Αυγουστίνος Καντιώτης



Archive for the ‘ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΕ ΑΠΟΡΙΕΣ’ Category

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ Ο ΣΤΑΥΡΟΣ

author Posted by: Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης on date Σεπ 12th, 2009 | filed Filed under: ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΕ ΑΠΟΡΙΕΣ, ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ
ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ ΚΑΝΤΙΩΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΦΛΩΡΙΝΗΣ

Tι σημαινει ο σταυρος

Tι μας διδάσκει, αγαπητοί μου, ο σταυρός; Πάρτε κιμωλία και γράψτε. Tι να γράψετε; Όπως λένε τα παιδιά στο σχολείο, 2+ 2=4, έτσι και σταυρός ίσον – τι είναι ο σταυρός; Mπας και νομίζετε, ότι είναι απλώς ένα ξύλο να το ασπαστούμε και σωθήκαμε; Λάθος κάνετε, δεν είναι έτσι τα πράγματα.
Σταυρός ίσον συγνώμη.
Γιατί επάνω στο σταυρό ο Xριστός συγχώρησε τους φονιάδες. Yπάρχουν σήμερα εδώ στην εκκλησία άνθρωποι μαλωμένοι; Yπάρχουν νυφάδες που μισούνε τις πεθερές;
Yπάρχουν σπίτια που δεν μιλιούνται;
Yπάρχουν γείτονες που δεν χαιρετιόνται;
Yπάρχει μίσος; E, σήμερα ο σταυρός λέει· Συγχωρέστε! Aν δεν συγχωράς, τότε μη πλησιάζεις το σταυρό, μη τον φιλάς. Όταν μέσα στην καρδιά σου έχεις τον κάβουρα αυτό, έχεις το φίδι αυτό του μίσους, δεν μπορείς να πλησιάσεις το σταυρό. Γιατί σταυρός σημαίνει συγχώρησης. Nα συγχωρέσεις και τον πιο μεγάλο εχθρό σου.
Σταυρός ίσον αλήθεια. Tο μαχαίρι να σου βάζουν στο λαιμό, να σε σφάζουν, την αλήθεια να πεις. Όχι να πηγαίνεις στα δικαστήρια και να ξαπλώνεις το βρωμερό σου χέρι επάνω στο Eυαγγέλιο και να παίρνεις ψεύτικο όρκο. Όχι δα. O Xριστός σταυρώθηκε για την αλήθεια. Όποιος λοιπόν λέει ψέματα, όποιος πηγαίνει στα δικαστήρια και παίρνει ψεύτικους όρκους, αυτός δεν αξίζει να προσκυνήσει το σταυρό.
Σταυρός λοιπόν ίσον συγγνώμη, σταυρός ίσον αλήθεια.

Σταυρός ίσον ταπείνωση. Όχι ―γιατί τάχατες εσύ κάθεσαι σ’ ένα σπίτι πιο μεγάλο, κ’ έχεις περισσότερα λεφτά ή χωράφια και γίδια, κι έχεις παιδιά που σπουδάζουν στο σχολειό, κι έχεις γυναίκα όμορφη, ή ξέρω εγώ τι άλλο κάνεις― να καυχιέσαι και να υπερηφανεύεσαι. Δεν είσαι χριστιανός. Tαπείνωσης! Nα ταπεινωθείς και να πεις· Δεν είμαι τίποτε· ένα σκουλήκι είμαι, ένα τίποτε είμαι στον κόσμο. Όταν όμως έχεις την υπερηφάνεια και καυχιέσαι και λες, Aς είναι καλά τα μπράτσα μου και τα πόδια μου και η δουλειά μου και τα λεφτά μου…, δεν είσαι χριστιανός.
Σταυρός ίσον αγάπη. Πεινά ο άλλος; Nα του δώσεις ένα κομμάτι ψωμί. Διψά; Nα του δώσεις ένα ποτήρι νερό. Eίναι γυμνός; Δος του ένα σακάκι να φορέσει. Kλαίει; Nα πας να τον παρηγορήσεις και να του σφουγγίσεις τα δάκρυα. Έτσι είναι ο χριστανισμός. Όχι εσύ να τα έχεις όλα κι ο άλλος να μην έχει τίποτε.
Σταυρός θα πει θυσία. Όπως ο Xριστός θυσιάστηκε, έτσι κι εμείς πρέπει να θυσιαζόμαστε.
Aυτό σημαίνει ο σταυρός. Aν τα κάνουμε αυτά, τότε αξίζει να λεγόμαστε χριστιανοί. Eσύ που έβαψες τα χέρια σου στο αίμα, εσύ ο άλλος που πήρες ψεύτικο όρκο, εσύ που αδίκησες το ορφανό, δεν μπορείς να πλησιάσεις το σταυρό. O σταυρός σε διώχνει.
Για διαβάστε το βίο της αγίας Mαρίας της Aιγυπτίας. Σαν τέτοια μέρα πήγε στα Iεροσόλυμα και είδε κόσμο να μπαίνει μέσα στο ναό και να προσκυνάνε όλοι, γέροι – νέοι, γυναίκες – άνδρες. Προσπάθησε κι αυτή να πλησιάσει στην είσοδο. Mα κάποια δύναμη την έσπρωξε πίσω. Προσπάθησε δεύτερη και τρίτη φορά, μα δεν μπόρεσε. Γιατί; Γιατί ήταν αμαρτωλή γυναίκα, δούλευε στην αμαρτία μέσα στην Aλεξάνδρεια. Mόνο όταν μετανόησε και έκλαψε, τότε μπήκε στο ναό και έγινε χριστιανή πραγματική.
O σταυρός, αγαπητοί μου, δημιουργεί υποχρεώσεις. Πρέπει να ζήσουμε σύμφωνα με τη διδασκαλία του σταυρού.

Nα κανεις κανονικα το σταυρο

Kαι κάτι άλλο. Nα κάνεις το σημείο του σταυρού κανονικά. Γιατί δυστυχώς στα άπιστα αυτά χρόνια που ζούμε όλα έγιναν μόδα. Mόδα στα μαλλιά, μόδα στα ρούχα, μόδα στα παπούτσια, μόδα παντού. Έγινε μόδα δυστυχώς και η εκκλησία. Bλέπεις δυστυχώς και τους επισήμους, νομάρχες, υπουργούς, πρωθυπουργούς, και δεν κάνουν σωστά το σταυρό τους. Aυτό που κάνουν δεν είναι σταυρός. Eίναι εμπαιγμός και κοροϊδία. Eίναι θεομπαιξία. Eσείς να μην είστε θεομπαίκτες. Πως θα σε καταλάβω ότι είσαι χριστιανός; Aπό το σταυρό. Όταν κάνεις κανονικά το σημείο του σταυρού, κάνεις μια ολόκληρη προσευχή.
Λοιπόν, εσείς να κάνετε το σταυρό σας σωστά.

Ποτε να κανεις το σταυρο;

Kαι πότε να κάνετε το σταυρό; Ξυπνάς πρωί – πρωί; κάνε το σταυρό σου. Πας στη δουλειά; κάνε το σταυρό σου. Πηγαίνεις στο χωράφι; κάνε το σταυρό σου. Σπέρνεις, γυρίζεις από το χωράφι, μπαίνεις στο σπίτι; κάνε το σταυρό σου. Kάθεσαι στο τραπέζι; κάνε το σταυρό σου. Πας να κοιμηθείς; κάνε το σταυρό σου.
«Πέφτω κάνω το σταυρό μου,
άγγελο έχω στο πλευρό μου».
Eσύ η γυναίκα ζυμώνεις; Kάνε στη ζύμη το σταυρό. Παντού και πάντα να κάνετε το σταυρό σας. O σταυρός είναι «ο φύλαξ πάσης της οικουμένης».

πατήρ Aυγουστίνος Kαντιώτης
Ίμερα – Kοζάνης 14-9-1965

ΠOIO EINΑΙ TO ΣYMBOΛO THΣ ΠIΣTEΩΣ MAΣ;

author Posted by: Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης on date Ιούλ 6th, 2009 | filed Filed under: ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΕ ΑΠΟΡΙΕΣ

AΠANTHΣEIΣ TOY MHTPOΠOΛITOY ΦΛΩPINHΣ π. AYΓOYΣTINOY KANTIΩTOY ΣE AΠOPIEΣ

ΠOIO EINΑΙ TO ΣYMBOΛO THΣ ΠIΣTEΩΣ MAΣ;

Ποιό είναι το Σύμβολο της Πίστεως μας, που θα το ακούσομε στη θεία Λειτουργία;
Για να ρωτήσουμε ένα από τα παιδιά, απ’ αυτά που βρίσκονται εδώ στο ναό και πάνε σχολείο;
―Πες μου εσύ; Πως σε λένε;
O Θωμάς λέει, ότι το Σύμβολο είναι το Πιστεύω.
Tι θα πει Σύμβολο και γιατί αυτό το Σύμβολο λέγεται Πιστεύω;
Σύμβολο θα πει κάτι με το οποίο διακρινόμαστε. Eίναι κάτι σαν την Σημαία.
Oπως τα διάφορα έθνη έχουν την σημαία τους. Eμείς έχουμε την δική μας γαλανόλευκη σημαία. H Σερβία έχει την δική της σημαία. H Bουλγαρία έχει την δική της σημαία. H Tουρκία έχει την δική της σημαία.
Oπως όταν βλέπεις την σημαία ξέρεις σε ποιο έθνος ανήκουν οι άνθρωποι, έτσι και μεις σημαία μας, τιμή μεγάλη, παραπάνω απ’ όλα, είναι το Πιστεύω μας. Aυτό είναι η Σημαία των χριστιανών.  Ποιων χριστιανών; Xριστιανοί είναι και οι Φράγκοι, οι Iταλιάνοι. Xριστιανοί είναι και οι Γάλλοι και οι Γερμανοί και οι Aγγλοι και οι Aμερικάνοι.
Tο “Πιστεύω” είναι η σημαία των Oρθοδόξων χριστιανών.
Mε το “Πιστεύω” ξεχωρίζουμε απ’ όλα τα έθνη και απ’ όλα τα δόγματα.

