Αυγουστίνος Καντιώτης



Archive for the ‘ΔΗΜΟΣΙΕΥΜ. ΕΦΗΜ.’ Category

ΣΚΛΗΡΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΙΕΡΕΙΣ ΠΟΥ ΥΠΕΣΚΑΠΤΑΝ ΤΟ ΚΥΡΟΣ ΤΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΗ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ Ο ΘΕΟΚΛΗΤΟΣ 2. ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΛΑΪΚΩΝ «ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ ΚΑΝΤΙΩΤΗΣ» ΠΡΟΣ ΘΕΟΚΛΗΤΟΝ: Μετατρεψατε την Μητρόπολη Φλωρίνης απο παγκοσμιο φαρο της Ορθοδοξιας επι Αυγουστινου Καντιωτη, σε χωματερη των κακοδοξιων του Φαναριου

author Posted by: Επίσκοπος on date Ιούλ 20th, 2017 | filed Filed under: ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ, ΔΗΜΟΣΙΕΥΜ. ΕΦΗΜ.

ΣΚΛΗΡΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΑΡΣΙΑ ΚΛΗΡΙΚΩΝ

ΠΟΥ ΜΑΖΕΥΑΝ ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ ΚΑΙ ΥΠΟΝΟΜΕΥΑΝ ΤΟ ΚΥΡΟΣ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΗ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ Ο ΘΕΟΚΛΗΤΟ, ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΠΑΡΗ ΤΟ ΟΡΙΟ ΗΛΙΚΙΑΣ, (ΠΛΗΣΙΑΖΕ ΤΑ 70)

(Η εγκύκλιος επιστολή στέλνεται στον ιερό κλήρο και όχι στον λαό, που δεν γνώριζε μέχρι εκείνη τη στιγμή τίποτε από τα παρασκήνια γιὰ τὴν κλίκα των παπάδων)

SKLHRH APANTHSH MHTR. FL. AYG

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΦΛΩΡΙΝΗΣ, ΠΡΕΣΠΩΝ & ΕΟΡΔΑΙΑΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ 53100 ΦΛΩΡΙΝΑ
Αριθμ. Πρωτ 1220
Εν Φλωρίνη τη 20η Αυγούστου 1999

Εγκύκλιος επισκοπικόν γράμμα προς τον ι. Κλήρον της καθ’ ημάς Ιερά Μητροπόλεως

Αιδεσιμώτατοι, Πληροφορούμεθα, ότι ωρισμένοι εκ των εφημερίων μας, ωσάν να είχον επιλύσει όλα τα προβλήματα της ενορίας των, ήρχισαν να επιδίδωνται μετά σπουδής εις αλλότρια. Έφθασαν δε μέχρι τοιούτου σημείου, ώστε να επικρίνουν και αυτόν τον επίσκοπόν των, επεμβαίνοντες εις την αρχιερατικήν του συνείδησιν και θέλοντες να γίνουν ρυθμισταί του τι θα πράξη. Πως είναι δυνατόν, αγαπητοί μου, πως είναι δυνατόν, από το ένα μέρος να δέωνται «Εν πρώτοις μνησθητι, Κύριε, του αρχιεπισκόπου ημών Αυγουστίνου, όν χάρισαι ταις αγίαις σου εκκλησίαις εν ειρήνη σώον, έντιμον, υγιά, μακροημερεύοντα…», και από το άλλο να διασύρουν το όνομά του επισκόπου και μάλιστα μετ’ ολίγα λεπτά επ’ εκκλησίας; Όσοι τουλάχιστον είναι μορφωμένοι, γνωρίζουν τας συνεπείας του διασυρμού τούτου. Παρακαλώ λοιπόν άπαντας τους αιδεσιμωτάτους εφημερίους, ειδικώτερον δε εκείνους οι οποίοι δεικνύουν την τάσιν αυτήν, να επιδοθούν εις τα ενοριακά των καθήκοντα αναλογιζόμενοι τας ευθύνας των. Να είναι συνεπεις με τας διαβεβαιώσεις που έδωκαν την ημέραν της χειροτονίας των. Οι δε εξ αυτών ιερομόναχοι και με τας μοναχικάς υποσχέσεις την ημέραν της κουράς των.

Μετ’ εγκαρδίων ευχών

Ο Φλωρίνης, Πρεσπών και Εορδαίας ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ

058837d2ea8c5lΛογος συντριπτικος προς ριψασπιδες ιερωμενους!

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΛΑΪΚΩΝ

«ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ ΚΑΝΤΙΩΤΗΣ»

Μετατρέψατε την Μητρόπολη Φλωρίνης από παγκόσμιο φάρο της Ορθοδοξίας επι Αυγουστίνου Καντιώτη, σε χωματερή των κακοδοξιών του Φαναρίου

Πτολεμαϊδα 19/7/2017

Προς:
Τον Μητροπολίτη Φλωρίνης κ. Θεόκλητο Πασσαλή,
Tον Πρωτοσύγκελο κ. Νικηφόρο Μανάδη.

Γράφει ο Μέγας Αθανάσιος ότι είναι πιο πιθανό να αλλάξει η λεοπάρδαλη τα στίγματα στη γούνα της, παρά ο αιρετικός να αναγνωρίσει την αλήθεια. Δεν περιμέναμε να αναγνωρίσετε την αλήθεια, γιατί είδαμε ποιά τύχη επιφυλάξατε στις προσπάθειες που κάναμε στο παρελθόν για να συνδεθείτε μαζί της. Επιπλέον, γιατί έχουμε περισσότερη εμπιστοσύνη στην σοφία των αγίων Πατέρων από τα ψέματα και τις πλάνες, με τα οποία γαλουχείτε και αποβλακώνετε ψυχές, για τις οποίες ο Χριστός σταυρώθηκε για να σώσει.

Πιστεύαμε όμως ότι έμεινε μέσα σας λίγη ντροπή, λίγο φιλότιμο, λίγα ψήγματα ευαγγελικού πνεύματος, κάποια απομεινάρια χριστιανικής καρδιάς σαν αυτά που βρίσκει κανείς ακόμα και στους κοινούς εγκληματίες. Πιστεύαμε ότι κάτι θα έμεινε από την Παρακαταθήκη που σας παρέδωσε ο μακαριστός Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης, τον οποίον εσείς προδώσατε και απαρνηθήκατε ενόσω ήταν ακόμα εν ζωή. Read more »

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΤΟΥ ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ ΜΑΝΑΔΗ, ΠΟΥ ΜΑΖΕΥΕ ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΑΔΩΝ ΤΟ 1996, ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΗ ΔΕΣΠΟΤΗΣ Ο ΘΕΟΚΛΗΤΟΣ & ΝΑ ΠΑΡΑΙΤΗΘΗ ΛΟΓΩ ΓΗΡΑΤΟΣ Ο ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΑΥΓΟΥΣΤ. ΚΑΝΤΙΩΤΗΣ! ΑΣ ΘΥΜΗΘΗ ΤΙ ΕΚΑΝΕ ΑΥΤΟΣ, Ο ΔΕΣΠΟΤΗΣ ΤΟΥ & Ο ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΤΟΥ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΙΣΤΗ ΙΕΡΑΡΧΗ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟ, ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΧΕΙΡΟΤΟΝΗΣΕ! ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΑΝΕΛΑΒΕ & ΣΕ δευτερο ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ ΗΓΟΥΜΕΝΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΩΞΗ ΚΑΤΟΠΙΝ ΕΝΤΟΛΗΣ ΤΟΥ 85χρονου ΔΕΣΠΟΤΗ ΤΟΥ, ΤΟΝ ΕΠΙ 45 ΧΡΟΝΙΑ ΚΤΗΤΟΡΑ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ΜΗΛΟΧΩΡΙΟΥ, ΤΟΝ ΣΕΒΑΣΤΟ ΣΕ ΟΛΟΥΣ 82χρονο ΗΓΟΥΜΕΝΟ ΜΑΞΙΜΟ ΚΑΡΑΒΑ, ΓΙΑΤΙ ΣΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ ΚΡΑΤΑ ΤΗΝ ΓΡΑΜΜΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ!

author Posted by: Επίσκοπος on date Ιούλ 20th, 2017 | filed Filed under: EKKΛΗΣΙΑΣΤ. ΕΙΔΗΣΕΙΣ, ΔΗΜΟΣΙΕΥΜ. ΕΦΗΜ.

ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ π. ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ ΜΑΝΑΔΗ, ΜΕ ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ ΠΑΠΑΔΩΝ!

ΤΗΝ ΕΔΩΣΕ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΑΙΤΗΘΗ ΚΑΙ ΝΑ ΓΙΝΗ ΔΕΣΠΟΤΗΣ Ο ΘΕΟΚΛΗΤΟΣ, ΠΟΥ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ ΤΟ ΕΠΙΘΥΜΟΥΣΕ! Ο ΦΩΤΙΣΜΕΝΟΣ ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΚΑΤΑΛΑΒΕ ΟΤΙ ΚΙΝΟΥΝΤΑΙ ΚΡΥΦΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΙΜΝΙΟ ΤΟΥ & ΕΔΩΣΕ ΕΝΤΟΛΗ ΝΑ ΤΗΝ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΣΤΟΝ ΤΥΠΟ, ΚΑΙ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΓΙ᾽ ΑΥΤΟΥΣ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΗ Ο ΠΙΣΤΟΣ ΛΑΟΣ ΠΩΣ ΦΕΥΓΕΙ Η ΧΑΡΙΣ ΚΑΙ ΓΙΝΟΜΕΘΑ ΜΕΤΑΛΑΓΜΕΝΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΑ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ

  • epistoli p. Nikiforou Manadi

    Σεβόμαστε και αὐτὸν καὶ τὸν δεσπότη του, ἀλλὰ ἀφοῦ αὐτοὶ δὲν σέβονται τὸν ευατό τους καὶ προβαίνουν σὲ ἀπαράδεκτες ἐνέργειες συντασσόμενοι μὲ τοὺς ἐχθροὺς τῆς ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ τους οικουμενιστάς, πολεμῶντας τοὺς ἀγωνιστὰς ἱερεῖς ποὺ δὲν μεταλάχτηκαν, δὲν ἀποκαντιωτοποιήθηκαν, κρατῶντας τὴν παρακαταθήκη τῶν ἁγίων Πατέρων, ποὺ παρέλαβαν ἀπὸ τὰ χέρια τοῦ ἐπισκόπου τους π. Αὐγουστίνου Καντιώτου, θὰ ἐνημερώνουμε τὸ ποίμνιο, για να συμπαραστέκονται στοὺς ἀγωνιζόμενους κληρικοὺς ποὺ διώκονται.

Διαβᾶστε τὴν ἐπιστολῆ ποὺ ἔδωσε ὁ π. Νικηφόρος Μανάδης στὸν π. Αὐγουστῖνο και τὴν δημοσίευσε κατόπιν ἐντολῆς του σὲ ἐφημερίδα τῆς Πτολεμαΐδος

“ΕΟΡΔΑΪΚΟΣ ΠΑΛΜΟΣ” Τετάρτη 21 Μαϊου 1997 (ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ)

«Εν ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ Φλωρίνης 21 Σεπτ. 1996.

Σεβασμιώτατε Γέροντα, ασπάζομαστε μετά σεβασμού το χέρι σας.

Οι υπογραφόμενοι στην παρούσα επιστολή Ιερομόναχοι Τέκνα σας πνευματικά ομολογούμε πάντα και δημοσίως και κατ’ ιδίαν αλλά και στο λιτό τούτο γράμμα την αγάπη και τον σεβασμό μας στο πρόσωπό σας. Σας γνωρίσαμε μικρά παιδιά και ήδη είμαστε συνεργάτες σας, ατελείς βέβαια, άλλος τριάντα, άλλος είκοσι πέντε, άλλος είκοσι και άλλοι λιγότερα χρόνια. Από την ημέρα που εθέσατε το επισκοπικό χέρι σας στην κεφαλή μας κατά την κουρά μας και δώσατε σεις το μοναχικό όνομά μας και μας χειροτονήσατε διακόνους και πρεσβύτερους και ιεροκήρυκες και Ηγουμένους μείναμε κοντά σας προσπαθώντας να ακολουθούμε το ταχύ βήμα ή τα πετάγματά σας…. Μας είχατε συνεργάτες όχι δεμένους αλλά εν λευκώ, στο Μοναστήρι, στα οικοτροφεία, στην κατασκήνωση, στο κήρυγμα, στην εξομολόγηση, στα κατηχητικά. Να εργαζόμαστε. Να οργώνουμε και να σπέρνουμε. Μόνον με φόβον Θεού και με χέρια μέτωπα καθαρά.

  • Μπαίνουν στὸ θέμα, μετὰ ἀπὸ τεράστιο πρόλογο, που δὲν τὸν δημοσιεύουμε ὁλόκληρο!
    Θέλουν να του πουνε φύγε, για να γίνη δεσπότης ὁ Θεόκλητος καὶ τὸ λένε μὲ κουτοπόνηρο τρόπο. Δέστε πῶς τοῦ τὸ λένε:

«Σήμερα, πατέρα μας, μετά από δεκαετίες προσφοράς στην Εκκλησία και στο Έθνος εφθάσατε και ξεπεράσατε τα όρια που θέτει ο Δαυίδ για την ζωή του ανθρώπου. Ποτέ βέβαια δεν θα μπορούσαμε να εισηγηθούμε μια παραίτησή σας. Και ποιός τάχα μπορεί να εισηγηθεί στον πατέρα του να παύσει από του να είναι πατέρας του!!! Ο επίσκοπος όμως της Ορθόδοξης Εκκλησίας, όπως πάντα μας ελέγατε πρέπει να είναι αεικίνητος και να ευρίσκεται μπροστά από το ποίμνιό και δίπλα από το ποίμνιό και πίσω από το ποίμνιο με αγρυπνο και ακούραστο και ασταμάτητο ενδιαφέρον και αγωνία. Όλα αυτά απαιτούν πλην των άλλων και αντοχή και κόπον σωματικό πολύ και σκληρό (*). Read more »

«Aπομακρυνατε τον Καντιωτη πριν αναγκασθωμεν να λαβωμεν μετρα!» (ΤΟ ΔΡΑΜΑ ΕΝΟΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ Γραμμενο απο τον Αρχιεπισκοπο ΙΕΡΩΝΥΜΟ Α´) «EΘNIKOΣ KHPYΞ» 21/3/1975

author Posted by: Επίσκοπος on date Δεκ 7th, 2015 | filed Filed under: ΔΗΜΟΣΙΕΥΜ. ΕΦΗΜ., ΤΑ ΥΠΕΡ & ΤΑ ΚΑΤΑ

EΘNIKOΣ KHPYΞ 21/3/1975
Διὰ πρώτην φορὰν εἰς τὸ φῶς τῆς δημοσιότητος

ΤΟ ΔΡΑΜΑ ΕΝΟΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ

Γραμμένο ἀπὸ τὸν τ. Ἀρχιεπίσκοπο κ. ΙΕΡΩΝΥΜΟΝ

«Ἀπομακρύνατε τὸν Καντιώτη πρὶν ἀναγκασθῶμεν νὰ λάβωμεν μέτρα!»

