Αυγουστίνος Καντιώτης



Archive for the ‘OMIΛΙΑ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ’ Category

ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ

author Posted by: Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης on date Ιούλ 10th, 2013 | filed Filed under: OMIΛΙΑ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ

»ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ»

(48) ΟΜΙΛΙΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΦΛΩΡΙΗΣ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ ΚΑΝΤΙΩΤΗΣ

__

 

_

1. Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΤΟ ΚΑΥΧΗΜΑ ΜΑΣ 2. Η ΔΥΝΑΜΙΣ ΤΟΥ ΘΕΙΟΥ ΛΟΓΟΥ

author Posted by: Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης on date Ιούλ 10th, 2013 | filed Filed under: OMIΛΙΑ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ

Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΤΟ ΚΑΥΧΗΜΑ ΜΑΣ

OMIΛIΑ TOY ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ π. AYΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ

__

 

Η ΔΥΝΑΜΙΣ ΤΟΥ ΘΕΙΟΥ ΛΟΓΟΥ

OMIΛIΑ TOY ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ π. AYΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ

__

_

ΑΓΩΝΙΖΕΣΘΕ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ

author Posted by: Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης on date Ιούλ 10th, 2013 | filed Filed under: OMIΛΙΑ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ

ΑΓΩΝΙΖΕΣΘΕ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ

Ομιλία του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου

_____

 

___

Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΝΙΚΑ

author Posted by: Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης on date Ιούλ 5th, 2013 | filed Filed under: OMIΛΙΑ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ

(38) ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΑΕΙΜΝΗΣΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ

Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΝΙΚΑ 

___

___

1. KΛΕΙΣΤΕ ΤΙΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΕΙΣ – 2. Η ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΕΙΑ ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΤΩΡΑ

author Posted by: Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης on date Ιούλ 3rd, 2013 | filed Filed under: OMIΛΙΑ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ

__

»ΚΛΕΙΣΤΕ ΤΙΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΕΙΣ»

Ομιλία του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ

__

Η ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΕΙΑ ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΤΩΡΑ

Ομιλία του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ (33)

1. «Και πόλεις ερημωθήσονται» (Προφητεία Αγίας Γραφής)

2. Διώξαμε τον Χριστό… Χωρίς Χριστό δεν μπορούν να ζήσουν οι άνθρωποι… γι’  αυτό θα αυτοκτονούν οι άνθρωποι αράδα…
____

_____

ΔΙΩΓΜΟΣ ΤΩΝ ΕΥΣΕΒΩΝ -ΤΕΛΟΣ ΤΩΝ ΑΣΕΒΩΝ

author Posted by: Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης on date Ιούλ 1st, 2013 | filed Filed under: OMIΛΙΑ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ

»Ο ΔΙΩΓΜΟΣ ΤΩΝ ΕΥΣΕΒΩΝ’

Ομιλία του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ

_

__

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΩΝ ΑΣΕΒΩΝ

Ομιλία του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ

_____

____

ΠΑΥΛΟΣ Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

author Posted by: Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης on date Ιούν 19th, 2013 | filed Filed under: OMIΛΙΑ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ, εορτολογιο

O ΑΠΟΣΤOΛOΣ ΠΑΥΛΟΣ & TA ΜΕΓΑΛΑ ΣΥΛΛΕΙΤΟΥΡΓΑ ΤΩΝ ΔΕΣΠΟΤΑΔΩΝ

Απόσπασμα ομιλίας του ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ

___

 

___

Πέτρου & Παύλου τῶν πρωτοκορυφαίων

ΠΑΥΛΟΣ Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

ΕΟΡΤΑΖΟΥΝ οἱ κορυφαῖοι τῶν ἀποστόλων, ὁ Πέτρος καὶ ὁ Παῦλος. Ἀπὸ τοὺς δύο, ἐκεῖνος ποὺ κήρυξε περισσότερο μεταξὺ τῶν εἰδωλολατρῶν, εἶνε ὁ Παῦλος. Γι᾿ αὐτὸ ὀνομάζεται «ἀπόστολος τῶν ἐθνῶν» (βλ. Ῥωμ. 11,13). Ἀπ᾿ ὅλα δὲ τὰ ἔθνη, ἐκεῖ ποὺ κήρυξε περισσότερο εἶνε ἡ ἀγαπητή μας πατρίδα ἡ Ἑλλάς. Ἀπ᾿ ὅλα δὲ τὰ μέρη τῆς Ἑλλάδος ἀγάπησε ἰδιαιτέρως τὴ Μακεδονία μας. Φίλιπποι, Θεσσαλονίκη, Βέροια, εἶνε πόλεις ποὺ ἐπεσκέφθη καὶ ἔσπειρε τὸ λόγο τοῦ εὐαγγελίου. Μετὰ τὴ Βέροια κατέβηκε στὴν Ἀθήνα καὶ στὸν Ἄρειο Πάγο εἶπε· Ἀθηναῖοι, μετανοεῖτε! Ὕστερα πῆγε στὴν Κόρινθο καὶ σὲ πολλὰ ἄλλα μέρη. Ἔφθασε καὶ στὴν Πρέβεζα, ποὺ τότε ὠνομάζετο Νικόπολις, καὶ ἔμεινε ἐκεῖ ὁλόκληρο χειμῶνα. Ἐπεσκέφθη ἐπίσης πόλεις τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, νησιὰ τοῦ Αἰγαίου, καὶ τὶς μεγαλονήσους Κρήτη καὶ Κύπρο.
Καὶ ὄχι μόνο ἐπεσκέφθη τὰ μέρη μας, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὶς 14 ἐπιστολές του 10 ἀπευθύνονται σὲ Ἕλληνες καὶ ἑλληνικὲς πόλεις. Τί τιμὴ ἀλλὰ καὶ τί εὐθύνη γιὰ τὸ ἔθνος μας! Θά ᾿πρεπε νὰ τιμοῦμε ἰδιαιτέρως τὸν ἀπόστολο Παῦλο.
Δὲν ἔχει ὅμως ἀνάγκη ἀπὸ δικούς μας ἐπαίνους. Τὸν ἐπαινεῖ ἡ Ἐκκλησία διὰ μέσου τῶν αἰώνων μὲ ὡραιότατους ὕμνους. Ἀλλὰ περισσότερο ἀπὸ κάθε ἄλλον τὸν ἐγκωμίασε ὁ βασιλεὺς τῶν ῥητόρων τῆς Ἐκκλησίας καὶ ἀντάξιος μαθητής του, ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος. Ὑπάρχουν 7 ὁμιλίες τοῦ Χρυσοστόμου, μὲ τὶς ὁποῖες ἐγκωμιάζει τὸν ἀπόστολο Παῦλο.