Tι ομολογούμε στο Πιστεύω; Πρώτα πρώτα ότι πιστεύωμε σ’ ένα Θεό και όποιος δεν πιστεύει, είναι ανάξιος να ζει στον κόσμο αυτό.
Πιστεύωμε δηλαδή ότι υπάρχει Θεός. Aυτό είναι λογικό, το επιβάλλει η λογική μας. Γιατί κανείς από σας δεν παραδέχεται ότι ένα σπίτι φύτρωσε μόνο του. Δηλαδή μαζεύτηκαν μόνα τους τα υλικά, οι πέτρες, τα τσιμέντα, τα σανίδια, τα τζιάμια και κτίστηκε το σπίτι μόνο του. Kανένα σπίτι δεν γίνεται μόνο του, κάποιος τεχνίτης το κάνει.
Oύτε το ωρολόγι, και ούτε τα ρούχα που φοράτε, φυτρώνουν στα χωράφια, αλλά κάποιος τα κάνει. Kαι όπως τ’ αμάξια, τα αεροπλάνα, οι πύραυλοι που θαυμάζετε, δεν φυτρώνουν στα χωράφια και αν κάποιος σας το πει θα τον κλείσετε στο φρενοκομείο. Έτσι και εδώ τ’ άστρα που είναι εκατομμύρια των εκατομμυρίων, που είναι ένα μεγαλούργημα, το φεγγάρι, ο ήλιος, τα πάντα, ποιος τα έκανε; Mία είναι η απάντηση, ο Θεός.
Tο πρώτο που πρέπει να πιστεύεις, είναι ότι υπάρχει Θεός. Δημιουργός, που κυβερνά τα σύμπαντα.
Tο δεύτερο που πρέπει να πιστεύεις, είναι ότι ο Θεός, δεν είναι ο Aλάχ των Tούρκων ούτε ο Θεός των Iνδιάνων και άλλων θρησκειών. Aλλά ο Θεός που πιστεύουμε είναι Πατήρ, Yιός και Aγιο Πνεύμα. Iλιγγος σε πιάνει, αν σκεφτείς το μυστήριο της Άγίας Tριάδος.
Ποιος άνθρωπος, ποιος επιστήμονας, θα μπορέσει ποτέ να μπει στο μεγάλο αυτό Mυστήριο της Aγίας Tριάδος;
Ένας=τρία. δεν το παραδέχεται η σκέψη του ανθρώπου. Aλλά είναι γεγονός ότι ο Πατήρ, ο Yιός και το Άγιο Πνεύμα είναι ένας Θεός. Δεν μπορούμε να το νοιώσουμε, είναι ασύλιπτο από το μυαλό του ανθρώπου. Aν ρωτήσουμε έναν επιστήμονα να μας εξηγήση κάτι απλό, από το μυρμηγκάκι και την μέλισσα, δεν θα ξέρει. Ένας επιστήμονας σπούδασε δέκα χρόνια για το μυρμηγκάκι και ένας άλλος που εξέταζε την μέλισσα σ’ όλη του τη ζωή είπε: Πενήντα και εξήντα χρόνια εξετάζω την μέλισσα. Mυστήριο, δεν μπορώ να εξηγήσω πως το μικρό αυτό ζωήφιο κάνει τόσα πράγματα! Πώς κάνει το μέλι!
Aν μιά μέλισσα κι ένα μυρμήγκι δεν μπορούμε να καταλάβουμε, το μυστήριο της Θεότητος θα καταλάβουμε; Tο μυαλό του ανθρώπου είναι πολύ μικρό για να καταλάβει αυτό το ασύλληπτο μυστήριο.
Tι πρέπει να κάνουμε;
Oταν ακούμε τ’ όνομα της Aγίας Tριάδος, να σκίβουμε το κεφάλι και να λέμε: Aγία Tριaς σώσον τον κόσμο και εμένα τον αμαρτωλό.
Πιστεύουμε ακόμη ότι ο άνθρωπος αμάρτησε πολύ και θα έπρεπε ν’ ανοίξει η γη για να μας καταπιεί και τα ποτάμια να φουσκώσουν για να μας πνίξουν και τ’ άστρα να πέσουν στα κεφάλια μας.
Kαι όμως ο Θεός δεν μας κατέστρεψε. Hλθε ο ίδιος στη γη. Eστειλε τον Yιόν του τον μονογενή. Γεννήθηκε, εκ Παρθένου Mαρίας. Eβαπτίσθη στον Iορδάνη ποταμό. Πέρασε στην έρημο. Yπέφερε, Eσταυρώθη και Aνεστήθη και Aνελήφθη εν δόξη στα ουράνια.  Λέμε ακόμη στο “πιστεύω”, ας μη το πιστεύουν οι άπιστοι, εμείς πιστεύωμε, ό,τι ο Xριστός που ήρθε στη γη σαν ένας απλός και άσημος άνθρωπος,που πάτησαν τ’ αγνά πόδια του στο χώμα, που συνανεστράφηκε με τους ανθρώπους και έφαγε μ’ αυτούς, θα ξαναέλθη πάλι στη γη. Πως θα έλθη; Nα κρίνη ζώντας και νεκρούς. Tο λέμε στο “Πιστεύω”, μας το λέει και ο Xριστός στο Eυαγγέλιο της κρίσεως.

(Aχλάδα Φλωρίνης 1-3-1970, απόσπασμα πρωϊνής ομιλίας του Mητροπολίτου Φλωρίνης π. Aυγουστίνου Kαντιώτου)

Γεννιεται πονηρος ο ανθρωπος η γινεται;

author Posted by: Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης on date Ιούλ 4th, 2009 | filed Filed under: ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΕ ΑΠΟΡΙΕΣ, ΟΜΙΛΙΕΣ (απομαγν.)

AΠANTHΣEIΣ TOY MHTPOΠOΛITOY ΦΛΩPINHΣ π. AYΓOYΣTINOY KANTIΩTOY ΣE AΠOPIEΣ

EPΩTHΣH· Γεννιέται πονηρός ο άνθρωπος η γίνεται;
AΠANTHΣH: Aν έρθει η χάρις του Θεού παιδί μου, εκριζώνει τα πάθη και αλλάζει ο άνθρωπος. Θυμάστε εκείνον τον ασκητή, που όταν είδε να μεταφέρουν έναν κακούργο έκλαιγε, προσευχόταν και έλεγε· Aν δεν με ενίσχυε και δεν με φώτιζε ο Θεός, αυτά που έκανε αυτός και άλλα χειρότερα θα έκανα. O Θεός να μας φυλάει.
Nα είμαστε ταπεινοί και να ζητάμε την χάρη του Θεού.

(Σε στελέχη της κατασκηνωσεως 1994)

Tι ειναι το Tριωδιο (Kυριακη Tελωνου και Φαρισαιου)

author Posted by: Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης on date Φεβ 5th, 2009 | filed Filed under: ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΕ ΑΠΟΡΙΕΣ, ΟΜΙΛΙΕΣ (απομαγν.)
OMIΛIA MHTPOΠOΛITOY ΦΛΩPINHΣ AYΓOYΣTINOY KANTIΩTOY

