Τό ίστολόγιό μας, ποὺ ἐπί 18 χρόνια ζωῆς δὲν πηρε θέση στὶς ἐκλογές για κανένα κόμμα και για κανέναν βουλευτή, τώρα που το κυμμα τῆς ἀπιστίας και βλασφημίας τῶν θειων σαρρώνει τα παντα στην Ἑλλάδα, φανερα παιρνει θέση στὸν μοναδικό ὀρθόδοξο βουλευτή, ποὺ τὸν ἐδιωξε τὸ κομμα τῆς «Νίκης», γιατί ἀντέδρασε ἐκ ψυχῆς, στὰ σατανικά συμβουλα που φορτωσαν οἱ πρόδρομοι του Ἀντιχρίστου στις εἰκονες τῆς Παναγία μας καὶ τῶν ἁγίων μας. Τὰ πεταξε, ἀφου ἐξάνλησε ὅλα τὰ μέσα ὡς βουλευτής καὶ δὲν ησακούσθηκε. Καὶ ἐρωτοῦμε ὄχι τοὺς ἀπίστους, ποὺ μᾶς κυβερνουν, ἀλλα τὸν κ. Νατσο, ποὺ πηρε ψηφους ἀπό τοὺς χριστιανούς, αν βάζαν κερατα, τσιγαρα, και χαυλιόδοντες στον ἴδιο, στὴν μητέρα του και στο βολευτήριό του νὰ δοῦμε ποσο εὐγενικός θὰ ἦταν. Ὁ μητροπολίτης Φλωρίνης π. Αὐγουστῖνος ποὺ ἔλεγε: Πέσμου πόσο σε στοιχίζει ὁ Χριστιανισμός νὰ σου πῶ πόσο καρατιων χριστιανός εἶσαι, θὰ ἀνέβαζε στὰ ἄστρα Ν. Παπαδοπουλο, για τὴν ζωντανή πίστη του. Μᾶς θέλουν κοιμισμένους τους χριστιανους οἱ σκοτεινές δυνάμεις για νὰ μη τους φέρνουμε ἐμπόδια.
(Τους χαυλιοδοντες & τα σατανικά ματια τὰ πηραμε απο τα βρωμοεικονισματα του ψευτοκαλλιτέχνη & τα βαλαμε στην Μεδωνη, γιατί δικά τους εἶναι)
Ποσο τοῦ στοιχισε ὁ χριστιανισμός τον Νικο τον Παπαδόπουλο διαβαστε στο παρακάτω ἄρθρο
Στην προδομενη πατριδα μας, υπαρχουν ακομη ΠΑΛΙΚΑΡΙΑ.
Κάποιοι σιώπησαν … 4 ιερείς και ένας επίσκοπος όμως ΤΟΛΜΗΣΑΝ
Στις 10 Μαρτίου 2025,
ο βουλευτής Θεσσαλονίκη Νίκος Παπαδόπουλος, έχοντας προηγουμένως εξαντλήσει κάθε κοινοβουλευτικό μέσο, «κατεβάζει τα βλάσφημα εκθέματα από την Εθνική Πινακοθήκη.
Ακολούθησε:
Παράνομη, αντισυνταγματική και πολύωρη κράτησή του στο κτήριο της Εθνικής Πινακοθήκης, παρά την βουλευτική του ιδιότητα.
Περικοπή κατά το ήμισυ της βουλευτικής του αποζημίωσης
Διαγραφή του από την κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματός του.
Εξοντωτική Αγωγή 500.000 € (πεντακοσίων χιλιάδων ευρώ) που διεκδικεί η Εθνική Πινακοθήκη από κάθε έναν από τους δύο «ακτιβιστές» (συνοδευόταν από τον θεολόγο – δημοσιογράφο Διονύση Μακρή),
Αγωγή 200.000 (διακοσίων χιλιάδων ευρώ) του δημιουργού των εκθεμάτων Χριστόφορου Κατσαδιώτη, και άλλων 40.000 στον κ.Μακρή.
