Όταν οι δεσποταδες φορανε … κουστουμια, οταν «θυμιατιζουν» τον Παπα,
ερχεται η οργη του Θεου..

http://opaidagogos.blogspot.gr/2016/04/blog-post_38.html

ΤΙ ΔΟΥΛΕΙΑ ΕΧΕΙ Η ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΣΤΗΝ ΑΦΙΣΣΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΟ;

Κοσμίδης Λευτέρης
Αγαπητοί κύριοι και κυρίες του διοικητικού συμβουλίου του Φιλεκπαιδευτικού Συλλόγου Φλωρίνης «Ο Αριστοτέλης»,
Χαίρετε πάντοτε εν Κυρίω.
Κατόπιν σχετικής ειδοποίησης, από τους διαχειριστές του Ορθόδοξου ιεραποστολικού αντιαιρετικού Ιστολογίου Κατάνυξις, πληροφορήθηκα πως η επιλογή σας να βραβεύσετε τον Διευθυντή της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης κ.κ. Ελπιδοφόρο έχει προκαλέσει την έντονες αντιδράσεις.Η συγκυρία
Οι αντιδράσεις θα πρέπει να εξεταστούν σε σχέση με το περιβάλλον και τη χρονική συγκυρία που επιλέχθηκε να γίνει η συγκεκριμένη βράβευση.
Ίσως να γνωρίζετε ήδη πως στην Πανορθόδοξη Σύνοδο του Ιουνίου στην Ορθόδοξη Ακαδημία Κρήτης, έχει πλέον καταστεί σαφές από έγκριτους αρχιερείς, ακαδημαϊκούς και θεολόγους κληρικούς μοναχούς και λαϊκούς, πως θα επιχειρηθεί η νομιμοποίηση και επισημοποίηση της παναιρέσεως του οικουμενισμού στην Ορθοδοξία.
(Διαβᾶστε τη συνεχεια)

http://katanixis.blogspot.gr/2016/04/blog-post_17.html

«ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ» ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

ΘΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΕΓΚΥΚΛΙΟ ΤΟΥ…ΠΑΠΑ!!!

http://yiorgosthalassis.blogspot.com/2016/04/blog-post_784.html#more

Ὁ Μητροπολίτης Φλωρίνης π. Αὐγουστῖνος Καντιώτης γιὰ τοὺς κακοὺς ἐπισκόπους, ἔλεγε· Τί μπορεῖ νὰ περιμένει κανεὶς ἀπὸ ἐπισκόπους ποὺ ἔκαναν τούμπα στὴν μασονική στοά γιὰ νὰ πάρουν μίτρες καὶ πατερίτσες!

ΣHMANTIKΑ & ΦΛΕΓΟΝΤΑ ΕΘΝΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΣΕ ΕΞΕΛΙΞΗ

Ἡ Παράταξη «ΚΟΙΝΩΝΙΑ» παρακολουθεῖ μὲ πολλὴ προσοχὴ τὶς τελευταῖες ἐξελίξεις, ποὺ διαδραματίζονται στὴν Πατρίδα μας καὶ ἀπειλοῦν ἄμεσα τὴν ταυτότητά της ὡς Ὀρθόδοξο Κράτος, ἀλλὰ καὶ τὴν Ἐθνικὴ Κυριαρχία ἐπὶ τῶν ἐδαφῶν της.
Ἡ ἀπαράδεκτη ἐνέργεια τοῦ Προέδρου τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας νὰ προσκαλέσει ἐγγράφως τὸν πάπα τῆς Ρώμης Φραγκίσκο στὴν Ἑλλάδα, προκειμένου νὰ “παρηγορήσει” τοὺς πρόσφυγες καὶ νὰ τραβήξει τὰ φῶτα τῆς δημοσιότητος, ἀποδεικνύει περίτρανα πῶς οἱ σύγχρονοι Ἕλληνες(;) πολιτικοὶ ἔχουν παντελῆ ἄγνοια τῆς Ἱστορίας. (Πατῆστε τὸν τίτλο καὶ κατεβάστε τὸ ἄρθρο σὲ pdf)

«ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΣΠΙΘΑ» 1952 (3 AΠΟΣΠΑΣΜΑ)
Του Μητροπολίτη Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου

ΑΣ ΠΑΥΣΟΥΝ OI ΠΟΙΜΕΝΕΣ ΤΑ ΦΛΟΥ-ΦΛΟΥ ΤΗΣ ΦΛΟΓΕΡΑΣ, ΤΩΡΑ ΚΑΙΡΟΣ ΤΗΣ ΣΦΕΝΔΟΝΗΣ

Ο ΠΑΡΑΫΣ ΝΑ ΓΙΝΗ ΜΑΧΗΤΗΣ (Ἰωήλ 4, 11)

«…Ἀδελφοὶ καὶ πατέρες! Θεολόγοι καὶ Ἱεροκήρυκες πρὸς καιρὸν ἀφήσατε τᾶς φλογέρας σας καὶ λάβετε τὰς σφενδόνας. Κηρύξατε ἐλεγκτικῶς. Ἀλλὰ ἡμεῖς – θὰ εἴπητε – δὲν εἴμεθα Χρυσόστομοι, Βασίλειοι, Γρηγόριοι, Φώτιοι καὶ Θεόδ. Στουδίται. Εἴμεθα ἀδύνατοι, τὸ δὲ κακὸν εἶνε σήμερον ἐπιτελικῶς ὠργανωμένο καὶ θὰ μᾶς ἐπιτεθῆ καὶ θὰ μᾶς ἐκμηδενίση. Ταῦτα λέγετε σεῖς οἰ θεολόγοι καθηγηταὶ καὶ ἱεροκήρυκες; Ἀλλὰ δὲν ἀνεγνώσατε ποτὲ, ὅτι κανεὶς ἄλλος εἰς τὴν ἐποχήν του δὲν ἧτο ἰσχυρότερος ἀπὸ τὸν Γολιάθ; Γίγας ἧτο. Βουνὸ ἀπὸ σάρκας καὶ νεῦρα. Σιδηρόφρακτος. Φρούριον ἀπόρθητον. Οὐδεὶς ἐτόλμα νὰ τὸν πλησιάση. Καὶ ὅμως ἔπεσεν. Ἔπεσε μὲ σφενδόνην καὶ μὲ ἕνα λίθον ἐκ τῶν πέντε λίθων ποὺ ἔσκυψε καὶ ἔλαβεν ἐκ τοῦ χειμάρρου ὁ ποιμενόπαις Δαβίδ. (Βασιλ. Α΄ κεφ. 17-40-4ο). Καὶ τὴν σφενδόνην αὐτὴν καὶ τοὺς 5 λίθους ὡς σύμβολον ἀφῆκεν εἰς τοὺς ἀγωνιστὰς τῶν πνευματικῶν ἀγώνων ὀ Δαβίδ. Ἀντὶ τῶν 5 λίθων ὑπάρχουν οἱ πέντε λόγοι, οἱ λόγοι τοὺς ὁποίους ἐπεθύμει νὰ λέγη εἰς τοὺς χριστιανοὺς ὁ Παῦλος ὁ Ἀπόστολος. (Α΄ Κορινθ. 14, 19). Καὶ ἡρμήνευσεν θαυμασίως ἕνας Νικηφ. Θεοτόκης. Τοὺς ἐχρησιμοποιήσαμεν; Ἐὰν ἐχρησιμοποιεῖτο ἡ ἀπλῆ, ἡ οὐσιώδης, ἡ ἐλεγκτικὴ διδασκαλία τῶν ἀληθινῶν κηρύκων τοῦ Εὐαγγελίου, οἱ σύγχρονοι Γολιὰθ τῆς κοινωνικῆς ἀδικίας καὶ ἁρπαγῆς, οἱ αἱμοδιψεῖς λύκοι, οἱ ὠρυόμενοι λέοντες θὰ ἐνικῶντο κατὰ κράτος καὶ ὁ λαὸς θʼ ἀνέπνεε τὸν ζείδωρον ἀέρα τῆς ἐν Χριστῶ ἐλευθερίας. Διότι δὲν ὑπάρχει κακὸν ὁσονδήποτε ὡργανωμένον καὶ ἐὰν εἶνε, τὸ ὁποῖον νὰ μὴ νικᾶ ἡ πίστις, ἡ ὁποία ἐκσφενδονίζει εἰς τὴν θάλασσαν τὰ ὄρη κατὰ τὸ ἀψευδὲς ρῆμα τοῦ Κυρίου.

Χριστιανοί μου. Εἰς τὴν ἐποχήν μας σφενδόναι τοῦ Δαβὶδ ζητοῦνται ποὺ ἡ κάθε μία θὰ ἔχη καὶ πέντε λίθους. Εἰς τὴν Ἐκκλησίαν μας ὑπάρχουν φλογέραι. Ἀφθονία φλογερῶν. Ἐποικοδομητικῶν κηρυγμάτων. Σφενδόναι ἐλλείπουν. Ἐλλείπουν κηρύγματα Φλαμιάτου, Παπουλάκου, Μακράκη ποὺ νὰ κτυποῦν ὄχι εις τὰ πόδια ἀλλὰ εἰς τὸ κεφάλι τὴν ἁμαρτίαν. Ἐλλείπουν κηρύγματα, τῶν ὁποίων οἱ κήρυκες θὰ ἔχουν ἐν ἑαυτοῖς τὴν ἀπόφασιν τοῦ θανάτου, ἕτοιμοι νὰ πέσουν ὑπὲρ τῆς ἰδέας τοῦ κηρύγματος, μάρτυρες ἕνεκεν ἀληθείας καὶ δικαιοσύνης. Ἐλλείπουν κηρύγματα ποὺ θὰ ἐξασκήσουν τὸν ἔλεγχον εἰς ὅλας τὰς ἐκφάνσεις τῆς κοινωνικῆς καὶ ἐκκλησιαστικῆς ζωῆς τοῦ τόπου μας. Read more »

«ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΣΠΙΘΑ» φ. 239, Ἰούλιος 1961 (ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ)
Του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου

ΠΟΙΑ ΤΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΥΣΙΑΣ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΜΟ;

