π. Αυγουστίνος Καντιώτης » Blog Archive » ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΑΓΙΟΙ (Του αγιου Γεωργιου) Αυγουστίνος Καντιώτης



ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΑΓΙΟΙ (Του αγιου Γεωργιου)

date Απρ 22nd, 2018 | filed Filed under: εορτολογιο

Τοῦ ἁγ. Γεωργίου τοῦ τροπαιοφόρου
Δευτέρα 23 Ἀπριλίου 2018
Tου Μητροπολίτου Φλωρινης π. Αυγουστίνου Καντιώτου

Να γινουμε αγιοι

«Ἅγιοι γίνεσθε, ὅτι ἐγὼ ἅγιός εἰμι» (Λευϊτ. 20,7,26. Α΄ Πέτρ. 1,16)

 

Αγ. Γεωργ.Σήμερα, ἀγαπητοί μου, εἶνε ἑορτὴ καὶ πανή­γυρις. Ἑορτάζει καὶ ὁ ἅγιος Γεώργιος ὁ τροπαιοφόρος.
Λάμπουν οἱ ἅγιοί μας μὲ τὸν βίο τους, μὲ μὲ τὰ λόγια καὶ τὰ θαύματά τους, μὲ τὴν ὅλη ζωὴ καὶ πρὸ παντὸς μὲ τὸ τέλος τους. Καὶ τί μᾶς προτρέπουν, τί μᾶς συνιστοῦν; Ἐκεῖνο ποὺ εἶπε ὁ Κύριος· «Ἅγιοι γίνεσθε, ὅτι ἐγὼ ἅ­γιός εἰμι» (Λευϊτ. 20,7,26. Α΄ Πέτρ. 1,16).
Ἀκοῦμε ἅγιος…, ἅ­γιος…, ἅγιος…· ἀλλὰ δὲν καθήσαμε νὰ σκεφτοῦ­με τί σημαίνει. Γι᾿ αὐτὸ σήμερα θὰ κάνω λίγες σκέψεις ἐπάνω σ᾿ αὐτό. Διότι, ὅπως βλέ­­πουμε, εἴμαστε ὑποχρεωμένοι νὰ γίνουμε ἅγιοι ὅλοι, καὶ ὁ σκο­πὸς τῆς Ἐκκλησίας εἶνε νὰ κάνῃ ἁγίους.

* * *

Ποιός εἶνε ὁ ἅγιος; τί εἶνε ἅγιον; Στὴν ἀρ­χαία γλῶσσα μας ἅγιος θὰ πῇ καθαρός. Πάρτε γιὰ παράδειγμα ἕνα στοιχεῖο χρήσιμο στὴ ζωή μας, τὴ βενζίνα. Ἡ βενζίνα δὲν βγαίνει ἔ­τσι ἀπὸ τὰ κοιτάσματα τῆς γῆς. Βγαίνει ἕνα μαῦρο ῥευστό, ποὺ περνάει ἀπὸ πολλὰ φίλτρα καὶ καθαρίζεται. Γι᾿ αὐτὸ ἀκοῦς τὸ σω­φὲρ καὶ ζητάει βενζίνα καθαρή· γιατὶ γνωρίζει, ὅτι κ᾿ ἕνα μικρὸ σκουπιδάκι κάνει ζημιὰ στὸ αὐτοκίνητο. Ἄλλο παράδειγμα ὁ χρυσός. Δὲν βγαίνει κι αὐτὸς ἀτόφιος ἀπὸ τὰ σπλάχνα τῆς γῆς. Εἶνε μέταλλο ἀναμεμειγμένο μὲ ποικίλες εὐτελεῖς ὗλες· τὸ ῥίχνουν οἱ χρυσοχόοι μέσα στὸ καμίνι πολλὲς φορές, καὶ ἔτσι βγαίνει ὁ γνήσιος χρυσός, εἰκοσιτεσσάρων κα­ρατίων ὅπως λένε. Θέλετε ἄλλο παράδει­γμα; ὁ ἀέρας ποὺ ἀναπνέουμε. Χωρὶς χρυσάφι ζῇς, χωρὶς βενζίνα μπορεῖς νὰ ζήσῃς, ἀλλὰ χωρὶς ἀέρα κανείς δὲν ζῇ. Οἱ ἄνθρωποι ζητοῦν καθαρὸ ἀέρα, ἰδίως στὶς πόλεις ποὺ τὶς καλύπτει νέφος ἀπὸ καυσαέρια· γι᾿ αὐτὸ μὲ κά­θε εὐκαιρία βγαίνουν κατὰ χιλιάδες ἔξω ἀπὸ τὶς πόλεις.
Θέλουμε καθαρὴ βενζίνα, καθαρὸ χρυσάφι, καθαρὸ ἀέρα, καθαρὸ ροῦχο, καθαρὸ πιάτο…· ἔτσι πλάστηκε ὁ ἄνθρωπος. Καὶ γεννᾶ­ται τὸ ἐρώτημα· κάνουμε τὸ ἴδιο καὶ γιὰ τὴν ψυ­χή; Εἶνε καθαρὴ ἡ ψυχή μας;

