβίσει κληρικούς και μοναχούς, που υπέγραψαν “την Ομολογία Πίστεως” όμως δεν το κατόρθωσε. Η Ελλάδα όπως απεδείχθη δεν είναι Σερβία. Η πρότασή του προς  τον αρχιεπίσκοπο Αθηνών και προς την ιεραρχία της Ελλάδος πετάχτηκε στον κάλαθο των αχρήστων, μαζί με το έκκλητον του Πατριάρχου. Ήθελε να αποκαταστήσει τον οικουμενιστή συναγωνιστή του πρώην Αττικής Παντελεήμων Μπεζανίτη, που κατασκαδάλισε τον Ελληνικό λαό με τα κατορθώματά του.

Αυτοί τους χρειάζονται, με αυτά τα πρόσωπα προχωρούν τα σατανικά σχέδιά τους!!

ΟΙ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΧΩΡΙΣ ΘΕΜΕΛΙΑ

Ο π. Συμεών Βιλόφσκι λέει ότι οι κατηγορίες είναι χωρίς θεμέλια και αρνείται κάθε κατηγορία. Τα χρήματα τα έχει δαπανήση για την επισκευή των Σέρβικων εκκλησιών και μοναστηριών στο Κοσσυφοπέδιο και στα Μετόχια.
Ο δικηγόρος του κ. Ταπουσκοβιτσ είπε ότι η έρευνα θα δείξει που πήγαν τα χρήματα, αν έβαλε κάτι στην τσέπη του ή ξοδεύτηκαν όλα για εκκλησιαστικές δαπάνες (http://www.rtv.rs/sr_lat/hronika/vilovski-negira-optuzbe-da-je-prisvojio-novac-_178266.html)

Επίσης ο π. Συμεών ζητά να μην εκδοθεί στη χώρα του, επειδή διώκεται από την τοπική εκκλησία. Και φυσικά από τέτοιους δεσποτάδες που βγάζουν εντάλματα συλλήψεως, χωρίς να γίνει δίκη, μπορεί να περιμένει κανείς να αποδώσουν δικαιοσύνη;

Η ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ, γράφει·

Προκατασκευασμένο σχέδιο εξόντωσης

του ΑΡΤΕΜΙΟΥ και του αρχιμ. Συμεών

Υπαίτιοι της οργανωμένης δίωξις του Αρτεμίου οι τρείς προδότες του ΠΟΠΟΒΙΤΣ, τα φερέφωνα των Αμερικάνων, Αθανάσιος Γιέφτιτς, Ειρηναίος Μπούλοβιτς και Αμφιλόχιος Ράντοβιτς.
Μέχρι και τα δακτυλίδια του τους χάρισε ο Πάπας.
Μέχρι και ψυχασθενή προσπάθησαν να κατηγορήσουν τον ΑΡΤΕΜΙΟ.
Νεωτεριστές και οι τρείς και Νεοβαρλααμίτες.
Υποτακτικοί του Γιανναρά και του διαβόητου Ζηζιούλα.
Ψευδείς και οργανωμένες όλες οι κατηγορίες εναντίον του π. ΣΥΜΕΩΝ.
Οι δικαστικές αρχές της Σερβίας αρνούνται ακόμα και την παράστασι δικηγόρου στον π. Συμεων.
Ψεύδη τα περί κλήσεώς του να καταθέση.
Εκδόθηκε ένταλμα με ψευδή στοιχεία.
Αρνήθηκαν στον απεσταλμένο δικηγόρο του να δώσουν οποιαδήποτε στοιχεία υπάρχουν.
Τίποτα δεν υπάρχει εναντίον τους.
Είναι όλα ψεύδη και συκοφαντίες.
Ούτε βιβλιάρια έχει ο π. Συμεών, ούτε διαμερίσματα στην Θεσσαλονίκη.
Ολα είναι ΨΕΥΔΗ του Αθανασίου ΓΙΕΦΤΙΤΣ.

O ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ κ. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ, ΣΧΕΤΙΚΟΠΟΙΕΙ

ΤΙΣ ΕΝΝΟΙΕΣ “ΘΕΟΣ”, “ΑΛΗΘΕΙΑ”, “ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ” ΚΑΙ «ΚΑΤΑΡΓΕΙ»

ΤΗΝ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΕΝΤΟΛΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ

«Πορευθέντες μαθητεύσατε (=εκχριστιανίσετε) πάντα τα έθνη, βαπτίζοντες αυτούς εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, διδάσκοντες αυτούς τηρείν πάντα όσα ενετειλάμην υμίν»

(Ματθ. 28:19-20). ]

Υπάρχει και το: «Πορευθέντες εις τον κόσμον άπαντα κηρύξατε το ευαγγέλιον πάση τη κτίσει. Ο πιστεύσας και βαπτισθείς σωθήσεται, ο δε απιστήσας κατακριθήσεται»

(Μαρκ. 16:16)

Ιησούς Χριστός

ΚΑΤΑ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΝ «ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ»

«Η Ορθόδοξος Εκκλησία δεν επιδιώκει να πείση τους άλλους περί συγκεκριμένης τινός αντιλήψεως της αληθείας η της αποκαλύψεως, ούτε επιδιώκει να τους μεταστρέψη εις συγκεκριμένον τινά τρόπον σκέψεως. […]

Οποτεδήποτε οι άνθρωποι αντιδρούν εις τας τοποθετήσεις και τα πιστεύω των άλλων με βάσιν τον φόβον και την αυτοδικαίωσιν, παραβιάζουν το θεόσδοτον δικαίωμα και την ελευθερίαν των άλλων να γνωρίσουν τον Θεόν και τον συνάνθρωπόν των με τρόπον που προσιδιάζει εις την ταυτότητά των ως λαών»

Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος

( Από μήνυμα που έστειλε στην «Παγκόσμια Διάσκεψη ενάντια στο ρατσισμό» το 2001 στη Νότια Αφρική. Βρίσκεται και στην ιστοσελίδα της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Εσθονίας: www.orthodoxa.org/GB/patriarchate/speech/statement.htm (ἀγγλικά,))

KYPΙAKH Δ΄ NHΣTEΙΩN

Eβρ. στ΄ 13 – 20

NΑ ΜΗ OPKΙZΩMEΘA

«Aδελφοί, τω Aβραάμ επαγγειλάμενος ο Θεός, επεί κατ’ ουδενός είχε μείζονος ομόσαι, ώμοσε καθ’ εαυτού λέγων· η μην ευλογών ευλογήσω σε και πληθύνων πληθυνώ σε»

Για τον Aβραάμ, αγαπητοί μου χριστιανοί, για τον Aβραάμ μιλάει ο σημερινός Aπόστολος. Aλλά ποιός ήταν ο Aβραάμ;

Ήτανε ένα πρόσωπο της Παλαιάς Διαθήκης, μια εξαιρετική φυσιογνωμία, που για την πίστη και αφοσίωσή του στον Θεό αξιώθηκε να γίνει γενάρχης. Yπήρξε ο κατά σάρκα γενάρχης του Ιουδαϊκού λαού.

Στον Aβραάμ ο Θεός έδωσε πολλές υποσχέσεις. Aλλά η πιο σπουδαία υπόσχεσις του Θεού είναι, ότι από τον Aβραάμ θα προέλθει ένας λαός, που θα αυξηθεί τόσο, ώστε δύσκολο θα είναι κανείς να τον μετρήσει. Θα γίνει όπως η άμμος της θαλάσσης και τα άστρα του ουρανού. Ποιός είναι ο λαός αυτός; Mόνο ο Ιουδαϊκeς λαός; Όχι. Kατά τους ερμηνευτάς πλήν του Ιουδαίκού λαού στην υπόσχεσι αυτή του Θεού συμπεριλαμβάνεται και ο χριστιανικός λαός. Διότι ο Ιησούς Xριστός, ο αρχηγός της νέας πίστεως, ως προς την ανθρωπίνη φύση υπήρξε απόγονος του Aβραάμ. Γι’ αυτό τέκνα του Aβραάμ δεν λογίζονται μόνο οι Ιουδαίοι, αλλά και όσοι απ’ όλο τον κόσμο πίστεψαν στο Xριστό. Πράγματι ο χριστιανικός λαός είναι εκείνος που αυξήθηκε σαν την άμμο της θαλάσσης και σαν τα άστρα του ουρανού.

Kαταπληκτική η υπόσχεσις αυτή. Για τη σπουδαιότητα δε αυτής της υποσχέσεως, για να μην υπάρξη καμμιά αμφιβολία για την πραγματοποίησι της υποσχέσεως ότι θα αυξηθεί το γένος του Aβραάμ σαν την άμμο και σαν τα άστρα, ενώ άλλες υποσχέσεις του Θεού στον Aβραάμ δόθηκαν απλώς, η υπόσχεσις αυτή δόθηκε, λέει ο απόστολος, με όρκο. Ωρκίσθηκε ο Θεός. Kαι επειδή όρκος δίνεται από τον άνθρωπο στο όνομα του ανωτάτου όντος, ο δε Θεός δεν είχε άλλον ανώτερό του, ωρκίσθηκε στον εαυτό του.

ΩPKΙΣΘHKΕ ο Θεός! Tο ρητό αυτό επικαλούνται εκείνοι που επιμένουν ότι οι χριστιανοί πρέπει να ορκίζωνται. Λένε· «Aφού ο Θεός ωρκίσθκε και έδωσε το παράδειγμα του όρκου, γιατί εμείς οι άνθρωποι να μην ορκιζώμαστε;».

Aπαντώντας λέμε ότι, όπως το ερμηνεύουν το ρητό διδάσκαλοι και πατέρες της Eκκλησίας, εδώ δεν πρόκειται για μια ανθρωποπαθή έκφραση. Δηλαδή, όπως σε άλλες περιπτώσεις η Γραφή λέει ότι ο Θεός εφύσησε στο πρόσωπο του ανθρώπου και «εγένετο ο άνθρωπος εις ψυχήν ζώσαν», ή ότι ο Θεός περπάτησε ή άκουσε ή είδε, χωρίς αυτά να σημαίνουν ότι ο Θεός φυσά, περπατεί, ακούει και βλέπει όπως ο άνθρωπος, έτσι κ’ εδώ λέγεται ότι ο Θεός ωρκίσθηκε, γιά να φανεί ότι η μεγάλη υπόσχεσις που έδωσε στον Aβραάμ είναι βεβαία και ασφαλής. Aνθρωποπαθής έκφρασις.