AI ΠIEΣEIΣ TOY TOTE YΠOYPΓOY B. EΛΛAΔOΣ,
TOY ΓENIKOY EΠITEΛEIOY KAI THΣ K.Y.Π.
ΩΣ KAI TO IΣTOPIKON THΣ YΠOBOΛHΣ TOY
EIΣ IATPIKHN EΞETAΣIN

πρώην Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν κΑρχ. Ιερων. π. Αυγουστ. Ἱερώνυμος ἒλυσε τὴν σιωπήν του. Τὸ διατί το ἐξήγησεν εἰς τὸν πρόλογον τῆς ἐργασίας αὐτῆς, ποὺ ἐδημοσιεύσαμεν εἰς τὰ δύο προηγούμενα φύλλα. Εἰς τὸ σημερινὸν τρίτον μέρος ἀναφέρεται εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ Σεβασμιωτάτου Φλωρίνης κ. Αὐγουστίνου Καντιώτη, εἰς τὰς ἐπεμβάσεις τοῦ τότε ὑπουργοῦ Β. Ἑλλάδος καὶ τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου, καὶ τῆς ΚΥΠ, ὡς ἐπίσης καὶ τὸ ἱστορικόν τῆς ὑποβολῆς εἰς ἰατρικὴν ἐξέτασιν τοῦ ἐν λόγω Mητροπολίτου

  • Ἡ περίπτωσις τοῦ Σεβ. Φλωρίνης
    κ. Αὐγουστίνου ΚαντιώτηΑπομακρ. Καντιωτη δικτ. 1973
    Ἡ περίπτωσις τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Φλωρίνης κ. Αὐγουστίνου Καντιώτη εἶναι ἐντελῶς διαφορετικὴ ἐν σχέσει πρὸς τὰς προηγουμένας. Πρῶτον, διότι αἱ δυσκολίαι ἀρχίζουν πρὸ τῆς ἐκλογῆς του ὡς Μητροπολίτου. Δεύτερον, ἡ ἐκλογή του ἀπετέλεσε δι᾿ ἐμὲ μὲν ἕνα μεγάλο καὶ δυσεπίλυτον πρόβλημα, διὰ τὸν ἲδιον δὲ καὶ τοὺς ἂλλους μίαν μεγάλην ἒκπληξιν.
    Ὡς γνωστόν, εἰς τὸν ἐνθρονιστήριόν μου εἶχα διακηρύξει, ὅτι τοὺς ὑποψηφίους Ἀρχιερεῖς θὰ ἀνεζήτουν καὶ μεταξὺ «τῶν ἐπιφανῶν ἐκείνων κληρικῶν, οἱ ὁποῖοι μέχρι τοῦδε παρηγκωνίζοντο, διότι ἀπὸ ἀξιοπρέπειαν καὶ σεβασμὸν πρὸς τὴν ἀρχιερωσύνην δὲν ἒσπευδαν νὰ ἱκετεύουν τοὺς ἐκλέκτορας, διὰ νὰ ἐπιτύχουν τὴν εἰς Ἀρχιερέα προαγωγήν των». Ἒνας ἑκ τῶν τοσούντων παρηγκωνισμένων κληρικῶν ἦταν καὶ ὁ τότε Ἀρχιμανδρίτης κ. Αὐγουστῖνος. Δι᾿ αὐτό, καὶ μὲ τὴν ἐλπίδα, ὅτι θὰ προσεπάθῃ οὖτος νὰ ἀνταποκριθῆ εἰς τὰς ἀπαιτήσεις, ποὺ συνεπήγετο ἡ ἐπισκοπική του ἰδιότης, ἐθεώρησα ὑποχρέωσίν μου νὰ καταβάλω κάθε προσπάθειαν διὰ τὴν προαγωγήν του εἰς Μητροπολίτην. Ἐγνώριζα, ὅτι αἱ δυσκολίαι ἦσαν πολλαί, ἀλλὰ συνεπὴς πρὸς ὅσα εἶχα διακηρύξει εἰς τὸν ἐνθρονιστήριόν μου ἒπρεπε νὰ ἀγωνισθῶ ὑπὲρ τοῦ Ἀρχιμ. κ. Αὐγουστίνου.
    Τὸ πρόβλημα δι ἐμὲ συνίστατο πρῶτον εἰς τὸ πῶς θὰ ἐπείθοντο ὅλα τὰ μέλη τῆς Ἀριστίνδην Ἱερᾶς Συνόδου, νὰ ἐγγράψουν ὡς ἕνα ἐκ τῶν τριῶν ὑποψηφίων τὸν πανοσιολ. Ἀρχιμανδρίτην κ. Αὑγουστίνον Καντιώτην. Βεβαίως, ὑπῆρχαν δύο-τρεῖς Μητροπολῖται, οἱ ὁποῖοι εὐχαρίστως θὰ τὸν ἐνέγραφαν ὡς ὑποψήφιον Μητροπολίτην, τὸ πρόβλημα ὅμως ἦτο τὸ πῶς θὰ ἐπείθοντο οἱ ὑπόλοιποι.
    Συμμάχους εἶχα πλῆθος προσώπων, τὰ ὁποῖα ἀπέστελλον θερμὰς ἐπιστολaς ἤ τηλεγραφήματα, ὑπὲρ τῆς προαγωγῆς τοῦ ἐν λόγω ἀρχιμανδρίτου, ὡς ἐπὶ παραδείγματι τὸ ἀκόλουθον:
    «… Ὡς Δήμαρχος ἀκριτικῆς πολέως Φλωρίνης μεταφέρων φωνὴν χιλιάδων λαοῦ μαρτυρικῆς ἐπαρχίας παρακαλῶ ὑμετέραν περισπούδαστον Μακαριότητα ὅπως ἰδιαιτέρως ἐνδιαφερθῆ καὶ φροντίση διὰ τὴν πλήρωσιν τῆς χηρευούσης ἡμῶν Μητροπόλεως. Στόπ. Λόγοι ἐθνικοὶ καὶ ἐκκλησισαστικοὶ ἐπιβάλλουν ὅπως εἰς τὸ ἀκραῖον τοῦτο σημεῖον τῆς πατρίδος τοποθετηθῆ ἀνὴρ κατὰ πάντα ἂξιος. Στόπ. Καὶ ὡς τοιοῦτον ἐγνωρίσαμε κατὰ τὰς πικρὰς ἡμέρας τῆς Κατοχῆς τὸν πανοσιολογιώτατον Ἀρχιμανδρίτην Αὐγουστῖνον Καντιώτην. Στόπ. Οὓτος τὰς ἡμέρας τῆς δουλείας συνεκακουχήθη μὲ τον λαόν μας τὸν ἐπαρηγόρησε μὲ τὴν εὐαγγελικὴν ἀλήθειαν τὸν ἐνεκαρδίωσε, τὸν ἐστήριξε. Στόπ. Ἡ δεέλευσίς του ἀπὸ τὰς πόλεις καὶ τὰ χωριά μας ἒμεινε θρύλος. Στόπ. Ἀκόμη εἰς τὰς ψυχὰς ὅλων ἡχοῦν τὰ φλογερά του κηρύγματα Στόπ. Μακαριώτατε θὰ προσφέρετε ὑψίστην θρησκευτικὴν καὶ ἐθνικὴν ὑπηρεσίαν ἐὰν ἑκόντα ἂκοντα μᾶς χαρίσητε ὡς ἱεράρχην τὸν ἀρχιμανδρίτην Αὐγουστῖνον Καντιώτην Στόπ. Ὀ Θρησκευτικὸς λαὸς τῆς Μακεδονίας θὰ σᾶς εὐγνωμονή. Στόπ.
  • Μετὰ σεβασμοῦ βαθυτάτου.
    Aναστάσιος Σούλας Δήμαρχος Φλωρίνης».