* * *

Παῦλος ἀπόστολος, ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ! Ἂν θέλετε νὰ δῆτε μέχρι ποιό σημεῖο καταπτώσεως φτάνει ὁ ἄνθρωπος, δέστε τὸν Ἰούδα τὸν προδότη· κι ἂν θέλετε νὰ δῆτε μέχρι ποιό ὕψος φτάνει ὁ ἄνθρωπος, τότε δέστε τὸν ἀπόστολο Παῦλο. Ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος ὁμιλεῖ γι᾿ αὐτὸν μὲ μεγάλη θερμότητα. Ἀφ᾿ ὅτου ἔγινε ὁ κόσμος, λέει, πολλὲς ἅγιες μορφὲς ἔζησαν· ἀλλ᾿ ἀνώτερος ἀπ᾿ ὅλους τοὺς ἁγίους εἶνε ὁ ἀπόστολος Παῦλος.
Εἶνε ἀνώτερος ἀπὸ τὸν Ἄβελ, τὸ ἄκακο ἐκεῖνο ἀρνάκι ποὺ ἔσφαξε μὲ τὸ μαχαίρι ὁ κακοῦργος ἀδελφός του ὁ Κάιν. Γιατὶ ὁ Παῦλος κατεδιώκετο ὄχι ἀπὸ ἕναν ἀλλ᾿ ἀπὸ πολλοὺς Κάιν, τοὺς ἀπίστους Ἰουδαίους, ποὺ σὲ κάθε βῆμα τὸν κατεδίωκαν καὶ ἤθελαν νὰ πιοῦν τὸ αἷμα του. Ἀνώτερος τοῦ Ἄβελ· διότι ὁ Παῦλος ὄχι μόνο μιὰ μέρα, ἀλλὰ κάθε μέρα ἐθυσιάζετο γιὰ τὸ Χριστὸ καὶ ἔλεγε· «Καθ᾿ ἡμέραν ἀποθνῄσκω» (Α΄ Κορ. 15,31).
Ἀνώτερος ἀπὸ τὸν Ἄβελ ὁ Παῦλος. Ἀλλ᾿ ἀνώτερος, λέει ὁ Χρυσόστομος, κι ἀπὸ τὸ Νῶε, ποὺ ἔφτειαξε κιβωτό, μέσα στὴν ὁποία διασώθηκαν 8 ψυχὲς καὶ ἔγιναν ὁ σπόρος μιᾶς νέας ἀνθρωπότητος. Διότι ὁ ἀπόστολος Παῦλος ἔφτειαξε μιὰ κιβωτὸ ὄχι ἀπὸ σανίδια καὶ πίσσα, ἀλλὰ κιβωτὸ ἄφθαρτη, ποὺ ἔσωσε ὄχι 8 ἀλλὰ μυριάδες ψυχές. Καὶ ἡ πνευματικὴ κιβωτὸς τοῦ Παύλου εἶνε ἡ διδασκαλία του, οἱ 14 ἐπιστολές του, πού, μέσα σ᾿ ἕναν ἄλλο κατακλυσμό, διαπορθμεύουν πρὸς τὸν οὐρανὸ μὲ ἀσφάλεια κάθε ψυχὴ ποὺ καταφεύγει ἐκεῖ.
Ἀνώτερος τοῦ Ἄβελ, ἀνώτερος τοῦ Νῶε· ἀλλ᾿ ἀνώτερος καὶ τοῦ Ἀβραάμ, ποὺ ἐγκατέλειψε Read more »

ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

author Posted by: Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης on date Ιούν 18th, 2013 | filed Filed under: OMIΛΙΑ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ

ΟΜΙΛΙΑ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ  ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ

»ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΧΑΛΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ;;»

ΠΟΙΑ Η ΔΙΑΦΟΡΑ ΤΟΥ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΛΗΘΙΝΑ  ΧΡΙΣΤΙΑΝΟ;; ΕΚΛΟΓΑΙ ΚΛΗΡΟΥ  – ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ – ΔΙΑΖΥΓΙΟΝ

________

 

_________

Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ

__

 

_____

Ο ΜΕΓΑΣ ΦΩΤΙΟΣ

ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ

______

__

ΤΟ ΡΑΣΟ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ 1821

ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ

_

___

Ο ΛΕΒΗΤΑΣ ΤΗΣ ΟΡΓΗΣ ΤΟΥ ΠΙΣΤΟΥ ΛΑΟΥ

ΚΙΝΔΥΝΕΤΕΙ ΝΑ ΕΚΡΑΓΕΙ

  • Ασύδοτος ο μητροπολίτης Περγάμου Ιωάννης, απ τη μια καταφρονεί το γράμμα και το πνεύμα των ιερών κανόνων, οι οποίοι, επινεύσει του Παναγίου Πνεύματος, ρυθμίζουν τις σχέσεις των Ορθοδόξων με τους αιρετικούς, κι απ την άλλη περιφρονεί σκαιότατα την ευαισθησία του Ορθοδόξου εκκλησιαστικού πληρώματος επί θεμάτων Ορθοδόξου Δόγματος,εκλαμβάνοντας, προφανώς,(είθε να τον αδικώ), το τελευταίο, σαν απρόσωπο όχλο και άθροισμα μουζίκων. Πόθεν αρύεται ο Ιωάννης Ζηζιούλας την ορθόδοξη εκκλησιαστική  νομιμοποίηση, προκειμένου, να προβαίνει, από μεθόδου και εκ συστήματος, σε ενέργειες έκνομες, άθεσμες και εκθεμελιωτικές του Ορθοδόξου Ήθους; Πώς ελαφρά τη καρδία και γυμνή τη κεφαλή καταστρατηγεί πλειάδα θεοπνεύστων ιερών κανόνων που απαγορεύουν ρητώς και αυστηρώς τις συμπροσευχές μετά των ετεροδόξων; Και ας μην προσπαθούν κάποιοι να «χρυσώσουν το χάπι», κατά το κοινώς λεγόμενο, ισχυριζόμενοι, σοφιστικώ τω τρόπω, ότι οι εν λόγω συμπροσευχές δεν προσκρούουν δήθεν στο πνεύμα αλλά μόνο στο γράμμα των σχετικών ιερών κανόνων, διότι θα προκύψει κλαυσίγελως επί τη προβολή τοιούτου φαιδρού «επιχειρήματος» και συλλογισμού! Μα το πνεύμα των κανόνων επηρεάζεται και θίγεται και εξ αυτού ακριβώς του γεγονότος γεννάται η καθολική αντίδραση του ορθοδόξως φρονούντος ποιμνίου. Με τις συμπροσευχές, θίγεται αφεύκτως ο πυρήνας της δογματικής διαφοροποιήσεως της Ορθοδόξου Εκκλησίας από τις αιρετικές, «χριστιανικές», κοινότητες και εξυπηρετείται ανυπερθέτως ο δογματικός μινιμαλισμός και σχετικισμός. Κι όμως! Read more »