Συνεπώς στο ρητό αυτό δεν μπορούν να στηριχθούν αυτοί που το επικαλούνται για να ορκίζωνται.

Bέβαια η Παλαιά Διαθήκη επέτρεπε στους Ιουδαίους τον όρκο και απειλεί με θάνατο εκείνους που θα κάνουν ψεύτικο όρκο. Eπέτρεψε δε ο Θεός τότε τον όρκο για λόγο παιδαγωγικό. Kαι εξηγούμεθα. Όπως ο δάσκαλος, όταν το παιδί πηγαίνει για πρώτη φορά στο σχολείο, δεν το διδάσκει δύσκολα μαθήματα, γεωμετρία και άλγεβρα, αλλά αρχίζει από τα εύκολα, και αφού το παιδί μάθει τα ευκολα αρχίζει ο δάσκαλος να διδάσκει τα δυσκολώτερα και έτσι προχωρώντας φθάνει στα ύψιστα μαθήματα, κατά παρόμοιο τρόπο ο Θεός έπραξε. Eπειδή οι Ιουδαίοι μόλις είχαν βγει από ειδωλολάτρες, που ωρκίζονταν στα ονόματα των ψεύτικων θεών, ο Θεός δεν παρέδωσε σ’ αυτούς το νόμο της τελειότητος, ο οποίος είναι το «μη ομόσαι όλως». Διότι δεν θα τον τηρούσαν και θα εξακολοθούσαν να ορκίζωνται στα ονόματα των ψεύτικων θεών. Γι’ αυτό σπλαχνίστηκε το λαό αυτό και όρισε να ορκίζωνται, όχι όμως στα είδωλα αλλά στο όνομα του αληθινού Θεού.

O NOMOΣ λοιπόν της Παλαιάς Διαθήκης ο οποίος επέτρεπε τον όρκο σε ωρισμένες περιπτώσεις, ο νόμος αυτός ήταν ατελής. Γι’ αυτό, όταν ήρθε ο Kύριος ημών Ιησούς Xριστός και παρέδωσε τα ύψιστα μαθήματα περί ηθικής, όπως συμπλήρωσε και άλλες εντολές, καθώς και το «ου φονεύσεις», «ου μοιχεύσεις», έτσι συμπλήρωσε και την εντολή για τον όρκο. Nα τί είπε ο Kύριος· «Πάλιν ακούσατε ότι ερρέθη τοις αρχαίοις, ουκ επιορκήσεις, αποδώσεις δε τω Kυρίω τους όρκους σου. Eγώ δε λέγω υμίν μη ομόσαι όλως». Δηλαδή· «Στους αρχαίους προγόνους σας, ω Ιουδαίοι, ελέθχη ότι όσα λέτε με όρκο πρέπει να τα εκτελείτε. Aλλά εγώ τώρα σας λέω κάτι ανώτερο· να μην ορκίζεστε καθόλου». Συνεχίζει δε και λέει να μην ορκίζωνται οι άνθρωποι ουτε στον ουρανό, ούτε στη γη, ούτε στα Ιεροσόλυμα, ούτε στην κεφάλή τους. Δηλαδή, κατά το λόγο του Xριστού ο όρκος απαγορεύεται απολύτως.

Έτσι ο Kύριός μας, με τη νέα εντολή, ξερρίζωσε τη ρίζα της ψευδορκίας και επιορκίας. Διότι εκείνος που δεν ορκίζεται καθόλου, είναι απηλλαγμένος από τα φοβερά αμαρτήματα στα οποία υποπίπτουν αυτοί που ορκίζονται.

Σύμφωνη με το λόγο του Xριστού είναι και η διδασκαλία των μεγάλων διδασκάλων και πατέρων της Eκκλησίας, οι οποίοι κηρύττουν ότι όποιος ορκίζεται, έστω και αληθινά, παραβαίνει νόμο του Kυρίου, αμαρτάνει.

Aλλά θα πει κάποιος· «Aποφεύγω τους όρκους που κάνουν οι άνθρωποι αναμεταξύ τους όταν συζητούν. Φοβούμαι το λόγο του Xριστού και αποφεύγω να ορκισθώ, έστω και αν με πιέζουν οι άλλοι και έχω συμφέρον να βεβαιώσω με όρκο το λόγο μου. Tηρώ την εντολή του Xριστού όσον αφορά τους ιδιωτικούς όρκους. Aλλά όταν το κράτος με καλεί στο δικαστήριο ως μάρτυρα και διατάζει να ορκισθώ, σας ερωτώ, τί πρέπει να κάνω; Eάν δεν ορκισθώ, θα υποστώ τις συνέπειες του νόμου· Θα μου απαγγελθεί κατηγορία και θα με τιμωρήσουν· έτσι μπλέκομαι σε περιπέτεια. Tι να κάνω λοιπόν, να ορκισθώ ή να μην ορκισθώ;».

Aπαντούμε. Eάν είσαι ολιγόπιστος και χλιαρός χριστιανός, θα φοβηθείς και θα ορκισθείς. Aλλά η συνείδησίς σου θα σε ελέγχει, ότι παρέβεις την εντολή του Θεού. Eάν όμως είσαι πιστός και αποφασισμένος να υποστείς τις συνέπειες του κρατικού νόμου, τότε στο δικαστήριο ύψωσε τη φωνή σου και πες· «Δεν ορκίζομαι. Δεν ορκίζομαι για λόγους συνειδήσεως». Kαι άνοιξε το Eυαγγέλιο που είναι πάνω στην έδρα του δικαστηρίου και διάβασε τη σχετική περικοπή (Mατθ. 5, 33- 37). Kαι οι δικασταί, οι οποίοι απαλλάσσουν από τον όρκο τους χιλιαστάς για λόγους συνειδήσεως(;), θα πρέπει λογικά σκεπτόμενοι να απαλλάξουν και σένα τον ορθόδοξο γιά λόγους συνειδήσεως.

Eίναι ευχάριστο, ότι όχι μόνο από την επαρχία μου αλλά και από άλλα μέρη ορθόδοξοι χριστιανοί, πιστά μέλη της Eκκλησίας, δεν ορκίζονται. Tο θέμα έφθασε στη Bουλή. Πρότασις περί καταργήσεως του όρκου δυστυχώς απερρίφθη. Aλλά πιστεύω ότι δεν είναι μακριά η μέρα που η διάταξις αυτή περί υποχρεωτικού όρκου θα καταργηθεί. Προκαλεί φρίκη να σκεπτώμαστε ότι, αν υπάρχει ένα κράτος όπου δίνονται περισσότεροι όρκοι, αυτό είναι το ελληνικό κράτος. Kαί οι περισσότεροι όρκοι είναι ψεύτικοι! Θεέ μου, ελέησε την Eλλάδα!

Χαιρετισμοὶ
Δ΄ στάσις – Υ ο

MEΣΑ ΧΑΙΡΕ, ΚΑΙ ΕΞΩ …ΑΝΤΙ-«ΧΑΙΡΕ»!

ΑΠΟΨΕ, ἀγαπητοί μου, μᾶς ἀξίωσε πάλι ὁ Θεὸς νὰ ἀκούσουμε τὸν ᾿Ακάθιστο ὕμνο.
Τί εἶνε ὁ ᾿Ακάθιστος ὕμνος; Εἶνε ἕνα ποίημα σπάνιο· ὅλες τὶς θρησκεῖες τοῦ κόσμου νὰ ἐρευνήσουμε, τέτοιο ποίημα δὲ θὰ βροῦμε. Ἀπὸ τὸ 626 μ.Χ., ποὺ ψάλλεται στοὺς ναοὺς τῆς ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας, τὸ θαυμάζουν οἱ αἰῶνες. Εἶνε ἕνα ἀριστούργημα, μία ἀνθοδέ­σμη ἀπὸ 144 ποιητικὰ ἄνθη, τὰ 144 «χαῖρε» ποὺ περιέχει. Εἶνε μία ἔκφρασι τιμῆς πρὸς τὴν ὑπεραγία Θεοτόκο, ποὺ ἀξιώθηκε νὰ γεννήσῃ τὸ Λυτρωτὴ τοῦ κόσμου.
Δὲν εἶνε μία τυχαία γυναίκα ἡ Παναγία· εἶ­νε τὸ «καύχημα», τὸ «ἐγκαλλώπισμα», τὸ «ῥό­δον», τὸ «κρίνον» καὶ ὅ,τι ἄλλο μὲ τὸ ὁποῖο τὴν ἐγκωμιάζει ὁ ποιητής. ῾Η Παναγία εἶνε ὑ­περάνω ὅλων τῶν ἁγίων· πατριαρχῶν, προφη­τῶν, ἀποστόλων, ἀσκητῶν. Τί λέγω; εἶνε ὑπεράνω ἀγγέλων καὶ ἀρχαγγέλων, ἀσυγκρί­τως ἀνώτερη ἀπὸ τὰ χερουβὶμ καὶ σεραφίμ. Πάντως ὅμως δὲν εἶνε Θεός. Νὰ τὸ προσέ­ξου­με αὐτό. Οἱ ἐθνικοὶ λάτρευαν γυναῖκες ὡς θεές, ὅπως λ.χ. τὴν ᾿Αφροδίτη, τὴν ᾿Αθη­νᾶ κ.ἄ.. Ἐμεῖς γιὰ τὴν Παναγία δὲ λέμε ὅτι εἶ­νε Θεός· λέμε, ὅτι εἶνε ποίημα τοῦ ἐν Τριάδι Θεοῦ, πλάσμα ἐξαίρετο καὶ μοναδικό.

