Αυγουστίνος Καντιώτης



Archive for the ‘ΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΕΝΟΣ ΑΓΓΕΛΟΥ’ Category

«Το Περασμα ενος αγγελου» ΠΡΟΛΟΓΟΣ (Οσες φορες ως διακονος, αρχιμανδριτης ή επισκοπος ο Αυγουστινος Καντιωτης συγκρουστηκε με εξουσιες και καταστασεις, δικαιωθηκε παντοτε ιστορικα)…, Η ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ

author Posted by: Επίσκοπος on date Σεπ 30th, 2020 | filed Filed under: ΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΕΝΟΣ ΑΓΓΕΛΟΥ

«ΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΕΝΟΣ ΑΓΓΕΛΟΥ», σελ. 9-12

Βιβλίου γραμμένο ἀπὸ τὸν θεολόγο Λάζαρο Τσακιρίδη

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Περασμα αγγελου int

Ὅσες φορὲς ὡς διάκονος, ἀρχιμανδρίτης ἤ ἐπίσκοπος ὁ Αὐγουστῖνος Καντιώτης συγκρούστηκε μὲ ἐξουσίες καὶ καταστάσεις, δικαιώθηκε πάντοτε ἱστορικά.

Τὸν κατηγόρησαν γιὰ ἀκρότητα καὶ φανατισμό. Ὅμως ἀκόμη καὶ οἱ ἐχθροί του ὁμολογοῦν καὶ παραδέχονται τὴ σταθερὴ ὀρθόδοξη πίστη του, τὴν ἀταλάντευτη ἠθική του, τὴ δυναμικὴ παλικαριά του καὶ τὴ βαθιὰ ἀνθρωπιά του.
Ὅλοι παραδέχονται ὅτι πιστεύει πολὺ καὶ δὲν πουλάει αὐτὸ ποὺ πιστεύει. Στοὺς ἀγῶνες του πιάνει τὰ ἄκρα γιὰ νὰ ἐπιτύχει τὰ μέσα.
Πολλοὶ ἀντιεκκλησιαστικοὶ καὶ ἐκκλησιαστικοὶ τῆς ἐλὶτ μπορεῖ νὰ τὸν βλέπουν μὲ ἄλλο πρῖσμα. Ὅμως ὁ ὑποφαινόμενος εἶδα τὸν Καντιώτη μὲ τὸ δικό μου βλέμμα. Ἀλλὰ καὶ τὸ χρῶμα τοῦ ἡλίου τὸ βλέπουμε ἀνάλογα μὲ τὸ χρῶμα τῶν γυαλιῶν ποὺ φορᾶμε.
Ἐγὼ τὸν εἶδα μὲ τὰ γυαλιὰ τοῦ ἐπαρχιώτη καὶ ὄχι μὲ τὰ ὑπεροπτικὰ γυαλιὰ τῆς ἐλὶτ καὶ διδάχθηκα πολλὰ ἀπὸ αὐτὸν ὅπως καὶ ἀπὸ τοὺς ἁγιορεῖτες πατέρες ἀργότερα. Θαυμάζω τὴν αὐθόρμητη ὁρμητικότητά του ποὺ δὲν μπόρεσε νὰ λουστράρει κανένα παρασκήνιο καὶ καμιὰ σκοπιμότητα. Δὲν μπορῶ νὰ φαντασθῶ τὸν Καντιώτη χωρὶς τοὺς ἐκρηκτικοὺς κεραυνούς του καὶ τὶς ἐγερτήριες σάλπιγγες, ὅπως δὲ θὰ μποροῦσα νὰ φαντασθῶ τὸν Καραϊσκάκη χωρὶς τὴν ἀνυπότακτη δεικτικότητα κατὰ τῶν μετασχηματισμένων κοτζαμπάσηδων.
Μὲ συγκινεῖ βαθύτατα ἡ θέα ἑνὸς ἀσπρομάλλη ἀγωνιστὴ γέροντα. Αἰσθάνομαι δέος μπροστὰ σὲ παπὰ ἤ καλόγηρο ποὺ μὲ παλιὸ καὶ τριμμένο τὸ ράσο, θυσία προσφέρθηκε στὸ ἱερὸ καὶ στὴν ἔρημο κρατώντας στὸ πάθος σταυρὸ ματωμένο κι ὄχι χρυσό, στὰ κουρασμένα του χέρια, σὲ κάθε λιθόστρωτο Γολγοθᾶ καὶ σὲ κάθε ἀκριτικὸ κάστρο τῆς Ὀρθόδοξης Ρωμιοσύνης.
Καὶ συγχύζομαι σύγκορμα ὅταν αὐτὸν τὸν παπὰ τὸν κτυπᾶνε οἱ πρίγκηπες μετασχηματιζόμενοι ἀπὸ σουλτάνοι σὲ βασιλιάδες καὶ ἀπὸ χοτζάδες σὲ Χριστεπώνυμους δυνάστες τῆς Ἐκκλησίας ποὺ καθηλώνουν, γιὰ νὰ πνίξουν φωνὲς καθαρές.
Καὶ δακρύζω σὰν βλέπω καλόγηρο, στῆς ἐρημιᾶς του τὰ βράχια, μὲ προσευχῆς κομποσχοίνια τὰ οὐράνια νὰ ψάχνει καὶ οἱ δαίμονες ἄγριοι τὸν κτυποῦν ἀνελέητα, τὰ φτερὰ τοῦ ἀγγέλου νὰ σπάσουν γιὰ νὰ πνίξουν στὴν ὕλη τὸ οὐράνιο πνεῦμά του.
Κι ὅταν ἄκαπνοι ὄψιμοι στρέφονται τιμηταί τους καὶ κριταὶ ἀπερίσκεπτοι ποὺ ποτέ τους δὲ γεύτηκαν τὴ δικής τους ὀδύνη, ὅλους αὐτοὺς τοὺς ρωτῶ μὲ περίσκεψη.
– Τί γνωρίζετε σεῖς ἀπὸ σταύρωμα; Γιατί δὲ μᾶς δείχνετε τώρα τὸ δικό σας μαρτύριο; Κελαηδᾶτε σὰν τζίτζικες στὴ σκιὰ βολεμένοι.