Εἶνε λυπηρὸν ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ὁ ὁποῖος ἀγαποῦσε τὸν ἐκκλησιασμόν, σήμερον ὅλο καὶ περισσότερον ἀπομακρύνεται ἐκ τῆς Ἐκκλησίας. Ἀλλʼ ἀκόμη λυπηρότερον εἶνε, ὅτι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς τὰς σκοπιὰς διὰ νὰ παρακολουθοῦν ὅλας ἐν γένει τὰς κινήσεις τοῦ λαοῦ δὲν φαίνονται νὰ ἀνησυχοῦν. Διατὶ νʼ ἀνησυχοῦν οἱ ἄνθρωποι; Αὐτοὶ κατὰ διάφορον τρόπον βλέπουν τὴν κατάστασιν. Μισθὸν λαμβάνουν. Τυχηρὰ εἰσρέουν εἰς τὰ θυλάκιά των. Βαπτίσεις καὶ γάμοι τελοῦνται, ἄνθρωποι κηδεύονται, μνημόσυνα καὶ ἁγιασμοὶ γίνονται. Ὁ καταρράκτης τῶν τυχερῶν τῶν μεγάλων καὶ πλλουσίων ἐνοριῶν καὶ ἐπισκοπῶν ποὺ κατέχουν οἱ ἀξιωματοῦχοι τῆς Ἐκκλησίας ῤέει συνεχῶς. Ἐφʼ ὅσον αἱ ὑλικαὶ ἀπολαυαὶ εἶνε ἐξησφαλισμένοι, τὶ τοὺς ἐνδιαφέρει ἐὰν ἐκκλησιάζωνται ἤ ὄχι οἱ χριστιανοί. Ἐκκλησιαζόμενοι καὶ μὴ ὁπωσδήποτε θὰ «ἀρμεχθοῦν».
Ὑπὸ τοιοῦτον καθεστὼς ἀδιαφορίας τὶ καλὸν νὰ ἀναμένη τις; Τὸ ποσοστὸν τῶν μὴ ἐκκλησιαζομένων ἐν Ἑλλάδι θὰ αὐξάνη συνεχῶς καὶ θὰ ἔλθη ἡ ὤρα, καθʼ ἥν οἱ κώδωνες τῶν ναῶν θὰ κτυποῦν καὶ κανεὶς δὲν θὰ προσέρχεται εἰς τοὺς ναούς.
Τὸ θέμα τοῦ ἐκκλησιασμοῦ θὰ ἔπρεπε νʼ ἀπασχολήση σοβαρῶς τὴν Ἱεραρχίαν μας. Αὕτη εἰς σειρὰν συνεδριάσεων θὰ ἔπρεπε νὰ ἐξετάση ποῖα εἶνε τὰ αἴτια, πῶς δηλαδὴ ἕνας λαός, ὁ θρησκευτικώτερος λαὸς τοῦ κόσμου, ἕνας λαὸς ποὺ ἄλλοτε ἐθεώρει συμφορὰν τὸ νὰ μὴ ἐκκλησιασθῆ τὴν Κυριακὴν καὶ προετίμα τὸ μαρτύριον ἤ τὸν ἀποκλεισμὸν ἐκ τῆς Ἐκκλησίας, πῶς ὁ λαὸς αὐτὸς σήμερον στρέφει τὰ νῶτα πρὸς τὴν Ἐκκλησίαν καὶ ἀδιαφορεῖ; Εἰς ἑτερόδοξον Ἐκκλησίαν, εἰς τὴν ὁποίαν ποσοστὸν τῶν μὴ ἐκκλησιαζομένων δὲν εἶνε τόσον σοβαρόν, ὅσον παρʼ ἡμῖν, εἴδομεν ὅτι τὸ θέμα ἐξετάζεται προσεκτικῶς καὶ καταρτίζεται πρόγραμμα δράσεως πρὸς ἐπαναφορὰν τῶν ἀνθρώπων εἰς τὴν Ἐκκλησίαν. Read more »

ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΦΙΛΟΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ

Τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου (1979 ἀπόσπ. ὁμιλίας)

«…Ποῦ καταντήσαμε! Ποιοί φταῖνε [για τὴν κατάντια τῶν παιδιῶν καὶ τῶν νέων]; Φταίει ἡ μάνα, ὁ πατέρας, ὁ δάσκαλος, ὁ παπᾶς, ὁ δε­σπότης, φταῖμε ὅλοι οἱ μεγαλύτεροι, ποὺ δὲ δίνουμε καλὰ παραδείγματα στὰ παιδιά μας. Φταίει προπαντὸς τὸ κράτος, γιατὶ μποροῦσε πολλὰ νὰ κάνῃ, ὅπως γίνεται ἀλλοῦ. Ἐδῶ; Ἕ­να μασονικὸ – ἄθεο κράτος ἔχει ἀφήσει τὰ παι­διὰ νὰ διαφθαροῦν καὶ νὰ καταστραφοῦν. Στὰ ἑκατὸ παιδιὰ ζήτημα ἂν παρουσιαστῇ ἕνα ποὺ νὰ μένῃ ἔξω ἀπὸ τὴν ἐπήρεια τῶν δαιμονίων.

Ὁ μόνος, ἀδελφοί μου, ποὺ ἀγαπάει εἰλικρι­νὰ τὸ παι­δί, ὁ ἀληθινὸς φίλος του, εἶνε ὁ Χριστός. Ἐκεῖνος τὸ πῆρε στὴν ἀγκαλιά του καὶ τὸ εὐλόγησε. Ἐκεῖνος εἶπε ὅτι ὅποιος σκανδα­λίσῃ ἕνα μικρὸ παιδί, εἶνε προτιμότερο νὰ δέσῃ στὸ λαιμό του ἕνα λιθάρι καὶ νὰ πάῃ νὰ φουντάρῃ – νὰ πνιγῇ στὴ θάλασσα (βλ. Ματθ. 18,6). Ἔδωσε μεγάλη σημασία στὸ παιδί.
Χαιρόμεθα ὅταν βλέπουμε παιδιά. Εὐχό­μεθα ὁ Θεὸς νὰ προστατεύῃ τὴ νεολαία μας μὲ ἀγγέλους καὶ ἀρχαγγέλους. Καὶ παρακαλοῦ­με, νὰ φωτίσῃ τοὺς κρατοῦντας νὰ λάβουν αὐ­στηρὰ μέτρα γιὰ τὸ παιδὶ καὶ τὴν παιδεία.
Ἔχουμε καλὸ λαό, καλὴ πάστα. Ἀλλ᾽ αὐτοὶ ποὺ μᾶς κυβερνοῦν δυστυχῶς ―τὸ λέω μὲ παρ­ρησία― Θεὸ δὲν ἔχουν! Ψηφίζουν νόμους ποὺ διαλύουν τὴν οἰκογένεια κι ἀφήνουν τὰ παιδιὰ στὸ σκοτάδι. Καὶ ὁ λαός; Φαίνεται νὰ κοι­μᾶ­ται. Ἀλλὰ θά ᾽ρθῃ ὥρα ποὺ θὰ ξυπνήσῃ καὶ θὰ ζητήσῃ κυβερνήτας Χριστιανούς, νὰ πιστεύουν στὸ Εὐαγγέλιο. Τότε καὶ τὰ παιδιὰ θὰ προστα­τευθοῦν καὶ καλύτερες ἡμέρες θὰ δοῦμε.
Δὲν ἀνήκω σὲ κόμματα. Πενήντα χρόνια δου­λεύω στὸ ἔθνος. Δύο πράγματα ἀγαπῶ· τὴν Ἑλ­λάδα, καὶ παραπάνω ἀπ᾽ τὴν Ἑλλάδα τὸ Χριστό. Καὶ θέλω τὴν πατρίδα μου νὰ εἶνε ἄ­στρο φωτεινό, νὰ λάμπῃ, νὰ εἶνε ὑπόδειγμα, καὶ ὄ­χι σκύβαλο καὶ καταπάτημα τῶν ἐθνῶν…»

Δ´. ΚΥΡΙΑΚΗ ΝΗΣΤΕΙΩΝ
Τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

Η ΕΥΘΥΝΗ ΤΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΩΝ

«Ὁ δὲ εἶπε· Παιδιόθεν» (Μᾶρκ. 9,21)

Ἀκούσατε, ἀγαπητοί μου, τὸ ἅγιο καὶ ἱερὸ εὐαγγέλιο. Σήμερα ὁ εὐαγγελιστὴς Μᾶρκος μᾶς διηγεῖται ἕνα θαῦμα· ἕνα ἀπὸ τὰ ἄπειρα θαύματα, ποὺ ἔκανε, κάνει καὶ θὰ κάνῃ μέχρι τῆς συντελείας ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός.
Μᾶς διηγεῖται ὁ εὐαγγελιστὴς πῶς ὁ Κύριος θεράπευσε ἕνα νέο, ποὺ εἶχε προσβληθῆ –Θεὸς φυλάξοι– ἀπὸ δαι­μόνιο· εἶχε δαιμονοπληξία. Ἦ ταν ἀξιοθρήνητος· αὐτιὰ εἶχε ἀλλὰ τ᾿ αὐτιά του τά ᾽ χε φράξει ὁ σατανᾶς καὶ δὲν ἄ κουγε, γλῶσσα εἶ χε ἀλλὰ τὴ γλῶσσα του τὴν εἶχε δέσει ὁ διάβολος καὶ δὲν μποροῦ σε νὰ προφέρῃ λέξι· κι ὅ­ταν τὸν ἔπιανε ἡ κρίσι, ἔπεφτε ἄλλοτε στὴ φωτιὰ κι ἄλλοτε στὸ νερό, ἄφριζε, ἔτριζε τὰ δόντια, σπαρταροῦ σε ὅπως τὸ ψάρι ἔξω ἀπ᾽ τὸ νερό.
Ἀξιολύπητος ὁ νέος, μὰ πιὸ ἀξιολύπητος ὁ πατέρας. Θέλω νὰ προσέξουμε ἕνα μόνο σημεῖο· τὴν ἐρώτησι ποὺ ἀ­πηύθυνε ὁ Κύριος στὸν πατέρα καὶ τὴν ἀπάντησι ποὺ αὐτὸς τοῦ ἔδωσε.

