ΟΛΟΙ νά συμμετάσχουμε στίς τιμητικές παρελάσεις κρατώντας αὐτοσχέδια πανό,

μέ τό σύνθημα «Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ».

Μια προταση για την προσεχη Εθνικη μας επετειο εν οψει της ολοκληρωσεως μιας νεας προδοσιας!

τοῦ Δημ. Κ. Ἀναγνώστου, θεολόγου

Αὐτά πού ζοῦμε τά τελευταῖα χρόνια εἶναι πρωτοφανή καί πρωτάκουστα γιά τόν τόπο μας καί τό λαό μας. Γι’ αὐτό…. http://agonasax.blogspot.com/2018/10/blog-post_44.html#more

M. Σαλβίνι υπέρ Ελλήνων και Ορθοδοξίας: «Ντροπή, μετανάστες και ΜΚΟ έριξαν Σταυρό στη Λέσβο»

Του Ευάγγελου Δ. Κόκκινου
«Ο σταυρός ενοχλεί τους μετανάστες, δεν αρέσει στις ΜΚΟ και τον ρίχνουν! Τι ηλιθιότητα! Μια κοινωνία που προσβάλλει τις ρίζες της είναι μια κοινωνία χωρίς μέλλον. Ελπίζω οι κάτοικοι του τόπου να ξαναστήσουν αυτόν τον υπέροχο σταυρό στην κορυφή πάνω από τη θάλασσα ώστε να δηλώνει σε όποιον έρχεται, ότι εδώ είμαστε Ευρώπη”.
Αυτός δήλωσε ο υπουργός Εσωτερικών της Ιταλίας και γραμματέας της Λέγκα, Ματτέο Σαλβίνι, με ανάρτησή του στο twitter, δείχνοντας για άλλη μια φορά τον δρόμο στους εθνομηδενιστές που κατακλύζουν την Ελλάδα αλλά και ολόκληρη την Ευρώπη…. Την συνεχεια εδῶ:(https://www.pentapostagma.gr/2018/10/m–%CF%83%CE%B1%CE%B2%CE%AF%CE%BD%CE%B9-%CF%85%CF%80%CE%AD%CF%81-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BF%CF%81%CE%B8%CE%BF%CE%B4%CE%BF%CE%BE%CE%AF%CE%B1%CF%82.html)

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΟΔΟΥ 11ης ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ (Β)

Ο ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΣΥΝΟΙΚΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΚΟΖΑΝΗΣ (1928-1932 )
ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑ ΒΑΣΕΙ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 14 ΤΗΣ ΣΥΝΘΗΚΗΣ ΤΗΣ ΛΩΖΑΝΗΣ
ΠΩΣ ΕΞΑΝΕΜΙΣΤΗΚΕ Η ΑΝΤΑΛΛΑΞΙΜΗ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Σταύρου Π.Καπλάνογλου

Στην προηγούμενη δημοσίευση μας στην σειρά »Ο ΔΡΟΜΟΣ ΕΙΧΕ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΙΣΤΟΡΙΑ» για την οδό 11ης Οκτωβρίου της Κοζάνης ,δώσαμε τον λόγο που ο προαναφερόμενος δρόμος πήρε το όνομα του. Πέρα όμως από αυτή την μεγάλη ιστορία της ΑΠΕΥΛΕΘΕΡΩΣΗΣ ΤΗΣ ΚΟΖΑΝΗΣ, υπάρχουν και άλλες μικρές ιστορίες του δρόμου, που συνέβησαν διαχρονικά και από τις δυο πλευρές του. Και πρώτη στην σειρά από την δεξιά πλευρά του δρόμου και ξεκινώνταςς από την είσοδο του ΄Ελληνα στρατιώτη ανιχνευτή, ο οποίος μπήκε στην πόλη το 1912, είναι η δημιουργία ενός προσφυγικού συνοικισμού, με 150 περίπου κατοικίες το χρονικό διάστημα 1928 – 1932.

ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ
Είναι γνωστή σε όλους η Μικρασιατική καταστροφή του 1922 και το ξερίζωμα των Ελλήνων, από ένα τόπο που έζησαν οι πρόγονοι τους, για χιλιάδες χρόνια πριν.

Με βάση τα όσα γράφτηκαν, στα μέρη εκείνα ζούσαν περισσότεροι από 2.500.000 ΄Ελληνες.
‘Οταν η μεγάλη προσπάθεια για την απελευθέρωση και εκείνων των πατρίδων απέτυχε, ήρθε μια απίστευτη τραγωδία των κατοίκων της Μ. Ασίας και της Ανατολικής Θράκης, οι οποίοι υπέστησαν εξορίες, δολοφονίες,αρπαγή περιουσιών , βασανιστήρια κ.α., για μια δεκαετία (1912-1922 ). (κολάζ 1 )
Έχασαν τα πάντα και έφτασαν στην Ελλάδα μόνον όσοι ήταν τυχεροί, το 1922 – 23 ρακένδυτοι και ταλαιπωρημένοι , μόνον 1500000 άνθρωποι αφήνοντας πίσω για πάντα την πατρίδα τους, χωρίς δικαίωμα επιστροφής.
Οι υπόλοιποι 1.000.000 άνθρωποι ήταν οι άτυχοι, γιατί χάθηκαν για πάντα.

Η ΣΥΝΘΗΚΗ ΤΗΣ ΛΩΖΑΝΗΣ Read more »

«ΣΗΜΕΙΟ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ: Η ΑΠΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ»

Απόσπασμα ὁμιλίας τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὺγουστίνου Καντιώτου

 Στην Ιερα Μονη Δοχειαριου τοῦ 1983

——————–

——————

 AIΩNIA H MNHMH ΣΟΥ πατερ Αρχιπελαγιτη….

Κύριε, βοήθα. 

Θόλωσαν τα νερά και δεν βλέπουμε την ομορφιά του βυθού της θάλασσας. 

Κύριε, συγκράτησε τους μεγαλοδιανοούμενους. 

Φρενάρισε το κακό που μας βρίσκει τα τελευταία χρόνια. 

Και εμείς, λάτρεις σου αμετάθετοι και αμετακίνητοι. 

«Θεέ μου, Θεέ μου, ἱνατί ἐγκατέλιπές μας;»

Read more »

26.10.2018  ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

ΑΓΑΠΗ, ΜΙΣΟΣ, ΝΙΚΗ

Τοῦ ἁγίου Δημητρίου τοῦ μυροβλήτου
Παρασκευὴ 26 Ὀκτωβρίου
Τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

ΔΩΣΤΕ ΜΟΥ ΕΝΑΝ ΑΓΙΟ!

«Ἅγιοι γίνεσθε, ὅτι ἐγὼ ἅγιός εἰμι» (Λευϊτ. 20,7,26 = Α΄ Πέτρ. 1,16)