Βρέστε μου ἕναν ἄνθρωπο, ποὺ ἡ σκέψι του νὰ μὴν ἐνοχλῆ­ται ἀπὸ πονηροὺς λογισμούς, ἡ καρδιά του νὰ μὴ νιώθῃ ἐγωισμό, ἡ θέλησί του νὰ μὴ παρασύρεται. Ὑπάρχει τέτοιος ἄνθρωπος; Κά­­ποτε ὑπῆρχε. Ποιός ἦταν; Ὁ πρῶτος ἄνθρωπος, ὁ Ἀδάμ. Καθαρὸς σὰν χρυσάφι βγῆκε ἀ­πὸ τὰ χέρια τοῦ Δημιουργοῦ. Ἀλλά, ὅπως γνωρίζουμε, ἔπεσε· κι ἀπὸ τότε πλέον ἡ σκέψι του ῥέπει στὸ κακό, ἡ καρδιά του γεμίζει ἀ­κα­θαρσία, καὶ ἡ θέλησί του δυσκολεύεται νὰ φτάσῃ τὸ ἀγαθό. Ἀναστενάζει γιὰ τὴν ἀκαθαρσία του. Γι᾿ αὐτὸ ἀκοῦμε τὸ Δαυῒδ νὰ λέῃ· «Πλῦνε καὶ πάλι πλῦνε με», Κύριε, «καὶ ὑπὲρ χιόνα λευκανθήσο­μαι», καὶ δός μου «καρδίαν καθαράν» (Ψαλμ. 50,4,9,12). Ἀκοῦμε καὶ τὸν ἀπόστολο Παῦ­λο νὰ λέῃ· «Ταλαίπωρος ἐγὼ ἄνθρωπος· τίς με ῥύσεται ἐκ τοῦ σώματος» τῆς ἁ­μαρτίας; (Ῥωμ. 7,24). Ὅλοι ἀναστενάζουμε· γιατὶ γνωρίζουμε ποιοί ἔπρεπε νὰ εἴμαστε καὶ βλέπουμε ποιοί εἴμαστε. Ὑπάρχει μεγάλη ἀπόστασι μεταξὺ ἐ­κείνου ποὺ ἔπρεπε νὰ εἴμαστε, καὶ ἐκείνου ποὺ εἴμαστε τώρα.