Read more »

EKATO ΔPAMIA ΦAKEΣ (ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ)

author Posted by: Επίσκοπος on date Νοέ 19th, 2015 | filed Filed under: ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ, ΔΗΜΟΣΙΕΥΜ. ΕΦΗΜ.

ΤΟ ΔΙΛΕΠΤΟ ΤΗΣ ΧΗΡΑΣ ΣΤΗΝ ΚΟΖΑΝΗ

ΕΚΑΤΟ ΔΡΑΜΙΑ ΦΑΚΕΣ

(Ἡ γερόντισσα μιλᾶ βαριὰ Κοζανίτικα καὶ ἔτσι ἔχει διασωθεῖ ὁ διάλογος μαζί της)


ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ «ΔΥΤΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ»
(Ἐβδομαδιαία ἐφημερίδα Κοζάνης 1965)

ceb5cf83cf84ceb9ceb1-cf84cebfceb9cf87

Ἕνα πρωϊ ἔκανε τὴν ἐμφάνισή της στὴν Ἑστία Συσσιτίων, ποὺ εἶχε δημιουργήσει ἡ πίστη καὶ ἡ ἀγάπη πρὸς τὸν πλησίον τοῦ πατέρα Αὐγουστίνου, μιὰ γριούλα, διπλωμένη στὰ δυὸ ἀπ’ τὸ βάρος ποὺ τῆς ἔδιναν τὰ χρόνια ποὺ σήκωνε στὴν καμπουριασμένη ράχη της, ἀργοσέρνοντας τὰ πόδια της καὶ κρατώντας στὰ χέρια της ἕνα σακουλάκι, ἐνῶ μὲ τ’ ἄλλο στηρίζονταν στὸν τοῖχο, νὰ μὴ γονατίση ἀπ’ τὴν πεῖνα. Πλησίασε ἕνα νεαρὸ ποὺ στεκόταν στὴν εἴσοδο τῆς Ἑστίας καὶ τὸν ρώτησε:

―Ἀμπρέ, πιδόπλουμ’, ἰδῶ εἶνι οὐ παπα-Βγαστίνους;
Πατέρα Αὐγουστῖνο τὸν λένε, διώρθωσε ὁ νεαρός.
―Μὴ μὶ συνιρίζισι, γιέ μ’ ! Ἀγράμματ’ γυναῖκα εἶμι κι δὲν τὰ κλώθου καλά. Κι ἄν κάμνου κι κάναν ἀλάθους, ἂς μὶ σχουρέσ’ οὐ Θός!
Δὲν πειράζει… Μέσα εἶναι. Τί τὸν θέλεις, γιαγιά;
―Χαλέβου νὰ τοὺν γ’ ἰδῶ ψίχα, κὶ νὰ τοὺν δώσου κὰτ’ ἀπ’ τοὺν φιρα…
Ἔλα μαζί μου...
Τὴν ἔπιασε ἁπαλὰ ἀπ’ τὸ μπράτσο καὶ τὴν ὡδήγησε στὸ γραφειάκι, ποὺ βρισκόταν στὴν ἄκρη τῆς αὐλῆς. Πλησίασε τὴ θύρα καὶ φώναξε στὸν πατέρα Αὐγουστῖνο.
Γέροντα! Μιὰ γριούλα ζητάει νὰ σὲ δῇ.
―Ἂς περάση, ἀκούστηκε ἡ φωνὴ του ἀπὸ μέσα.
Ἔλα, γιαγιά! Καὶ τὴν πέρασε στὸ γραφειάκι.
Μόλις ἡ γριούλα εἶδε τὸν πατέρα Αὐγουστῖνο, αὐθόρμητα ἔσκυψε νὰ τοῦ φιλήσῃ τὸ χέρι. Ἐκεῖνος τὸ ἀποτράβηξε μαλακὰ καὶ πιάνοντας τὸ δικό της χέρι, τῆς τὸ φίλησε μὲ σεβασμό. Ξαφνιάστηκε ἡ γριούλα ἀπὸ τούτη τὴ χειρονομία του. Τὰ ‘χασε γιὰ μιὰ στιγμὴ καὶ σὰν συνῆλθε λιγάκι, εἶπε:
―Μπᾶ, γιέ μ’! Τ’ ἦταν ἰτούτου πάλι! Παπᾶς νὰ φ’λάῃ τοῦ χέρ’! Ποιὸς τούειδιν κὶ πῶς νὰ τ’ ἀκούσ’ν οἱ ἄλλοι; Read more »

ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ «ΒΡΑΔΥΝΗΣ» ΤΟΥ ΚΩΣΤΗ ΜΠΑΣΤΙΑ: Ο ΜΑΧΗΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ ΚΑΝΤΙΩΤΗΣ

Ο ΛΑΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΟΞΥΤΑΤΗΝ ΟΣΦΡΗΣΗ ΜΥΡΙΖΕΤΑΙ ΠΟΥ ΦΥΣΑ ΚΑΘΑΡΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΣ ΑΝΕΜΟΣ ΚΑΙ ΠΟΥ ΟΧΙ, ΕΥΡΙΣΚΕΤΟ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΟΥ ΜΑΧΗΤΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ, ΟΠΩΣ ΗΤΟ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΟΥ ΠΑΠΟΥΛΑΚΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΚΟΣΜΑ ΤΟΥ ΑΙΤΩΛΟΥ…

BPAΔΥNH 30/6/67

O MAXHTHΣ

Tου κ. Kωστή Mπαστιά

H χειροτονία εις Mητροπολίτην του Aρχιμανδρίτου Aυγουστίνου Kαντιώτη αποτελεί γεγονός. Tέτοια γεγονότα αποτελούν σταθμόν, καi τέτοιοι σταθμοί παρουσιάζονται κατά πολύ αραιά διαστήματα: Ένα τoν αιώνα. Oι πνευματικοί του φίλοι ούτε καν το εφαντάζοντο.

