ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΤΕΛΕΒΑΝΤΟΥ

ΤΡΙΑΔΙΚΟΣ ΘΕΟΣ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΙΑ ΔΙΑ ΤΟΥ ΘΕΑΝΘΡΩΠΟΥ
============================

Ο Πάπας εκφώνησε το Χριστουγεννιάτικο μήνυμα στην υποτιθέμενη «Μακεδονική» – Απαιτούμε απάντηση από το υπουργείο Εξωτερικών!

Αναρτήθηκε από starnick Παρασκευή, 25 Δεκεμβρίου 2009

ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΛΙΓΟ Ο ΠΑΠΑΣ ΕΚΦΩΝΗΣΕ ΤΟ ΚΑΘΙΕΡΩΜΕΝΟ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΓΛΩΣΣΕΣ ΜΕΤΑΞΥ ΑΥΤΩΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΠΟΤΙΘΕΜΕΝΗ «ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ». ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΑΚΟΥΩ ΕΝΑΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟ ΗΓΕΤΗ ΝΑ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΓΛΩΣΣΑ ΚΑΙ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΝΑ ΜΗΝ ΑΠΑΝΤΑ.

ΚΟΝΤΑΡΙ: Παρακαλούμε ή μάλλον απαιτούμε άμεση απάντηση από το Υπουργείο Εξωτερικών ή πείτε μας τουλάχιστον ότι η «Μακεδονία» (ξε)πουλήθηκε;; να το ξέρουμε, ώστε να μην αγωνιζόμαστε τσάμπα για κάτι που δεν μας ανήκει πλέον. Η κατάσταση είναι τραγική. Το μήνυμα αυτό του Πάπα ακούγεται σε όλον τον κόσμο σε εκατομμύρια ανθρώπους.

Aπo istoselida
http://kontari.blogspot.com

Aς μη ξεχνάμε ότι πρώτος που ανάγωρισε το κρατίδιο των Σκοπίων ως Μακεδονία είναι Πάπας.

Ας τον χαίρεται ο πατριάρχης Βαρθολομαίος και οι μετ’ αυτού προδόται της Ορθοδοξίας και της Ελλάδος

Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΕΧΕΙ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΕΙ τον ΠΑΠΙΣΜΟ ΩΣ ΑΙΡΕΣΗ

ΣΥΝΟΔΙΚΑ και ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ,

και ΑΠΟΔΕΧΕΤΑΙ την ΣΥΝΟΔΟ του 879-880 ως ΟΓΔΟΗ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ

(Παρέμβαση μὲ ἀφορμὴ διάλογο Τελεβάντου–Ἀνδρεόπουλου)

Ὁ κ. Ἀνδρεόπουλος φαίνεται πὼς δὲν ἀποδέχεται ὅτι ὁ Παπισμός ἔχει ἀποκοπὴ μὲ ἀπόφαση Οἰκουμενικῆς Συνόδου ὡς αἵρεση ἀπὸ τὴν ΜΙΑ Ἐκκλησία. Αὐτὸ συμπεραίνεται ἀπὸ σχόλιό του σὲ κείμενο τοῦ κ. Π. Τελεβάντου στὸ μπόγκ  religiousnet.blogspot.com/2009/12/blog-post_22.html#comments. Ἐπικαλούμενος «Σημειώσεις» τοῦ καθηγητὴ Δ. Τσελεγγίδη  (ποὺ βρῆκα ὅτι ἔχουν ἐκδοθεῖ ἀπὸ τὸ 1988), γράφει ὁ κ. Ἀνδρεόπουλος:
«…Η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία θεωρήθηκε από τοπικές ορθόδοξες Συνόδους, ως ετερόδοξη και αιρετική, αποκεκομμένη δηλαδή από τη Μία, Αγία Καθολική και Αποστολική του Χριστού Εκκλησία … Ο καθηγητής Δογματικής, πάντως, κ. Δημ. Τσελεγγίδης («Δυτική Θεολογία και Πνευματικότητα, Σημειώσεις από τις πανεπιστημιακές παραδόσεις. Εκδ. υπηρεσία Δημοσιευμάτων ΑΠΘ, σελ. 38) για το θέμα αυτό επισημαίνει ότι «η απόφανση αυτή (ότι η Ρ/Κ Εκκλησία είναι αιρετική) δεν είναι οριστική και τελεσίδικη. Αφού δεν θεσπίσθηκε από Οικουμενική Σύνοδο (…) Μέχρι αποφάνσεως οικουμενικής συνόδου της Ορθόδοξης Εκκλησίας είναι σκόπιμο να περιβάλλουμε τους πιστούς της Ρ/Κ Εκκλησίας με αγάπη και να περιμένουμε την επιστροφή τους στην Ορθοδοξία. Μ’ απλά λόγια: αναμφίβολα υπάρχουν δοξασίες της Ρ/Κ Εκκλησίας (π.χ. για το Filioque, το πρωτείο του Πάπα, κ.α.) οι οποίες είναι προδήλως αιρετικές, ΔΕΝ υπάρχει, όμως, απόφαση, που να χαρακτηρίζει ως «αιρετική» την Ρ/Κ Εκκλησία».
Ἐπειδὴ ἀσχολήθηκα μὲ τὸ θέμα πρόσφατα, ἀποφάσισα νὰ παρέμβω καὶ νὰ παραθέσω τὰ στοιχεῖα ποὺ συνέλεξα, διὰ τῶν ὁποίων φαίνεται ὅτι ἡ Ἐκλησία ἔχει καταδικάσει οὐσιαστικὰ καὶ διὰ Οἰκουμενικῆς Συνόδου τοὺς Παπικούς.
Ὡς πρὸς τὶς θέσεις τοῦ κ. Τσελεγγίδη ἁρμόδιος εἶναι νὰ ἀπαντήση ὁ ἴδιος, ἂν τὸ ἀπόσπασμα ἀποδίδει τὴν ὁριστική του τοποθέτηση στὸ θέμα ἢ μὲ τὰ δεδομένα τοῦ 1988 (ἂν ἀποδίδονται στὴν ὁλότητά τους). Σὲ μιὰ πρόχειρη ἔρευνα, ὅμως, ποὺ ἔκανα σὲ πρόσφατες δημοσιεύσεις του (2009 καὶ ὄχι σὲ δημοσιεύσεις τοῦ 1988), δὲν ἀποκόμισα τὴν ἴδια ἐντύπωση. Γράφει π.χ. Πρὸς τὴν Ἱερὰ Κοινότητα τοῦ Ἁγίου Ὄρους γιὰ τὸν «Διάλογο Ὀρθοδόξων καὶ Ρωμαιοκαθολικῶν»:
«Η διαφορά μας στο δόγμα, σύμφωνα με το γράμμα και το πνεύμα των Οικουμενικών Συνόδων που σαφώς προκύπτει από τα Πρακτικά τους, θέτει εκτός Εκκλησίας τους Ρωμαιοκαθολικούς, πράγμα που επιβεβαιώνεται και εμπειρικώς από την επί μία χιλιετία διακοπή της μεταξύ μας διαμυστηριακής κοινωνίας… Εύλογα, λοιπόν, προκύπτει το θεολογικό ερώτημα: Πως θα μπορέσουμε να συζητήσουμε ορθολογικώς στον επικείμενο Θεολογικό Διάλογο με τους Ρωμαιοκαθολικούς για τη θεσμική-ιεραρχική θέση ενός προσώπου (δηλαδή του Πάπα) εντός Εκκλησίας, ενόσω το πρόσωπο αυτό βρίσκεται ακόμη ουσιαστικά αλλά και τυπικά εκτός της Εκκλησίας.
Καὶ σὲ ἄρθρο του στὸ περιοδ. «Ἐν Συνειδήσει» μὲ τίτλο «Είναι οι Ετερόδοξοι μέλη της Εκκλησίας;» (Ι. Μ. Μ. Μετεώρου, Ιούνιος 2009), γράφει ὁ κ. Τσελεγγίδης: «Και όπως τα κλαδιά της αμπέλου δεν μπορούν να ζήσουν και να καρποφορήσουν, αν αποκοπούν από την άμπελο, έτσι και ο αποκομμένος από την Εκκλησία πιστός η και ολόκληρες κοινότητες πιστών- ανεξάρτητα από το αριθμητικό τους πλήθος- δεν μπορούν ούτε να υπάρξουν εν Χριστώ ούτε να συστήσουν άλλη Εκκλησία.
Οι Ρωμαιοκαθολικοί έχουν εκπέσει από την Εκκλησία επισήμως τον 11ο αιώνα… Είναι λοιπόν προφανές ότι οι Ρωμαιοκαθολικοί –κατ’ επέκταση και οι Προτεστάντες που υιοθέτησαν το Filioque- έχουν εκπέσει από την αποστολική πίστη της Εκκλησίας…».