* * *

Πρὸς αὐτὴν ἐκφράζουμε τιμή. Καὶ συγχρό­νως ἀπευθύνουμε ὕμνο πρὸς τὸν Θεό, τὸν ποιητὴ τοῦ σύμπαντος. Γι᾿ αὐτό, ἂν προ­σ­έ­ξα­τε, στὸν εἰκοστὸ οἶκο, στὴν εἰκοστὴ στρο­φή, ποὺ ἀρχίζει ἀπὸ τὸ ψηφίο ὕψιλον (Υ), ὁ ποιητὴς λέει πρὸς τὸν βασιλέα Κύριο·
«῞Υμνος ἅπας ἡττᾶται, συνεκτείνεσθαι σπεύ­δων τῷ πλήθει τῶν πολλῶν οἰκτιρμῶν σου· ἰσα­ρίθμους γὰρ τῇ ψάμμῳ ᾠδάς, ἂν προσ­φέρωμέν σοι, Βασιλεῦ ἅγιε, οὐδὲν τελοῦ­μεν ἄξιον, ὧν δέδωκας ἡμῖν, τοῖς σοὶ βοῶσιν· ᾿Αλληλούϊα».
Καταλάβατε τίποτα; Ὡραῖα εἶνε, ἀλλὰ σήμε­ρα δὲν τὰ καταλαβαίνουμε. Νὰ μεταφρασθοῦν λοιπόν; Εἶμαι κατὰ τῆς μεταφράσεως. ῾Η μετά­φρασις ἀδικεῖ, εἶνε ὁ τάφος τοῦ πρωτο­τύ­που. Σφάλλουν ὅσοι, κάτω στὰ μεγάλα κέν­τρα, οἱ μοντέρνοι, οἱ κουλτουριάρηδες, νομίζουν ὅτι πρέπει νὰ τὰ μεταφράσουν καὶ κάνουν προσπάθεια. Δὲν μεταφράζονται αὐτά. Εἶνε ἀμετάφραστα. ᾿Εκεῖνο ποὺ χρειάζεται ἡ ᾿Εκκλησία μας εἶνε, νὰ ὑπάρχῃ κήρυγμα ζων­τανὸ καὶ φλογερό, σὲ ἁπλῆ γλῶσσα, ὥστε αὐ­τὰ τὰ ὑπέροχα νοήματα νὰ γίνουν καταληπτά.
Ὑμνοῦμε λοιπὸν τὸ Θεό. Πῶς τὸν ὑμνοῦ­με; Μὲ τὸ «᾿Αλληλούϊα». Σὲ δώδεκα ἀπὸ τοὺς εἰ­κοσιτέσσερις οἴκους τοῦ Ἀκαθίστου ἀκού­γε­ται τὸ «᾿Αλληλούϊα». Τί θὰ πῇ «᾿Αλληλού­ϊα»; Εἶνε λέξις ἑ­βρα­ϊκὴ καὶ σημαίνει «αἰνεῖτε, ὑμνεῖτε, δοξάζετε τὸ Θεό». ᾿Εκτὸς ἀπὸ τὸ «᾿Αλληλούϊα», ὑμνοῦ­με τὸ Θεὸ καὶ διαρκῶς μέσα σὲ ὅλο τὸ ποίημα, εἰδικῶς δὲ στὴ στρο­φὴ αὐτή, ποὺ ἡ ἑρμηνεία της εἶνε ἡ ἑξῆς.
῏Ω Θεὲ βασιλεῦ· κι ἂν ἀκόμη ὅλες οἱ γλῶσ­σες τῶν ἀνθρώπων ψάλλουν τὰ μεγαλεῖα σου καὶ οἱ ὕμνοι – τὰ ποιήματα ποὺ θὰ συνθέσῃ ἡ ἀνθρωπίνη διάνοια εἶνε τόσα ὅση εἶνε ἡ ἄμ­μος τῆς θαλάσσης, καὶ πάλι δὲν μποροῦμε νὰ σὲ ὑμνήσουμε ὅπως σοῦ ἀξίζει ἐμεῖς, οἱ ὁ­ποῖοι βοῶμεν τὸ «᾿Αλληλούϊα».
Μὲ ἀφορμὴ δηλαδὴ τὴν ὑπεραγία Θεοτόκο ὑμνοῦμε τὸ Θεό, τὸν βασιλέα τοῦ σύμπαν­τος. Διότι ὁ Θεὸς τί εἶνε; Δὲν τὸ αἰσθανόμεθα· εἶ­νε ὁ μέγας εὐεργέτης. Παραπάνω ἀπὸ τὴ μη­τέρα, τὸν πατέρα καὶ κάθε ἄλλον ποὺ μᾶς εὐ­­εργέτησε, στὴν κορυφὴ τῶν εὐεργετῶν μας εἶ­νε ὁ Θεός. Οἱ εὐεργεσίες του, ὅπως λέει ἐδῶ ἡ στροφή, εἶνε ἀμέτρητες. Ποιές εὐεργε­σίες; ῾Υπενθυμίζω τὶς κυριώτερες.
Πρῶτα – πρῶτα ὁ ἥλιος, ποὺ εἶνε μία τεραστία Δ.Ε.Η.. ῾Η Δ.Ε.Η., γιὰ λίγο φῶς ποὺ μᾶς δίνει, μᾶς γδέρνει· ἡ Δ.Ε.Η. αὐτὴ τοῦ οὐρανοῦ στέλνει κάθε μέρα ἑκατομμύρια-δισεκατομμύρια κιλοβὰτ δωρεάν. Κάθε ἀκτίνα ποὺ ἔρ­χε­ται ἀπὸ τὸ ἄ­πειρο ἔχει τὴ σφραγῖδα τῆς ἀ­γάπης τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος «τὸν ἥλιον αὐτοῦ ἀ­νατέλλει ἐπὶ πονηροὺς καὶ ἀγαθοὺς καὶ βρέχει ἐπὶ δικαίους καὶ ἀδίκους» (Ματθ. 5,45).
Καὶ μόνο ὁ ἥλιος; Τί νὰ ποῦμε γιὰ τὸ νερό, ποὺ μὲ ῥυάκια καὶ ποτάμια ποτίζει καὶ γονι­μο­ποιεῖ τὴ «μάνα γῆ», καὶ παράγει τόσα εἴδη προϊόντων ποὺ ὅλοι ἀπολαμβάνουμε;
῍Η τί νὰ ποῦμε γιὰ τὸν ἀέρα, τὴν ἀτμόσφαιρα; Μέσα στὰ ἑκατομμύρια τῶν πλανητῶν μό­νο ὁ πλανήτης αὐτὸς εἶνε ἐφωδιασμένος μὲ ὀξυγόνο. Στοὺς ἄλλους πλανήτας δὲν ὑ­πάρχει ὀξυγόνο, κ᾿ εἶνε ἀκατοί­κητοι. Γι᾿ αὐτὸ οἱ ἀ­στροναῦτες σὲ ὅλες τὶς διαστημικὲς ἀποστολὲς ἔχουν μαζί τους μπουκάλες ὀ­ξυγό­νου, ὅπως ἔχουν στὰ νοσοκομεῖα. Ἀνάγ­κη ἀ­έ­ρος λοιπόν, ἰδίως στὶς μεγάλες πόλεις. Ἐ­μεῖς, ἐν ἀναλο­γίᾳ μὲ ἄλλες χῶρες, ἔχουμε τὴ μεγαλύτερη πρωτεύουσα, καὶ τὴν σκιάζει μαῦ­ρο σύννεφο ἀπὸ καυσαέρια. Θὰ ποῦμε «ἀ­έρα» καὶ πάλι «ἀέρα». Προτιμότερο ν’ ἀναπνέῃς καθαρὸ ἀέρα, παρὰ νὰ τρῶς μπιφτέκια. Καὶ τὸν ἀέρα ποιός τὸν ἔδωσε; ῾Ο Θεός.
᾿Εὰν τώρα ἀφήσουμε τὸ μεγάλο σύμπαν καὶ ῥίξουμε μιὰ ματιὰ στὸ μικρὸ σύμπαν, στὸν ἄνθρωπο, βλέπουμε ὅτι καὶ μόνο αὐτὸς φτάνει ν’ ἀποδείξῃ ὅτι ὑπάρχει Θεός. Σὰν σωματικὸς ὀργανισμὸς εἶνε ἕνα τέλειο ἐργοστά­σιο, μιὰ τέλεια μηχανή· θὰ ἦταν τρέλλα νὰ πῇ κανεὶς ὅτι ἔγινε μόνος του. Ἐφωδιασμένος μὲ μάτια, αὐτιὰ καὶ πλῆθος ἄλλα ὄργανα, ἀ­πολαμβάνει ὅλα τὰ δῶρα τοῦ Δημιουργοῦ· χρώματα, ἤχους, ἀρώματα, γεύσεις, οὐσίες. Πὲς λοιπόν, ἄνθρωπε, ἕνα εὐχαριστῶ γιὰ τὶς ὑλικὲς αὐτὲς εὐεργεσίες.
᾿Αλλ’ ἐκτὸς τῶν ὑλικῶν ὑπάρχουν καὶ οἱ πνευματικὲς εὐεργεσίες, ποὺ εἶνε ὑπέροχες καὶ ἀσύγκριτες. Εὐεργετεῖ τὸ σῶμα ὁ Δημιουργός, ἀλλ’ εὐεργετεῖ καὶ τὴν ψυχή. Ποιά γλῶσσα θὰ μπορέσῃ ποτὲ νὰ περιγράψῃ τὴν εὐεργεσία, ὅτι ὁ Κύριος ἡμῶν ᾿Ιησοῦς Χριστός, ποὺ εἶνε ὑπεράνω τῶν γαλαξιῶν καὶ κρατεῖ τὰ ἄστρα, —δὲν εἶνε ψέμα, εἶνε γεγονός— ἦρθε ἐδῶ στὴ γῆ, πῆρε σάρκα ἀπὸ τὰ πάναγνα αἵματα τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου καὶ «ἐν τοῖς ἀνθρώποις συνανεστράφη» (Βαρ. 3,38); Σὲ λίγες μέρες θὰ δοῦμε, ὅτι τόσον «ἠ­γάπησεν ὁ Θεὸς τὸν κόσμον, ὥστε τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν μονογενῆ ἔδωκεν, ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀπόληται, ἀλλ᾿ ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον» (᾿Ιωάν. 3,16). Αἰσθανόμεθα τὸ μέγεθος τῆς εὐεργεσίας αὐτῆς τοῦ Θεοῦ;
Γιὰ ὅλα αὐτὰ πρέπει νὰ εἴμεθα εὐγνώμονες καὶ νὰ τὸν εὐχαριστοῦμε. Ἀλλὰ καὶ «ἰσα­ρί­θμους τῇ ψάμμῳ ᾠδὰς» ἂν ἀναπέμπουμε, καὶ πάλι «οὐδὲν τελοῦμεν ἄξιον».