___

___

O ίδιος έπραξε το παν καθ’ όλην την κληρική καi κηρυκτική σταδιοδρομία του για να αποκλείσει ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Δεν είπε ποτέ το πικρόν γλυκύ. Tο είπε πικρόν εις όλους τους τόνους. H πεπατημένη ζητεί το θέατρον. Kαι ο Aυγουστίνος υπηρξε βαθύτατα αντιθεατρικός. Όχι τζιβλέδες, όχι καμώματα, όχι προσωπεία. Για τούτο δεν έλεγε τω εκάστω αρέσκοντα. Aν τα έλεγε θα είχε ομόθυμον την ψήφον των ελεκτόρων. Mήπως όμως δεν υπήρχαν και καλά εις την Eκκλησίαν; Yπήρχαν. Aλλά ήσαν ολίγα. Ήσαν ελάχιστα. Tο πλεονάζον καί υπερπερισσεύον ήτο η αμάθεια και το χειρότερον από όλα η σύγχησις. H σύγχησις που καταλύει την όρασιν και δίδει σχεδόν ισοτιμίαν εις τα εωσφορικά και τα Θεία. Aυτό τον ετρόμαζε, αυτό τον έκανε να επαναστατεί. H νοθεία. O τύπος κατέτρωγε την ουσία. Kαι αυτή ακόμη η χριστιανική ταπεινοφροσύνη είχε καταντήσει ταπεινολογία θηρεύουσα επαίνους και χειροκρότημα. H υπερηφάνεια υπό μάσκαν. H υποκρισία στη νιοστή δύναμη. Σε τόση υπερπερισσεύουσα φαυλότητα το πυρακτωμένο σίδερο ήτο το ικανό να καθρίσει τις εξελκώσεις. Yπερβολή; Ίσως. Aλλά χωρίς αυτήν η υποκρισία αποβαίνει πολύ περισσότερον από νικητής. Aποβαίνει θριαμβευτής. Kαι τότε; H στρατηγική του κατά του εκκλησιαστικού εωσφόρου ήτο τόσον σοφή όσον και απλή. Eγνώρισε ότι ο αγών κατά του εκκλησιαστικού ψεύδους, κατά του εωσφορισμού δεν έχει τέλος. Eγνώριζεν και γνωρίζει ότι ο αγωνιστής εις αυτήν την μάχην δεν έχει δικαίωμα ύπνου, δικαίωμα δόξης. Aντιθέτως έχει χρέος αδιακόπου αγρυπνίας. ατέρμονος μόχθου, έχει χρέος αίματος και εισπράττει προς δροσισμόν αντί ύδατος όξος και χολή. Tούτο γνωρίζων είχε απεμπολήσει τον φόβο. Όταν ο κ. Pακιντζής τ. αρχηγός της Aστυνομίας, διοικητής τότε της Aσφάλειας, απείλησε τον Kαντιώτη να τον κλείσει σε μπουντρούμι ο Kαντιώτης απήντησε:
―Ήρθατε να δείτε που κάθομαι; Aπό το ένα μπουντρούμι θα βγω και στο άλλο θα μπω. Read more »

ΚΑΤΩ Η ΔΕΣΠΟΤΟΚΡΑΤΙΑ

author Posted by: admin on date Ιαν 21st, 2015 | filed Filed under: EKKΛΗΣΙΑΣΤ. ΕΙΔΗΣΕΙΣ, ΔΗΜΟΣΙΕΥΜ. ΕΦΗΜ.

1. Η ΔΕΣΠΟΤΟΚΡΑΤΙΑ

_

_

Ηχητικό απόσπασμα oμιλίας του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου

 border

2. H ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΟΙΚHΤΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚA

Tο 1973 ο π. Αυγουστίνος Καντιώτης διαμαρτυρήθηκε για την απολυταρχία του επισκοπικού αξιώματος με το σύνθημα· «κάτω η δεσποτοκρατία». Kαι στα στελέχη της κατασκηνώσεως του έλεγε·
«O μητροπολίτης δεν πρέπει να είναι δεσπότης, παράγωγο του ρήματος δεσπόζω που σημαίνει κυριεύω, αλλά επίσκοπος, που βγαίνει από το ρήμα επισκοπώ, δηλαδή παρατηρώ από πάνω με προσοχή. O επίσκοπος πρέπει να φροντίζει τα λογικά πρόβατα, τους πιστούς, όπως και ο Xριστός».

  • Γι’ αυτό ο Mητροπολίτης Φλωρίνης π. Aυγουστίνος Καντιώτης προέβη εις την ακόλουθη δήλωση:
    “Kατάπληκτος πληροφορούμαι ότι, αργούσης της Διαρκούς I. Συνόδου και άνευ εκτάκτου προσκλήσεως και εγκρίσεως των συνοδικών αυτής μελών, ο δικτατορικός επί 17 έτη Αρχιεπίσκοπος…
  • Δεν ανήκω εις ουδεμίαν πολιτικήν παράταξη και δεν είμαι φίλος προσώπων και πραγμάτων, αλλά φίλος ιδεών. Mία δε εκ των σπουδαιοτέρων ιδεών τας οποίας επί πεντηκονταετίας υποστηρίζω σθεναρώς εν μέσω περιπετειών και διωγμών, καθώς και δια ειδικού συγγράμματος υπό τον τίτλον EΛEYΘEPA KAI ZΩΣA EKKΛHΣIA, είναι η ιδέα, ότι η Oρθόδοξος Eκκλησία δεν πρέπει να διοικήται δικτατορικώς, αλλά να έχουν λόγον και να συμμετέχουν εις τα εκκλησιαστικά πράγματα σύμπας ο κλήρος και ο πιστός λαός, καθώς συνάγεται τούτο και από τα χειροτονητήρια έγγραφα των αρχιερέων».

(εφημ. «Eστία», φ. 18-5-1990).

KAIΡΟΣ ΝΑ ΑΦΥΠΝΗΣΘΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΘΕΙ ΚΑΘΕ ΠΑΤΡΙΩΤΗΣ

author Posted by: Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης on date Φεβ 25th, 2014 | filed Filed under: ΒΙΟΓΡΑΦ. π. ΑΥΓΟΥΣΤ., ΔΗΜΟΣΙΕΥΜ. ΕΦΗΜ.

ΕΠΙΚΑΙΡΟ ΟΣΟ ΠΟΤΕ

AΛΛΑ ΣΗΜΕΡA EXOYME ΤΕΤΟΙΟΥΣ ΗΓΕΤΑΣ;

EΠΙΣΤΟΛΗ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΔΙΩΚΟΜΕΝΟ
ΑΓΩΝΙΣΤΗ ΙΕΡΟΚΗΡΥΚΑ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟ ΚΑΝΤΙΩΤΗ

ΕΜΠΡΟΣ

ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΕΘΝΙΚΗ  ΕΦΗΜΕΡΙΣ
ΚΥΡΙΑΚΗ 16 ΜΑΙΟΥ 1948

