Απόσπασμα «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΣΠΙΘΑΣ», Φεβρουαριου 1965, αρ. φ. 278
Τοῦ Μητροπολιτου Φλωρίνης Αὺγουστίνου

ΚΑΙ ΠΑΛΙΝ ΠΕΡΙ ΜΟΙΡΑΣ

Ὁ ἀξιότιμος κ. Πρωθυπουργὸς τῆς χώρας, διὰ τὸ ῥητορικόν του τάλαντον διακρινόμενος, κατὰ τὴν κηδείαν τοῦ ὑφυπουργοῦ Παιδείας ἐξεφώνησεν ἐπικήδειον λόγον. Εὑρίσκετο ἐντὸς Ὀρθοδόξου ναοῦ, τοῦ πρώτου ναοῦ τῆς Ἑλλάδος. Καὶ εἶχεν ἐνώπιόν του νεκρόν, τοῦ ὁποίου ἡ θέα θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπενθυμίση εἰς τὸν υἱὸν τοῦ ἱερέως τὴν ὑψηλὴν περὶ θανάτου καὶ μεταθανατίου ζωῆς διδασκαλίαν τοῦ Χριστιανισμοῦ, τὴν ὁποίαν τόσον ζωηρῶς τονίζουν τὰ ἀναγινωσκόμενα κείμενα τοῦ Ἀποστόλου καὶ τοῦ Εὐαγγελίου, ὡς καὶ τὰ ἀμιμήτου κάλλους τροπάρια τῆς νεκρωσίμου άκολουθίας. Ταῦτα κάμνουν καὶ τοὺς πλέον ἁμαρτωλοὺς νὰ συγκινηθοῦν καὶ νὰ ὑψωθοῦν εἰς σφαίρας πνευματικὰς καὶ ἁγίας. Ἐν τούτοις, ἐξ ὅλων αὐτῶν τίποτε, φαίνεται, δὲν ἠσθάνθη ὁ γέρων Πρωθυπουργός μας. Διότι ὡμίλησεν ὄχι ὡς χριστιανός, ὅπως ὡμίλησαν Ἄγγλοι πολιτικοὶ πρὸ τοῦ φερέτρου τοῦ Τσώρτσιλ. Ὡμίλησε δυστυχῶς, ὅπως θὰ ὡμίλει ἕνας εἰδωλολάτρης τοῦ ἀρχαίου κόσμου. Ἄδικος θάνατος, εἶπεν. Ἡ Μοῖρα! Διαμαρτυρόμεθα κατὰ τῆς Μοίρας… Τὴν ἴδιαν περίπου γλῶσσαν εἶχε μεταχειρισθῆ καὶ εἰς τὴν κηδείαν τοῦ μακαρίτου Σοφοκλῆ Βενιζέλου.

Λυπούμεθα εἰλικρινῶς διὰ τὴν ἀπιστίαν τοῦ Πρωθυπουργοῦ μας. Ἡ «Σπίθα» ἡ ὁποία ἤλεγξε τὸν πρώην Πρωθυπουργόν, ἀρχηγὸν τοῦ ἑτέρου κόμματος τῆς ἐθνικῆς παρατάξεως, ὡς βλάσφημον (Ἴδε τὸ ὑπʼ ἀριθμ. 250/1962 φύλλον) ἔχει τὸ δικαίωμα, χωρὶς νὰ παρεξηγηθῆ, νὰ ἐλέγξη καὶ τὸν σημερινὸν Πρωθυπουργὸν διὰ τὴν συνεχῶς ἐπιδεικνυομένην ἀπιστίαν του.
Ἀλλʼ ἡ εὐθύνη τοῦ Πρωθυπουργοῦ διʼ ὅσα εἶπεν ἐντὸς τοῦ Μητροπολιτικοῦ ναοῦ εἶνε μικρά. Ἡ μεγάλη εὐθύνη εἶνε ἐκείνου ὅστις προΐστατο τῆς νεκρωσίμου ἀκολουθίας. Μακαριώτατε Δέσποτα! Νὰ μὲ συγχωρῆτε διὰ τὸ θράσος μου. Θὰ ἤθελα νὰ ἤμουν εἰς τὴν θέσιν σου, διὰ νὰ τὸν διακόψω καὶ νὰ τοῦ εἴπω˙ Ἐδῶ, κύριε, δὲν εἶνε ναὸς τῆς Τύχης. Ἐδῶ εἶνε ναὸς χριστιανικός. Καὶ σοῦ ἀπαγορεύω τοιαύτας ἐκφράσεις. Κηδεύσατε ἀλλοῦ τὸν νεκρόν σας καὶ εἴπατε ὅ,τι θέλετε.
Ἴσως ἡ παρατήρησίς μου αὐτὴ νὰ γίνη νέον κεφάλαιον κατηγορίας μου. Ἀλλὰ θʼ ἀφήνετε, Μακαριώτατε, τοὺς ἰσχυροὺς τῆς ἡμέρας νὰ λέγουν ὅ,τι θέλουν ἐντὸς τῶν ἱερῶν ναῶν, καὶ θὰ καλῆτε εἰς ἀπολογίαν ἡμᾶς, διότι ὑψώνομεν διαμαρτυρίας, καὶ μετὰ στεναγμοῦ καὶ δακρύων ὑποδεικνύομεν εἰς τοὺς ταγοὺς τῆς Ἐκκλησίας τὰ ὑψηλά των καθήκοντα;

Περίοδος Δ΄ – Ἔτος Κ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 9792

Κυριακὴ τοῦ Τυφλοῦ (Πράξ. 16,16-34)
Toῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

H MAΓΕΙΑ

«Διαπονηθεὶς δὲ ὁ Παῦλος καὶ ἐπιστρέψας τῷ πνεύματι εἶπε· Παραγγέλλω σοι ἐν τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐξελθεῖν ἀπ᾿ αὐτῆς» (Πράξ. 16,18)

Ἂς προσπαθήσουμε, ἀδελφοί μου, νὰ πάρουμε κάποιο δίδαγμα ἀπ᾿ ὅσα ἀκούσαμε σήμερα, Κυριακὴ τοῦ Τυφλοῦ.
Ἀνοίγω τὸν ἀπόστολο, ποὺ εἶνε ἕνας καθρέφτης τῆς ἐποχῆς μας. Τί βλέπουμε ἐκεῖ; Μιὰ ἁμαρτία, ποὺ ἐξακολουθεῖ δυστυχῶς νὰ διαπράττεται καὶ σήμερα. Ποιά εἶνε ἡ ἁμαρτία αὐτή;

* * *

Τὰ χρόνια ἐκεῖνα, λέει, ἕνα φτωχὸ κορίτσι κατοικοῦσε σὲ μιὰ μεγάλη πόλι τῆς Μακεδονίας, τοὺς Φιλίππους.
Οἱ Φίλιπποι εἶχαν μέγαρα, δικαστήρια, θέατρα, στρατῶνες. Ἀλλὰ μιὰ νύχτα ἔγινε σεισμὸς καὶ καταστροφή. Τώρα ἂν πᾷς ἐκεῖ, θὰ βρῇς μόνο σπασμένα μάρμαρα καὶ ἀρχαιολόγους νὰ σκάβουν. Λίγα χιλιόμετρα ἔξω ἀπὸ τὴν Καβάλα, στὴν παλαιὰ Ἐγνατία ὁδό, βρίσκονται τὰ ἐρείπια.
Αὐτὰ θὰ πάθουμε καμμιὰ ὥρα κ᾿ ἐμεῖς, ἂν δὲν μετανοήσουμε. Κάθε φορὰ λ.χ. ποὺ χτυ­πᾷ ἡ καμπάνα, σαλπίζουν ἄγγελοι· μὰ στὴν ἐκ­κλη­σία ποιός ἔρχεται; Ἕνας στοὺς ἑκατὸ ἐκκλησιάζεται. Θὰ τ᾿ ἀφήσῃ αὐτὸ ὁ Θεὸς ἀτιμώρητο; Αὐτὰ εἶνε γραμμένα· διαβάστε Ἀποκάλυψι καὶ θὰ τὰ δῆτε. Καὶ χτίζε σὺ τὰ σπίτια καὶ τὰ παλάτια σου· δὲν θὰ μείνῃ τίποτε, χωράφια θὰ γίνουν καὶ θὰ κατοικοῦν ἄγρια θηρία…
Φτωχὸ λοιπὸν τὸ κορίτσι. Ἐν τούτοις δὲν δούλευε στὰ χωράφια μὲ τὸν πατέρα της, δὲν ἔσκαβε, δὲν ἔβοσκε γίδια. Καὶ ὅμως εἶχε χρήματα. Χωρὶς νὰ δουλεύῃ, κέρδιζε ὅσα κανένας ἄλλος στοὺς Φιλίππους! Μήπως εἶχε περιουσία; ἀμπέλια, χωράφια, ἐργαστήρια; Ὄ­χι. Αὐτὴ εἶχε κάποιο ἄλλο «ἐργοστάσιο», ποὺ ἐκμεταλλεύεται τοὺς ἀφελεῖς καὶ ἀνοήτους. Ποιό εἶν᾿ αὐτό; Εἶνε τὸ ἐργοστάσιο τῆς μαγείας. Μικρὴ δουλειὰ εἶν᾿ αὐτή;
Μάγισσα ἦταν ἡ κόρη. Καὶ τὴν ἐκμεταλλεύονταν τ᾿ ἀφεντικά της. Ἔβγαζαν χρήματα ἀπ᾿ ὅλη τὴν πελατεία της, μικροὺς καὶ μεγάλους, πλουσίους καὶ φτωχούς, ἀσήμους καὶ ἐπισήμους. Ἦταν γνωστή. Ὅταν εἶχε κανεὶς καμμιὰ δυσκολία, ὅταν ἀρρώσταινε παιδί, ὅ­ταν κάποιος χανόταν, ὅταν εἶχαν κάποια ἀπορία, ἔτρεχαν σ᾿ αὐτήν. Ἦταν τρόπον τινὰ ἕνα μαντεῖο Δελφῶν στοὺς Φιλίππους, μιὰ ἱέρεια τοῦ θεοῦ Ἀπόλλωνος. Καὶ ἔβγαζε χρήματα πολλά· γιὰ κάθε ἀπάντησί της ἔπεφταν χρυ­σᾶ νομίσματα.
Ἀλλὰ μιὰ μέρα ἦρθε ἐκεῖ ὁ ἀπόστολος Παῦλος. Βγῆκε τότε ἡ μάγισσα καὶ τί ἔκανε; Μήπως τὸν κατηγοροῦσε, τοῦ πετοῦσε πέτρες, τὸν ἔφτυνε; Ὄχι. Τὰ δαιμόνια φοβοῦν­ται τοὺς ἀξίους ἀπεσταλμένους τοῦ Κυρίου. Ἐκφραζόταν κολακευτικά. Βλέπετε, ἔλεγε, αὐτοὺς ποὺ μᾶς ἦρθαν; εἶνε ἀπὸ τὸ Θεὸ καὶ «καταγγέλλουσιν ἡμῖν ὁδὸν σωτηρίας» (Πράξ. 16,17).
Ὁ ἀπόστολος κατάλαβε τὴν πονηρία τοῦ δαίμονος. Ὁ Παῦλος δὲν ἤθελε συστάσεις ἀ­πὸ τὸ πονηρὸ πνεῦμα. Κ᾿ ἐπειδὴ κουράστηκε νὰ τὴν ἀκούῃ, διέταξε τὸ δαιμόνιο νὰ βγῇ. Κι ἀ­μέσως βγῆκε, καὶ ἡ κόρη ἀπὸ τὴν ὥρα ἐκείνη ἔπαψε νὰ μαντεύῃ καὶ νὰ κάνῃ μάγια.
Ὅταν τὸ εἶδαν αὐτὸ τ᾿ ἀφεντικά της, ὠργίστηκαν. Ἔπιασαν τὸν ἀπόστολο Παῦλο καὶ τὸν συνοδό του τὸν Σίλα καὶ τοὺς ἔρριξαν στὶς φυλακές. Ἐδῶ σταματῶ.