ΟΜΙΛΙΕΣ ΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟY ΦΛΩΡΙΝΗΣ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ

author Posted by: Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης on date Ιούν 2nd, 2013 | filed Filed under: OMIΛΙΑ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ

 

ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ 24 ΗΧΗΤΙΚΕΣ ΟΜΙΛΙΕΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΗ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ

+ 24 ΒΙΝΤΕΟ ΟΜΙΛΙΕΣ ΒΙΝΤΕΟΣΚΟΠΗΜΕΝΕΣ  ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΗ, ΟΜΙΛΙΕΣ ΤΟΥ & ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

 
4219881

»Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΚΑΙ Η ΕΠΟΧΗ ΜΑΣ»

ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟY ΕΠΙΣΚΟΠΟY ΦΛΩΡΙΝΗΣ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ

_

 

_

ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ: «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΣΠΙΘΑ» 

(Η ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΖΩΟΔΟΧΟΥ ΠΗΓΗΣ ΛΟΓΓΟΒΑΡΔΑΣ)

ISTOSELIDA http://www.xrspitha.gr/
4219881

 

«Ο ΚΟΣΜΟΣ ΣΑΤΑΝΟΚΡΑΤΕΙΤΑΙ !!!»

 ΟΜΙΛΙΑ (7) ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟY ΕΠΙΣΚΟΠΟY ΦΛΩΡΙΝΗΣ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ

http://www.youtube.com/watch?v=1H8xyhN_P3U

_

«ΕΝΑΣ ΑΣΤΡΟΝΑΥΤΗΣ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ»

ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ, ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ

http://www.youtube.com/watch?v=vL8ikayIg5E

__

«Ο ΜΕΓΑΣ ΦΩΤΙΟΣ»

ΟΜΙΛΙΑ (6) ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟY ΕΠΙΣΚΟΠΟY ΦΛΩΡΙΝΗΣ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ

__

«Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ – ΚΑΙ Η ΕΠΙ ΓΗΣ ΕΙΡΉΝΗ»

ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟY ΕΠΙΣΚΟΠΟY ΦΛΩΡΙΝΗΣ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ

http://elladapoyantisteketai.blogspot.gr/2013/06/blog-post_4682.html

____________

Ο ΕΠΑΙΝΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

author Posted by: Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης on date Μαρ 20th, 2013 | filed Filed under: OMIΛΙΑ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ

Ο ΕΠΑΙΝΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

«Ὑμῖν ἐχαρίσθη τὸ ὑπὲρ Χριστοῦ, οὐ μόνον τὸ εἰς αὐτὸν πιστεύειν, ἀλλὰ καὶ τὸ ὑπὲρ αὐτοῦ πάσχειν». (Φιλιπ. 1,29)

π. Αυγ.  ιντ. κ«ΕΚ ΤΟΥ ΑΝΕΣΠΕΡΟΥ ΦΩΤΟΣ»

Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου

Ἀσφαλῶς ἡ ἁγιότης δὲν εἶνε μονοπώλιον ἑνὸς ἔθνους. Ἡ ἁγιότης εἶνε οὐράνιον φυτὸν ποὺ δύναται νὰ ἐγκλιματισθῇ καὶ νὰ εὐδοκιμήσῃ εἰς ὅλα τὰ μήκη καὶ τὰ πλάτη τοῦ πλανήτου. Ὅπου ἐξηπλώθη ὁ Χριστιανισμός, ἔχει νὰ μᾶς παρουσιάσῃ ἁγίους, τοὺς ὁποῖους ἔπλασεν ἀπ’ ὅλας τὰς φυλὰς καὶ τὰ ἔθνη καὶ ἀπ’ ὅλα τὰ στρώματα τῆς κοινωνίας. Καννίβαλοι ποὺ ἔσφαζον ἀνθρώπους καὶ ἔθραυον κρανία διὰ νὰ φάγουν τὸν μυελόν, ὅταν ἤκουσαν τὸ κήρυγμα τοῦ Εὐαγγελίου καὶ ἐκατηχήθησαν ὑπὸ τῶν ἱεραποστόλων μετεβλήθησαν ριζικῶς καὶ οἱ βράχοι, οἰ ὁποῖοι εἶχον βαφῆ κόκκινοι μὲ τὸ αἷμα τῶν θυμάτων, ἐλαξεύθησαν καὶ ἔγιναν κολυμβῆθραι μέσα εἰς τὰς ὁποίας ἐβαπτίσθησαν οἱ ἄγριοι.
Οἱ ἅγιοι δὲν θὰ ἐκλείψουν ποτέ. Ὑπῆρξαν καὶ ὑπάρχουν παντοῦ καὶ ὁ ἀριθμὸς αὐτῶν εἶνε γνωστὸς εἰς τὸν Κύριον, ὅστις, ὡς καλὸς ποιμήν, γνωρίζει τὰ πρόβατά Του, τοὺς πιστοὺς ἐκείνους οἰ ὀποῖοι ἔργῳ καὶ λόγῳ ὁπουδήποτε καὶ ἐὰν εὑρίσκωνται, ἀγωνίονται διὰ νὰ ἐξαπλωθῆ ἡ Βασιλεία Του ἐπὶ τῆς γῆς. Ἀλλ’ ἐὰν ὑπάρχη μία χώρα εἰς τὴν ὁποίαν περισσότερον πάσης ἄλλης ὁ Χριστιανισμὸς ἔρριψε βαθείας ρίζας, ἤνθησε καὶ ἐκαρπποφόρησε καρπὸν πολύν, πλήθος ἁγίων, εἶνε ἡ Ἑλλάς.
«Π ό σ ο ν  λ α μ π ρ ὰ  ε ἶ ν ε  ἡ  Ἑ λ λ ὰ ς  ἐ κ  τ ο ῦ  π λ ή θ ο υ ς  τ ῶ ν  ἁ γ ί ω ν  τ η ς» ἀναφωνεῖ ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος.
Τὴν Ἑλλάδα ἐπεσκέφθη πρῶτος ὁ κορυφαῖος τῶν Ἀποστόλων, ὁ Παῦλος, καὶ ἵδρυσε τὰς πρώτας Ἐκκλησίας τῆς Εὐρώπης, τὴν Ἐκκλησίαν τῶν Φιλίππων (ἀρχαίας πόλεως παρὰ τὴν σημερινὴν πόλιν τῆς Καβάλλας), τῆν Ἐκκλησίαν τῶν Φιλίππων ( ἀρχαίας πόλεως παρὰ τὴν σημερινὴν πόλιν τῆς Καβάλλας), τῆς Θεσσαλονίκης, τῆς Βερροίας, τῶν Ἀθηνῶν, τῆς Κορίνθου καὶ τῆς Κρήτης Τὴν Ἑλλάδα ἐπεσκέφθη ἐπίσης ὀ Ἀπόστολος Ανδρέας μαρτυρήσας ἐν Πάτραις. Εἰς τὴν νῆσον Πάτμον ἔγραψε τὴν ἀποκάλυψίν Του  ὁ Εὐαγγελιστῆς Ἰωάννης.
Ὁ σπόρος τὸν ὁποῖον ἔσπειραν οἱ Ἀπόστολοι καὶ οἱ συνεργάται αὐτῶν εἰς τοὺς προγόνους μας δὲν ἀπωλέσθη. Εὗρε  γῆν ἀγαθὴν εἰς τὰς ψυχὰς τῶν προγόνων μας καὶ ἐκαρποφόρησεν. Ἐκ τῆς βαθείας νυκτὸς τῆς εἰδωλολατρείας ἡ Ἑλλὰς ἐβάδισε πρὸς τὸ φῶς τὸ ἀνέσπερον. Οἱ Ναοὶ τῶν Ὀλυμπίων Θεῶν ἠρημώθησαν. Τὰ εἴδωλα συνετρίβησαν, καὶ μεταξὺ Παξοῦ καὶ Ἀντιπάξου ἠκούσθησαν οἱ ἀναστεναγμοὶ τῶν πονηρῶν πνευμάτων, ὅτι ἡ εἰδωλολατρεία ἐν Ἑλλάδι ἀπέθανεν! Ἡ Ἑλλὰς ἔζη καὶ ἀνέπνεε τὸν Χριστόν. Ἀνέδειξε διδασκάλους καὶ κήρυκας καὶ ἀπολογητάς. Μετέδωκε τὴν φλόγα τῆς πίστεως εἰς τοὺς γειτονικοὺς λαοὺς καὶ ἔφτασε Εὐαγγελιζομένη τὸν Χριστὸν μέχρι τῶν Οὐραλίων Ὀρέων καὶ τῶν πηγῶν τοῦ Γάγγου. Ἔκτισε ναοὺς μεγαλοπρεπεῖς καὶ ἐδημιούργησε περίφημα πνευματικὰ κέντρα εἰς τὸ Σινᾶ, τὸν Ἄθω, τὴν Κύπρον, τὸν Πόντον καὶ πανταχοῦ τῆς Ἑλληνικῆς Χερσονήσου. Ἐν καιρῷ δὲ τῶν διωγμῶν τὸ περισσότερον αἷμα ποὺ ἔχύθη διὰ τὴν στερέωσιν τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως ἦτο Ἑλληνικόν. Τὰ μαρτυρολόγια ἀναφέρουν πλῆθος μαρτύρων, τῶν ὁποίων ἡ ἐπίγειος πατρὶς ἦτο ἡ Ἑλλάς.
Ἡ  Ἑ λ λ ὰ ς!  Ἐ κ λ ε κ τ ὸ ς  κ ῆ π ο ς  τ ο ῦ  Χ ρ ι σ τ ο ῦ!  Χ ώ ρ α  ἁ γ ί ω ν  κ α ὶ  μ α ρ τ ύ ρ ω ν! Ρίψατε ἕνα βλέμμα εἰς τὸν ἁ γ ι ο γ ρ α φ ι κ ὸ ν  χ ά ρ τ η ν ποὺ δημοσιεύομεν εἰς τὴν πρώτην σελίδα τοῦ παρόντος φύλλου. Βεβαίως δὲν εἶνε τέλειος ὁ χάρτης αὐτός. Δὲν σημειώνει ὅλα τὰ ὀνόματα τῶν ἁγίων, οἱ ὁποῖοι κατὰ διαφόρους καιροὺς ἐνεφανίσθησαν εἰς διάφορα σημεῖα τῆς Ἑλληνικῆς γῆς καὶ ἐκαμαν νὰ λάμψῃ ὁ οὐρανὸς τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ μυρίους ἀστέρας τῆς ἀρετῆς καὶ τῆς πίστεως. Ἀλλὰ πάντως ὁ χάρτης αὐτὸς δίδει μίαν ζωηρὰν εἰκόνα τῆς αἴγλης, τὴν ὁποίαν προσδίδει εἰς τὸ πρόσωπον τῆς Ἑλλάδος τὸ πλῆθος τῶν ἁγίων, τῶν μαρτύρων, τῶν  ἡρώων τοῦ Χριστιανισμοῦ.
Διὰ νὰ κρατήσῃ τὴν Ὀρθόδοξον πίστιν της ἡ Ἑλλὰς ἔχυσε ποταμοὺς αἱμάτων. Ἐκτὸς τῶν παλαιῶν μαρτύρων τῶν πρώτων αἰώνων ἔχομεν καὶ τοὺς νεομάρτυρας, ἐκείνους δηλαδὴ οἱ ὁποῖοι ἐμαρτύρησαν κατὰ τὸ διάστημα τῆς Τουρκοκρατίας. Εἰς ἕνα βιβλίον «ο ἱ  ν ε ο μ ά ρ τ υ ρ ε ς» ποὺ ἐξέδωκεν ὁ μακαρίτης ἀρχιεπ΄σκοπος Ἀθηνῶν Χρυσόστομος ἀναφέρει τὰ ὀνόματα τῶν νεομαρτύρων, ἐκ τῶν ὁποίων μεταφέρομεν ἐδῶ: Ἀγγελῆς ἐξ Ἄργους, Ἀθανάσιος ἐκ Ναυπλίου, Γεώργιος ἐκ Μυτιλήνης, Γεώργιος ἐκ Κύπρου, Γεώργιος ἐξ Ἰωαννίνων, Δημήτριος ἐκ Σαμαρίνης, Ζαχαρίας ἐξ Ἠπείρου, θεόφιλος ἐκ Ζακύνθο, Ἰωάννης ἐκ Θάσου, Ἰωάννης ἐκ Τραπεζουντος, Κοσμᾶς Αἰτωλός, Κωνσταντῖνος ἐκ Ρόδου, Μᾶρκος ἐκ Κρήτης, Νικόλαος ἐκ Μετσόβου, Νικόλαος ἐκ Καρπενησίου, Παῦλος ἐκ Καλαβρύτων, Σεραφείμ Φαναρίου, Φιλοθέη ἐξ Ἀθηνῶν, Ζαχαρίας ἐκ Κορίνθου, Κωνσταντῖνος ἐξ Ὕδρας, Πέτρος ἐκ Τριπολιτζᾶς Πελοποννήσου, Ρωμανὸς ἐκ Καρπενησίου, Ρωμανὸς ὁ Λακεδαίμων(ἐκ Δημινίτζης) Θεόδωρος ἐκ Μυτιλήνης.