Αὐτὰ γιὰ τὴν ἀφορμή. Στὴ συνέχεια παραθέτω τὶς θέσεις τῶν Πατέρων, γιὰ τὴν Η΄ Οἰκουμενική καὶ τὴν καταδίκη τῶν Παπικῶν ἀπὸ αὐτήν καὶ ἄλλες Συνόδους. Προέρχονται ἀπὸ τὸ βιβλίο: «Ὁ Παπισμός, Αἵρεση ἤ σχίσμα;» (Ἐκδ. «ΤΗΝΟΣ»).
«Ἰσχυρίζονται κάποιοι, πὼς ναὶ μὲν εἶναι αἵρεση ὁ Παπισμός καὶ τὸ Filioque, ἀλλὰ δὲν ἔχουμε καταδίκη τοῦ Παπισμοῦ ἀπὸ Οἰκουμενικὴ ἢ Πανορθόδοξη Σύνοδο. Ἂς γνωρίσουν, λοιπόν, ὅσοι ἀκόμα τὸ ἀγνοοῦν, ὅτι ὑπάρχουν, ἐκτὸς ἀπὸ τὶς ἐπίσημες πρῶτες ἑπτὰ Οἰκουμενικὲς Συνόδους (κατά τὸν Ρωμανίδη αὐτές ἐξέφραζαν τὴν βούληση τοῦ αὐτοκράτορα, ποὺ καὶ τὶς συγκαλοῦσε, ἦσαν δηλαδὴ οὐσιαστικὰ αὐτοκρατορικὲς Σύνοδοι), ὑπάρχουν καὶ πολλές ἄλλες, ποὺ ρυθμίζουν ἀπὸ αἰώνων τὴν ἐκκλησιαστική μας ζωή, ὅπως ἀκριβῶς καὶ οἱ πρῶτες ἑπτά, καὶ εἶναι ὑποχρεωτικὲς γιὰ τοὺς πιστούς, ἄσχετα ἂν λέγονται τοπικές, γενικὲς ἢ Οἰκουμενικές.
Εἰδικά, ἡ ὑπὸ τὸν Μέγα Φώτιο Σύνοδος τοῦ 879-880 ἀποκαλεῖται Η΄ (ὀγδόη) Οἰκουμενικὴ ἀπὸ πολλοὺς Ἅγιους καὶ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλὰ καὶ σύγχρονους Ἐπίσκοπους καὶ θεολόγους, ἀφοῦ πληροῖ ὅλες τὶς προϋποθέσεις καὶ ἔχει ὅλα τὰ γνωρίσματα ποὺ εἶχαν καὶ οἱ ὑπόλοιπες ἑπτά. («Κριτήριον ἐξωτερικὸν τῆς Οἰκουμενικῆς Συνόδου εἶναι ἡ ἀναγνώρισις τῶν ἀποφάσεων αὐτῆς ὑπὸ τῆς καθόλου Ἐκκλησίας» (Ἀνδροῦτσος Χρ., Δογματική…, σελ. 252).  Κατὰ τὸν καθηγητὴ Βλ. Φειδᾶ: «Ἡ μετὰ τὴν Δ΄ Οἰκουμενικὴ σύνοδον λειτουργία τῆς Ἐνδημούσης συνόδου παρουσιάζει διττὴν μορφήν, ὅτε μὲν συγκροτουμένη ἐν στενωτέρᾳ ἐννοίᾳ, ὁπότε ἐταυτίζετο πρὸς τὴν Πατριαρχικήν, ὅτε δὲ ἐν εὐρυτέρᾳ ἐννοίᾳ, ὁπότε προσελάμβανε τὸν χαρακτῆρα γενικῆς συνόδου τῶν Ἐκκλησιῶν» (Φειδᾶ Βλ., Ἐκκλησιαστικὴ Ἱστορία, τ. ΙΙ, σελ. 439-440).
Ἡ Η΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδος δὲν ἔχει ἀκόμη ἐπισήμως ἀνακηρυχθεῖ ὡς Οἰκουμενική, διότι δὲν ὑπῆρξε ἄλλη Οἰκουμενικὴ Σύνοδος –μετὰ ἀπὸ αὐτὴ– γιὰ νὰ τὴν ἀνακηρύξη, ἀλλὰ καὶ γιὰ λόγους «οἰκονομίας» τῆς Ἐκκλησίας ποὺ θὰ ἀναφερθοῦν στὴ συνέχεια. Στὴ συνείδηση τῶν Ὀρθοδόξων, ὅμως, ἔχει πολιτογραφηθεῖ ὡς ἡ Η΄ Οἰκουμενική, διότι συνεκλήθη κανονικὰ ὑπὸ τοῦ Πατριάρχου Φωτίου καὶ σὲ αὐτὴ ἔλαβεν μέρος ὅλα τὰ Πατριαρχεῖα, καὶ τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Ρώμης διὰ τοῦ καρδινάλιου Πέτρου ὡς ἐκπροσώπου «τοῦ ἁγιωτάτου πάπα Ἰωάννου τοῦ ἀδελφοῦ καὶ πνευματικοῦ πατρὸς ἡμῶν», ὅπως εἰς τὰ Πρακτικὰ τῆς Η΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου ἀποκαλεῖται (Ρωμανίδη Ἰω., Κείμενα Δογματικῆς καὶ Συμβολικῆς Θεολογίας…, τόμ. Β΄, σελ. 138).
Ὅμως, στὴ συνέχεια οἱ Δυτικοί, καὶ σήμερα οἱ Λατινόφρονες, ἀρνοῦνταν νὰ τὴν δεχτοῦν ὡς Οἰκουμενική, ἀφοῦ ἀποδοκίμασε τὶς πλάνες τους, γι’ αὐτὸ ὁ Γεννάδιος Σχολάριος ἔλεγε στοὺς χαρακτηρίζοντας τὴν Σύνοδον τοῦ 879 ὄχι Οἰκουμενική, ἀλλὰ “μερικήν”: «Ἡ ἔλλειψις τῶν σχισματικῶν (Λατίνων) οὐχ ὑφαίρεσιν ποιεῖται τοῦ οἰκουμενικοῦ» τῆς Συνόδου ( Μπιλάλη Σπ., Ἡ Αἵρεσις τοῦ Filioque, τόμ. 1ος, σελ. 280). Ἡ Σύνοδος αὐτὴ «ἀναθεματίζει τὴν προσθήκην τοῦ Filioque στὸ Σύμβολον τῆς πίστεως, καὶ ὅσους εἶχαν τὸ θράσος “τὴν ἀρχαιότητα τοῦ ἱεροῦ τούτου καὶ σεβασμίου ὅρου (Συμβόλου) κατακιβδηλεῦσαι” (=νὰ νοθεύσουν).
«Ἡ σύνοδος ὠνόμασεν ἑαυτὴν “οἰκουμενικὴν” πολλαχοῦ ἐν τοῖς πρακτικοῖς καὶ μάλιστα ἐν τοῖς κανόσιν αὐτῆς…πρὸς τούτοις ὁ Θεόδ. Βαλσαμών (12ος αἰ.), καὶ ἄλλοι…ὠνόμασαν «αὐτὴν “ὀγδόην Οἰκουμενική”» (Στεφανίδη Β., ὅπ. παρ., σ. 364). Ὅμως ὡς «Η΄ Οἰκουμενικὴ» τὴν μνημονεύει καὶ ἡ Σύνοδος τεσσάρων Πατριαρχῶν τοῦ 1484 μὲ εἴκοσι παρόντες Μητροπολίτες» (Μπούμη Π., Τὰ Ἀναθέματα Ρώμης-Κων/πόλεως…, σελ. 115).
Γιὰ τὴν Η΄ Οἰκουμενικὴ ἔχουμε καὶ τὶς μαρτυρίες Ἁγίων, ὅπως:
α) τοῦ ἁγίου Συμεὼν Θεσ/νίκης ὁ ὁποῖος μαρτυρεῖ, ὅτι: «Ἑτέρα μετὰ τὴν ἑβδόμην οἰκουμενικὴ οὐ γέγονε σύνοδος, εἰ μὴ ἡ ὀγδόη λεγομένη». Ἡ «Σύνοδος αὕτη τοὺς ἐκ τοῦ Υἱοῦ  τὸ θεῖον Πνεῦμα ἐκπορεύεσθαι τολμῶντας λέγειν ἀναθέματι καθυπέβαλε. Τηρεῖν τε τὰ τοῦ ἱεροῦ Συμβόλου ἀμείωτα παντὶ τρόπῳ παραδέδωκεν. Ἀλλ’ οὐκ οἶδ’ ὅπως οἱ Λατῖνοι ταῦτα παρεῖδον… Ταῦτα οὖν καὶ τῇ τῶν λατίνων Ἐκκλησίᾳ μεγίστου πτώματος ὑπῆρξεν αἰτία» (Μπιλάλη Σπ., ὅπ. παρ., σελ. 135-136).
β) τοῦ ἁγίου Νεκταρίου ὁ ὁποῖος γράφει: ἡ Η΄ Οἰκουμενικὴ «κατεδίκασε διὰ συνοδικῆς ἀποφάσεως τὴν προσθήκην τοῦ Filioque, ἣν οὗτοι ἐποιήσαντο ἐν τῷ συμβόλῳ τῆς πίστεως καὶ ἔθηκεν ὑπὸ ἀφορισμὸν τοὺς δράστας· τούτου ἕνεκα συναισθάνονται ἑαυτοὺς βεβαρημένους ὑπὸ τὸ ἀνάθεμα τῆς Συνόδου ταύτης, ἧς τὸ κῦρος μάτην ἀγωνίζονται νὰ καταρρίψωσιν…Ἐὰν ὁ Φώτιος δὲν συνεκρότει τὴν Η΄ Οἰκουμενικὴν Σύνοδον, ἅπασα ἡ Ἀνατολὴ θὰ ὑπετάσσετο τῷ Πάπᾳ» (Ἅγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως, Τίνες λόγοι τῆς μήνιδος τῶν Δυτικῶν κατὰ τοῦ Φωτίου, περ. «Θεοδρομία», τ. 20, 2001, σελ. 29-32).
Ἐπίσης, ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ ἁγ. Νεκταρίου  «Ὀρθόδ. Ἱ. Κατήχησις», (κεφ. Περὶ τῶν ἱ. Συνόδων) ἡ ἑξῆς σημείωση: «Εἰς ταύτας προσθετέα καὶ ἡ ἐν ἔτει 879 μ.Χ. ἐπὶ Φωτίου, πατριάρχου Κων/λεως, συγκροτηθεῖσα ὀγδόη Σύνοδος, συμμετέχοντος διὰ τοποτηρητῶν καὶ συναινοῦντος καὶ τοῦ Πάπα Ρώμης Ἰωάννου τοῦ Η’, ἔχουσα μὲν οἰκουμενικὸν τὸ κύρος, ἀλλ’ οὐχὶ ἀκόμη καὶ τὸ ὄνομα, πρὶν ἀνακηρύξη αὐτὴν ὡς τοιαύτην, κατὰ τὸ ἐπικρατῆσαν ἔθος, ἄλλη διάδοχος οἰκουμενικὴ Σύνοδος. Ἴδ. Νείλ. Περὶ τῶν ἁγ. Συνόδων ἐν τῷ Συντάγματι τῶν κανόνων, ἐκδ. Ράλλη καὶ Ποτλῆ, τόμ. α’. σελ. 392. «Οἱ Ρωμαιοκαθολικοὶ ἀκαδημαϊκοὶ ἔχουν ἐπανειλημμένως σχολιάσει πὼς οἱ Ὀρθόδοξοι δὲν ἔχουν συγκαλέσει -καὶ μάλιστα πὼς δὲν θὰ μποροῦσαν νὰ ἔχουν συγκαλέσει- ἄλλες Οἰκουμενικὲς Συνόδους πέραν τῆς Ἑβδόμης, μετὰ ἀπὸ τὸν χωρισμό τους ἀπὸ τὴν Ἕδρα τῆς Ρώμης τὸ 1054. Αὐτὸ τὸ σχόλιο εἶναι ἐντελῶς ἀδικαιολόγητο καὶ παραπλανητικό. Ἡ ἔλλειψη ἀρίθμησης δὲν συνεπάγεται καὶ ἔλλειψη πραγματοποίησης. Ἡ Ὀρθόδοξη ἱστορικὴ διαδρομὴ τῶν Συνόδων, καθὼς καὶ τὰ σχετικὰ συνοδικὰ ἔγγραφα, ἀποδεικνύουν ξεκάθαρα τὴν ὕπαρξη ὁρισμένων Οἰκουμενικῶν Συνόδων μετὰ ἀπὸ τὶς πρῶτες Ἑπτὰ Συνόδους…» (π. Γεωργίου Δραγᾶ, Ἡ Ὀγδόη Οἰκουμενικὴ Σύνοδος …καὶ ἡ Καταδίκη τῆς Προσθήκης καὶ τοῦ Δόγματος τοῦ «Filioque»). Καὶ δυστυχῶς, αὐτὴ τὴν ἄποψη τῶν Δυτικῶν τὴν ἐνισχύουν καὶ ἡμέτεροι «Ὀρθόδοξοι» Ἐπίσκοποι καὶ θεολόγοι!
Μαρτυρία γιὰ τὴν συναρίθμηση τῆς Ὀγδόης Συνόδου στὶς Οἰκουμενικές δίδουν οἱ: Νικ. Καβάσιλας καὶ τὸν τότε Μητρ. Ρόδου Νεῖλος, Συμεὼν Θεσ/νίκης, Νεῖλος Θεσ/νίκης, Ἰωσὴφ Βρυέννιος, Μακάριος Ἀγκύρας, Ζωναρᾶς, Βαλσαμών, Ἀριστηνός, Μᾶρκος Εὐγενικός, Γεννάδιος Σχολάριος, Δοσίθεος Ἱεροσολύμων, Κων/νος Οἰκονόμου, Ἅγιος Ἀθανάσιος ὁ Πάριος, Ἅγιος Νεκτάριος, Ἀνδρόνικος Δημητρακόπουλος (Ἀρχιμ.), Χρυσόστομος Παπαδόπουλος (Ἀρχιεπ. Ἀθηνῶν), Σπυρ. Μπιλάλης (Ἀρχιμ.) κ.ἄ. Ἀπὸ τοὺς σύγχρονους Ἐπισκόπους, Καθηγητὲς Δογματικῆς καὶ θεολόγους ἀναφέρω: Ἰω. Καρμίρη, π. Ἰω. Ρωμανίδη, Νικ. Ματσούκα, Μητροπ. Ναυπάκτου Ἱερόθεο, π. Θεόδ. Ζήση, π. Γεώργιο Μεταλληνό, π. Ἐμμαν. Καλύβα, τὴν καθηγήτρια Α.Π.Θ. Δέσποινα Κοντοστεργίου κ.ἄ.
Ἂν ἀπαιτεῖται ἀπόφαση Οἰκουμενικῆς ἢ Πανορθοδόξου Συνόδου γιὰ νὰ χαρακτηρίσουμε ὅτι κάποιος εἶναι αἱρετικός, τότε: ποιά Πανορθόδοξος Σύνοδος, ἀλήθεια, ἀποφάσισε ὅτι οἱ Μάρτυρες τοῦ Ἰεχωβᾶ καὶ οἱ διάφορες Προτεσταντικὲς παραφυάδες εἶναι αἱρετικοί; Ποιά Πανορθόδοξος Σύνοδος ἔδωσε τὸ δικαίωμα στὴν Ἀντιαιρετικὴ Ἐπιτροπὴ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος νὰ χαρακτηρίσει ἑκατοντάδες καὶ πλέον ὁμάδες ὡς αἱρετικές; Ἐπίσης: ἡ Σύνοδος τοῦ 1351 ἀποφάσισε γιὰ τὸ ἂν εἶναι κτιστὲς ἢ ἄκτιστες οἱ θεῖες ἐνέργειες: Ἰσχύουν οἱ ἀποφάσεις της ἢ θὰ περιμένουμε κάποια μελλοντικὴ Πανορθόδοξο Σύνοδο γιὰ νὰ τὶς ἐπικυρώσει; Στὸ ἐν λειτουργικῇ χρήσει «Συνοδικὸ τῆς Ὀρθοδοξίας» καταδικάζονται καὶ ἀναθεματίζονται οἱ παπικὲς διδασκαλίες τοῦ Βαρλαὰμ ὡς αἱρετικές: Ποιά Πανορθόδοξος Σύνοδος τὸ ἀποφάσισε;
Νεκρώθηκε ἡ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας μετὰ τὸ 787, χρόνο τῆς συγκλήσεως καὶ τῶν ἐργασιῶν τῆς Ζ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου; Δὲν ἔχουν ἰσχὺ ὅλες αὐτὲς οἱ Σύνοδοι ἀπὸ τὸ 787 ὣς τὶς μέρες μας, ποὺ ἀποφάσισαν γιὰ πλῆθος θεμάτων καὶ καθόρισαν τὸ πρακτέο γιὰ τὴν ζωὴ τῶν μελῶν τῆς Ἐκκλησίας; Μάταια οἱ ἅγιοι βασανίστηκαν ἀγωνιζόμενοι ὄχι μόνο ἐναντίον τῶν λατίνων,  ἀλλὰ καὶ τῶν λατινοφρόνων; Γιὰ νὰ ὑπερασπίσουν μιὰ  θεολογούμενη  ἄποψη  θυσιάστηκαν  οἱ ἅγιοι  ἢ  τὴν ἀλήθεια  τῆς Πίστεως;  Καὶ ἀφοῦ ἡ Ἐκκλησία μᾶς καλεῖ νὰ τοὺς μιμηθοῦμε, χωρὶς νὰ περιμένει τὴν ἔγκριση μιᾶς Πανορθόδοξης Συνόδου, μήπως πρέπει νὰ θεωρηθεῖ καὶ ἠθικὴ αὐτουργὸς τῶν εἰς μάτην θυσιασθέντων;
Ὅλες αὐτὲς οἱ Σύνοδοι, ἐφ’ ὅσον ἔγιναν ἀποδεκτὲς ἀπὸ τὴ Συνείδηση τῆς Ἐκκλησίας, ρυθμίζουν ἐπὶ αἰῶνες τὴ ζωή της καὶ δὲν χρειάζονται ἄλλη ἐπικύρωση ἀπὸ μιὰ Πανορθόδοξη Σύνοδο. Οἱ ἀποφάσεις τῶν Οἰκουμ. Συνόδων «ὑπόκεινται εἰς τὸν ἔλεγχον τῆς “Ἐκκλησιαστικῆς Συνειδήσεως”, τῆς ὁμοθύμου δηλ. κοινῆς γνώμης κλήρου καὶ λαοῦ, ἡ ὁποία…ἀποτελεῖ τὴν ὑψίστην δύναμιν ὑπὲρ τὰς Οἰκουμ. Συνόδους, ὁ τελικὸς χαρακτηρισμὸς τῶν ὁποίων ὡς Οἰκουμενικῶν δὲν ἐξαρτᾶται τόσον ἐκ τῆς συγκλήσεως αὐτῶν ὡς τοιούτων, ὅσων ἐκ τῆς ἀναγνωρίσεως αὐτῶν ὡς Οἰκουμενικῶν ὑπὸ τῆς Συνειδήσεως τῆς Ἐκκλησίας» (Μουρατίδου Κ., Καν. Δίκαιον, τ. Β΄, σ. 303). Παρατηρεῖ σχετικὰ ὁ Μητροπολίτης Πρεβέζης Μελέτιος:
«Κατά τινας Δυτικοὺς θεολόγους ἡ καταχώρησις  (εἰς μίαν Σύνοδον Κειμένων προηγουμένων Συνόδων) γίνεται διὰ νὰ δηλωθῇ ὅτι διατηροῦνται ἐν ἰσχύι καὶ διὰ νὰ προσδοθῇ εἰς αὐτὰ κῦρος. Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία θεωρεῖ τὴν ἄποψιν αὐτὴν βλάσφημον διὰ δύο λόγους: α) διότι εἰς οὐδεμιᾶς Συνόδου τὸ Πρακτικὸν εὑρίσκει ἔρεισμα ἡ ἄποψις αὐτή, καὶ β) διότι αἱ Οἰκουμενικαὶ Σύνοδοι ὡς ἅγιαι, ἐν Πνεύματι ἁγίῳ διασκεψάμεναι, δὲν ὑπόκεινται εἰς ἀναθεώρησιν. Τὰ κείμενά τους εἶναι ἀσάλευτα» (Μελετίου, Μητροπ. Νικοπόλεως καὶ Πρεβέζης, Ἡ Πέμπτη Οἰκουμενικὴ Σύνοδος, σελ. 436).