Αγωγές «στρατηγικές φίμωσης» (SLAPP) με υπέρογκα ποσά για παραδειγματισμό σε καθέναν που δεν ανέχεται τις προκλήσεις – προσβολές προς την ορθόδοξη πίστη του ελληνικού λαού.
Ὁ π. Αὐγουστινος Καντιωτης στην φωλια των κομιταζιδων τον χειμωνα του 1942
Μέρος Β’
Σ’ αυτόν αποτάνθηκαν τελικά οι δύο απεσταλμένοι του χωριού, που είχαν έρθει στη Θεσσαλονίκη, κρυφά απ’ όλους. Και τον παρεκάλεσαν να τους βοηθήση.
Δεύτερο λόγο δεν χρειάστηκε να πούν. Την άλλη μέρα, πολλά πρωΐ, ξεκίνησαν απ’ τη Θεσσαλονίκη και κοντά το βράδυ έφτασαν στη Φλώρινα. Διανυκτέρευσαν στην πόλη και την επομένη, πήραν το δρόμο για το χωριό με τα πόδια. Το χιόνι ήταν παχύ και τους δυσκόλευε στο βάδισμα.
Κοντοζύγωναν στις πλαγιές του, όταν άκουσαν να χτυπούν οι καμπάνες της εκκλησιάς. » Τι συμβαίνει;» ρώτησε ο γέροντας. «Μας είδαν που ερχόμαστε και χτυπούν τις καμπάνες για τα καλωσορίσματα!» του αποκρίθηκαν οι χωρικοί. Κι ο χειμωνιάτικος αέρας να σφυρίζη, το χιόνι να στροβιλίζεται και να δημιουργούν όλα μια συμφωνία μελοποιημένη από μεγαλοφυή μουσικοσυνθέτη. Σαν έφτασαν στο χωριό, πρώτος τον καλωσόρισε ο παπάς κι όλοι οι άλλοι με τη σειρά. Ο παπάς που είδε τον ιεροκήρυκα νεαρό, κοντούλη, καχεκτικό και να «φέγγη» το πρόσωπό του απ’ την αποβιταμίνωση, κούνησε το κεφάλι του, σ’ ένδειξη λύπης κι αποδοκιμασίας για τον ερχομό του. Μα δεν είπε τίποτα. Μόνο συμμορφώθηκε με την παράκληση του ιεροκήρυκα: «Όλοι στην εκκλησία«. Και τράβηξε πρώτος το δρόμο και οι άλλοι ακουλούθησαν.
Γεμάτη η εκκλησία. Από γέρους, νέους και παιδιά. Άντρες και γυναίκες. Κι ο ιεροκήρυκας να χαίρεται από μέσα του, ότι ο κόπος και τόση ταλαιπωρία, δεν πήγαν στα χαμένα. – «Αγαπητοί μου αδελφοί», άρχισε ο γέροντας…
Και ξαφνικά κοκκάλωσεκι έμεινε σαν στήλη άλατος, πάνω στον θρόνο που στεκόταν. Με μιᾶς η εκκλησιά είχε αδειάσει απ’ το πολυπληθές εκκλησίασμα κι’ έμειναν μόνο ο παπάς, οι δυό χωρικοί που τον είχαν φέρει απ’ τη Θεσσαλονίκη κι ο καντηλανάφτης. Τι είχε συμβή;Read more »
Χειμώνας του 42. Ο βαρύτερος χειμώνας που είχε να δει η Ελλάδα πάνω από πενήντα χρόνια κι 120 χρόνια, που είχε να υποφέρει τέτοια αβάσταχτη σκλαβιά.
