«Tις ειδε νεκρον φυλαττομενον; μαλλον δε τις ειδε νεκρον πολεμουμενον;»

(Αμφιλόχιος Ικονίου – Λόγος Ε΄ – Εις την Ημέραν του Αγίου Σαββάτου – Migne 39, 89-95)

Οι λόγοι του Επισκόπου Αμφιλοχίου (Ικονίου) είναι λόγοι μεγίστης πνευματικής βαρύτητας, τους οποίους η αμείλικτη φθορά του χρόνου δεν μπορεί να τους βυθίση στη λήθη, διότι ευρίσκονται στο βάθρο της ορθής εκκλησιολογίας. Είναι λόγοι σφουγγάρι Αγιοπνευματικής έμπνευσης, που ελέγχουν τη ρηχότητα της αμφισβήτησης στο πρόσωπο του Χριστού και στην Ανάστασή Του. Η διδασκαλία του Αγίου είναι πλημμύρα και χιονοστιβάδα και κατά των αιρέσεων.

Πολλές προσπάθειες της αρνητικής κριτικής εμφανίζονται «ως σύγχρονες απόψεις – αναθεωρήσεως» κατά της Αναστάσεως του Χριστού, σ’ αντίθεση δηλ. με την αληθινή – λυτρωτική καταγραφή της στα Ιερά Ευαγγελικά κείμενα. Read more »

«Άγιος Ιουστινος Ποποβιτς»

(Το ορθοδοξον οικουμενικον σημαντρον)

Έτσι συνοψίζει, ο μακαριστός Ορθόδοξος επίσκοπος Ύδρας Ιερόθεος, την Πατερική παρουσία του Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς, ως «ορθόδοξον οικουμενικόν σήμαντρον, ιδιαιτέρως επίκαιρον και εξόχως αναγκαίον εις τας κρισίμους ημέρας τας οποίας διέρχεται ο Ορθόδοξος Ελληνισμός» (Ύδρας, Σπετσών και Αιγίνης Ιερόθεος). Αυτή η πολύ γνήσια (πνευματικά) δήλωση του μακαριστού επισκόπου, αποτελεί (πλέον) μια διαχρονική ατέρμονη προλόγιση της παρουσίας του Αγίου για ολόκληρο τον Ορθόδοξο κόσμο.
Ο Όσιος κοιμήθηκε την ημέρα της εορτής του Ακαθίστου Ύμνου (7 Απριλίου 1979).
Οι άξονες της σπουδής – κατάρτισης του Αγίου Ιουστίνου είναι γνωσιολογικοί, οντολογικοί, φωτισμένοι από το Άγιο Πνεύμα, οργανωμένοι δηλ. σύμφωνα με τις λειτουργίες της Πατερικής – Αγιοπνευματικής όρασης.
Στη μελέτη του: «Το πρόβλημα της σωτηρίας κατά την διδασκαλίαν του Αγίου Βασιλείου του Μεγάλου», γράφει:
«Η Ορθοδοξία είναι ορθοδοξίας της Αγιότητος. Η Αγιότης είναι ζωή εν τω Αγίω Πνεύματι και δια του Αγίου Πνεύματος. Δεν υπάρχει Ορθοδοξία εκτός από την Αγιότητα, εκτός από την παρουσίαν του Πνεύματος. Read more »

«Ο Κυριος στον οριζοντα της Κτισης – φυσης»

(Ένα διάγραμμα της πνευματικής οικολογικής ζωής Του)

Η διδασκαλία, η δράση του Κυρίου και η σχέση του με την φύση, δημιουργούν εξαιρετική – πνευματική αίσθηση στην ψυχή του πνευματικού ανθρώπου, σε μια προσεκτική μελέτη του Ευαγγελίου.
Η συμπεριφορά του Κυρίου (ως ανθρώπου) απέναντι στη φύση (περιβάλλον) της επίγειας ζωής Του, αποτελεί διαχρονικό εγκόλπιο βιωσίμου αναπτύξεως της ανθρώπινης ύπαρξης.
Επιβάλλεται να σημειώσουμε – υπογραμμίσουμε την δραστηριότητα του Χριστού μέσα στο φυσικό περιβάλλον της εποχής Του, που αποκαλύπτει τη διαρκή μέριμνα του Χριστού (ως δημιουργού) για την Κτίση, για τον άνθρωπο και για όλο τον κόσμο.
Σήμερα, που η ανθρωπότητα βουλιάζει στην βαρβαρότητα της καταστροφής του Περιβάλλοντος, η εμβάθυνση στα οικολογικά μηνύματα του Ευαγγελίου είναι έργο (αν και δύσκολο) αναγκαίο. Read more »