* * *

Τελειώνω μὲ τὸ ἐρώτημα· εἶνε ὁ ἄνθρωπος εὐγνώμων στὸ Θεό; Μιὰ προφητεία τοῦ ἀποστόλου Παύλου λέει, ὅτι στὰ τέλη τῶν αἰώ­νων οἱ ἄνθρωποι, μεταξὺ τῶν ἄλλων κακιῶν τους, θὰ εἶνε καὶ ἀχάριστοι (βλ. Β´ Τιμ. 3,3). Καὶ σήμερα στὰ γηροκομεῖα βλέπεις τὰ ῥάκη τῆς ἀχαριστίας· γονεῖς, ποὺ γέννησαν καὶ ἀ­πο­κατέστησαν 5 – 6 παιδιά, εἶνε ἐγκαταλελειμ­μένοι, καὶ πεθαίνουν ὄχι ἀπὸ ἔλλειψι τροφῆς ἀλλ᾽ ἀπὸ ἔλλειψι ἀγάπης καὶ στοργῆς.
᾿Αχάριστοι πρὸς τοὺς γονεῖς, ἀλλ’ ἀχάριστοι καὶ πρὸς τὸ Θεό, καὶ πρὸς τὴν ὑπεραγία Θεοτόκο. Τί ὑποκριταὶ εἴμεθα! Μέσα σὲ ὅλες τὶς ἐκκλησίες σήμερα ἀκοῦς· «χαῖρε…», «χαῖ­ρε…», «χαῖρε…», Παναγία. 144 «χαῖρε» ἀ­κού­γονται. Πάρε τὸ νούμερο 144 καὶ πολλαπλασίασέ το ἐπὶ 8.000 (ποὺ εἶνε οἱ ἐκκλησίες ποὺ ἔχει ἡ ῾Ελλάδα), καὶ θὰ βρῇς ἑκατομμύρια «χαῖ­ρε», ποὺ βγαίνουν ἀπὸ τὰ χείλη τῶν ψαλτῶν καὶ τῶν ἱερέων. ῾Εκατομμύρια «χαῖρε» – ποῦ; Μέσα στὸ ναό. Ὅταν ὅμως βγῇς ἔξω, τί ἀκούει ἐκεῖ ἡ Παναγία! Ποῦ νὰ πᾷς; στὶς μεγάλες πόλεις, στὰ χωριά, στοὺς βοσκότοπους, στὰ λιμάνια, στὰ αὐτοκίνητα, στ᾿ ἀεροπλάνα, στὸ στρατό, στὰ σχολεῖα; Ὅπου νὰ σταθῇς, θ’ ἀ­κού­σῃς μία φρικτὴ βλασφημία. Στὴν ἐκκλησία «χαῖρε», ἔξω …ἀντι-«χαῖρε», ποὺ ἐκστομί­ζουν βρωμερὰ καὶ ἀκάθαρτα στόματα καὶ μά­λιστα ῾Ελλήνων. Καὶ βλασφημεῖται ποιά; Ἡ Παναγία μας, ἡ ἁγνοτέρα ἀνθρωπίνη μορφή. Καὶ ὑβρίζεται ὅσο καμμία γυναίκα, ἀκόμη καὶ ἡ πιὸ διεφθαρμένη. Σπάνιες εἶνε οἱ περιπτώ­σεις ποὺ ἐπεμβαίνει ἡ δικαιοσύνη καὶ λειτουρ­γεῖ ὁ νόμος. ῾Υβρίζεται ἀσυστόλως ἡ Παναγία μας ἀπὸ μικροὺς καὶ μεγάλους.
Βλαστημᾷς; Χριστιανὸς δὲν εἶσαι. Βλαστη­μᾷς; ἄνθρωπος δὲν εἶσαι. Βλαστημᾷς; οὔτε ἄγριος δὲν εἶσαι· διότι καὶ στὴ ζούγκλα δὲν ἐ­πιτρέπουν νὰ βλαστημήσῃς τὸ θεό τους. Κ’ ἐ­μεῖς, βαπτισμένοι στὸ ὄνομα τῆς ἁγίας Τριά­δος, βλαστημοῦμε τὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς Παναγίας. Καὶ ἔπειτα ἀποροῦμε, πῶς μᾶς βρίσκουν συμφορές. Πότε θὰ μετανοήσουμε;
Εἴθε, ἀγαπητοί μου, νὰ συντελέσουμε ὅλοι μας στὸν κύκλο μας, ὥστε ἡ βλασφημία νὰ ἐκ­λείψῃ ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα, καὶ ἡ μικρὰ καὶ μαρτυ­ρι­κὴ πατρίδα μας νὰ γίνῃ μία κιθάρα, ἡ ὁ­ποία ἀπ᾿ ἄκρου εἰς ἄκρον θὰ ἀναπέμπῃ τὸ «᾿Αλληλού­ϊα», τὸ Δόξα σοι ὁ Θεός, τὸ Αἰνεῖτε τὸν Θεόν· ἀμήν.

† ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος

(Ομιλία του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου στον ιερό ναό του Ἁγ. Παντελεήμονος Φλωρίνης 22-4-1983 Παρασκευὴ τοῦ Ἀκαθίστου βράδι)

Αξιότιμ (ε-η) κ./κα.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (ΕΚ) έλαβε το μήνυμά σας με θέμα την έκκλησή σας να καταψηφιστούν οι προτάσεις ψηφίσματος Β7-0275 και Β7-0277/2009 .

Σας ενημερώνω ότι το ΕΚ, στις 20 Ιανουαρίου 2010, ημέρα που προβλεπόταν να συζητηθούν οι ως άνω προτάσεις ψηφίσματος ανέβαλε την προγραμματισμένη συζήτησή τους.

Ωστόσο, πρέπει να γνωρίζετε ότι, κατά πάγια τακτική, το ΕΚ δεν λαμβάνει θέση επί του περιεχομένου ψηφισμάτων και ούτε επηρεάζει την ψήφο των βουλευτών, οι οποίοι αποφασίζουν ελεύθερα και κατά συνείδηση. Ως εκ τούτου , και σε αναμονή της νέας ημερομηνίας εξέτασης των εν λόγω προτάσεων ψηφίσματος,  σας συνιστώ να έλθετε σε επαφή με τους βουλευτές που κατέθεσαν τις τροπολογίες, και με όσους προτίθενται να τις υπερψηφίσουν, ζητώντας είτε να τις αποσύρουν είτε να τις τροποποιήσουν, για τους λόγους που επικαλείστε στο μήνυμά σας. Το κείμενο της κοινής πρότασης ψηφίσματος της 16ης Δεκεμβρίου 2009 που αντικαθιστά τις προτάσεις ψηφίσματος Β7-0275/2009 και Β7-0277/2009 όπου αναγράφονται και τα ονόματα των βουλευτών που τις υπέβαλαν, μπορείτε να συμβουλευθείτε  στην εξής ιστοθέση:

http://www.europarl.europa.eu/sides/getDoc.do?pubRef=-//EP//TEXT+MOTION+P7-RC-2009-0275+O+DOC+XML+VO//EL

Μπορείτε να έλθετε σε επαφή με τους βουλευτές του ΕΚ μέσω της κάτωθι ιστοσελίδας στην οποία αναγράφονται οι διευθύνσεις τους και χρήσιμες άλλες πληροφορίες :

http://www.europarl.europa.eu/members/public/geoSearch.do?language=EL

Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία με το ΕΚ.

Με τιμή

************************

Η ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΠΟΥ ΣΤΕΙΛΑΜΕ, ΜΕΣΩ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΥ,  ΣΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ ΣΥΜΒΟΛΩΝ ΗΤΑΝ Η ΕΞΗΣ

**********************************************

Προς κο Γέρζυ Μπούζεκ
Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου

Εξοχώτατε  κ. Πρόεδρε,
Ως ενεργός πολίτης της Ευρωπαϊκής Ένωσης διαφωνώ πλήρως με τις προτάσεις ψηφίσματος B7 0275/2009, B7 0277/2009 για την συνεδρία  της 20ης Ιανουαρίου και ζητώ να μην γίνουν δεκτές για τους παρακάτω λόγους:

1.    Η ύπαρξη και η θέα θρησκευτικών συμβόλων σε δημόσιους χώρους δεν συνιστά αυτή καθεαυτήν, εκ μέρους των χωρών της Ε.Ε. παραβίαση του ατομικού δικαιώματος της θρησκευτικής ελευθερίας, ιδίως στις χώρες εκείνες, όπως η Ελλάδα, όπου η ανάρτηση των θρησκευτικών συμβόλων στους δημόσιους χώρους έχει καθιερωθεί βάσει εθίμου και όχι νομοθετικής διάταξης.

2.    Όσοι θεωρούν ότι προσβάλλεται η θρησκευτική τους ελευθερία από την θέα θρησκευτικών συμβόλων σε δημόσιους χώρους, σημαίνει ότι δεν ανέχονται και τις διαφορετικές θρησκευτικές πεποιθήσεις της πλειοψηφίας των συμπολιτών τους στην ΕΕ, παραβιάζοντας το άρθρο 9 της ΕΣΔΑ, στάση που εγκυμονεί κίνδυνο μισαλλοδοξίας.

3.    Η ύπαρξη και η θέα θρησκευτικών συμβόλων σε δημόσιους χώρους σε χώρες της ΕΕ, αποτελεί μέρος της πολιτισμικής και πνευματικής παράδοσής τους, που διαμορφώθηκαν ιστορικά από αιώνες μέσα από κάθε είδους μνημεία και συνήθειες.

4. Και η πλειοψηφία του Ελληνικού λαού έχει δικαιώματα, δεν έχει μόνο η μειοψηφία.
Ειναι μετρημένοι στα δάκτυλα αυτοί που ενοχλούνται από τα θρησκευτικά σύμβολα, δεν είναι δύσκολο να το διαπιστώσετε.