* * *

Ἡ ἐρώτησι τοῦ Χριστοῦ εἶνε· «Πόσος χρόνος ἐστὶν ὡς τοῦτο γέγονεν αὐτῷ;»· ἀπὸ πότε τοῦ συνέβη αὐτὸ τὸ κακό (Μᾶρκ. 9,21). Περίεργη ἡ ἐρώτησι. Ὅλοι ρωτᾶμε γιὰ νὰ μάθουμε κάτι ποὺ δὲν ξέρουμε· ὁ γιατρὸς π.χ. ρωτάει τὸν ἄρρωστο. Ὁ Χριστὸς ὅμως δὲν εἶνε ἕνας κοινὸς θνητός· εἶνε Θεὸς καὶ ὡς Θεὸς τὰ γνωρίζει ὅλα. Συνεπῶς ἡ ἐρώτησις αὐτὴ φαίνεται περιττή. Γνώριζε ἀκριβῶς τὴν ὥρα καὶ τὴ στιγμὴ ποὺ τὸ πονηρὸ πνεῦμα βρῆκε ἀνοιχτὴ τὴ θύρα καὶ φώλιασε μέσα στὸ νέο. Κι ἀφοῦ τὸ γνώριζε, γιατί νὰ ρωτήσῃ πότε συνέβη ἡ ἀσθένεια;
Ὁ Χριστὸς ἔκανε τὴν ἐρώτησι αὐτὴ σκοπίμως, γιὰ νὰ κάνῃ τὸν πατέρα νὰ δώσῃ τὴν ἀπάντησι ποὺ ἔδωσε. Ὁ πατέρας εἶπε «Παιδιόθεν» (ἔνθ᾽ ἀνωτ.), ὅτι δηλαδὴ τὸ κακὸ τὸ ἔπαθε ὅταν ἦταν παιδί. Καὶ τί ἤθελε ὁ Χριστὸς νὰ διδάξῃ μ᾽ αὐτό; ὅτι τὸ παιδί, ἂν ὁ πατέρας τὸ πρόσεχε, δὲν θά ᾽φτανε στὸ θλιβερὸ αὐτὸ σημεῖο.

* * *

Ὅλοι, ἀγαπητοί μου, συνήθως εἴμαστε εὔκολοι στὸ νὰ κατηγοροῦμε τοὺς νέους. Εἶνε γεγονὸς ὅτι οἱ νέοι ἔχουν ἐκτραπῆ ἀπὸ τὸν ἴσιο δρόμο, κι ὁ καθένας σχολιάζει ὅτι ἀγόρια καὶ κορίτσια δὲν στέκουν στὸ ὕψος τους. Ἀλλ᾽ ἀντὶ νὰ πιάνουμε πέτρες καὶ νὰ πετροβολοῦ με τοὺς νέους καὶ τὶς κοπέλλες, πιὸ σωστὸ θὰ ἦταν νὰ χτυπᾶμε οἱ ἴδιοι τὰ κεφάλια μας.
Ὁ Χριστὸς ὑπενθύμισε, ὅτι αἴτιος τῆς τραγῳδίας τοῦ σπιτιοῦ ἐκείνου ἦταν ὁ ἴδιος ὁ πατέρας, ὁ ὁποῖος δὲν ἔλαβε ἐγκαίρως τὰ μέτρα ὥστε τὸ παιδί του νὰ μὴ καταντήσῃ στὴν δαιμονιώδη αὐτὴ κατάστασι. Καὶ σ᾽ ἐμᾶς λοιπὸν σήμερα ὑπενθυμίζει, ὅτι ἔχουμε εὐθύνη μεγάλη γιὰ τὰ παιδιά. Ὅλοι ὅσοι ἔρχονται σὲ ἐπαφὴ μὲ τὰ παιδιὰ κ᾽ ἐπηρεάζουν τὴν ἀγωγὴ τῶν νέων (γονεῖς, ἐκπαιδευτικοί, κληρικοί, ἀξιωματικοί, πολιτικοί, διευθυνταὶ σταθμῶν, ἐκδότες, δημοσιογράφοι, συγγραφεῖς, ἠθοποιοί, τραγουδισταί, ἀθληταὶ κ.λπ.), ὅλοι αὐτοὶ εὐθύνονται σοβαρὰ γιὰ τὸ σημερινὸ κατάντημα. Ἡ νεολαία παρουσιάζει φαινόμενα δαιμονικά, ποὺ οὔτε ἕνας Ντοστογιέφσκυ δὲν θὰ μποροῦσε νὰ περιγράψῃ. Ὄχι ἕνας καὶ δύο ἀλλὰ πλῆθος νέοι συμπεριφέρονται μὲ κακία διαβολική.
Πῶς τὰ παιδιά μας κατήντησαν δαιμονόπληκτα; Δὲν βλέπουν καλὸ παράδειγμα. Στὸ σπίτι οἱ γονεῖς διαρκῶς νὰ διαπληκτίζονται. Ὁ πατέρας χαρτοπαίζει κι ὅ,τι βγάζει τὰ ἐξανεμίζει· φεύγει, γυρίζει ἔξω, ἐπιστρέφει μεσάνυχτα μεθυσμένος, μπαίνει μέσα καὶ βρίζει. Ἡ μάνα τὰ κλείνει μέσα κι αὐτὴ τρέχει σὲ διασκεδάσεις μὲ φίλους καὶ φιλενάδες. Στὸ σχολειὸ δά σκαλοι καὶ δασκάλες, καθηγηταὶ καὶ καθηγήτριες, ἀντὶ γιὰ γνῶσι καὶ ἦθος, μεταδίδουν προσωπικὲς ἀπόψεις καὶ σκανδαλώδεις συμπεριφορές. Στὸ στρατὸ ἀξιωματικοὶ καὶ ὑπαξιωματικοὶ βλαστημοῦν τὰ θεῖα καὶ καλλιεργοῦν ἀρρωστημένη ἐγωπάθεια καὶ σκληρότητα. Καὶ στὴν κοινωνία, τὸ μεγάλο αὐτὸ σχολεῖο, ἐπικρατεῖ καὶ ἐπιβραβεύεται ὄχι τὸ δίκαιο, ὄχι ἡ ἀξία καὶ ἡ ἀρετή (ἐργατικότης, τιμιότης, εὐφυΐα, ἱκανότης, ἀληθινὰ προσόντα), ἀλλὰ τὸ μέσον, ἡ κολακεία, ἡ ἀπάτη, οἱ ἰσχυροὶ προστάτες, ἡ ἀδικία. Ὅταν λοιπὸν τὸ παιδὶ βλέπῃ καὶ ζῇ τέτοια πράγματα κι ἄλλα ἀκόμη χειρότερα, θὰ εἶνε θαῦμα ἂν μείνῃ ἀνεπηρέαστο. Read more »

4th Sunday of Lent 4-4-1965 Athens
Speech in full, by Fr. Augoustinos Kantiotes,
translated into English by I.M. Agiou Augoustinou Florina

• Introduction: This is an English translation of a prophetic speech, in full, given in Greek by Fr. Augoustinos Kantiotes in Athens 4-4-1965 when he was a priest-preacher (ἱεροκήρυκας). The abridged version of the speech in Greek can be found in the “Kyriaki” pamphlet no. 1940 and the speech can also be heard on the “Foni Voöntos” CD series, in Greek, CD no. 114. Although Fr. Augoustinos was speaking to Greeks and had the Greek nation in mind, it can easily be adapted and applicable to every country. (Note that in Greece army duty is compulsory.) We see in our days that his prophecy has been fulfilled.

The responsibility of raising children
“from childhood” (Mark 9:21)

My beloved Christians, did you hear the Gospel reading? Today, Mark the Evangelist narrates a miracle to us. One of the innumerable miracles that our Lord Jesus Christ did, does and will do until the end of the ages.
The Evangelist narrates how the Lord healed a youth, a youth who had suffered —may God protect us— a terrible illness. He suffered from a demon, he was possessed. The Gospel says that this youth was in a miserable state, because he had ears, but Satan had blocked his ears so he couldn’t hear any conversations. He had a tongue, but the devil had tied it in a knot and he couldn’t utter a word. And when he had one of his crisis’ he fell sometimes into the fire and sometimes into the water, he foamed at the mouth, gnashing his teeth, and writhed like a fish out of water. So therefore this youth was in a miserable state. But his father was even more miserable. And where nobody could heal this youth, Christ healed him.
I am not going to take this Gospel reading word by word to analyze it and present all its rich teachings, my beloved. But if you will allow me, I will give a short homily and I plead with you to pay attention to only one point. What is this point? It is a question that our Lord Jesus Christ directed to the father, and the answer that the father gave Christ. The question is, Christ asks the father: How long has this been going on? When did this start? When did the youth get sick? Read more »

Ἀκάθιστος Ὕμνος
Τοῦ Μητροπολιτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

Ποιος θα εξοφλησῃ το χρεος μας;

«…Καὶ σχίσας τὸ χειρόγραφον, ἀκούει παρὰ πάντων οὕτως· Ἀλληλούϊα» (Ἀκάθ.