* * *

Αὐτὰ γίνονταν ἐκεῖ τότε. Σήμερα τί γίνεται; Read more »

Απόσπασμα  «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΣΠΙΘΑΣ», Φεβρουαριου 1965, αρ. φ. 278
Τοῦ Μητροπολιτου Φλωρίνης Αὺγουστίνου

ΟΙ ΦΩΤΙΣΜΕΝΟΙ

Εἰς τὰ ἐπίσημα πρακτικὰ τῶν συνεδριάσεων τῆς Βουλῆς (16 Φεβρουαρίου 1965) βλέπομεν ὅτι ὁ ὑπουργὸς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως λαβὼν τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ θέματος ἐκαυχήθη διὰ τὰ δημοκρατικὰ καὶ προοδευτικά του φρονήματα καὶ μετὰ δριμύτητος κατεφέρθη κατὰ τῶν «σκοταδιστῶν» (ἡ λέξις αὐτὴ ἔγινε πλέον καραμέλλα ποὺ πιπιλίζουν οἱ ἄνθρωποι τῆς ἐκπαιδευτικῆς μεταρρυθμίσεως), κατὰ τῶν «θρησκολήπτων», οἱ ὁποῖοι ἐπιμένουν νὰ βάλλουν κατὰ τῶν «φωτισμένων» μεταρρυθμιστῶν καὶ μάλιστα κατὰ τοῦ προσώπου ἐκείνου, τὸ ὁποῖον θεωρεῖται ὁ φωτεινὸς φωστήρ, δηλ. τοῦ κ. Παπανούτσου.
Ὥστε, κατὰ τὴν κρίσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅσοι ἐξακολουθοῦν εἰς τὸν αἰῶνα αὐτὸν νὰ πιστεύουν εἰς τὸν Θεὸν καὶ νὰ ζοῦν θρησκευτικὴν ζωὴν καὶ νὰ ἐνδιαφέρωνται διὰ τὴν Θρησκείαν καὶ νὰ ἀγωνίζονται διὰ τὰ ἰδανικά της, τὰ ὁποῖα γραπτῶς προσβάλλουν ἰταμοὶ αὐτῆς ὑβρισταί, οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ εἶνε θρησκόληπτοι καὶ σκοταδισταί, ἐνῶ οἱ ἄλλοι, οἱ κηρύσσοντες ἀναφανδόν τάς… προοδευτικὰς ἰδέας τῆς ἀθεΐας, εἶνε οἱ φωτισμένοι! Φῶς λοιπὸν ἡ ἀπιστία καὶ σκότος ἡ πίστις! Ἐν τῶ μεταξὺ κἄποιος ἀρσενικοθήλυκος διάβολος, γυναῖκα δηλ. ἀνήκουσα εἰς τὸν κύκλον τῶν φωτισμένων, τῶν πολὺ φωτισμένων, καὶ ἡ ὁποία ἀπεχθανομένη, φαίνεται, τὴν ἰδιότητα τῆς γυναικὸς ὑπογράφεται μὲ ἀνδρικὸν ψευδώνυμον, ἐξῆλθεν εἰς τὸν ἐξώστην καθημερινῆς ἐφημερίδος καὶ ἐφώναξε διὰ νὰ τὴν ἀκούση τὸ Πανελλήνιον˙ «Εἶμαι ἄθρησκη, βαθύτατα ἄθρησκη».
Ἄθρησκοι ἄνδρες. Ἀλλὰ καὶ ἄθρησκες γυναῖκες; Ἄθρησκος γυναῖκα, ὡς εἶπέ τις, εἶνε τερατώδης ὕπαρξις ἐν τῶ κόσμω. Διότι εἰς τὴν φύσιν τῆς γυναικὸς τὸ θρησκευτικὸν συναίσθημα εἶνε βαθύτερον.
Ἀλλʼ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον μᾶς λυπεῖ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν τῆς Βουλῆς εἶνε ὅτι, ἐνῶ ὑπάρχουν καὶ βουλευταὶ οἱ ὁποῖοι, ὡς λέγουν, πιστεύουν εἰς τὸν Θεόν, καὶ μὲ τὴν βοήθειαν τῶν ψήφων τῶν «θρησκολήπτων» ἐκλέγονται, ἐν τούτοις δὲν εὑρέθη οὔτε ἕνας νὰ ἐξεγερθῆ καὶ νὰ δώση ἀπάντησιν εἰς τὴν ὕβριν, ἡ ὁποία ἐξεσφενδονίσθη ἐναντίον ἐντίμων Ἑλλήνων χριστιανῶν, καὶ νὰ διακηρύξη ὅτι ἡ πίστις εἶνε φῶς καὶ ὄχι σκότος, καὶ ὅτι οἱ ἀληθῶς πιστεύοντες εἶνε τὰ δημοκρατικώτερα καὶ προοδευτικώτερα στοιχεῖα τῆς κοινωνίας. Κἄποιος ἐκ τῶν βουλευτῶν εἰς μεγάλην συγκέντρωσιν εὐσεβοῦς λαοῦ τῆς Πρωτευούσης τὰ εἶπεν αὐτὰ καὶ ἐχειροκροτήθη ζωηρῶς. Διατί δὲν τὰ εἶπε καὶ εἰς τὴν Βουλήν; Εἶχον δίκαιον λοιπὸν οἱ χριστιανοὶ οἱ ὁποῖοι εἰς τὴν εἰρημένην συγκέντρωσιν πρὸς τοὺς βουλευτὰς ποὺ ἐρρητέρευον ὑπὲρ Θρησκείας ἐφώναζον˙ «Νὰ τὰ πῆτε εἰς τὴν Βουλήν !»…
Τόσον λοιπὸν εὐκόλως ἐπαισχυνόμεθα τὸν Χριστόν, τὸ Φῶς τοῦ κόσμου, ἐνῶ ἀναίσχυντοι κράχτες, ἄνδρες καὶ γυναῖκες διαλαλοῦν τὴν ἀπιστίαν των καὶ μετὰ φανατισμοῦ ὑπερασπίζουν τοὺς ὁμοϊδεάτες των; Πότε ἐπὶ τέλους θὰ ἀκουσθῆ καὶ εἰς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων διαυγής, κρυσταλλίνη καὶ διάτορος ἡ φωνὴ τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεώς μας;

Δημοσίευμα ὲφημεριδος BPAΔΥNH 30/6/67

O MAXHTHΣ

Tου κ. Kωστή Mπαστιά

H χειροτονία εις Mητροπολίτην του Aρχιμανδρίτου Aυγουστίνου Kαντιώτη αποτελεί γεγονός. Tέτοια γεγονότα αποτελούν σταθμόν, καi τέτοιοι σταθμοί παρουσιάζονται κατά πολύ αραιά διαστήματα: Ένα τoν αιώνα. Oι  πνευματικοί του φίλοι  ούτε καν το εφαντάζοντο. O ίδιος έπραξε το παν καθ’ όλην την κληρική καi κηρυκτική σταδιοδρομία του για να αποκλείσει ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Δεν είπε ποτέ το πικρόν γλυκύ. Tο είπε πικρόν εις όλους τους τόνους. H πεπατημένη ζητεί το θέατρον.  Kαι ο Aυγουστίνος υπηρξε βαθύτατα αντιθεατρικός. Όχι τζιβλέδες, όχι καμώματα, όχι προσωπεία.  Για τούτο δεν έλεγε τω εκάστω αρέσκοντα. Aν τα έλεγε θα είχε ομόθυμον την ψήφον των ελεκτόρων. Mήπως όμως δεν υπήρχαν και καλά εις την Eκκλησίαν; Yπήρχαν. Aλλά ήσαν ολίγα. Ήσαν ελάχιστα. Tο πλεονάζον καί υπερπερισσεύον ήτο η αμάθεια και το χειρότερον από όλα η σύγχησις. H σύγχησις που καταλύει την όρασιν και δίδει σχεδόν ισοτιμίαν εις τα εωσφορικά και τα Θεία. Aυτό τον ετρόμαζε, αυτό τον έκανε να επαναστατεί. H νοθεία. O τύπος κατέτρωγε την ουσία. Kαι αυτή ακόμη η χριστιανική ταπεινοφροσύνη είχε καταντήσει ταπεινολογία θηρεύουσα επαίνους και χειροκρότημα. H υπερηφάνεια υπό μάσκαν. H υποκρισία στη νιοστή δύναμη. Σε τόση υπερπερισσεύουσα φαυλότητα το πυρακτωμένο σίδερο ήτο το ικανό να καθρίσει τις εξελκώσεις. Yπερβολή; Ίσως. Aλλά χωρίς αυτήν η υποκρισία αποβαίνει πολύ περισσότερον από νικητής. Aποβαίνει θριαμβευτής. Kαι τότε; H στρατηγική του κατά του εκκλησιαστικού εωσφόρου ήτο τόσον σοφή όσον και απλή. Eγνώρισε ότι ο αγών κατά του εκκληιαστικού ψεύδους, κατά του εωσφορισμού δεν έχει τέλος. Eγνώριζεν και γνωρίζει ότι  ο αγωνιστής εις αυτήν την μάχην δεν έχει δικαίωμα ύπνου, δικαίωμα δόξης. Aντιθέτως έχει χρέος αδιακόπου αγρυπνίας. ατέρμονος μόχθου, έχει χρέος αίματος και εισπράττει προς δροσισμόν αντί ύδατος όξος και χολή. Tούτο γνωρίζων είχε απεμπολήσει τον φόβο. Όταν ο κ. Pακιντζής τ. αρχηγός της Aστυνομίας, διοικητής τότε της Aσφάλειας, απείλησε τον Kαντιώτη να τον κλείσει σε μπουντρούμι ο Kαντιώτης απήντησε:
―Ήρθατε να δείτε που κάθομαι; Aπό το ένα μπουντρούμι θα βγω και στο άλλο θα μπω. Read more »

Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΚΒ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 11762

Κυριακὴ τοῦ Τυφλοῦ (Ἰωάν. 9,1-38)
Τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

ΠEΡΙ ΑΧΑΡΙΣΤΙΑΣ ΚΑΙ ΔΕΙΛΙΑΣ

Εἶνε ἀξία ἐπαίνου ἡ προθυμία σας, ἀγαπητοί μου, νὰ ἀκοῦτε ὀρθόδοξο διδασκαλία. Μὰ ποιός θὰ εἶνε ὁ διδάσκαλός σας; Σήμερα διδάσκαλος δὲν θὰ εἶμαι οὔτε ἐγὼ ὁ μικρὸς οὔτε κάποιος ἐκ τῶν μεγάλων πατέρων τῆς Ἐκ­κλησίας. Σήμερα διδάσκαλος ὅλων μας θὰ γίνῃ ὁ τυφλὸς τοῦ εὐαγγελίου. Ἕνας ἄνθρωπος μὲ σβησμένα μάτια, ἀγράμματος, ποὺ δὲν φοίτησε σὲ σχολὲς καὶ πανεπιστήμια. Ἀλλὰ «τὰ μωρὰ τοῦ κόσμου ἐξελέξατο ὁ Θεὸς ἵνα τοὺς σοφοὺς καταισχύνῃ» (Α΄ Κορ. 1,27). Ὁ τυφλὸς ἐ­παίτης γίνεται διδάσκαλος στοὺς σοφοὺς τοῦ κόσμου καὶ πρὸ τῆς θεραπείας του ἀλλὰ καὶ μετὰ τὴν θεραπεία του. Πρὸ μὲν τῆς θεραπεί­ας του γιὰ νὰ διορθώσῃ τὴν ἀχαριστία μας, μετὰ δὲ τὴν θεραπεία του γιὰ νὰ διορθώσῃ τὴ δειλία μας.

* * *

Στὴν ἐποχή μας πολλοὶ παραπονοῦνται ὅτι εἶνε φτωχοί. Ἀλλὰ νά ὁ τυφλὸς μὲ τὴν καθα­ρὴ φωνή του κράζει· Ὄχι δὲν εἶστε φτωχοί, ἔχετε πλοῦτο· εἶστε ὅμως ἀχάριστοι.
Πράγματι, ἀδέρφια μου, εἴμαστε πλούσιοι. Ἔχουμε ἐν πρώτοις ἕνα θησαυρὸ ἀνεκτίμητο ποὺ λέγεται ὑγεία καὶ δὲν ἀγοράζεται μὲ τίποτα. Φανταστῆτε π.χ. νὰ ἔρθῃ ὁ μαμωνᾶς κρατώντας λίρες καὶ νὰ πῇ· «Θὰ δώσω τὶς λίρες σ᾿ ἐκεῖνον ποὺ θὰ καθήσῃ νὰ τοῦ βγάλω τὰ μάτια». Ποιός τὸ δέχεται; Κανείς· ἐκτὸς ἂν τρελλάθηκε ἀπ᾿ τὴν πλεονεξία. Ἄρα λοιπὸν τὰ μάτια εἶνε ἕνας πλοῦτος ἀνεκτίμητος. Εἶ­σαι πλούσιος, ἀδελφέ μου, διότι ἔχεις μάτια, ἔχεις αὐτιά, ἔχεις σκέψι, ἔχεις συνείδησι, ἔ­χεις μνήμη. Εἶσαι πλούσιος πρὸ παντός, διότι ἔχεις σωτῆρα τὸ Χριστό. Γιὰ ὅλα αὐτὰ πὲς ἕνα εὐχαριστῶ.
Μιὰ φορά, σὲ ἡμέρες θλιβερές, ἕνας ἱεροκήρυκας βρέθηκε σ᾿ ἕνα ἀπὸ τὰ εὐλογημένα χωριὰ τῆς Μακεδονίας μας ποὺ εἶχε καῆ. Μάζεψε τοὺς ἁπλοϊκοὺς ἐκείνους Χριστιανούς, τοὺς πραγματικοὺς Ἕλληνες, κάτω ἀπὸ ἕνα πλατάνι καὶ ἄρχισε νὰ τοὺς ἀναπτύσσῃ τὸ ῥητὸ «Ἐν παντὶ εὐχαριστεῖτε» (Α΄ Θεσ. 5,18). Τότε μιὰ γυναικούλα ἄρχισε τοὺς μορφασμοὺς καὶ τὸν διέκοψε· γιατὶ ἦρθε ἀπὸ τὴν πόλι, αὐτὸς ποὺ δὲν γνώρισε καταστροφή, νὰ τοὺς πῇ νὰ εὐ­χα­ριστοῦν τὸ Θεό. –Τί νὰ εὐχαριστήσω, παππούλη, εἶπε, ποὺ δὲν μοῦ ᾿μεινε τίποτα, οὔτε καλύβι οὔτε δεκάρα;… Ὁ ἱεροκήρυκας βρέθη­κε σὲ δύσκολη θέσι. Μὰ νά πιὸ κάτω ἕνα παιδάκι ξυπόλητο ἔπαιζε κοντὰ στὸ ποταμάκι. Γυρίζει λοιπὸν καὶ ρωτάει· –Τίνος εἶνε τὸ παιδάκι; Ἀπαντᾷ ἡ γυναίκα· –Δικό μου. –Ἄ, ὡ­ραῖα· γιά φαντάσου λοιπόν, ὅτι ἔρχεται ἕνας Ἀμερικᾶνος, σοῦ χτίζει ἀντὶ γιὰ τὸ καλύβι μιὰ πολυκατοικία, μὲ ἀσανσέρ, κρεβατοκάμαρες, σα­λόνια…, μὲ ὅλα τὰ καλλυντικὰ καὶ τὶς καρα­μπο­γιές, κ᾿ ἐπὶ πλέον σοῦ δίνει καὶ μερικὰ στρέμματα γῆς γιὰ νὰ τὰ καλλιεργῇς· δίνεις ἐ­σὺ εἰς ἀντάλλαγμα ὅλων αὐτῶν τὸ παιδί σου; –Ὄχι, ποτέ! –Ἑπομένως εἶσαι πιὸ πλούσια ἀπ᾿ αὐ­τόν. Γι᾿ αὐτὸ «εὐχαριστεῖτε» τὸ Θεὸ «ἐν παν­τί». Εὐχαριστεῖτε γιὰ ὅ,τι ἔχετε καὶ δὲν ἔχετε. Read more »

Aπο το βιβλίο Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου
«ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ», εκδοση Β΄, 2008, σελ.83

Ένα είναι γεγονός αναμφισβήτητο, ότι έρχεται ο αντίχριστος. Και εδώ μας δίνει ο απόστολος Παύλος τα γνωρίσματα του, για να τον καταλάβουμε.

ΟΙ ΔΥΟ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΙ

Από την διδασκαλία του αγίου Κοσμά «Ο αντίχριστος είναι· ο ένας ο Πάπας και ο έτερος είναι αυτός όπου είναι εις το κεφάλι μας, χωρίς να είπω το όνομά του, το καταλαβαίνετε, μα είναι λυπηρό να σας το είπω, διότι αυτοί οι αντίχριστοι είναι εις την απώλεια, καθώς το έχουν. Ημείς εγκράτεια, αυτοί απώλεια, ημείς νηστεία αυτοί πολυφαγία· ημείς δικαιοσύνη, αυτοί αδικωσύνη.

ΤΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ

Όμως η Αγία Γραφή μας λέγει να το ειπώ: Σήμερον αύριον καρτερούμεν πείνες, δίψες, πανούκλες λοιμικές· θανατικά μεγάλα, να μη προφθάσουν οι ζωντανοί να θάψουν τους νεκρούς. Σήμερον αύριον καρτερούμεν σεισμούς, πολέμους και ακαταστασίες. Και θέλουν πέσει όλα τα βουνά κάτω και όλος ο κόσμος να αποθάνει.
Ημέρες του αντιχρίστου

Θα έρθουν χρόνια φοβερά και απαίσια και θα παρουσιαστεί ο αντίχριστος. Ο Θεός να μας φυλάει για να μη ζήσουμε στις ημέρες του αντίχριστου. Αν και εγώ πιστεύω, ότι θα έρθει στις μέρες μας. Από ώρα σε ώρα έρχεται. Έξω από τις πόρτες μας είναι ο αντίχριστος, και δεν το καταλάβαμε. Ο Θεός να μας φυλάει, να μας δίνει υπομονή, διότι έρχεται. Αυτά που ακούμε, αυτά που βλέπουμε, αυτά που αισθανόμεθα, το μαρτυρούν. Να είμαστε έτοιμοι. Διότι θα είναι πάνοπλος ο αντίχριστος. Και θα κάνει πράγματα, τα οποία θα εντυπωσιάζουν και θα προξενούν κατάπληξη στον κόσμο και θα κλονίζουν την πίστη. Όπως συμβαίνει ήδη σήμερα. Πηγαίνετε στα χωριά να δείτε. Εγώ γυρίζω, πάω στα χωριά. Κι ακούω, ότι και τσοπαναραίοι ακόμα, και γεωργοί και οι πάντες σου λένε· Θεός, τι Θεός; Θεός είναι σήμερα η επιστήμη… Φανταστείτε τότε τι θα γίνει, όταν παρουσιαστεί κι ο αντίχριστος στον κόσμο, τι κατάπληξη θα τους κάνει.
Μπορεί επί των ημερών μας ο αντίχριστος να πάρει τους ανθρώπους και να τους πάει στο φεγγάρι. Μπορεί ακόμη να κάνει άλλα καταπληκτικά και φοβερά πράγματα· εκείνο που λέει «Και σημεία απ’ του ουρανού μεγάλα έσται» (Λουκ. 21,11). Εγώ θεωρώ «σημεία απ’ ουρανού» τις ακτίνες του θανάτου. «Σημεία εν… σελήνη», λέει. Αποκλείεται, ν᾽ ανεβούν επάνω στη σελήνη, να κάνουν σταθμό και από εκεί να πυροβολούν τη Γη; Και άλλα φοβερά σημεία θα κάνει. Αυτός θα είναι ο αντίχριστος. Read more »

ΤΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΣΕΩΣ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ

Aπο το βιβλίο Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου
«ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ», εκδοση Β΄, 2008, σελ.81

(Τα παρακάτω λόγια ελέχθηκαν στον Κύκλο Αγίας Γραφής ἀνδρῶν στη Φλώρινα, ἀπὸ τὸ Μητροπολίτη Φλωρίνης π. Αυγουστίνο, στην Β΄ Θεσσαλονικής κεφ. 2, το 1976)

ΑΠΟΣΤΑΣΙΑ

Ένα σημείο θα είναι η αποστασία. Ο απόστολος Παύλος λέγει «εάν μη έλθει η αποστασία πρώτον» (Β΄ Θεσ. 2,3).
Τι λέγεται αποστασία; Αποστασία είναι να φύγει ο άνθρωπος από το Θεό, που είναι το κέντρο της ζωής. Αποστασία και επανάσταση κατά του Θεού είναι, όταν δεν θέλει ο άνθρωπος να ακούει για το Θεό και δεν θέλει να συμμορφώνεται με το άγιο θέλημα του.

Όταν γίνει η αποστασία, λέει εδώ ο απόστολος, τότε θα έλθει ο αντίχριστος, «ο άνθρωπος της αμαρτίας, ο υιός της απώλειας, ο αντικείμενος…». Ποιος είναι αυτός ο αντίχριστος; Είναι μεγάλο το ζήτημα. Υπάρχουν αντίχριστοι πολλοί και μικροί, και υπάρχει ο αντίχριστος ο ένας και μεγάλος. Αντίχριστος είναι αυτός που πάει κόντρα με το Χριστό. Αυτός ο ένας, ο κατ’ εξοχήν αντίχριστος, θα έχει τεραστία δύναμη.

Νομίζω, ότι τώρα αρχίζουμε κάπως να καταλαβαίνουμε τα περί αντίχριστου. Οι προηγούμενες γενεές δεν μπορούσαν να τον καταλάβουν. Το Ευαγγέλιο είναι αιώνιο. Το θέμα αυτό του αντίχριστου ήταν σκοτεινό. Τώρα αρχίζουμε να τον βλέπουμε πως θα είναι. Θα έχει τέτοια δύναμη στα χέρια του, που θα λες, Αυτός είναι Θεός, τι άλλο περιμένουμε; Θα καταργήσει όλες τις θρησκείες. Θα γκρεμίσει τα πάντα και θα πει· Εγώ είμαι ο Θεός· τι κάθεστε κι ακούτε τους παπάδες και δεσποτάδες σας; Δε βλέπετε εγώ τι κάνω;… Και πράγματι στην εποχή του αντίχριστου θα δοκιμαστεί η πίστη μας. Θα σβήσει τρόπον τινά η ιδέα του Θεού. Γι’ αυτό τώρα ακούμε στην Ευρώπη να φωνάζουν· Δεν υπάρχει Θεός, πέθανε ο Θεός· Θεός, σου λέει, είναι η επιστήμη!…

Τώρα τελευταία ακούστηκε κάτι, που αναστάτωσε την Ευρώπη. Σ’ ένα εργοστάσιο της Αμερικής σατανικά μυαλά προσπαθούν να κατασκευάσουν ένα νέο όπλο, που μπροστά του δεν θα είναι τίποτα όλα τα σημερινά όπλα. Τι όπλο θα είναι αυτό; Ακτίνες θανάτου, θανατηφόρος ακτινοβολία. Θεέ μου Θεέ μου, δεν θα υπάρχει χειρότερο όπλο! Ότι έκανε ο Θεός για το καλό του ανθρώπου, ο αντίχριστος θα το κάνει για το κακό του…

Θα κυριαρχήσει ο αντίχριστος, ο αντίπαλος του Χριστού, στη γη. Αλλά προσέξτε τι λέει παρακάτω, θα έρθει σύντομα το τέλος του αντίχριστου. Πυρίκαυστος θα γίνει και θα καταστραφεί. Τώρα βρισκόμαστε στην περίοδο της αποστασίας.

ΠΕΡΙ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ

Του συνεργάτου μας Κ.Θ.

«Μνημονευτέον μάλλον τού Θεού καί Προσευχητέον Αυτώ,  ή αναπνευστέον»
(Γρηγόριος ό Θεολόγος)

Εισαγωγικά τινα: Άν δέν αγαπούμε τόν Θεό καί τόν άνθρωπο, καλύτερα νά μήν τολμούμε νά προσευχώμεθα. «Ή βασιλεία τού Θεού ούκ έρχεται μετά παρατηρήσεως»(Λουκ.17,20) – εδώ, εκεί, παραπέρα, μέ κάμερες βιντεοληψίας, θορυβωδώς, μέ εντυπωσιασμούς, φρού φρού, γυρλάντες, περικοκλάδες, μπλά μπλά, μπάντες, τυμπανοκρουσίες, επαίνους, εξάρσεις, επιδείξεις, αυτοπροβολές, αλληλοφιλοφρονήσεις, δευτερολογίες, ανταλλαγές δώρων, σιμωνιακές αναρριχήσεις, ανθρώπινες αξιολογήσεις, ανάξιες προωθήσεις, κουφότητες, ριχότητες, υψαυχενότητες καί αλαζονικές επάρσεις – , αλλά «εντός ημών εστι» (Λουκ. 17, 20-21), καί, «έν τοίς ταμιείοις» (Ματθ. 6,6), «έν τώ κρυπτώ», «έν τή λεπτή αύρα αυξάνει»(Γ΄ Βασ. 19,12 :Ιώβ.4,16: Ψαλ.106,29: Ίεζ. 8,2), καί «έν τή ταπεινώσει καί πτωχεία τού πνεύματος»(Ματθ. 5,3) διατηρείται. Καί κάποια λεπτομέρεια, πού μάς διαφεύγει τελείως. ΄Η βασιλεία τού Θεού, εγγίζουσα «ούκ ερίσει ουδέ κραυγάσει» μέν (Ματθ. 12,19), αλλά …κατ’ αντιδιαστολήν «είκή»(=αναιτίως) δέν θά οργισθής κατά τού πλησίον(Παροιμ.28,25: Ματθ.5,22: Ρωμ.13,4: Γαλ.3,4: Κολ.2,18). ΄Αν υπάρξη αποχρών λόγος, τότε καί «ουαί» (Ματθ. 23,14-29 : Λουκ. 11,42-52), καί «μίσος» (Μαλαχ. 2,13) τέλειον (Ψαλμός 138,22) μάλιστα, καί μάχαιρα(Ματθ.10,34: Δευτ.20,13:, καί πύρ (Λουκ. 12,49)… καί «διχάσαι»(Ματθ.10,34)!! ΄Οχι μόνον έν τή Παλαιά Διαθήκη, αλλά καί έν τή Καινή ώς διά χωρίων τής Βίβλου έν τοίς προσημειουμένοις στηρίζω-διαβεβαιώ τόν λόγον. Αυθαιρέτως ό Προφήτης Ήλίας κατέκαυσε διά πυρός έξ ουρανού τούς δύο Πεντηκοντάρχους (51+51=102)(Δ΄Βας.1,9-12), καί κατέσφαξεν «διά μαχαίρας εντολή Θεού»(Γ΄Βας.18,40) τούς 400 «Ιερείς(προφήτας) τών ΄Αλσών»(Γ΄Βασιλ.18,19) καί άλλους 450 «Ιερείς τού Βάαλ»(αυτόθι) στό ΄Ορος Κάρμηλος, ήτοι σύνολον φονευθέντων 952(;!!) καί ανήκει είς τάς τάξεις τών κορυφαίων Άγίων τής ΄Εκκλησίας μας;! ΄Αν δέν τό έκανε, τί επίχειρα θά είχε ό ίδιος; Τί λέγει ό λόγος τού Θεού στόν 105ον Ψαλμό, στίχοι 34 έως 43: «επειδή εφείσθης(τούς λυπήθηκες) καί πάντρεψες τά αγόρια καί τίς θυγατέρες τού Ίσραήλ μέ τά αντίστοιχα (τέκνα) τών ειδωλολατρών… τά επίχειρα σέ σένα Ήλία, καί σέ καθένα!». Σήμερον; Ναί, καί σήμερον!