Ιταλοί, Γερμανοί, Βούλγαροι κι οι συνεργάτες τους, είχαν βρή την ευκαιρία να σκυλεύουν πάνω στο πτώμα μιας χώρας κι ενός περήφανου λαού, που πάλαιψε παλληκαρίσια ενάντια σε πολλαπλάσιους εχθρούς και κάμφτηκε τότε μόνον, όταν του κατάφεραν το τελειωτικό χτύπημα, χτυπώντας τον άτιμα και ύπουλα, πισώπλατα, κι ενώ οι πληγές του αιμμορροούσαν και τ’ ακρωτηριασμένα μέλη του κρέμονταν προς τα κάτω μαζί με τα ράκη της ανύπαρκτης φορεσιάς του.
Μα η ψυχή εξακολουθούσε νάναι ατσαλωμένη, κι ας ήταν το σώμα, οστά περιβεβλημένα με το κιτρινισμένο και σουφρωμένο δέρμα, απ’ την πείνα, τις κακουχίες και τα βασανιστήρια. Ένα ζωντανό πτώμα, που είχε ακόμα τη δύναμη να φωνάζει: «Λευτεριά ή θάνατος»!
Τότε βρήκαν την ευκαιρία και οι άσπονδοι… φίλοι μας στα Βαλκάνια, οι Βούλγαροι κομιτατζήδες, ν’ αρχίσουν πάλι το εξοντωτικό τους έργο ενάντια σε κάθε τι ελληνικό, με τον απώτερο σκοπό, ό,τι δεν κατόρθωσαν παλιότερα, να το πετύχουν τώρα. Read more »
ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΝ ΟΜΙΛΗΤΗ ΙΟΥΣΤΙΝΟΥ ΜΠΑΡΔΑΚΑ ΔΕΣΠΟΤΗ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ, ΤΟΝ ΠΙΟ ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΟ ΝΑ ΜΙΛΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΩΝΙΣΤΗ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟ ΚΑΝΤΙΩΤΗ
Γραμμένο ἀπὸ τὴν Ἀνδρονίκη Καπλάνογλου
Το θεμα τῆς ὁμιλίας του στὴν Κατερίνη: «Αναμνήσεις από τον γέροντα μου κυρό Αυγουστίνο Καντιώτη» (Ψεμα α´: Δεν ἦταν ποτέ γεροντάς του. Παρακάτω θὰ μαθετε περισσότερα
1.Ὁσο για τους πολλοὺς τίτλους, που ἀπέκτησε μόλις ἔγινε Μητροπολίτης ὁ Γέροντας του Θεόκλητος, δεν χρειαζόταν κόπος: Πρωτοσύγκελλος τῆς Μητροπόλεως Φλωρίνης, Ἱεροκήρυκας τῆς Ἱερᾶς Συνοδου, Ηγουμενος της Ιερας Μονης Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου στὴν Κλαδοραχη & ὅτι ἄλλο εἶχε στο συρτάρι του ὁ δεσπότης Θεοκλητος το ἔδωσε σ᾽αυτόν, δὲν ἄφησε τίποτε στοὺς ἄλλους. Καὶ συνόδευε πάντοτε τὸν δεσπότη Θεοκλητο στην Αθηνα, για νὰ κάνη γνωριμίες με τους δεσποτάδες! Τόλμησε, μάλιστα, νὰ πάρη και τὴν ἡγουμενία ἀπό τὸν π. Ἱερόθεο Κοκκονο, που τὸν διόρισε ὁ Μητροπολίτης Φλωρίνης π. Αὐγουστῖνος τὸ 1968 ἡγουμενο τοῦ Μοναστηριοῦ (1968-2000) καὶ ὁ δεσπότης Θεόκλητος ἦτο ἐγγεγραμμένος μοναχός σ᾽αὐτὸ τὸ Μοναστήρι και ὁ π. Ἱερόθεος ἡγούμενος.