Επομένως μια οποιασδήποτε μορφής υπόδειξη της ΕΕ στις χώρες -  μέλη της περί του ζητήματος τούτου, παραβιάζει το άρθρο 61 παρ. 1, 167 και 16γ’ της Συνθήκης της Λισσαβόνας και σας καθιστά άδικους κριτάς.
Αν παραβιάσετε τα δικαιώματα της πλειοψηφίας θα δώσετε το δικαίωμα να πιστέψωμε ότι δεν έχετε σκοπό να επιβάλετε την δικαιοσύνη, αλλά να ετοιμάσετε την έλευση του Αντιχρίστου.

Με τον οφειλόμενο σεβασμό
Ανδρονίκη Π. Καπλάνογλου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΞΗΣ ΛΟΓΟΥΣ

Αυτά που μας συμβουλεύει το Ευρωπαίκό Κοινοβούλειο, μπορεί να τα κάνει ο κάθε ορθόδοξος  χριστιανός. Είτε έχει διαδίκτυο είτε όχι. Είτε έστειλε διαμαρτυρία στο Ε.Κ. είτε δεν πρόλαβε τότε να αντιδράσει.

Τους βουλευτάς που ψηφίσαμε όχι για να βολευτούν οι ίδιοι, αλλά να μας εκπροσωπούν στη βουλή, να τους ενοχλούμε, όχι για μικρά και ασήμαντα, αλλά για τα μεγάλα ιδανικά. Θα γίνουμε σύντομα πρόσφυγες στον τόπο  μας, αν δεν αντιδράσουμε.

Να είμαστε στην θέση μας και με την βοήθεια του Θεού θα τους αντιμετωπίζουμε.

Πόσοι ήταν οι πρώτοι χριστιανοί; Μιά χούφτα. Και όμως εκείνοι νίκησαν και κατέκτησαν τον κόσμο.

Ας γνωρίζουν οι άπιστοι και οι άθεοι, ότι υπάρχουν αληθινοί Έλληνες και ζωντανοί χριστιανοί στην Ελλάδα, που δεν θα αφήσουν ελεύθερο το πεδίο, για να επιβάλλουν την θέλησή τους στην πλειοψηφία του Ελληνικού λαού και να ρημάξουν την Ελλάδα.

Και τελειώνουμε με τα λόγια του Γέροντος π. Αυγουστίνου

Αν παιδί μου μείνεις μόνος, στον κόσμο όλο, να μη φοβηθείς, εσύ ο ένας, που έχεις τον Χριστό μαζί σου, θα νικήσεις , γιατί η τελική νίκη ανήκει στον Εσταυρωμένο Κύριο, όν παίδες υμνείται και δοξολογείτε εις πάντας τους αιώνας αμήν.

ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΑΡΜΕΝΙΩΝ, ΠΟΝΤΙΩΝ & ΑΣΣΥΡΙΩΝ ΑΠΟ ΣΟΥΗΔΙΑ

*******************************************

******************************************************************

Για την Δικη κατα του Mega Channel

Μηνυση για Κωδικα Da Vinci

***************************************************

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΚΗ

Σχετικά με την συζήτηση χθες της μήνυσης κατά Mega Channel για την μετάδοση της βλάσφημης ταινίας Κώδικας Da Vinci θα ήθελα να κάνω μερικές επισημάνσεις. Ήμουν κι εγώ χθες στη συζήτηση της ταινίας. Άκουσα την κατάθεση των μαρτύρων – μηνυτριών, τις ερωτήσεις της έδρας, την κατάθεση του  μάρτυρα του κατηγορουμένου καθώς και τους ισχυρισμούς του δικηγόρου του κατηγορουμένου και αναρωτιέμαι τα κάτωθι:

1)      Πώς γίνεται να εισάγεται υπόθεση προς συζήτηση ενώπιον των αρμοδίων δικαστηρίων και ο εισαγγελέας της έδρας να ρωτάει γιατί οι μηνυτές δεν κατέφυγαν στην Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας; Είναι γνωστό ότι η απόδοση της δικαιοσύνης επί ποινικών αδικημάτων ανήκει στα ποινικά δικαστήρια – δεν δύναται άλλη αρχή να υποκαταστήσει τα αρμόδια δικαστήρια ως αποκλειστικά αρμόδια να αποδίδουν δικαιοσύνη επί ποινικών αδικημάτων.

2)      Πώς είναι δυνατόν να προτείνεται κατά την διάρκεια δημόσιας συνεδρίασης από τον εισαγγελέα της έδρας σε πολίτη να καταφύγει σε ιδιωτικό φορέα για την διερεύνηση ποινικού αδικήματος;

3)      Πώς γίνεται ενώ πληρούνται οι αντικειμενικοί όροι του αδικήματος της καθύβρισης θρησκεύματος – δηλαδή βλασφημία και ύπαρξη δόλου – αυτή να μην τιμωρείται; Διότι με αυτά που συνέβησαν χθες φάνηκε ότι το αδίκημα του άρθρου 199 του Ποινικού Κώδικα έχει καταργηθεί – ή πάντως δύναται να καταργείται με βάση απόφαση ή δήλωση κάποιου ιδιωτικού φορέα – πράγμα ανήκουστο, αντισυνταγματικό και άκρως ανησυχητικό για την ελληνική δικαιοσύνη. Αρμόδια Προϊστάμενη Αρχή της Εισαγγελίας θα έπρεπε να επιληφθεί επί της χθεσινής υπόθεσης και να εξετάσει τις συνθήκες διεξαγωγής της δίκης. Η δήλωση του προέδρου του δικαστηρίου ότι ‘ο Τριαδικός Θεός δεν χρειάζεται μηνύσεις’ πώς δύναται να εκληφθεί; Ως προτροπή να μην αντιδράει κανείς στην βλασφημία; Τότε γιατί να αντιδρά κάποιος όταν κάποιος τον εξυβρίζει – αδίκημα εξύβρισης, επίσης στον Ποινικό Κώδικα. Γιατί να προβλέπεται ποινική τιμώρηση του προσώπου που θα αναφερθεί περιφρονητικά σε δημόσιο λειτουργό ή σε πολιτικό πρόσωπο; Εκεί γιατί να τιμωρείται η πράξη; Εκεί γιατί κανείς δεν λέει ‘δεν υπάρχει λόγος να ασχολείστε;’ Μόνο όταν βλασφημείται ο Θεός δεν πρέπει να αντιδρά κανείς;

Και συνεχίστηκε η ψυχολογική επίθεση της έδρας – εισαγγελέα – προς τις μάρτυρες – μηνύτριες με τις εξής φράσεις: ‘Με το να αντιδράτε έτσι διαφημίζετε το έργο’ ή ‘Γιατί δεν ακούτε την Κεφαλή της Εκκλησίας – ακούστηκε και αυτό από τον εισαγγελέα, αναφέρεται στην Ιερά Σύνοδο – και κάνετε το δικό σας;’ Σύμφωνα με το άρθρο 3 παρ. 1 του Συντάγματος ‘η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ελλάδος γνωρίζει κεφαλή της τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό’. Εξάλλου  εκκλησία ως γνωστό είναι το σύνολο των πιστών και όχι ορισμένα πρόσωπα – σχετικά και η ορολογία επί του όρου ‘εκκλησία’ σε όλα τα ελληνικά λεξικά.

4)      Πώς γίνεται να αναφέρει ο ίδιος ο δημιουργός του έργου ότι όλο το έργο του βασίζεται σε αληθινά γεγονότα και ο εισαγγελέας της έδρας να λέει το αντίθετο;

5)      Πώς γίνεται εν τέλει να δηλώνει κάποιος τέτοιου είδους βλασφημίες για τον Ιησού Χριστό (επίσης και για το Άγιο Δισκοπότηρο, τις Οικουμενικές Συνόδους, τους αποστόλους, τους Αγίους – σημειωτέον ότι στο συγκεκριμένο βιβλίο περιέχεται και ο ισχυρισμός ότι το όνομα του Θεού ερμηνεύεται ως ‘σεξ’!!!! ) να δηλώνει μετά ότι το έργο του βασίζεται σε αληθινά γεγονότα και να μην τιμωρείται; Η δε Ιεραρχία της Εκκλησίας να αποφαίνεται ότι είναι μυθιστόρημα. Αυτό σημαίνει ότι οι χαρακτήρες είναι φανταστικοί. Σε ποιον τότε απευθύνονται οι μητροπολίτες που συνέταξαν το έγγραφο αυτό σε κάθε Θεία Λειτουργία;;; Σε κάποιο φανταστικό πρόσωπο;;; Τι έπρεπε να σκεφθούμε και τι να νιώσουμε χθες όσοι βρισκόμασταν στο ακροατήριο όταν ακούγαμε ότι όλες αυτές οι βλασφημίες για τον Ιησού Χριστό δεν είναι τίποτα μεμπτό όπως και βεβαιώνεται από έγγραφο της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας που είναι – με βάση τον εισαγγελέα – η κεφαλή της Εκκλησίας;; Τι να νιώσει χριστιανός που ακούει αυτά;;

Η χθεσινή δίκη θα μπορούσε να θεωρηθεί ως μια συνηθισμένη υπόθεση επί καθύβριση θρησκεύματος. Στην πραγματικότητα έλαβε χώρα μια πράξη ανήκουστη στα χρονικά. Βαρύτατες βλασφημίες χαρακτηρίστηκαν ως μη μεμπτή πράξη, η παράβαση διατάξεων του Ποινικού Κώδικα δεν ελήφθη καθόλου υπόψη και καθιερώθηκε η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος ως αρχή αρμόδια να αποφασίζει επί ποινικών διαφορών – αρχή ανώτερη από τις ποινικές αρχές του κράτους!! Η δε Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος κατέστη η αρχή που καθιέρωσε το δόγμα ότι οποιαδήποτε βλασφημία κατά του Ιησού Χριστού είναι επιτρεπτή – εάν κάποιος αντιδράσει θα θεωρηθεί ‘οπαδός της αρχής της ανελευθερίας’ όπως το έγγραφο της Ιεράς Συνόδου καταλήγει.

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι κατά την εκδίκαση υπόθεσης για την προβολή ταινίας με παρόμοιες βλασφημίες – τον ‘Τελευταίο Πειρασμό’ – παρέστη στο δικαστήριο ο Πάτερ Παίσιος ο οποίος κατέβηκε από το Άγιο Όρος για να υποστηρίξει τους πιστούς που ομολογούσαν τον Θεό.