Διαδικτυακή Σύναξη «ΚΟΙΝΩΝΙΑ»

Η  Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων πραγματοποιεί την Τετάρτη 25 Φεβρουαρίου 2026 και ώρα 19:30 την διαδικτυακή της Σύναξη «ΚΟΙΝΩΝΙΑ» με θέμα: Από τη Μυτιλήνη στη Γη των Μασάι (Το ευαγγελικό μήνυμα της σωτηρίας στην Αφρική), με ομιλητή τον κ. Παναγιώτη Τηνιακό που δραστηριοποιείται ιεραποστολικά στην Ιερά Μητρόπολη Ναϊρόμπι  στην Κένυα της Αφρικής.

Ο Ηλεκτρονικός σύνδεσμος συμμετοχής στην εκδήλωση είναι:

synaksi.petheol.gr

«Ειμαστε Χριστιανοι;»

(Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου Α΄)

ΜΕΡΟΣ Β΄

Μέσα στο ατίθασο καρναβάλι κοσμικών εννοιών (T.V.), που επιβάλλεται παράλληλα με την αίρεση του οικουμενισμού και την αυθάδεια του πολιτικού συστήματος, οι εκκλησιολογικά ώριμες θέσεις περί αγάπης, του μακαριστού Ιερωνύμου (Α΄), αποτελούν νησίδα πνευματική. Read more »

«ΜΕΓΑΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ»

(Εκκλησιολογία και ευσέβεια «εξ απαλών ονύχων»)

Πολλές «αρμόδιες» εισηγήσεις και συζητήσεις έχουμε ακούσει και διαβάσει γύρω από το θέμα «ποιοί ανήκουν ή όχι» στην Ορθόδοξη = Καθολική Εκκλησία, ως βασική στάση του Συμβόλου της Πίστεως, στο οποίο διατυπώνεται με ακρίβεια και καθαρότητα, χωρίς διφορούμενες εκφράσεις, η λογική και το νόημα της αληθινής Εκκλησίας∙ να θυμηθούμε την πίστη «εις μίαν, αγίαν, καθολικήν και αποστολικήν Εκκλησίαν». Read more »

«Παντα δι’ αυτου εγενετο, και χωρις αυτου εγενετο ουδεν εν ό γeγονεν – Ιωαν. Α, 1»

Ο θεολογικός πλούτος της αρχής του κατά Ιωάννη Ευαγγελίου εμπεριέχει, δίκην παγκόσμιας ιστορίας – πληροφορίας περί του Σύμπαντος, ότι αυτό δεν έχει το χαρακτήρα του όντος αφ’ εαυτού.
Μας πληροφορεί (η αρχή του Ευαγγελίου) περί του Αιτίου της αρμονίας των αιτιών: «πάντα δι’ αυτού εγένετο, και χωρίς αυτού εγένετο ουδέν εν ό γέγονεν»∙ και χωρίς αυτόν (τον Χριστόν) τίποτε δεν έγινε απ’ όσα έχουν γίνει».
Την περίοδο των εορτών (Χριστούγεννα – Θεοφάνεια) η Ορθόδοξη πνευματικότητα επικεντρώνεται, ιδιαίτερα, σε δύο πρόσωπα – Λόγου και Αγίου Πνεύματος – της Αγίας Τριάδος, μέσα στην κυβερνητική θεϊκή ενέργειά Της, της Πρόνοιας του Θεού δηλ. Read more »

Read more »

«ΟΣΙΟΣ ΔΑΝΙΗΛ Ο ΚΑΤΟΥΝΑΚΙΩΤΗΣ»

(Ως Έκφραση Νηπτικής και Ομολογιακής Αυτοσυνειδησίας – Κανών Ομολογιακού Ήθους)