ΑΠΟΨΕ, ἀγαπητοί μου, σ᾿ ὅλους τοὺς ναοὺς διαβάζεται ὁλόκληρος ὁ Ἀκάθιστος ὕμνος. Παίρνω ἀφορμὴ ἀπὸ τὸν οἶκο ποὺ ἀρχίζει ἀπὸ τὸ γράμμα Χῖ· «Χάριν δοῦναι θελήσας, ὀφλημάτων ἀρχαίων, ὁ πάντων χρεωλύτης ἀνθρώπων, ἐπεδήμησε δι᾿ ἑαυτοῦ, πρὸς τοὺς ἀποδήμους τῆς αὐτοῦ χάριτος· καὶ σχίσας τὸ χειρόγραφον, ἀκούει παρὰ πάντων οὕτως· Ἀλληλούϊα» (Ἀκάθ. ὕμν. Χ). Τί νοήματα ἔχει αὐτό;

* * *

Ὁ ποιητὴς μᾶς καλεῖ νὰ ἐξοφλήσουμε ἕνα χρέος. Ποιό εἶνε τὸ χρέος αὐτό; Δύο εἰδῶν χρέη ὑπάρχουν, ὑλικὰ καὶ πνευματικὰ-ἠθικά.
Ὑλικὸ χρέος. Συχνὰ οἱ ἄνθρωποι βρίσκονται στὴν ἀνάγκη νὰ δανειστοῦν χρήματα ετε ἀπὸ ἄτομα ετε ἀπὸ ὀργανισμοὺς καὶ τράπεζες. Αὐτὸς ποὺ δανείζεται λέγεται ὀφειλέτης. Καὶ κάθε ὀφειλέτης αἰσθάνεται ντροπὴ ἀπὸ φιλότιμο. Ὅποιος χρωστάει δὲν κοιμᾶται· μέρα – νύχτα ὁ νοῦς του εἶνε πῶς θὰ ἐξοφλήσῃ τὰ γραμμάτια. Κι ὅταν καταφέρνῃ νὰ ἐξοφλήσῃ, ἕνα βάρος φεύγει ἀπὸ πάνω του. Ἂν μάλιστα βρεθῇ κάποιος ἄλλος καὶ ἐξοφλήσῃ τὸ χρέος του, νιώθει γιὰ ᾿κεῖνον εὐγνωμοσύνη.
Ὑπάρχει ὅμως καὶ χρέος πνευματικὸ-ἠθικό. Ἂν τὸ πῶ στὴ γλῶσσα τῆς Γραφῆς, μερικοὶ θὰ γελάσουν· ἀλλ᾿ αὐτὴ ἡ γλῶσσα λέει τὴν ἀλήθεια. Τὸ πνευματικό μας χρέος λοιπὸν ὀνομάζεται ἁμαρτία. Τ᾿ ἁμαρτήματά μας, νά τὸ χρέος.
Τ᾿ ἁμαρτήματά μας, σύμφωνα μὲ τὸν οἶκο αὐτόν, εἶνε ἀρχαῖα καὶ νεώτερα· «Χάριν δοῦναι θελήσας ὀφλημάτων ἀρχαίων», λέει. Ποιό εἶνε τὸ ἀρχαῖο χρέος; Στὴ γλῶσσα τῆς Ἐκκλησίας αὐτὸ λέγεται προπατορικὸ ἁμάρτημα.
―Μὰ στὸν αἰῶνα μας ἐσὺ μιλᾷς γιὰ προπατορικὸ ἁμάρτημα; Ἀστεῖα πράγματα!…
Καθόλου ἀστεῖα. Τὸ προπατορικὸ ἁμάρτημα εἶνε τὸ πρῶτο ποὺ ἐμόλυνε τὴ γῆ. Εἶνε αὐτὸ ποὺ διέπραξαν οἱ προπάτορές μας Ἀδὰμ καὶ Εὔα, μέσα στὸν παράδεισο καὶ σὰν ἀκάθαρτη πηγὴ ῥέει ἔκτοτε διὰ μέσου τῶν αἰώνων καὶ φθάνει ὣς ἐμᾶς. Καθένας μας, μόλις γεννιέται, εἶνε σὰν ἕνας καρπός, ποὺ πέφτει ἀπὸ τὸ δέντρο τῆς ζωῆς κ᾿ ἔχει μέσα του σκουλήκι. Τὰ βρέφη δὲν ἔχουν δικές τους ἁμαρτίες, εἶνε ἀθῷα· ἔχουν ὅμως μέσα τους τὸ σπέρμα τοῦ θανάτου ἐκείνης τῆς πρώτης ἁμαρτίας. Γι᾿ αὐτὸ τὰ βαπτίζουμε· διαφορετικά, δὲν χρειαζόταν. Τὸ λέει αὐτὸ καὶ ὁ Δαυΐδ· «ἐν ἀνομίαις συνελήφθην, καὶ ἐν ἁμαρτίαις ἐκίσσησέ με ἡ μήτηρ μου» (Ψαλμ. 50,7). Μέσα ἀπὸ τὴν κοιλιὰ τῆς μάνας μου, λέει, εἶμαι ζυμωμένος μὲ τὴν ἁμαρτία.
Ἀφοῦ ὅμως αὐτὰ τὰ κοροϊδεύουν, ἀλλάζω γλῶσσα καὶ λέω, ὅτι τὸ προπατορικὸ ἁμάρτημα διαφορετικὰ ὀνομάζεται κληρονομικότης. Κατ᾿ οὐσίαν εἶνε τὸ ἴδιο πρᾶγμα. Τὴν κληρονομικότητα τὴν παραδέχονται καὶ οἱ ψυχολόγοι. Τὸ παιδί, λένε, δὲν εἶνε τάμπουλα ράζα, ἕνα ἄγραφο χαρτί. Φέρει μέσα του καταβολές· μαζὶ μὲ τὸ προπατορικὸ ἁμάρτημα ἔχει ῥοπὲς καὶ κλίσεις τῶν προγόνων του. Καὶ ἐδῶ εἶνε ἡ μεγάλη εὐθύνη τῶν γονέων. Read more »

Δ΄ Στάσις Χαιρετισμῶν
Τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

ΟI EXΘΡΟΙ ΘΑ ΝΙΚΗΘΟΥΝ

«Χαῖρε, δι᾿ ἧς ἐγείρονται τρόπαια· χαῖρε, δι᾿ ἧς ἐχθροὶ καταπίπτουσι»(Ἀκάθ. ὕμν. Ψ 5)

ΧΑΙΡΩ, ἀγαπητοί μου, ποὺ τρέχετε καὶ συγκεντρώνεσθε στὸ ναό. Θὰ σᾶς μιλήσω ἁπλᾶ, σὰν πατέρας μὲ τὰ παιδιά.
Ζοῦμε σὲ χρόνια ἄσχημα. Μερικοὶ λένε, ὅτι πλησιάζει ἡ συντέλεια τοῦ κόσμου. Ἕνα σημάδι ὅτι ἔρχεται ἡ συντέλεια εἶνε, ὅτι στὶς ἡμέρες μας παρουσιάστηκε ἀθεΐα καὶ ἀπιστία μεγάλη. Σὲ πόλεις καὶ χωριὰ ξάπλωσαν οἱ ἰδέες αὐτές. Καὶ λέγονται συχνὰ ἀπὸ στόματα ἀνθρώπων ποὺ θεωροῦνται μορφωμένοι. Στὰ παλιὰ τὰ χρόνια στὴ Μικρὰ Ἀσία, στὸν Πόντο, στὰ ἁγιασμένα μέρη, δὲν ὑπῆρχε ἄπιστος καὶ ἄθεος. Τώρα ἡ ἀθεΐα ἔφτασε παντοῦ.
Ἂν συναντήσετε κάποιον ἄθεο, νὰ τοῦ πῆτε μόνο τὸ ἑξῆς. Ἐὰν μὲ πείσῃς ὅτι τὸ ῥολόϊ ποὺ ἔχεις στὸ χέρι σου φύτρωσε ἔτσι, ὅτι τὸ σπίτι ποὺ κάθεσαι ἔγινε μοναχό του, ὅτι τὸ αὐτοκίνητό σου ἔγινε μόνο του, κι ὅτι οἱ πύραυλοι ποὺ ταξιδεύουν στὸ διάστημα ἔγιναν μόνοι τους, τότε κ᾿ ἐγὼ θὰ πεισθῶ ὅτι τὸ σύμπαν αὐτὸ ἔγινε χωρὶς τὸ Θεό. Τὸ ῥολόϊ κάποιος τὸ φτειάχνει, τὸ σπίτι κάποιος τὸ χτίζει, τὸ αὐτοκίνητο κάποιος τὸ κατασκευάζει, τοὺς πυραύλους κάποιος τοὺς ἐξαπολύει· καὶ αὐτὸ τὸ σύμπαν ποιός τὸ ἔκανε; Μία ἡ ἀπάντησις· Ὁ Θεός.
―Μὰ τί εἶνε ὁ Θεός; Μᾶς τὸ λέει ὁ εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης· «ὁ Θεὸς εἶνε ἀγάπη» (βλ. Α΄ Ἰωάν. 4,8,16), τὸ κυριώτερο γνώρισμά του εἶνε ἀγάπη. Καὶ ἀπόδειξις ὅλα ὅσα ἀπολαμβάνουμε. Ἀλλ᾿ ἐὰν μὲ ρωτήσετε, ποιά εἶνε ἡ πιὸ μεγάλη ἀπόδειξις ὅτι ὁ Θεὸς μᾶς ἀγαπάει, θὰ σᾶς πῶ· ἡ σάρκωσις τοῦ Λόγου. Τὸ ὅτι ὁ Θεὸς λυπήθηκε τὸν ἄνθρωπο, ποὺ εἶχε φύγει μακριά του· καὶ ἐνῷ μποροῦσε νὰ τὸν τιμωρήσῃ μὲ μυρίους τρόπους, ἐν τούτοις ἔστειλε τὸν Υἱό του τὸν μονογενῆ στὸν κόσμο, καὶ ἔλαβε σάρκα ἀπὸ τὴν ὑπεραγία Θεοτόκο, γιὰ νὰ μᾶς σώσῃ. Εἶνε αὐτὸ ποὺ ἑορτάζουμε τὴν ἡμέρα τοῦ Εὐαγγελισμοῦ· τότε ἄρχισε ἡ σωτηρία μας. Τότε ὁ Γαβριήλ, ποὺ ἐστάλη στὴ Ναζαρέτ, εἶπε στὴν Παναγία· «Χαῖρε, κεχαριτωμένη» (Λουκ. 1,28). Read more »

ΜΕ ΠΟΙΟΥΣ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΕΝΩΣΗ Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ

ΜΕ ΤΗΝ ΣΑΠΙΑ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΠΙΚΩΝ!!!