Δέν είναι παραμύθια αυτά στό Λόγο τού Θεού! «Ώρισε τάς οροθεσίας (σύνορα) τών εθνών, κατοικείν επί πάν τό πρόσωπον τής γής» (Πράξ.17,26). «Μή μέταιρε όρια(σύνορα) αιώνια προγόνων σου» (Παροιμ.22,28). «Πολεμήσης έως θανάτου … καί Κύριος συμπολεμήση σοι» (Σοφ.Σειρ.4,28). «Ωσεί πετροβόλου θυμού πλήρεις ριφήσονται χάλαζαι=συμπολεμώντας θά ρίχνει χαλάζι σάν μεγάλες πέτρες κατά τού εχθρού»(Σοφ. Σολ.5,22: Ίεζεκ.13,11-13). Μάς «παραμυθιάζουν» οί αγωνισταί τού 1940 στήν Πίνδο; Τά «ευχαριστήρια στήν Υπέρμαχο Στρατηγό» (Άκολ. Άκαθίστου ΄Υμνου) νά παύσουν έν τή Έκκλησία τών Όρθοδόξων; Κι’ αυτό ίσως τό δούμε μέ τίς «Παπο-Λυκοφιλίες». «Οί άρχοντες ούχ είκή (ματαίως-χωρίς λόγο-αναιτίως) φέρουσι τήν μάχαιραν»(Ρωμ.13,4). Ό Κύριος, ανακόλουθος ευρίσκεται, μή στρέψας καί τήν άλλην σιαγόνα, στόν αχάριστο, θεραπευθέντα υπ’ Αυτού, δούλο; (Ίωάν. 18,23). Μήπως μελετάμε τόν Λόγο τού Θεού ανάποδα καί έξω απ’ τά εξώφυλλα, καί πρέπει νά συμφωνήσουμε μέ τούς ψευδομάρτυρες τού Ίεχωβά, νά μή παίρνουμε όπλο καί νά μή στρατευώμεθα, άλλά «διά τής πλαγίας καί παρακαμπτηρίου οδού» νά γραφώμαστε στά Μοναχολόγια τών Ίερών Μονών, καί έν πολλή όσιότητι(!) «ανοσιουργούντες» συστρατευόμενοι μετά τών Μοναχικών Τάξεων ώς δήθεν «Ζηλωταί τού Χριστού», άς στέργωμεν νά σκοτώνωνται διά τήν «αφρατοσύνη» καί «Κοινοβιακή αβροδιαιτητότητά» μας (Ευχή επτά παίδων καί είς μή υπνούντα) … τά κορόϊδα!!! Γιατί νά κάνουν πολέμους; «Σφάξεμε, ΄Αγάμ, ν΄ αγιάσω»! Ή «Πνευματική κεφαλή», Read more »

Τελευταιο οπλο του διαβολου

Τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου

Ὁ Χριστόφορος ὁ Καλύβας, ἕνας ἐπιστήθιος φίλος μου, σπουδαία φυσιογνωμία, ἱστορικὴ φυσιογνωμία, μοῦ ἔλεγε πρὸ ἐτῶν ποὺ συζητούσαμε·

«Ρὲ Αὐγουστῖνε, δὲν κατάλαβες τί θὰ γίνῃ; Ὁ σατανᾶς μεταχειρίστηκε ὅλα τὰ μέσα γιὰ νὰ διαλύσῃ τὴν Ἐκκλησία. Θὰ μεταχειριστῇ εἰς τοὺς ἐσχάτους καιροὺς καὶ ἕνα τελευταῖο ὅπλο· θὰ ντύσῃ παπᾶδες καὶ δεσποτάδες πρόσωπα τῆς ἐξουσίας του, θὰ τοὺς φορέσῃ ἐγκόλπια καὶ θὰ τοὺς δώσῃ πατερίτσες. Καὶ διὰ μέσου αὐτῶν τῶν ἀρχιερέων θὰ διαλύσῃ τὴν Ἐκκλησία». Ὁ σατανᾶς θὰ ἐμφανισθῇ μὲ ῥάσα, μὲ ἄμφια, μὲ πατερίτσες καὶ μπαστοῦνες!

ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΜΗΤΡΑ ΚΑΙ ΠΑΤΕΡΙΤΣΑ

ΠΡΟΣΚΥΝΑΝΕ & TON ΔΙΑΒΟΛΟ ΤΗΣ ΜΑΣΟΝΙΑΣ!!!

 
  Mητροπολιτης Φλωρίνης π. Αὐγουστίνος Καντιωτης Αθηνα 3.5.1964

«Δυστυχώς και μέσα στην Εκκλησία μπήκε η μασονία. Διαβάστε παλαιότερες «ΣΠΙΘΕΣ» και θα το δείτε. Εγώ κατήγγειλα επίσημα με στοιχεία ότι και επίσκοποι και μητροπολίται και πατριάρχαι είναι μασόνοι… Για να γίνεις δεσπότης ή πρέπει να περάσεις από τα σκαλοπάτια της μασονίας ή άμα δεν περάσεις, -γιατί δεν είναι όλοι οι δεσποτάδες μασόνοι-, όμως είναι γεγονός ότι υπάρχουν τέτοιοι ύποπτοι στην Εκκλησία. Δεν ανακοινώνουν τα ονόματά τους όσο ζουν, άμα πεθάνουν τότε τους φανερώνουν. Εμείς όμως τους ξέρουμε και τους παρακολουθούμε.
Για να γίνεις δεσπότης σήμερα ή πρέπει να κάνεις τούμπα μέσα στην στοά των μασόνων και να προσκυνήσεις τον διάβολο· Τι διαβολο-δεσπότης θα γίνεις; Ή θα επιτρέψει η μασονία να γίνεις εάν δεν την πολεμάς και έχεις ευγένεια απέναντί της. Γι’ αυτό βλέπεις όλοι αυτοί που είναι υποψήφιοι δεσποτάδες σιωπούν, κανείς τους δεν μιλά, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων. Ξέρουν πολύ καλά ότι θα τους φάει το φίδι.
Μωρέ χίλιες φορές διάκονος, χίλιες φορές καλόγερος και να φωνάζω μέρα νύκτα ότι είστε σατανάδες, παρά να με δώστε μήτρες και μπαστούνες. Και αν με κάνετε δεσπότη, τί θα γίνει; Σας τα χαρίζω όλα βρε διαβόλοι.
Ο Δουλγέρης που ήταν ένας φωστήρας, ένας ήλιος, -δεν υπήρχε πιο μορφωμένος και πιο ικανός και πιο δυνατός και δραστήριος ιεροκήρυκας-, και όμως δεν έγινε επίσκοπος. Εψηφίστηκε κάτω στην Κύπρο επίσκοπος. Μαζευτήκαν όλοι οι μασόνοι και είπαν· Ο Δουλγέρης επίσκοπος; Μας έφαγε. Αν γίνει αυτός δεσπότης θα μας σβήσει. Είπαν όχι οι μασόνοι και δεν τον έκαναν επίσκοπο· πέθανε ιερομόναχος… Υπό διωγμό. Και μέσα στην Εκκλησία η μασονία…»

Νεοι υποψηφιοι δεσποταδες

τρεχουν για να γίνουν ἐπισκοποι στην ψευτο-ορθοδοξη εκκλησια της Οὐκρανίας

Στιγμες ντροπης για την Εκκλησια της Ελλαδος – ο εκπτωτος Επιφανιος προσκυνα τον σχισματικο

https://katanixi.gr/2019/05/26/%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%B3%CE%BC%CE%AD%CF%82-%CE%BD%CF%84%CF%81%CE%BF%CF%80%CE%AE%CF%82-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B5%CE%BA%CE%BA%CE%BB%CE%B7%CF%83%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B5/

Ο σχισματικος Επιφανιος χειροτονησε «επισκοπο» τον εκπτωτο Ελληνα κληρικο και τον συμβουλευσε να κηρυττει τον λογο της αληθειας!

https://katanixi.gr/2019/05/26/%CE%BF-%CF%83%CF%87%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82-%CE%B5%CF%80%CE%B9%CF%86%CE%AC%CE%BD%CE%B9%CE%BF%CF%82-%CF%87%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%BF%CF%84%CF%8C%CE%BD%CE%B7%CF%83%CE%B5/

Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΚΓ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου

Τῶν μεγαλομαρτύρων Εἰρήνης καὶ Ἐφραὶμ, (29.5)
Ὁμιλία τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

Νεομαρτυρες

TΟΝ μῆνα Μάιο, ἀγαπητοί μου, εἶνε ἡ θλιβερὰ ἐπέτειος τῆς ἁλώσεως τῆς Κωνσταντινουπόλεως. Ἀπὸ τὶς 29 Μαΐου 1453 ἄρχισε ἡ μακρὰ περίοδος τῆς τουρκοκρατίας, ποὺ ἐκράτησε μέχρι τὸ 1821 καὶ τὸ 1912. Μέσα στὸ διάστημα τῶν αἰώνων αὐτῶν πολλοὶ Χριστιανοὶ μαρτύρησαν. Εἶνε οἱ ἅγιοι νεομάρτυρες τῆς Ἐκκλησίας. Ἂς ποῦμε σήμερα λίγα λόγια γι᾿ αὐτούς, γιὰ τοὺς ὁποίους κ᾿ ἐμεῖς κτίσαμε ναὸ σὲ ὕψωμα τοῦ Ἀμυνταίου.