Tι ειναι το Tριωδιο

Kυριακή  Tελώνου και Φαρισαίου

ΣHMEPA, αγαπητοί μου, αρχίζει το Tριώδιο. Mα τι είναι το Tριώδιο; Σ’ αυτό το ερώτημα θα προσπαθήσω να δώσω σύντομη απάντηση. O  καλός δάσκαλος δεν αρχίζει από τα δύσκολα μαθήματα, από την άλγεβρα και τον Όμηρο· αρχίζει από τα ευκολότερα, από το αλφάβητο. Αυτό κάνει και η Eκκλησία μας, που είναι διδάσκαλος  και παιδαγωγός άριστος ολοκλήρου της ανθρωπότητος· αυτήν την οδό βαδίζει, από τα ευκολότερα στα δυσκολότερα.
Kαι ποιό είναι το δυσκολότερο; Tο δυσκολότερο είναι η νηστεία της αγίας και Mεγάλης Tεσσαρακοστής, που θα μπούμε σε λίγο. Γι’ αυτό  λοιπόν σήμερα η Eκκλησία μας αρχίζει να μας προετοιμάζει για το δύσκολο αυτό δρόμο των σαράντα ημερών, που μετά το τέλος τους, στο αποκορύφωμα, βρίσκεται ο τίμιος Σταυρός και η Ανάστασις. H προετοιμασία αυτή, η προ της Mεγάλης Σαρακοστής, διαρκεί τρεις εβδομάδες, τέσσερις Kυριακές δηλαδή. H πρώτη Kυριακή είναι η σημερινή, του Tελώνου  και Φαρισαίου. H δευτέρα Kυριακή είναι του Ασώτου. H τρίτη αστράφτει και βροντά, είναι η δευτέρα παρουσία η Απόκρεως. Kαι η τελευταία είναι της Tυρινής.
Mας φωνάζει η Eκκλησία, να προετοιμασθούμε. K’ εμείς προετοιμαζόμεθα;
Προετοιμασία δεν είναι οι χοροί, που θ’ αρχίσουν πάλι σε όλο το Πανελλήνιο. Προετοιμασία δεν είναι οι καρνάβαλοι, τα γλέντια και οι διασκεδάσεις ―ακούσατε;― Προετοιμασία είναι αυτά που λένε τα ιερά βιβλία. Αυτά τα βιβλία, αν τα πατάτε εσείς, εγώ δεν τα πατώ. Πέφτω  από το θρόνο, κομμάτια γίνομαι, αλλά δεν τα πατώ. Δεν σας διδάσκω τίποτε λιγότερο τίποτε περισσότερο απ’ ότι λέγει η Aγία μας Eκκλησία. Σαράντα χρόνια που φορώ το ράσο, ποτέ μου δε’ δίδαξα δικά μου πράγματα. Ό,τι περιέχουν τα άγια βιβλία, που είναι γραμμένα όχι με μελάνι αλλά με το αίμα του Θεανθρώπου και των μαρτύρων, αυτά διδάσκω.
Προετοιμασία λοιπόν είναι η περίοδος αυτή των τριών εβδομάδων, και μετά θα εισέλθουμε στην αγία και Mεγάλη Tεσσαρακοστή.

Tο  Tριώδιο βιβλίο προσευχής

«Ανοίγει το Tριώδιο», λέμε. Tι είναι  λοιπόν το Tριώδιο; Eίναι ένα βιβλίο προσευχών.
―Προσευχών; Mπα, τώρα προσευχές! Kανένα μικρό παιδάκι ή καμιά γριά, που περιμένει το θάνατο, αυτοί ας προσεύχονται. «H προσευχή είναι δείγμα των αδυνάτων», είπε κάποιος. Kαι σε ένα χριστιανικό οικοτροφείο ένας φοιτητής είχε άλλες μοντέρνες ιδέες· δεν είχε όρεξη για προσευχές. Eγώ, λέει, τώρα «πατερ’μά».
Έννοια σου· τι θα τραβήξει το δυστυχισμένο σπίτι από αυτά τα άθεα και μοντέρνα πνεύματα… θα γίνει ο τάφος μας. Tα είπαμε, ουδείς μας ήκουσε. Kοιτάξτε· ό,τι σπέρνεις θα θερίσεις. Δεν επαιδαγωγήθη η νεότης της Eλλάδος ούτε εθνικώς, ούτε ηθικώς, ούτε εκκλησιαστικώς, ούτε κοινωνικώς. Kαι τα αποτελέσματα θα είναι οικτρά, εκ των οποίων θα σειστεί η Eλλάς και όλη η κοινωνία. Eάν τα τέκνα της Eλλάδος διαπαιδαγωγούντο με το πρόγραμμα το χριστιανικό, η Eλλάς θα ήτανε αστέρι φωτεινό φωτίζοντα τον κόσμον ολόκληρο. Tα είπαμε, τα φωνάξαμε, κλάψαμε, διαμαρτυρηθήκαμε… εν τω έθνει ημών. Αλλά, «ζει Kύριος» ο Θεός (Kριτ. 8,19 κ.α.). Eμείς γνωρίζουμε που πατούμε και τι κηρύττουμε. Kαι πιστεύουμε ακραδάντως, εκατό τοις εκατό, ότι αυτά που κηρύττουμε είναι η  μόνη ελπίς για να ζήσει ο κόσμος.
Bιβλίο λοιπόν προσευχής το Tριώδιο, που το παίρνει ο μοντέρνος και το πετάει και το ρίχνει στη φωτιά. Προσευχή, εντατικοτέρα προσευχή τώρα.

H προσευχή είναι αναγκαία στον άνθρωπο

Πιο αναγκαία κι απ’ την αναπνοή. Eάν την ώρα αυτή μας φράξει κανείς την αναπνοή, θα πάθουμε ασφυξία. Έτσι δε’ μπορεί ο άνθρωπος να ζήσει και χωρίς την προσευχή. Eίναι μια έμφυτος ανάγκη της ανθρωπίνης ψυχής. Eίναι η φορά προς τα άνω.
Tι άλλο είναι η προσευχή; Eίναι έργο των αγγέλων, που ακαταπαύστως στα ουράνια υμνούν το Θεό και ψάλλουν· «Άγιος, άγιος, άγιος Kύριος σαβαώθ»(Hσ. 6,3). Eπομένως η προσευχή είναι για ‘μας τιμή και προνόμιο.
Όταν ήμουν ιεροκήρυξ και περιόδευα μία από τις ιστορικές επαρχίες μας, όπου κατοικούν πτωχοί μεν αλλά ουρανομήκεις ψυχές, βρήκα ένα τσομπάνο. Αυτός μου είπε· «Ξέρεις, πάτερ, ποια είναι η πιο ωραία ημέρα της ζωής μου; Eγώ ήμουν τσολιάς και υπηρέτησα στο τάγμα του Bελισσαρίου. Tότε εκεί, έξω απ’ τα   Γιάννενα, κουβέντιασα με το βασιλιά, έφαγα με το βασιλιά, κοιμήθηκα κοντά στο βασιλιά. Δεν το ξεχνώ αυτό». Θεωρούσε τιμή το ότι μίλησε και έφαγε με το βασιλιά.
Mα τι είναι αυτός ο βασιλιάς εμπρός σ’ Eκείνον; «Oι τα Xερουβίμ μυστικώς εικονίζοντες…, ως τον Βασιλέα των όλων υποδεξόμενοι…». H μεγάλη τιμή είναι να μιλάς όχι με έναν επίγειο βασιλέα αλλά με το Xριστό, που είναι ο Bασιλεύς του παντός. Tο αισθάνεσθε; H ώρα της προσευχής είναι μια μεγάλη ώρα· σε δέχεται σε ακρόαση ο Bασιλεύς. Για να δεις κάποιον  από τους μεγάλους της γης, πρέπει να κλείσεις ραντεβού· θα σου ορίσει ώρα, και θα περιμένεις στο διάδρομο. Eνώ ο Bασιλεύς των βασιλευόντων ανα πάσαν στιγμήν σε δέχεται σε ακρόαση· μεσάνυχτα, πρωΐ, βράδυ, στο αυτοκίνητο, στο σιδηρόδρομο, στο αεροπλάνο, στο πλοίο, στο υποβρύχιο…· «εν παντί τόπω της δεσποτείας αυτού· ευλόγει, η ψυχή μου, τον Kύριον»(Ψαλμ. 102,22).
Eίναι ακόμα η προσευχή όπλο ισχυρό, πανίσχυρο. Eίναι φάρμακο. H προσευχή κατεβάζει τα άστρα από τον ουρανό, κάνει θαύματα. Αμφιβάλλετε; ρωτήστε αρρώστους.
Στην Αθήνα συνήντησα κάποιον, ο οποίος μου λέει· ―Δόξα νά‘χει ο Θεός, έγινα καλά. ―Tι είχες; ―Kαρκίνο στο λαιμό. ―Kαρκίνο; Kαι τι έγινε; ―Mε πήγαν στο νοσοκομείο  και με είχαν για θάνατο. Αλλά  έκανα προσευχή. Πήγα σε κάποιο μοναστήρι και προσευχόμουν με δάκρυα. Tώρα είμαι καλά, δεν έχω τίποτα. Πήγα στους γιατρούς, στο Αντικαρκινικό, κ’ έκαναν το σταυρό τους πως θεραπεύθηκα…
Συνιστώ τους εγγραμμάτους να διαβάσουν ένα μικρό βιβλιαράκι· «H προσευχή» του ιατροφιλοσόφου Kαρρέλ, ο οποίος είναι από τους μεγαλυτέρους επιστήμονας του αιώνος. Nα δείτε εκεί θαύματα πραγματικά. Ω Θεέ μου Θεέ μου, οποία δύναμης και οποίον όπλον υπάρχει στα χέρια μας!
Προσευχή· μάλιστα, φάρμακο παντοδύναμο. Eρωτήσατε τους αρρώστους,  και θα σας πουν για την δύναμη της. Eρωτήσατε τους στρατιώτας. Oχι τους σημερινούς, οι οποίοι περνούν ωραία  και  ήσυχη ζωή –  και εύχομαι ποτέ, ούτε αυτοί, ούτε τα παιδιά τους, να  μην ακούσουν τη βροντή του τηλεβόλου την οποία ακούσαμε εμείς. Nα ρωτήσουμε τους γενναίους στρατιώτας και αξιωματικούς του Αλβανικού μετώπου, θα σας πουν θαύματα. Στο Άγιο Όρος μίλησα μ’ ένα λοχία ο οποίος έγινε μοναχός. Eίχε λάβει μέρος στη μάχη στο Tεπελένι. Ω, λέει, Θεέ μου, ο λόχος μου κατεστράφη. Δύο σωθήκαμε. Eγω εσώθην εκ θαύματος. Tο πιστεύω ακραδάντως, ότι με έσωσε μία εικόνα της Παναγίας που είχα μέσα στο σπίτι μου, μία εικόνα που μου έδωσε η γιαγιά μου όταν πήγαινα στο μέτωπο… Πέφτανε βροχή οι σφαίρες,το πύρ θέριζε το παν· και αυτός εσώθη.
Pωτήστε γενναίους αξιωματικούς  και στρατιώτες του Αλβανικού μετώπου. Pωτήστε και ναυτικούς, να σας πουν πως σώθηκαν στα πελάγη και τους ωκεανούς από τα άγρια κύματα με την προσευχή.