Ένας πιστός

(Αλέξανδρος)

***

Αγαπητέ Αλέξανδρε, πρέπει να καταλάβεις κάτι, και να μην θλίβεσαι·
Άρχισαν να λιγοστεύουν και στην Ελλάδα οι καλοί δικασταί. Εμείς όμως οφείλουμε να κάνουμε τον καθήκον μας. και να δίδουμε την μαρτυρία μας. Οι σκοτεινές δυνάμεις που τείνουν να γίνουν ανεξέλεγκτες και στην Ελλάδα, να ξέρουν, ότι θα μας βρουν μπροστά τους.
Και μη νομίσεις ότι δεν τους φέρνουμε εμπόδια και δεν τους δυσκολεύουμε. Με τους αγίους έλεγε κάποιος άθεος, καλά ξεμπερδέψαμε, μ’ αυτούς τους χριστιανούς τι κάνουμε.
Οι σοφιστίες που επιστρατεύουν για να μας αντιμετωπίσουν, δείχνουν τις ανησυχίες τους.

Ο σεβάσμιος αγωνιστής της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας, π. Αυγουστίνος Καντιώτης, που έδινε μάχες, σώμα με σώμα εναντίον των σκοτεινών δυνάμεων, μας έμαθα ένα πράγμα, ότι· «Ο αγωνιστής είτε νικάει είτε νικέται είναι νικητής». Και το άλλο, ότι· «Ο αγώνας είναι τον ανθρώπων, αλλά το αποτέλεσμα του Θεού». Ο Θεός μετράει τον αγώνα μας, τ’ αποτελέσματά είναι δικά του.

Τα χρόνια είναι δύσκολα και σύμφωνα με την Αποκάλυψη του Ιωάννου θα γίνουν δυσκολότερα.

Μακάρι να είμεθα με τους εκλεκτούς του Θεού και να δίδουμε την μαρτυρία μας, στους έσχατους καιρούς που ζούμε.

ΚΑΙ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΜΕ ΜΕ ΤΑ ΛΟΓΙΑ

ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΑΓΩΝΙΣΤΟΥ ΙΕΡΑΡΧΟΥ

π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ

«…Αυτοί που μας κυβερνάνε βγάλανε νόμο, ο οποίος λέει· Όποιος βρίσει τον πρωθυπουργό της χώρας, δύο χρόνια φυλακή. Αν κάποιο κτηνάριο, βρίσει τον Χριστό, χαμογελάει ο δικαστής και λέει· Δεν είναι τίποτε αυτό.

Μεγάλος ο πρωθυπουργός, μεγάλος ο ένας, μεγάλος ο άλλος, και μικρός, πολύ μικρός ο Χριστός; Έ, όχι,  διαμαρτύρομαι…

Γι’ αυτό ο άγιος Κοσμάς, λέει· Να βρίσεις τον πατέρα μου και την μάνα μου σε συγχωρώ, να βγάλεις τα μάτια μου και να με σκοτώσεις σε συγχωρώ, αλλά να βρίσει τον Χριστό και την Παναγιά μου, δεν έχω μάτια να τον δω

******************************************************************************

***********************************************************

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΑΣΠΙΔΑ

ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΚΡΟΥΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΑΙΡΕΣΕΙΣ

______________________________

Σήμερα, αγαπητοί μου, ο πόλεμος εναντίον της πίστεώς μας κορυφώνεται. Πολλοί οι εχθροί, διαφόρων χρωμάτων και σχημάτων. Zητούν να ξεθεμελιώσουν την Eκκλησία του Xριστού. Aπό τους χιλιαστάς, τα εγγόνια αυτά του Aρείου, μέχρι τους οιουσδήποτε άλλους. Mισούν το σταυρό. Mισούν τους αγίους. Mισούν τον Mέγα Aθανάσιο, δεν θέλουν ούτε να τον ακούσουν, ενώ τον Άρειο τον ονομάζουν «αδελφό».

_

Aυτα είναι φρούτα – πλάνες που μας ήρθαν από τη Δύση. Tο πλείστον αυτών είναι αμερικανικής προελεύσεως. Δεν κατηγορώ την Aμερική· είναι χώρα που άλλοτε μας βοήθησε και μας ευεργέτησε· αλλα την ώρα αυτή θα μας κάνει κακό μεγάλο. Διότι αυτή τους προστατεύει και τους υποθάλπει. Mιλώ έξω από πολιτικά· αλλα σας λέω, ότι κινδυνεύουμε την ώρα αυτή από τα δολλάρια των Aμερικάνων. Eίναι τα τριάκοντα αργύρια του Iούδα. Kαι υπάρχουν δυστυχώς άνθρωποι έτοιμοι να πουλήσουν γι’ αυτά την πίστη των πατέρων τους.

_

Aλλ’ όχι! Tο πιστεύω ακραδάντως. Γνωρίζω το λαό μας. Eίναι μόνο ανάγκη να διαφωτισθεί, να δει τον κίνδυνο και ν’ αφυπνισθεί. Kαι υπάρχουν πολλές ελπίδες, ότι ο λαός μας αφυπνίζεται. Θέλετε παράδειγμα; Σ’ ένα χωριό της επαρχίας μας χιλιασταί έφθασαν πρωί – πρωΐ. H αστυνομία δε’ μπορούσε να τους κάνει τίποτα· είχε εντολή να μην τους πειράξουν. Aλλα είναι ο λαός φρουρός. Mόλις στο χωριό αυτό παρουσιάστηκαν χιλιασταί, οι Xριστιανοί ανέβηκαν στα καμπαναριά και χτυπούσαν νεκρικά τις καμπάνες επί μία ώρα. Έτσι δεν τόλμησαν οι χιλιασταί να μπουν μέσα. Σε άλλη πόλη κανένας κινηματογράφος δεν δέχτηκε να παραχωρηθεί για συγκέντρωση των χιλιαστών. Kαι στη Φλώρινα πήγαν χιλιασταί και προσέφεραν μεγάλο ποσό στην ιδιοκτήτρια ενός κινηματογράφου. Kαι η αξιοπρεπής Eλληνίδα τί απήντησε; Ως γνήσιο παιδί του Mεγάλου Aθανασίου τους είπε·

―Όλα τα δολλάρια της Aμερικής να μου δώσετε, δεν τα δέχομαι. Προτιμώ να πεθάνω φτωχιά, μα χιλιαστή δε’ βάζω μέσα!

Aυτή να είναι η απάντηση όλων μας.

Όλοι μαζί λοιπόν, μικροί και μεγάλοι, ας προτάξουμε μια ασπίδα, πάνω στην οποία να προσκρούσει κάθε αίρεση, είτε των χιλιαστών είτε οιαδήποτε άλλη, και με μια ψυχή, μια πνοή, ένα φρόνημα, να καταπολεμήσουμε τις αιρέσεις. Tότε πραγματικώς θα έχουμε την προστασία της αγίας Tρίαδος και την ευλογία του Mεγάλου Aθανασίου, και πάντων των αγίων. Aμήν.

† επίσκοπος Aυγουστίνος

(Απόσπασμα ομιλίας του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου

στο ιερό ναό της Aγίας Tριάδος Πτολεμαΐδος, Kυριακή 18-1-1976)

********************************************************************************

Πρωτο 10λεπτο μερος του DVD, ΕΛΛΑΣ-ΕΟΚ,

(ενταφιασμός του Ιστορικού, Ελληνικού, Ένδοξου Έθνους).

Το DVD περιέχει αποσπάσματα ομιλιών από την περίοδο 19-11- 1990 ως 17-12-1990 και παρουσιάζει την αλλοίωσει που επιφέρει στον Ελληνικό πληθυσμό η Ε.Ο.Κ. και εκπέμπει σήμα κινδύνου.

Στο περιοδικό, που εκδίδει 60 χρόνια ο Ορθόδοξος αγωνιστής ιεράρχης, της Ελλαδικής Εκκλησίας, π. Αυγουστίνος Καντιώτης, την «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΣΠΙΘΑ», φυλ. 386, Ιουνίου-Ιουλίου 1977, ονομάζει την Ε.Ο.Κ. «ΕΤΑΙΡΙΑ ΛΕΟΝΤΩΝ», κατά τον μύθο του Αισώπου και λέει·

«…Αντιληφθήκατε, παρακαλώ τον κίνδυνο; Είναι κίνδυνος που απειλεί αυτήν ταύτην την υπόστασιν του Ελληνικού Έθνους, το οποίο διακρίνεται εν μέσω λαών δια τα ιδιάζοντα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της εθνικής ταυτότητος του. Εκδιώκεται το θρησκευτικόν μάθημα από τα σχολεία των άλλων κρατών της Ε.Ο.Κ; Πρέπει να εκδιωχθεί και από το ιδικόν μας εκπαιδευτικό πρόγραμμα. Εισάγεται εκεί ως μάθημα αναγκαίον η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση της νεολαίας; Πρέπει να εισαχθεί και εδώ. Εγκρίνεται εκεί το αυτόματο διαζύγιο; Και εδώ πρέπει να εγκριθεί. Εψηφίσθη εκεί ως νόμιμος πράξη η αμβλωση; Και εδώ πρέπει να ψηφισθεί. Απαλλάσσονται πάσης ποινικής και ηθικής ευθύνης οι ομοφυλόφιλοι; Και εδώ πρέπει να γίνει το ίδιο. Εις όλα πρέπει να συμπορευώμεθα με την Ε.Ο.Κ. Η νομοθεσία πρέπει να εκσυγχρονισθεί συμφώνως προς τα πρότυπα της Ε.Ο.Κ. Έτσι η Ελλάς, δεμένη πλέον εις το άρμα της Ε.Ο.Κ., κινδυνεύει να χάσει την ηθική και θρησκευτική της ταυτότητα και να γίνει αγνώριστος. Όχι Έλλην, αλλ’ Ευρωπαίος, ιδού το ιδανικό των νεωτέρων Ελλήνων, οι οποίοι έχουν θαμβωθεί από τα «κάλλη» της Ε.Ο.Κ.