Ζητοῦμε λοιπὸν τὴν ἁγιότητα. Καὶ ποιός θὰ μᾶς δώσῃ τὴν ἁγιότητα; Κανείς ἄλλος πα­ρὰ μόνο ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός. Ἦρ­θε στὸν κόσμο, ἵδρυσε τὴν Ἐκκλησία, καὶ μᾶς χαρίζει δύο μυστήρια μὲ τὰ ὁποῖα μᾶς ἁγιάζει. Τὸ ἕνα εἶνε τὸ βάπτισμα. Ὅποιος μὲ πίστι βαπτίζεται στὸ ἁγιασμένο νερὸ «εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ ἁγίου Πνεύματος», καθαρίζεται· ἡ κολυμβήθρα εἶνε ἕνας Ἰορδάνης. Ἀράπης μπαίνει, ὁλόλευκος βγαίνει, «ὑπὲρ χιόνα» καθαρίζεται. Γι᾿ αὐτὸ οἱ βαπτιζόμενοι ντύνονται στὰ ἄσπρα (σύμβολο τῆς καθαρότητος) καὶ γι᾿ αὐτὸ παιδιὰ ποὺ πεθαίνουν μικρὰ δὲν πρέπει νὰ τὰ κλαῖμε (εἶνε σὰν ἄγγελοι). Ἀλλ᾿ ἐπειδὴ δυστυχῶς ἡ καθαρό­της τοῦ βαπτίσματος μολύνεται μὲ ποικίλα ἁμαρτήματα, ὥρισε ὁ Θεὸς ὡς δεύτερο λουτρὸ τὸ μυστήριο τῆς μετανοίας καὶ ἐξομολογήσεως. Σ᾿ αὐτὸ ὁ πιστὸς καθαρίζεται πλέον μέσα στὰ δάκρυά του καὶ ἔτσι ἁγιάζεται.
Ὁ Χριστός, ἐκτὸς ἀπὸ τὴν ἄφεσι τῶν ἁμαρτιῶν, μᾶς δίνει ἀκόμα τὴ δύναμι νὰ νικοῦμε τὸ κακό. Πῶς μᾶς τὴ δίνει; Ὑπὸ ἕνα ὅρον. Ποιόν ὅρο; Χωρὶς νὰ μᾶς βιάζῃ, περιμένει νὰ ποῦμε κ᾿ ἐμεῖς «θέλω». Νὰ ἔχουμε δηλαδὴ τὴν καλὴ διάθεσι, νὰ ζητοῦμε τὸν ἁγιασμό. Θυμηθῆτε τὸν παράλυτο, ποὺ ἦταν κατάκοιτος 38 χρόνια. Ὁ Χριστὸς δὲν τὸν θεράπευσε ἀμέσως. Τὸν ρώτησε προηγουμένως «Θέλεις ὑγιὴς γενέσθαι;», θέλεις νὰ γίνῃς καλά; (Ἰω. 5,6). Καὶ ὅ­ταν ἐκεῖνος εἶπε τὸ ναί, τότε τὸν θεράπευσε.
Ὁ Χριστὸς εἶνε «ὁ ἁγιασμὸς ἡμῶν» (ἐκφών. ὄρθρ. καὶ θ. λειτ.· βλ. Α΄ Κορ. 1,30).