* * *

   Ὑπάρχουν οἱ παλαιοὶ μάρτυρες, τῶν πρώτων αἰώνων· ἀλλὰ κοντὰ σ᾿ ἐκείνους προσετέθησαν καὶ αὐτοί, οἱ μάρτυρες τῶν νεωτέρων χρόνων καὶ μάλιστα τῆς τουρκοκρατίας. Θὰ ἔπρεπε στὶς 29 Μαΐου νὰ χτυποῦν νεκρικὰ οἱ καμπάνες, νὰ μᾶς ὑπενθυμίζουν τὴ μεγάλη συμφορὰ τοῦ γένους, τὴν ἅλωσι τῆς Κωνσταντινουπόλεως, ποὺ ἔγινε τὸ 1453. Δυστυχῶς λησμονήσαμε τὸ παρελθόν μας, γίναμε γραικύλοι. Μπῆκαν τότε μέσ᾿ στὴν Πόλι οἱ βάρβαροι, οἱ ὀρδὲς τοῦ Μωάμεθ, καὶ κατέβασαν ἀπὸ τὸν τροῦλλο τῆς Ἁγίας Σοφίας τὸν τίμιο σταυρό. Ἀπὸ τότε ἄρχισε τὸ μαρτύριο τῆς φυλῆς. Σύνθημα τῶν Τούρκων ἦταν ―καὶ μέχρι σήμερα εἶνε― «θάνατος στοὺς γκιαούρηδες». Τότε ὄχι ἕνας καὶ δύο, ἀλλὰ πλήθη μαρτύρησαν· γέροντες καὶ παιδιά, νέοι καὶ νέες, ἄντρες καὶ γυναῖκες, ἔγγαμοι καὶ ἄγαμοι, κληρικοὶ καὶ μοναχοί, ἐσφάγησαν ὡς ἀρνία ἀπὸ τὴν μάχαιρα τοῦ Μωάμεθ. Αὐτοὶ εἶνε οἱ νεομάρτυρες.
Ἀναφέρω ἕναν μόνο ἀπὸ αὐτούς, γιὰ νὰ λάβουμε μιὰ ἰδέα τί ψευτοχριστιανοὶ εμεθα ἐμεῖς μπροστὰ σ᾿ ἐκείνους. Εἶνε ὁ μοναχὸς Δημήτριος ὁ ἐκ Σαμαρίνης τῆς Πίνδου, ποὺ μαρτύρησε τὸ 1808 καὶ ἑορτάζει στὶς 17 Αὐγούστου. Ὁ νεομάρτυς αὐτὸς ἦταν μαθητὴς τοῦ ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ. Ἁπλοϊκὸς βοσκὸς ἦταν, ἀγράμματος, ἀλλὰ μέσα του εἶχε τὸν οὐρανὸ καὶ προσευχόταν συνεχῶς· ἐνῷ μερικοὶ εἶνε ἐγγράμματοι, ἀλλὰ μέσα τους ἔχουν τὴν κόλασι. Τὸν συνέλαβε ὁ Ἀλῆ πασᾶς μετὰ ἀπὸ συκοφαντία, τὸν φυλάκισε καὶ τὸν βασάνισε. Στὸ στῆθος του εἶχε μιὰ εἰκόνα τῆς Παναγίας. ―Βγάλε τὴν εἰκόνα, ἄπιστε γκιαούρη, τοῦ λένε, καὶ πάτησέ την. ―Τὴν Παναγία νὰ πατήσω; ὄχι. ―Πάτησέ την. ―Δὲν τὴν πατῶ… Κ᾿ ἐπειδὴ δὲν πατοῦσε τὴν εἰκόνα τῆς Παναγίας, ὁ Ἀλῆ πασᾶς διέταξε σειρὰ φρικτῶν βασανιστηρίων. Τὸν τρύπησαν μὲ καλάμια, τοῦ ἔσφιξαν τὸ κρανίο, τὸν κρέμασαν ἀνάποδα πάνω ἀπὸ ἀναμμένη φωτιά (ἕνας Τοῦρκος βλέποντας αὐτὰ πίστεψε στὸ Χριστὸ καὶ μαρτύρησε). Τέλος ὁ πασᾶς – πρωτοφανὲς μαρτύριο― διέταξε νὰ τὸν κτίσουν· μόνο τὸ κεφάλι του ἄφησαν ἔξω ἀπὸ τὸν τοῖχο! Δέκα μέρες διήρκεσε τὸ μαρτύριό του καὶ ἔλεγε· «Μνήσθητί μου, Κύριε, ὅταν ἔλθῃς ἐν τῇ βασιλείᾳ σου» (Λουκ. 23,42). Παναγία μου Δέσποινα Θεοτόκε… Ἔτσι σφράγισε τὴ ζωή του ἕνας ἀπὸ τοὺς πολλοὺς νεομάρτυρας τῆς τουρκοκρατίας.
Σᾶς ἀνέφερα ἕνα παράδειγμα. Θὰ μποροῦσα ν᾿ ἀναφέρω δύο, τρία, τέσσερα, πέντε, δέκα, ἑκατὸ παραδείγματα. Ἕνα ἀπὸ τὰ πολλὰ εἶνε καὶ ὁ διδάσκαλος τοῦ ἁγίου Δημητρίου, ὁ ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός, ποὺ παρακαλοῦσε· «Χριστέ μου, ὅπως ἐσὺ ἔχυσες τὸ αἷμα σου γιὰ μένα, ἀξίωσέ με νὰ χύσω κ᾿ ἐγὼ τὸ αἷμα μου γιὰ σένα». Καὶ τὸν ἀξίωσε ὁ Θεὸς νὰ περάσῃ ἀπὸ τὸ μαρτύριο, τὸ βάπτισμα τοῦ αἵματος, καὶ ἔκλεισε τὴν ἁγία του ζωὴ μὲ τὰ λόγια «Διήλθομεν διὰ πυρὸς καὶ ὕδατος, καὶ ἐξήγαγες ἡμᾶς εἰς ἀναψυχήν» (Ψαλμ. 65,12). Read more »

ΜΗ ΒΛΕΠΕΙΣ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΤΟΥΣ ΠΟΝΗΡΟΥΣ ΠΟΥ ΑΝΕΒΑΙΝΕΙ ΤΑ ΑΞΙΩΜΑΤΑ

Προτιμοτερο να εισαι πτωχος με το Χριστο, παρα πλουσιος με τον διαβολο.

Του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Α’υγουστίνου Καντιώτου

Τὸ τέλος τῶν πονηρῶν εἶνε ἄθλιο. Εἶνε τέλος Ἰούδα, εἶνε τέλος Κάϊν, εἶνε τέλος ὅλων τῶν προδοτῶν καὶ ὅλων τῶν κακοποιῶν στοιχείων. Ὄχι, ἀδελφοί! καὶ ἂν ἀκόμα ὁ διάβολος, μᾶς στρώσῃ τὴν γῆν μὲ χρυσάφι, καὶ νὰ μᾶς δώσῃ ὁλόκληρη τὴ γῆ, ὄχι ποτέ, ποτέ ἐμεῖς νὰ μὴ συνθηκολογήσουμε μὲ τὸν διάβολο. Νὰ μείνουμε σταθεροί, ἀκλόνητοι. «Στῶμεν καλῶς». Ἐσύ, κοπέλλα μου, μὴ βλέπεις τὴν ξετσίπωτη γυναῖκα. Κ᾿ ἐσύ, νέε μου, μὴ βλέπεις τὸν ἀλήτη ὁ ὁποῖος προοδεύει. Κ᾿ ἐσὺ ὁ ἄλλος, ὁ ἐργατικός, μὴ βλέπεις τὸν ἄλλο ὁ ὁποῖος ἀνέβη στὰ ἀξιώματα. Ὄχι, παιδί μου· προτιμότερο νὰ εἶσαι στρατιώτης, δεκανέας τίμιος, παρὰ στρατηγὸς ἄτιμος· προτιμότερο εἶνε νὰ εἶσαι νεωκόρος εὐσεβὴς παρὰ πατριάρχης ἄτιμος. Προτιμότερο εἶνε νὰ εἶσαι φτωχαδάκι, παρὰ πλούσιος μπουζουὰς ἀτιμάζων τὰ πάντα, προτιμότερο νὰ εἶσαι πτωχιά, παρὰ μία κυρία μετὰ τῶν μεγάλων καὶ ὑψηλῶν. Προτιμότερο εἶνε νὰ εἶσαι πτωχὸς μὲ τὸ Χριστό, παρὰ πλούσιος μὲ τὸν διάβολο. Προτιμότερο εἶνε νὰ ζήσῃς μὲ εὐσέβεια μέσα στὸν κόσμον αὐτόν καὶ νὰ εἶσαι τίμιος καὶ εἰλικρινής καὶ νὰ ἔχῃς τὸ μέτωπό σου καθαρό, παρὰ νὰ εἶσαι δόλιος καὶ ὑποκριτής. Διότι οἱ «πονηρευόμενοι ἐξολοθρευθήσονται» (ἔ.ἀ.), «πονηροὶ δὲ καὶ γόητες ἄνθρωποι προκόψουσι ἐπὶ τὸν χεῖρον, πλανῶντες καὶ πλανώμενοι» (Β΄ Τιμ. 3,13).

ΞΕΦΤΙΛΑ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ

Γυναίκα ιερέας δίνει χώρο «εκκλησίας σε μουσουλμάνους για το Ραμαζάνι και καλύπτει σταυρούς και εικόνες του Ιησού για να μην προσβληθούν

ην στιγμή που παγκοσμίως Χριστιανοί διώκονται ανηλεώς χωρίς να ιδρώνει το αυτί των ισχυρών, το παραμικρό που θα ενοχλήσει τους μουσουλμάνους προκαλεί σάλο, ενώ η προπαγάνδα υπερ του Ισλαμ καλά κρατεί! Στην Αγγλία μια Εκκλησία προσφέρεται να «καλύψει» εικόνες του Ιησού και να παραχωρήσει χώρο της, ώστε οι μουσουλμάνοι να μπορούν να προσευχηθούν κατά τη διάρκεια του Ραμαζανιού.

Μουσουλμάνοι από ένα κοντινό τζαμί προσκλήθηκαν να χρησιμοποιήσουν μια πτέρυγα της εκκλησίας ως τόπο προσευχής…

ΣΥΝΕΧΕΙΑ: https://www.pentapostagma.gr/2019/05/%ce%b

Αυτη ηταν παρελαση περηφανειας!