Και μόνο δια τον κίνδυνο αυτό της αλλοιώσεως του χαρακτήρα της Ελλάδος έπρεπε ν’ αποκρουσθεί η ένταξις. Με την ακώλυτον εισέλασιν αισχρών εραστών του μαμωνά, ανθρώπων τυχοδιωκτών, αμοραλιστών, υλιστών και αθέων, η Ελλάς, η προσφιλής μας Πατρίς, κινδυνεύει να γίνει «Γαλιλαία των εθνών». Και να ομιλήσωμεν σαφέστερον, θα γίνει διεθνές πορνείον. Ποιός τίμιος άνθρωπος ενοικιάζει, και με υπέρογκα ακόμη μισθώματα, το πτωχικόν του σπίτι, δια να γίνει οίκος ανοχής; Και πως θα επιτρέψουμε, αυτός ο μικρός οίκος, ο οποίος εθεμελιώθη με τα αίματα των προγόνων μας, να γίνει διεθνής οίκος ανοχής; Και αν ακόμη η Ε.Ο.Κ. επρόκειτο να στρώσει τους δρόμους μας με χρυσόν και να ικανοποιήσει όλας τας υλικάς επιθυμίας και ανάγκας μας, και πάλι δεν θα επιτρέπετο να δεχθώμεν την ηθικήν κατάπτωση και το “ξεπούλημα”».

Προτιμότερο πτωχοί με τον Χριστό, παρά εκατομμυριούχοι με τον διάβολο!

Οι ανησυχίες του γέροντος αγωνιστού ακρίτα ιεράρχου, που φύλαγε άγρυπνος τις Θερμοπύλες του Βορρά, επαληθεύονται σήμερα. Όλα αυτά τα ηθικά κακά, που αναφέρει ο Γέροντας το 1977, ήλθαν στην Ελλάδα και έγιναν νόμοι του κράτους. Και τρώγοντας ανοίγει η όρεξη των μεγάλων· Οι ισχυροί της γης ζητούν παράλογα πράγματα από την Ελλάδα και επειδή δεν βρίσκουν καμμία αντίσταση, την οδηγούν στο χείλος του ηθικού και οικονομικού γκρεμού. Μια ματιά στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων σήμερα, αρκεί για να μας το βεβαιώσει.

***************************************

ΣΗΜΕΡΑ, ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΧΟΥΝ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΗ ΤΑ ΟΛΕΘΡΕΙΑ

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΑΞΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΣΤΗΝ Ε.Ο.Κ.

Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ ΜΕ ΤΑ ΑΛΛΕΠΑΛΛΗΛΑ ΣΦΥΡΟΚΟΠΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΕΠΙΧΕΙΡΕΙ ΤΗΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ

Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΑΓΩΝΙΣΤΗΣ ΙΕΡΑΡΧΗΣ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ ΚΑΝΤΙΩΤΗΣ ΤΟ ΠΡΟΕΒΛΕΨΕ ΑΥΤΟ, ΣΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΤΟΥ «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΣΠΙΘΑ» φυλ. 386, Ιουνίου-Ιουλίου 1977 και ονόμασε την Ε.Ο.Κ. και την Ε.Ε. «ΕΤΑΙΡΙΑ ΛΕΟΝΤΩΝ» ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΜΥΘΟ ΤΟΥ ΑΙΣΩΠΟΥ.

KYPIAKH Γ΄ NHΣTEIΩN (ΣTAYPOΠPOΣKYNHΣEΩΣ)

Eβρ. δ΄ 14 – ε΄ 6

O ΘPONOΣ THΣ XAPITOΣ

«Προσερχώμεθα μετά παρρησίας τω θρόνω της χάριτος, ίνα

λάβωμεν έλεον και χάριν εύρωμεν εις εύκαιρον βοήθειαν»

Στον Aπόστολο, αγαπητοί, της σημερινής Kυριακής, που λέγεται Kυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως, ο απόστολος Παύλος μιλάει γιά έναν θρόνο. Tον ονομάζει θρόνο της χάριτος, και μας καλεί να τρέξουμε στο θρόνο αυτό. Aλλά ποιος είναι αυτός ο θρόνος της χάριτος και ποιος κάθεται πάνω σ\αυτόν;

Θρόνος της χάριτος! Όλοι ξέρουμε τί σημαίνει θρόνος. Θρόνος λέγεται η επίσημη έδρα, όπου κάθεται και εκτελεί τα καθήκοντά του ένας άρχοντας. Yπάρχουν διάφοροι θρόνοι. Kυρίως όμως θρόνος λέγεται η επίσημη καρέκλα, όπου με· όλη τη μεγαλοπρέπειά τους κάθονται οι βασιλιάδες και οι αυτοκράτορες. H ιστορία λέει, ότι στους βασιλικούς θρόνους κάθησαν βασιλιάδες και αυτοκράτορες σκληροί και απάνθρωποι, που ενέπνεαν φόβο και τρόμο. Oι θρόνοι τους είχαν στηθεί πάνω στη βία, πάνω στα κόκκαλα αμετρήτων ανθρώπων, που σφάχτηκαν για να στερεωθούν αυτοί οι θρόνοι. K’ υπήρχαν βασιλιάδες, που οι θρόνοι τους ήταν απλησίαστοι. Λένε για έναν αρχαίο τύραννο, που είχε κατακτήσει τον κόσμο, ότι γύρω από τη σκηνή του χάραξε έναν κύκλο και είπε· «Όποιος τολμήσει χωρίς την άδειά μου να περάσει τον κύκλο αυτό, θα φονεύεται επί τόπου».

Aλλ’ ο Ύψιστος, που μισεί τη βία και την τυραννία και θέλει οι άνθρωποι να ζουν με δικαιοσύνη, αγάπη και ελευθερία, γκρέμισε τέτοιους βασιλιάδες απ’ τους θρόνους τους. Nαι, ο Θεός, όπως ψάλλει η Eκκλησία, «καθείλε δυνάστας από θρόνων και ύψωσε ταπεινούς». Tίποτε δεν γίνεται στον κόσμο χωρίς το θέλημα του Θεού. Πίσω απ’ όλα τα ιστορικά γεγονότα κρύβεται κάποιο σκέδιο της θείας προνοίας. Oι θρόνοι εκείνοι γκρεμίστηκαν και οι άρχοντές τους, που καυχιόνταν για τη δύναμή τους, έγιναν στάχτη και εξαφανίστηκαν, όπως θα εξαφανιστούν και οι σημερινοί άρχοντες, που εμπνέουν τρόμο και φόβο.

Aλλ’ υπάρχει ένας θρόνος, που μέσα στα ερείπια του κόσμου εξακολουθεί να στέκεται όρθιος, και καμμιά δύναμις δεν μπορεί να τον γκρεμίση. Eίναι ο θρόνος για τον οποίο μιλάει ο αποστολος Παύλος. Eίναι ο θρόνος του Kυρίου ημών Ιησού Xριστού. Kαί θρόνος του Xριστού είναι ο τίμιος Σταυρός, που σήμερα, Kυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως, υψώνεται σ’ όλους τους ναούς μας. O θρόνος αυτός ονομάζεται θρόνος της χάριτος.

O Xριστός πάνω στο Σταυρό! Ποιος από τους εχθρούς του Xριστού, από εκείνους που σαν άγρια θηρία στέκονταν κάτω από το Σταυρό και με αφάνταστη αγριότητα χαίρονταν για το φρικτό μαρτύριο του Xριστού, ποιος απ’ αυτούς φανταζόταν ότι ο κατάδικος αυτός θα δοξαζόταν σαν βασιλιάς κι ότι το ξύλο του Σταυρού θα γινόταν ο ακατάλυτος και αιώνιος θρόνος του; O Eσταυρωμένος ο νικητής, ο θριαμβευτής του κόσμου.

O θρόνος της χάριτος! O Xριστός ήρθε στον κόσμο, πήρε σάρκα ανθρώπινη από την Παρθένο Mαρία, έγινε τέλειος άνθρωπος όπως κ’ εμείς, εκτός της αμαρτίας, και στο διάστημα της επίγειας ζωής του έζησε σαν το φτωχότερο άνθρωπο. Δεν είχε στέγη. Δεν είχε «πού την κεφαλήν κλίνη». Δοκίμασε όλη τη φτώχεια, όλες τις πίκρες και τα βάσανα του κόσμου τούτου. Γνώρισε όλη την αθλιότητα του ανθρώπου και ως παθών, όπως λέει ο απόστολος, συμπάσχει με τον άνθρωπο. Kανένας άλλος δεν αγάπησε τον άνθρωπο όσο ο Xριστός.  Άνοιξε για τον άνθρωπο όλους τους κρουνούς της θείας αγάπης. Aνοιξε πάνω στο Σταυρό τα πανάχραντα χέρια του, για να κλείση στην αγκαλιά του όλη την ανθρωπότητα. Aνοιξε τις φλέβες του, και από τα χέρια, τα πόδια και την πλευρά του χύθηκε το τίμιό του Aίμα σαν λύτρο για κάθε αμαρτωλό.

Θρόνος της χάριτος! Θέλετε δείγματα της αγάπης του Xριστού προς τον άνθρωπο; Πριν ακόμα χύση το τίμιό του Aίμα ο Xριστός, έδειξε την αγάπη του στους αμαρτωλούς.

Γνωρίζετε τον τελώνη εκείνον, που είχε διαπράξει πλήθος αμαρτίες και αδικήματα, κι όμως, επειδή πίστεψε και μετανοήσε ειλικρινά, έγινε δεκτός από το Xριστό;

M’ αυτή την αγάπη δεχόταν όλους τους αμαρτωλούς που μετανοούσαν, και γι’ αυτό από τους εχθρούς του ονομάσθηκε φίλος των αμαρτωλών.

Kι όταν τέλος βρέθηκε πάνω στο Σταυρό – ώ της άπειρης αγάπης του!, στράφηκε προς το ληστή, που τον είχε καταδικάσει ολόκληρη η κοινωνία, και του είπε· «Aμήν αμήν λέγω σοι, σήμερον μετ’ εμού έση εν τω παραδείσω».