Τὸν ἁγιασμὸ ὁ Θεὸς τὸν δίνει σὲ ὅλους. Ἀλλὰ γεννᾶται τὸ ἐρώτημα· ἐμεῖς θέλουμε τὸν ἁγιασμό; Δυστυχῶς, ἂν ὑπάρχῃ κάτι, τὸ ὁποῖο σήμερα περιφρονεῖται, αὐτὸ εἶνε ἡ ἁ­γιότης. Ἂν ῥωτήσῃς τὶς καρδιὲς τῶν ἀνθρώ­πων, καὶ τῶν μικρῶν παιδιῶν ἀκόμη, ποιά εἶνε τὰ θελήματα τῶν σημερινῶν ἀνθρώπων, ὁ ἕ­νας θέλει νὰ γίνῃ πλούσιος, ν᾿ ἀποκτήσῃ τὰ τριάκοντα ἀργύρια τοῦ Ἰούδα· ὁ ἄλλος θέλει νὰ γίνῃ ἐγγράμματος καὶ ξενιτεύεται γιὰ σπου­δές· ὁ ἄλλος θέλει νὰ δοξαστῇ, ν᾿ ἀκουστῇ τὸ ὄνομά του· ὁ ἄλλος θέλει… Πολλὰ «θέλω» ἀκούγονται, ἕνα μόνο δὲν ἀκούγεται· «θέλω νὰ γίνω ἅγιος». Αὐτὸ ἦταν ἄλλοτε ὁ πόθος κάθε εὐγενοῦς ψυχῆς. Σήμερα αὐτὸ λείπει.
Τὸ «θέλω νὰ γίνω ἅγιος» ἀπαιτεῖ ἀγῶνα. «Ἀγωνίζεσθε» εἶνε ἡ θεία ἐντολή (Λουκ. 13,24. Α΄ Τιμ. 6,12). Ὁ Χριστιανὸς εἶνε ἀγωνιστής, ὁ ἅγιος εἶνε ὁ μεγαλύτερος ἥρωας – μὴ μοῦ μιλᾶτε γιὰ ἄλ­λους ἥρωες, μικροὶ εἶνε ὅλοι. Ὁ ἅγιος εἶνε ἥ­ρωας· ἥρωας ποὺ πολεμάει μὲ τὴ σάρκα, μὲ τὸν ἁμαρτωλὸ κόσμο, καὶ μὲ τὸν διάβολο, μὲ ὁρατοὺς καὶ ἀοράτους ἐχθρούς.
Δῶστε μου, ἀδελφοί μου, ἁγίους (παιδιὰ καὶ νέους, ἄντρες καὶ γυναῖκες, ὑπαλλήλους καὶ ἀξιωματικούς, πολιτικοὺς καὶ κληρικούς), καὶ τότε θὰ γίνῃ ἡ Γῆ κατοικία ἀγγέλων.
«Ἅγιοι γίνεσθε, ὅτι ἐγὼ ἅγιός εἰμι». Σήμερα ἑορτάζουμε τὴ μνήμη τοῦ ἁγίου Γεωργίου, ποὺ καὶ αὐτὸς εἶνε πρότυπο ἡρωισμοῦ. Δὲν θαυμάζει κανεὶς τὸν ἅγιο Γεώργιο τόσο γιὰ τὸ στρατιωτικό του ἀξίωμα ὅσο διότι νίκησε τὸ ἐγώ, τὸ διεφθαρμένο ἐγώ. Γι᾿ αὐτὸ ἀναδεί­χθηκε ἅγιος καὶ τιμᾶται ὡς ἅγιος. Ἀγωνίστηκε. Θυσίασε τὰ πάντα· καὶ τὴ νεότητα, καὶ τὸ ἀξίωμα, καὶ τὸν πλοῦτο, καὶ αὐτὴ τὴ ζωή του. Ἔγινε θυσία γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ. Κάποιος εἶπε· Θέλω νὰ γίνω ἅγιος, ὅ,τι κι ἂν μοῦ στοιχίσῃ.