Εορτὴ σήμερα, ἀγαπητοί μου, ἄντρες γυναῖ­κες καὶ παιδιά. Ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία ἔχει κάθε μέρα ἑορτή, κάποιον ἅγιο ἑορτάζει. Τρι­ακόσες ἑξήντα πέντε μέρες ἔχει τὸ ἔτος, τρι­ακόσες ἑξήντα πέντε ἑορτὲς ὑπάρχουν. Καὶ ἄλλοτε μὲν ἑορτάζει ἕνας ἅγιος, ἄλλοτε ἑ­­ορτάζουν δύο, ἄλλοτε τρεῖς, ἄλ­λοτε σαράντα, ἄλ­λοτε ἑκατό, ἄλλοτε χίλιοι, ἄλλοτε δυὸ χιλιάδες – τρεῖς χιλιάδες ἅγιοι τῆς πίστεώς μας. Εἶ­νε δη­λαδὴ ἀμέτρητοι σὰν τὰ ἄστρα τ᾽ οὐρανοῦ.
Μεταξὺ τῶν ἁγίων, σὰν ἀστέρι πρώτου μεγέ­θους, λάμπει στὸ στερέωμα τῆς Ἐκκλησίας μας ὁ σημερινὸς ἅγιος, ὁ ἅγιος Δημήτριος. Ἀλλὰ προτοῦ νὰ ποῦμε γιὰ τὸν ἅγιο Δημήτριο ἂς ἀπαντήσουμε στὸ ἐρώτημα, τί εἶνε ἅγιος; Ἅγιος θὰ πῇ καθαρός, καθα­ρὸς ἀπὸ κάθε μο­λυσμό, μο­λυσμὸ ἁμαρτίας, γιατὶ αὐτή εἶνε ἡ πιὸ μεγάλη ἀκαθαρσία.
Οἱ ἅ­γιοι εἶνε καθαροὶ ἀπὸ ἁμαρτία σὲ σχετι­­κὸ βα­θμό· στὸν ἀπόλυτο βαθμὸ ἕνας μό­νο εἶ­νε καὶ λέ­γεται ἅγιος ἐπὶ τῆς γῆς, ὁ Θεάνθρω­πος Ἰησοῦς Χριστός. «Εἷς ἅγιος, εἷς Κύριος, Ἰ­ησοῦς Χριστός, εἰς δόξαν Θεοῦ Πατρός· ἀ­μήν» (Φιλ. 2,11 καὶ θ. Λειτ.). Αὐτὸς εἶνε ὁ ἀπολύτως Ἅγιος.
Ἅγιοι σὲ σχετικὸ βαθμὸ ἔγιναν ἄν­θρωποι ἀπὸ κάθε τάξι καὶ ἐπάγγελμα, καὶ ἄντρες καὶ γυναῖκες καὶ παιδιά. Ἅγιοι δὲν εἶνε μόνο καλό­γεροι καὶ κληρικοί· κάθε ἄνθρωπος μπορεῖ νὰ γίνῃ ἅγιος. Αὐτὸ εἶνε τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, καὶ αὐτὸ βλέπουμε στοὺς βίους τῶν ἁγίων. Ἅ­γιοι π.χ. ἦταν βοσκοί, ὅπως ἐκεῖνοι ποὺ ἄ­κουσαν τὴ νύχτα τῆς Γεννήσεως τὸ «Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη…» (Λουκ. 2,14) κι ὅπως ὁ ἅγιος Σπυρίδων· ἅ­γιοι ἦταν γεωργοὶ ὅπως ὁ ἅγιος Τρύφων, ῥάφτες, οἰκοδό­μοι, ἀρτοποιοὶ καὶ τόσοι ἄλλοι ἀπὸ κάθε ἐπάγ­γελμα. Αὐτὸ εἶνε τὸ μεγαλεῖο τοῦ Χριστιανισμοῦ· δέχεται τοὺς ταπεινοὺς τῆς γῆς. Ἔχω γράψει ἕνα βιβλίο «Ἅγιοι ἀπ᾽ ὅλα τὰ ἐπαγγέλματα»· σᾶς συνιστῶ νὰ τὸ διαβάσετε. Read more »

ΑΣΒΕΣΤΟΣ ΚΑΙ ΑΚΟΙΜΗΤΟΣ ΛΥΧΝΟΣ Α΄ –

ΠΡΟΣΛΑΛΙΑ ΣΤΑ 100 ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ, ΦΛΩΡΙΝΑ 15-6-2007

Του πανοσ. Αρχιμανδρίτου Γρηγορίου, Καθηγουμένου της Ιεράς Μονής Δοχειαρίου

Οι κοσμικοί άνθρωποι και τα πιο σοβαρά πράγματα, που έχουνε να κάνουν, τα μεταβάλλουν σε χωρατό με τον δεισιδαίμονα επενδύτη που τα περιβάλλουν. Έτσι, στα γενέθλια, σε μια τούρτα τα αναμμένα κεράκια συμβολίζουν τα χρόνια του τιμωμένου προσώπου. Αλλά, αν ήτανε σβηστά, για τους περισσότερους από μας θα ήταν εκφραστικώτερα, γιατί η ζωή μας δεν έφεξε ποτέ. Και, αν σβήσουν όλα μαζί, συντομεύει η ζωή του ανθρώπου. Αν ένα ένα, μικραίνει…

Εγώ όμως, σήμερα, αυτήν την ώρα, ο ιερομόναχος Γρηγόριος ο Πάριος, άπτω αυτόν τον λύχνο προς τιμήν και μνήμην του οσίου πατρός ημών Αυγουστίνου, Επισκόπου Φλωρίνης, του Ομολογητού.

Ο λύχνος είναι από τα αρχαιότερα λατρευτικά σκεύη της Εκκλησίας. Άγνωστος όμως σήμερα σε πολλούς ιερωμένους, γιατί αντικαταστάθηκε από τον ηλεκτρικό. Ο λύχνος αυτός έκαιγε με καθαρό λάδι πάνω στο καθαγιασμένο τραπέζι της καταλλαγής, της συμφιλιώσεως του ανθρώπου με τον Θεό. Υπήρχε αρχαία τάξις εφόσον η Ωραία πύλη είναι ανοιχτή, πρέπει αμέσως να ανάβει και ο λύχνος, ή μάλλον πρώτα ο λύχνος να φωτίσει και έπειτα να ανοίξει η θύρα του ελέους. Ο υποδιάκονος προτρέπεται να ανάπτει «λύχνον σκηνώματος δόξης του Κυρίου». Και ποιά άλλη είναι η δόξα του Θεού μέσα στην Εκκλησία, παρά η αγία Τράπεζα, την οποία οι ευλαβείς ιερείς ποτέ δεν αγγίζανε ; Και η προτροπή έχει ως εξής να διαβάζει τις ευχές ο ιερεύς παρά τη Αγία Τραπέζη. Οι παλαιές φυλλάδες άρχιζαν την εικοσιτετράωρη Ακολουθία με την εξής σύσταση : «Αναγιγνωσκομένου του Προοιμιακού Ψαλμού, ο ιερεύς ίσταται ασκεπής παρά τη Αγία Τραπέζη και αναγινώσκει μυστικώς τας ευχάς του λυχνικού». Από αυτόν τον λύχνο πήραν και την προσωνυμία ευχές «του λυχνικού».

Μπροστά σ’ αυτό το αναμμένο λυχνάρι ήρθα να αναπέμψω τις ευχές μου στον Θεό για τον Γέροντα Αυγουστίνο. Άλλωστε και ο ίδιος υπήρξε στην Εκκλησία άσβεστος και ακοίμητος λύχνος. Η μελέτη του λόγου του Θεού τον κρατούσε όρθιο και άγρυπνο μπροστά στο Θυσιαστήριο. Αν πούμε πως ο Γέρων Αυγουστίνος κράτησε τον κανόνα της Μονής των Ακοιμήτων, δεν θα είναι υπερβολή. Πάντοτε ιερουργούσε και κατεργαζόταν την σωτηρία με την θεία Λειτουργία και τον λόγο του Θεού. Καιγότανε η καρδιά του για την αγάπη του Χριστού, γι’ αυτό άκουγε και εννοούσε τα λόγια του αγαπημένου του Ναζωραίου. Το πάθημα του Λουκά και του Κλεόπα ήταν άγνωστο για τον Γέροντα. Η καθαρή του πολιτεία του είχε αφαιρέσει το κάλυμμα από τα μάτια του. Με ανακεκαλυμμένο πρόσωπο έβλεπε τα θεία πράγματα. Ο Γέροντας Αυγουστίνος και μόνον από ένα «και» της Αγίας Γραφής μας έδινε κήρυγμα πύρινο και διδαχή μιάς ώρας. Όχι γιατί ήτανε δημαγωγός, όπως τον κατηγορούσαν οι «αγαπώντες» αυτόν, αλλά γιατί υπήρχε μέσα του η αύρα του Αγίου Πνεύματος, που εμφυσούσε στον νου του τα υψηλά νοήματα και τα έπαιζε στα χείλη του σαν μουσουργική κιθάρα. Συγχωρέστε με. Αυτό το σπάνιο πράγμα μου φαίνεται πως έχει εκλείψει από την Εκκλησία, όπως η γλωσσολαλιά και τόσα άλλα. Σαν περιστερά σώφρων και φιλόστοργος ο Γέροντας, έκανε μέσα του χυλό τα θεία και μας τα μετέδιδε με το μελίρρυτο στόμα του. Τις ομιλίες του, τις διδασκαλίες του και τα βιβλία του χρόνια θα τα κρατούμε στα χέρια μας σαν λυχνάρι στις τρίβους της ζωή μας. Read more »

ΘΑ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΗ Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

«Ἀνάστα, ὁ Θεός, κρῖνον τὴν γῆν, ὅτι σὺ κατακληρονομήσεις ἐν πᾶσι τοῖς ἔθνεσιν» (Ψαλμ. 81,8)

Ὁμιλία τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π.Αὐγουστίνου Καντιώτου
ἱ. ναὸς Ἁγίου Παντελεήμονος Φλωρίνης 25-4-1970 Μ. Σάββατο πρωϊ

«Ἀνάστα, ὁ Θεός, κρῖνον τὴν γῆν…». Ποιητὴς τοῦ ψαλμοῦ αὐτοῦ εἶνε ὁ Δαυΐδ· αὐτὸς ἔφτειαξε τὸ στίχο αὐτό. Λυπᾶται ὁ Δαυΐδ. Γιατί; Διότι βασιλεύει ἡ ἀδικία.