Χιλιαδες Ορθοδοξοι Μολδαβοι στους δρομους κοντρα στην ανηθικοτητα και την παρακμη

ΔΕΙΤΕ ΒΙΝΤΕΟ ΕΔΩ: https://www.youtube.com/watch?v=oYEcA00Ll-c

Χιλιάδες ορθόδοξοι πιστοί της Μολδαβίας ξεχύθηκαν τους δρόμους της πρωτεύουσας στις 18 Μαΐου, σε πορεία προς υποστήριξη των παραδοσιακών οικογενειακών αξιών. Read more »

Λυσσαξαν οι αθεοι καθηγηται

και φανερα σκανδαλιζουν τους μικρους μαθητας του Γυμνασιου

Ἀθεος καθηγητής τοῦ Γυμνασίου τῆς Κοζανης στον χαιρετισμό ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ μαθητριῶν τῆς Α´ Γυμνασίου, ἀπήντησε· «Ψευδῶς ἀνέστη». Ὁ ἐν λόγω καθηγητής δεν συμμετέχει στὴν πρωϊνη προσευχή του σχολείου. Τέτοιους καθηγητὰς θέλουν στα Ἑλληνικὰ σχολεῖα μας;

ΔΗΜΟΣΙΑ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΥΓΚΛΗΣΗΣ ΤΟΥ Δ.Σ. ΤΗΣ ΕΛΜΕ ΕΟΡΔΑΙΑΣ

ΘΕΜΑ: ΔΙΩΞΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΛΟΓΩ ΘΕΜΑΤΙΚΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ 2016-2019

ΠΡΟΣ Πρόεδρο του Δ.Σ. της Ε.Λ.Μ.Ε Εορδαίας

Παρακαλώ να με δεχτείτε σε ακρόαση για να εκθέσω ενώπιόν σας προβλήματα που προέκυψαν εντός της Σχολικής Μονάδας που υπηρετώ. Λόγω του ότι την Τετάρτη 29 του αυτού μηνός με καλούν σε προκαταρκτική έρευνα και οι κατηγορίες απέχουν απο την αληθεια.
Από τη συνάντηση αυτή προσδοκώ στο μέλλον να προκύψει η υπεύθυνη «απάντηση» του συνδικαλιστικού κινήματος Εορδαίας σε όλους εκείνους που αντιπαλεύουν με ποικίλους τρόπους α) το δικαίωμα της ελευθερίας έκφρασης των εκπαιδευτικών, β) τα επαγγελματικά τους δικαιώματα αλλά και γ) το συνταγματικό δικαίωμα των Ελλήνων γονέων και κατ’ ουσίαν των ελληνοπαίδων να διδαχτούν ελεύθερα την ορθόδοξη Πίστη τους, την πίστη των Αγίων Πατέρων και μαζί την εθνική τους ταυτότητα, αυτή των Ελλήνων. Εννοείται και κάθε άλλη «ιδέα» περί σεβασμού στην ετερότητα.
Είναι ώρα να αναλάβουμε όλοι μαζί, είτε Ορθόδοξοι Έλληνες είτε Αλλοδαποί είτε Άθεοι την ευθύνη που μας αναλογεί, μια ευθύνη που με φρικτό «όρκο» ή δήλωση «τιμής και συνείδησης» αναλάβαμε την ημέρα της ορκωμοσίας μας.
Χρέος και ευθύνη όλων μας, είναι να φυλάξουμε τη μεγάλη και σωστική Οικουμενική πίστη, την «ΠΙΣΤΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ» και μόνο αυτήν να διδάξουμε σε όλους εντός της ΣΧΟΛΙΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ και εκτός αυτής, δηλαδή ΕΝΤΟΣ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ.
Δημήτριος Β. Εμμανουήλ
Πτολεμαΐδα 26 Μαΐου 2019
Υ.Γ: Αυτή η «ΔΗΜΟΣΙΑ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ» αποτελεί και μία πρόκληση σε όλες εκείνες τις συνδικαλιστικές παρατάξεις που προ ολίγων ημερών ζήτησαν την ψήφο των συναδέλφων και είχαν το θάρρος να θίξουν πέρα των οικονομικών προβλημάτων του κλάδου μας και αυτό της «Θεματικής Εβδομάδας 2019».
Είναι ώρα να αναλάβουμε την ευθύνη που μας αναλογεί

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΠΡΟΣ ΓΟΝΕΙΣ ΚΑΙ ΚΗΔΕΜΟΝΕΣ 3ου ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑΣ

Αγαπητοί,
Απευθύνω έκκληση προς τους γονείς και κηδεμόνας του 3ου Γυμνασίου να παραβρεθούν στη συνεδρίαση του Συλλόγου την Δευτέρα 27 Μαΐου 2019 και ώρα 6:30 μ.μ. που θα γίνει στην αίθουσα πολλαπλών χρήσεων της Σχολικής μας Μονάδας. Είναι ώρα να αναλάβουμε μαζί την ευθύνη που μας αναλογεί!
Δημήτριος Β. Εμμανουήλ
Πτολεμαΐδα 25/5/19
Υ.Γ: Περισσότερες πληροφορίες στον Πρόεδρο του Συλλόγου κ. Νικόλαο Κιβρακίδη (κιν. 6974992906)

Διαβαστε το ἀρθρο αὐτό

Επειδή το θέμα είναι όχι απλά σοβαρό, αλλά άπτεται της ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ της χώρας και της υγείας και ασφάλειας των Ελλήνων και ειδικά των παιδιών, να δημοσιευθεί παρακαλώ μαζί με τις φωτογραφίες όπως τις περιέχει το “word” που σας στέλνω. Ήδη έχω μιλήσει με άτομα της Εθνικής ασφάλειας και περιμένουν την δημοσίευση προκειμένου να πιέσουν για τις απαραίτητες ενέργειες. Δυστυχώς ακόμα και μέσα στις υπηρεσίες Εθνικής ασφάλειας, τον έλεγχο τον έχουν ανθέλληνες. Το δημοσίευμα όμως αυτό, θέλουν δεν θέλουν θα τους αναγκάσει να κινητοποιηθούν. Είμαι βέβαιος ότι οι Έλληνες πατριώτες αντιλαμβάνεστε την σοβαρότητα της δημοσίευσης. Σας ευχαριστώ.

ΟΙ ΧΑΜΗΛΕΣ ΣΥΧΝΟΤΗΤΕΣ (Ε.L.F.)

ΩΣ ΟΠΛΑ ΥΠΟΤΑΓΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΙ ΣΧΕΣΗ ΕΧΟΥΝ ΤΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΑ ΤΟ 2o ΛΥΚΕΙΟ ΚΑΙ ΤΟ 3ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΚΟΡΩΠΙΟΥ στο ΚΙΤΣΙ

Γράφει ο Ιωάννης Λαμπρόπουλος

Ελληνίδες και Έλληνες Χριστός Ανέστη. Read more »

Οι κατεχοντες και «το κατεχον»

Ἀπο το βιβλίο τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου
«ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ», ἐκδοση Γ ἐπηυξημένη, 2015, σελ. 113

Τώρα, ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας, λέει ὁ ἀπόστολος Παῦλος, δὲν θὰ ἔρθῃ ὁ ἀντίχριστος. «Νῦν τὸ κατέχον οἴδατε». Τί ἐννοεῖ ὅταν λέγει «τὸ κατέχον»; Ἐννοεῖ τὴν ἐξουσία, ἡ ὁποία δὲν ἦταν χριστιανική.
Τὴν ἐποχὴ ποὺ ὁ ἀπόστολος Παῦλος ἐκήρυττε τὸ λόγο τοῦ Θεοῦ, μιὰ αὐτοκρατορία κυριαρχοῦσε πέρα ὡς πέρα στὴν οἰκουμένη, ἡ Ῥωμαϊκή. Καὶ πάνω στὸ θρόνο ἦταν ἕνα τέρας. Ἕνας ἀπὸ τοὺς πιὸ σκληροὺς τυράννους, ὁ Νέρων, ποὺ ἔμοιαζε μὲ ἀντίχριστο. Γι᾿ αὐτὸ τὸν ὠνόμαζαν οἱ Χριστιανοὶ ἀντίχριστο. Ἀλλὰ ἐκεῖνος ἦταν μικρὸς ἀντίχριστος. Τὸ τί ἔκανε εἰς βάρος τῶν Χριστιανῶν, γιὰ νὰ τοὺς ἐξοντώσῃ, ὅλοι θὰ τὰ ξέρετε ἀπὸ τὸ σχολεῖο.
Ἔβαλε φωτιά, γιὰ νὰ δῇ πῶς καίγεται ἡ Ῥώμη. Καὶ ἐνῷ λαμπάδιαζε ὁ τόπος, αὐτὸς ἀπολάμβανε. Ὅταν ξεσηκώθηκε ὁ κόσμος ἐναντίον του, εἶπε ὅτι δὲν φταίει αὐτὸς καὶ ὅτι τὴ φωτιὰ τὴν ἔβαλαν οἱ Χριστιανοί. Ἔπιαναν τότε τοὺς Χριστιανούς, τοὺς ἔβαζαν μέσα σὲ τομάρια, τοὺς ἔδεναν, τοὺς ἄλειφαν μὲ εὔφλεκτες ὗλες καὶ τοὺς ἔκαιγαν τὴ νύχτα σὰν λαμπάδες.
Ἐκτὸς ἀπὸ αὐτὰ ὁ Νέρων ἦταν καὶ πολὺ ἀνήθικος, ἦταν διεφθαρμένος. Ἐτόλμησε νὰ παρουσιαστῇ καὶ νὰ τελέσῃ τοὺς γάμους του δημοσίᾳ, ὄχι μὲ γυναῖκα ἀλλὰ μὲ ἕνα νέο (καὶ σήμερα σιγὰ – σιγὰ ἐκεῖ πᾶμε…). Καὶ χειροκροτήθηκε ἀπὸ τὸν κόσμο. Κι ὅταν ἦρθε ἐδῶ στὴν Ἑλλάδα, οἱ διεφθαρμένοι Ἕλληνες τὸν ὑποδέχθηκαν στὸν Ἰσθμὸ τῆς Κορίνθου καὶ τοῦ προσέφεραν 150 στεφάνια χρυσᾶ.
Τὸ ἴδιο δὲν γίνεται πάντοτε; Ὅποιος εἶνε «τὸ κατέχον», ὅποιος εἶνε ἐξουσία, χειροκροτεῖται. Ὅταν ὅμως πέσῃ, ὤ τότε!… Ἔτσι εἶνε ὁ ὄχλος καὶ ὁ λαὸς αὐτός. Σ᾿ ἀνεβάζει σ᾿ ἀνεβάζει συνεχῶς, καὶ μετὰ σοῦ δίνει μιὰ σπρωξιά, σὲ πετάει κάτω, καὶ δὲ᾿ σοῦ δίνει πλέον καμμία σημασία.
Ψέμα εἶνε αὐτὸ ποὺ λέει ὁ κόσμος, μακάριοι οἱ κατέχοντες. Καὶ οἱ Τοῦρκοι τώρα κατέχουν τὴν Κύπρο, ἀλλὰ δὲν ξέρουμε τί γίνεται παραπίσω.
Δέστε τί λέει ἐδῶ· «Καὶ νῦν τὸ κατέχον…». Τὸ «νῦν»· δηλαδὴ τώρα, αὐτὴ τὴ στιγμὴ τὸ κατέχεις. Αὔριο θὰ τὸ κατέχῃς; μεθαύριο θὰ τὸ κατέχῃς; Ἔχεις τώρα στὴν τσέπη σου 500.000 δραχμές· θὰ τὶς ἔχῃς αὔριο; Δὲν ξέρω τί μπορεῖ νὰ γίνῃ καὶ νὰ τὶς χάσῃς. Μπορεῖ νὰ γίνῃ ἕνα παγκόσμιο κρὰχ καὶ νὰ μὴν ἔχουν καμμιὰ ἀπολύτως ἀξία· οὔτε γιὰ πέντε χαλίκια νὰ μὴν ἀξίζουν.
Μὴ λοιπὸν καυχᾶσαι γιὰ «τὸ κατέχον», γιὰ τὸ σήμερα.