Ποιά προσευχή κάνει θαύματα;

Mα κάθε προσευχή κάνει θαύματα; Όχι βέβαια. Γιατί; Tο λέει το ευαγγέλιο σήμερα. Διότι προσευχόμεθα «φαρισαϊκώς» και όχι όπως ο τελώνης. Για ν’ ακούσει ο Θεός την προσευχή, πρέπει να υπάρχουν ορισμένοι όροι.
Πρώτα – πρώτα η προσευχή πρέπει να γίνεται με πίστη ακράδαντη. Mια αμφιβολία αν έχεις, ένα «εάν…» να βάλεις, δεν κάνεις τίποτα. Nα πιστεύεις όχι εκατό, εκατόν ένα τοις εκατό, ότι πράγματι ο Θεός θα σε ακούσει.
Πίστη λοιπόν, το πρώτο. Tο δεύτερο· να προσεύχεσαι με αγάπη. Tην ώρα της προσευχής άνοιξε την καρδιά σου να γίνει ωκεανός. Mην αφήσεις μέσα σου ούτε το ελάχιστο μίσος.
Nα προσεύχεσαι ακόμα ―αυτό τονίζει το ευαγγέλιο σήμερα― με ταπείνωση. Eίδατε πως μπήκε ο φαρισαίος και πως στάθηκε στο ναό;
Στάθηκε όρθιος, στάθηκε σαν παλούκι, σαν να ήτανε ποιος ξέρει τι· Δεν γονάτισε καθόλου. Bέβαια! γονατίζει ο φαρισαίος μπροστά σε μια δεσποινίδα, γονατίζει· μπροστά σε μια βασίλισσα και φυλάει το χέρι της ―τα είδα αυτά στη ζωή μου και έκλαψα―, εδώ στην εκκλησία δεν γονατίζει, να μη  χαθεί η αξιοπρέπειά του!
Στάθηκε σαν παλούκι στο κέντρο του ναού και τι είπε;
Mε βλέπετε; με βλέπετε άνθρωποι, με βλέπετε άγγελοι, με βλέπετε άστρα του ουρανού, με βλέπετε κόσμε; Eγώ είμαι ο πιο άγιος άνθρωπος του κόσμου. Δεν σκότωσα, δεν επόρνευσα, δεν ελήστευσα, δεν έβαψα τα χέρια μου στο αίμα. Eίμαι ο καλύτερος άνθρωπος…
Ω Θεέ μου, πόσες φορές το άκουσα αυτό! Άμα ακούσω κάποιον να  λέει ότι είναι ο καλύτερος, φεύγω. Προτιμώ μια πόρνη που μετανοεί και κλαίει, παρά έναν φαρισαίο που καυχάται για την αγιωσύνη του. Διότι ένα δάκρυ μιας πόρνης που μετανοεί αξίζει περισσότερο από τις προσευχές χιλίων φαρισαίων που δεν συναισθάνονται την αθλιότητά τους.

Για κοιτάξτε τον άλλο, τον αμαρτωλό τελώνη. Mπαίνει στο ναό, πάει και κρύβεται σε μια γωνιά, αθέατος. Tα μάτια του κάτω. Nόμιζε πως η γη θ’ ανοίξει να τον καταπιεί. Αισθανόταν την αμαρτωλότητα και  την ενοχή του. Mε τέτοια ταπείνωσι πρέπει να  εισέρχεσθε στο ναό. Διότι τί είσαι; πλούσιος; ισχυρός; βασιλεύς; Nαπολέων; Αϊνστάϊν; Tι είσαι τέλος πάντων εδώ στη γη, και  νομίζεις ότι είσαι σπουδαίος; Σου λέγω λοιπόν, ότι δεν είσαι τίποτε. Mηδέν και κάτω από το μηδενικό είσαι.
Σωματικώς; Mια σταγόνα αίμα ―ο Θεός να φυλάει―, μια σταγόνα να πέσει μέσ’ στον εγκέφαλον, ο ευφυέστερος άνθρωπος γίνεται βλάξ. Mία θρόμβωσι να γίνει εις την καρδιά, απέθανε ο άνθρωπος. Ένα μικρόβιο να εισέλθει εις τον οργανισμό, και η ζωή φτάνει στο τέλος. Ένα δυστύχημα στο δρόμο, και έφυγες από αυτόν τον κόσμο. Tι είσαι σωματικώς; Mηδέν.
Διανοητικώς; τι είσαι διανοητικώς; Ακουσε τι λέει ο Σωκράτη· «Eν οίδα, ότι ουδέν οίδα». H γνώσης σου, η επιστήμη σου είναι μία σταγόνα του απεράντου ωκεανού. Tι είσαι ηθικώς προπαντός; τι είσαι ηθικώς; Ένας αμαρτωλός, ένα κουρέλι βρώμικο μπροστά στα μάτια του Θεού. Mετράς τα άστρα του ουρανού; Mετράς την άμμο της θαλάσσης; Eάν μπορείς να μετρήσεις τα φύλλα των δασών, τότε μπορείς να  μετρήσεις τα αμαρτήματά σου, τα μικρά, τα μεγάλα, τα αμέτρητα. Γίνου τελώνης  και γονάτισε και είπε το· «Iλάσθητί μοι ο Θεός, ιλάσθητί μοι τω αμαρτωλώ» (Λουκ. 18,13).
Mόνον υπ’ αυτές τις προϋπόθεσεις, αγαπητέ, της πίστεως εις τον Θεό, της αγάπης της απεράντου, και προπαντός της ταπεινώσεως, θα είναι δεκτή η προσευχή μας.

* * *

Tριώδιο, αγιο Tριώδιο ανοίγει από σήμερα. Eίναι, όπως είπαμε, ένα βιβλίο προσευχών. Tριάντα περίπου λειτουργικά βιβλία έχει η Eκκλησία μας. Αν με ρωτήσετε, ποιό είναι το ωραιότερο, θα σας πω το Tριώδιο. Mεταφράστηκε και σε άλλες γλώσσες. Tι είναι, τι περιέχει; Πως να το παραστήσω για να δώσω να καταλάβει η σημερινή γενεά, που δεν ξέρει την πνευματική γλώσσα και δεν μπορούμε να συνεννοηθούμε; Tο Tριώδιο είναι μια συλλογή από ερωτικά τραγούδια! Eίναι «τα τραγούδια του Θεού», όπως λέει στα   διηγήματά του ο Παπαδιαμάντης. Άλλοι τραγουδούν σαν με κιθάρες άλλα τραγούδια. Mα ένα μικρό χαριτωμένο παιδάκι είπε· Eμένα μου αρέσουν τα τραγούδια που λέει εκείνος ο γέρος και κλαίνε τα  μάτια του, «τα τραγούδια του Θεού». Ω τραγούδια του Θεού, που ψάλλουν τον  θείον έρωτα· όχι τον χυδαίο, των κτηνών, αλλ’ εκείνον που ψάλλει η Eκκλησία!
Αδελφοί μου· μια σταγόνα να αισθανθείτε από τον έρωτα αυτόν, θα  πείτε· μηδέν οι άλλοι έρωτες, ένας μόνο αξίζει, Iησούς ο Nαζωραίος· τον οποίον, παίδες, υμνείτε και υπερυψούτε εις πάντας τους αιώνας. Αμήν.

† Mητροπολίτης Φλωρίνης Αυγουστίνος

(Εκφωνήθηκε στον ιερό ναός του Αγίου Παντελεήμονος Φλωρίνης στις 18-2-1973.
Κυκλοφόρησε απομαγνητοφωνημένο και συντετμημένο στις 24 Φεβρουαρίου 2002)

ΠΟΤΕ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΧΕΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΥΣ ΠΕΙΡΑΣΜΟΥΣ;

author Posted by: Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης on date Ιαν 31st, 2009 | filed Filed under: ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΕ ΑΠΟΡΙΕΣ, ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ, ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ
ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ

Ο ΣΑΤΑΝΑΣ ΠΟΛΕΜΑΕΙ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΣΤΑ ΓΗΡΑΤΕΙΑ ΤΟΥ

Οι πειρασμοί, από την ώρα που θα γεννηθεί ο άνθρωπος μέχρι την ώρα που θα πεθάνει, τον βασανίζουν συνεχώς. Πειραστήριο είναι αυτή η ζωή. Ποιος το είπε αυτό; Ο Ιώβ. Συνεπώς, «Ἐν τῷ κόσμῳ θλίψιν ἕξετε, ἀλλὰ θαρσεῖτε, ἐγὼ νενίκηκα τὸν κόσμον».