Εἰς τὴν «Ἐγκύκλιον Φωτίου πρὸς τοὺς τῆς Ἀνατολῆς ἀρχιερατικοὺς θρόνους» διαβάζουμε γιὰ τὸ Filioque καὶ γιὰ τὴν καταδίκη τῶν Φράγκων (καὶ ὅσων ἀκολούθησαν τὶς κακοδοξίες τους): «Τίς ὅλως ἀνάσχοιτο τῶν ἐν χριστιανοῖς τελούντων ἐπὶ τῆς ἁγίας Τριάδος δύο εἰσάγει αἴτια, Υἱοῦ μὲν καὶ Πνεύματος τὸν Πατέρα, τοῦ Πνεύματος δὲ πάλιν τὸν Υἱόν…; Ταύτην τὴν ἀσέβειαν οἱ τοῦ σκότους ἐκεῖνοι ἐπίσκοποι…ἐνέσπειραν, …τούτους τοὺς ἀπατεῶνας συνοδικῇ …κατεκρίναμεν ψήφῳ· οὐ νῦν αὐτῶν τὴν ἀπόφασιν καθορίζοντες, ἀλλ’ ἐκ τῶν ἤδη Συνόδων καὶ Ἀποστολικῶν θεσμῶν τὴν προωρισμένην αὐτοῖς καταδίκην ὑπεκφαίνοντες καὶ πᾶσι ποιοῦντες πάλιν ἐπίδηλον» (Ρωμανίδη Ἰω., Κείμενα Δογματικῆς…, ὅπ. παρ., σ. 145-149). Δηλαδή, «ὁ Μ. Φώτιος λέγει ὅτι τοὺς παπικούς, ἐπειδὴ δὲν μετανοοῦν, τοὺς κατεδίκασαν. Ἐφήρμοσαν δι’ αὐτοὺς τὴν διαχρονικὴν Συνοδικὴν καταδίκην, ”συνοδικῇ καὶ θείᾳ κατεκρίναμεν ψήφῳ… ἐκ τῶν ἤδη Συνόδων“ καὶ τοὺς ἀπεκόψαμεν ἀπὸ τὴν Ἐκκλησίαν» (Καλύβα Ἐμμ., ἀρχιμ., ὅπ. παρ., σελ. 5).
Καὶ σὲ ἄλλο βιβλίο του γράφει ὁ Ρωμανίδης: «Σημειωτέον ὅτι ἡ Η’ Οἰκουμ. Σύνοδος ἀναθεματίζει 1) τοὺς μὴ ἀποδεχομένους τὴν Ζ’ Οἰκουμ. Σύνοδον καὶ 2) τοὺς προσθέσαντας ἢ ἀφαιρέσαντάς τι εἰς τὸ Σύμβολον, χωρὶς ὅμως νὰ κατονομάζωνται οἱ ἐν λόγῳ αἱρετικοί, πράγμα πρωτοφανὲς ἐν τοῖς πρακτικοῖς καὶ ὅροις Οἰκουμενικῶν καὶ Τοπικῶν Συνόδων. Τὸ φαινόμενον τοῦτο ἐξηγεῖται μόνον βάσει τῆς ἀνωτέρω περιγραφείσης γενικῆς καταστάσεως τῆς Εὐρώπης καὶ τῆς Κάτω Ἰταλίας καὶ τῆς ἰσχύος τοῦ Πάπα μεταξὺ τῶν ἡγεμόνων καὶ τοῦ κλήρου τῆς Εὐρώπης. Φαίνεται ὅτι πράγματι ὑπῆρχεν, ἢ ὁ Ἰωάννης ἐνόμιζεν ὅτι ὑπῆρχε, δυνατότης ἀφαιρέσεως τοῦ Filioque ἀπὸ τὸ Σύμβολον τῶν Φράγκων καὶ τῶν Λογγοβάρδων» (Ρωμανίδη Ἰω., Δογματικὴ καὶ Συμβολικὴ Θεολογία, τόμ. Α΄, σελ. 372-373.).
Ἡ Οἰκουμενικῆς σημασίας ἀξία τῆς Συνόδου τοῦ 879-880 εἶναι τόσο μεγάλη, ὥστε ὁ καθηγητὴς Φειδᾶς ἔχει προτείνει τὴν ἀναγνώρισή της ὡς Οἰκουμενικῆς καὶ ἀπὸ τοὺς Παπικούς, θεωρώντας ὅτι τοῦτο θὰ ἐπιτάχυνε θεαματικὰ τὴν ἕνωση Ὀρθοδόξων καὶ Ρωμαιοκαθολικῶν. Γράφει συγκεκριμένα: «…ἀνυπολογίστου ἐκκλησιαστικῆς, ἐκκλησιολογικῆς καὶ θεολογικῆς σημασίας καὶ σπουδαιότητος πρωτοβουλία θὰ ἠδύνατο νὰ θεωρηθῇ ἡ ὑπὸ τῶν δύο Ἐκκλησιῶν κοινὴ ἀναγνώρισις τῆς ἐν Κων/πόλει συνόδου (879-880) ὡς Οἰκουμενικῆς» διότι διὰ τῶν ἀποφάσεων τῆς συνόδου αὐτῆς, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο δεκταὶ τότε καὶ ὑπὸ τῶν ἐκπροσώπων τοῦ παπικοῦ θρόνου, ἤρθησαν οἱ ὀξύταται ἀντιθέσεις αὐτῶν καὶ ἐθεμελιώθησαν ὀρθαὶ θεολογικαὶ καὶ ἐκκλησιολογικαὶ προϋποθέσεις ἀποκαταστάσεως τῆς ἑνότητος.  Ἡ κοινὴ ἀνακήρυξις τῆς συνόδου αὐτῆς  ὡς Οἰκουμενικῆς  θὰ ἀπετέλει …τὴν μεγίστην προσφορὰν διὰ τὴν κατ’ οὐσίαν ἐπιτυχίαν τοῦ θεολογικοῦ διαλόγου καὶ τὴν ταχύτατην ἀποκατάστασιν τῆς ἑνότητος τῆς Ἐκκλησίας» (Φειδᾶ Βλ., Θεολογικὸς Διάλογος Ὀρθοδόξου καὶ Ρωμαιοκαθολικῆς Ἐκκλησίας…, σελ. 62).
Καὶ κάποιες ἄλλες τοποθετήσεις Πατέρων στὸ θέμα: Ὁ ἅγιος Μᾶρκος ὁ Εὐγενικός, «ἀποκρούει τὸ ἐπιχείρημα τῶν ἑνωτικῶν», οἱ ὁποῖοι ὑποστήριζαν ὅτι δὲν ἔχουμε δὰ καὶ μεγάλες διαφορὲς μὲ τοὺς Λατίνους, «ὅτι ἡ ἕνωσις ἐγένετο ἁπλῶς μετὰ σχισματικῶν καὶ οὐχὶ μεθ’ αἱρετικῶν», καὶ διακηρύττει «ὅτι οἱ λατῖνοι εἶναι αἱρετικοὶ ὡς νοθεύσαντες τὸ Τριαδικὸν δόγμα, διὸ καὶ ἀποτρέπει ἀπὸ πάσης κοινωνίας μετὰ τῶν ἑνωτικῶν».
Ἐπίσης, «ὁ Πατριάρχης Ἰωσὴφ μετὰ τῆς περὶ αὐτὸν συνόδου» γράφει: «ἐπεὶ γὰρ ἐρώτησις προέβη ἀπαιτοῦσα ἡμᾶς εἰπεῖν ἐν ποίᾳ τάξει ἔχομεν τοὺς Ἰταλούς», στὴν τάξη «τῶν αἱρετικῶν», στὴν τάξη «τῶν σχισματικῶν» ἢ «ἐν τῇ τῶν παρασυναγωγὰς ποιούντων» ἀπαντᾶ: «Οἴδαμεν γὰρ τοῦτο καὶ προδιαγγέλλομεν ὅτι ἐν τῇ πρώτῃ τάξει (τῶν αἱρετικῶν)» τοποθετοῦμε τοὺς Παπικούς».
Καὶ ὁ ὅσιος Μακάριος ἔγραφε: «Ἀπὸ τὰς τόσας Συνόδους τοπικὰς καὶ Οἰκουμενικὰς ἀφωρίσθησαν καὶ ἀναθεματίσθησαν οἱ Λατῖνοι, καὶ ἀκόμη ἀμφιβάλλεις…, ἀκόμη δὲν τὸ πιστεύεις πῶς εἶναι αἱρετικοί;… Αὐτοὶ «ἔλυσαν σχεδὸν τὰς περισσοτέρας ἐντολὰς τοῦ Θεοῦ», ἀνάστησαν «τὴν εἰδωλολατρείαν τοῦ Πάπα».
Σύμφωνα, λοιπόν, μὲ τὴ θέση ὅλων τῶν Ἁγίων, ὅπως καὶ ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης συνοψίζει,  οἱ Παπικοὶ  ὡς  αἱρετικοί,   δὲν ἔχουν  μυστήρια καὶ ὁ Πάπας ἱερωσύνη (ΠΗΔΑΛΙΟΝ, Ἁγ. Νικοδήμου Ἁγιορείτου, σελ. 91,92).
Αὐτὸ ἀποδεικνύει πόσο ἐπικίνδυνη καὶ ὑπηρετικὴ τῶν Παπικῶν σχεδίων γιὰ τὴν ἀπορρόφηση τῆς Ὀρθοδοξίας ἀπὸ τὸν Πάπα, εἶναι ἡ θέση ἐκείνων τῶν Ὀρθοδόξων -κυρίως τῶν Ἱεραρχῶν-, ποὺ ἀρνοῦνται νὰ ὀνομάσουν τοὺς Παπικοὺς αἱρετικούς. Ἐπικίνδυνη καὶ γιὰ ὅσους τὸ κάνουν σκόπιμα καὶ συνειδητά, προδοτικὴ τῆς Ὀρθοδοξίας.
Ἀπαντώντας στὸν αὐτοκράτορα Μιχαὴλ Η΄ ἡ Σύνοδος καὶ ὁ Πατριάρχης Ἰωσήφ μᾶς παραδίδουν τὶς τοποθετήσεις γιὰ τὸ θέμα τῶν Ὀρθοδόξων ἐκείνης τῆς ἐποχῆς (1273 μ.Χ.): «Ὅλοι σχεδὸν οἱ Πατέρες… συνιστοῦν τὴν παντελῆ ἀποκοπὴ ἀπὸ τὸ σῶμα τῆς Ἐκκλησίας τῶν αἱρετικῶν, ἄρα καὶ τῶν Λατίνων, καὶ τὴν πνευματική τους ἀπομόνωση, γιὰ νὰ μὴ μολυνθεῖ καὶ τὸ ὑπόλοιπο μέρος τῆς Ἐκκλησίας ἀπὸ τὶς κακοδοξίες τους. Στὴν περίπτωση ὅμως τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ρώμης οἱ Πατέρες καὶ ἡ Μία, Ἁγία, Καθολικὴ καὶ Ἀποστολικὴ Ἐκκλησία “προοικονομήσαντες μετὰ τοῦ Πνεύματος ἐχαρίσαντο, ἀποδιαστάντες αὐτῶν ὡς λοιμῶν, οὐχ ὑποβάλλοντες δὲ τούτους τῷ ἀναθέματι καὶ μετριάσαντες μὲν τὴν τιμωρίαν αὐτοῖς δι’ οἰκονομίαν, ἑαυτοῖς δὲ τὸ ἀσφαλὲς ἐκ τούτων διὰ τῆς ἀποβολῆς περιποιησάμενοι”» (Ἀραμπατζῆ Χρ., Ἡ Ὀρθόδοξη ἀντιρρητικὴ Γραμματεία τὸν 13ο  αἰῶνα, τ. Β΄, σελ. 202).
Ἡ “Οἰκονομία” λοιπὸν τῆς «Ἐκκλησίας  στὴν περίπτωση τῶν λατίνων, κατὰ τὴν Σύνοδο καὶ τὸν Πατριάρχη, ἀσκεῖται ἐδῶ καὶ αἰῶνες μὲ τὴν ἀποκοπή τους ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία. “Πρὸς πρόσωπον γὰρ τοῦτον τὸν ἀναθεματισμὸ οὐκ ἐκφωνῶ, τῇ οἰκονομίᾳ τῶν πατέρων ἀρκούμενος… Καὶ τὸ τῶν Ἰταλῶν γένος οὔτε ἀναθεματισθῆναι ὡρισμένως μὴ μεθιέμενον τῆς σφετέρας κακοδοξίας παρ’ ἐμοί γε κριθείη διαιτητῇ, δι’ ἅπερ εἴρηται, εἰ καὶ ἀναθεματίζεσθαι ἄξιον”». Στὸν ἐπίλογο καθορίζεται ἡ πρὸς τοὺς λατίνους στάση τῶν πιστῶν τῆς Ἐκκλησίας: «Μὴ μέντοι ὡς ἐχθροὺς αὐτοὺς ἡγητέον, μηδὲ μισητέον, εἰ καὶ αὐτοὶ καθ’ ἡμῶν ἀεὶ λυσσῶσι καὶ μαίνονται» (Ἀραμπατζῆ Χρ., ὅπ. παρ., σελ. 202-203).
Ἀργότερα παρόμοια στάση κράτησε καὶ ὁ Ἅγιος Μᾶρκος Εὐγενικός. Δέχεται ἀπὸ ἀγάπη καὶ πόθο γιὰ τὴν Ἕνωση τῶν Ἐκκλησιῶν νὰ συμμετάσχει στὴν Σύνοδο Φερράρας, καὶ μιλάει κολακευτικὰ στὴν ἀρχὴ γιὰ τὸν Πάπα, ὅταν ὅμως ἀντιλαμβάνεται τὸ ἀμετανόητο τῶν Παπικῶν καὶ τὴν ἐμμονή τους στὴν αἵρεση, συνιστᾶ νὰ τοὺς ἀποφεύγουμε. Ἔλεγαν στὸν ἅγιο Μᾶρκο: «Οὐκ ἔστιν αἵρεσις (ὁ Παπισμός) οὐδὲ δύνασαι εἰπεῖν αὐτὴν αἵρεσιν· οὐδὲ γάρ τινες τῶν πρὸ σοῦ ἐλλογίμων καὶ ἁγίων ἀνδρῶν ἐκάλεσαν αὐτὴν αἵρεσιν. Ἔφη οὖν ὁ Ἐφέσου, ὅτι· Αἵρεσίς ἐστι καὶ οὕτω εἶχον αὐτὴν καὶ οἱ πρὸ ἡμῶν, πλὴν οὐκ ἠθέλησαν θριαμβεύειν (=δημοσιεύειν) τοὺς Λατίνους ὡς αἱρετικούς, τὴν ἐπιστροφὴν αὐτῶν ἐκδεχόμενοι» (=ἀναμένοντες).
Καὶ ὁ Ἱεροσολύμων Δοσίθεος γράφει: «Οἱ Ἀνατολικοί οἰκονομικῶς, σεσιγήκασιν ἐπὶ πολὺν καιρόν, οἰόμενοι τοὺς Ἰταλοὺς πρὸς τὰ κρείττω μετακινῆσαι τὰς καινοτομίας αὐτῶν, μείναντας δὲ ἐν τῇ οἰκείᾳ πεισμονή, ἀπέβαλον αὐτοὺς τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἑνώσεως» (Δωδεκάβιβλος, βιβλ. στ΄, κεφ. ζ΄).
Τέλος θὰ ἀναφέρω καὶ τὴ γνώμη τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου: Δέχεται ὁ Ἅγιος Νικόδημος «ὅτι καλῶς οἱ πρὸ ἡμῶν Πατέρες οἰκονόμησαν καὶ ἀποδέχθησαν μὲ Θεῖο Μῦρο τοὺς Λατίνους τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, διότι ὁ παπισμός τότε ἤκμαζε καὶ κατεῖχε ὅλες τὶς δυνάμεις τῶν Βασιλείων τῆς Εὐρώπης, τὸ δὲ δικό μας Βασίλειο ἔπνεε τὰ λοίσθια. Ἦταν τότε ἀνάγκη νὰ γίνη αὐτὴ ἡ οἰκονομία, γιὰ νὰ μὴ ἐξεγείρη ὁ πάπας τὰ λατινικὰ γένη ἐναντίον τῶν Ἀνατολικῶν, ὥστε νὰ αἰχμαλωτίζουν καὶ νὰ φονεύουν καὶ μύρια ἄλλα κακὰ καὶ δεινὰ νὰ πράττουν. Τώρα ὅμως (συνεχίζει) ποὺ ἡ λύσσα τοῦ παπισμοῦ δὲν ἰσχύει καὶ ἡ Θεία Πρόνοια κατέβαλε τὴν ἐπηρμένην ὀφρὺν τῶν παπικῶν, τί χρειάζεται πλέον ἡ οἰκονομία; Ἡ οἰκονομία ἔχει μέτρα καὶ ὅρια, καὶ δὲν εἶναι παντοτινὴ καὶ ἀόριστη. Ὥστε τώρα “τῆς οἰκονομίας παρελθούσης, ἡ ἀκρίβεια καὶ οἱ ἀποστολικοὶ κανόνες πρέπει νὰ ἔχωσιν τὸν τόπον τους”» (Νικοδήμου Ἁγιορείτου, Ἑρμηνεία εἰς 46ον Ἀποστολικὸν κανόνα).
Μετὰ λοιπὸν τόσους αἰῶνες «ποὺ στὸν παπισμὸ συνεχίζει νὰ ὑπάρχει ἀνυποχώρητη καὶ σατανικὴ ἐπιμονὴ στὴν αἵρεση» (ἡ μετάφρ. ἀπὸ τὸν π. Μάξιμο, Ἡγούμενο τῆς Ἱ. Μ. Ἁγ. Διονυσίου) εἶναι ἄμεση καὶ ἐπιτακτικὴ ἀνάγκη νὰ προβληθεῖ ἡ «ἀκρίβεια», τώρα μάλιστα ποὺ ὁλοκάθαρα φαίνεται, ὅτι ὄχι μόνο καλό δὲν ἀπέφερε ἡ ὅποια οἰκονομία, ἀλλὰ αὔξησε τὶς αἱρέσεις τοῦ Παπισμοῦ, ἀλλὰ καὶ ὁδήγησε στὴν παναίρεση ποὺ λέγεται Οἰκουμενισμός: Ἅπαξ καὶ εἰσαχθεῖ στὰ τῆς πίστεως κάποια καινοτομία, γεννᾶ συνεχῶς νέες αἱρεσεις  καὶ δὲ σταματᾶ πουθενά, ὅπως διδάσκει καὶ ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος. Ἡ αἵρεση εἶναι μεταδοτικὴ ἀσθένεια καὶ οἱ συνειδητὰ αἱρετικοὶ ἀδιόρθωτοι: «Ὅταν γάρ τι καινὸν ἐπεισενεχθῇ, ἀεὶ καινοτομίας τίκτει· καὶ ἄπειρος ἡ πλάνη τοῦ ἐξελθόντος τὸν λιμένα τὸν εὔδιον, καὶ οὐδαμοῦ στήσεται. Ἐπὶ πλεῖον γὰρ προκόψουσιν ἀσεβείας, φησί, καὶ ὁ λόγος αὐτῶν, ὡς γάγγραινα, νομὴν ἕξει. Ἀκάθεκτον κακόν, οὐκέτι ἰατρείᾳ κατασχεθῆναι δυνάμενον, ἀλλὰ τὸ πᾶν λυμαίνεται. Δείκνυσιν ὅτι νόσος ἐστὶν ἡ καινοφωνία, μᾶλλον δὲ νόσου χαλεπωτέρα. Ἐνταῦθα τὸ ἀδιόρθωτον αὐτῶν δηλοῖ, καὶ ὅτι οὐχ ἁπλῶς, ἀλλ’ ἑκόντες ἀπεπλανήθησαν· ὅθεν καὶ μάλιστα οὗτοί εἰσιν ἀδιόρθωτοι».