* * *

Σήμερα λοιπόν, μὲ ἀφορμὴ τὴν ἑορτὴ τοῦ ἁγίου Γεωργίου, ἀπευθύνω τὸ σοβαρὸ ἐρώτη­μα πρὸς ὅλους μας· Θέλουμε νὰ γίνουμε ἅ­γιοι; Διότι ὁ κάθε Χριστιανὸς καλεῖται νὰ γί­νῃ ἅγιος. Μερικοὶ νομίζουν, ὅτι ἅγιοι εἶνε μόνο κά­ποιοι ἀσκηταὶ ποὺ μένουν σὲ σπήλαια τοῦ Ἁ­γίου Ὄρους. Ὄχι. Ἅγιος πρέπει νὰ γίνῃ κάθε ἄν­θρωπος. Ἂν ἀνοίξουμε τὰ συναξάρια τῆς Ἐκ­κλησίας, βλέπουμε ἁγίους ἀπ᾿ ὅλα τὰ ἐ­παγγέλ­ματα. Ἔχουμε ἁγίους δασκάλους ὅ­πως ὁ Μέγας Βασίλειος ὁ Χρυσόστομος ὁ Γρη­γόρι­ος, ἁ­γίους στρατιῶτες ὅπως οἱ Σαράντα μάρτυρες, ἁγίους ἀξιωματικοὺς ὅπως ὁ ἅγιος Δημήτρι­ος, ἁγίους βασιλεῖς καὶ αὐτοκράτορες ὅπως ὁ ἅγιος Κωνσταντῖνος. Ἔχουμε ἁ­γίους ἀπ᾿ ὅ­λα τὰ κοινωνικὰ στρώματα καὶ τὶς ἡλικί­ες (βρέ­φη ὅπως τὰ 14.000 νήπια ποὺ σφα­­γίασε ὁ Ἡ­ρῴδης, μικρὰ παιδιὰ ὅπως ὁ ἅγιος Κήρυκος, ὥριμους ἄντρες ὅπως ὁ ἀπόστολος Παῦ­λος, σεβάσμιους γέροντες ὅπως ὁ ἅγιος Ἀντώ­νιος. Τὸ ἄνθος τῆς ἁγιότητος φυτρώνει σὲ ὅ­λους τοὺς τόπους καὶ τὰ ὅλα ἐδάφη. Εἶνε ὅ­πως τὸ ἄνθος ἐντελβάϊς, ποὺ μπορεῖ καὶ φυτρώνει στὴν κορυφὴ τῶν Ἄλπεων μέσα στὰ χιόνια.
Ὁ Χριστός, ἀγαπητοί μου, ἦρθε στὸν κόσμο γιὰ νὰ μᾶς κάνῃ ἁγίους. Κανείς βέβαια δὲν μπορεῖ νὰ φτάσῃ τὸ ὕψος τῆς δικῆς του ἀ­ρετῆς. Οἱ ἄνθρωποι γίνονται καὶ λέγονται ἅ­γιοι ἐν σχετικῇ ἐννοίᾳ. Ἅγιος ἐν ἀπολύτῳ ἐν­νοίᾳ εἶ­νε μόνο ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός. Ὁ Χρι­στὸς ποτέ δὲν μολύνθηκε ἀπὸ τὴν ἁ­μαρτία, μένει ἀπολύτως καθαρὸς καὶ ἁγνός. Γι᾿ αὐτὸ στὴ θεία λειτουργία, ὅταν πλησιάζει ἡ ὥρα τῆς θείας κοινωνίας, ἀκοῦμε –καὶ ἔ­χουν μεγά­λη σημασία τὰ λόγια αὐτά– τὸν ἱερέα νὰ λέῃ· «Πρόσχωμεν. Τὰ ἅγια τοῖς ἁγίοις», δηλαδή· τὴν ὥρα αὐτὴ προσφέρονται πρὸς θείαν κοινωνίαν τὰ ἅγια μυστήρια, ἀλ­λὰ σὲ ποιούς; «τοῖς ἁγίοις», στοὺς ἁγίους μόνο. Ποιοί εἶνε οἱ ἅγιοι; Ὅλοι ἐμεῖς οἱ ἐκκλησι­αζόμενοι· ἁγίους δηλαδὴ μᾶς ὀνομάζει ὅλους ἡ Ἐκκλησία. Ἀλλὰ ἐμεῖς, κάπου συναισθανόμενοι τὴν ἀτέλεια καὶ τὴν ἁμαρτωλότητά μας, τί λέμε; Ἀ­παντοῦμε ταπεινά· Ὄχι· «εἷς ἅγιος, εἷς Κύρι­ος, Ἰησοῦς Χριστός, εἰς δόξαν Θεοῦ Πατρός· ἀμήν» (Φιλ. 2,11 καὶ θ. Λειτ.).

(†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος
(ἱ. ναὸς Ἁγ. Γεωργίου πόλεως Φλωρίνης μὲ ἄλλο τίτλο τὴ Δευτέρα τῆς Διακαινησίμου 9-5-1983

     Add A Comment

You must be logged in to post a comment.