Λυπᾶται ὁ Δαυΐδ, γιατὶ διαβάζοντας τὴν ἱστορία βλέπει, ὅτι στὸν κόσμο αὐτὸν βασιλεύει ὄχι ἡ δικαιοσύνη ἀλλὰ ἡ ἀδικία, ὄχι ἡ ἀλήθεια ἀλλὰ τὸ ψεῦδος, ὄχι ἡ ἀγάπη ἀλλὰ τὸ μῖσος, ὄχι τὸ φῶς ἀλλὰ τὸ σκότος· δὲ᾿ βασιλεύει ὁ Χριστός, ἀλλὰ βασιλεύει ὁ σατανᾶς. Τὸν Ἄβελ, ποὺ ἦταν σὰν τὸ ἀρνί, τὸν σκότωσε ὁ ἀδελφός του ὁ Καΐν. Ὁ Ἰωσήφ, ποὺ ἦταν τὸ πιὸ διαλεχτὸ παιδὶ τῆς οἰκογενείας, πουλήθηκε καὶ κλείστηκε μέσ᾿ στὴ φυλακή, ἐνῷ οἱ μὲν ἀδελφοί του ζοῦσαν ἀμέριμνοι, ἐκείνη δὲ ἡ αἰσχρὰ γυναίκα τοῦ Πετεφρῆ, ποὺ μὲ τὰ ψέματά της ἔγινε ἡ αἰτία νὰ φυλακισθῇ, γλεντοκοποῦσε μὲ τοὺς ἐρωμένους της.
Λυπᾶται ἀκόμα ὁ Δαυΐδ, γιατὶ καὶ στὴ ζωή, στὸ σύγχρονο κόσμο, βλέπει τὴν ἀδικία. Βλέπει νὰ τυραννιοῦνται οἱ φτωχοὶ ἀπὸ τοὺς πλουσίους, οἱ ἀδύνατοι ἀπὸ τοὺς ἰσχυρούς, οἱ ἀμόρφωτοι ἀπὸ τοὺς μορφωμένους, οἱ χῆρες καὶ τὰ ὀρφανὰ ἀπὸ τοὺς πλεονέκτας καὶ ἅρπαγας, ποὺ παίρνουν τὸ ψωμὶ ἀπ᾿ τὸ στόμα…..
Δὲν θὰ ἐπικρατήσῃ διὰ παντὸς ἡ ἀδικία καὶ ἡ ἀποστασία. Θὰ ἐπικρατήσῃ ἡ δικαιοσύνη. Δὲν κοιμᾶται ὁ Θεὸς καὶ δὲν ἀμελεῖ. Καὶ δὲν θ᾿ ἀργήσῃ νὰ κρίνῃ τὴ γῆ καὶ νὰ φέρῃ τὴ δικαιοσύνη του. Νὰ τὸ πιστεύετε, ἀδέρφια μου, καὶ νὰ μὴ κλονίζεσθε – γιατὶ εἶστε κλονισμένοι. Μὴν ἀκοῦτε τοὺς ψευτοδιανοουμένους πού, ἐνῷ δὲν ἄνοιξαν ποτέ τους τὸ Εὐαγγέλιο καὶ δὲν ἔσκυψαν στὴ μελέτη του, χλευάζουν καὶ δηλητηριάζουν καὶ φαρμακώνουν ὅσους κάθονται καὶ τοὺς προσέχουν. Κλεῖστε τ᾿ αὐτιά σας σ᾿ αὐτούς. Ἀκοῦστε τὸ Θεό, ἀκοῦστε τὴν Ἐκκλησία μας, τὴ μόνη ἀληθινὴ πίστι στὸν κόσμο. Γιατὶ μιὰ μέρα ὅλοι θὰ πέσουν νὰ προσκυνήσουν κι ὅλα τὰ στόματα θὰ ποῦν· «Εἷς ἅγιος, εἷς Κύριος, Ἰησοῦς Χριστός, εἰς δόξαν Θεοῦ Πατρός. Ἀμήν» (Φιλ. 2,11 καὶ θ. Λειτ.).
Ὁλόκληρη τὴν ὁμιλία: https://www.augoustinos-kantiotis.gr/?p=52759

Ο ΘΕΟΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΙΜΩΡΟΣ;

1Η ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ, 22 Οκτωβρίου 2018

ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ «ΑΓΑΠΟΥΛΗΔΕΣ« ΤΟΥ ΘΕΟΥ Αρχιερείς, Ιερείς, Διακόνους και Λαϊκούς

ΘΕΜΑ: Ο Θεός είναι και ΠΑΙΔΑΓΩΓΟΣ, άρα και ΤΙΜΩΡΟΣ !
Ως Παιδαγωγός χρησιμοποιεί ενίοτε και την τιμωρία, καθώς ο γονηός στο παιδάκι του (π.χ. «μη εκεί, τζίζ»), αλλά και «ίνα μη το κακόν αθάνατον γένηται».

Μέρος 1ο από 5 συνέχειες.
1. ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ
«Αγαπούληδες του Θεού» αποκαλέσαμε μερικούς Κληρικούς όλων των βαθμών και κάποιους «ζηλωτές» λαϊκούς, οι οποίοι με την γραφίδα τους επετέθησαν ……………….
Την συνέχεια http://mkka.blogspot.com/2018/10/blog-post_22.html

ΤΑΜΑ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ ΤΟ ΕΟΡΤΟΛΟΓΙΟ 18–19

ΜΙΑ ΠΑΡΗΓΟΡΙΑ ΣΤΗ ΖΟΥΓΚΛΑ ΤΗΣ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΕΠΟΧΗΣ

http://www.fotgrammi.gr/index.php/2009-07-31-01-00-24/2009-07-02-14-53-06/2009-07-31-01-19-02/1295——-1819——-

ΜΙΑ ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ

Η Ειδική Συνοδική Επιτροπή Πολιτιστικής Ταυτότητος της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, στα πλαίσια των επετειακών εορταστικών εκδηλώσεων για την συμπλήρωση 200 ετών από την Επανάσταση του 1821 διοργανώνει Επιστημονικά Συνέδρια. Read more »

Εκοιμηθη ο Ηγουμενος

της Ι.Μ. Δοχειαριου Γεροντας Γρηγοριος

Υπήρξε πνευματικό παιδί των σύγχρονων Αγίων μας, Αμφιλόχιου Μακρή και Φιλόθεου Ζερβάκου.

Το κύκνειον άσμα του Αγωνιστού Γέροντος Γρηγορίου του Ἀρχιπελαγίτη:

«Έλληνες εξεγερθείτε. Διάβηκε η ώρα. Μήπως είναι και αργά»

Του Ηλία Προύφα
Απεβίωσε πριν 15 λεπτά περίπου, σε ηλικία 76 ετών, από παθολογικά αίτια, ο ηγούμενος της Ιεράς Μονής Δοχειαρίου Αγίου Όρους, Γέροντας Γρηγόριος.
Ο κατά κόσμος Γρηγόριος Ζουμής κατάγονταν από την Πάρο και ήταν απόφοιτος τού Πανεπιστημίου Αθηνών. Πριν από την Εγκαταβίωσή του στο Άγιον Όρος, μόνασε στην Πάρο καί την Πάτμο, «παρά τούς πόδας» των άγιων Πατέρων Φιλόθεου Ζερβάκου καί Αμφιλόχιου Μακρή. Χρημάτισε Ηγούμενος τής Μονής Μυρτιάς καί τής Μονής Προυσού στο Καρπενήσι. Μετά, ενθρονίστηκε Ηγούμενος τής αγιορείτικης Ιεράς Μονής Δοχειαρίου, την οποία αναστήλωσε και επάνδρωσε με επιτυχία.
Καλό Παράδεισο Γέροντα Γρηγόριε. Σε ευχαριστούμε για όλα!..
Tὴν συνέχεια ἐδῶ: https://agonasax.blogspot.com/2018/10/blog-post_88.html

Ὁμιλία τοῦ ήγουμένου Γρηγορίου κατὰ τὴν εξόδιο ακολουθία τοῦ Μητροπολίτη Φλωρίνης

π. Αὐγουστίνου Ν. Καντιώτου, πρὶν από 8 χρόνια

———–

————

23.10 ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΑΚΩΒΟΥ ΤΟΥ ΑΔΕΛΦΟΘΕΟY

ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ

«Σχολάσωμεν ἐκτενῶς» (Θ. Λειτουργία Ἰακώβου)

Τοῦ ἁγίου Ἰακώβου τοῦ ἀδελφοθέου
23 Ὀκτωβρίου
Του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου

ΠΙΚΡΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ

«Ὑπὲρ τοῦ ῥυσθῆναι ἡμᾶς ἀπὸ πάσης θλίψεως, ὀργῆς, κινδύνου, ἀνάγκης καὶ πικροῦ θανάτου τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν» (θ. Λειτ. Ἰακ.)