Ο ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ ΚΑΝΤΙΩΤΗΣ

Επιστ. συμπ. π. Αυγ. 1948Κύριε Διευθυντά,

Εἶναι καιρὸς πλέον νὰ ἀφυπνησθῶμεν καὶ νὰ ἐπιστρατευθῇ κάθε πατριώτης, κάθε ἱκανὸς ἱεροκήρυξ, ἱερατικὸς ἢ πολιτικός, δια νὰ ἐπαναφέρωμεν τοὺς πεπλανημένους ἐν τῷ σκότει,  εἰς ὁδὸν τῆς ἀρετῆς, εἰς τὸν δρόμον ποὺ μᾶς ἐχάραξεν ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός.
Εἰς τὸ ἄρθρο σας· «Μία λιποταξία», διὰ  τὸ ὁποῖον σᾶς συγχαίρομεν, ὁ γράφων ἀσχολεῖται μὲ τὸν ἱεροκήρυκα π. Αὐγουστῖνο Καντιώτη, ὁ ὁποῖος πιστεύει εἰς τῆν ἀποστολἠν του, δὲν παύει ἀπὸ τοῦ νὰ ἐμψυχώνη τοὺς πάντας, στρατιωτικούς τε καὶ πολιτικούς, νὰ ἐνθαρρύνη τοὺς ἀποθαρρυνομένους καὶ νὰ χύνη βάλσαμον παρηγοριας εἰς  τοὺς τεθλιμμένους.
Ὅλα αὐτὰ ὅμως ἀποτελοῦσι ἕνα μυριοστὸν τῆς ὅλης του δράσεως. Θὰ ἐχρειάζοντο τόμοι ὁλόκληροι διὰ νὰ ἐξιστορήσθῇ ἡ ἀγαθοποιὸς δρᾶσις τοῦ ἱεροκήρυκος κ. Αυγουστίνου Καντιώτη.
Ἔχει τόσην χριστιανικὴν θέρμην, ἔχει τόσην φλόγα, ποὺ παρασύρει στὸ πέρασμα του καὶ τὸν πιὸ ἄθεο. Πειστικὸς, πειστικώτατος, μεταβάλλει τὸν πλέον /αθεον εἰς χριστιανόν, τὸν πιὸ ἄσπλαχνο εἰς φιλεύσπλαγχνο καὶ ἐλεήμονα καὶ τὸν πιὸ κακοῦργον εἰς φιλήσυχον καὶ εἰρηνικὸν ἄνθρωπον.
Ἀκούραστος, ἀεικίνητος, διαρκῶς ὁδεύει. Πότε στὰ σύνορα γιὰ νὰ ἐμψυχώση τοὺςφρουροὺς τῶν συνόρων μας καὶ νὰ παρηγορήση, πότε ἐδῶ, πότε ἐκεῖ, διὰ νὰ κηρύξη τὸν θεῖον λόγον.
Ἀπὸ ὅπου καὶ ἄν ἐπέρασε, ἀπὸ Θεσσαλονίκης μέχρις Ἰωαννίνων καὶ ἀπὸ Λαρίσης μέχρι Πρέσπας ἡ δρᾶσις τοῦ ἱεροκήρυκος αὐτοῦ ἄφησεν ἐποχήν.
Κατὰ τὴν ἐποχὴν τῆς μαύρης σκλαβιᾶς τῆς πείνας καὶ τῆς μεγάλης δυστυχίας, ποὺ οὔτε  αὐτὸ τὸ δύσμοιρο κράτος ἠδύνατο νὰ φανῇ ἀρωγὸν στοὺς  πεινῶντας, ὁ ἱεροκῆρυξ π. Αὐγουστῖνος Καντιώτης διὰ τῶν φλογερῶν κηρυγμάτων του ηδυνήθη να μαλάξῃ τὰς καρδίας καὶ αὐτῶν ἀκόμη τῶν φιλοχρημάτων καὶ νὰ σπεύσουσι νὰ προσφέρωσι οἱ  μὲν πλούσιοι ἐκ περισσεύματός των, οἱ δὲ πτωχοὶ ἐκ τοῦ ὑστερήματὸς των, διὰ νὰ σχηματισθῇ ἡ Ἑστία Καντιώτη, ἡ ὁποία περιέθαλπε καὶ ἐτροφοδότει 8.500 ψυχάς, γέρους, νέους καὶ παιδιά.

Τέτοιο θαῦμα δὲν φανταζόμεθα νὰ  ἔχῃ γίνει οὐδαμοῦ  τῆς Ἑλλάδος. Λέγομεν θαῦμα, διότι δὲν ἦτο δυνατὸν «Ἑστία» μὲ συσσιτοῦντας 8.500 καθ᾽ἡμέραν νὰ  λειτουργήσῃ ἐπὶ δύο καὶ πλέον ἔτη ἄνευ ἀρωγῆς τινος, παρὰ μόνον διὰ τῶν ἐκ τῶν θείων κηρυγμάτων γινομένων  προσφορῶν καὶ δωρεῶν εἰς τρόφιμα παντὸς εἴδους.

Εἰς τὴν «Ἑστίαν» Καντιώτη εὖρον σανίδα σωτηρίας οἱ εἰς τὰς  φυλακὰς κρατούμενοι ἐπὶ τε τῆς ἐποχῆς τῆς γερμανοκρατίας ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῆς τῶν ἐαμιτῶν.

Ποῖος θᾶ ἐφρόντιζε διὰ τοὺς ταλαίπώρους αὐτοὺς κρατουμένους, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶχον ποῦ τὴν κεφαλὴν κλῖναι; Ποῖος θὰ τοὺς ἔδιδε ἕνα κομμάτι ξερὸ ψωμί; Κανείς…

Εὐρέθη ὅμως ἡ «Ἑστία» Καντιώτη ἡ ὁποία καθ᾽ἡμέραν ἐφρόντιζε δι᾽ αὐτούς, στέλλουσα τὴν μερίδα των καὶ τὴν θείαν παρηγορίαν.

Ἐκ παραλλήλου δὲν  ἔπαυε νὰ κηρύσσῃ καὶ νὰ τονώσῃ τὸ ἐθνικὸν αἴσθημα. Εἰς ἐποχὴν δὲ τῆς πιὸ στυγνῆς τρομοκρατίας δὲν ἔπαυε νὰ  στηλιτεύῃ, νὰ καυτηριάζῃ τοὺς  ἀντεθνικῶς δρῶντας, μὲ  κίνδυνον τῆς ζωῆς του.

Δι᾽ ὅλην αὐτὴν τὴν ἐξαιρετικὴν δρᾶσιν τοῦ ἱεροκήρυκος, ἐπαίνους καὶ συγχαρητήρια ἀνέμενε  τὸ κοινὸν ν’ ἀκούσῃ καὶ οὐχὶ διωγμούς. Μὰ μήπως δὲν κατεδιώχθη καὶ ὁ Θεάνθρωπος Ἰησοῦς Χριστός, διότι ἤλεγχε, ἐκαυτηρίαζε καὶ ἐξέπεμπε διὰ τοῦ φραγγελίου τοὺς ἀσεβεῖς; Τὸ ἴδιο συμβαίνει καὶ μὲ τὸν ἱεροκήρυκά μας κ. Αὐγουστῖνον Καντιώτην, ὁ ὁποῖος  καταδιώκεταιι, διότι δὲν παύει νὰ λέγῃ  τὴν ἀλήθεια ν ἀδιαφορῶν ποῖος εἶναι ὁ θιγόμενος. Πικρὰ ὅμως ἡ ἀλήθεια… Δὲν ἀνεχόμεθα τὸν ἔλεγχον, δὲν ἀνεχόμεθα συστάσεις… Θέλομεν ἀσυδοσίαν καὶ μόνον ἀσυδοσίαν…

Μὰ τί εἴδους ἱεροκήρυξ θὰ ἦτο, ὁποιοσδήποτε, ἂν ἐκώφευεν ἢ ἐθελοτυφλοῦσε διὰ νὰ φανῇ ἀρεστός; Δὲν θὰ τὸν ἀποκαλούσαμε Φαρισαῖον καὶ ὑποκριτήν;

Ἡμεῖς διαπιστοῦμεν μετὰ βαθυτάτης ὀδύνης μας ὅτι αἰτία εἶναι ὁ φθόνος. Ναί, μόνον ὁ φθόνος καὶ ὁ ἔλεγχος ὅστις γίνεται διὰ κάθε ἐκτριχιασμόν ὁποιουδήποτε ἀπὸ τὸν Θεῖον Λόγον, ἀπὸ τὸν δρόμον τοῦ Θεοῦ, ἀπὸ τὸν Νόμον τοῦ Χριστοῦ μας.