Ἡ πόλη τῆς Κατερίνης

Σύμφωνα μὲ μιὰ παλιὰ παράδοση ἡ Κατερίνη πῆρε τὸ ὄνομά της ἀπὸ παλιοὺς κατοίκους ποὺ ἦρθαν ἀπὸ τὸ Σινᾶ ἤ ποὺ εἶχαν ἐπικοινωνία μὲ τὴν Ἱερὰ Μονὴ τῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης τοῦ Σινᾶ.
Βέβαια τὰ πρῶτα ἱστορικὰ ἀρχεῖα δὲν βρίσκονται. Εἶναι ὅμως σίγουρο ὅτι ἡ πόλη ἔλαβε τὸ ὄνομα τῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης, ἡ ὁποία λεγόταν καὶ Αἰκατερίνα καὶ Κατερίνα.
Αὐτὸ τὸ ἀποδεικνύει καὶ ἡ ἀρχαιότερη, ἡ πρώτη ἐκκλησία τῆς πόλεως ἡ ὁποία ἔχει τὸ ὄνομα τῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης.
Ἀπὸ τὰ παλιὰ χρόνια ἡ πόλη ὀνομαζόταν Αἰκατερίνη. Ὀνομαζόταν καὶ Κατερίνα. Ἕνα τεκμήριο αὐτῆς τῆς ὀνομασίας εἶναι ὅτι στὸ σιδηροδρομικὸ σταθμὸ Κατερίνης ἀπὸ παλιὰ ἔγραφε Κατερίνα. Ἀγρότερα ἐπεκράτησε ἡ ὀνομασία Κατερίνη. Read more »

ΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΕΝΟΣ ΑΓΓΕΛΟΥ «Πως ειδα τον π. Αυγουστινο Καντιωτη απο κοντα, οταν το 1961 σαν αγγελος εμφανιστηκε στην Κατερινη & σαρωσε δυναμικα με τους πνευματικους κεραυνους τα παρασκηνια που προωθουσαν & καλυπταν την προκλητικα οργανωμενη πορνεια & σωματεμπορια» (Βιβλιο γραμμενο στην Κατερινη 1995, απο τον θεολογο Λαζαρο Τσακιριδη)

author Posted by: Επίσκοπος on date Σεπ 29th, 2020 | filed Filed under: ΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΕΝΟΣ ΑΓΓΕΛΟΥ

Βιβλίου γραμμένο ἀπὸ τὸν θεολόγο Λάζαρο Τσακιρίδη
«Τὸ Πέρασμα ἑνός ἀγγέλου»

ΛΑΖΑΡΟΥ ΤΣΑΚΙΡΙΔΗ
ΚΑΘΗΓΗΤΟΥ – ΘΕΟΛΟΓΟΥ

ΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΕΝΟΣ ΑΓΓΕΛΟΥ

Πῶς εἶδα τὸν π. Αὐγουστῖνο Καντιώτη ἀπὸ κοντά, ὅταν τὸ 1961 σὰν ἄγγελος
ἐμφανίστηκε στὴν Κατερίνη καὶ σὰν κεραυνὸς σάρωσε τοὺς οἴκους ἀνοχῆς
καὶ τὰ παρασκήνια ποὺ μὲ προκλητικότητα τοὺς προστάτευαν.