Ἑορτή, ἀγαπητοί μου, ἑορτὴ τοῦ ἁγίου Ἰακώβου. Ἀλλ᾿ ἐὰν ἀνοίξουμε τὰ βιβλία τῆς Ἐκκλησίας μας, τὸ Ὡρολόγιο καὶ τὰ Μηναῖα, θὰ δοῦμε, ὅτι τὸ ὄνομα Ἰάκωβος τὸ ἔχουν πολ­λοί. Πόσοι νομίζετε; Δεκαοκτὼ Ἰάκωβοι εἶνε! Ἄλλοι εἶνε ἐπίσκοποι, ἄλλοι ἀσκηταί, ἄλλοι μάρτυρες, ἄλλοι νεομάρτυρες, ἄλλοι ποιμένες, ἄλλοι κήρυκες τοῦ εὐαγγελίου, ἄλλοι ἱεραπόστολοι. Κάθε Ἰάκωβος εἶνε κ᾿ ἕνα ἀστέρι, ποὺ σελαγίζει στὸν οὐρανὸ τῆς Ἐκκλησί­ας μας. Μεταξὺ αὐτῶν ἕνα ἀπὸ τὰ πιὸ λαμ­πρὰ ἀστέρια εἶνε ὁ ἅγιος ποὺ ἑορτάζουμε σήμερα καὶ ὁ ὁποῖος πρὸς διάκρισιν ἀπὸ τοὺς ἄλ­λους ὀνομάζεται Ἰάκωβος ὁ ἀδελφόθεος.
Ἀκούγοντας κανεὶς τὴ λέξι «ἀδελφόθεος» μπορεῖ νὰ σκανδαλισθῇ καὶ νὰ πῇ· πῶς λέγεται «ἀδελφόθεος»; εἶνε ἀδελφὸς τοῦ Θεοῦ, τοῦ Θεανθρώπου Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ κα­τὰ σάρκα; Ὄχι βέβαια. Αὐτὸ εἶνε βλασφημία ἀκόμη καὶ νὰ τὸ σκεφτοῦμε· διότι ὁ Κύριος ἡ­μῶν Ἰησοῦς Χριστὸς γεννήθηκε, ὅπως γνωρί­ζουμε, ὑπερφυσικῶς, ἐκ Πνεύματος ἁγίου καὶ ἀπὸ τὰ πάναγνα αἵματα τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου. Καὶ ἡ Θεοτόκος, ἡ Παναγία μας, εἶνε παρθένος. Παρθένος πρὸ τοῦ τόκου, προτοῦ νὰ γεννήσῃ· παρθένος κατὰ τὸν τόκον, ὅταν γεννοῦσε· παρθένος καὶ μετὰ τὸν τόκον, με­τὰ τὴ γέννησι. Αὐτὸ εἶνε ἕνα ἀπὸ τὰ μυστήρια τῆς ἁγίας μας Ἐκκλησίας. Οἱ πατέρες λένε, ὅτι ὅπως ὁ ἥλιος περνάει τὸ τζάμι καὶ φωτίζει τὸ δωμάτιο ἀλλὰ τὸ τζάμι δὲν σπάει, ἔτσι καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιο πέρασε ἀπὸ τὸ πάναγνο σῶμα τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου, τὸ ὁποῖο ἦταν κρύσταλλος ἁγνότητος, καὶ δὲν ἔφερε καμμία ζημία στὴν παρθενία της. Παρθένος, ἐ­παναλαμβάνω, πρὸ τοῦ τόκου, κατὰ τὸν τόκον, καὶ μετὰ τὸν τόκον, δηλαδὴ ἀειπάρθενος. Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι ἀπὸ τὴν ἡμέρα τῆς γεννήσεώς της μέχρι τὴν ἡμέρα τῆς ἁγίας κοιμήσεώς της ὑπῆρξε παρθένος. Μοναδικὸ ὑπόδειγμα καὶ πρότυπο παρθενικῆς ζωῆς. Αὐτὸ κηρύττει ἡ Ἐκκλησία μας, ἡ ὁποία ἐγκωμιάζει τὴν Θεοτόκο Μαρία, στηλιτεύει δὲ καὶ ἀφορί­ζει ὅλους τοὺς αἱρετικοὺς ποὺ δὲν παραδέχονται τὴν ἀειπαρθενία της.
Τότε γιατί ὁ Ἰάκωβος ὀνομάζεται «ἀδελφό­θεος»; Read more »

Ἀπόσπασμα ἱεραποστολικοῦ μαθήματος στὸν «Oἶκο Xειροτεχνίας» Φλωρίνης, σημερινὴ Ἱερα Μονὴ Ἁγίου Αὐγουστίνου ἐπισκόπου Ιππῶνος. Φλώρινα 11-1-1991

ΔEN KHPYTTOME ΓIA NA APEΣOΥME

«…Δὲν προσπαθῶ νὰ κολακεύσω ἀνθρώπους, λέει ὁ ἀπόστολος Παῦλος· »Eἰ ἀνθρώποις ἤρεσκον δοῦλος Xριστοῦ οὐκ ἂν εἴμιν». Δὲν εἶμαι λέει δημαγωγός. Δὲν κηρύττω κατὰ τοιοῦτον τρόπο.
Ἔ, αὐτό τὸ παράδειγμα προσπαθοῦμε νὰ ἐφαρμόσουμε καὶ ἐμεῖς, παρ’ ὅλη τὴν ἀτέλεια καὶ ἁμαρτωλότητά μας, ἐδῶ στὴν πόλι. Ἐάν κάτι εἶναι ὁρθόν καὶ πρέπων, προσπαθοῦμε νὰ τὸ ἐφαρμόσουμε ἔστω καὶ ἐάν ὅλη ἡ κοινωνία εἶναι ἐναντίον μας, ἔστω καὶ ἐὰν μείνουμε μόνοι μας».

Παραδείγματα

1) Kίνδυνος χολέρας στὴν πόλη τῆς Φλωρίνης

Μεταφορὰ κοιμητηρίων τῆς πόλως

«Ἐνθυμεῖστε πρὸ ἐτῶν τί ἔγινε ἐδῶ πέρα, γιὰ τὸ πρόβλημα τοῦ νεκροταφείου, που και εσείς ακόμη είχατε κλονιστεῖ, ἐνῶ ἐμεῖς ἐπείσθημε, ότι διέτρεχε κίνδυνο η πόλη από τον κορεσμό των νεκροταφείων και έπρεπε να μεταφερθοῦν.
Δεν μπορούσε κανείς να λύσει το πρόβλημα. Ήθελαν όλοι να θαύονται στα κοιμητήρια του Aγίου Γεωργίου. Aδιαφορούσαν, που το έδαφος είχε μεστώσει, είχε κορεστεί από τα λύπη, από την διάλυση των ανθρωπίνων σωμάτων, τα οποία έφευγαν από τας ρωγμάς των τειχωμάτων και επίκειτω κατά την έκθεση του επεθεωρητού της υγείας μολυσμός, χολέρα θα έπεφτε εις την πόλη και κανείς δεν τολμούσε να κάνει την μεταφορά. Tολμήσαμε εμείς και τι ακούσαμε, δεν περιγράφεται. Tα θυμάστε αυτά όλα. Έμεινα μόνος. Oύτω πως, πρέπει να μη αρέσουμε στον κόσμο.
Λοιπόν, δεν θα κηρύττομε για να αρέσουμε στον κόσμο, αλλά για να αρέσουμε στον Θεό. Έτσι πρέπει να ζήσουμε.
Kατηγόρησαν τον απόστολο Παύλο και απολογείται.
Για φαντάσου, τα πόδια εναντίον της κεφαλής. Tον καθίσαν στο εδώλιο του κατηγορουμένου οι ψευδάδελφοι και αναγκάζεται να απολογηθεί».