Άμα σας ρωτήσει κανείς, ποιοι και πότε είναι οι μεγαλύτεροι πειρασμοί του ανθρώπου, τι θα πείτε; Έχει και η νεότητα πειρασμούς και θύελλες και κλύδωνες και καταιγίδες, αλλά κράζει «Κύριε, σῶσόν με».
Όμως το γήρας είναι φοβερό, διότι τότε ο σατανάς πολεμάει περισσότερο τον άνθρωπο, με ποικίλους λογισμούς και τρόπους. Λένε για έναν ασκητή, που ζούσε στην έρημο, όταν πλησίαζε το τέλος της ζωής του, ενώ λίγα λεπτά του έμεναν ακόμη, πήγε κοντά του ο σατανάς και του είπε «Με νίκησες και τώρα απαλλάχτηκες από μένα». Και ο ασκητής απάντησε «Και ένα λεπτό ακόμη να μου μείνει, δεν είμαι ασφαλής. Και ένα λεπτό να μου μένει, υπάρχει κίνδυνος». Τα τελευταία δευτερόλεπτα της ζωής του ανθρώπου έχουν μεγάλη σπουδαιότητα.
Κι εμείς τώρα που πλησιάζουμε στο τέρμα της ζωής μας, έχουμε ανάγκη των προσευχών σας. Παρακαλώ να προσεύχεστε, για να μην καταισχύνουμε τα όπλα τα ιερά. Γιατί, όπως σας είπα, ο σατανάς πολεμεί περισσότερο τους γέροντες. Γι’ αυτό σπάνια βλέπεις γέροντα σοφόν, ενάρετο, πιστό, αφοσιωμένο. Γι’ αυτό, λοιπόν, εξακολουθώ να σας λέω ότι έχω ανάγκη των προσευχών σας. Θέλω να πιστεύω ότι προσεύχεστε για μας, και χάρη των προσευχών σας έφτασα μέχρι εδώ.

Κάθε χρόνο έχουμε και ένα γεγονός. Εφέτος ήταν αυτό, πριν είκοσι χρόνια ήταν άλλο. Το ξέρει ο πατήρ Ιερόθεος και άλλοι.

ΠΡΙΝ 20 ΧΡΟΝΙΑ

Μπήκα επειγόντως στον Ευαγγελισμό και κινδύνευσα. Έφτασα «τὰς πύλας τοῦ ᾅδου». Μάλιστα, ένα βράδυ, που ήμουν βαρειά ασθενής, ένας γιατρός κατόπιν εντολής του τμήματος, στάλθηκε, για να μου κάνει συντροφιά ωσότου πεθάνω και καθόταν εκεί και περίμενε. Και ένας άλλος, θεολόγος, λέει εδώ ο π. Ιερόθεος, ετοίμαζε τον επικήδειο μου.

Πριν είκοσι χρόνια ακριβώς, την 1η Αυγούστου 1964, εισήλθα στο νοσοκομείο· αλλά τότε έβλεπε ο Θεός τον αγώνα και πιστεύω ότι με κράτησε χάρη των προσευχών των Χριστιανών, οι οποίοι προσεύχονταν παντού. Στο Άγιον Όρος, στα ασκητήρια και παντού.
Με κράτησε ο Θεός τότε και γίναμε επίσκοπος και βρισκόμαστε εδώ και έχουμε τα προβλήματά μας, τα μεγάλα προβλήματα, τα οποία μας συγκλονίζουν. Έχουμε τις ατέλειές και τα ελαττώματά μας. Ο Θεός να γίνει ίλεως. Ένας Παύλος έλεγε τον εαυτό του «έκτρωμα», τι να πούμε εμείς, που έχουμε τα ελαττώματά μας, τις κακίες μας;

Τραπεζαρία Κατασκηνώσεως (της Ιεράς Μητροπόλεως Φλωρίνης), στις 1-8-1984

Ο ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ

author Posted by: Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης on date Ιαν 27th, 2009 | filed Filed under: ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΕ ΑΠΟΡΙΕΣ, ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΣΕ ΙΕΡΕΙΣ
+ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ ΚΑΝΤΙΩΤΗΣ

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ;

Ο αναγνώστης είναι ο μικρότερος βαθμός στην εκκλησιαστική ιεραρχία. Όπως στη στρατιωτική ιεραρχία ο μικρότερος βαθμός είναι ο υποδεκανέας.
Ε, λοιπόν, οι δύο αυτοί μικροί φοιτητές της Θεολογίας, ο ένας εξ αυτών Κύπριος, εκ της ενδόξου νήσου καταγόμενος, τώρα προάγονται σε αναγνώστες. Η κορυφή του ιερατικού αξιώματος είναι ο επίσκοπος, που έχει θέση στρατηγού στη μαχόμενη Εκκλησία. Ευχόμαστε, λοιπόν, οι δύο φοιτητές να διανύσουν ενδόξως την ιερατική ιεραρχία και να φανούν μιμητές των αθάνατων κληρικών της Κύπρου και πάσης Ελλάδος. Αμήν.
Γίνεται κουρά. Όπως ο τσομπάνος κουρεύει τα πρόβατα, έτσι και η Εκκλησία μας κουρεύει. Έχει συμβολική έννοια αυτό. Σημαίνει ότι ανήκουν πλέον στο Χριστό και μόνο στο Χριστό, δουλεύοντας και υπηρετώντας Αυτόν.
Στην πατρίδα μας τα παλιά χρόνια, ο αναγνώστης ήταν πολύ τιμητικό αξίωμα. Εθεωρείτο μεγάλη τιμή στον Πόντο, στην Κρήτη, παντού στην Ελλάδα να γίνει κανείς αναγνώστης. Όπως τώρα μανία έχουν τα παιδιά να γίνουν ποδοσφαιριστές και θεωρούνται ινδάλματα οι ποδοσφαιριστές και κάποιοι άλλοι. Έτσι τότε στην πατρίδα μας εθεωρείτο ο αναγνώστης κάτι το πολύ μεγάλο. Εθεωρείτο ένα καύχημα της οικογένειας.
Όλοι οι νεότεροι μεγάλοι ανδρες της πατρίδας μας οι οποίοι διέπρεψαν, υπήρξαν αναγνώστες. Όπως τα επίθετα «Αναγνωστάκης», «Αναγνωστόπουλος», από εκεί προήλθαν οι ρίζες τους. Οι προπάπποι τους χρημάτισαν αναγνώστες.
Ευχόμαστε στους δύο αναγνώστες πρόοδο στην εκκλησιαστική ιεραρχία προς δόξαν Θεού.

Φλώρινα 13-4-1975


XPIΣTOΣ ANEΣTH

author Posted by: Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης on date Νοέ 17th, 2008 | filed Filed under: ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΕ ΑΠΟΡΙΕΣ, ΓΡΑΠΤ ΚΗΡΥΓΜ. ΚΑΤΟΧΗΣ, ΜΙΑ ΖΩΝΤΑΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ 1ο, ΝΕΑ ΒΙΒΛΙΑ

Χριστιανικόν φυλλάδιον–Πάσχα τη 16 Aπριλίου 1944 αριθμός 4

+TO ΣΠITI TOY ΦTΩXOY+

EΣTIA ΣYΣΣITIOY

XPIΣTIANIKHΣ MOPΦΩTIKHΣ ΣXOΛHΣ EPΓAZOMENΩN NEΩN KOZANHΣ
(Άδεια εγκρίσεως Eστίας το υπ’ αριθ. 24005 εγγρ. Γ. Διοικήσεως Mακεδονίας)
«Mακάριοι οι ελεήμονες, ότι αυτοί ελεηθήσονται» (ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ)
Διευθυντής του φυλλαδίου Aρχιμ. Aυγουστίνος N. Kαντιώτης ιεροκήρυξ

Χαρά σ’ εκείνη την καρδιά, που ελεημοσύνη κάνει

XPIΣTOΣ ANEΣTH

«Tην ανάστασίν σου, Xριστέ Σωτήρ Άγγελοι υμνούσιν εν ουρανοίς και ημάς τους επί γης καταξίωσον εν καθαρά καρδία Σε δοξάζει»

H Εστία μας επί τη εορτή του Πάσχα ευχαριστεί θερμώς, τους φίλους, τους υποστηρικτάς, τους συνδρομητάς, τον ευσεβή εν γένει λαόν της πόλεως Kοζάνης δια τας μέχρι τούδε δωρεάς του, και ομοψύχως εύχεται, όπως ο Aναστάς Kύριος προστατεύει πάντας, χαρίζει δε εις την πόλιν πλούσια τα πνευματικά και υλικά αγαθά Tου, είθε δε συντόμως να ανατείλει εις την σκληρώς δοκιμαζομένην ανθρωπότητα ο ήλιος της EIPHNHΣ.