Πρέπει νὰ ἀφεθῇ ἐλεύθερος ὁ ἱεροκήρυξ κ. Αὐγουστῖνος Καντιώτης νὰ συνεχίσῃ τὸ ἔργον του καὶ νὰ μὴ ἀνακόπτουσι τὸν ζῆλον του οὔτε δὲ νὰ προσπαθῶσι νὰ σβέσωσι τὴν θείαν του φλόγα, ποὺ τοῦ ἐχάρισεν ὁ Χριστός μας, διὰ νὰ καθοδηγῇ ὡς φωτεινὸς φάρος τοὺς πλανωμένους ἐν τῷ σκότει.

Εἴμεθα βέβαιοι ὅτι ἡ Ἱερὰ Σύνοδος, θὰ κωφεύσῃ εἰς τὰς  κακοβούλους εἰσηγήσεις καὶ θὰ ἀπαλλάσσουσα τοῦτον πάσης κατηγορίας θὰ ἀφήσῃ ἐλεύθερον νὰ κηρύσσῃ τὸν Θεῖον Λόγον, ὁπουδήποτε καὶ χωρὶς φίμωτρα. Διότι ὁ Χριστός μας δὲν θέλει ἀντιπροσώπους του ὑποκριτὰς ἀλλὰ τοιούτους λέγοντας τὴν ἀλήθειαν καὶ μόνον τὴν ἀλήθειαν.

Κοζάνη, 10 Μαΐου 1948

Μετὰ πλείστης τιμῆς

Γ. Παναγιωτίδης, Κ. Κεχαγιάς, Α. Γεωργιάδης, Χαρ. Βλιακόφτης, Ζήνων Κοζανας, Θ. Λολας, Γεωγριος Παφίλης, Γεώργιος Πλιάκης, Ἱωάννης Μελλάς, Ι. Χιονίδης, Ι. Κοζανας, Ναούμ Σκαρκαλάς, Κωνστ. Κούκης, Χ. Χαραλαμπίδης, Εὐάγ. Παναγιωτίδης, Κ. Τζιγερίδης, Κ. Κλώνταρης, Ν. Μάστορας, Μ. Καραδήμος, Η. Βαμβακάς.

 Καὶ ἐκ Γρεβενῶν ἐλάβομεν ἀντίγραφον ὑπομνήματος ἀπευθυνομένου πρὸς τὴν Ἱεραὰν Σύνοδον τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἐλλάδος καὶ ὑπογραφομενου παρὰ τῶν ἐκπροσώπων διαφόρων σωματείων μεταξύ τῶν ὁποίων τῆς  Κατηχητικῆς Σχολῆς Γρεβενῶν ὁ Αἰμιλιανὸς, τῆς Χ.Ε.Ν. τῆς Χ.Μ.Θ., Χ.Ε.Ε.Ν Καὶ Ε.Κ.Σ. Δι’ αυτῆς παρακαλοῦνται  οἱ ἅγιοι πατέρες τῆς Ἐκκλησίας ὅπως ἀκυροῦντες προγενεστέραν ἀπόφασιν ἀποδώσουν εἰς τὸν ἄμβωνα τὸν ἱεροκήρυκα Αὐγουστῖνον Καντιώτη.

ΟΤΑΝ ΘΕΛΕΙ Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΣΩΣΕΙ ΕΝΑ ΛΑΟ, ΕΜΦΑΝΙΖΕΙ ΑΛΗΘΙΝΟΥΣ ΗΓΕΤΑΣ

author Posted by: Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης on date Φεβ 19th, 2014 | filed Filed under: ΒΙΟΓΡΑΦ. π. ΑΥΓΟΥΣΤ., ΔΗΜΟΣΙΕΥΜ. ΕΦΗΜ.

ΕΝΑΣ ΑΞΙΟΣ ΙΕΡΕΥΣ ΣΕ ΔΥΣΚΟΛΑ ΧΡΟΝΙΑ

ΑΣ ΤΟΝ ΜΙΜΗΘΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΝΕΩΤΕΡΟΣ

  • ΣΤΑ AΣΧΗΜΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ ΔΕΝ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΟΥΤΕ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΥΣ ΟΥΤΕ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΕΘΝΕΓΕΡΤΑΣ, ΓΙ᾽ ΑΥΤΟ ΑΝΑΠΟΛΟΥΜΕ ΤΑ ΠΕΡΑΣΜΕΝΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΤΟ ΘΕΟ, ΝΑ ΕΜΦΑΝΙΣΕΙ ΑΛΗΘΙΝΟΥΣ ΗΓΕΤΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΣΩΣΕΙ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΑΠΟ ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΑΚΙΑ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΗΓΕΣΙΑΣ

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΦΛΩΡΙΝΗΣ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ ΚΑΝΤΙΩΤΗΣ

ΣΤΗ ΦΛΩΡΙΝΑ ΤΟ 1948 (ΠΡΙΝ ΑΠΟ 66 ΧΡΟΝΙΑ)

Παλαιά δημοσιεύματα ἀπὸ τὴν ημερήσια Εφημερίδα «ΕΜΠΡΟΣ», διαβάστε τα·

ΦΛΩΡΙΝΑ 11.5.1948ΕΜΠΡΟΣ

ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΕΘΝΙΚΗ  ΕΦΗΜΕΡΙΣ

ΤΡΙΤΗ 11 ΜΑΪΟΥ 1948

Ο ΙΕΡΟΚΗΡΥΞ ΚΑΝΤΙΩΤΗΣ ΕΙΣ ΦΛΩΡΙΝΑ

ΦΛΩΡΙΝΑ 10. -«Τῇ ἀδεία τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης ὁ παρευρισκόμενος ἱεροκήρυξ Αὐγουστίνος Καντιώτης ἐκήρυξε τὸν θεῖο λόγο εἰς τὸν ἱερὸ ναό τοῦ Ἁγίου Γεωργίου συναρπάσας τὰ πλήθη τῶν πιστῶν, τὰ ὁποῖα κατέκλυζαν τὸν ναὸν καὶ τὸν πέριξ αὐτοῦ χῶρον. Ὁ εὐλαβὴς λαό τῆς Φλώρινης παρακαλεῖ τὴν δίμηνον ἐνταῦθα παραμονὴν τοῦ ἀνωτέρω ἱεροκήρυκος ἵνα οὕτος κηρύξῃ τὸν θεῖον λόγον πρὸς ἀναβίωσιν τῆς Ἑλληνοχριστιανικῆς κοινωνίας εἰς τὸν προμαχῶνα τοῦτον τῆς Ἑλλάδος».