Παναγιώτη Σημάτη

Η ΣΥΜΠΡΟΣΕΥΧΗ TOY ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ ΣΤΗ ΓΡΟΙΛΑΝΔΙΑ

(ΜΕ ΤΟΝ ΠΡΟΣΧΗΜΑ ΤΗΣ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ)

http://anastasiosk.blogspot.com/2009/12/blog-post_7713.html

Lykourgos Nanis

Το ΑΠΕ μετέδωσε την είδηση της συμπροσευχής στη Γροιλανδία του οικουμενικού πατριάρχη Βαρθολομαίου με εκπροσώπους άλλων 12 θρησκειών μπροστά σε άγαλμα της θεάς γαίας με θέμα και αίτημα (της συμπροσευχής) τη σωτηρία του Βορείου Πόλου και των παγετώνων του! Μαλιστα ο οικουμενικός σε δήλωση του μετά το πέρας της συμπροσευχής ανέφερε ότι ο καθένας τους προσευχήθηκε στο δικό του θεο για τη σωτηρία του κοσμου!

Είναι πολύ λυπηρό που ο θεματοφύλακας της ιεροκανονικής ευταξίας στο χώρο της Εκκλησίας διολισθαίνει συνεχώς σε επικίνδυνες ατραπους! Αλήθεια δεν τον συνέχει το γεγονός ότι σκανδαλιζει συνεχώς το ορθόδοξο πλήρωμα καταπατώντας πλειάδα ιερών κανονών? Οτι αποξενώνεται απ’ αυτό? Ευχαριστείται άραγε αποσπώντας τα θετικά σχόλια των αυτοαποκαλουμένων προοδευτικών κυκλων με επικεφαλής τους κυρίους Αλαβάνο και Τσίπρα? Γιατι αυτη η ανθρωπαρεσκεια και το μονιμο αγχος καποιων ποιμενων μας να δινουν εξετασεις δηθεν προοδευτισμου στους εκκλησιομαχους και αθεους? Το πληρωμα της Εκκλησιας που τοσο σκανδαλιζεται και θλιβεται δεν αξιζει καποια ψιχουλα αγαπης και σεβασμου απο μερους του κου Βαρθολομαιου?

***

Μεχρι πότε θα χρησιμοποιεί την κλιματική αλλαγή ως πρόσχημα ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος, για να ποδοπατεί τους Θείους και Ιερούς Κανόνας;

Ας μας πει σε ποιον θεό πιστεύει, και ποιοι είναι οι πραγματικοί σκοποί του!

Αν είναι μασώνος, γιατί φοβάται για να το πεί;

Και εάν πάλι συνεργάζεται με τις σκοτεινές εκείνες δυνάμεις, που ετοιμάζουν την έλευση του Αντιχρίστου και την υποταγή όλων των θρησκειών σ’ αυτόν, δεν θ’ αργήσουν να το αντιληφθούν τα πιστά της Ορθοδοξίας τέκνα και θα τα βρει απέναντί του. O ΧΡΙΣΤΟΣ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΘΑ ΔΙΑΛΥΘΟΥΝ.

Στην Αποκάλυψη του Ιωάννου (22, 10-16), ο Χριστός μας λέει· «Ο καιρός γαρ εγγύς εστιν. Ο αδικών αδικησάτω έτι, και ο ρυπαρός ρυπαρευθήτω έτι, και ο δίκαιος δικαιοσύνην ποιησάτω έτι, και ο άγιος αγιασθήτω έτι. Ιδού έρχομαι ταχύ και ο μισθός μου μετ’ εμού, αποδούναι εκάστω ως το έργον έσται αυτού. Εγώ το Α και το Ω, ο πρώτος και ο έσχατος, αρχή και τέλος. Μακάριοι οι ποιούντες τας εντολάς αυτού, ίνα έσται η εξουσία αυτών επί το ξύλον της ζωής, και τοις πυλώσιν εισέλθωσιν εις την πόλιν. Έξω οι κύνες και οι φαρμακοί και οι πόρνοι και οι φονείς και οι ειδωλολάτραι και πας ο φιλών και ποιών ψεύδος. Εγώ Ιησούς έπεμψα τον άγγελόν μου μαρτυρήσαι υμίν ταύτα επί ταις εκκλησίες…».

Το παραμύθι με τις κλιματικές αλλαγές κάποια στιγμή θα τελειώσει, αφού καταστρέψουν τον πλανήτη  οι δήθεν προστάτες του. Οι συμπροσευχές του πατριάρχου Βαρθολομαίου με αλοθρήσκους είναι καραγκιοζλίκια, δεν προσφέρουν τίποτε, και δείχνουν την απιστία του στον Έναν αληθινό Θεό, που ζουν οι Ορθόδοξοι, που τον ομολογούμε στο Σύμβολο της Πίστεως, και τον βλέπουν στην Αγία Γραφή.

Του Panayiotou Televantou

Ο ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

_________________

Πολλοί επεσήμαναν, σε διάφορα ιστολόγια και θρησκευτικά περιοδικά, τις απαράδεκτες θέσεις που εκφράζει τον τελευταίο καιρό ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος. Συνυπογράφω όλα όσα του καταμαρτυρούν για τις αντιευαγγελικές θέσεις που εκφράζει και τις αντικανονικές ενέργειες που προβαίνει. Για λόγους αληθείας και δικαιοσύνης, όμως, θέλω να επισημάνω ένα σημείο που, κατά την άποψή, μου έχει δίκαιο. Καταρχήν νομίζω ότι πρέπει να του αναγνωριστεί ότι έχει το θάρρος ή αν θέλετε το θράσος της γνώμης του. “Αν μας θεωρούν προδότες ας απευθυνθούν στη Σύνοδο”, λέγει προκλητικά. Μήπως σε τελευταία ανάλυση έχει δίκαιο;

Η ΕΥΘΥΝΗ ΤΗΣ ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΟΥ ΩΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥ

___________________

Δεν είναι η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος που τον εξέλεξε να την εκπροσωπήσει στο διάλογο με τους Παπικούς; Δεν είναι η Ιεραρχία που του έδωσε εντολή να διεξάγει το διάλογο μέσα στα κανονικά πλαίσια δηλαδή να μην κάνει συμπροσευχές με τους αιρετικούς Παπικούς; Δεν συμμετέσχε σε συμπροσευχές με τους Παπικούς στη συνάντηση στην Πάφο και στη Λευκωσία και μάλιστα κατά την τέλεση της Θείας Λειτουργίας; Επομένως παρέβη κατάφωρα και ξεδιάντροπα τις εντολές της Ιεραρχίας.

ΤΟΝ ΚΑΛΕΣΕ ΚΑΝΕΙΣ ΣΕ ΑΠΟΛΟΓΙΑ;

_____________________

Αφού, λοιπόν, αυτά είναι τα δεδομένα τον κάλεσε κανείς, ως όφειλε, σε απολογία; Εξ όσων γνωρίζω ούτε ο Αρχιεπίσκοπος, ούτε η ΔΙΣ, ούτε η Σύνοδος της Ιεραρχίας τον εγκάλεσαν για οτιδήποτε. Ούτε υπέπεσε στην αντίληψή μου έστω και ένας επίσκοπος που να διαμαρτυρήθηκε επειδή ο Σεβασμιότατος Μεσσηνίας έγραψε στα παλαιότερα των υποδημάτων του τις εντολές της Ιεραρχίας. Αρα έχει δίκαιο ο κ. Χρυσόστομος να παραπέμπει στη Σύνοδο όσους τον επικρίνουν.

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ

ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΣΤΗ ΔΕΥΤΕΡΗ ΦΑΣΗ
_________________________________

Εχω γράψει κατ’ επανάληψη πρόσφατα ότι ήρθε ο καιρός ο αγώνας εναντίον του Οικουμενισμού να περάσει στη δεύτερη φάση. Οι πιστοί πρέπει να αρχίσουν να καταθέτουν στη Σύνοδο εμπεριστατωμένες καταγγελίες εναντίον των Οικουμενιστών και των νεωτεριστών. Η πρόκληση του Σεβασμιότατου Μεσσηνίας είναι σαφής και εύγλωττη. Ας την αδράξουμε αποφασιστικά.

****************************************************************************************************************

Αν ήτο λίγα χρόνια νωρίτερα θα ήτο στην πρώτη γραμμή του αγώνος ο γέροντας επίσκοπος Αυγουστίνος. Αλλά

ΟΥΚ ΕΚΛΕΙΨΟΥΣΗ ΤΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤΑΙ

*******

(ΜΗΝΥΜΑ ΠΟΥ ΠΑΡΑΛΑΒΑΜΕ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΟΩΘΟΥΜΕ)

ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΟΛΟΙ ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ

ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 17 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2009 και ώρα 9:00π.μ. στο κτήριο 4 και αίθουσα 1, στα Δικαστήρια των κτηρίων της πρωην Σχολής Ευελπίδων (Πεδίον του Άρεως) θα γίνει η δίκη εναντίον του κατάπτυστου τηλεοπτικού σταθμού «mega channel» για την προβολή της βλάσφημης και αντίχριστης ταινίας «ΚΩΔΙΚΑΣ Da Vinci» που έγινε στις 7/12/2008.

ΑΝ ΒΡΙΖΑΝΕ ΧΥΔΑΙΑ,  ΧΥΔΑΙΟΙ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΚΑΙ ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ ΜΑΣ ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΑΜΕ; ΑΥΤΑ ΚΑΙ ΑΠΕΙΡΩΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΥΒΡΙΖΕΤΑΙ Ο ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΤΩΝ ΟΛΩΝ, ΚΥΡΙΟΣ ΙΗΣΟΥΣ ΜΑΣ.

ΑΣ ΜΗΝ ΑΔΙΑΦΟΡΗΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΒΛΑΣΦΗΜΙΑ, ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΤΗΝ ΟΡΓΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΚΑΙ ΜΑΣ ΚΑΘΙΣΤΑ ΟΛΟΥΣ ΣΥΝΥΠΕΥΘΥΝΟΥΣ.

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΕΙΡΗΝΙΚΗΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ-ΟΜΟΛΟΓΙΑΣ ΧΡΙΣΤΟΥ, ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ (ΚΤΗΡΙΟ 4, ΑΙΘΟΥΣΑ 1) ΤΗΣ ΠΡΩΗΝ ΕΥΕΛΠΙΔΩΝ.

ΜΗΝ ΛΕΙΨΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΠΙΣΤΟΣ!

ΚΑΝΕΙΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΝΤΙΜΟΣ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΣ ΝΑ ΜΗΝ ΜΕΙΝΕΙ ΑΠΑΘΗΣ Σ’ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΔΑΙΜΟΝΙΚΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΣΠΙΛΩΣΗΣ ΤΟΥ ΘΕΙΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΟΡΟΣ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΟΣ ΜΑΣ, ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΜΑΣ.

ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ ΣΕ ΟΛΟΥΣ !

Παρακάτω ακολουθούν δημοσιεύματα με το ίδιο θέμα σε δίκη-αίτηση ασφαλιστικών μέτρων που έγινε στις 9 Μαρτίου 2009 και  τελικά τα απέρριψε η δικαστίνα παίζοντας τον ρόλο του Πόντιου Πιλάτου, χωρίς να εισέλθει στην ουσία. Ως μόνη διέξοδο άφησε την αγωγή που ΤΕΛΙΚΑ ΑΣΚΗΘΗΚΕ και θα γίνει τώρα 17 ΔΕΚ. 2009.

Συγχαρητήρια αξίζουν στους πρωταγωνιστές αυτής της δίκης και σε όσους την διέδοσαν προς ενημέρωση των πιστών, και ιδίως στον ΣΤΥΛΟ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ.

Παραθέτω πιο κάτω το δημοσίευμα, με το οποίο έγινε γνωστή η δίκη:

http://www.orthodoxia.gr/show.cfm?id=1281&obcatid=1

Το MEGA στο εδώλιο, οι Χριστιανοί στο πόδι
Γέροντας ασκητής κρούει τον κώδωνα του κινδύνου και ζητά την κινητοποίηση των Ορθοδόξων Χριστιανών στις 9 Μαρτίου
Του Διονύση Μακρή

Στην ηγεσία του ευλογημένου αυτού τόπου που λέγεται Ελλάδα και στον πιστό Ορθόδοξο λαό συμπεριλαμβανομένων ρασοφόρων και λαϊκών παρέχεται, όπως διαλαλεί γέροντας ασκητής από τ’ Άγραφα όρη, μοναδική ευκαιρία για να αλλάξουν το αβέβαιο και ασταθές κλίμα ανασφάλειας των πολιτών που έχει απλωθεί το τελευταίο ειδικά διάστημα με τις ταραχές και την εγκληματικότητα.
Μια μικρή χαραμάδα ελπίδας στα αδιέξοδα και το πέπλο της απελπισίας που προκάλεσε η ασύνετη και πρωτοφανής πράξη του τηλεοπτικού σταθμού MEGA να παίξει το κινηματογραφικό έργο Κώδικας DA VINCI που βρίζει τον μονογενή Υιό του Θεού και Θεό μας, τον Ιησού Χριστό στις 7 Δεκεμβρίου αφήνει η προσφυγή στην ασθενούσα ελληνική δικαιοσύνη δύο γυναικών δικηγόρων. Η δίκη κατά του συγκεκριμένου τηλεοπτικού σταθμού αναμένεται να γίνει στις 9 Μαρτίου στα δικαστήρια της Σχολής Ευελπίδων στην Αθήνα.
Η απόφαση μάλιστα της δικαστικής εξουσίας του τόπου μας σε συνδυασμό με την ειρηνική αντίδραση του πιστού ορθόδοξου λαού θα καθορίσει, όπως λέγει ο ταπεινός αυτός κληρικός την μετέπειτα στάση του ουρανού για την ευλογημένη χώρα μας. Ο συγκεκριμένος γέροντας είχε περιγράψει με λεπτομέρειες και στοιχεία ατράνταχτα τα όσα επρόκειτο να διαμειφθούν στην Ελλάδα εάν παιχθεί η υβριστική αυτή ταινία. Τα γεγονότα που ακολούθησαν τον επαλήθευσαν πλήρως στα όσα τότε είχε καταθέσει.
Οι φόβοι του πως θα εκδηλωθεί η οργή του Κυρίου και η Ελλάδα θα καταστεί περίγελως της οικουμένης διατυπώθηκαν εγκαίρως τόσο προφορικά προς την Ορθόδοξη θρησκευτική ηγεσία μας, όσο και γραπτά προς τους ιθύνοντες του τηλεοπτικού σταθμού MEGA.
Είναι αλήθεια και αδιαμφισβήτητο γεγονός λίγες ημέρες πριν παιχθεί το απαράδεκτο υβριστικό για την τριαδική θεότητα έργο ο Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ ανέλαβε να ενημερώσει τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Ιερώνυμο προκειμένου να ασκήσει παρασκηνιακά πιέσεις προς τους πέντε ιδιοκτήτες του τηλεοπτικού σταθμού να αποτρέψουν την εγκληματική τούτη πράξη έναντι του ουρανού και του Θεού μας και να αποσοβήσουν έτσι τις συνέπειες αυτής. Ο Προκαθήμενος της Εκκλησίας της Ελλάδος σύμφωνα με πληροφορίες ενημερώθηκε στις 4 Δεκεμβρίου. Δεν έγινε γνωστό ωστόσο αν εκ μέρους του προκλήθηκε κάποια αντίδραση. Το πιθανότερο όμως είναι πως δεν ασχολήθηκε με το θέμα, όπως ανέφεραν πηγές της Αρχιεπισκοπής.
Μία ημέρα πριν στις 3 Δεκεμβρίου οι δύο γυναίκες δικηγόροι είχαν καταθέσει ασφαλιστικά μέτρα και αγωγή κατά του MEGA και ο γράφων είχε αποστείλει επιστολή προς το διευθυντή του τηλεοπτικού προγράμματος με τρεις τρόπους (ΦΑΞ, ηλεκτρονικό μήνυμα και ΕΛΤΑ)…
Στις 5 Δεκεμβρίου η ελληνική δικαιοσύνη απέρριψε τα ασφαλιστικά μέτρα(!) επικαλούμενη παλαιό ανακοινωθέν της Ιεράς Συνόδου που αναφερόταν στο κινηματογραφικό έργο και παρουσίαζε αυτό ως δήθεν μυθιστόρημα (!!!). Όρισε μάλιστα τακτική δικάσιμο για τις 9 Μαρτίου. Το περίεργο είναι με πόσο ευκολία η ελληνική δικαιοσύνη έπαιξε το ρόλο του Ποντίου Πιλάτου για να αποφευχθούν τα πιθανά πυρά του τηλεοπτικού σταθμού….
Ο ασκητής γέροντας σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε ο γράφων στις 6 Δεκεμβρίου λίγο μετά την ακολουθία του Εσπερινού του Σαββάτου (η ημέρα εκκλησιαστικά ξεκινά με τον Εσπερινό) υποστήριξε πως η προστασία που παρείχαν στην πόλη των Αθηνών αλλά και στην Ελλάδα η Πλατυτέρα των Ουρανών η Παναγία μας και οι Ασώματες Αγγελικές δυνάμεις χάθηκε. «Έφυγε η Παναγία και οι άγιοι προστάτες μας για να μην ακούσουν την ύβρη προς τον Κύριο μας, τον Χριστό μας. Τώρα τα δαιμόνια και οι Σατανάδες χορεύουν ανεξέλεγκτα στους δρόμους» είπε χαρακτηριστικά.
Δεν κατάλαβα τότε από τα λεγόμενα του, τι ακριβώς εννοούσε και δεν έδωσα την πρέπουσα σημασία στις προφητικές αυτές ρήσεις του. Λίγες όμως ώρες, αρκούσαν για να επαληθευτούν τα λόγια του, που στην κυριολεξία αυτούς τουλάχιστον που τα γνώριζαν, συμπεριλαμβανομένου και του γράφοντος μας άφησαν άφωνους.
Πολιτικοί, αναλυτές, δημοσιογράφοι, αρθογράφοι πρωτίστως στην Ελλάδα αλλά και σ’ όλη την Ευρώπη, τις ΗΠΑ και όλον τον κόσμο μάταια επιχειρούσαν να δικαιολογήσουν την πρωτοφανή στα ελληνικά δεδομένα αλλά και παγκοσμίως αντίδραση νέων κυρίως ανθρώπων, που βγήκαν στους δρόμους, όχι απλά για να διαμαρτυρηθούν για μια εγκληματική πράξη, την αφαίρεση δηλαδή της ζωής ενός δεκαεξάχρονου νέου αλλά και για να καταστρέψουν περιουσίες, να λεηλατήσουν και να πυρπολήσουν, ακόμη και να φονεύσουν…
Άλλοι επιστράτευσαν την οικονομία και υποστήριξαν πως οικονομικοί κυρίως λόγοι προκάλεσαν την εξέγερση. Άλλοι υποστήριξαν ότι τα αίτια προκλήθηκαν ως πηγαία αντίδραση στην προσήλωση σχεδόν ολοκλήρου της πολιτικής, θρησκευτικής, δικαστικής και εν γένει κάθε εξουσίας του τόπου στο εύκολο χρήμα, στην αδιαφάνεια, στη σήψη, στην ανομία. Άλλοι εξέλαβαν την αντίδραση των νέων ως εκδήλωση της αβεβαιότητας που νιώθουν για το μέλλον τους και επιστράτευσαν τα προβλήματα στην παιδεία προκειμένου να τη δικαιολογήσουν…
Η στυγνή αλήθεια ωστόσο είναι πως και οι ίδιοι με τα ανθρώπινα λογικά επιχειρήματα που επιστρατεύουν δεν δύνανται με βεβαιότητα να στηρίξουν τις θέσεις τους. Ως γνήσιοι εκφραστές της τυφλωμένης εκσυγχρονισμένης λογικής που έχει ως βάση την απιστία δεν μπορούν να κατανοήσουν τα αυτονόητα για τον συνειδητοποιημένο Χριστιανό πιστό. Εγκλωβίζονται στα αδιέξοδα που προκαλούν τα δαιμονικά κάτοπτρα και αιχμαλωτίζονται στο λαβύρινθο του Σατάν χωρίς καν να νοιάζονται να αποκαλύψουν το μίτο της Αριάνδης για να βρουν τη διέξοδο. Αδυνατούν να καταλάβουν πως τα νήματα κινεί πάντα ο ουρανός.