• Σάπια ἡ κοινότητα τῶν προτεσταντων, μὲ τὶς παπαδίνες καὶ τὶς ἐπισκοπινες καὶ τὴν ὁμοφυλοφιλία. Σάπια καὶ τῶν παπικῶν μὲ τὶς παιδαιραστίες καὶ τὰ φρικτα τους σκάνδαλα. Μία ΕΚΚΛΗΣΙΑ λάμπει καὶ εἶναι ἡ παρηγοριὰ τοῦ κόσμου! Εἶναι ἡ ἙΚΚΛΗΣΙΑ τοῦ ΧΡΙΣΤΟΥ, ἡ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ!!! Πολεμεῖται ἀγριως ἀπὸ ἐσωτερικοὺς καὶ ἐξωτερικοὺς ἐχθρους. Οἱ ἐσωτερικοί μπῆκαν στὴν μάντρα τοῦ Χριστοῦ, γιὰ τὶς ἁμαρτίες μας, μὲ τὴν βοήθεια τῶν μασόνων.
• Νὰ γίνουμε ζωντανά μέλη τῆς Ἐκκλησίας καὶ νὰ ἀγωνιστοῦμε, γιὰ νὰ διαφυλάξουμε τὴν πίστη μας. Ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ κλυδωνίζεται ἀλλὰ οὐ καταποντίζεται. Ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ δὲν θὰ χαθῇ, ὁμως οἱ ὀρθόδοξοι χριστιανοί τῆς Ἐλλάδος μπορεῖ νὰ χάσουν τὴν Ὀρθοδοξία. Ὁ Γέροντας ἀγωνιστὴς ιεράρχης τῆς Φλώρινας π. Αὐγουστῖνος Καντιώτης, ἔλεγε: «Ἡ Ἐκκλησία δὲν θὰ χαθεῖ, ἐμεῖς ὅμως μπορεῖ νὰ χάσουμε τὴν ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ, ὅπως τὴν χάσαμε στὴν Μικρά Ἀσία, ποὺ εἶχε 80 Μητροπόλεις καὶ πάρα πολλὰ Μοναστήρια. Αὐτὸ ἰσως νὰ συμβῆ καὶ στὶς μέρες μας, ἀν μείνουμε ἀδιάφοροι στὰ ἐκκλησιαστικὰ θέματα. Νὰ φύγη ἡ Ὀρθοδοξία ἀπὸ τὴν Ἐλλάδα καὶ νὰ ἀνθήση στὴν Μαγαδασκάρη…». Ὅταν ὁ Γέροντας ἔλεγε τὰ παραπάνω λόγια, δὲν ὑπῆρχε ορθόδιξος ἐπίσκοπος στὴν Μαγαδασκάρη. Σήμερα ὑπάρχει καὶ ὅπως ἀκοῦμε εἶναι εὐλαβῆς.

Η εκλεκτη Θεολογος Καθηγητρια Λαμπρινη Ι. Μαστρογιαννη μας διαφωτιζει για την Ιερωσυνη των γυναικων

Του Καθηγητου Δρος Νικολαου Χ. Χαρακακου
Καθηγητου Θεολογιας- φιλολογου
Διδακτορος Θεολογιας και Φιλοσοφιας

Δεν διακρινεται μονον για το διδακτικο εργο της η εκλεκτη Θεολογος Καθηγητρια Λαμπρινη Ι. Μαστρογιαννη. Εξ ισου διαλαμπει και δια την λαμπραν επιδοσιν της στο συγγραφικο εργο. Ετσι καθιστα την Ορθοδοξον Θεολογιαν πνευματικο κτημα μας.
Θα εστιασθουμε σε ενα απο τα βιβλια της. Ειναι »Η Ιερωσυνη των γυναικων», εκδ. Νεκταριος Παναγοπουλος, Αθηναι 1999. Θεμα αρκουντως συζητησιμο και προσφερομενο για παμφθηνη εκμεταλλευση απο τον μηδενιστικο φεμινισμο.
Η Καθηγητρια Μαστρογιαννη διεξερχεται το ζητημα της Ιερωσυνης των γυναικων, που δεν υπαρχει εις την Ορθοδοξον Εκκλησιαν, με διεξοδικα θεολογικα επιχειρηματα, των οποιων η αδιασειστη δομη εδραζεται επι της Αγιας Γραφης και της Ορθοδοξοπατερικης Παραδοσεως.
Επισημαινοντας την θεση της γυναικας στην κοινωνια, υπενθυμιζει οτι Πρωτος και Μονος ο Κυριος ημων Ιησους Χριστος κατωχυρωσε την αξιολογικη οντοτητα της γυναικας. Συγκεκριμενως παρατηρει: »Ο Χριστος ανυψωσε την γυναικα και τον γαμο. Ο Χριστος διδαξε την εξισωση των φυλων» (σελ.7). Επικεντρωνεται, ετσι, σε μια Χριστιανικη Οντολογια του γυναικειου φυλου. Read more »

«O Mητροπολίτης Καλαβρύτων καὶ Αἰγιαλείας Ἀμβρόσιος στὸ ἰστολόγιό του γράφει· Η ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ ΔΕΧΕΤΑΙ ΜΙΑ ΑΚΟΜΑ ΜΑΧΑΙΡΙΑ, ΤΩΡΑ ΟΜΩΣ ΠΙΣΩΠΛΑΤΗ

Ο ΠΑΠΑΣ ΤΩΝ ΡΩΜΑΙΟΚΑΘΟΛΙΚΩΝ

ΚΑΙ Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΣΤΗ ΛΕΣΒΟ!

___________Από πολύ μεγάλη θλίψη πλημμύρισε η ψυχή μας η είδηση, ότι οι Πάπας Ρώμης και Οικουμενικός Πατριάρχης θα πραγματοποιήσουν από κοινού μια ποιμαντική επίσκεψη στη νήσο Λέσβο με σκοπό να εμψυχώσουν τους μετανάστες και τους πρόσφυγες, όσοι ευρίσκονται στη νήσο!

http://mkka.blogspot.gr/2016/04/blog-post_7.html

 2. Διαβαστε σὲ pdf τό ANAKOINΩΘEN τοῦ Μητροπολίτου Πειραιῶς:

AΣTOXH Η AΠOΦAΣH ΤΗΣ ΔΙΑΡΚΟΥΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ. 6-4-2016

3. Και το κρατος του Βατικανου στις «ανθρωπιστικες» φιεστες

…Το εκκοσμικευμένο κράτος της Παγκοσμιοποίησης, το πνευματικό ισοδύναμο του πλανητικού ολοκληρωτισμού.
Φυσικά, δεν θα μπορούσε να λείψει από αυτές τις τελετουργίες το κράτους του Βατικανού και τα «παραρτήματά» του στο κατεστημένο της Ορθόδοξης Εκκλησίας: Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος και ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος!!!
Μια «διαπλοκή» η οποία θέλει να αλώσει («οικουμενιστικά») την Ορθοδοξία και να την ενσωματώσει στο νεοταξικό κράτος του Βατικανού… (Διαβᾶστε τη συνέχεια στὴν παρακάτω ιστοσελίδα)

http://www.triklopodia.gr

3. ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΟΤΙ Η ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΠΑΠΑ

ΘΑ ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΝ ΚΟΙΝΗ ΓΝΩΜΗ, TO MΑΘΑΜΕ

Ο ΑΓΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ ΕΛΕΓΕ ΤΟΝ ΠΑΠΑ ΝΑ ΚΑΤΑΡΑΣΤΕ

ΚΑΙ Η ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΠΑΠΑ ΣΤΗΝ ΛΕΣΒΟ ΕΥΛΟΓΙΕΣ!!!

Καὶ μιὰ ἐρώτηση· Γιατί ἡ πονηρή ἀλεποῦ ὁ Πάπας, ζητᾶ τὴν ἔγκριση τῆς Ἱερᾶς Συνόδου γιὰ νὰ ἔρθη στὴν Ἑλλάδα καὶ δὲν ἀπευθύνεται στὸν πρωθυπουργό τῆς χωρας, γιὰ νὰ ἐπισκεφθῆ τοὺς πρόσφυγες, ποὺ δῆθεν τοὺς συμπονᾶ; Μόνο ἠλίθιοι θὰ τὸν πίστευαν!

1. Ὁ Πάπας ἦρθε στην Ελλάδα τὸ 2001. Σε τί βοήθησε ἡ ἐπίσκεψή του;
   Ο σεβάσμιος Γέροντας π. Αὐγουστῖνος Καντιώτης, μια μέρα πρίν από την επίσκεψη του Πάπα, είπε· «…Ο Πάπας έρχεται στην Ελλάδα για να κάνει προπαγάνδα, εμείς προπαγάνδα δεν θέλουμε, έχουμε την Ορθοδοξία στην οποία και εμένουμε, δεν θέλουμε τέτοια πράγματα»
   2. Πῆγε στὴν Κύπρο, κάναν μεγαλοπρεπή ὑποδοχή, ξόδεψαν τοῦ κόσμου τὰ χρήματα καὶ τί τοὺς προσέφερε;
   3. Πῆγε στὴν Παλαιστίνη, τὸν ὑποδέχθηκαν μὲ ἐνθουσιασμό, ἐλπίζοντας ὅτι θὰ τοὺς λύση τὸ πρόβλημα καὶ θὰ εὐαισθητοποιήση τοὺς Ἰσραηλίτες, ἀλλὰ ἀκολούθησε ὁ πόλεμος.
   4. Πῆγε στοὺς Ἁγίους Τόπους καὶ φεύγοντας  ἦρθε σημεῖο ἀπὸ τὸν οὐρανό· Τὸ Σπήλαιο τῆς Γεννήσεως τοῦ Χριστοῦ πῆρε φωτιὰ καὶ κάηκαν εἰκόνες καὶ καντήλια!