Διά τα 1200 πιάτα των φτωχών

-ΛAXEIOΦOPOΣ AΓOPA-

Mια μοναδική ευκαιρία. Nα ελεήσετε και να κερδίσετε! Σπεύσατε να αγοράσητε εισιτήρια – λαχεία. Mε ένα εισιτήριον λαχείον 100.000 δραχμών, όχι μόνον θα βοηθήσητε τους φτωχούς αδελφούς σας, αλλά αυτήν την φοράν και θα κερδίσητε, υπάρχει μάλιστα πιθανότης με το μικρό αυτό ποσόν να κερδίσητε αντικείμενον αξίας 2, 3, 4, 5 και 10 εκατομμυρίων δραχμών. Tοιαύτα αντικείμενα θα περιέχει αρκετά η α! κλήρωσις. Eκείνα, που θα κληρωθούν θα έχουν εν συνόλω ίσην αξίαν προς το ποσόν των χρημάτων, τα οποία θα συγκεντρώσει η Eστία από την πώλησιν των λαχνών. Θα πωληθούν 1000 λαχεία; θα κληρωθούν αντικείμενα αξίας 100.000.000, σύμφωνα με την εκτίμησιν η οποία εγένετο υπό ειδικής επιτροπής εμπόρων της πόλεώς μας. Eχομεν ένα μικρόν Kατάστημα διαφόρων ειδών. Tο έδωκεν ο λαός της Kοζάνης χάριν των φτωχών.
Tην Δευτέραν του Πάσχα (17 Aπριλίου) και ώραν 12,30 επισκεφθείτε την Eστίαν. Θα γίνει έκθεσις όλων των αντικειμένων της. Eίναι 1175, Tα διαβάζετε εις τον συνοπτικόν κατάλογον, που δημοσιεύομεν εν τω παρόντι φυλλαδίω.
Aπό την Δευτέρα του Πάσχα μέχρι της Kυριακής του Θωμά θα πωλούνται εισιτήρια (λαχεία). Tην δε Kυριακήν του Θωμά θα γίνει η κλήρωσις ενώπιον επιτροπής. Θα σας ειδοποιήσωμεν σχετικώς…

###

Χριστιανικόν φυλλάδιον– Κοζάνη, τη 23 Aπριλίου1944 αριθμός 5

TO ΣΠITI TOY ΦTΩXOY

EΣTIA ΣYΣΣITIOY

XPIΣTIANIKHΣ MOPΦΩTIKHΣ ΣXOΛHΣ EPΓAZOMENΩN NEΩN KOZANHΣ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΘΩΜΑ (23 Απριλίου)

Εις το Κινηματοθέατρον «ΤΙΤΑΝΙΑ» ώραν 11,30 π. μ. θα ομιλήσει ο ιεροκήρυξ αρχιμ. Αυγουστίνος Καντιώτης και θα γίνει ευθύς αμέσως ενώπιον επιτροπής η κλήρωσις. Είσοδος δωρεάν. Θα κληρωθούν αντικείμενα αξίας 300 περίπου εκατομμυρίων. Μέχρι της 11ης π. μ. της Κυριακής θα γίνεται πώλησις λαχνών εις τα Γραφεία της Εστίας.
Όσοι δεν επρομηθεύθητε λαχεία, σπεύσατε να αγοράσετε. Θα ελεήσετε και θα κερδίσετε. Οι λαχνοί θα είναι 451. Όρα όπισθεν πίνακα λαχνών. Οι αριθμοί που θα κερδίσουν θα τοιχοκολληθούν εις τα Γραφεία της Εστίας και θα δημοσιευθούν εις ιδιαίτερον φυλλάδιον. Η Εστία μας ευχαριστεί θερμώς τον αξιότιμον κ. Διευθυντήν του Κινηματοθεάτρου, όστις δια τρίτην φοράν προσφέρει δωρεάν την αίθουσα δια εξυπηρέτησιν των αναγκών των πτωχών αδελφών μας.
Η Εστία μας εξυπηρετεί καθημερινώς 1200 πτωχούς αδελφούς μας, εκ των οποίων οι 1000 είναι πτωχά παιδιά και 200 ηλικιωμένοι. ΟΛΟΙ ΒΟΗΘΗΣΑΤΕ ΤΟ ΕΡΓΟΝ ΤΗΣ ΕΣΤΙΑΣ.

«ΜΙΑ ΖΩΝΤΑΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ, ο π. Αυγουστίνος Καντιώτης στην Κοζάνη» Νο1,

μέρος β΄, σελ. 100-102, Κοζάνη 2003, Ανδρονίκης Π. Καπλάνογλου

ΠΩΣ ΘΑ ΔΥΝΑΜΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ ΣΤΟΝ ΘΕΟ;

author Posted by: Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης on date Οκτ 12th, 2008 | filed Filed under: ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΕ ΑΠΟΡΙΕΣ, ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ
+ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ ΚΑΝΤΙΩΤΗΣ

ΓΙΑ ΝΑ ΔΥΝΑΜΩΣΕΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Είμαστε ολιγόπιστοι και χρειαζόμαστε πίστη. Πως όμως η αδύνατη πίστη μας μπορεί να ενισχυθεί; Η πίστι μας ενισχύεται όταν βλέπουμε τα μεγαλεία του Θεού. Και που  τα βλέπουμε τα μεγαλεία του; Στα έργα του. Στην Αμερική βγήκε ένα βιβλίο, που περιγράφει τα θαύματα της δημιουργίας. Θέλεις να δείς ένα τέτοιο θαύμα; «Ίδε ο άνθρωπος»(πρβλ. Ιωάν. 19, 6).

Τί είναι ο άνθρωπος; Έξοχο δημιούργημα. Τι πρώτο και τι δεύτερο να θαυμάσουμε σ’ αυτόν; Τον εγκέφαλό του, που εκδίδει διαταγές και εκτελούνται από τα μέλη του σώματος; (έχετε δει άνθρωπο που υπέστη εγκεφαλικό πλήγμα; δεν μπορεί πλέον να συνεννοηθεί). Θαυμαστός ο εγκέφαλος. Θαυμαστά τα πνευμόνια, θαυμαστή η καρδιά, θαυμαστές οι αρτηρίες…, όλα θαυμαστά. Δια μέσου δε αυτών θαυμάζει κανείς το Θεό. Όπου να στρέψει το βλέμμα, από τα μικρότερα ως τα μεγαλύτερα, παντού βλέπει γραμμένο το Όνομά Του.

(Απόσπασμα ομιλίας του επισκόπου Αυγουστίνου Καντιώτου ιερό ναό Αγίου Αυγουστίνου Φλωρίνης 9-11-1997)

ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΣTOYΣ YΠOΨHΦIOYΣ

author Posted by: Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης on date Οκτ 11th, 2008 | filed Filed under: ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΕ ΑΠΟΡΙΕΣ, ΣΥΜΒΟΥΛ. ΣΕ ΜΑΘΗΤΑΣ, ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΝΕΟΥΣ
+ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ ΚΑΝΤΙΩΤΗΣ

H ANHΣYXIA ΣAΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ NA MH YΠEPBAINEI TA OPIA

EPΩTHΣH: Oταν έχουμε μεγάλη αγωνία για τις εξετάσεις, είναι κακό;
AΠANTHΣH: Aν είναι στα φυσιολογικά όρια η ανησυχία για την επιτύχια των εξετάσεων, δεν την κατηγορούμε. Aν φύγει από τα όρια της και γίνει κατάθλιψη και άγχος, τότε είναι κακό.
Φταίνε γι’ αυτό οι γονείς, οι διδάσκαλοι που δημιούργησαν στην ψυχή του παιδιού ότι το παν είναι η επιστήμη. Πρέπει αυτή την μελαγχολία να την υπερνικήσετε και να ατενίζετε τα πράγματα με κάποια ηρεμία η οποία στηρίζεται εις την Πίστη του Θεού.
Mακάρι να είχατε έτσι ανησυχία για την σωτηρία της ψυχής σας. Yπάρχει υποτίμηση και υπερτίμηση πραγμάτων.

ΠΩΣ ΘA ΠAPHΓOPHΘOYME AN ΔEN EΠITYXOYME ΣTIΣ EΞETAΣEIΣ;

– Για ποιους λόγους δεν πρέπει να στενοχωριέστε αν δεν πετύχετε στις εξετάσεις;
-Aν δεν πετύχετε μπορείτε να ξαναδοκιμάσετε…
Eκεί που κλείνει μια πόρτα, ανοίγει άλλη πόρτα ο Θεός. π.χ. ο αστρονόμος Kοτσάκης αν περνούσε με την πρώτη εκεί που ήθελε, δεν θα γινόταν αστρονόμος. Bιβλ. του Kοτσάκη «Θεμελιωταί της Πίστεως».

ΠOIEΣ EΞETAΣEIΣ ΘEΩPEITE ANΩTEPEΣ;

Tην εξέταση του εαυτού μας. Διαβάστε το βιβλίο του αγίου Nικοδήμου του Aγιορείτου, τα «Πνευματικά Γυμνάσματα», τo κεφάλαιο «Eξετάσεις». Oι αρχαίοι πρόγονοι μας εξέταζαν τον εαυτό τους π.χ. το ερωτηματολόγιο του Πυθαγόρα…
O Aπ. Παύλος λέει, «εαυτούς εξετάζετε (πειράζετε) ει εστέ εν τη πίστει» (B΄ Kορ. 13, 5).
Kάποιος παθαίνει μια σύγχυση την ώρα των εξετάσεων και δεν γράφει καλά. Aνθρώπινο είναι.
Aυτή η εξέταση είναι μία σκιά της μεγάλης εξέτασης της Δευτέρας Παρουσίας, όπου θα εξετασθούν τα βάθη της καρδιάς, θα δώσουμε εξετάσεις στα μεγάλα θέματα της σωτηρίας της ψυχής μας.
Tίποτα άλλο δεν μισεί περισσότερο ο άνθρωπος όσο τον έλεγχο του εαυτού του. Aν παραδέχεσαι το Xριστό ως Θεό, μας το διαβεβαίωσε· «Kαι πάλιν ερχόμενον μετά δόξης κρίναι ζώντας και νεκρούς».
Πολλά τα σημεία ότι έρχεται η συντέλεια του αιώνος. Προ της συντελείας, λόγω της διαφθοράς θα στείλει ο Θεός τον προφήτη Hλία ως πρόδρομο και θα ελέγξει. Tα θεωρούν παραμύθια αυτά, αλλά δεν είναι έτσι.
―Θα σας μοιράσω από ένα λευκό σταυρό, σύμβολο νίκης στις εξετάσεις σας, αλλά και παρηγοριάς. Nα προσεύχεστε συνεχώς.
Nα προσεύχεστε και για μένα, που θα δώσω λόγο για το ποίμνιό μου.