Η νέα έκκληση-προειδοποίηση του γέροντα

Πολλοί λοιπόν εκ των ανωτέρω «έξυπνων» αναλυτών θα ειρωνευτούν, θα κοροϊδέψουν, θα γελάσουν με τις νέες σοφές επισημάνσεις του ταπεινού αυτού λευίτη. Θα εκλάβουν αυτές ως γραφικότητες ανάξιες λόγου και σχολιασμού για να συνεχίσουν να υπνοβατούν στα τεντωμένα σχοινιά της παραπαίουσας σύγχρονης κοινωνίας.
Σύμφωνα λοιπόν με τα όσα διακηρύσσει τώρα ο γέροντας η 9η Μαρτίου, ημέρα διεξαγωγής του δικαστηρίου κατά του τηλεοπτικού σταθμού θα αποτελέσει το κριτήριο της μετέπειτα στάσης του ουρανού απέναντι στην πατρίδα μας. Αυτή την ημέρα το σύνολο των Ορθοδόξων Χριστιανών από κάθε άκρη της Ελλάδος αλλά και από όλον τον κόσμο θα πρέπει να κατέβουν στη Σχολή Ευελπίδων με κάθε μέσο για να εκφράσουν με ειρηνικό τρόπο την έντονη διαμαρτυρία στην απαράδεκτη πράξη του τηλεοπτικού σταθμού. Μητροπολίτες, επίσκοποι, μοναχοί από το Άγιο Όρος και το Σινά και πιστοί πρέπει να διατρανώσουν ότι σ’ αυτό τον ποτισμένο με αίμα μαρτύρων τόπο, το μικρό αυτό κρατίδιο που λέγεται Ελλάδα δεν μπορεί να βρίζεται με το χειρότερο δυνατό τρόπο ο Θεάνθρωπος, ο Ιησούς Χριστός στο όνομα δήθεν της ελευθερίας της τέχνης.
Η ειρηνική αυτή διαμαρτυρία ανεξαρτήτως της οιανδήποτε απόφασης της ασθενούσας, όπως εκ των αποφάσεων της αποδεικνύεται, ελληνικής δικαιοσύνης θα δείξει πως το χριστεπώνυμο ποίμνιο παραμένει με τις όποιες αδυναμίες του προσηλωμένο στις αξίες του Ευαγγελικού λόγου και στις χριστιανικές διδαχές. Θα αποτελέσει επιπλέον ένα μήνυμα προς όλους αυτούς τους αδίστακτους υπηρέτες του μυστηρίου της ανομίας ώστε να συνειδητοποιήσουν ότι δεν δύνανται ανεξέλεγκτα να παρανομούν και να βλασφημούν στο όνομα μιας ψευδεπίγραφης ελευθερίας εκμεταλλευόμενοι την άγνοια και ανοχή των Χριστιανών!
Γιατί τις πράξεις τους αυτές βεβήλωσης του ονόματος του Χριστού επ’ ουδενί θα μπορούσαν να τις διαπράξουν για τον Μωάμεθ και τον Αλλάχ. Και αυτό γιατί γνωρίζουν ότι θα κινδυνεύσει η ζωή τους.

Συντάκτης: Δ.ΜΑΚΡΗΣ
Πηγή: ΣΤΥΛΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΙΑΝΟΥΡΙΟΣ 2009

ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ:

Οσμή ουράνιας ευωδίας και ομολογία και μαρτυρία πίστεως
Σε 40 ημέρες η έκδοση της απόφασης για τη MEGAλη βλασφημία
http://www.orthodoxia.gr/newsclicks.cfm?ID=1296&obcatid=1

Κηρύξτε πανελλαδική ημέρα μετανοίας
Ανοιχτή επιστολή –πρόσκληση προς τη σεπτή Ιεραρχία της Ελλάδας
http://www.orthodoxia.gr/show.cfm?id=1292&obcatid=1

Το MEGA στο εδώλιο, οι Χριστιανοί στο πόδι

MEGA…ΛΗ ΒΛΑΣΦΗΜΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΤΡΙΑΔΙΚΟ ΘΕΟ

Η ΞΑΔΙΑΝΤΡΟΠΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΔΙΚΗΣ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ 9 ΜΑΡΤΙΟΥ 2009

Η απόφαση του δικαστηρίου που έγινε στις 9/3/2009, για τον «Κώδικα ντα Βίντσι» βγήκε την Παρασκευή (29/5/2009 επέτειος της άλωσης της Πόλης!) και χωρίς να εισέλθει στην ουσία του ζητήματος απέρριψε τα ασφαλιστικά μέτρα που είχαν υποβάλλει ως αίτηση δύο εκλεκτές δικηγόροι, επειδή είχε το σήμα επείγον, ενώ κατα την πρόεδρο του δικαστηρίου δεν δικαιολογείται τέτοιο σήμα!
Οπότε παρέπεμψε στην ουσία, τους ενάγοντες να καταφύγουν στην δικαιοσύνη με αγωγή κατα των υπευθύνων του επαίσχυντου καναλιού.
Ήδη κατατέθηκε αγωγή, η οποία θα εκδικαστεί κατα τα μέσα Δεκεμβρίου 2009. Στώμεν καλώς! Ελπίζουμε να διοργανωθεί συγκέντρωση διαμαρτυρίας-ομολογίας Χριστού απ’ έξω από τα δικαστήρια και αυτή την φορά να έχει μεγάλη επιτυχία!
Ο αγώνας πάντως συνεχίζεται…
Όποιοι κοιτούν την αιώνια Βασιλεία και αγωνίζονται να την κατακτήσουν ας μην παραμελήσουν τις ευκαιρίες που μας δίνει ο Κύριος να αγωνιστούμε για την αγάπη Του!

Η «αναστηλωση» της βυζαντινης αγιογραφιας

ΜΑΡΙΑ ΑΝΤΩΝΙΑΔΟΥ

Μετά την Επανάσταση και από την πρώτη στιγμή της ίδρυσης του νεοσύστατου ελληνικού κράτους σε όλες τις σχολικές αίθουσες άρχισαν να τοποθετούνται εικόνες του Χριστού ή της Παναγίας. Τα όσα συμβαίνουν στη γειτονική Ιταλία προκαλούν προβληματισμό στην Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος, η οποία όμως εκτιμά ότι τελικά η πανίσχυρη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία θα μπορέσει να ξεπεράσει τον σκόπελο. Η ίδια αντιμετώπισε πολλές φορές τις ενστάσεις ορισμένων διευθυντών σχολείων οι οποίοι δεν ήθελαν να αναρτήσουν εικόνες, αλλά το πρόβλημα ξεπεράστηκε έπειτα από τις παρεμβάσεις μητροπολιτών που στηρίχθηκαν σε σχετικές υπουργικές αποφάσεις.

Η τελευταία απόφαση που εκδόθηκε φέρει την υπογραφή του αείμνηστου Αντώνη Τρίτση, ο οποίος μπορεί εκείνη την εποχή να βρισκόταν σε σύγκρουση με την Ιεραρχία αλλά τον Φεβρουάριο του 1987 έγραφε: «Ο Οργανισμός Εκδόσεως Διδακτικών Βιβλίων εκτύπωσε πέντε διαφορετικές εικόνες του “Χριστού Παντοκράτορα”, όπως παρουσιάζεται από τη Βυζαντινή Αγιογραφία, και χρησιμοποιείται από την Ορθόδοξη Ανατολική Εκκλησία. Η εκτύπωση έγινε με σκοπό την αντικατάσταση όλων των εικόνων δυτικού τύπου, που είναι αναρτημένες στις αίθουσες των διδακτηρίων, με τις αντίστοιχες βυζαντινής τεχνοτροπίας και συγκεκριμένα με τις εικόνες “Του Χριστού Παντοκράτορα”, οι οποίες δεν εκφράζουν μόνο την Ορθόδοξη Πίστη αλλά φανερώνουν και τη συνέχεια του Ελληνικού Πολιτισμού».

«Αποστέλλουμε», προσέθετε ο τότε υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων, «τρεις τύπους εικόνων ώστε να υπάρχει ευχέρεια επιλογής και παρακαλούμε τις Διευθύνσεις και τα Γραφεία να τις προωθήσουν στα σχολεία της περιφερείας τους σε αντιστοιχούμενες αίθουσες διδασκαλίας. Εξυπακούεται ότι σε όσες αίθουσες υπάρχουν βυζαντινές εικόνες θα παραμείνουν. Οι διευθυντές των σχολείων να μεριμνήσουν για την πλαισίωση (κορνιζάρισμα) και την ανάρτηση των εικόνων στους οικείους χώρους». Σημειώνεται ότι αντίστοιχες αποφάσεις είχαν υπογράψει και άλλοι υπουργοί, όπως ο Πέτρος Μώραλης, το 1983. Ανάμεσα στα δεδομένα που εντυπωσιάζουν είναι ότι σε ορισμένες από τις σχετικές αποφάσεις υπάρχει ακόμη και αναφορά στις διαστάσεις που πρέπει να έχουν οι εικόνες.

ΠΗΓΗ: εφ. Το ΒΗΜΑ, Παρασκευή 6 Νοεμβρίου 2009
http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artId=297731&dt=06/11/2009

Mιχάλης Μπουτζικούδης

Δευτέρα, 30 Νοεμβρίου 2009

Μητρόπολις Πειραιώς : Δεν γίνεται να είσαι συγχρόνως Χριστιανός και Μασόνος ! – Καταπέλτης για τον Διεθνή Σιωνισμό το ψήφισμα τής Ημερίδος

Ι.Μ.Πειραιώς: Ψήφισμα για

«Μασονία και Νέα Τάξη»

Εκκλησιαστικό Πρακτορείο Ειδήσεων «Ρομφαία»

Της ομηγύρεως όσων συμμετείχαν στην Ημερίδα της 29ης Νοεμβρίου 2009 με θέμα· «Μασονία και Νέα Τάξη, Σχέσεις του Τεκτονισμού
με το Χριστιανισμό, την Πολιτική και τη Δημοκρατία», που πραγματοποιήθηκε, υπό την αιγίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς, από την εφημερίδα «Χριστιανική» στο κινηματοθέατρο Αττικόν, έναντι του Ιερού Ναού του Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης.

Η Ημερίδα, λόγω του θέματος, αφιερώθηκε στους μακαριστούς αρχιμανδρίτη Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο και τον Νικόλαο Ψαρουδάκη, ιδρυτή της Χριστιανικής Δημοκρατίας, οι οποίοι με τα βιβλία τους αποκάλυψαν τον αντιχριστιανικό και αντιδημοκρατικό χαρακτήρα της Μασονίας.

Γιατί τώρα η εκδήλωση;

Σημαντικά γεγονότα διεθνούς και εθνικού επιπέδου επαναφέρουν στην επικαιρότητα το ρόλο Οργανώσεων που λειτουργούν κατά τρόπο μυστικό και συνωμοτικό και τελευταίως εντατικοποιούν την δράση τους με βασικούς στόχους·

– Την πολιτιστική ισοπέδωση των λαών με κύρια μέσα τον θρησκευτικό συγκρητισμό και την απαξίωση παραδοσιακών αρχών, θεσμών και ιδανικών, πάγιες επιδιώξεις της Μασονίας και των παραφυάδων της (Βλέπε απόφασιν Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου για αφαίρεση του Τιμίου Σταυρού από τα Σχολεία, πολεμική κατά του μαθήματος των θρησκευτικών, απαγόρευση προσευχής κ.α.).

– Την παγκοσμιοποίηση σ’ όλους τους τομείς, με κατάληξη την διακυβέρνηση των λαών μέσω μιας παγκόσμιας υπερκυβέρνησης-δικτατορίας. Στόχος που προβλέπεται και από την Συνθήκη της Λισαβώνας και προωθείται συστηματικά από την Λέσχη Μπίλντεμπεργκ, την Τεκτονική Εταιρεία, των Ιλλουμινάτι, την Τριμερή κ.α. Ετσι·

Η Λεσχη Μπίλντεμπεργκ έχει συνεδριάσει δύο φορές τα…

τελευταία χρόνια στην χώρα μας, στην Βουλιαγμένη Αττικής.

Η Τεκτονική Εταιρεία Ιλλουμινάτι του Λονδίνου, που απροκάλυπτα διακηρύσσει ότι έχει ως βασικό στόχο της τον σχηματισμό μιας παγκόσμιας υπερκυβέρνησης, προσφάτως είχε συνεδριάσει στην Αθήνα προγραμματίζοντας την ίδρυση παραρτημάτων της στην Ελλάδα.

Στο πρώτο λιμάνι της χώρας λειτουργούν ήδη δεκαπέντε Μασονικές Στοές!

Για την ιμπεριαλιστική πολιτιστική αυτή επίθεση της Μασονίας και των παραφυάδων της εναντίον του Πειραιώς και γενικότερα της Πατρίδος μας ο Σεβ. Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ αντέταξε ευθύς εξ’ αρχής σθεναρά αντίσταση, με δηλώσεις και αρθρογραφία.