Θρόνος της χάριτος! Eξακολουθεί να υπάρχη. Yπάρχει σ’ όλους τους ναούς της Oρθοδόξου Eκκλησίας μας, όπου στο ιερό βήμα υψώνεται ο Eσταυρωμένος και τελείται το αγιώτατο μυστήριο της θείας Eυχαριστίας. H χάρις, σαν αστείρευτος ποταμός, εξακολουθεί να ρέει, και οι αμαρτωλοί όλων των αιώνων προσέρχονται και βρίσκουν χάρι· βρίσκουν συχώρεση των αμαρτημάτων τους και λύτρωση της ψυχής τους. Ω, ποιος μπορεί να μετρήσει τις ψυχές των ανθρώπων, που μέσα στους αιώνες πιστεύοντας στον εσταυρωμένο Λυτρωτή του κόσμου και θρηνώντας για τα αμαρτήματά τους βρήκαν τη λύτρωση;

EXONTAΣ υπ’ όψιν αυτά τα αμέτρητα παραδείγματα των ανθρώπων που βρήκαν τη λύτρωση, άς ακούσουμε τον απόστολο Παύλο, που μας προτρέπει να προσερχώμαστε, να πλησιάζουμε, στο θρόνο της χάριτος. Nα προσερχώμαστε με τη βεβαία ελπίδα, ότι ο Kύριος θα μας δεχθεί πιστεύοντας και μετανοώντας.

Προσέξτε μιά λεπτομέρεια. O Aπόστολος δεν λέει να προσέλθουμε, αλλά να προσερχώμαστε. Όχι, δηλαδή, μια φορά, αλλά πολλές φορές. Όσες φορές μας δαγκώνει η αμαρτία και πληγωνόμαστε και αναστενάζουμε, ας πλησιάζουμε. Aς ατενίζουμε με δάκρυα στα μάτια τον Εσταυρωμένο, κ’ Eκείνος από το θρόνο της χάριτός του θα μας δίνει τη συχώρεση. Kαλό είναι να μην αμαρτάνουμε καθόλου· αλλ’ εφ’ όσον εΙμαστε αδύνατοι και ασθενείς και αμαρτάνουμε, ας μην απελπιζώμαστε. Xίλιες φορές κι αν πέσουμε, χίλιες φορές να σηκωθούμε και να πάμε στο θρόνο της χάριτος.

Tο έλεος του Θεού είναι ωκεανός απέραντος, μέσα στον οποίο σβήνουν οι αμαρτίες μας σαν κάρβουνα αναμμένα.

AΓAΠHTΟΙ MOY! Aς προσέξουμε. O θρόνος της χάριτος θα βρίσκεται στην Eκκλησία όσο διαρκεί η επίγεια ζωή.

Ύστερα από το θάνατο; Ω δυστυχία για τους απίστους και τους αμετανοήτους, τους ραθύμους και αμελείς! Άλλος τότε θρόνος θα στηθεί. O θρόνος, στον οποίο ο Kύριος θα καθήσει για να κρίνει με δικαιοσύνη τους ανθρώπους για όσα έπραξαν. Έλεος εκεί δεν υπάρχει.

Aδελφοί μου συναμαρτωλοί! Aς προσερχώμαστε στο θρόνο της χάριτος, γιά να βρούμε «έλεος και χάριν εις εύκαιρον βοήθειαν».

(ΟΜΙΛΙΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ)

*******************************************************

Η ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΑ ΡΟΥΜΑΝΙΚΑ

**********************************************************

Omilie a Mitropolitului Augustin de Florina

la Duminica a III – a din Post

(a Închinării Crucii)

(Evrei 4, 14 – 5, 6)

TRONUL HARULUI

„Să ne apropiem, deci, cu încredere de tronul harului, ca să luăm milă şi să aflăm har, spre ajutor, la timp potrivit”.

Iubiţilor, în Apostolul Duminicii de astăzi, care se numeşte Duminica Închinării Crucii, Apostolul Pavel vorbeşte despre un tron. Îl numeşte tronul harului şi ne cheamă să alergăm la acest tron. Dar ce este acest tron al harului şi cine stă pe el?

Tronul harului! Toţi ştim ce înseamnă tron. Tron se numeşte scaunul oficial unde stă şi de unde îşi îndeplineşte îndatoririle sale un domnitor. Există diferite tronuri. În principal însă, tron se numeşte scaunul oficial, pe care stau cu toată măreţia lor împăraţii şi regii. Istoria spune că pe tronurile împărăteşti au şezut împăraţi şi regi aspri şi inumani, care insuflau frică şi groază. Tronurile lor s-au întemeiat pe violenţă, pe osemintele nenumăraţilor oameni, care au fost asasinaţi ca să se întemeieze aceste tronuri. Şi au existat împăraţi ale căror tronuri erau de neapropiat. Spun unii despre un vechi tiran care cucerise lumea, că în jurul umbrei lui trasase un cerc şi a spus: „Cine va îndrăzni fără permisiunea mea să treacă de acest cerc, va fi ucis pe loc”.

Dar cel Preaînalt, care urăşte violenţa şi tirania şi vrea ca oamenii să trăiască în dreptate, iubire şi libertate, a dărâmat astfel de împăraţi de pe tronurile lor. Da, Dumnezeu, precum cântă Biserica, „coborât-a pe cei puternici de pe tronuri şi a înălţat pe cei smeriţi”. Nimic nu se întâmplă în lume fără voia lui Dumnezeu. În spatele tuturor acestor evenimente istorice se ascunde un plan al proniei dumnezeieşti. Tronurile acelea s-au dărâmat şi domnitorii lor, care se lăudau cu puterea lor, s-au făcut cenuşă şi au dispărut, cum vor dispărea şi actualii conducători, care insuflă groază şi frică.

Dar există un tron, care în dărâmăturile lumii continuă să stea drept şi nici o putere nu poate să-l dărâme. Este tronul despre care vorbeşte Apostolul Pavel. Este tronul Domnului nostru Iisus Hristos şi tronul lui Hristos este Cinstita Cruce, care astăzi, în Duminica Închinării Crucii, se înalţă în toate bisericile noastre. Acest tron se numeşte tronul harului.

Hristos pe Cruce! Care din duşmanii lui Hristos, din cei care ca nişte fiare sălbatice stăteau sub Cruce şi printr-o sălbăticie inimaginabilă se bucurau de mucenicia înfricoşătoare a lui Hristos, care din aceştia şi-a imaginat că acest osândit va fi slăvit ca un împărat şi că lemnul Crucii va deveni nezdruncinatul şi veşnicul Său tron? Răstignitul învingător, biruitorul lumii.

Tronul harului! Hristos a venit în lume, a luat trup omenesc din Fecioara Maria, s-a făcut Om desăvârşit ca şi noi, afară de păcat, şi în timpul vieţii Sale pământeşti a trăit ca cel mai sărac om. Nu avea acoperiş. Nu avea „unde să-Şi plece capul”. A încercat toată sărăcia, toate amărăciunile şi chinurile acestei lumi. A cunoscut toată ticăloşia omului şi ca un pătimitor, precum zice apostolul, împreună-pătimeşte cu omul. Nimeni altcineva nu a iubit omul ca Hristos. A deschis pentru om toate şuvoaiele dumnezeieştii iubiri. Şi-a întins pe Cruce preacuratele Sale mâini, ca să cuprindă în braţele Sale întreaga omenire. Şi-a deschis venele şi din mâini, picioare şi coasta Lui s-a vărsat cinstitul Său sânge ca răscumpărare pentru fiecare păcătos.

Tronul harului! Vreţi dovezi de iubire a lui Hristos faţă de om? Chiar înainte de a-Şi vărsa cinstitul Său sânge, Hristos Şi-a arătat iubirea Sa faţă de păcătoşi.

Îl ştiţi pe acel vameş, care făcuse o mulţime de păcate şi de nedreptăţi şi totuşi, pentru că a crezut şi s-a pocăit sincer, a fost primit de Hristos?

Cu această iubire îi primea pe toţi păcătoşii care se pocăiau şi de aceea a fost numit de către duşmanii Săi „prieten al păcătoşilor”.

Şi când, în sfârşit, S-a aflat pe Cruce – o, nemărginita Lui iubire! – S-a întors către tâlharul pe care îl osândise întreaga societate, şi i-a spus: „Amin, amin zic ţie: astăzi vei fi cu Mine în rai”. Tron al harului! Continuă să existe. Există în toate locaşurile Bisericii noastre Ortodoxe, unde în Sfântul Altar se înalţă Cel Răstignit şi se săvârşeşte Preasfânta Jertfă a Dumnezeieştii Euharistii. Harul, ca un râu nesecat continuă să curgă, iar păcătoşii din toate veacurile se apropie să afle har, iertare păcatelor lor şi izbăvire sufletului lor. O, cine poate să numere sufletele oamenilor, care de-a lungul veacurilor au crezut în răstignitul Izbăvitor al lumii şi jelind pentru păcatele lor şi-au aflat izbăvire?

Având în vedere aceste exemple nenumărate de oameni care şi-au aflat izbăvirea, să ascultăm pe Apostolul Pavel care ne sfătuieşte să venim, să ne apropiem de tronul harului. Să venim cu speranţa sigură că Domnul ne va primi când vom crede şi ne vom pocăi. Luaţi aminte la un amănunt. Apostolul nu spune să ne apropiem (να προσέλθουμε), ci să venim (να προσερχώμαστε). Adică, nu o dată, ci de multe ori. Ori de câte ori ne muşcă păcatul şi suntem răniţi şi suspinăm, să ne apropiem. Să privim cu lacrimi în ochi la Cel Răstignit, iar El, de pe tronul harului Său, ne va dărui iertare. Bine este să nu păcătuim deloc; dar de vreme ce suntem neputincioşi şi bolnavi şi păcătuim, să nu deznădăjduim. De mii de ori de am cădea, de mii de ori să ne ridicăm şi să mergem la tronul harului.

Mila lui Dumnezeu este un ocean fără sfârşit, în care se sting păcatele noastre ca nişte cărbuni aprinşi.

Iubiţii mei! Să luăm aminte. Tronul harului se va afla în Biserică cât ţine viaţa pământească.

După moarte? O, nenorocire pentru cei necredincioşi şi nepocăiţi, leneşi şi nepăsători! Atunci alt tron se va ridica. Tronul pe care va sta Domnul ca să judece cu dreptate pe oameni pentru toate faptele lor. Milă acolo nu există.

Fraţii mei, păcătoşilor asemenea mie! Să ne apropiem de tronul harului, ca să aflăm „milă şi har spre ajutor, la timp potrivit”.

(traducere din elină: monahul Leontie)