Ἀσταύρωτοι ποιμένες δὲ συγκινοῦν τὸ λαό τους

 

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΠερασμα αγγελου intΗΜΕΙΩΜΑ (τοῦ συγγραφέα)
Γεννήθηκε στὴ Θεσσαλονίκη, καταγόμενος ἀπὸ Καλαμωτὸ Λαγκαδᾶ. Μὲ τοὺς γονεῖς του, ποὺ ἦταν ἀγρότες, μετακόμισαν στὴν Κατερίνη πρὶν ἀπὸ τὸ 1940 ὅπου ἀπὸ παιδὶ ἔζησε τὸν ἀγροτικὸ μόχθο καὶ τὴν ἀγωνία τῆς κατοχῆς μὲ τὰ ἐπακόλουθά της.
Τελείωσε τὸ ἑξατάξιο Γυμνάσιο Κατερίνης καὶ σπούδασε Θεολογία στὴ Θεσσαλονίκη. Μετὰ τὴν ἀπόλυσή του ἀπὸ τὸ στρατὸ ὑπηρέτησε ὡς βοηθὸς ἱεροκῆρυξ Ἀποστολικῆς Διακονίας στὴν Ἱερὰ Μητρόπολη Κίτρους (Κατερίνης) μέχρι τὸ διορισμό του στὴ Μέση Ἐκπαίδευση. Ὑπηρέτησε στὰ ὀρεινὰ καὶ ἀκριτικὰ σxολεῖα τῆς Ἠπείρου καὶ στὴν Κατερίνη. Μετὰ τὴν συνταξιοδότηση καὶ τὸ θάνατο τῆς συζύγου του ἀσχολεῖται μὲ κηρυκτικὸ καὶ συγγραφικὸ ἔργο.

Τὸ πέρασμα ἑνὸς Ἀγγέλου

Τὸ 1961 ὁ τότε ἀρχιμανδρίτης π. Αὐγουστῖνος Καντιώτης ἐμφανίσθηκε στὴν Κατερίνη σὰν ἄγγελος καὶ σάρωσε δυναμικὰ μὲ τοὺς πνευματικοὺς κεραυνοὺς τὰ παρασκήνια ποὺ προωθοῦσαν καὶ κάλυπταν τὴν προκλητικὰ ὀργανωμένη πορνεία καὶ σωματεμπορία.
Τόλμησε νὰ συγκρουσθεῖ καὶ νὰ ἐλέγξει τοὺς ἰσχυροὺς τοῦ κόσμου καὶ νὰ ἐνεργοποιήσει τὶς ἠθικὲς δυνάμεις τοῦ λαοῦ μας, τὸν ὁποῖον κάλεσε σὲ ἠθικὴ ἐπανάσταση.
Μέσα σὲ λίγες μέρες κατάφερε νὰ ἑνώσει ψυχικὰ κάτω απὸ τὸ καθαρὸ λάβαρό του τοὺς ἀνθρώπους ὅλων τῶν παρατάξεων.
Ἐπέτυχε νὰ κλείσει ἁμαρτωλὰ σπίτια ποὺ προκαλοῦσαν τὸ κοινὸ αἴσθημα καὶ μέσα σὲ κατοικημένες περιοχὲς ἀναστάτωναν τὴν ἠρεμία τῶν οἰκογενειῶν.
Ἡ αἰφνιδιαστική του ἐμφάνιση, οἱ κεραυνοὶ τοῦ λόγου του, ὁ πανικὸς τῶν ἐνόχων, τὸ σάρωμα τῆς σαπίλας, τὸ ἀσυγκράτητο ξεσήκωμα τοῦ λαοῦ, ἐξεταζόμενα μὲ μεταφυσικὸ πρῖσμα ἀποδεικνύουν ὅτι σʼ ὅλη τὴν πορεία κάποιος ἄγγελος παραστεκόταν δίπλα του.

Ἀφιέρωση

Αὐτὸ τὸ βιβλίο τὸ ἀφιερώνω στὸν ἀσπρομάλλη ἐπίσκοπο πατέρα Αὐγουστῖνο Καντιώτη, ποὺ ἀγωνίστηκε γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία καὶ τὴν Ἑλλάδα μὲ ὅλες του τὶς δυνάμεις.
Σʼ αὐτὸν ποὺ ἀγαπήθηκε καὶ ρίζωσε σὰν Κοσμᾶς Αἰτωλός, στὴν ψυχὴ τοῦ λαοῦ μας, ἀλλὰ συγχρόνως μισήθηκε καὶ πολεμήθηκε ἀπὸ τοὺς ἀγάδες καὶ μπέηδες τῶν πολιτικῶν καὶ θρησκευτικῶν παρασκηνίων.
Ἡ ἀφιέρωσή μου αὐτὴ στὸ σεπτὸ ἱεράρχη εἶναι μιὰ ἀνθοδέσμη πνευματικὴ καὶ μιὰ ἀναγνώριση ὅτι στὸ μόχθο τῆς προσωπικὴς μου οἰκοδομῆς ἔβαλε πολλὰ λιθαράκια καὶ μὲ περιφρούρησε ἀπὸ παγίδες νεότητος καὶ ἀπὸ ψευτοκοινωνιολόγους ἀθεϊστάς. Read more »