Ταυτόχρονα η εφημερίδα «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ», η οποία ιδρύθηκε πριν 56 χρόνια από τον αείμνηστο Νικόλαο Ψαρουδάκη, συνεπή αγωνιστή και συστηματικό πολέμιο του Τεκτονισμού και όλων των αντιχριστιανικών οργανώσεων, εκτίμησε ότι στη σημερινή συγκυρία είναι αναγκαία η προς τούτο υπεύθυνη ενημέρωση του ελληνικού λαού, από την Πνευματική Ηγεσία του τόπου και ιδιαιτέρως από την ποιμαίνουσα Εκκλησία μας και οργάνωσε, υπό την αιγίδα της Ι. Μητροπόλεως Πειραιώς, την Ημερίδα «Μασονία και Νεα Ταξη» ως μια πρώτη και επίκαιρη συμβολή στον αναγκαίο αγώνα της ενημέρωσης.

Το Ψήφισμα έχει ως εξής·

Α. Σημερα, την 29 Νοεμβρίου 2009, ημέρα Κυριακή, όσοι συμμετείχαμε στην Ημερίδα με θέμα· «Μασονία και Νέα Τάξη, Σχέσεις του Τεκτονισμού με το Χριστιανισμό, την πολιτική και τη Δημοκρατία», αφού ακούσαμε τις εισηγήσεις τού πρωτοπρεσβυτέρου Γεωργίου Μεταλληνού, ομότιμου καθηγητού της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνῶν, του κ. Εμμανουήλ Μηλιαράκη, δημοσιογράφου και προέδρου της «Χριστιανικής Δημοκρατίας» και του κ. Κωστα Τσαρούχα, δημοσιογράφου και συγγραφέα, καθώς επίσης το χαιρετισμό του σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πειραιώς κ. Σεραφείμ και, τέλος, τις απαντήσεις των εισηγητών σε ερωτήσεις των ακροατών, αποδεχόμαστε τις ακόλουθες εκτιμήσεις και προβαίνουμε στις εν συνεχεία προτάσεις προς την Ιερά Συνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος και την Ελληνική Πολιτεία καθώς και την ανεξάρτητη Δικαστική Εξουσία, που εποπτεύει την τήρηση του Συντάγματος και των νόμων της Δημοκρατίας.

Β. Αφορμώμενοι από την Ορθόδοξη Παράδοσή μας και το σεβασμό στην ελευθερία των προσώπων καθώς και από το αίτημα της διαφάνειας και της ισονομίας κατά τη λειτουργία των θεσμών της Δημοκρατίας και αποβλέποντας στην ειρηνική και δίκαιη προαγωγή της κοινωνικής ζωής των Ελλήνων προβαίνουμε στις εξής διαπιστώσεις·

1. Η Μασονία η άλλως Τεκτονισμός η Ελευθεροτεκτονισμός εξακολουθεί να λειτουργεί και να δρα μυστικά και μάλιστα συνωμοτικά, τόσο στην ελληνική κοινωνία όσο και σε πολλές χώρες του εξωτερικού και, παρά τις αντιφάσεις και αλληλοσυγκρούσεις μεταξύ διαφόρων μασόνων η Μασονικών Στοών, οι μασόνοι έχουν γενικά κοινά βασικά χαρακτηριστικά, που τα επιβεβαιώνουν τόσο τα Τυπικά και Καταστατικά τους κείμενα και οι δημοσιεύσεις τους σε περιοδικά της Μασονίας, όσο και οι δράσεις τους με αφορμή θρησκευτικά η ιδεολογικά, εθνικά, πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα. Αυτά αποκάλυψαν τόσο οι εισηγήσεις των ομιλητών όσο και τα συγγράμματα συγγραφέων, όπως των μακαριστών αρχιμανδρίτου Επιφανίου Θεοδωροπούλου και Νικολάου Ψαρουδάκη, ιδρυτού της Χριστιανικής Δημοκρατίας και συγγραφέα πολλών αποκαλυπτικών βιβλίων κατά της Μασονίας. Σ αὐτούς προστίθενται πολλοί άλλοι αξιόλογοι και αγωνιστές κήρυκες και συγγραφείς κληρικοί και λαϊκοί.

2. Θρησκευτική σκοπιά

α. Η Μασονία, παρά τα λεγόμενα μερικών Διδασκάλων της Στοάς, για να αποκρύψουν το θρησκευτικό χαρακτήρα της μυστικής Εταιρείας η Ταγματος, είναι αναμφισβήτητα θρησκεία, φιλοδοξούσα να αποβεί υπερθρησκεία, και μάλιστα ξένη και αντίθετη και εχθρική στον Χριστιανισμό, τον οποίο συστηματικά υπονομεύει σε πολλά επίπεδα.

Η Μασονία έχει όλα τα χαρακτηριστικά μιας θρησκείας, όπως απέδειξε η «Πράξις περί Μασονίας» της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος το 1933 καθώς και το εμπεριστατωμένο υπόμνημα του καθηγητή Π. Μπρατσιώτη και τα βιβλία του καθηγητή Π. Τρεμπέλα, καθώς επίσης και άλλων χριστιανών και ιδιαιτέρως του μακαριστού αρχιμανδρίτου Επιφανίου Θεοδωροπούλου (·πρόταση νέου «Θεού», του Μεγάλου Αρχιτέκτονα του Συμπαντος, Τυπικά θρησκευτικών τελετών, προσευχές, όρκοι, βωμοί, ναοί, λατρεία, ευλογίες, μυστήρια, σύμβολα, θρησκευτική ορολογία κ.λπ., κ.λπ.).
(βλ. = Επιφανίου Θεοδωροπούλου, 1965, Η Μασονία υπό το φως της αληθείας, εν Αθήναις, Εκδ. Πατμος).

Εξάλλου, σε μασονικά κείμενα διαβάζουμε·

β. Στο περιοδικό των μασόνων Πυθαγόρας – Γνώμων (1935), ο θεωρητικός της Μασονίας Α.Πάϊκ, κάτω από τον τίτλο «Το πιστεύω των Τεκτ.·» γράφει·

« Ο Ελευθεροτεκτονισμός επιδιώκει την διάδοσιν μόνον του ιδικού του πιστεύω, καθ ὅ η παγκόσμιος θρησκεία διδάσκεται υπό της φύσεως και της λογικής. Αι Τεκτονικαί Στοαί δεν είναι Ναοί Ιουδαϊκοί η Μουσουλμανικοί η Χριστιανικοί. Ο Τεκτονισμός επαναλαμβάνει τας ηθικάς αρχάς όλων των θρησκειών… Απανθίζει εξ όλων των πιστεύω το καλόν»… (βλ. και Ν. Ψαρουδάκη, 1991, Μασονία· Η έχιδνα του Σιωνισμού, Αθήνα, Εκδ. Ορθ. Μετωπο, σελ. 116 – 7).

γ. « Ο Μεγας του Συμπαντος Αρχιτέκτων είναι ο Μεγας ημών διδάσκαλος και ο αλάθητος νόμος, τον οποίον μας παρέδωσε, είναι εκείνος, σύμφωνα με τον οποίον εργαζόμεθα. Θρησκευτικαί συζητήσεις εν τη Στοά απαγορεύονται αυστηρώς, διότι οι τέκτονες ακολουθούμεν μόνον την γενικώς παραδεδεγμένην θρησκείαν, την θρησκείαν της Φυσεως» (περ. Πυθαγόρας – Γνώμων, 1935, σελ. 15).

δ. Στη Μασονική Εγκυκλοπαίδεια του Ν. Λασκαρη (με άδεια της Μ.· Στ.· της Ελλάδος και του Υ.Σ. του 33ου βαθμού) γράφονται στο λήμμα «Θρησκεία και ο Τεκτονισμός»· Η Τεκτονική Θρησκεία δεν κάνει διακρίσεις… Ο Τεκτονισμός δεν είναι Ιουδαϊσμός… Δεν είναι ούτε Χριστιανισμός… Η θρησκεία του Τεκτονισμού είναι η γενική θρησκεία της φύσεως και της πρωταρχικής αποκαλύψεως… Αποτελεῖ όμως αναμφισβητήτως την πύλην, δια της οποίας εισάγονται οι πιστοί εις τον Ναόν της Θείας Αληθείας»!
(βλ. Ν. Ψαρουδάκη, 1999, Λογοι διαλύσεως της Μασονίας, Μαρούσι, Εκδ. Ορθ. Μετωπο, σελ. 29).

ε) Κατά τον Κ. Μελισσαρόπουλο, μασόνο 33ου βαθμού, στο βιβλίο του « Επτά Τεκτονικαί Ομιλίαι εις 18ον», ο Μ.Α.Τ.Σ. δεν είναι ο Θεός που δημιούργησε τον κόσμο εκ του μηδενός, όπως ο Χριστιανικός Θεός, αλλά πίσω από τον Αγγελο του Φωτός Ελβίς, το Πνεύμα του Πυρός, κρύβεται ο Φωσφόρος άγγελος, ο Εωσφόρος, ο Σατανάς, αφού ερμηνεύεται η Γενεσις σύμφωνα με αποκρυφιστικές δοξασίες, όπου αντιστρέφονται όλα στο όνομα της ελεύθερης σκέψης». (βλ. Ν. Ψαρουδάκης, 1999, ο.π., σελ. 32 – 35)

στ. Οι Γαλλοι μασόνοι φαίνεται προχωρούν περισσότερο. Το 1875 κατά τη σύνταξη του νέου Συντάγματος και του Γεν. Κανονισμού… πρότειναν αντί του (προσωπικού) Μ.Α.Τ.Σ. να γίνει αποδεκτή η ύπαρξις Αρχῆς Δημιουργού, οπότε (κατά τούς Αγγλους Μασόνους) γίνεται η ιδεολογία των μασόνων αθεϊστική.

ζ) Συμφωνα με τις «θεμελιώδεις διατάξεις της Μασονίας (Τεκτονικό Δελτίο, της Μ.Σ. της Ελλάδος, τ. 74 – 5/1967), σελ. 281 – 89) που «είναι το δογματικό στήριγμα της μασονικής θρησκείας» (βλ. Ν.Ψ., ο.π. σελ. 37 – 39) καθιερώνεται ως Θεός της Μασονίας ο Εωσφόρος η Σατανάς η Διάβολος.

Τα ανωτέρω θεωρούνται απαραβίαστα.

Κατόπιν των ανωτέρω δεν συμβιβάζεται η ιδιότητα του χριστιανού και μάλιστα του Ορθοδόξου με την ιδιότητα του μασόνου, που ορκίζεται πι-στη στον Μ.Α.Τ.Σ., στα δόγματα και τα Τυπικά της Μασονίας. Αλλος ο Θεός των μασόνων με την ιδεολογία που εξασφαλίζει τούς ολίγους, τούς ταξικά συνασπισμένους με μυστικό τρόπο και όρκους και άλλος ο Θεός των χριστιανών, η Αγία Τριάδα, που αγκαλιάζει όλους τούς ανθρώπους, χωρίς διακρίσεις, με το πνεύμα της Αγάπης, που είναι ο ίδιος ο Θεός.

Επομένως, όσοι χριστιανοί ασπάστηκαν τη Μασονία και όσοι μασόνοι νομίζουν ότι μπορούν συγχρόνως να είναι και Χριστιανοί και μάλιστα Ορθόδοξοι, πρέπει να διαφωτιστούν από την Εκκλησία, να μετανοήσουν και να κατανοήσουν πλήρως την επικίνδυνη τακτική τής Μασονίας, δηλαδή τής ηγεσίας των μασόνων, που κρατάει στο σκοτάδι τούς πρωτόβαθμους μασόνους και υπηρετεί τα διεθνή κέντρα τού Σιωνισμού για την παγκόσμια εξουσία και την Πανθρησκεία, η οποία αντιστρατεύεται το Χριστιανισμό και εκφράζει το Διεθνή Σιωνισμό, που εξέπεσε στη θρησκεία τού Εωσφόρου, όπως αποδεικνύει το Ταλμούδ, η Καμπάλα και η Ραβινική διδασκαλία.

Επειδή, εξάλλου οι μασόνοι, σε κατάλληλες ευκαιρίες, για να προσελκύσουν μέλη και υποψήφια θύματα και να διαφημίσουν τη Μασονία, ισχυρίζονται, ίσως κάποτε ψευδώς, ότι κάποιοι ιεράρχες ανήκουν η ανήκαν στη Μασονία, γι αὐτό είναι αναγκαία η διαρρήδην αποκήρυξη της Μασονίας από κάθε ιεράρχη και από τη σύνολη Ιεραρχία, όπως έγινε και το 1933 το 1972, το 1986 και το 1996.

Οπως, έγραψε ο μακαριστός Μητροπολίτης Ελευθερουπόλεως Αμβρόσιος, όσοι προσήλθαν στη Μασονία, είναι τραγικά πρόσωπα και θύματα μιας απάτης και η Εκκλησία οφείλει να τούς αναζητήσει, να τούς ανεύρει και να τούς σώσει από την πλάνη.

3. Πολιτική και Δημοκρατική σκοπιά

Επειδή η εκάστοτε μασονική ηγεσία ισχυρίζεται ότι είναι φιλανθρωπική οργάνωση και δεν ασχολείται η δεν επιδιώκει την πολιτική εξουσία, για να καθησυχάσει την κοινή γνώμη και να εξαπατήσει τούς αφελείς, ενώ στην πράξη συνήθως, με μυστικές συμμαχίες και διεθνείς εξαρτήσεις, επηρεάζει την πολιτική ζωη από τα παρασκήνια, το χρέος όλων των πολιτών και ιδιαίτερα των χριστιανών είναι να αποκαλύψουν τα τεκταινόμενα, που υπονομεύουν τη Δημοκρατία και την Ανεξαρτησία της χώρας.

Η πολιτική όμως δραστηριότητα των Ελλήνων, που γίνεται σύμφωνα με τούς δημοκρατικούς θεσμούς και αποβλέπει στην πρόοδο και τη δικαιοσύνη στην ελληνική κοινωνία, είναι ευκτέα, γιατί διεξάγεται με διαφάνεια και διευκολύνει τον πολιτικό διάλογο, που ευνοούν την κοινωνική συνοχή.

Πάντως η σχέση της Μασονίας και της Πολιτικής είναι στενή. Εξάλλου, υπάρχουν και κλάδοι της Μασονίας που διαψεύδουν, όσους μασόνους ισχυρίζονται ότι δεν επιδιώκουν την πολιτική. Ιδιαίτερα οι Στοές του Γαλλικού δόγματος, οι Ιλλουμινάτοι, η Λεσχη Μπίλντερμπεργκ και άλλοι αποκαλύπτουν τούς πολιτικούς τους στόχους.

Εμμεσα η άμεσα φαίνεται ότι οι μασόνοι υπηρετούν τα συμφέροντα των πλουτοκρατιών της μιας η άλλης φατρίας και όχι του λαού ολοκλήρου.

Η απόδειξη της πολιτικής δράσης των μασόνων προκύπτει από πλήθος γεγονότα, κάποτε με εγκληματικούς σκοπούς, ασυμβίβαστους με την εθνική ανεξαρτησία.

Το σκάνδαλο της Ιταλικῆς Στοάς Ρ-2 το 1981, που συμμετείχε, σε συνεργασία με την Μαφία την Τράπεζα του Βατικανού και την αμερικανική Σ.Ι.Α., στην ανατροπή της Ιταλικῆς Δημοκρατίας και τη διακυβέρνηση της χώρας με προεδρικό καθεστώς μασονικού χαρακτήρα και αμερικανική εξάρτηση. Εξάλλου, το οικονομικό σκάνδαλο της Ρ-2 ήτον τεράστιο, αφού η Στοα με μέλη της είχε διεισδύσει σε καίριους τομείς της Κυβέρνησης και της δημόσιας διοίκησης, ώστε να υπονομεύει το δημόσιο συμφέρον. Ενδεικτικά αναφέρουμε σχετικά έργα και δημοσιεύματα·

— Ν. Ψαρουδάκης, 1991, Μασονία· Η έχιδνα του Σιωνισμού, Αθήνα, Εκδ. Ορθ. Μετωπο σελ. 90 – 98.

— Κ. Τσαρούχα, 2004, Η Μασονία στην Ελλάδα, Αθήνα, Εκδ. – Ελλ. Γράμματα,
Πλήθος άρθρων των εφημερίδων Ελευθεροτυπία, Τα Νεα, Το Βήμα, Απογευματινή, Ακρόπολις, Αυριανή, Χριστιανική και άλλες κατά την περίοδο Μαΐου – Ιουνίου 1981.