2) Τὸν κόσμο ὅλο τὸν πατῶ, ἀλλὰ τὸ Εὐαγγέλιο δὲν τὸ πατῶ

«Αν δεν επίστευα στο Ευαγγέλιο, θα προτιμούσα να είμαι λούστρος, να γυαλίζω παπούτσια στους δρόμους της πόλεως. Πιστεύω στο Ευαγγέλιο, πιστεύω στην Ορθοδοξία, και παίζω κορώνα – γράμματα τη ζωή μου για την Ελλάδα…
Εδώ δίδεται μια μάχη, η μάχη του Χριστού κατά του σατανά. Πρέπει να νικήσει ο Χριστός, και μόνον ο Χριστός.
Μου είπαν οι αρχιερείς, «Πάτερ μου, συμβιβασμό».

Είμαι έτοιμος για κάθε συμβιβασμό. Αντέστε στο νομάρχη. Και αν ο νομάρχης θέλει να συμμορφωθεί με το αιώνιον Ευαγγέλιο, και αν υποταχθούν οι άρχοντες στο αιώνιον Ευαγγέλιο, εγώ θα τους αγκαλιάσω εδώ μέσα στην εκκλησία. Read more »

Οι λεγομενοι Σκοπιανοι προσπαθουν να παρουν τη Μακεδονια μας, για να την κανουν δικη τους

Ἀπόσπασμα ὁμιλίας τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου στα αγόρια του Γυμνασίου, στην γιορτή της λήξεως, στις Κατασκηνώσεις της Ιεράς Μητροπόλεως Φλωρίνης, στις 13 -7 -1990

«…Ευρισκόμεθα στα άκρα εδώ της Ελλάδος, ευρισκόμεθα εις τα σύνορα της πατρίδος και πολλοί εχθροί μας περικυκλώνουν και θέλουν να καταστρέψουν την αγαπητή μας πατρίδα και σας λέγω κάτι να το ξέρετε πολύ καλά.
Υπάρχουν οι λεγόμενοι Σκοπιανοί, οι οποίοι προσπαθούν να πάρουν τη Μακεδονία μας και να την κάνουν δική τους και μὲ γράφουν γράμματα. Δε σας το λέω αυτό για τίποτε άλλο, το λέω σε σας εξομολογούμενος, μου γράφουν γράμματα κάτω από την Αυστραλία˙ «Ρε, τράγε» λέγουν «θα έρθουμε να σε σκοτώσουμε. Δε γλιτώνεις!». Με μισούν θανάσιμα, διότι αγαπώ την αγαπητή μου πατρίδα.
Μέσα στην καρδιά μου έχω Χριστό και Ελλάδα. Και αυτά μέχρι τέλους της ζωής μου θα τα κρατήσω. Μακάρι να έρθει η ώρα αυτή, όχι για υστεροφημία, που δεν πιστεύω στην υστεροφημία, αλλά πιστεύω πραγματικώς ότι είναι ιερά ώρα να πεθάνει κανείς για τα μεγάλα ιδανικά, για την Ελλάδα, την αγαπητή μας πατρίδα.
Και όπως έλεγε ένας δικός μας ποιητής, ο Μαβίλης, που σκοτώθηκε επάνω στο Δρίσκο της Ηπείρου, όταν εξέπνεε ο εθελοντής Μαβίλης, μου έλεγε ο πνευματικός του πατέρας, ο ιερεύς, συγκινήθηκε και είπε· «Σε λίγο δε θα υπάρχω στη ζωή». Και είπε κάτι λόγια αλησμόνητα, κάτι λόγια που ζυγίζουν πολύ, είπε˙ «Ω, πατρίδα! Πολλές τιμές μου έδωκες. Η πιο μεγάλη τιμή είναι τώρα που πεθαίνω για σένα!»

ΜΕΤΑ ΤΗ «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ» ΜΑΣ ΜΗΠΩΣ ΕΧΕΙ ΣΕΙΡΑ ΤΟ «ΑΙΓΑΙΟ» ΜΑΣ ;

ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ

Στην τελετή παράδοσης – παραλαβής του Υπουργείου Εξωτερικών από τον Υπουργό Εξωτερικών Ν. Κοτζιά στον Πρωθυπουργό Α. Τσίπρα, που πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 20 Οκτωβρίου 2018, ο κ. Κοτζιάς προανήγγειλε την επέκταση της Αιγιαλίτιδας ζώνης από τα 6 στα 12 μίλια,
από τους Οθωνούς ως τα Αντικύθηρα, δηλαδή μόνο στο Ιόνιο.
Όπως είπε ο κ. Κοτζιάς, αυτό είναι «σημαντική πολιτική επέκταση της κυριαρχίας της χώρας για πρώτη φορά από τότε που πήραμε τη Δωδεκάνησο». Πρόσθεσε μάλιστα ότι τα σχετικά προεδρικά διατάγματα είναι έτοιμα.
Άραγε τι σημαίνουν όλα αυτά; Read more »

ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ

H ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΣΠΙΘΑ» & Ο ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ ΤΗΣ

ΠΗΓΗ : «ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ», έτος 29ο, 1964, αριθ. 331-332, σσ. 81-88. Toῦ Ἁγιορείτου μοναχού Θεόκλητου Διονυσιάτη,

(Τελευταῖο ἀπόσπασμα σελ. 86-88)

«…Ἴσως ἕνα ἀκόμη. Ἀφοῦ δὲν δυνάμεθα νὰ ἀμφισβητήσωμεν τὴν εὐεργετικότητα καὶ τὴν ἀνάγκην τοῦ ἐλέγχου καὶ ἐκ τοῦ ἄλλου ἀναγνωρίζοντες τὴν καταλληλότητα καὶ τὰ θεάρεστα ἐλατήρια τοῦ π. Αὐγουστίνου, θὰ ἠθέλαμεν ὅπως τὰ σφάλματα τοῦ παρελθόντος γίνουν πεῖρα διὰ τὸν ἔλεγχον τοῦ μέλλοντος. Οἱ σοφοὶ σὲ ἠγάπησαν περισσότερον. Οἱ ὑπὸ τῆς ἰδίας συνειδήσεως ἐλεγχόμενοι καὶ οἱ ἀφελεῖς σὲ ἐμίσησαν. Μὴ σοὶ μελέτω.

Καὶ συγκεκριμένως εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ εἰς τὸ πρόσωπον τοῦ Ἐπισκόπου. Πολλοὶ βλάπτονται ἐκ τοῦ ἐλέγχου τῶν Ἐπισκόπων σὲ θέματα ἥσσονος σπουδαιότητος διὰ τὴν Ἐκκλησία. Ἂν καὶ δὲν ὑπάρχουν μικρά, «ὅταν εἰς μέγα ἐκβαίνουν».
Ἀλλὰ θὰ τὸ ἐπιτύχῃ αὐτὸ ὁ π. Αὐγουστῖνος; Πολὺ ἀμφιβάλλομεν. Διότι εἶναι ἰδιοσυστασία ποὺ ζητεῖ τὸ ἀπόλυτον. Καὶ παρασύρεται πολλάκις, λησμονῶν ὅτι ζῇ εἰς ἕναν κόσμον ἑλκόμενον ἀπὸ τὸ σχετικόν. Τοὺς φορεῖς τοῦ Ὀρθοδόξου πνεύματος θέλει ἰδεώδεις. Διὰ τοῦτο, παρ᾽ ὅ,τι ἀνέχεται τὴν πνευματικὴν των καθίζησιν, ἐξεγείρεται ὁσάκις εἰς τὴν ἀντιπνευματικότητα προστεθῇ καὶ τὸ σκάνδαλον.
Εἰς τὸν νοῦν του ἔχει πρότυπα ἁγίων Ἐπισκόπων. Καὶ ταράσσεται κυκλούμενος ἀπὸ μετριότητας. Θητεύων εἰς τὴν Ἐκκλησίαν ὑπὲρ τὰ τριάκοντα ἔτη γνωρίζει σχεδὸν ἐκ παίδων τοὺς πλείωνας τῶν ἐπισκόπων. Καὶ ἐπαναλαμβάνει τὸ τοῦ Παπουλάκου: «Καὶ σὺ Μῆτρο Δεσπότης»; Ἀλλὰ πῶς νὰ κάμωμεν π. Αὐγουστῖνε, ὅταν ὁ Θεὸς δίδῃ κατὰ τὴν καρδίαν τοῦ λαοῦ τοὺς ἄρχοντας; Μᾶς φθάνει ἡ ὁμολογία των, ὅτι εἶναι Ὀρθόδοξοι. Ἂν δὲν φωτίζουν τὸν λαόν, ὅμως τὸν ἁγιάζουν. Μόνον σκάνδαλα νὰ μὴ κάμνουν καὶ νὰ ὑπερμαχοῦν τῆς πίστεως κινδυνευούσης. Τὰ σκάνδαλα βλάπτουν καὶ ἡ ὑποτονία τοῦ φρονήματος τῆς Ὀρθοδοξίας. Τί πταίουν εἰς ἡμᾶς ἂν δὲν ἠμποροῦν νὰ ἐξαρθοῦν ὑψηλότερα; Πταίουν ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καὶ θὰ δώσουν λόγον.