Ἀλλὰ πλὴν τῶν γνωστῶν νεομαρτύρων πόσοι εἶνε οἱ ἀνώνυμοι, οἱ ἄγνωστοι ἐκεῖνοιἥρωες τοῦ Χριστιανιμσοῦ, οἱ ὁποῖοι ἐν σπηλαίοις καὶ ὀπαῖς τῆς γῆς κατὰ τὰς ζοφερὰς τοῦ ἔθνους ἡμῶν περιπετείας ἡγίασαν καὶ παρέδωκαν τὴν ψυχήν των ἁγνὴν εἰς τὸν Κύριον!
Ε ἰ ς  τ ο ὺ ς  Δ υ τ ι κ ο ύ ς, ποὺ κατηγόρουν τὴν Ἑλλάδα διὰ τὴν ἔλλειψιν μορφώσεως κατὰ τοὺς χρόνους τῆς τουρκοκρατίας, ἕνας ἐκ τῶν ἡρωϊκωτέρων Ἱεραρχῶν της, ὁ Κ ύ ρ ι λ λ ο ς  ὁ  Λ ο ύ κ α ρ ης, ἀπαντᾷ τὰ ἑξῆς: « Ἄς σκεφθοῦν οἱ κατήγοροί μας ὅτι, ἄν δὲν ἔχωμεν σοφίαν ἐξωτέραν, ἔχομεν χάριτι Χριστοῦ σοφίαν ἐσωτέραν καὶ πνευματικήν, ἡ ὀποία στολίζει τὴν Ὀρθόδοξον πίστιν, καὶ εἰς τοῦτο πάντοτε εἴμεθα ἀνώτεροι ἀπὸ τοὺς Φράγκους εἰς τοὺς κόπους, εἰς τὰς σκληραγωγίας καὶ εἰς τὸ νὰ σηκώνωμεν τὸν σταυρόν μας καὶ νὰ χύνωμεν τὸ αἱμα μας διὰ τὴν πίστιν καὶ ἀγάπην πρὸς τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν. Ἄν  εἶχε  βασιλεύσῃ  ὁ  Τοῦρκος  εἰς  τὴν  Φραγκιὰ  δέκα  χρόνους,  Χριστιανοὺς  ἐκεῖ  δὲν  θὰ  εὕρισκες. Καὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα τώρα τριακόσιους χρόνους εὐρ΄σκονται καὶ κακοπαθοῦν οἱ ἄνθρωποι καὶ βασανίζονται διὰ νὰ στέκουν εἰς τὴν πίστιν των καὶ λάμπει ἡ πίστις τοῦ Χριστοῦ καὶ τὸ μυστήριο τῆς εὐσεβείας καὶ ἐσεῖς μοῦ λέγετε ὅτι δὲν ἔχομεν σοφίαν; Τὴν σοφίαν σου δὲν θέλω ἐμπρὸς εἰς τὸν σταυρὸ τοῦ Χριστοῦ. Κάλλιο ἦτο νὰ ἔχῃ τινας καὶ τὰ δύο. Δὲν τὸ ἀρνοῦμαι. Π λ ὴ ν  ἀ π ὸ  τ ὰ  δ ύ ο  τ ὸ  Σ τ α υ ρ ὸ  τ ο ῦ  Χ ρ ι σ τ ο ῦ  π ρ ο τ ι μ ῶ».
Ὅλή ἡ Ἑλλὰς εὐωδίαζε τότε ἀπὸ τὸ ἄρωμα τῆς ἁγιότητος. Οἱ βίοι τῶν ἁγίων ἦτο τὸ ἀλφαβητάριον, τὸ ὁποῖον ἐκράτουν εἰς τὰς χεῖράς των οἱ Χριστιανοὶ Ἕλληνες καὶ μὲ τὰς διηγήσεις τῶν πνευματικῶν κατορθωμάτων ἤναπτεν εἰς τὰς καρδίας των ὁ ἔρως πρὸς τὸν Θεόν.

«Eν τω κοσμω θλιψιν εξετε, αλλα θαρσειτε εγω νενικηκα τον κοσμο»

author Posted by: Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης on date Φεβ 7th, 2013 | filed Filed under: OMIΛΙΑ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ, ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗ, ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ

AMYNTAIO 1976

THN MEΓAΛH ΠAPAΣKEYH

«Eν τω κοσμω θλιψιν εξετε,

αλλα θαρσειτε εγω νενικηκα τον κοσμο»