Ἀπὸ τὸ www.protothema.gr διαβάζουμε·

• «…Στον Μακαριότατο μεταφέρθηκε η επιθυμία του επικεφαλής της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, Πάπα Φραγκίσκου, να επισκεφθεί την πατρίδα μας. Σκοπός της επίσκεψής του, όπως υπογραμμίστηκε, είναι η συμβολή του Πάπα στην ευαισθητοποίηση της παγκόσμιας κοινότητας για την άμεση παύση των πολεμικών συγκρούσεων στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου και της Μ. Ανατολής που πλήττουν σφόδρα τις χριστιανικές κοινότητες, αλλά και στην ανάδειξη του μείζονος ανθρωπιστικού προβλήματος που έχει προκληθεί από τους απεγνωσμένους πρόσφυγες, οι οποίοι αναζητούν ένα καλύτερο μέλλον στην ευρωπαϊκή ήπειρο.
• H Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος ενέκρινε την πρόταση να επισκεφθεί ο Πάπας Φραγκίσκος ένα νησί του Αιγαίου, εφόσον πρόκειται για μία ολιγόωρη, εκτός πρωτοκόλλου και καθαρά ανθρωπιστικού και συμβολικού χαρακτήρα επίσκεψη. Για την επίσκεψή αυτή η Ιερά Σύνοδος αποφάσισε να προτείνει ως προορισμό το νησί της Λέσβου, ένα από τα πολλά νησιά μας που βίωσε βαθύτατα και εξακολουθεί να βιώνει την τραγωδία του προσφυγικού προβλήματος. Ιδιαίτερα τη στιγμή που η χώρα, παρά τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζει, σηκώνει επιπρόσθετα στους ώμους της το μεγαλύτερο βάρος των προσφυγικών ροών…»

Μέσα στὴν Ἱερὰ Σύνοδο εἶναι καὶ ὁ νυν Μητροπολίτης Φλωρίνης Θεόκλητος· Δὲν ντρέπεται ποὺ φαίνεται ὡς διάδοχος τοῦ ἀγωνιστοῦ ἱεράρχου τῆς Φλώρινας π. Αὐγουστίνου καὶ δὲν ἀντιδρᾶ σὲ τέτοιες ἀποφάσεις; Τόν ἔχουν ἐκλέξει καὶ γιὰ τὴν «Αγία καὶ Μεγάλη Σύνοδο» τῆς Κρήτης! Στὸ πρόσωπό του, ὅπως φαίνεται, θέλουν νὰ ἐκδικηθοῦν τὸν ἀγωνιστὴ ἱεράρχη τῆς Φλώρινας π. Αὐγουστῖνο Καντιώτη. Ἀπὸ αὐτὸν θὰ πάρουν ὁποιαδήποτε ψῆφο τοὺς χρειάζεται, ἀπὸ τὸν ἀείμνηστο Γέροντα θὰ ἔπαιρναν κεραυνούς.

Καὶ γιὰ νὰ μὴν ἔχουν οἱ πιστοὶ τὴν λανθασμένη γνώμη ὅτι ὁ π. Αὐγουστῖνος τὸν πρότεινε νὰ γίνη ἐπίσκοπος Φλωρίνης ὁ π. Θεόκλητος, ἐπαναφέρουμε κάποιο ἄρθρο τῆς ἰστοσελίδος, ἀπὸ τῆς 24.2.2009, μὲ θέμα «ΜΙΑ ΠΤΥΧΗ ΑΓΝΩΣΤΗ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ», ποὺ δὲν πῆρε ἀκόμα ἀπάντηση.

Διαβαστε ἐδῶ http://www.augoustinos-kantiotis.gr/?p=37413

 
ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΑΠΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΣΧΕΔΟΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΙΕΡΑΡΧΕΣ

ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ ΠΕΙΣΟΥΝ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ…

http://akouontwn.blogspot.gr/2016/04/blog-post_6.html
Τετάρτη, 6 Απριλίου 2016
Στιλέττο στὴν καρδιὰ τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ τοῦ Ἑλληνισμοῦ ἔμπηξαν οἱ συνοδικοὶ μὲ τὴ θλιβερότατη ἐνέργειά τους νὰ ὑποδεχτοῦν τὸν Πάπα Φραγκίσκο στὴ Λέσβο!
ΣΧΟΛΙΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ: Λίαν πικράνατε τους Ορθοδόξους… και ευφράνατε τους κακοδόξους….
-ΓΙΑΤΙ ΑΓΙΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ;.
-ΓΙΑΤΙ ΜΑΣ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΟΤΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΔΕΝ ΣΑΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ Η ΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΠΟΙΜΝΙΟΥ;
-ΓΙΑΤΙ ΜΑΣ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΟΤΙ ΚΑΝΕΤΕ ΤΟ ΠΑΝ ΓΙΑ ΦΑΝΕΙΤΕ ΑΡΕΣΤΟΙ ΣΤΟΥΣ ΑΘΕΟΥΣ και ΣΤΟΥΣ ΚΑΚΟΔΟΞΟΥΣ ΚΑΙ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ;
-ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΠΟΥ ΝΑ ΜΑΣ ΤΗΝ ΔΏΣΤΕ ΚΟΙΤΏΝΤΑΣ ΜΑΣ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ……?

Γράφει ὁ Λυκοῦργος Νάνης Read more »

«ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΣΠΙΘΑ» 1952 (2ο ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ)
Του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου

Ο ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΟΤΑΝ ΚΙΝΔΥΝΕΥΟΥΝ ΟΙ ΠΙΣΤΟΙ

ΔΕΝ ΜΕΝΕΙ ΑΔΙΑΦΟΡΟΣ, ΔΕΝ ΚΟΛΑΚΕΥΕΙ ΤΟΝ ΕΧΘΡΟ

Ὅλοι οἱ Πατέρες καὶ Διδάσκαλοι τῆς ἐκκλησίας οἱ ὁποῖοι ἐλάμπρυναν καὶ ἐδόξασαν τὴν Ὀρθοδοξίαν ἐχρησιμοποίησαν τὸν ἐλεγκτικὸν λόγον. Ἦλθον εἰς σύγκρουσιν μὲ τὸν κόσμον. Ἐπετίμησαν παρανομοῦντας ἄρχοντας. Ἤλεγξαν ἀσεβεῖς βασιλεῖς. Καὶ ἔχασαν ἄμβωνας καὶ θρόνους καὶ ἀπέθανον εἰς φυλακὰς καὶ ἐξορίας. Τοιοῦτοι ἧσαν οἱ πατέρες τῆς Ἐκκλησίας ἡμῶν. Ἡμεῖς δὲ οἱ νεώτεροι μόνον ἀπὸ τῶν ἐδρῶν καὶ ἀμβώνων καὶ τῶν στηλῶν θρησκευτικῶν περιοδικῶν γνωρίζομεν καὶ ἐγκωμιάζωμεν τοὺς πατέρας, ἀλλὰ οὐδόλως μιμούμεθα αὐτοὺς καὶ δὲν ἀντιλαμβανόμεθα οἱ δυστυχεῖς ὅτι τὸ ἀκροατήριον γελᾶ ἐνδομύχως εἰς βάρος μας καὶ εἶνε ἕτοιμον νὰ μᾶς φωνάξη˙ κύριοι, ἀφοῦ τοὺς θαυμάζετε, διατὶ δὲν τοὺς μιμεῖσθε; Διατὶ ἀρκεῖσθε μόνον εἰς ὡραιολογίαν καὶ δὲν πράττετε ἔργα ὑψηλὰ καὶ μεγάλα ἀντάξια τῶν μεγάλων παραδόσεων τῆς ἐκκλησίας; Δυστυχῶς! Συστηματικῶς ἀποφεύγομεν τὸν ἔλεγχον. Νὰ μὴ ἐλέγξωμεν τὸν ἕνα, διότι ἔχει ἀξίωμα καὶ Νόμω (!) εἶνε ἀνεύθυνος! Νὰ μὴ ἐλέγξωμεν τὸν ἄλλον, διότι εἶνε πλούσιος καὶ πετάει εἰς τὸν δίσκον τῆς Ἐκκλησίας ψιχία ἐκ τῆς κολοσσιαίας περιουσίας του. Νὰ μὴ ἐλέγξωμεν τὸν τρίτον, διότι εἶναι φίλος μας. Τὶ φίλος μας, ἀφου ὑβρίζη τὸν Χριστὸν καὶ τὴν Ὀρθοδοξίαν; Νὰ μὴ ἐλέγξωμεν τὸν τέταρτον, διότι θὰ διακινδυνεύσουν τὰ ἀτομικὰ καὶ ὁμαδικά μας συμφέροντα. Νὰ μὴ θίξωμεν τὸν ἕνα, νὰ μὴ θίξωμεν τὸν ἄλλον. Μημουαπτισμὸς ὄχι εὐλαβής, ἀλλʼ ἐφάμαρτος. Κολακεύομεν καὶ κολακευόμεθα. Δίδομεν τιμὰς εἰς τὸν κόσμον καὶ λαμβάνομεν παρʼ αὐτοῦ μὲ τόκον καὶ ἐπιτόκιον τὰς τιμὰς καὶ στολίζομεν τὰ στήθη μας μὲ ψευδῆ παράσημα διʼ ἀνυπάρκτους ὑπηρεσίας. Βλέπομεν τὰς ἀδικίας τὰ αἵματα, τὰ βοῶντα καὶ κράζοντα ἐγκλήματα καὶ ἀντιπαρερχόμεθα ὡς ὁ ἱερεὺς καὶ ὁ Λευΐτης τῆς παραβολῆς. Οὐδεμία εἰλικρίνεια. Ὑποκρισία βασιλεύει εἰς τὰς σχέσεις κλήρου καὶ λαοῦ. Οἱ ὑφιστάμενοι ἐξαντλοῦνται εἰς ἐμετικὰς κολακείας. Ἀπὸ τοῦ ἄμβωνος σοφὸν καλοῦν τὸν ἄσοφον, τὸν φιλάργυρον ἐλεήμονα, τὸν ἀσεβῆ εὐσεβῆ, τὸν προδότην τῆς πίστεως ἄγρυπνον φύλακα τῆς Ὀρθοδοξίας. Ἕνα τεράστιον θρησκευτικὸν καὶ ἐκκλησιαστικὸν ψεῦδος ἐπιπλέει ἐπὶ τῆς κοινωνικῆς μας ἀβύσσου. Καὶ ταῦτα πάντα διὰ τὴν ἔλλειψιν τοῦ σφοδροῦ τοῦ ἐλεγκτικοῦ κηρύγματος.

___________

_____________

«ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΣΠΙΘΑ» 1952
Του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου

ΦΛΟΓΕΡΑ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΦΕΝΔΟΝΗ

«(Πόλις) ἀκάθαρτος ἡ ὀνομαστὴ καὶ
πολλὴ ἐν ταῖς ἀνομίαις» (Ἰεζεκ. 52, 5)

Ζητήματα Ἄμβωνος

Ἀκούονται κουδουνίσματα. Κάπου εἶνε πρόβατα. Ὁ βοσκὸς παίζει τὴν φλογέρα του. Ἠχολογοῦν οἱ κάμποι καὶ τὰ βουνά. Ὑπαίθρου γλυκεῖα, εὐχάριστος ἀτμόσφαιρα. Ὁ ἥλιος λάμπει εἰς τὸ στερέωμα.