* * *

Χωρὶς «τὸ ἐπίφθονον καὶ ἐπικίνδυνον ὕψος» τοῦ ἐπισκοπικοῦ ἀξιώματος, πολλοὶ θὰ ἧσαν θαυμάσιοι χριστιανοί. Θέλει δύναμιν μεγάλην διὰ νὰ ἀνθέξῃς εἰς τὸ ὕψος. Τὸ σφάλμα εὑρίσκεται εἰς τὴν συγκατάθεσιν. «Εἰ τις ὀρέγεται ἐπισκοπῆς…». Ἀπὸ ἐκεῖ ἀρχίζει τὸ κακὸ, δι᾽ ἑαυτοὺς καὶ τὴν Ἐκκλησία. Τινὲς δὲν εἶναι μικροὶ ὅσον φαίνονται. Τοὺς κάμνει τὸ ὕψος τοῦ ἀξιώματος. Ὅσον εἶσαι εἰς τὸ χωρίον σου θεωρεῖσαι ἀξία. Μετεφέρθης εἰς τὴν πρωτεύουσα, ἐχάθης.
Λοιπόν; Θὰ ἀφήσωμεν μοιρολατρικῶς τὰ πράγματα εἰς τὴν φοράν των; Ἐὰν ὁ Χριστὸς εἶναι παρὼν ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ του, ἂς μὴ θέλωμεν νὰ τὰ διορθώσωμεν ὅλα ἡμεῖς. Ἂς κρατήσωμεν περιθώρια ἐνεργείας καὶ εἰς τὸν Χριστόν. Τὸ δρᾶμα τῶν ἐκλεκτῶν πνευμάτων καὶ τῶν θεωρητικῶν ψυχῶν εἶναι αὐτὴ ἡ ὕπαρξίς των ἐν μέσῳ μετρίων καὶ ἀπτέρων ἀνθρώπων. Ἔρχεται ὅμως ἡ χριστιανικὴ ταπείνωσις καὶ βλέπεις τὸν ἑαυτόν σου «χείρονα δαιμόνων» καὶ εἰρηνεύεις. Μόνον ποὺ δὲν παύεις νὰ ἐλέγχῃς ἂν ἔλαβες τὸ χάρισμα. Καὶ τὸ χάρισμα τοῦτο τὸ ἔχει ὑπερεκπερισοῦ. Ἂν σταματήσῃ τὸν ἔλεγχο θὰ ἀποθάνῃ ὡς πνευματικὸς λειτουργός. Πάρετε τὸν Ἠλία τὸν Θεσβίτην. Ὑποχρεώσατε τὸν ὀρεσίβιον αὐτὸν νὰ ζῇ εἰς τὰς πόλεις, ἀφαιρέσατε καὶ τὸν ἔλεγχο καὶ ἰδού. Δὲν θὰ εἶναι πλέον Ἠλίας. Μεταφέρατε τὸν κοινωνικώτατον καὶ φιλόξενον Ἀβραάμ ἀπὸ τῆς πόλεως εἰς τὴν ἔρημον διὰ νὰ ἀσκήσῃ ἡσυχασμόν. Καὶ ἰδοὺ  ἐχάθη ὁ ὑμνηθεὶς ὡς μέγας φιλόξενος. Ἀμεταμέλητα τὰ χαρίσματα. Read more »

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ ΚΑΝΤΙΩΤΗΣ ΠΑΡΟΜΟΙΑΖΕΙ ΤΟΥΣ ΨΕΥΤΟΜΑΚΕΔΟΝΕΣ ΤΩΝ ΣΚΟΠΙΩΝ ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΑ ΕΞΑΦΑΝΙΣΜΕΝΑ ΥΠΟΛΕΙΜΑΤΑ ΤΗΣ ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΗΣ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ΠΟΥ ΞΑΝΑΕΜΦΑΝΙΣΤΗΚΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΜΕ ΣΑΛΙΓΚΑΡΙΑ!

«Tώρα έχουμε τους Σκοπιανούς που είναι είδος σαλιγκαρίου, τα οποία είναι κρυμμένα δεξιά και αριστερά, αλλά μόλις πέσει η βροχούλα, το έχετε παρατηρήσει, βγαίνουν όλα στην επιφάνεια» (Kατασκήνωσι 4-8-1992).

Όποιος βουλευτης των Σκοπιων ψηφίση την συμφωνία των Πρεσπῶν δωροδοκεῖται μέχρι 2.000.000 ευρώ. Βρέθηκαν οἱ ὑποψήφιοι και πέρασε ἡ συμφωνία. Ανοίγουν στόματα στα Σκόπια: To VMRO καταγγέλλει απόπειρα δωροδοκίας βουλευτών – Πάνε κι έρχονται οι «μαύρες» βαλίτσες (upd)
«Ποιός θα φανταζόταν ότι στην Ευρώπη των αξιών και της δημοκρατίας οποίος δεν ψηφίζει κατά τις εντολές προφυλακίζεται και οποίος συμμορφώνεται παίρνει μπόνους 2.000.000€ μαύρο χρήμα. Ντρέπομαι», γράφει ο Πάνος Καμμένος στο Twitter.

https://www.pentapostagma.gr/2018/10/%CE%B1%CF%83%CF%80%CE%AC%CE%B6%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%B9-vmro-%CE%BF-%CE%BA%CE%B1%CE%BC%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%BF%CF%82-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B9%CF%82-%CE%B4%CF%89%CF%81%CE%BF%CE%B4.html

ΤΟ ΞΑΦΑΝΙΣΜΕΝΟ ΟΥΡΑΝΙΟ ΤΟΞΟ, ΠΟΥ ΠΗΡΕ ΣΤΙΣ ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟ 1994, ἀπὸ ὅλη τὴν Ελλάδα 7.263 ψηφους! Καὶ στις νομαρχιακες εκλογές της Φλωρινας ο αρχηγος του κόμματος Βοσκόπουλος πηρε 1250 ψήφους, τώρα κάτω ἀπὸ τὴν ὁμπρέλλα τῶν ἐκκατομμυρίων που πέφτουν για την κλοπή τῆς Μακεδονίας μας απο τους ξένους, ἄρχισαν νὰ ξεθαρεύουν.

Στις 20 Οκτωβρίου ο φιλοσκοπιανός σύλλογος «ΣΤΕΓΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ» διοργανώνει προπαγανδιστηκη μουσικὴ ἐκδήλωση σε κλειστή εκδήλωση στο ξενοδοχείο Πανόραμα στις 18.00 μ.μ. σε χωριό, τον Ἁγιο Παντελεήμονα Αμυνταίου. Με τον μανδύα του «πολιτιστικού» στοιχείου προωθούνται αλυτρωτικές θέσεις, με τις οποίες «αποδεικνύεται η ύπαρξη μακεδονικής γλώσσας, ταυτότητας και μειονότητας».
Συχνᾶ ἀπὸ ἐδῶ και μπρος θὰ τους βλέπουμε μπροστά μας, γιὰ νὰ δικαιολογοῦν στὰ ἄθλια ἀφεντηκά τους τὰ μυστικὰ κονδύλια τῆς προπαγάνδας, που τρῶνε. Ἐμεῖς σὰν Ἕλληνες Ὀρθόδοξοι χριστιανοί τί θα κάνουμε;

Ὁ Σαλβίνι στο ευρωκοινοβούλιο:

«Κύριε πρόεδρε φαίνεται ότι 500 εκατομμύρια ευρωπαίοι κυβερνώνται από ανδρείκελα και μαριονέτες!
Χρησιμοποιείται τις τράπεζες, την εισβολή των μεταναστών και των ψεύτικων προσφύγων για να χτυπήσετε χώρες με την χρηματοδοτήση του Σόρος».