Η Μασονία συσπειρώνοντας φιλόδοξους ανθρώπους μέσα στις μυστικές Στοές της για να επιτύχουν τη μασονική αλληλεγγύη, καλλιεργεί το αντιδημοκρατικό πνεύμα, υπονομεύοντας την ισορροπία της Δημοκρατίας αλλά και σε περιόδους κρίσιμες την Εθνική Ασφάλεια, ώστε να προκαλεί κάθε ελεύθερο πολίτη και κάθε χριστιανό, που εκτιμά τούς αγώνες και τις θυσίες του ελληνικού λαού για την πίστη και την πατρίδα.

Για την απόδειξη των ανωτέρω αναφέρουμε μερικά αντιδημοκρατικά χαρακτηριστικά της Μασονίας.

α) Είναι μυστική συνωμοτική οργάνωση μιας ολιγαρχικής ελίτ, που συνάπτει συμμαχία συμφερόντων με στόχο την εξουσία εις βάρος των άλλων πολιτών.

β) Διακρίνει «καθαρούς και εκλεκτούς μασόνους» και «βεβήλους» με ρατσιστικό τρόπο, όπως χαρακτηρίζονται οι εκτός Στοάς.

γ) Αποκλείει από τούς κόλπους της τούς οικονομικά

ασθενείς, τούς αγρότες, τούς εργάτες και τούς μαύρους.

Είναι κατ ἀρχάς ρατσιστική συμμαχία των λευκών

αστών.

δ) Συνδέθηκε με την Αγγλική κυρίως Αποικιοκρατία, το οικονομικοπολιτικό πραξικόπημα – σκάνδαλο της Ιταλικῆς Στοάς P-2 και το σύγχρονο Ιμπεριαλισμό (βλ. Μ.Μ.Ε. του 1981).

ε) Οι μισοί, περίπου, πραξικοπηματίες της Χούντας και

μέλη των Κυβερνήσεων της Δικτατορίας ήταν μασόνοι.

στ) Η μασονική δράση για τη λήψη αποφάσεων είναι αυστηρά ιεραρχική, όπου οι χαμηλόβαθμοι μασόνοι αγνοούν τα μυστικά και δεν ελέγχουν τούς υψηλόβαθμους, που επιβάλλονται εκ των άνω, ασκώντας και με απειλές το νόμο της σιωπής.

ζ) Η Μασονία έχει στενές σχέσεις με Στοές του Εξωτερικοῦ, κυρίως της Αγγλίας και των ΗΠΑ, και εξαρτάται από σιωνιστικά διεθνή κέντρα του ιμπεριαλισμού και της παγκοσμιοποίησης ανεξέλεγκτα.

η) Μεσα στις Στοές επιβάλλεται προληπτική λογοκρισία και απαγορεύεται η ελευθερία της εκφράσεως για πολιτικά η θρησκευτικά θέματα, αν και η Μασονία καυχάται για την ελευθερία της έρευνας της αλήθειας και για το πνεύμα του Διαφωτισμού.

θ) Η Μασονία καταδυναστεύει την ελεύθερη συνείδηση, επιβάλλοντας φρικτούς όρκους, αδιαφορώντας για την αξιοπρέπεια των προσώπων, που απειλεί ακόμα και με κίνδυνο της ζωής τους.

ι) Γενικά η Μασονία αντιστρατεύεται πλήρως στη διαφάνεια, που αποτελεί πρωταρχικό χαρακτηριστικό της Δημοκρατίας η οποία απαιτεί φως, πειθώ λόγου, ανιδιοτέλεια και παρρησία, τα οποία ενισχύουν την ισοπολιτεία και την αξιοκρατία.

ια) Τελος, συνέπεια των ανωτέρω, οι σκοποί, η δομή και οι μέθοδοι της Μασονίας αντιστρατεύονται σε συγκεκριμένα άρθρα του Συντάγματος. Διαπρεπείς δικαστικοί και νομικοί διακήρυξαν το ασυμβίβαστο της ιδιότητας του δικαστή και της ιδιότητας του μασόνου, που θέτουν υπεράνω όλων την υπακοή τους στα μασονικά Συντάγματα.

Π ρ ο τ α σ ε ι ς :

– Για τούς παραπάνω λόγους προτείνουμε στην Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία και το Οικουμενικό Πατριαρχείο να ανανεώσουν την καταδίκη της Μασονίας, ενημερώνοντας τον ελληνικό λαο και γενικά τούς χριστιανούς για την απάτη και τούς πραγματικούς σκοπούς και τις μεθόδους της Μασονίας, στα πλαίσια της Ελληνικῆς Πολιτείας και σε διεθνές επίπεδο.

– Επίσης, καλούμε την Πολιτεία και την ανεξάρτητη Δικαστική Εξουσία να ελέγξουν την εφαρμογή του Συντάγματος και των νόμων εκ μέρους των Μασονικών Στοών, θωρακίζοντας τη Δημοκρατία και προφυλάσσοντας την Εθνική Ανεξαρτησία, από μυστικές και ανεξέλεγκτες δυνάμεις και συμφέροντα που εξαρτώνται από κέντρα του εξωτερικού.

– Ιδιαιτέρως ζητούμε την διάλυση του Τεκτονικού Ιδρύματος γιατί·

α) Εχει παρεκκλίνει του σκοπού του και εξαπατά το κράτος αφού ιδρύθηκε με σκοπό «την ευόδωσιν έργων ευποιΐας, ιδία δια περιθάλψεως ενδεών και μορφώσεως απόρων παίδων», αλλά έχει κύριο έργο του την ίδρυση, λειτουργία και συντήρηση Μασονικών Στοών και την προώθηση της λατρείας του ΜΑΤΣ.

β) Το Τεκτονικό Ιδρυμα πραγματοποιεί μυήσεις και εμφανίζεται ως δήθεν Σωματείο ενώ νομικώς είναι ανύπαρκτο χωρίς δικαστική αναγνώριση.

Για όλα τα παραπάνω έχομε στη διάθεση κάθε Αρχῆς φάκελλο αδιάσειστων στοιχείων για την αντισυνταγματική και παράνομη λειτουργία του Τεκτονικού Ιδρύματος.

+ O ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ
ΠΡΩΤΟΠΡ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΕΤΑΛΛΗΝΟΣ, ΟΜ. ΚΑΘΗΓ. ΠΑΝΕΠΙΣΤ. ΑΘΗΝΩΝ
ΜΑΝΩΛΗΣ ΜΗΛΙΑΡΑΚΗΣ, ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
ΚΩΣΤΑΣ ΤΣΑΡΟΥΧΑΣ, ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ

Πηγή: http://www.romfea.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=3566&Itemid=2

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΟΚ !

ΠΩΣ ΝΑ ΠΡΟΛΑΒΟΥΜΕ ΤΗΝ ΓΡΙΠΗ ΤΩΝ ΧΟΙΡΩΝ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ

Good Advice!

Prevent Swine Flu –

The only portals of entry are the nostrils and mouth/throat. In a global epidemic of this nature, it’s almost impossible to avoid coming into contact with H1N1 in spite of all precautions.  While you are still healthy and not showing any symptoms of H1N1 infection, in order to prevent proliferation, aggravation of symptoms and development of secondary infections, some very simple steps can be practiced

1. Gargle twice a day with warm salt water or Listerine. *H1N1 takes 2-3 days after initial infection in the throat/nasal cavity to proliferate and show characteristic symptoms. Simple gargling prevents proliferation. In a way, gargling with salt water has the same effect on a healthy individual that Tamiflu has on an infected one. Don’t underestimate this simple, inexpensive, and powerful preventative method.

2. Blow the nose hard once a day and swab both nostrils with cotton buds dipped in warm salt water. This is very effective in bringing down viral population.
3. Boost your natural immunity with foods that are rich in Vitamins C and D.  If you have to supplement with Vitamin C tablets, make sure that it also has Zinc to boost absorption.

4. Drink as much of warm liquids (tea, coffee, etc) as you can. Drinking warm liquids has the same effect as gargling, but in the reverse direction. They wash off proliferating viruses from the throat into the stomach where they cannot survive, proliferate or do any harm.

Please pass this on to your friends and family.

The University of Kansas Hospital
Dept. of Nursing Units 43 & 51
office  (9…
pager  (913) 917-7305

Προλάβετε τη γρίπη των χοίρων –

Οι μόνες πύλες εισόδου είναι τα ρουθούνια και το στόμα/ο λαιμός. Σε μια παγκόσμια επιδημία αυτού του είδους, είναι σχεδόν αδύνατο να αποφύγετε την επαφή με τον H1N1 παρά όλες τις προφυλάξεις.  Ενώ είστε ακόμα υγιείς και δεν παρουσιάζετε συμπτώματα μόλυνσης από τον Η1Ν1, προκειμένου να αποτρέψετε τον πολλαπλασιασμό του ιού, την επιδείνωση των συμπτωμάτων και την ανάπτυξη δευτεροβάθμιων μολύνσεων, μπορείτε να ακολουθήσετε μερικά πολύ απλά βήματα:

1.Κάνετε δύο φορές την ημέρα γαργάρες με θερμό αλατισμένο νερό ή Listerine. Ο *H1N1 χρειάζεται να παραμείνει στην περιοχή του λαιμού/ ρινικής κοιλότητας για 2-3 ημέρες μετά από την αρχική μόλυνση προκειμένου να πολλαπλασιαστεί και να παρουσιάσει χαρακτηριστικά συμπτώματα. Η απλή γαργάρα αποτρέπει τον πολλαπλασιασμό. Κατά μία έννοια, η γαργάρα με αλατόνερο έχει την ίδια επίδραση σε ένα υγιές άτομο που έχει το Tamiflu σε ένα μολυσμένο. Μην υποτιμήστε αυτήν την απλή, ανέξοδη, και ισχυρή προληπτική μέθοδο.

2. Φυσήξτε τη μύτη σας δυνατά  μια φορά την ημέρα και καθαρίστε  και τα δύο ρουθούνια με βαμβάκι εμποτισμένο σε αλατόνερο. Αυτό συντελεί πολύ αποτελεσματικά στο να μειωθεί ο πληθυσμός του ιού.

3. Ενισχύστε τη φυσική άμυνα του οργανισμού σας καταναλώνοντας τροφές πλούσιες σε βιταμίνες C και D.  Εάν χρησιμοποιήσετε συμπλήρωμα διατροφής βιταμίνης C, σιγουρευτείτε ότι περιέχει και ψευδάργυρο για καλύτερη απορρόφηση.

4. Πιείτε όσο περισσότερα ζεστά ροφήματα (τσάι, καφές, κ.λπ.) μπορείτε. Η κατανάλωση θερμών ροφημάτων έχει την ίδια επίδραση με τις γαργάρες, αλλά με αντίστροφη κατεύθυνση: Ξεπλένουν τους πολλαπλασιασθέντες ιούς από το λαιμό στο στομάχι όπου δεν μπορούν να επιζήσουν, να πολλαπλασιαστούν ή να κάνουν οποιαδήποτε ζημιά.

Ομιλια του οικουμενικου πατριαρχη Βαρθολομαιου

στην εκδήλωση της Coca Cola

Κείμενο Ομιλίας:
Εξοχότατε κυβερνήτη
Πολυαγαπημένοι αδελφοί ιεράρχες
Αξιότιμοι Μουχτάρ και Δάφνη Κεντ
πολυαγαπημένοι φίλοι και οικοδεσπότες
Διακεκριμένοι καλεσμένοι
Αγαπητοί στον Κύριο
Απόψε συγκεντρωθήκαμε σε αυτό το εκπληκτικό κέντρο στην πραγματικότητα ένα μουσείο προς τιμήν ενός από τα πιο αγαπημένα προϊόντα ένα – αν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε την λέξη – εικόνισμα του 20ου αιώνα.
Συγκεντρωθήκαμε χάρη σε έναν αγαπημένο και έμπιστο φίλο, τον κύριο Μουχτάρ Κεντ, ο οποίος προεδρεύει σε αυτήν την εκπληκτική εταιρία, με περισσότερους από 1 εκατομμύριο υπαλλήλους σε 200 χώρες, με την ιδιότητα του προέδρου και του γενικού διευθυντή. Μουχτάρ και Δάφνη σας αγαπάμε πολύ και σας ευχαριστούμε πολύ.

Σήμερα είναι εθνική εορτή της πατρίδας μας, της Τουρκίας,

και χαίρομαι που έχω την δυνατότητα να γιορτάσω αυτήν τη μέρα μαζί με τόσο πολύτιμους φίλους.
Με την ευκαιρία αυτή προσεύχομαι για σταθερότητα, ευημερία, και ειρήνη στην πατρίδα μας και να γίνει όσο το δυνατόν γρηγορότερα πλήρες μέλος της Ευρωπαϊκής ένωσης, όπως φιλοδοξεί.
Θα πούμε στον φίλο μας Μουχτάρ: «Με όλα όσα πρέπει να φροντίσεις σε καθημερινή βάση, είσαι ένας από τους λίγους ανθρώπους στον κόσμο που μπορούν να φανταστούν πως είναι να είσαι Οικουμενικός Πατριάρχης».
Και θα προσθέσουμε:
«Η φροντίδα και η ευσπλαχνία με την οποία φροντίζεις τις επιχειρήσεις αυτού του κόσμου αντικατοπτρίζει τις υψηλότερες ηθικές και ενάρετες αξίες που καθημερινά παλεύουμε να φέρουμε στην αμιγώς πνευματική αποστολή του Οικουμενικού Πατριαρχείου, την μεγαλύτερη έδρα της Ορθόδοξης Χριστιανικής εκκλησίας παγκοσμίως.
Πολλοί στόχοι μας είναι ίδιοι:
ένας καλύτερος κόσμος μέσα από την διαπολιτισμική κατανόηση, η αξιολόγηση κάθε ανθρώπου ανεξαρτήτως καταγωγής ή πεποιθήσεων, ο διάλογος και η αμοιβαία κατανόηση.
Το Οικουμενικό Πατριαρχείο ανταποκρινόμενο πάντα στην επίπονη αλλά έμμονη θεία κλήση να εξαπλωθεί στα βάθη της οικουμένης, του κατοικημένου κόσμου, με το μήνυμα της ειρήνης, της συμφιλίωσης και πάνω από όλα της αγάπης, βρίσκει αναψυχή, αν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αυτήν τη λέξη, στην φιλία και την εμπιστοσύνη που έχει με τον Μουχτάρ Κεντ. Αναψυχή!
Αγαπητέ φίλε Μουχτάρ είπες κάποτε πως η εμπιστοσύνη είναι πιο πολύτιμη από το χρυσάφι.
Αυτές οι λέξεις αποτελούν μαρτυρία για το μυαλό και την συνείδηση πως χαρακτηρίζουν τη ζωή σου.
Και για εκείνους που γνωρίζουν την ευγένεια των γονιών σου και την θυσία τους για χάρη των βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ανθρωπίνων αξιών, το παράδειγμά σου αποτελεί απόδειξη τιμής.
Γνωρίζουμε πως οι ηρωικές προσπάθειές τους στο όνομα των εβραίων κατά την διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου δεν βασίζονταν σε κάποια θρησκευτική κοσμοαντίληψη αλλά στο παλαιό σφαιρικό όραμα της αγάπης για όλους τους ανθρώπους και της αξίας κάθε ανθρώπινης ζωής.
Είθε ο Κύριος όλων να τους χαρίσει αιώνια ανάπαυση με τους Δίκαιους κάθε γενιάς που έχουν φανεί ευχάριστοι σε Εκείνον.
Στον σημερινό κόσμο λέξεις όπως «αξία» «εμπιστοσύνη» και «πίστη» έχουν γίνει μέρος της ορολογίας του οικονομικού κόσμου.
«Αξία» «Εμπιστοσύνη» «Πίστη». Αλλά το νόημα τους έχει αλλοτριωθεί από τις έννοιες της εμπιστοσύνης και της αφοσίωσης.
Έχουν στην κυριολεξία συρρικνωθεί στον μικρότερο κοινό παρονομαστή: το χρήμα.
Και σαν αποτέλεσμα γινόμαστε μάρτυρες της αιώνιας ανασφάλειας που εμφανίζεται όταν το χρυσάφι γίνεται περισσότερο πολύτιμο από την εμπιστοσύνη.
Πρόκειται για μια αντιστροφή που περιγράφεται ρητορικά από τον ίδιο τον Ιησού όταν ρώτησε:
«Ποιό είναι σπουδαιότερο: το χρυσάφι ή ο Ναός που καθαγιάζει το χρυσάφι;» (Ματθαίος 23:17)
Πίστη, Αφοσίωση, Εμπιστοσύνη.
Πίστη σε κάτι ανώτερο από τον εαυτό μας και τα συμφέροντά μας.
Αυτή είναι η ουσία του υλικού που δένει την ανθρώπινη οικογένεια μαζί.
Είτε μιλάμε για την οικογένεια ή το μεγαλύτερο έθνος, η πίστη σε κάτι ανώτερο είναι σημαντική για την υγιή ευημερία όλων.
Πραγματικά, όταν πρόκειται για πνευματικές απόψεις η ανθρώπινη οικογένειά μας έχει αρκετή ποικιλία:
πολλές θρησκείες, πολλές ερμηνείες μέσα στις θρησκείες, ακόμα και ένα μόνο εδάφιο ιερού κειμένου μπορεί να γίνει πηγή ατελείωτων και πολύ συχνά ανώφελων διαφωνιών.
Όμως υπάρχει μια πραγματικότητα για την οποία όλοι μας μπορούμε να συμφωνήσουμε: ότι μοιραζόμαστε αυτόν τον πλανήτη, τη γη. Με την ευρύτερη έννοια της λέξης, όλοι μοιραζόμαστε ένα οικοσύστημα.
Ίσως θυμάστε πως το πρόθεμα «οίκο-» προέρχεται από την ελληνική λέξη «οίκος», που σημαίνει «σπίτι» Αληθινά έχουμε ένα σπίτι για την μία ανθρώπινη οικογένεια και αυτή η οικογένεια πρέπει να το μοιραστεί και να είναι υπεύθυνη για αυτό. Η ανησυχία για το κοινό μας σπίτι είναι αυτό που μας έφερε πρόσφατα στη Νέα Ορλεάνη και στον σπουδαίο ποταμό Μισισιπή.
Καθώς ταξιδέψαμε στον κόσμο για τα προηγούμενα 7 συμπόσια καταλάβαμε πως να φέρουμε κοντά τα φαινομενικά αντίθετα στρατόπεδα, όπως η επιστήμη και η θρησκεία, είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος να εγείρουμε την επίγνωση σχετικά με τους κινδύνους της αναποτελεσματικής δράσης ή της απραξίας.
Παρόλα αυτά, σαν αμιγώς πνευματικό ίδρυμα το Οικουμενικό Πατριαρχείο ενθαρρύνει περισσότερα από τον απλό διάλογο. Φέρνουμε το βαθύ και διαχρονικό μήνυμα της συνδεσιμότητας όλων των ανθρώπων με τον Δημιουργό τους το δημιούργημά Του και του ενός με τον άλλο. Μέσα στο πλέγμα αυτής της σχέσης μπορούμε να ανακαλύψουμε τη λύση όχι μόνο στα προβλήματα που μαστίζουν τον κόσμο μας αλλά ακόμα και για εκείνους που πλήττουν και απειλούν τον κόσμο μας.
Αλλά δεν ήρθαμε εδώ απόψε μόνο για να μιλήσουμε γύρω από τις σχέσεις, ήρθαμε για να γιορτάσουμε μία.
Συγκεντρωμένοι εδώ μαζί με όλους εσάς πρέπει να μιλήσουμε για αναζωογόνηση κάτι πολύ γνωστό στον κόσμο της κόκα κόλα. Ανάμεσα σε τόσους φίλους και συνεργάτες στην διαρκή μάχη για ειρήνη και συμφιλίωση, ενθυμούμαστε τον Ψαλμό: «Δέστε τώρα, τι καλό και τι τερπνό να συγκατοικούν με ομόνοια αδελφοί» Παλαιά Διαθήκη (Ψαλμοί 133:1)
Πραγματικά, καθώς προσευχόμαστε με ευχαρίστηση για όλους εσάς, γιορτάζουμε με χαρά στις καρδιές μας και με μεγάλη ευγνωμοσύνη την καλοσύνη του Θεού, του οποίου την αγάπη και το απέραντο έλεος ευχόμαστε να είναι με όλους εσάς. Αμήν.