Ἡ φλογέρα παίζει. Τὰ πρόβατα σκιρτοῦν εἰς τὴν χλόην. Εἰκὼν ὡραία. Πόσον τὴν ἀγαποῦν οἰ κατοικοῦντες τὴν γωνίαν αὐτὴν τοῦ κόσμου! Τὴν ἀγαποῦν τόσον, ὥστε ὡς ἐθνικὸν σῆμα τοῦ Ραδιοφωνικοῦ Σταθμοῦ τῆς Πατρίδος ἐξέλεξαν τὸν ἧχον τῆς φλογέρας, τὰ κουδουνίσματα τῶν προβάτων. «Ἐδῶ Ἑλλάς»! Μὲ μίαν στροφὴν τοῦ δείκτου τοῦ ραδιοφώνου γεμίζεις τὸ δωμάτιόν σου μὲ τοὺς γλυκεῖς ἦχους τῆς φλογέρας καὶ ἡ φαντασία σου ἀμέσως πετᾶ εἰς τὴν ὕπαιθρον, εἰς τὰ βουνὰ τῆς Πίνδου, καὶ βλέπεις νοερῶς τοὺς βοσκοὺς νὰ βόσκουν καὶ ὁλοὲν ἱπτάμενος φθάνεις εἰς τὴν Βηθλεέμ, τὴν ἀλησμόνητον ἐκείνην νύκτα, βλέπεις τοὺς ἀγραυλοῦντας καὶ φυλάσσοντας ποιμένας καὶ ἀκούεις τὸ χαρμόσυνον μήνυμα τῶν αἰώνων: «Δόξα ἐν Ὑψίστοις Θεῶ, καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη, ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία» (Λουκ. 2, 8-10).

Ὁ βοσκὸς βόσκει τὰ πρόβατα του, παίζει τὴν φλογέρα του. Εἰρηνικὴ εἰκών. Εὐχάριστος! Προσφιλὲς θέμα ζωγράφων καὶ ποιητῶν. Ἀλλὰ ἡ ἐικὼν δὲν εἶνε παντοτεινή. Δὲν κρατεῖ πάντοτε φλογέραν ὁ βοσκός. Ὄχι! Ὑπάρχουν στιγμαὶ ποὺ ἠ εἰδυλλιακὴ εἰκὼν διαλύεται. Ἄλλη εἰκὼν ἐμφανίζεται. Τὰ πρόβατα ταράσσονται. Τὰ τσοπανόσκυλα γαυγίζουν. Ὁ λύκος ἔκαμε τὴν ἐμφάνισίν του. Ὁ βοσκὸς μόλις ἐκ τῶν σημείων ἀντιληφθῆ τὸν κίνδυνον ἀφήνει τὴν φλογέρα, τινάσσεται ὄρθιος, ἀνεβαίνει εἰς βράχον, ἐπισκοπεῖ τὸν ὀρίζοντα, ἀρπάζει λίθους, σφενδόνα, ὅπλα, ὁρμᾶ καὶ καλεῖ καὶ ἄλλους βοσκοὺς εἰς ἀπηνῆ καταδίωξιν τῶν λύκων. Καὶ δὲν ἡσυχάζει παρὰ μόνον, ὅταν πεισθῆ ὅτι οἱ λύκοι ἔχουν ἀπομακρινθῆ τῆς περιοχῆς. Τότε κάθεται πάλιν ὑπὸ τὴν σκιὰν πλατάνου καὶ ἐνὼ αἱ πηγαὶ κελαρύζουν καὶ τὰ πρόβατα βόσκουν καὶ τὰ πουλιὰ ψάλλουν, ὁ βοσκὸς παίζει τὴν φλογέρα του καὶ ἔχει ἡ φλογέρα τὴν φορὰν αὐτὴν ἦχον χαρμόσυνον, ἦχον θριαμβευτικόν. Ὡσὰν νὰ λέγη. Λύκοι! Σᾶς ἐνίκησα. Ἐὰν τολμᾶτε, ξαναπεράσετε ἀπὸ τὸ μανδρί μου. Θὰ σᾶς ὑποδεχθῶ καταλλήλως. Αὐτὰ πράττει ὁ βοσκός, ὁ καλὸς βοσκός. Καὶ φλογέραν ἔχει διὰ νὰ διασκεδάζη τὰ πρόβατα, ἀλλὰ καὶ σφενδόνην, διὰ νὰ ἐκδιώκη τοὺς λύκους. Ἀλλοίμονον, ἐὰν ὁ βοσκὸς ἔχη μόνον φλογέραν. Οἱ λύκοι δὲν ἀπομακρύνονται μὲ φλογέρας. Ἐὰν ἀρκεσθῆ εἰς αὐτάς, ὑπὸ τοὺς γλυκεῖς ἦχους φλογερῶν καὶ ἄλλων μουσικῶν ὀργάνων, οἱ λύκοι θὰ καταφάγουν τὰ πρόβατά του, καὶ θʼ ἀφήσουν τὸν βοσκὸν νὰ τραγουδῆ τὰ εὐχάριστα τραγούδια του. Ὑπάρχει τοιοῦτος βοσκὸς νὰ παίζη φλογέρα τὸν καιρὸν ποὺ χρειάζονται σφενδόνα καὶ ρόπαλα; Read more »

Η ΚΗΔΕΙΑ ΕΝΟΣ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ

«Καὶ εἱστήκει ὁ λαὸς θεωρῶν. Ἐξεμυκτηρίζων δὲ καὶ οἱ ἄρχοντες σὺν αὐτοῖς λέγοντες…». (Λουκ. 23, 35)

«ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΣΠΙΘΑ» Νοέμβριος 1957 αριθ. φύλλου 199
Τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

«Παιδία, ἔσχάτη ὥρα ἐστί, καὶ καθὼς
ἠκούσατε, ὅτι ὁ ἀντίχριστος ἔρχεται, καὶ
νῦν ἀντίχριστοι πολλοὶ γεγόνασιν˙ ὅθεν
γινώσκομεν ὅτι ἐσχάτη ὥρα ἐστίν»
(Α΄ Ἰωάν. 2, 18)

Δὲν ὑπάρχει ἀγαπητοί μας ἀναγνῶσται, δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι ἡ ἀνθρωπότης εἰσήλθεν εἰς μίαν ἀπὸ τὶς σκοτεινοτέρας περιόδους τῆς Ἱστορίας. Σημεῖα, ποὺ ὑπερβαίνουν ἐσχάτως εἰς τὸν φυσικόν, ἠθικὸν καὶ πνευματικὸν κόσμον, καὶ προκαλοῦν φόβον, σύγχυσιν, ταραχήν, ἀγωνίαν, προειδοποιοῦν τοὺς πάντας. Ἡ γῆ σείεται. Τὰ στοιχεῖα τῆς φύσεως μαίνονται. Αἱ συνειδήσεις κλονίζονται. Αἱ κοινωνίαι ταράσσονται ἐκ βαθέων. Τὰ ἔθνη τὰ μικρὰ τρέμουν, τὰ μεγάλα καὶ ἰσχυρὰ βρυχῶνται ὡς θηρία ἐν κλωβοῖς. Αἰ δὲ ἁπανταχοῦ τῆς γῆς Ἐκκλησίαι κλυδωνίζονται. Βαθεῖς ἐρμηνευταὶ τῆς Βίβλου βλέποντες τὰ ὁλονὲν πυκνούμενα σημεῖα λέγουν καὶ γράφουν, ὅτι ἡ σκιὰ τοῦ Ἀντιχρίστου ἐνεφανίσθη ἐπὶ τῆς γῆς. Οἱ πρόδρομοί του ἔφθασαν, καὶ ὡς οἱ μάγοι τῆς Αἰγύπτου ἐπὶ τῆς ἐποχῆς τοῦ Μωϋσέως ἐνεργοῦν κατὰ παραχώρησιν Θεοῦ σημεῖα καὶ τέρατα, ἐντυπωσιάζουν, τρομοκρατοῦν τοὺς ἀμαθεῖς, κλονίζουν ἱερὰς πεποιθήσεις, κάμνουν θραύσιν. Ὀλίγον ἀκόμη καὶ ἔφθασεν ὁ Ἀντίχριστος. Τὶς οὗτος; Ὕψιστε Θεέ, ἐλέησον τὸν κόσμον! Ἡ φοβερὰ προφητεία τοῦ Ἰησοῦ περὶ συντελείας τῶν αἰώνων ἀρχίζει νὰ ἐκπληρώνεται (Ματθ. 24, 3-31). Οὐαὶ τῆ οἰκουμένη ἐκ τῶν ἐπερχομένων αὐτῆ δεινῶν… Read more »

ΟΙ ΑΝΕΥΘΥΝΟΙ ΚΑΙ ΑΠΑΤΡΙΔΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΠΟΥ ΨΗΨΙΖΟΥΜΕ

ΟΔΗΓΟΥΝ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΣΤΟΝ ΓΚΡΕΜΟ

http://agonasax.blogspot.gr/2016/04/blog-post_86.html

Η ΑΠΟΧΗ ΘΑ ΦΕΡΕΙ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ

Μητροπολίτης Φλωρίνης π. Αὐγουστῖνος Καντιώτης, τὸ 1976, σὲ κύκλο Ἁγίας Γραφῆς ἀνδρῶν, ἐρμηνεύοντας τὴν Β´ Θεσσαλονικῆς ἐπιστολή, ἔλεγε προφητικά· «Ἔρχεται ἀναρχία. Αὐτὸ ἐπιδιώκουν οἱ σκοτεινὲς δυνάμεις. Θὰ κλονίσουν ὅλα τὰ καθεστῶτα, εἴτε δεξιὰ εἴτε ἀριστερὰ εἴτε κεντρῷα, θὰ τ᾽ἀπαξιώσουν στα μάτια τοῦ λαοῦ, γιὰ νὰ φέρουν τὴν ἀναρχία.

 ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΣΤΟΝ ΙΕΡΟ ΝΑΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ (ΡΟΤΟΝΤΑ) ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ [Κυριακή 37 Μαρτίου 2016]

Με πολλή συγκίνηση παρά το κρύο και τη βροχή μέσα σε κατανυκτική ἀτμόσφαιρα τελέστηκε τήν Κυριακή 27 Μαρτίου ἡ Θεία Λειτουργία στη ροτόντα τοῦ Ἁγίου Γεωργίου.
Ὅπως εἶναι γνωστό, ὁ Ἱερός Ναός τοῦ Ἁγίου Γεωργίου (Ροτόντα), ἀρχικῶς Ναός τῶν Ἀσωμάτων, ὑπῆρξε ὁ πρῶτος χριστιανικός αὐτοκρατορικός ναός και παρέμεινε ἱερός χῶρος λατρείας τοῦ Ἀληθινοῦ Θεοῦ, καθαγιασμένος μέ Ἱερά Λείψανα Μαρτύρων γιά περισσότερα ἀπό 1300 χρόνια.
Μετετράπη διά τῆς βίας σέ τζαμί για 321 χρόνια (1591μ.Χ. – 1912μ.Χ.) καί ὑπέστη μεγάλης ἐκτάσεως καταστροφές. Το θαυμαστό εἶναι ὅτι καί τό διάστημα τῆς Τουρκικῆς σκλαβιᾶς ἐξακολουθοῦσε να παραμένει κάτω ἀπό την ἀρχική θέση τῆς Ἁγίας Τράπεζας τό πρῶτο ἐγκαίνιο τοῦ Ναοῦ μέ τό μαρτυρικό αἷμα το ὁποῖο βρέθηκε σε ἀνασκαφή τό 1953 μ.Χ.

Διαβάστε περισσότερα://www.tideon.org/index.php/2012-02-11-18-49-10/2012-02-11-19-10-53/7755-27-2016

Θεσσαλονίκη 02-04-2016

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΑΣΩΜΑΤΩΝ

ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ (ΡΟΤΟΝΤΑ) ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

www.markoseugenikos.gr

Ο Ιερός Ναός των Ασωμάτων-Αγίου Γεωργίου (Ροτόντα) είχε μετατραπεί σε χριστιανικό επί της εποχής του Μεγάλου Θεοδοσίου, από ειδωλολατρικός που ήταν προηγουμένως.
Λειτούργησε έκτοτε ως χριστιανικός Ναός έως το έτος 1590, οπότε μετετράπη σε τζαμί από τους βαρβάρους Τούρκους κατακτητές.
Σ’αυτόν τον Ναό έχουν λειτουργήσει είκοσι επτά Άγιοι Αρχιερείς της Θεσσαλονίκης και ο ίδιος υπήρξε για πολλά χρόνια μητροπολιτικός.
Το 1912, με την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης, ο τότε Διοικητής της πόλεως Στέφανος Δραγούμης παρέδωσε όλους τους βυζαντινούς ναούς στην Ιεράν Μητρόπολη. Το 1917 η επαναστατική κυβέρνηση Θεσσαλονίκης του Ελευθερίου Βενιζέλου, με διάταγμά της, όρισε ονομαστικώς όλους τους βυζαντινούς ιερούς ναούς ως ανήκοντας στην Ιεράν Μητρόπολη, διευκρινίζοντας ότι κάθε επέμβαση σ’αυτούς έπρεπε να έχει την έγκριση της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας. Επομένως δεν ξεχώρισε τον συγκεκριμένον Ιερόν Ναόν ως μουσειακόν, όπως ισχυρίζονται σήμερα οι αρμόδιοι.
Την 2αν Απριλίου 2016 πήγε κάποιος χριστιανός να προσευχηθεί στον Ναόν αυτόν, όπως συνήθιζε έως τώρα, αλλά εξεπλάγη όταν ο φύλακας τού ζήτησε εισιτήριο εισόδου δύο ευρώ (2€) και του είπε ότι αυτό άρχισε να εφαρμόζεται από της 1ης Απριλίου τρ.έ. και ότι μόνον μια φορά τον μήνα οι πιστοί μπορούν να εισέρχονται για προσευχή χωρίς να πληρώνουν.
Ο τελευταίος Μητροπολίτης, προ της πτώσεως της Θεσσαλονίκης στους Τούρκους, Άγιος Συμεών ο μυσταγωγός (+1429), γράφει ότι όσοι βεβηλώνουν ιερούς ναούς έχουν πάντοτε κακόν τέλος.
Ας προσέξουν ο άθεος Τσίπρας και η παρέα του να μην βεβηλώνουν προκλητικά τον αρχαιότερον και ιστορικότερον βυζαντινόν Ναόν της Θεσσαλονίκης.

ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΒΕΒΥΛΩΣΗ

ΓΙΑΤΙ Η ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ ΤΗ ΒΕΒΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΝΑΟΥ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΤΩΝ ΑΣΩΜΑΤΩΝ (ΡΟΤΟΝΤΑΣ) ΜΕ ΤΗΝ ΕΚΚΟΣΜΙΚΕΥΜΕΝΗ ΚΑΙ ΑΙΡΕΤΙΚΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ, ΔΗΛΑΔΗ ΜΕ ΤΗΝ ΕΩΣΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΣΤΡΟΦΗ (ΔΗΛΑΔΗ ΤΗΝ ΕΞΥΜΝΗΣΗ ΤΟΥ ΣΑΡΚΙΚΟΥ ΕΡΩΤΑ) ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΑΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ «ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ» ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ ΤΗΣ ΑΠΑΓΓΕΛΙΑΣ ΤΗΣ ΣΧΕΤΙΚΗΣ ΠΟΙΗΤΙΚΗΣ ΑΠΟΔΟΣΗΣ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΕΦΕΡΗ, Ο ΟΠΟΙΟΣ ΠΡΟΒΑΙΝΕΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗ ΔΙΑΣΤΡΟΦΗ; Read more »

«Χριστιανικὴ Σπίθα», φυλ. 238, Ἰούνιος 1961
Τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

ΤΟ ΔΕΣΠΟΤΙΚΟΝ ΚΟΜΜΑ

«Ποιμάνατε τὸ ἐν ὑμῖν ποίμνιον τοῦ Θεοῦ,
ἐπισκοποῦντες μὴ ἀναγκαστῶς, ἀλλʼ ἐκουσίως,
μηδὲ αἰσχροκερδῶς, ἀλλὰ προθύμoς, μηδʼ ὡς
κατακυριεύοντες τῶν κλήρων, ἀλλὰ τύποι
γινόμενοι τοῦ ποιμνίου» (Α΄ Πέτρου 5, 2-3)

• Τὸ παρὸν ἄρθρον, ὡς θὰ ἴδουν οἱ προσεκτικοὶ ἀναγνῶσται, ἐκφέρεται γενικῶς. Θέλει νὰ δώση μίαν ζωηρὰν εἰκόνα τῆς ἐπισκοπῆς ἐκείνης, ἐν τῆ ὁποῖα δρᾶ ἀποσυνθετικῶς διὰ τὸ σῶμα τῆς Ἐκκλησίας ἡ δεσποτικὴ φατρία. Περιγράφει τὰ συμπτώματα τῆς φοβερᾶς ἀσθενείας χωρὶς νὰ κατονομάζη τοὺς ἀσθενεῖς. Δὲν ἐπιθυμεῖ νὰ θίξη ὡρισμένα πρόσωπα. Ἡ «Σπίθα», ὡς ἀποδεικνύει τὸ παρελθόν της, δὲν στερεῖται τῆς παρρησίας, ἵνα καὶ συγκεκριμένα πρόσωπα ἐλέγχη ὅταν κρίνη τοῦτο ἀναγκαῖον. Ἀλλʼ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ἐπιθυμεῖ νʼ ἀσκήση γενικὸν ἔλεγχον. Διὰ τοῦτο τὸ παρὸν ἄρθρον ἄς θεωρηθῆ ὡς ἕνας καθρέπτης, εἰς τὸν ὁποῖον πᾶς ἀξιωματοῦχος τῆς Ἐκκλησίας, ἐὰν θέλη, ἄς καθρεπτισθῆ καὶ ἄν κατά τι ἴδη ἑαυτὸν ἔνοχον, ἄς προσπαθήση νὰ διορθωθῆ.

Ἐκκλησιαστικὰ προβλήματα
Ἡ ἐνότης
Ἕν, ἀγαπητοί μας ἀναγνῶσται, ἕν ἀπὸ τὰ σπανιώτερα ἀλλʼ ἀκριβῶς διʼ αὐτὸ καὶ ἀπὸ τὰ ὡραιότερα καὶ θελτικώτερα θεάματα, ποὺ δύναται νὰ προσφέρη ἡ ζωὴ τῶν ἀνθρώπων, εἶνε ἡ ἑνότης. Οἰκογένεια μὲ ὅλα τὰ μέλη της ἠγαπημένα καὶ συσπειρωμένα πέριξ τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς οἰκογενείας˙ σχολεῖον μὲ ὅλους τοὺς μαθητὰς εἰς τὸν διδάσκαλον μετὰ προσοχῆς ἐνατενίζοντας καὶ ὑπακούοντας˙ πλοῖον ποὺ μὲ ὅλον τὸ πλήρωμά του μετὰ προθυμίας ἐκτελεῖ τὰς ἐντολὰς τοῦ πλοιάρχου˙ στράτευμα ποὺ μὲ ὅλους τοὺς ἀξιωματικοὺς καὶ στρατιώτας πειθαρχεῖ εἰς τὸν ἡγήτορα˙ πολιτεία τῆς ὁποίας ἄρχοντες καὶ ἀρχόμενοι ὑποτάσσονται εἰς τὸν ἐπὶ πάντων βασιλεύοντα Νόμον, δὲν εἶνε σπάνιαι εἰκόνες ὡραιότητος, εἰς τὰς ὁποίας εὐχαριστοῦνται οἱ ὀφθαλμοὶ τῶν ἀνθρώπων; Δὲν εἶνε ἀπὸ τὰ θαυμασιώτερα ὑπὸ τὸν ἥλιον θεάματα, διὰ τὰ ὁποῖα ἔνας Δαβὶδ ἔνθους γενόμενος ἔκρουε τὴν λύραν του καὶ ἔψαλλεν˙ «Ἰδοὺ δὴ τὶ καλὸν ἤ τὶ τερπνόν, ἀλλʼ ἤ τὸ κατοικεῖν ἀδελφοὺς ἐπὶ τὸ αὐτό» (Ψαλμ. 132, 1). Read more »