Ο Όσιος Δανιήλ ο Κατουνακιώτης υπήρξε η μυστική πηγή του Αγίου Πνεύματος, που ξεδίψασε τις καρδιές των Ορθοδόξων Χριστιανών. Εξ αρχής κατενόησε, ότι το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κων/λεως εξελίσσετο σε «εστία οικουμενιστικής ανανεώσεως», γι’ αυτό και σε γραπτό μήνυμά του για τη «Μελλοντική Οικουμενική Σύνοδο» – εξέθεσε – ως θέμα ιδιάζοντος χρέους έναντι της Ορθοδοξίας προφητικά τις αποστατικές αποκλίσεις της «συνόδου» (2016-Κρήτη). Σε κάποιο υψηλόβαθμο κληρικό, ο οποίος ευρίσκετο υπό την επίδραση οικουμενιστικής θεωρήσεως της αγάπης, τόνισε: «Αυτή η νοοτροπία προαλείφει το έδαφος για την κακοδοξία. Οι Πατέρες αφιέρωσαν χρόνο, κόπο και αίμα για την ορθή πίστη. Read more »

ANOIKTH EΠΙΣΤΟΛΗ

«Προς τον Επισκοπο Τυχικο – κανονικο Μητροπολιτη Παφου»

(Όχι απλά πίσω στους Πατέρες, αλλά εμπρός με τους Πατέρες)

            Σεβασμιώτατε

Στην άμεση πρακτική της μορφή η παρέμβασή μου (επιστολή) αποσκοπεί, πρώτα, στην σταθεροποίηση της υγείας σας, ψυχικής και σωματικής∙ δεύτερον αποσκοπεί, συνοδευόμενη υπό των προσευχών πλήθους πιστών, προς εκκλησιολογική ανάταξη της πνευματικής καρδιάς του επισκόπου και στην απάλειψη των συνεπειών αρνήσεώς σας του Ιερού 15^ου Κανόνα της πρωτοδευτέρας Συνόδου.

Το ευσεβές ορθόδοξο πλήρωμα δεν επιθυμεί να καταλήξετε σε μία ενθαδική βιότευση προς όφελος του οικουμενισμού. Εάν ήτο εν ζωή γήινη ο μακαριστός – Άγιος επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης, αποφεύγοντας τον έγκοπο λόγο, θα σας έλεγε: «Αρπάξατε και πάλιν το άροτρον και καλλιεργήσατε τας ψυχάς των παιδίων» (Βλέπε Εγκύκλιό του Αριθ. 6/ 7-10-67, με θέμα: «Το πρώτον έργον του Κληρικού»). Read more »

«Και εαν μη πιστευσητε, ουδε μη συνητε»

(Ησ. 7,9)

Πάρα πολλές φορές η νοητική δραστηριότητα του πιστού (εν ώρα προσευχής) καταμερίζεται, είτε σε εξέταση του συνειδησιακού βίου είτε σε επί μέρους λειτουργίες της καθημερινότητας, σε άμεσα ή έμμεσα δηλ. δεδομένα του εξωτερικού κόσμου. Πολλές φορές, επίσης, ο ψυχολογικός μηχανισμός υφίσταται δαιμονικές επιθέσεις προς κάθοδο της ψυχής σε κατώτερα πνευματικά επίπεδα ψυχισμού.

Κατανυκτικό μετασχηματισμό των πνευματικών συνθηκών στη προσευχή έχουμε μόνο με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος και την προσπάθεια προσοχής μας στα λόγια – νοήματα της προσευχής. Read more »

«Η Πίνδος, το Καλπάκι και τα φοβερά υψώματα 717, 731, 733, 1308 (Τρεμπεσίνας)»

(Είναι τα υψώματα – άνθη της PRIMAVERA – Άνοιξης 9-15/3/1940)

Καθώς το έτος 1940 πλησίαζε στο τέλος του, οι ναζί με φυσικό σύμμαχό τους τον Μουσολίνι, ωθούσαν την Ελλάδα (πατρίδα μας) στη νέα παγκόσμια σύγκρουση, μεγαλύτερη από την πρώτη.