Ευχαριστώ
Παρακαλώ καθίστε. Έχω ένα μικρό αναμνηστικό. Μικρό και σπουδαίο. Αναμνηστικό για την Δάφνη και τον Μουχτάρ. Αυτό είναι το Άγιο Κοράνι. Το ιερό βιβλίο των μουσουλμάνων αδελφών μας.

Οικουμενικo Πατριαρχειο: Στην πρωτη γραμμη της Νεας Ταξης

ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ!

Η επίσκεψη του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου στην μεγαλύτερη Εβραική Συναγωγή Park East της Νέας Υόρκης.

Ολόκληρο το κείμενο της ομιλίας του Πατριάρχου. (Χωρίς σχόλια)

«Ραβίνε Σνάϊερ, πολυαγαπημένε φίλε, εξοχότατοι πρεσβευτές και αντιπρόσωποι των εθνών, διακεκριμένοι ηγέτες της Εβραϊκής κοινότητας και άλλων θρησκευτικών κοινοτήτων, αγαπητά παιδιά, Σαλόμ. Είναι μεγάλη χαρά για εμάς να έχουμε την δυνατότητα να επισκεφτούμε αυτήν την ευλογημένη συναγωγή του Παρκ-Ιστ, στην καρδιά αυτής της υπέροχης πόλης.

Είμαστε γνωστοί με τους πνευματικούς ηγέτες σας, γνωρίζουμε τα θρησκευτικά και κοινωνικά προγράμματα σας και θαυμάζουμε τις ποικίλες εκπαιδευτικές πρωτοβουλίες σας για την διάπλαση των πιστών σας.

Ιδιαίτερα, είμαστε γνώστες της εκπληκτικής δουλειάς για την θρησκευτική ελευθερία που κάνει ο Ραβίνος Σνάϊερ, μέσα από το Ίδρυμα «Έκκληση στη Συνείδηση» (Appeal of Conscience), για το οποίο ο αγαπητός μας φίλος δίκαια έλαβε το Αθηναγόρειο βραβείο ανθρωπίνων δικαιωμάτων από το τάγμα των Ελληνορθόδοξων Αρχόντων Αμερικής, από τα χέρια του πολυαγαπημένου μας Έξαρχου, Αρχιεπισκόπου Δημήτριου.

Όμως, η επίσκεψή μας εδώ είναι κάτι παραπάνω από μια απλή τυπικότητα. Υπερβαίνει την απλή φιλοφρονητική επίσκεψη ενός Χριστιανού ηγέτη σε έναν Εβραίο ηγέτη. Όπως και ο διάδοχος του Αγίου Πέτρου, ο αδελφός μας, η αγιότητά του ο Πάπας Βενέδικτος ο 16ος ήταν εδώ πέρυσι, έτσι και εμείς, σαν διάδοχοι του γήινου αδελφού του αγίου Πέτρου, του πρώτου που καλέστηκε απόστολος, του Αγίου Αντρέα, εμπνευσμένοι από την διακαή πεποίθηση πως το πιο επείγον έργο που στέκεται μπροστά σε όλες τις θρησκευτικές κοινότητες είναι η παγκόσμια συνεργασία μας για την προώθηση μεγαλύτερης ανεκτικότητας και κατανόησης
ανάμεσα στους ανθρώπους, τις φυλές και τις θρησκείες του πλανήτη μας.

Για αυτόν το λόγο σήμερα μας συνοδεύει η Εξοχότης του, ο μητροπολίτης Εμμανουήλ της Γαλλίας, που διευκολύνει και περιθάλπει τις Διεθνείς Ακαδημαϊκές Διαβουλεύσεις ανάμεσα στον Ορθόδοξο Χριστιανισμό και τον Ιουδαϊσμό, που ξεκίνησε το Οικουμενικό Πατριαρχείο από τα μέσα της δεκαετίας του 70.

Είμαστε ευχαριστημένοι που η 7η Ακαδημαϊκή Συνδιάσκεψη ανάμεσα στον Ιουδαϊσμό και την Ορθοδοξία θα συνέρθει σε δύο εβδομάδες στην Αθήνα. Ο τίτλος της Συνδιάσκεψης, Ο Κόσμος σε Κρίση: Ηθικές Προκλήσεις και Θρησκευτική Προοπτική, είναι πραγματικά επίκαιρος, με δεδομένες τις οικολογικές, κοινωνικές,
οικονομικές και πολιτικές αναταραχές στον κόσμο μας σήμερα. Είχαμε προσωπικά παραβρεθεί σε μια προηγούμενη συνδιάσκεψη στη Θεσσαλονίκη, ανάμεσα στους Ορθόδοξους Χριστιανούς και τους Εβραίους. Επισκεφτήκαμε και το μνημείο για το Ολοκαύτωμα στην πόλη.

Δεν υπάρχει αμφιβολία στο μυαλό μας πως ένας διαθρησκευτικός διάλογος είναι ευθύνη και υποχρέωση όλων των θρησκευτικών ηγετών της εποχής μας. Διότι δεν έχουμε μόνο κοινά σημεία που μας ενώνουν, όπως οι ιερές γραφές που λατρεύουμε, οι Πατριάρχες και οι Προφήτες που τιμούμε, αλλά έχουμε και κοινά θέματα που πρέπει να αντιμετωπίσουμε στον κόσμο. Πρωταρχικό ανάμεσα σε αυτά τα κρίσιμα
ζητήματα είναι η διατήρηση της δημιουργίας του Θεού, του φυσικού περιβάλλοντος,το οποίο έχουμε διαταγή να καλλιεργούμε και να διατηρούμε (Γένεσης, 2:15), σαν ιερατικοί επιστάτες της γης.

Όπως γνωρίζετε, μόλις τελείωσε το 8ο οικολογικό συμπόσιο στον ποταμό Μισισιπή της Νέας Ορλεάνης, όπου εγείραμε την επίγνωση για τα τεράστια ηθικά και κοινωνικά προβλήματα , τα οποία ενδόμυχα σχετίζονται με την καταστροφή των φυσικών αποθεμάτων σαν αποτέλεσμα της ανθρώπινης αλαζονείας και απληστίας.

Από το ξεκίνημα της οικολογικής πρωτοβουλίας μας, αναγνωρίσαμε την σημασία της συνεργασίας με ανθρώπους σε άλλους τομείς, όπως οι επιστήμονες και οι νομοθέτες, όπως και με άλλες πίστεις και θρησκείες, διότι το περιβάλλον υπερβαίνει τα δογματικά σύνορα. Είναι κάτι για το οποίο είμαστε συλλογικά υπεύθυνοι. Είναι κάτι που μπορούμε να αντιμετωπίσουμε μόνο μαζί και όχι με την απομόνωση.

Οι θρησκευτικές κοινότητες των Ηνωμένων Πολιτειών έχουν επιπλέον ευθύνη και υποχρέωση να επιμορφώσουν τους πιστούς για την μεγάλη επιρροή που έχουν τα μεγάλα έθνη στην δυνατότητα του πλανήτη να επιβιώσει.

Άλλα ζητήματα κοινής ανησυχίας για τις παγκόσμιες θρησκευτικές κοινότητες περιλαμβάνουν τον αυξανόμενο φονταμενταλισμό και φανατισμό στους θρησκευτικούς κύκλους, καθώς και τον αυξανόμενο ρατσισμό και την τρομοκρατία στον κόσμο.

Για αυτόν το λόγο είμαστε ενωμένοι με τον Ραβίνο Σνάϊερ και συνεχίζουμε να συνεργαζόμαστε με το Ίδρυμα «Έκκληση στη Συνείδηση» για να ενθαρρύνουμε την μεγαλύτερη κατανόηση και ανεκτικότητα ανάμεσα στις θρησκείες, και όταν είναι απαραίτητο να λέμε την αλήθεια με αγάπη και να ανακοινώνουμε, όπως έγινε πρώτα στην Βέρνη της Ελβετίας και επαναβεβαιώθηκε στην Ιστανμπούλ, ένα έγκλημα που γίνεται στο όνομα της θρησκείας είναι έγκλημα κατά της θρησκείας.

Το χρωστάμε, σαν Εβραίοι και Χριστιανοί, στην κοινή κληρονομιά μας, να μιμηθούμε τον προπάτορα μας Αβραάμ που δέχτηκε την απρόσμενη επίσκεψη των τριών ξένων κάτω από τη σκιά των βελανιδιών Μαμβρή, όπως περιγράφεται στη Γένεσης, 18. Ο πατριάρχης του Ισραήλ δεν θεώρησε αυτούς τους ξένους απειλή ή κίνδυνο για τον τρόπο ζωής του ή την περιουσία του. Δεν ήταν καταραμένος με ξενοφοβία, τον φόβο απέναντι στον ξένο, αλλά ήταν ολότελα γεμάτος φιλοξενία, αγάπη για τον ξένο. Φιλοξενία, μια όμορφη Ελληνική λέξη. Αυθόρμητα μοιράστηκε μαζί τους την φιλία του και το φαγητό του, εκτείνοντας τόσο γενναιόδωρα την φιλοξενία , ώστε το δίκαιο φέρσιμο και η συμπονετική φροντίδα προς τους ξένους αναφέρεται ευλαβικά στην Τορά και την Ορθόδοξη Χριστιανική παράδοση. Η σκηνή
ερμηνεύτηκε και συνταυτίστηκε με τη ζωή του Θεού.

Αγαπητοί φίλοι, καλούμαστε να γίνουμε προφητικές κοινωνίες μετατροπής σε έναν τελματωμένο κόσμο. Προφητικές κοινωνίες ειρήνης σε μια παγκόσμια κοινωνία που απειλείται με πόλεμο, προφητικές κοινωνίες διαλόγου σε έναν πολιτισμό που χαρακτηρίζεται από αντιμαχίες και προφητικές κοινωνίες συμφιλίωσης με την δημιουργία του Θεού σε μια εποχή που διακυβεύεται το μέλλον της γης.

Όλοι έχουμε μεγάλα παραδείγματα να ακολουθήσουμε: για μας, τους Χριστιανούς, δεν θα ξεχαστούν ποτέ οι ήρωες της Βουλγαρίας και της Ελλάδας, οι οποίοι, κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο ρίσκαραν τις ζωές τους για να σώσουν τους Εβραίους φίλους και γείτονές τους από την αποτρόπαιη φρίκη του Ολοκαυτώματος.
Αύριο θα επισκεφθούμε έναν πολυαγαπημένο φίλο, τον Μουχτάρ Κεντ στην Ατλάντα, την νούμερο ένα για την κόκα κόλα, παγκοσμίως. Είναι πολύ καλός φίλος μας. Ο πατέρας του ήταν Τούρκος διπλωμάτης που δούλεψε με ενεργητικότητα και συμπόνια για να προστατέψει τους Εβραίους Τούρκους πολίτες και όχι μόνο. Μερικά χρόνια πριν η Εβραϊκή κοινότητα της Ιστανμπούλ οργάνωσε μια συγκινητική εκδήλωση για να τιμήσει τις υπηρεσίες του πατέρα του Κεντ, και την γενναιοδωρία του κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Όσο για εσάς Παιδιά του Αβραάμ, έχουμε εκείνους τους ήρωες που ενάντια σε όλες τις πιθανότητες ίδρυσαν ένα νέο έθνος για να σώσουν για τον Θεό την παράδοση του λαού του Ισραήλ.

Καμία από αυτές τις προσπάθειες δεν ήταν τέλειες, ελάχιστοι μόνο σώθηκαν και σήμερα παρατηρούμε πόσο δύσκολο είναι να καθιερώσουμε την ασφάλεια και την δικαιοσύνη για όλους στην Μέση Ανατολή. Όμως δεν αποκαρδιωνόμαστε, αλλά παίρνουμε κουράγιο να συνεχίσουμε την κοινή μας μάχη. Πριν μερικά χρόνια επισκεφτήκαμε επίσημα το Πατριαρχείο της Ιερουσαλήμ και ο τότε Πρόεδρος του Ισραήλ Βάισμαν μας δέχτηκε στο γραφείο του και μας είπε: η Αγιότητά σας γνωρίζει πως είμαι αξιωματικός και λόγω της θέσης μου, σε ολόκληρη τη ζωή μου έκανα είτε ειρήνη ή πόλεμο. Δούλευα για την ειρήνη ή για τον πόλεμο. Από προσωπική εμπειρία σε διαβεβαιώνω πως να κάνεις ειρήνη είναι πολύ πιο δύσκολο από το να κάνεις πόλεμο.

Ας αντιμετωπίσουμε αυτούς τους στόχους μαζί. Ας πιαστούμε από τα χέρια όχι μόνο για να προσευχηθούμε, αλλά και σε ένδειξη αλληλεγγύης. Το χρωστάμε στο Θεό μας, στους κοινούς Πατριάρχες μας Αβραάμ, Ισαάκ και Ιακώβ, σε όλους εμάς και στον κόσμο».