2.Αυτός μαζί με ἄλλους ἀθεόφοβους συμπεριφέρθηκαν ἄθλια 5 χρόνια, για να εξαναγκάσουν σε «οικειοθελή» παραίτηση τον Μητροπολίτη Φλωρινης Πρεσπῶν & Εορδαίας Αυγουστινο. Ἕνας Θεός ξέρει τί τοῦ ἔσερναν για τα τίμια γεράματά του. Διαβᾶστε τὰ παρακάτω ἄρθρα:
Ὁ ἀθεόφοβος, τολμησε νὰ κάνη ἐκπομπή καὶ στὴν www.pemptousia.grΜέ θέμα τὴν παραίτηση και τὴν κοιμηση τοῦ Επισκοπου Αὐγουστίνου, ἀνακατευοντας ἀλήθειες και ψέματα. Ἂν εἶχε κότσα, νὰ ἔλεγε στους πιστους, τὰ κατορθώματά του και τὰ λόγια που διέδιδε, για να παραιτηθη ὁ Μητροπολίτης Φλωρίνης Αὐγουστῖνος. Τότε θὰ τὸν παραδεχόμουν, ἀλλα ἡ μετάνοια δὲν φυτρώνει σὲ φιλόδοξες καρδιες.
3. Κατα την ταφή, καταλήστεψε τον φτωχότερο Μητροπολίτη της Ἐκκλησας τῆς Ελλάδος Αὐγουστῖνο.
–Ἔξω ἀπό το Μοναστηρι του Αγίου Αυγουστίνου επισκόπου Ιππῶνος Φλωρίνης βρίσκονταν πάνω από 5000 πιστοί και αυτός ὁ ἱερόσυλος σαν αφεντικό μέχρι και τους σταυρους από πτωχο ομοφόριο του αγωνιστου επισκόπου ἔβαλε στην τσέπη του, για να τα χαρίσει σε δεσποταδες. Δειτε ἄρθρο: ΕΥΛΟΓΙΑ Ή ΙΕΡΟΣΥΛΙΑ; Ἐδημοσιεύθη στις 13.10.2010. Πατῆστε:http://www.augoustinos-kantiotis.gr/?p=16148.
4.Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΔΕΝ ΓΡΑΦΕΤΑΙ ΑΠΟ ΚΑΛΟΠΕΡΑΣΑΚΙΔΕΣ ΒΟΛΕΨΙΑΡΙΔΕΣ, ΠΟΥ ΜΟΝΟ ΤΟΝ ΔΕΣΠΟΤΙΚΟ ΘΡΟΝΟ ΖΗΛΕΨΑΝ & ΟΧΙ ΤΗΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ & ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ ΑΛΗΘΙΝΟΥ ΠΟΙΜΕΝΑ ΥΠΕΡ ΠΙΣΤΕΩΣ & ΠΑΤΡΙΔΟΣ
Στὰ πανηγύρια του γιὰ 100χρονα τῆς ιστορίας τῆς Φλωρινας ποὺ οργάνωσε καὶ ἔφερε στην Φλώρινα τον ἀρχιεπίσκοπο Ιερωνυμο Β, δεν καταδέχθηκε νὰ ἀναφέρει οὔτε τὸ ὄνομα τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου, ποὺ ἦταν 33 χρονια ἐπίσκοπος καὶ τώρα το ὀνομάζει Γέροντά του!!!!!!