Φασισμός – ναζισμός, μετά την αποικιοκρατία, είναι το πλέον εγκληματικό (τερατώδες) δημιούργημα της Ευρωπαϊκής Ηπείρου. Για «Ενωμένη Ευρώπη» μιλούσε το μεγάλο Ράιχ, μιας «και οι Γερμανοί είναι εκείνοι που θα προσφέρουν στην Ευρώπη την ηγετική της τάξη», όπως αυτό πίστευε! Read more »

«Η Μαρτυρία του ιερομονάχου π. Μάξιμου Καραβά ηγουμένου της Ι.Μ. Αγίας Παρασκευής – Πτολεμαΐδος» (Ως έκφραση ομολογίας πίστεως)

Σήμερα, οι Ομολογητές είναι δυσεύρετοι, και το Ομολογιακό βίωμά τους εκλαμβάνεται (πολλές φορές) ως αίρεση ή σχίσμα ή και ως ανυπακοή στην επίσημη εκκλησία, όταν υπάρχει ο κυριαρχικός πέπλος της άγνοιας στο Ορθόδοξο πλήρωμα.
Πολλοί κληρικοί – μοναχοί ή λαϊκοί, αφοσιώνονται στα νοήματα του Ευαγγελίου, αλλά λίγοι θα εκφρασθούν στο ύψος μιας συνολικής Ορθόδοξης ευθύνης, Ομολογίας.
Όταν «η Εκκλησία διεξήγε σφοδρό αγώνα εναντίον των αιρετικών, η ονομασία «πατέρες» απεδόθη στους επιφανείς εκείνουν άνδρες, οι οποίοι δίδαξαν ορθοδόξως και συμμετέσχον ενεργώς σε μεγάλες συνόδους. Αυτούς άλλωστε ονομάζει «Πατέρας» και το δοξαστικό της Κυριακής των αγίων πατέρων, αφιερωμένο στους 318 Πατέρας της Α΄ εν Νικαία Οικουμενικής Συνόδου ως και στους Πατέρας των άλλων Οικουμενικών Συνόδων. Έτσι βλέπουμε ότι στους πατέρας βρίσκομε τη μαρτυρία της Ορθοδοξίας και την αυθεντία, οι οποίες αποτελούν θεμέλιο της πίστεώς μας. Read more »

«Ο ΠΑΠΟΥΛΑΚΟΣ»

(Ένας Μάρτυρας της Ορθοδοξίας, ένας προφήτης του Γένους)

Αναμφίβολα, είναι τεράστιο το ιστορικό και πνευματικό στίγμα του Παπουλάκου, διότι ως λειτουργική σύνθεση Πατριωτικού-Εθνικού και Ορθοδόξου φρονήματος, ξεπέρασε την Ιστορική σχετικότητα και αποτελεί φράγμα στη σημερινή «σύγχρονη αναθεώρηση» των Ορθόδοξων αξιών. Ήταν ένας αληθινός και σεμνός μοναχός, που ομιλούσε (πάντα) με πάθος και ιερότητα για την ορθόδοξη πίστη και για την Ελλάδα. Read more »

«Παγκοσμιο Συμβουλιο Εκκλησιων – Π.Σ.Ε.»

(«παντι δογματι και λογω της αληθειας εχομενω, παραφυεται τι ψευδος»)

Η φράση ανήκει στον Απολογητή Αθηναγόρα (2^ος μ.Χ. αιώνας), στο «περί αναστάσεως των νεκρών» σύγγραμά του, δηλ. «δίπλα σε κάθε αλήθεια και σε κάθε καλό ξεφυτρώνει το ψεύδος και η παραφθορά».

Το Π.Σ.Ε., ως οργανισμός – πραγματικότητα, υπάγεται στον γενικότερο τρόπο οργάνωσης του Παγκόσμιου Κράτους (Παγκοσμιοποίηση).
Η «λογική» του γενεαλογία είναι η ακόλουθη:
«θνητή διάνοια – κράμα πλάνης, αιρέσεων και ψιχίων αληθείας».
Ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος τόνισε (όταν ορθοτομούσε):
«στις συνάξεις του Π.Σ.Ε. υπάρχουν παγανιστικές, ανιμιστικές και ειδωλολατρικές αντιλήψεις περί Αγίου Πνεύματος». (Βλέπε: Μητροπολίτου Δημητριάδος Χριστοδούλου «Π.Σ.Ε. Λέσχη θρησκευόμενων ανθρώπων» – Περιοδικό Πειραϊκή Εκκλησία, Αριθμ. 4, σελ. 588 – Μάρτιος ‘91). Read more »