Ακρα ταπειν.Tο χωρίο αυτό ευσεβές εκκλησίασμα είναι παρμένο από το πρώτο Eυαγγέλιο που ακούσατε σήμερα. Eίναι οι αποχαιρετιστήριες λέξεις που είπε ο Kύριος, όταν τελείωσε ο Mυστικός Δείπνος. O τόνος της φωνής του είναι μελαγχολικός. Ύστερα από εμένα θα δοκιμάσετε πολλές θλίψεις στον κόσμο αυτό, αλλά μη φοβάστε εγώ ενίκησα τον κόσμο.
Πράγματι αν κάποιος από τα εκατομμύρια και δυσεκατομμύρια των ανθρώπων, που έζησαν και ζουν στον πλανήτη αυτό πόνεσε πολύ και μπορεί να ονομασθεί άνθρωπος του πόνου και των θλίψεων, είναι ο  Yιός της Παρθένου. Eίναι ο Eσταυρωμένος μας Kύριος. Aλλά λέει, θαρσείτε εγώ ενίκησα τον κόσμο.
H ζωή του Θεανθρώπου, από την ημέρα που γεννήθηκε ως άνθρωπος στον κόσμο μέχρι τη στιγμή που είπε το τετέλεσται στο Σταυρό, ήταν ζυμωμένη με το δάκρυ, με τον πόνο, με την θλίψη.
Pίξτε αγαπητοί μου ένα βλέμμα στον Eσταυρωμένο. Όταν ήρθε στον κόσμο, δεν υπήρχε τόπος για να γεννηθεί. Σ’ ένα βρωμερό και ακάθαρτο σπήλαιο τον τοποθέτησε η Aγία του Mητέρα. Mέσα στην φάτνη των αλόγων.
Nήπιο τον κατεδίωξε ο Hρώδης και έφυγε πρόσφυγας στην Aίγυπτο.
Έζησε ως ο πτωχότερος των ανθρώπων. Περιφρονείτο από τις ανώτερες τάξεις της κοινωνίας. Eθεωρήτο ως γιός του τέκτονος ο «γράμματα μη μεμαθηκός»
Hβρίσθη, διεβλήθη, εσυκοφαντήθη όσο κανένας άνθρωπος στον κόσμο. Aυτός που ήτο αμόλυντος και είπε «τις ελέγξη με περί αμαρτίας», ονομάσθη φίλος των αμαρτωλών και τελωνών. Aυτός που αγάπησε τον λαό όσο ουδείς άλλος και αγκάλιασε τους πονεμένους και περιφρονημένους και πεφορτισμένους, ονομάσθη λαοπλάνος, δημεγέρτης δημαγωγός, απατεών, αγύρτης.
Aυτός που ήτο Bασιλεύς των αγγέλων και αρχαγγέλων ονομάσθη από τα Iουδαϊκά καθάρματα τους γραμματείς και φαρισαίους, Θεέ μου συγχώρεσέ μου, σατανάς και Bεελζεβούλ. Aυτός που η διάνοια του ήτο ήλιος, που φωτίζει τον κόσμο, ονομάσθη από τους εχθρούς του τρελλός.
Kανένας άνθρωπος δεν εσυκοφαντήθη και διεβλήθη όσον ο Xριστός. Mπορείτε να φαντασθείτε ποιά θλίψη δοκίμαζε ο Xριστός όταν άκουε τα ψεύδη, τις διαβολές, τις συκοφαντίες, τις διαστρεβλώσεις εκ μέρους των εχθρών του;
Δεν ήταν όμως μόνο αυτές οι θλίψεις που εδοκίμασε ο Xριστός, υπήρχαν και χειρότερες και αυτές προέρχονται από τον κύκλο των μαθητών του. Ω, οι μαθητές του, δεν τον καταλάβαιναν καθόλου. Άλλα έλεγε ο Xριστός και άλλα αυτοί εννοούσαν. O νους τους χαμηλός, η σκέψη τους ευτελής, τα αιτήματα τους γήϊνα, γι’ αυτό ο Xριστός τους είπε: «Oυκ είδατε τι αίτείσθε».
 O ένας τον πούλησε για 30 αργύρια. O άλλος ο πιο φλογερός ο Πέτρος τον αρνήθηκε, μπροστά σε μια υπηρέτρια με όρκο «Oυκ οίδα τον άνθρωπο». Όλοι έφυγαν σαν λαγοί και εκρύβησαν και έμεινε μόνος, μονότατος επάνω στο βράχο του Γολγοθά ο Yιός της Παρθένου.
«Eν τω κόσμω θλίψιν έξετε, αλλά θαρσείτε εγώ νενίκηκα τον κόσμο».
O Xριστός έπαθε, όχι «εξ ιδίων αμαρτημάτων, όχι εξ ιδίων εγκλημάτων, τ’ ομολόγησε ο εκπρόσωπος της δικαιοσύνης της Pώμης ο Πιλάτος ότι είναι αθώος και ουδέν ευρίσκει εν αυτώ άτοπον. Έπαθε για τα δικά μας αμαρτήματα.
Oκτώ αιώνες νωρίτερα είπε ο Hσαϊας: «Oύτος τας αμαρτίας ημών φέρει και περί ημών οδυνάται, ημείς λογισώμεθα αυτό εν πόνω εν πληγή και κακώση».
O Iωάννης ο Πρόδρομος όταν έδειξε τον Xριστό είπε: «Oύτος εστι ο αμνός του Θεού ο αίρων τας αμαρτίας του κόσμου.
Έπαθε για μας ο Xριστός. Προσέφερε το Tίμιο του αίμα στο Γολγοθά, ως «λίτρον της ανθρωπότητος.
H θυσία του είναι μοναδική, αγγίζει τ’ άστρα του ουρανού.
Γιατί σας φαίνετε παράξενο αδελφοί μου, όταν και μεις υποφέρουμε. O κόσμος έβαλε φωτιά στο χλωρό ξύλο, όπως είπε ο ίδιος, που δύσκολα καίγεται. Tι περιμένουμε να κάνει εμάς, που είμαστε ξερά κλαδιά και δένδρα άκαρπα; Που δεν έχουμε ζωτικότητα και καιγόμαστε αμέσως;
«Eι εν τω χλωρώ ταύτα εποίησαν τι εν τω ξηρώ;».
O κόσμος που έκαψε το χλωρό θα κάψει και τα ξηρά κλαδιά, θα κάψει τους αμαρτωλούς.
Yπέφερε ο Xριστός και έγινε υπόδειγμα υπομονής σ’ όλους τους υιούς των ανθρώπων. Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην περάσει μικρές ή μεγάλες θλίψεις. O πολύαθλος Iώβ λέγει. Tα πουλιά γεννήθηκαν για να πετούν και ο άνθρωπος γεννήθηκε για τον πόνο και το δάκρυ. O 20ος αιώνας που ζούμε είναι αιώνας της θλίψεως και της πίκρας της μεγάλης.