Διαβαστε τὰ δύο ἄρθρο, τῆς ιστοσελίδος μας για αυτό τό θέμα:
α)«ΕΙΝΑΙ ΜΙΚΡΟΙ, ΓΙΑ ΝΑ ΣΒΗΣΟΥΝ ΤΗ ΜΙΣΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΦΛΩΡΙΝΑΣ (ἐδημοσιευθη στις 5.9.2012) https://www.augoustinos-kantiotis.gr/?p=28459καὶ
β) «ΟΙ ΝΑΝΟΙ ΔΕΝ ΒΛΕΠΟΥΝ ΤΟΝ ΓΙΓΑΝΤΑ!!!» (ἐδημοσιευθη 5.9.2012), στὸ ιστολογιο ἐδῶ: https://www.augoustinos-kantiotis.gr/?p=28646 & στο βιβλιο «Ἡ δράσι τοῦ π. Αὐγουστίνου Ν. Καντιώτου στην Μακεδονία 1942-1943, ΑΠΟ ΤΟΝ ΦΑΚΕΛΟ ΤΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ», σελ. 68 (Ὁ φάκελος τῆς Ἀσφάλειας, δὲν πολτοποιήθηκε και σώθηκε ὡς ἐκ θαύματος καὶ περιέχει ἔγγραφα ἐπίσημα και ἀπόρρητες ἐπιστολές καὶ ἔφθασε στα χέρια μας) σελ.68
ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΕΣ &
ΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΟΥΣ ΠΡΟΓΟΝΟΥΣ ΤΟΥ
Ἔδωσε ἀφορμές καὶ ὁ ἴδιος. Στην Μελίτη, ὡς πρωτοσύγκελλος, έδινε ρεύμα, από την εκκλησία του προφήτη Ηλία στα Σκοπιανά συγκροτήματα, που έκαναν προπαγάνδα και χόρευαν στο χωριο του… Στα μεγάλα συλλαλητήρια, για την Ελληνικότητα της Μακεδονίας, που έγιναν εξω απο την αυλή του, στο αγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην Θεσσαλονίκη ήταν απών!
Διαβαστε: https://www.augoustinos-kantiotis.gr/?p=71168 και αυτό:https://www.augoustinos-kantiotis.gr/?p=70534
Με μισολογα και ἀνακριβειες δεν γραφεται ἡ Ἱστορια
Ὁ Ιουστῖνος διηγεῖται κάτι για τον π. Αυγουστινο, που φαίνεται νὰ ἐντυπωσιάζει στον κόσμο, ἀλλα ἀδικεῖ τὴν ἀληθεια, γιατί αὐτὰ ποὺ δὲν ξέρει τὰ συμπληρώνει μὲ τὸ μυαλό του.Αὐτὸ δὲν εἶναι Ιστορία, εἶναι τσαλαβουτήματα. Θὰ ἀναφέρω ἕνα παράδειγμα, ἀπό τὴν ὁμιλία του στην Κατερίνη.
«Ὅταν δὲ νηστεύητε, μὴ γίνεσθε ὥσπερ οἱὑποκριταὶ σκυθρωποί· ἀφανίζουσι γὰρ τὰ πρόσωπα αὐτῶν ὅπως φανῶσι τοῖς ἀνθρώποις νηστεύοντες· ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ἀπέχουσι τὸν μισθὸν αὐτῶν(:Όταν νηστεύετε, μη γίνεστε όπως οι υποκριτές, σκυθρωποί και κατηφείς· διότι αυτοί αλλοιώνουν και μαραίνουν το πρόσωπό τους, παίρνουν την εμφάνιση αδυνατισμένου ανθρώπου, για να φανούν στους άλλους ότι νηστεύουν· αληθινά σας λέγω ότι απολαμβάνουν ολόκληρο τον μισθό τους ,δηλαδή τους επαίνους των ανθρώπων)».[Ματθ. 6,16] Read more »
Πνευματικά θησαυρίσματα από την (Ομιλία του αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου)
H ΩΦΕΛΕΙΑ ΤΗΣ ΝΗΣΤΕΙΑΣ
Πολλοί χριστιανοί, αγνοώντας τη μεγάλη ωφέλεια της νηστείας, την τηρούν με δυσφορία ή και την αθετούν. Και όμως, τη νηστεία πρέπει να τη δεχόμαστε με χαρά, όχι με βαρυγκόμια ή φόβο. Γιατί δεν είναι σε εμάς φοβερή, αλλά στους δαίμονες. Φέρτε την μπροστά σε έναν δαιμονισμένο, και θα παγώσει από τον φόβο, θα μείνει ακίνητος σαν πέτρα, θα δεθεί με δεσμά αόρατα, όταν μάλιστα δει να τη συνοδεύει η αδελφή της και αχώριστη συντρόφισσά της, η προσευχή. Γι’ αυτό και ο Χριστός είπε: «Τοῦτο δὲ τὸ γένος οὐκ ἐκπορεύεται εἰ μὴἐν προσευχῇ καὶ νηστείᾳ(:Αυτό όμως το είδος των δαιμόνων δεν βγαίνει από τον άνθρωπο που έχει καταληφθεί από αυτό, παρά μόνο με προσευχή που συνοδεύεται και με νηστεία, ώστε η προσευχή να γίνεται με διάνοια όσο δυνατόν ελαφρότερη και περισσότερο προσηλωμένη στον Θεό)»[Ματθ.17,21]. Read more »
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 15-3-1998],[Β372]
Μας διηγείται, αγαπητοί μου, ο Ευαγγελιστής Μάρκος, που ακούσαμε στη σημερινή ευαγγελική περικοπή, ότι «τῷ καιρῷ ἐκείνῳ εἰσῆλθεν ὁ Ἰησοῦς εἰς Καπερναούμκαὶἠκούσθη ὅτι εἰς οἶκόν ἐστι. Καὶ εὐθέως συνήχθησαν πολλοί, ὥστε μηκέτι χωρεῖν μηδὲ τὰ πρὸς τὴν θύραν· καὶἐλάλει αὐτοῖς τὸν λόγον».