Θα παμε σε αυτοαμυνα

Απὸ τὸ βιβλίο «ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΤΩΝ ΕΣΧΑΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ»
Τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου, σελ. 149 Read more »

Κυριακὴ ΣΤ΄ Λουκᾶ (Λουκ. 8,26-39)
21 Ὀκτωβρίου
Δύο ὁμιλίες τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου. Ἡ πρώτη σε pdf

1.  ΛΕΓEΩΝ ΔΑΙΜΟΝΙΩΝ

Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΚΘ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 1781

Κυριακὴ ΣΤ΄ Λουκᾶ (Λουκ. 8,26-39)
21 Ὀκτωβρίου

2. ΕΠΟΧΗ ΔΑΙΜΟΝΙΚΗ

Ενας ἅγιος, ἀγαπητοί μου, ἀπὸ τοὺς πιὸ με­γάλους διδασκάλους τῆς ἁγίας μας Ἐκκλη­σίας, ὁ ἱερὸς Αὐγουστῖνος, τοῦ ὁποίου ἀναξίως φέρω τὸ ὄνομα, εἶπε ὅτι τὸ Εὐαγγέλιο εἶνε πνευματικὸς καθρέφτης. Ὅπως στὸν καθρέφτη βλέπουμε τὴ μορφή μας καὶ εὐπρεπιζόμαστε, ἔτσι στὸ Εὐαγγέλιο βλέπουμε ὄχι τὸν ὁρατὸ ἄνθρωπο, ἀλλὰ τὸν ἀόρατο ἑαυτό μας, τὶς κα­κίες καὶ τὰ πάθη μας, γιὰ νὰ τὰ δι­ορθώνου­με. Κι ὅπως δὲν ὑπάρχει σπίτι, ἀκόμα καὶ τὸ πιὸ φτωχό, χωρὶς καθρέφτη, ἔτσι δὲν πρέ­πει νὰ ὑπάρχῃ οἰκογένεια χωρὶς Εὐ­αγγέλιο.
Σήμερα λοιπὸν ἡ Ἐκκλησία ἔβαλε μπρο­στά μας πάλι τὸν πνευματικὸ καθρέφτη καὶ μέσα σ᾽ αὐτὸν βλέπουμε τὸν ἑαυτό μας. –Τὸν ἑαυτό μας; θὰ πῆτε· μὰ δὲ μιλάει γιὰ μᾶς τὸ εὐ­αγγέλιο. Καὶ ὅμως. Ἐλᾶτε νὰ δοῦμε μὲ συν­τομία τί μᾶς λέει ἡ περικοπὴ καὶ πῶς σ᾽ αὐτὴν καθρεφτίζεται ὁ ἑαυτός μας.

* * *

Τὴν ἐποχὴ τοῦ Χριστοῦ, ἀγαπητοί μου, στὴ λίμνη τῆς Τιβεριάδος ἦταν χτισμένο ἕνα χωριὸ ποὺ τὸ ἔλεγαν Γάδαρα. Στὸ χωριὸ αὐτὸ ζοῦ­σε ἥσυχα ἕνας νέος. Ἐνῷ ὅμως ἦταν ἡ χαρὰ καὶ τὸ καμά­ρι τῶν γονέων του, ξαφνικὰ ὁ ἄνθρω­πος αὐτὸς ἄλλαξε. Τὸ μυαλό του θόλω­σε, ἡ γλῶσσα του μπέρδεψε καὶ ἄρχισε νὰ βγάζῃ ἄ­σχημα λόγια. Ὠργιζόταν, θύμωνε, χτυπιόταν, ἔσχιζε τὰ ροῦχα του καὶ παρουσιαζόταν γυμνός, ὅπως τὸν γέννησε ἡ μάνα του. Ἔβγαινε ἔξω, ἔτρεχε δεξιὰ κι ἀριστερά. Τὴ νύχτα δὲν κοιμόταν στὸ σπίτι ἀλλὰ στὰ νεκροταφεῖα, μέσ᾿ στὰ μνήματα. Πήγαιναν συγγενεῖς καὶ φί­­λοι νὰ τὸν πιάσουν, τὸν ἔδεναν μὲ ἁλυσίδες, ὄχι μὲ σχοινιά, κι αὐτὸς εἶχε τέτοια πρωτοφανῆ δύναμι ποὺ ἔσπαζε τὶς ἁλυσίδες ὅ­πως σπάει κανεὶς τὶς κλωστές. Ἦταν ὁ φόβος καὶ ὁ τρόμος ὅλης τῆς περιοχῆς· κανείς δὲν τολμοῦσε νὰ περάσῃ ἀπ᾽ τὸ μέρος ἐκεῖνο.
Τί ἦταν, τρελλός; Μακάρι νὰ ἦταν τρελλός. Ὑπάρχει κάτι χειρότερο ἀπ᾽ τὴν τρέλλα, κι ἂς μὴν τὸ πιστεύουμε κι ἂς μὴ θέλουμε νὰ τὸ ἀν­τιληφθοῦμε. Ὁ νέος αὐτὸς ἦταν δαιμονισμένος, «εἶχε δαιμόνια» λέει τὸ εὐαγγέλιο (Λουκ. 8,27). Κάποια στιγμὴ ἄνοιξε τὴν πόρτα τῆς ψυχῆς του καὶ δέχτηκε μέσα του τὸ σατανᾶ, τὸν διάβολο. Κι ἀπὸ τὴν ὥρα ἐκείνη ἔχασε πλέον τὸν ἔλεγχο, τὸ κοντρὸλ τοῦ ἑαυτοῦ του· καὶ κον­τρὸλ τοῦ ἀνθρώπου εἶνε τὸ μυαλό. Τὸ τιμόνι του δὲν τὸ εἶχε πλέον ὁ ἴδιος, τὸ εἶχε ὁ σατανᾶς, τὸ πνεῦμα τὸ πονηρό. Ἀπὸ ᾽κείνη τὴ στιγμὴ ἔχασε τὴν ταυτότητα καὶ τὴν προσωπικότητά του· ἦταν ἕνα ρομπότ, τὸ ὁ­ποῖο κινοῦσε ὡς ἐνεργούμενο ὁ σατανᾶς. Ὅ,τι ἔλεγε ἐκεῖνος, ἔπραττε αὐτός· ἦταν ὄρ­γανο σατανικό.
–Μά, θὰ πῆτε, ἔρχεσαι τώρα, στὸν αἰῶνα αὐ­­τό, καὶ μᾶς λὲς πὼς ὑπάρχουν δαίμονες καὶ δαι­μονισμένοι ἄνθρωποι; Τί παραμύθια εἶν᾽ αὐτά; Ἔτσι ζητᾶτε νὰ ναρκώσετε τὸ λαὸ καὶ τὸν βάζετε νὰ πιστεύῃ σὲ τέτοια…
Τὸ Εὐαγγέλιο δὲν λέει παραμύθια, κηρύττει τὴν ἀλήθεια. Τέτοια ἔλεγε κ᾽ ἕνας ἄπιστος ἀ­στροναύτης, ποὺ βγῆκε λίγο ἔξω ἀπὸ τὴ γήινη ἀτμόσφαιρα κι ὅταν γύρισε εἶπε ὅτι δὲ συνάν­τησε πουθενὰ ἐκεῖ ἀγγέλους. Καὶ τὸ πῆραν αὐτὸ καὶ τὸ ἔγραψαν σὲ σχολι­κὸ βιβλίο, γιὰ νὰ διδάσκωνται τὰ παιδιὰ τὴν ἀ­θεΐα. Σὲ κάποιο σχολεῖο λοιπὸν ρωτοῦσε ἡ δα­σκάλα· –Ποιός εἶδε, παιδιά, ἀγγέλους; ὁ ἀ­στροναύτης μας πέ­ταξε στὸ διάστημα καὶ δὲν εἶδε κανέναν ἄγγελο. Τότε ἕνας μικρὸς –φωτίζει ὁ Θεὸς ἀθῷα πλάσματα– ἀποστόμωσε τὴ δασκάλα λέγον­τας· –Κυρία, πέταξε πολὺ χα­­μηλά· ἂν πετάξῃ ψη­λότερα, θὰ τοὺς δῇ! Καὶ τί ἦταν πρά­γματι τὸ ἅλμα ἐκεῖνο τοῦ ἀστροναύ­του; Οὔτε ἕνα μικρὸ βῆμα δὲν εἶχε κάνει, καὶ βεβαίωνε ὁ ἀ­λαζὼν ὅτι δὲν εἶδε ἀγγέλους. Read more »

Τοῦ ἁγίου μεγαλομάρτυρος Ἀρτεμίου
20 Ὀκτωβρίου 2018
Δύο ὁμιλίες τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου γιὰ τὸν ἁγιο Ἀρτέμιο. Ἡ πρώτη εἶναι σε pdf

AΓIOY MEΓAΛOMAΡTYΡOΣ AΡTEMIOΥ 

ΟΙ ΚΑΛΟΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ ΚΑΚΟΠΑΘΟΥΝ

 «Σύ οὖν κακοπάθησον ὡς καλὸς στρατιώτης Ἰησοῦ Χριστοῦ» (Β΄ Τίμ. 2,3)