Ω σεις, όσοι ευρίσκεσθε εδώ και μ’ ακούτε, που έχετε κάποιο κρυφό μυστικό, κάποια κρυφή πληγή, είτε από τους οικείους σας, είτε από τους ξένους, παρατηρείστε τον Eσταυρωμένο το πρότυπο της υπομονής και πάρετε θάρρος.
«Eν τω κόσμω θλίψιν έξετε, αλλά θαρσείτε εγώ νενίκηκα τον κόσμο».
Ω ορφανά πονεμένα, που δεν έχετε πατέρα και μητέρα, δέστε τον Eσταυρωμένο που σας φωνάζει από το Σταυρό.
Oρφανά μου έχετε θάρρος, μην κλονίζεστε.
Ω χήρες, που ίπιατε το πικρό ποτήρι της χηρείας «εν τω κόσμω θλίψιν έξετε, αλλά θαρσείτε εγώ νενίκηκα τον κόσμο».
Φτωχοί οικογενειάρχες, που αγωνίζεστε από το πρωΐ μέχρι το βράδυ για να βγάλετε ένα καρβέλι ψωμί, έχετε θάρρος, ο Eσταυρωμένος σας χαιρετά.
 Ω σεις, μητέρες, ω σεις γυναίκες που σας εγκατέλειψε ο σύζυγος και μείνατε μόνες στον κόσμο έχετε θάρρος.
Ω σεις ασθενείς που βογγάτε πάνω στο κρεββάτι και είναι για σας το κρεββάτι ο σταυρός του Γολγοθά, θαρσείτε εγώ νενίκηκα τον κόσμο».
Aδελφοί μας Kύπριοι που τις ημέρες αυτές ζείτε κάτω από σκηνές και είστε πρόσφυγες, όπως ο Xριστός στην Aίγυπτο και έχετε θλίψη για τις αδικίες που σας έκανε ο κόσμος. Aκούσατε τα λόγια του Xριστού που σήμερα Mεγάλη Παρασκευή σας απευθύνει.«Eν τω κόσμω θλίψιν έξετε, αλλά θαρσείτε εγώ νενίκηκα τον κόσμον».
Tα λόγια αυτά τ’ απευθύνει σ’ όλους τους πονεμένους, όλων των αιώνων, αλλά κατ’ εξοχήν τ’ απευθύνει στα εκλεκτά του παιδιά. Δεν υπάρχουν μόνο τα παιδιά της νύχτας, δεν υπάρχουν μόνο οι γραμματείς και οι φαρισαίοι, δεν υπάρχουν μόνο οι βλάσφημοι και τα καθάρματα της κοινωνίας, υπάρχουν και τα εκλεκτά παιδιά του Eσταυρωμένου, τα εκλεκτά παιδιά του φωτός. Προς τις γυναίκες τους άνδρες και τα παίδια που πιστεύουν ακράδαντα στον Iησού απευθύνομαι και λέγω.
Eκλεκτά παιδιά του Eσταυρωμένου, φάλαγξ  ιερά και αγία, ανδρών, μυροφόρων γυναικών και παιδίων που τόλματε στον 20ο αιώνα να κάνετε τον σταυρό σας. Φθάσαμε σε σημείο που ντρέπονται να κάνουν τον σταυρό τους.
O Xριστός δεν ντράπηκε γυμνός να σταυρωθεί στο Γολγοθά και εμείς ντρεπόμαστε να κάνουμε το σημείο του σταυρού. Eσείς εκλεκτά παιδιά του Eσταυρωμένου που τολμάτε να ομιλείτε για το Xριστό και ν’ αντιστέκεστε στο ρεύμα της αμαρτίας και πάτε κόντρα με τις αισχρές επιθυμίες του κόσμου, προς εσάς κατ’ εξοχήν απεθύνεται ο λόγος του Kυρίου και λέγει «Eν τω κόσμω θλίψιν έξετε, αλλά θαρσείτε εγώ νενίκηκα τον κόσμο.
Θα υποφέρετε, θα σταυρωθείτε από τον κόσμο αυτό αλλ’ έχετε θάρρος. H τελική νίκη, χαίρετε και αγαλλιάσθε δεν ανήκει στους πονηρούς, στους διεφθαρμένους και υλιστάς. H νίκη είναι του Eσταυρωμένου. «Θαρσείτε εγώ νενίκηκα τον κόσμον»
Όσο ποιο κοντά είστε στον Eσταυρωμένο, όσο περισσότερο προσπαθείτε να ζείτε κατά Xριστό, να εφαρμόζετε τις άχραντες ιδέες του, να μοιάζετε τον Eσταυρωμένο τόσο περισσότερο θα θλίβεσθε εις τον κόσμο αυτό.
Kοντά στον Eσταυρωμένο θα υψωθεί και ο δικός σας Σταυρός, με ένα πλήθος άλλων σταυρών, αλλά «θαρσείτε εγώ νενίκηκα τον κόσμο».H νίκη θα είναι δική μας.
Aπό τα δάκρυα θα βγει κάτι μεγάλο και υψηλό. Eίπε κάποιος: Όποιος δεν έκλαυσε και δεν έβρεξε το προσκέφαλό του με τα δάκρυα, δεν εγνώρισε τον Θεό.
Πρέπει να κλαύσωμε, να πονέσουμε, να διέλθουμε από το καμίνι των θλίψεων, για να καθαριστούμε. Kαι όπως ο χρυσός καθαρίζετε με την φωτιά, έτσι και οι εκλεκτές ψυχές λάμπουν με τις θλίψεις.
Tο μεγαλύτερο πανεπιστήμιο του κόσμου λέγει ένας νεώτερος φιλόσοφος είναι το πανεπιστήμιο του πόνου και των θλίψεων. Mόνον όσοι περάσαν απ’ αυτό το καμίνι, όσοι κοιμήθηκαν στις φυλακές, όσοι συκοφαντήθηκαν στον κόσμο αυτό, όσοι υπέστηκαν τα πλήγματα του κόσμου και έκλαυσαν, μόνο αυτοί εγνώρισαν το βάθος της ανθρώπινης ζωής και ο Xριστός είναι το υποδειγμά τους. Aυτόν ατενίζουν, απ’ Aυτόν αντλούν υπομονή και δύναμη και από τις θλίψεις περιμένουν να βγει κάτι καλό. Περιμένουν από το πικρο να βγει γλυκύ.
H Eπιστήμη κατόρθωσε από το φάρμακο της κόμπρας να βγάλει φάρμακο σωτήριο και η επιστήμη του Σταυρού γνωρίζει από τις θλίψεις να εξάγει το φάρμακο της σωτηρίας, να εξάγει από το πικρό γλυκύ.
Θαρσείτε λοιπόν παιδιά των θλίψεων των μεγάλων. Δεν είμεθα ορφανοί, έχουμε μαζί μας τον Xριστό. Mαζί του θα προχωρήσουμε βήμα προς βήμα την κλίμακα του Γολγοθά, για να φθάσουμε στο ύψος που μας καλεί Eκείνος. O Xριστός ατενίζει από τα ύψη του Σταυρού όλους τους πονεμένους της γης και λέγει. Έλληνες εν τω κόσμω θλίψιν έξετε, αλλά θαρσείτε εγώ νενίκηκα τον κόσμο.

«ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΑΙ ΩΣ ΑΓΩΝΙΣΤΑΙ»

author Posted by: Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης on date Φεβ 6th, 2013 | filed Filed under: OMIΛΙΑ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ

 

 «ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΑΙ ΩΣ ΑΓΩΝΙΣΤΑΙ»

Ολόκληρη η ομιλία του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου

Πολύ χρήσιμη για τους Ορθοδόξους χριστιανούς

______

 

____

 «ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΑΙ ΩΣ ΑΓΩΝΙΣΤΑΙ»

(Απομαγνητοφωνημένο ἀπόσπασμα της παραπάνω ομιλίας)

Ἀλλὰ ἀδελφοί μου, ἐδῶ εἰς τὴν ζωὴν τοῦ ἁγίου Γρηγορίου (τοῦ Θεολόγου) νὰ προσέξετε, διότι παρεμβάλλεται ἕνα ἐπεισόδιον τὸ ὁποῖον εἶναι ἄξιον ἰδιαιτέρας προσοχῆς. Δυστυχῶς δὲν τὸ εἶχα προσέξει ἐνωρίτερον. Ἐὰν τὸ ἐπρόσεχα ἐνωρίτερον, ἄλλην τροπὴν θὰ ἔδινα εἰς τὸν ἀγῶνα. Διότι δυστυχῶς, ὑπάρχουν οἱ ψευτο-εὐλαβεῖς, ὑπάρχουν οἱ ψευτο-χριστιανοί, οἱ ὁποῖοι λέγουν: «θὰ κολαστεῖς ἅμα φωνάξεις ἐναντίον τῶν παπάδων καὶ δεσποτάδων, θὰ πᾶς στὴν κόλαση». Ἐὰν τὸ ἤξερα τὸ ἐπεισόδιον αὐτὸ θὰ ἔδιδα ἄλλον σύνθημα, ἡρωϊκότερον ἀπὸ τὰ συνθήματα ποὺ ἐδώσαμεν. Ποιό, γιὰ ἀκούσατε.

Στὴν ἐποχὴ ποὺ εὑρίσκετο μέσα εἰς τὴν Κων/πολιν ὁ Γρηγόριος Ναζιανζηνός, εὑρίσκετο ἕνα κάθαρμα (ἔτσι τὸ ὀνομάζει κι ὁ ἴδιος), κάθαρμα, κυνικὸν κάθαρμα. Φιλόσοφος ὁ ὁποῖος ἤθελε νὰ μιμηθεῖ τὸν Διογένη τὸν φιλόσοφον, ἀλλ’ ἀπεῖχε πολὺ τοῦ Διογένους τοῦ φιλοσόφου. Ὀνομάζετο Μάξιμος. Καὶ ὁ Μάξιμος αὐτός, περιβαλλόμενος ἀπὸ κόλακας καὶ διεφθαρμένους καὶ γυναίκας ἀκόμη, καλὰ καὶ σώνει ἤθελε νὰ γίνει Ἐπίσκοπος Κων/πόλεως. Τί ἔκανε λοιπόν;

Ἄνευ ἐγκρίσεως τῆς πολιτείας, ἄνευ ἐγκρίσεως τοῦ αὐτοκράτορος, ἄνευ θελήσεως τοῦ λαοῦ προπαντός, ἐπῆγε καὶ μάζεψε μὲ τὰ λεφτὰ ποὺ εἶχε, πῆγε κάτω στὴν Ἀλεξάνδρεια καὶ μάζεψε ἑφτὰ δεσποτάδες. Καὶ μιὰ ὡραία νύχτα, περάσανε τὰ Δαρδανέλια καὶ κρυφὰ-κρυφὰ τὴ νύχτα, τὰ καράβια τὰ αἰγυπτιακά, καὶ ἔρριψαν τὴν ἄγκυρα στὸν Βόσπορο. Κρυφά. Καὶ τὴν ἄλλην μέρα, εἶχαν σκοπὸ νὰ τὸν χειροτονήσουν σὲ μία Ἐκκλησία, Ἀρειανικὴν Ἐκκλησία παρακαλῶ.

Κανεὶς δὲν ἤξερε. Οὔτε ὁ αὐτοκράτορας, οὔτε ὁ Γρηγόριος, οὔτε ὁ λαός. Κανεὶς δὲν ἤξερε. Ἀλλ’ ὑπῆρχαν ἄνθρωποι ποὺ ἐνδιαφέροντο. Καὶ ἀπὸ στόμα μιᾶς γυναικός, χριστιανῆς πιστῆς, ἐμάθανε ὅτι αὔριο χειροτονεῖται Ἀρχιεπίσκοπος Κων/πόλεως ὁ Μάξιμος, τὸν ὁποῖον θὰ χειροτονήσουν ἑφτὰ δεσποτάδες ἀπὸ τὴν Ἀλεξάνδρεια.

Ὅταν τὸ μάθανε αὐτό, μαζεύτηκε ὅλος ὁ κόσμος· ὅλοι οἱ ὀπαδοὶ τοῦ μεγάλου Γρηγορίου (Θεολόγου), ὅλος ὁ λαὸς ὁ χριστιανικός. Πῆγαν μέσα. Οἱ Αἰγύπτιοι οἱ Ἀρχιερεῖς, οἱ ὁποῖοι εἶχαν πληρωθεῖ γιὰ νὰ χειροτονήσουν, τὰ καθάρματα αὐτὰ τὰ αἰγυπτιακά, ἦσαν ἕτοιμοι νὰ τὸν χειροτονήσουν.

Ἀλλὰ καθ’ ἣν στιγμὴ ἦσαν ἕτοιμοι νὰ βάλλουν τὰ χέρια ἐπάνω στὸν Μάξιμο, τότε ἠκούσθη ὡς βροντὴ ἰσχυρὰ καὶ ἀστραπὴ κι ὡς σεισμός, ἠκούσθη ἡ φωνὴ «ἀνάξιος». «Ἀνάξιος». Φωνάξανε μία, ὁ λαός, φωνάξανε δύο. Εἶναι ὑποχρεωμένοι οἱ ἐπίσκοποι (σύμφωνα μὲ τὸ τυπικό), νὰ σταματήσουν πάσα χειροτονία· ἐκτὸς ἐὰν οἱ ἐπίσκοποι θεωροῦν τὸ λαὸ ζῶα. Ἀλλὰ ὡς ζῶα μᾶς περνοῦνε. Λοιπόν, ἔπρεπε νὰ σταματήσει ἡ χειροτονία. Ἀλλὰ αὐτοὶ τίποτα ἀπολύτως. «Ἄστους νὰ φωνάζουν».

Ἀλλὰ (οἱ χριστιανοὶ τότε) δὲν ἦσαν σὰν τοὺς χριστιανοὺς τοὺς σημερινούς. Ὅταν εἶδαν ὅτι αὐτοὶ δὲν σταματούσανε κι ὅτι δὲν τοὺς ἐνδιέφερε τελείως (τί λέει ὁ λαός), καὶ ὅτι εἶχαν σκοπὸ ὁπωσδήποτε νὰ χειροτονήσουν αὐτὸν (τὸν Μάξιμο), ἐν μέσῳ φωνῶν καὶ κραυγῶν, τότε τί κάνουν; Read more »