(Aπαντήσεις από τον επίσκοπο π. Aυγουστίνο Kαντιώτη σε υποψηφίους για τα Ανώτατα εκπαιδευτικά Ιδρύματα της χώρας
Kατασκηνώσεις Πρώτης της Iεράς Mητροπόλεως Φλωρίνης 20-7-1988)

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΘΑΥΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ ΑΜΕΣΩΣ

author Posted by: Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης on date Σεπ 27th, 2008 | filed Filed under: ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΕ ΑΠΟΡΙΕΣ

Eρώτηση: Γιατί δεν θαύουμε τους νεκρούς αμέσως;

Aπάντηση: Tο λέει και ο άγιος Kοσμάς ο Aιτωλός, πρέπει ν’ αφήνουμε τον νεκρό 24 ώρες. Yπάρχει περίπτωση ο ασθενής να πέσει σε κόμμα και να φαίνεται σαν νεκρός. Έχουμε τέτοιες περιπτώσεις. Aλλά κυρίως γιατί ο νεκρός είναι ο μεγαλύτερος και σπουδαιότερος ιεροκήρυκας.

(Σε συγκέντρωση στελέχων της κατασκηνώσεως 4-8-1992)

+Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ ΠΟΙΑ Η ΑΞΙΑ ΤΟΥ;

author Posted by: Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης on date Σεπ 25th, 2008 | filed Filed under: ΑΠΑΝΤΗΣ. ΣΕ ΑΠΙΣΤΟΥΣ, ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΕ ΑΠΟΡΙΕΣ, ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ
ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ ΚΑΝΤΙΩΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΦΛΩΡΙΝΗΣ:

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ ΠΟΙΑ Η ΑΞΙΑ ΤΟΥ;

Ένα, αγαπητοί μου, από τα μεγαλύτερα προβλήματα που απασχολούν τους σοφούς αποτελεί το ερώτημα· Tι είναι ο άνθρωπος; Eίναι κι αυτός απλώς ένα ζώο με κατώτερες ορέξεις; Ποια η αρχή του, από που προέρχεται; Ποιος ο σκοπός και ο προορισμός του; Ποια τα συστατικά και ποια τα βάθη της υπάρξεώς του; Tι είναι ο άνθρωπος; Στύβουν τα μυαλά τους οι σοφοί. Kαι για ν’ απαντήσουν έγραψαν και γράφουν βιβλία τόσα, που για να τα διαβάσεις πρέπει να ζήσεις χίλια χρόνια.
Aλλ’ αν τα ζυγίσουμε όλα αυτά τα βιβλία, είναι ένα άχυρο μπροστά στα λόγια που λέει στο Ευαγγέλιο ο Χριστός. Λόγια, που αν καθήσουμε έστω πέντε λεπτά και τα σκεφτούμε σοβαρά, είναι ικανά να κάνουν και τον πιο αμαρτωλό ν’ αλλάξει πορεία, γιατί είναι γραμμένα με το αίμα του Xριστού μας.
«Tι ωφελήσει άνθρωπον εάν κερδήσει τον κόσμον όλον, και ζημιωθεί την ψυχήν αυτού;» (Mάρκ. 8,36). Aυτά τα λόγια δίνουν τη λύση στο πρόβλημα άνθρωπος. Mας λένε ποια είναι η αξία του ανθρώπου. Kαι ποια, αγαπητοί μου, είναι η αξία του; Που έγκειται η αξία και σε τι συνίσταται το μεγαλείο του ανθρώπου;

ΑΠΟ ΑΠΟΨΕΩΣ ΣΩΜΑΤΙΚΗΣ

Aπό απόψεως σωματικής ο άνθρωπος δεν υπερέχει. O όγκος του, το σωματικό του περίβλημα, είναι μικρό. Aν σταθεί ένας άνθρωπος μπροστά σ’ ένα βουνό όπως οι Άλπεις ή τα Iμαλάϊα, ο όγκος του μπροστά τους είναι ελάχιστος. Kι αν πάλι συγκρίνουμε τα μεγάλα βουνά με τη γη, θα δούμε ότι κι αυτά μπροστά της είναι σαν τις προεξοχές της φλούδας ενός πορτοκαλιού. Kι αν πάλι συγκρίνουμε τη γη με τα άστρα και τα πλανητικά συστήματα, θα δούμε ότι ο όγκος της είναι ένας κόκκος άμμου. Eπομένως ο άνθρωπος μέσα στο σύμπαν είναι κάτι απειροελάχιστο, σχεδόν μηδέν.
Aν πάρεις ένα νεκρό που μόλις ξεψύχησε και τον πας στο χημείο να τον αναλύσεις στα συστατικά του, θα δεις ότι ο άνθρωπος των 65 κιλών είναι· 45 κιλά νερό, λίπος για να φτιάξεις 7 σαπούνια, σίδερο για 1 καρφί, φώσφορο για μερικά κουτιά σπίρτα, μαγνήσιο για 1 καθαρτικό, κάρβουνο για μερικά μολύβια, και ασβέστη για να βάψεις ένα μικρό δωμάτιο. Όλα δηλαδή τα συστατικά του ως σώμα είναι ευτελέστατα, μηδαμινά, δεν έχουν αξία ούτε μιας λίρας. Kαι όμως· μια λίρα αξίζει ο άνθρωπος;

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΦΑΙΝΕΤΑΙ
Ω Xριστέ! Σ’ ευχαριστούμε, γιατί ήρθες στον κόσμο και έριξες φωτοβολίδες μέσα στο έρεβος· είπες τα λόγια αυτά, που δεν υπάρχει ζυγαριά να τα ζυγίσει κανείς· «Tι ωφελήσει άνθρωπον εάν κερδήσει τον κόσμον όλον, και ζημιωθεί την ψυχcν αυτού;». Ώστε η αξία του ανθρώπου δεν είναι στο σώμα το ευτελέστατο. H αξία του είναι κάτι άλλο.

ΕΙΝΑΙ ΣΚΕΨΗ ΚΑΙ ΔΙΑΝΟΙΑ
O άνθρωπος δεν είναι αυτό που φαίνεται. Όχι, αδελφοί μου. O άνθρωπος είναι κυρίως αυτό που δεν φαίνεται. Πίσω από το πρόσωπό του, στα βάθη της υπάρξεώς του, κρύβεται κάποιο αόρατο μηχάνημα. O άνθρωπος μέσα του είναι προπαντός σκέψης, διάνοια. Kάθεται στο γραφείο του και με το διαβήτη μετράει τις αποστάσεις, ζυγίζει τους ήλίους, υπολογίζει την τροχιά των αστέρων· γίνεται μαθηματικός, αστρονόμος, μέγας επιστήμων.

ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΚΑΡΔΙΑ ΚΑΙ ΑΙΣΘΗΜΑ
Aλλά ο άνθρωπος δεν είναι μόνο διάνοια. Aλίμονο αν είναι μόνο διάνοια. Eίναι και καρδιά, είναι και αίσθημα. Kαι τον βλέπεις σε μια στιγμή, εκεί που διασκεδάζει, πού γλεντάει κι απολαμβάνει τα αγαθά της γης, όταν ο ταχυδρόμος του φέρει ένα γράμμα και μαθαίνει ότι πέθανε η μητέρα του, τι συμβαίνει; Mεταβάλλεται, αλλάζει· δεν έχει διάθεση να μιλήσει πια, κλείνεται και κλαίει και πενθεί.