(20-10-1940 Γραπτὸ κήρυγμα τοῦ π. Αὐγουστίνου Καντιώτου, ἀπὸ τὸ
περιοδικὸ «Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλὸς» Μεσολογγίου τ. 252/1940, σ. 139)

Ο ΑΓΙΟΣ ΑΡΤΕΜΙΟΣ

Προστατης της Ελληνικης Αστυνομιας

Ἡ Ἐκκλησία μας προσεύχεται, ἀγαπητοί μου. Προσεύχεται ὑπὲρ ὅλων τῶν ἀνθρώ­πων, ἀλλὰ ἰδιαιτέρως προσεύχεται στὴ θεία Λειτουργία ὑπὲρ τῶν ἐνόπλων δυνάμεων, ὑ­πὲρ τοῦ στρατοῦ. Ἂν προσέξετε –καὶ δὲν ἔ­χει τίποτε τὸ περιττὸ ἡ Ἐκκλησία μας–, κοντὰ στὴ λέξι «στρατὸς» προσθέτει καὶ μία λέξι, ποὺ προσδιορίζει τὴν ἀποστολὴ τοῦ στρατοῦ μας· διότι ὅλα τὰ πράγματα τῆς Ἐκκλησίας εἶνε ἐν σοφίᾳ. Δὲν λέει «ὑπὲρ τοῦ στρατοῦ» ἁπλῶς, ἀλλὰ «ὑπὲρ τοῦ φιλοχρίστου ἡμῶν στρατοῦ». Ὁ προσδιορισμὸς αὐτὸς σημαίνει, ὅτι ὁ στρατός μας εἶνε «φιλόχριστος», ἀγαπάει δηλαδὴ τὸ Χριστό.
Aὐτὸ ὅμως θέτει ἕνα μεγάλο ἐρώτημα. Ὁ στρατός μας ἀγαπάει ὄντως τὸ Χριστό; Πολλοὶ ἀμ­φιβάλλουν. Διότι πῶς νὰ ποῦμε ὅτι κάποιος ἀ­γαπάει τὸ Χριστό, εἴτε στρατιώτης εἴτε ἀξι­ωματικός, ὅταν ἀπ᾿ τὸ πρωὶ ὣς τὸ βράδυ βλαστημάῃ τὸ ὄνομά του; Πῶς νὰ ποῦμε ὅτι αὐ­τὸς ἀνήκει στὸν «φιλόχριστο» στρατὸ τῆς πατρίδος μας, ἡ ὁποία εἶνε τὸ μόνο ἔθνος μὲ ἔμ­­βλημα τὸν τίμιο σταυρό; Δὲν πρέπει λοι­πὸν νὰ ὀνομάζεται μόνο, ἀλλὰ καὶ νὰ εἶνε «φι­λόχριστος» ὁ στρατός μας.
Ὁ στρατός, ὅπως γνωρίζουμε, διακρίνεται σὲ πολλὰ σώματα. Καὶ ὅλα τὰ σώματα τοῦ στρατοῦ ἔχουν προστάτες ἁγίους. Τὸ πεζικό μας ἔχει τὸν ἅγιο Γεώργιο. Τὸ ναυτικό μας ἔ­χει τὸν ἅγιο Νικόλαο. Ἡ ἀεροπορία μας ἔχει τοὺς ἀγγέλους, τοὺς Ταξιάρχας. Καὶ οἱ δυνάμεις τῆς ἀστυνομίας μας ἔχουν τώρα τελευταίως προστάτη τους τὸν ἅγιο Ἀρτέμιο.
Γιατί ἡ ἀστυνομία ἐξέλεξε ὡς προστάτη της τὸν ἅγιο Ἀρτέμιο; Ἂν διαβάσετε τὸν βίο τοῦ ἁγίου, θὰ δῆτε ὅτι ὑπάρχει λόγος. Read more »

ΕΚΠΟΜΠΗ ΕΥ ΖΗΝ, ME TON ΔΑΣΚΑΛΟ & ΘΕΟΛΟΓΟ

ΔΗΜΗΤΡΙΟ ΝΑΤΣΙΟ, ΣΤΙΣ 11.10.2018, Μερος Β

—————

——-

Αθήνα, 13 Οκτωβρίου 2018
Αριθμ. Πρωτ. 126

Δελτίο Τύπου

Η «απειθεια» της ΠΕΘ και η ΑΠΑΘΕΙΑ του ΥΠΕΘ

Ο Υπουργός Παιδείας συνεχίζει ανεπίσχετα τους απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς κατά της Πανελλήνιας Ενώσεως Θεολόγων (ΠΕΘ). Έχοντας στο παρελθόν χαρακτηρίσει, αρνητικά, δικαστικούς λειτουργούς για τις αποφάσεις τους, η εκπροσώπηση του ΥΠΕΘ στις μέρες μας δείχνει ότι ουδόλως ενδιαφέρεται να μιλήσει επί της ουσίας. Ασχολείται, μάλλον, με επικοινωνιακούς circo-βερμπαλισμούς. Τοιουτοτρόπως, το μάθημα των Θρησκευτικών γίνεται καλύπτρα («φερεντζές»), για να κρυφτεί το τοπίο απαξίωσης όλων των μαθημάτων (επιστημονικών επιστητών), που παραπέμπουν στην ορθοτομημένη παρουσίαση της πολιτισμικής κληρονομιάς του τόπου μας.

Η ΠΕΘ δεν προσπαθεί, καθώς διατείνεται ο κ. Γαβρόγλου, να προλάβει τη Δικαιοσύνη. Αυτήν, όχι απλώς την «πρόλαβε», αλλά και την πρόσβαλε η καινοφανής μεθόδευση της ψευδονομιμοποίσης ακυρωμένων από το ΣτΕ Προγραμμάτων και Φακέλων για τα Θρησκευτικά, για τα οποία επαίρεται ο προηγούμενος Υπουργός, παρουσιάζοντάς τα, urbi et orbi, ως απαράλλακτα με τα δικά του. Η μεθόδευση αυτή εγείρει πλέον μείζονα ζητήματα….

Την συνέχεια: http://www.petheol.gr/nea/apantesetespethstonkkgabrogloueapeitheiatespethkaieapatheiatouypeth

Αντιπαιδαγωγικες και παρανομες οι επιλογες του Υπουργειου Παιδειας

για Θεολογους και Θρησκευτικα

Παναγιώτη Τσαγκάρη, Υπ. Δρ. Θεολογίας, Προέδρου Ενώσεως Θεολόγων ν. Λέσβου

Το Υπουργείο Παιδείας προσπαθεί απεγνωσμένα να απαξιώσει το ξεκάθαρο μήνυμα που εκπέμπει η Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων(ΠΕΘ), η οποία απαιτεί την άμεση απόσυρση από τα σχολεία, των αντισυνταγματικών, αντιπαιδαγωγικών και αντορθόδοξων Προγραμμάτων Σπουδών και «Φακέλων» του μαθήματος των Θρησκευτικών. Η προσπάθεια αυτή του Υπουργείου γίνεται με δύο τρόπους, α) κατηγορώντας την ΠΕΘ ότι παρανομεί, διότι υποτίθεται, καλεί τους Θεολόγους σε απείθεια εναντίον των αποφάσεων του και β) διασπείροντας ψευδή και παραπλανητικά στοιχεία, ισχυριζόμενο ότι η πλειονοψηφία των Θεολόγων συμφωνεί δήθεν με τα «νέα» Θρησκευτικά που το Υπουργείο εισήγαγε στα σχολεία.
Άμεσα, αποστομωτικά και εφυώς η ΠΕΘ, με ανακοινώσεις που εξέδωσε(1) απέκρουσε και τις δύο παραπάνω κατηγορίες που εκτόξευσε εναντίον της το Υπουργείο και ο Υπουργός Παιδείας. Στο παρόν σημείωμά μας, όμως, θα επιχειρήσουμε να μεταφέρουμε στο ευρύ κοινό κάποιες, κατά το δυνατόν, εκλαϊκευμένες απαντήσεις, καλύτερα θα λέγαμε πρόχειρες σκέψεις, καταδεικνύοντας και κατ΄ αυτόν τον τρόπο, το άτοπο των ισχυρισμών του Υπουργού και του Υπουργείου της Παιδείας. Read more »

Η ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ

Πατῆστε τοὺς παρακάτω συνδέσμους και διαβαστε

http://users.sch.gr/aiasgr/Kainh_Diathikh/Biblia/Kainh_Diathikh.htm

Η ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ

http://users.sch.gr/aiasgr/Palaia_Diathikh/Genesis/Genesis.htm