Η ειρηνη του κοσμου κρεμεται απο μια κλωστη

Ἀπο το βιβλίο τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου
«ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ», ἐκδοση Γ ἐπηυξημένη, 2015, σελ. 46

Κόσμε, γλέντα, διασκέδαζε, ὀργίαζε, μοίχευε, μάζευε… Ἐπάνω ἀπὸ τὰ κεφάλια μας κρέμεται ἡ σπάθη τοῦ Δαμοκλέους. Ἀπὸ μία κλωστὴ κρέμεται ἡ εἰρήνη· καὶ ἐᾲν αὐτὴ κοπῇ, οὐαί τῷ κόσμῳ.

Παναγία Τριάς, ἐλέησον τὸν κόσμον σου. Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησον ἡμᾶς.
Ζοῦμε σὲ μιὰ ἐποχὴ ἁμαρτωλή, σὲ μιὰ ἐποχὴ τραγική, σὲ μιὰ ἐποχὴ ἀποστασίας ἀπὸ τὸν Θεό· ζοῦμε σὲ μιὰ ἐποχὴ μεγάλης διαφθορᾶς καὶ ἀπιστίας. Ποτέ μὰ ποτέ ἡ ἀνθρωπότητος δὲν ἐβλασφήμησε καὶ δὲν ἐγκλημάτησε ὅπως στὶς ἡμέρες μας. Ποτέ δὲν ἐψεύθησαν μικροὶ καὶ μεγάλοι ὅπως ψεύδονται χυδαίως σήμερα. Ποτέ ἡ ἀνθρωπότης δὲν ἐξέκλινε ἐκ τῆς τροχιᾶς τῆς ἠθικῆς ὅπως ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας. Οἱ ἡμέρες μας εἶνε ὅπως προφήτευσε ὁ Χριστός. Διαβάστε τὸ Εὐαγγέλιο, γιὰ νὰ δῆτε τί λέει· τὸ τέλος τοῦ κόσμου θὰ εἶνε «ὥσπερ αἱ ἡμέραι τοῦ Νῶε».
Θεέ μου Θεέ μου, ὁποία ἐκπλήρωσις τῆς προφητείας!

Γινεται διχασμος

Γίνεται διχασμός. «Σημεῖον ἀντιλεγόμενον» εἶνε ὁ Χριστός (Λουκ. 2,34). Δὲν γνωρίζομε τί συντελεῖται μέσα εἰς τὰ σπίτια τῶν ἀνθρώπων. Ὑπάρχει τὸ πνεῦμα τὸ πονηρόν. Ὁ Χριστὸς καὶ ὁ καῖσαρ παλεύουν μέσ᾿ στὸν αἰῶνα μας. Γι᾿ αὐτὸ εἶνε ἀνάγκη, ἐσεῖς ὅλες νὰ μιμηθῆτε τὰ παραδείγματα τῶν ἁγίων. Ἐπιλέξατε ἑκουσίως καὶ ὄχι ἀκουσίως τὸ δρόμο αὐτό· διότι ἂν χρησιμοποιούσαμε ἄλλα μέσα καὶ τρόπους, θὰ ἔπρεπε νὰ εἶστε 500, 600, 700 κ.λπ., ἐνῷ τώρα εἶστε μόνο 70, καὶ αὐτὲς πάλι ε­ἴσαστε ὅπως ὁ Πέτρος· ἔχετε μὲν τὴν διάθεσι, ἀλλὰ δὲν γνωρίζομε τὴν ἀδυναμίαν τὴν ὁποίαν ἔχομε καὶ ἡ ὁποία ὑπάρχει μέσα εἰς τὰ στήθη μας.
Eἶθε λοιπὸν ἡ «Φαβιόλα», τὴν ὁποίαν συνιστῶ νὰ τὴ διαβάσετε, νὰ γίνῃ ὑπόδειγμά σας, νὰ προσπαθήσετε νὰ τὴ ζήσετε.
Nὰ ἀναστήσουμε ὅλα τὰ ἡρωϊκὰ ἐκεῖνα πρότυπα τῶν μαρτύρων, διὰ νὰ ποῦμε κ᾿ ἐμεῖς, ὅτι ὁ Χριστὸς δὲν ἔζησε μόνο τὴν ἐποχὴ τῆς Φαβιόλας καὶ τῶν ἄλλων μαρτύρων, ἀλλὰ ὅτι ζῇ καὶ βασιλεύει εἰς τοὺς αἰῶνας· ἀμήν.

Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΛΒ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 1885

Ειμαστε Χριστιανοι;

«Ἐγένετο …χρηματίσαι τε πρῶτον ἐν Ἀντιοχείᾳ τοὺς μαθητὰς Χριστιανούς» (Πράξ. 11,26)

Θαυμάζει, ἀγαπητοί μου, κανεὶς πολλὰ πρά­γματα. Πῶς π.χ. ἀπὸ ἕνα μικρὸ σπόρο βγαί­νει ἕνα λουλούδι ἢ ἕνα μεγάλο δέντρο. Ἀλλὰ πο­λὺ περισσότερο πρέπει νὰ θαυμάσουμε πῶς ἀπὸ τὸ λόγο, τὰ λόγια ποὺ εἶπε ὁ Κύριος καὶ οἱ ἀπόστολοι, λόγια ἁπλᾶ, φύτρωσε ἕνα οὐ­ράνιο δέντρο, ἡ πίστις μας, ἡ ἁγία μας θρησκεία.
Μιὰ εἰκόνα ζωντανὴ τῆς δυνάμεως τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ καὶ τῆς ταχείας ἐξαπλώσεως τοῦ εὐαγγελίου, μᾶς παρουσι­άζει σήμερα, Κυρια­κὴ τῆς Σαμαρείτιδος, ὁ ἀ­πόστολος. Τί μᾶς λέει;
Πόσοι ἦταν οἱ ἀπόστολοι; 12. Ἔμειναν 12; Ὄχι. Αὐτοὶ οἱ 12 ἔγιναν 70, οἱ 70 ἔγιναν 120, οἱ 120 ἔγιναν 3.000, οἱ 3.000 ἔγιναν 5.000, καὶ συνεχῶς αὐξάνονταν. Ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ δὲν περιωρίστηκε στὰ ὅρια τῆς Παλαιστίνης· οἱ ἀπόστολοι ἀλλὰ καὶ ἄλλοι ποὺ πίστευαν στὸ Χριστὸ ξεκίνησαν ἀπὸ τὰ Ἰεροσό­λυμα καὶ διέδιδαν τὸ κήρυγμα στὶς γειτονικὲς χῶρες· ἄλ­λοι πῆγαν στὴν Κύπρο, ἄλλοι στὴ Φοινίκη, καὶ ἄλ­λοι ἔφτασαν στὴν Ἀντιόχεια ποὺ τότε ἦταν ἡ δεύτερη ἢ τρίτη πόλι τῆς οἰ­κουμένης (ὑπάρχει καὶ σή­μερα ἐκεῖ τὸ ὀρθό­δο­ξο πα­τριαρχεῖο Ἀν­τιοχείας). Ἐκεῖ κήρυξε πρῶτος ὁ Βαρ­νάβας· καὶ ταπεινὸς ὅ­πως ἦταν, ὅταν εἶδε ὅτι τὸ κήρυ­γμα ἔχει ἀ­νάγ­κη κι ἀ­πὸ ἄλλους ἐργάτες, πῆγε στὴν Ταρσό, βρῆ­κε τὸν ἀπόστολο Παῦλο, τὸν ἔ­φερε στὴν Ἀν­τιόχεια καὶ ἐν συνεχείᾳ κήρυτταν καὶ οἱ δύο μαζί. Ἕνα χρόνο ἐργάστηκαν. Καὶ ἐ­κεῖ συνέβη ἕνα σημαντικὸ γεγο­νός. Μέχρι τότε ὅ­σοι πίστευαν στὸ Χριστὸ λέγονταν «μαθηταὶ» – «μαθήτριαι» ἢ «οἱ τῆς ὁδοῦ» ἢ περιφρο­νητι­κὰ «Γαλιλαῖοι» – «Ναζωραῖ­­οι»· μὰ τώρα ποὺ οἱ πι­στοὶ αὐξήθηκαν, πῆραν γιὰ πρώτη φορὰ νέο ὄ­νομα, τιμητικὸ καὶ σχετικὸ μὲ «τὸ ὑ­πὲρ πᾶν ὄ­νο­­μα» (Φιλ. 2,9)· ὠνομάστηκαν «Χριστιανοί» (Πράξ. 11,26).

* * *

Θὰ ἤθελα, ἀγαπητοί μου, νὰ σταθοῦμε ἐδῶ καὶ νὰ ἐξετάσουμε τί σημαίνει Χριστιανός. Σκεφτήκαμε ποτὲ τί σημαίνει τὸ ὄνομά μας; Read more »