Με ένα χαριτωμένο και ζωηρό και σύντομο τρόπο, μας περιγράφει ο ευαγγελιστής Μάρκος την είσοδον του Ιησού εις την Καπερναούμ. Και συγκεκριμένα, ότι επήγε σε ένα σπίτι, προφανώς φιλικόν, κι εκεί άρχισε να ομιλεί τον λόγον του Θεού. Μόλις το έμαθαν οι κάτοικοι ή οι περίοικοι, έσπευσαν να τον ακούσουν. Το πλήθος ήταν τόσο πολύ, ώστε, όπως σημειώνει ο Ευαγγελιστής Μάρκος, ώστε όχι μόνον το σπίτι εγέμισε, που βέβαια τα σπίτια τότε ήταν κάπως μικρά, αλλά και η αυλή μέχρι την αυλόθυρα και έξω στον δρόμο. Πλήθος κόσμου, στο άκουσμα ότι έφθασε ο Ιησούς στην πόλη και ότι βρίσκεται σε εκείνο το συγκεκριμένο σπίτι.Read more »
Ποιος κορεσμός θα μπορούσε να υπάρξει από την μνήμη των μαρτύρων, γι΄ αυτόν ο οποίος αγαπά τους μάρτυρες; Διότι η τιμή προς τους ανδρείους από μέρους των συνδούλων τους αποδεικνύει την εύνοια προς τον κοινό Κύριο. Είναι άλλωστε ολοφάνερο ότι αυτός ο οποίος παραδέχεται τους γενναίους άνδρες δεν θα υστερήσει κατά την μίμηση, όταν βρεθεί σε παρόμοιες περιστάσεις. Να μακαρίσεις αληθινά αυτόν που μαρτύρησε, για να γίνεις μάρτυρας κατά την διάθεση και θα καταλήξεις να αξιωθείς τους ίδιους μισθούς με εκείνους, χωρίς να διωχθείς, χωρίς να καείς στη φωτιά, χωρίς να μαστιγωθείς.
Εμείς δε δεν πρόκειται να θαυμάσουμε έναν, ούτε μόνο δύο, ούτε ο αριθμός των μακαριζομένων φθάνει μέχρι του αριθμού των δέκα. Αλλά σαράντα άνδρες, που σαν να είχαν μία ψυχή σε ξεχωριστά σώματα με μία σύμπνοια και ομόνοια της πίστεως, μία επέδειξαν και την καρτερία στα βάσανα και την αντίσταση χάριν της αλήθειας. Όλοι υπήρξαν ένας κι ένας· ίσοι στη διάθεση και ίσοι στον αγώνα. Για τον λόγο αυτόν και με την ίδια τιμή καταξιώθηκαν να λάβουν τα στεφάνια της δόξης. Ποιος λόγος θα μπορούσε να περιγράψει την αξία τους; Read more »