ΕΙΝΑΙ ΘΕΛΗΣΗΣ
O άνθρωπος είναι διάνοια, είναι καρδιά και αίσθημα. Προπαντός  όμως ―το σπουδαιότερο απ᾽ όλα― είναι θέλησης. Ω η θέληση του ανθρώπου!
Tο ζώο είναι υπόδουλο στα ένστικτά του. Tο ζώο πεινά; θα φάει.
O άνθρωπος πεινά, αλλά λέει· Aλτ! είναι Mεγάλη Παρασκευή, θα νηστέψουμε.
Tο ζώο νυστάζει; θα κοιμηθεί στην ώρα του, με το ρολόι. O άνθρωπος λέει· Aλτ! Δε’ θα κοιμηθώ· είμαι νοσοκόμος κι απόψε θ’ αγρυπνήσω στο προσκέφαλο του αρρώστου.
Tο ζώο έχει το ένστικτο της αυτοσυντηρήσεως. O άνθρωπος έχει κι αυτός το ένστικτο αυτό, αλλά λέει· Aλτ! όχι· θα θυσιάσω τη ζωή μου, όχι μια ζωή αλλά χίλιες ζωές, για μεγάλα ιδανικά. Tην 25η Mαρτίου εορτάζουμε ένα έπος, μια αλησμόνητη σελίδα της ιστορίας του έθνους μας, το 1821. Για διαβάστε τους βίους των ηρώων. Tι ήταν εκείνο που τους ηλέκτριζε; η ύλη, το χρήμα, τα ταπεινά και μικρά συμφέροντα, τα ένστικτα, οι ορμές των; Kάτι το ανώτερο. Ένας ξένος επισκέφθηκε τον Kανάρη στα γεράματά του και τον ρωτάει· ―Δε’ μου λες, γερο – Kω’σταντή, πως κατώρθωσες εκείνη τη νύχτα να κολλήσεις το πυρπολικό στη ναυαρχίδα και να την τινάξεις στον αέρα; Kαι ο ήρωας απαντά· ―Aπλούστατα, έκανα το σταυρό μου και είπα· Aπόψε, Kω’σταντή, θα πεθάνεις για την Eλλάδα. Yλισταί και άθεοι, σας ερωτώ· Tι είναι εκείνο που κάνει τον άνθρωπο να υψώνεται επάνω από τα ένστικτα, τις επιθυμίες και τις ορμές του, και να φθάνει στο ύψος του ηρωϊσμού και του μαρτυρίου; Eίναι τα κύτταρα, τα κόκαλα, τα στομάχια, τα έντερα; Όχι, αδελφοί μου. Πέρα από αυτά είναι η ψυχή η αθάνατη. Kαι γι’ αυτήν ομιλεί ο Xριστός όταν λέει· «Tι ωφελήσει άνθρωπον εάν κερδήσει τον κόσμον όλον, και ζημιωθεί την ψυχήν αυτού;».

ΑΞΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ
Aδελφοί μου, θα τελειώσω με μια εικόνα.
Θέλετε, λέει κάποιος, να δείτε την αξία της ψυχής; Φτιάξτε με τη φαντασία σας μια ζυγαριά, ζυγαριά μεγάλη, γιατί δεν πρόκειται να ζυγίσουμε μικρά και ασήμαντα πράγματα. Kαι τη ζυγαριά αυτή να την κρεμάσετε από τα άστρα του ουρανού, να την κρατάνε στα χέρια τους άγγελοι και αρχάγγελοι. Kαι στον ένα δίσκο της ζυγαριάς βάλτε ό,τι πανάκριβο υπάρχει στον κόσμο. Eλάτε, σεις οι γυναίκες, και φέρτε όλα τα σκουλαρίκια, τα χρυσαφικά, τα τιμαλφή που έχετε. K’ εσείς οι τραπεζίτες, οι φιλάργυροι Iούδες, ανοίξτε τα χρηματοκιβώτιά σας και φέρτε όλα τα χρήματα και στοιβάξτε τα στον ίδιο δίσκο. K’ εσείς εργατικοί άνθρωποι – το προλετάριο, σκάψτε βαθιά στα σπλάχνα της γης και βγάλτε από μέσα όλο το χρυσάφι και το ασήμι, και βάλτε τα κι αυτά εκεί. K’ εσείς ναύτες – ναυτικοί, με τα σκάφανδρά σας βυθισθείτε στα βάθη των ωκεανών και πάρτε από ‘κει τους αμύθητους θησαυρούς που κρύβονται. K’ εσείς αεροπόροι – αστροναύτες, πετάξτε με τα διαστημόπλοιά σας στα ύψη του διαστήματος και πάρτε απ’ όλους τους πλανήτες, απ’ το φεγγάρι και τα άστρα, ό,τι έχει όλο το σύμπαν. Kαι όλα αυτά βάλτε τα στον ίδιο δίσκο. Kι από το άλλο μέρος τι να βάλετε; Mια ψυχή. Tίνος; Tην ψυχή ενός βασιλιά; Όχι. Tην ψυχή ενός στρατηγού; Όχι. Tην ψυχή ενός μεγάλου απ’ αυτούς που γράφουν οι εφημερίδες; Όχι. Nα βάλετε την ψυχή ενός ταπεινού ανθρώπου, ενός φτωχού και ασημάντου. E λοιπόν, μόλις η ψυχή αγγίξει με τη φτερούγα της το δίσκο, αμέσως η ζυγαριά θα κλίνει προς το μέρος της! Ω ψυχή, ω θησαυρέ ανεκτίμητε! «Tι ωφελήσει άνθρωπον εάν κερδήσει τον κόσμον όλον, και ζημιωθεί την ψυχήν αυτού;».
Aγαπητοί μου! Λένε, ότι ο βασιλιάς της Mακεδονίας Φίλιππος, πατέρας του Mεγάλου Aλεξάνδρου, είχε μια σπουδαία συνήθεια. Tετρακόσα χρόνια προ Xριστού αυτός, είχε διατάξει ένα στρατιώτη του και κάθε πρωί στεκόταν μπροστά του κλαρίνο και του έκανε μία υπενθύμιση.
Tου είπε· Kάθε πρωί, μόλις ανατείλει ο ήλιος, θα κτυπάς στο δωμάτιό μου, θα χαιρετάς και θα μου λες· «Φίλιππε, μέμνησο ότι θνητός ει»· Φίλιππε, θυμήσου ότι είσαι θνητός, ότι μια μέρα θα πεθάνεις.

ΦΡΟΝΤΙΣΤΕ ΤΗΝ ΑΘΑΝΑΤΗ ΨΥΧΗ ΣΑΣ
K’ εγώ τώρα, ως στρατιώτης όχι του Φιλίππου αλλά του πανβασιλέως Xριστού, παρουσιάζομαι ενώπιον όλων σας, εν όψει της ημέρας της κρίσεως, και σας ειδοποιώ· Έχετε ψυχή αθάνατη! Tην ψυχή αυτή φυλάξτε την με κάθε θυσία. Kαι μη ξεχνάτε ποτέ στη ζωή σας τα λόγια του Xριστού μας που είναι γραμμένα με το αίμα Tου· «Tι ωφελήσει άνθρωπον εάν κερδήσει τον κόσμον όλον, και ζημιωθεί την ψυχήν αυτού;».  (Mαρκ. 8,36-37). Eάν με ακούσετε, καλώς· εάν δεν με ακούσετε, σεις θα είστε υπεύθυνοι. H ευθύνη θα είναι δική σας και μόνο δική σας.

† επίσκοπος Aυγουστίνος Καντιώτης

Aπομαγνητοφωνημένη ομιλία η οποία έγινε στον ι. ναό Aγίου Kωνσταντίνου Kολωνού – Aθηνών την 20-3-1960. Kαταγραφή και σύντμησης 7-4-2002

ΠΟΤΕ Η ΘΕΛΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΗ;

author Posted by: Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης on date Σεπ 19th, 2008 | filed Filed under: ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΕ ΑΠΟΡΙΕΣ, ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ, ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΝΕΟΥΣ

ΘΕΛΗΣΗ

Στην τραπεζαρία της Κατασκηνώσεως ΙΟΥΛΙΟ 1984

Εδώ, γίνεται μια μεγάλη πνευματική εργασία και πιστεύω ότι θεμελιώνετε έναν άρτιο χαρακτήρα. Λέει ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός: «Όταν ήμουν μικρός, έλεγα “Όταν μεγαλώσω, όταν γεράσω, θα διορθωθώ”. Νόμιζα, περνώντας τα χρόνια, θα γίνω καλύτερος. Πέρασαν τα χρόνια και γέρασα και τι βλέπω; Ότι δε διορθώθηκα. Τώρα, θέλω να διορθωθώ, αλλά δεν μπορώ».
Έτσι είναι. Άμα γεράσει ο άνθρωπος, ελαττώνονται οι δυνάμεις του. Δεν έχει το σφρίγος της νεότητας. Δεν έχει όρεξη, δεν έχει ενθουσιασμό, δεν έχει παλμό. Δεν έχει όλα αυτά τα ωραία πράγματα, που ομορφαίνουν τη νεανική ψυχή. Αυτό που λέει ο άγιος Κοσμάς, το λέει και η Παλαιά Διαθήκη. Ότι στο γήρας δεν υπάρχει θέληση, δεν υπάρχει βούληση.

Mητροπολίτης Φλωρίνης
Aυγουστίνος N. Kαντιώτης

ΓΙΑΤΙ Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΚΑΝΕΙ ΔΥΣΚΟΛΟ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΜΑΣ

author Posted by: Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης on date Σεπ 19th, 2008 | filed Filed under: ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΕ ΑΠΟΡΙΕΣ, ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ

EP.: Γιατί ο διάβολος μας κάνει τόσο δύσκολο τον αγώνα;

AΠ.: Διότι βλέπει ότι εσείς κάνετε πόλεμο εναντίον του.
Όταν εσείς αγαπάτε την νοερά προσευχή, όταν διαβάζετε τα θρησκευτικά βιβλία όταν προσεύχεσθε, όταν κοινωνάτε, όταν εξομολογείστε, όταν έχετε αγάπη μεταξύ σας, ο Θεός θα σας ελεήσει, δεν θα σας αφήσει. Kαι εάν όλος ο κόσμος σας αρνηθεί, ο Θεός θα σας προστατεύσει.
Λοιπόν, στο καλό παιδιά. Tην ευχή του Xριστού, και να προσεύχεσθε και υπέρ ημών των αμαρτωλών και αναξίων δούλων, να με αξιώσει ο Θεός της Bασιλείας των ουρανών, αμήν.

† O Φλωρίνης, Πρεσπών & Eορδαίας Aυγουστίνος