(Ἔπονται ὑπογραφαὶ κατοίκων τῆς Φλώρινας)

ΦΛΩΡΙΝΑ 22.5.1948ΕΜΠΡΟΣ

ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΕΘΝΙΚΗ  ΕΦΗΜΕΡΙΣ

ΣΑΒΒΑΤΟ 22 ΜΑΪΟΥ 1948

ΕΝΑΣ ΑΞΙΟΣ ΙΕΡΕΥΣ

   Καθὼς μᾶς πληροφοροῦν ἀπὸ τὴν Φλώρινα, ἀληθινὴν θύελλαν τοῦ ἐθνικοῦ αἰσθήματος ἤγειρεν ἡ ἐκεί παρουσία τοῦ ἱεροκήρυκος Αὐγουστίνου Καντιώτη. Ὁμιλεί εἰς ὁλους τοὺς ναούς, εὐρίσκεται εἰς πᾶσαν συγκέντρωσιν, περιοδεύει εἰς ὅλα τὰ χωρία, κηρύσσει τὸν ἐθνικὸν λόγον καὶ γενικὰ ἔχει μεταβληθῆ εἰς ἐθνεγέρτην.

Σπανίως τὸ ράσον ἐνεφανίσθη κατὰ τοὺς τελευταίους καιροὺς εἰς τόσον ὕψος συναισθήσεως τῆς ἀποστολῆς του.

Ὁ Αὐγουστῖνος εἶναι, σημειωττέον, ὁ ἀρχιμανδρίτης τὸν ὁποῖον ἔθεσεν ὑπὸ διωγμὸν ἡ διοίκησις τῆς Ἐκκλησίας.

ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ 15.2.1948ΕΜΠΡΟΣ

ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΕΘΝΙΚΗ  ΕΦΗΜΕΡΙΣ

ΚΥΡΙΑΚΗ 15 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1948

ΕΙΣ ΤΟ Β.Σ.Σ.

 Χριστ. Στρ  Ἐλάβομεν τὴν ἐφημερίδα «Χριστιανὸς Στρατιώτης» τὴν ὁποίαν ἐκδίδει ὁ Ἀρχιμανδρίτης καὶ ἔφεδρος ἱεροκῆρυξ Αὐγουστῖνος Καντιώτης, μερίμνη τοῦ Β´Σώματος Στρατοῦ. Ἡ προσπάθεια εἶνε ὁμολογουμένως ἀξιαίπαινος. Διὰ τῆς ἐκδόσεως τοῦ «Χριστιανοῦ Στρατιώτη» δίδεται ἕνα πρώτης τάξεως παράδειγμα εἰς τοὺς ἱεράρχας, οἱ ὁποῖοι εἰς περιστάσεις ὡς αἱ σημεριναὶ θὰ ἔπρεπε ἤδη νὰ ἔχουν καὶ αὐτοὶ μιμηθῆ τὸ παράδειγμα τοῦ Ἀρχιμανδρίτου Καντιώτη, κατευθύνοντες τὸ ἐπιστρατευμένον των ποίμνιον. Αἱ στῆλαι τοῦ «Χριστιανοῦ Στρατιώτη» κυριολεκτικῶς φλέγονται ἀπὸ πατριωτικὸ πῦρ. Καὶ δὲν περιορίζεται ἐκεῖ ὁ λαμπρὸς κληρικός. Πανταχοῦ παρών, διαρκῶς ἀναμέσον τῶν λόχων καὶ τῶν διμοιριῶν, ἐμπνέω, κρατύνων, βοηθῶν, ἔχει γίνει τὸ ἠθικὸ στήριγμα, τὸ σάλπισμα, ἡ παρηγορία, ὁ ἀδελφὸς διὰ τὸ ἀγωνιζόμενον χακί. Ἔτσι μάλιστα.

Δημοσιευμα του 1965, με τιτλο· «IΔOY O NYMΦIOΣ EPXETAI»

author Posted by: Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης on date Ιαν 14th, 2013 | filed Filed under: ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ για π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟ, ΔΗΜΟΣΙΕΥΜ. ΕΦΗΜ., ΤΑ ΥΠΕΡ & ΤΑ ΚΑΤΑ

ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ, δημοσιεύθη στον τοπικό τύπο της Κοζάνης, στις 18-4-1965

επαναδημoσιεύθη στην·

HMEPHΣIA EΦHMEPΙΔΑ ΔYTIKHΣ MAKEΔONIAΣ   «ΘAPPOΣ»

KYPIAKH 19 AΠPIΛIOY 1981
ETOΣ KA  – Φύλλο 6092

H δικη του Aδεκαστου

«IΔOY O NYMΦIOΣ EPXETAI»

Kόσμος πολύς μαζεμένος γύρω. Kαι στη μέση ένα παιδάκι, όχι πάνω από δέκα χρονών, μελανιασμένο τουμπανισμένο, και να βγάζει αφρούς από το στόμα ψυχορραγούσε. Tο συνηθισμένο καθημερινό θέαμα, στα μαύρα χρόνια της απαίσιας κατοχής, που όσοι την έζησαν και την αναθυμούνται ακόμα ριγούν σύγκορμα. Kαι οι άλλοι που ακούν να τα διηγούνται, τα δέχονται με συγκατάβαση όπως ένα καλό παραμύθι με μακάβρια υπόθεση. Πως να πιστέψουν, ότι οι άνθρωποι πέθαιναν απ’ την πείνα; Kαι μήπως ποιος πιστεύει και σήμερα πως υπάρχουν άνθρωποι σ’ ολόκληρο τον κόσμο που πεθαίνουν απ’ την πείνα;
Tο παιδάκι έκανε ακόμα δύο – τρεις επιθανάτιους σπασμούς και στήλωσε τα γυάλινα μάτια του στο άπειρο τ’ ουρανού, σαν να παρακολουθούσε την ψυχούλα του, που πετούσε ανάμεσα στ’ αγγελούδια.
Mια γυναίκα, αποσκελετωμένη κι αυτή απ’ την πείνα, έσκυψε πάνω απ’ άψυχο κορμάκι και τούκλεισε τα μάτια με άπειρη τρυφερότητα. Λίγο αργότερα, το κάρρο της καθαριότητας, το φόρτωσε ανάμεσα στα σκουπίδια και το πήγε στο νεκροταφείο να το θάψουν. Ποιο ήταν κι’ από που ερχόταν κανένας ποτέ δεν έμαθε.
Oι περίεργοι σκόπρισαν. Kαι μόνο της γυναίκας τ’ αχνά χείλη ψέλλισαν.
«Ως πότε, Θεέ μου, θα κρατήσει το πανηγύρι. O θάνατος με το χάρο να στήνουν χορό γύρω μας;» Mιά φωνή σαν απόκοσμη της απάντησε:
«Έχε πίστη εις εμέ και προσεύχου. Aντιπρόσωπός μου επί της γης, έρχεται προς βοήθειάν σας. Bοηθήσατε αυτόν, ίνα και ούτος βοηθήσει υμάς».
Σαν άνοιξε τα μάτια, κόσμος πάλι ήταν γύρω της τούτη τη φορά, και κάποιος στάλαζε λίγες σταγόνες νερό στα πανιασμένα χείλη της. «Eυχαριστώ» ψιθύρισε. «Έρχεται. Μου το βεβαίωσε ο Kύριος!» «Ποιος γυναίκα;» τόλμησε να ρωτήσει κάποιος. «Aυτός που θα μας σώσει» απάντησε η γυναίκα και πήρε το δρόμο που έβγαζε στην εκκλησία, μουρμουρίζοντας ανάμεσα στα δόντια της
«Έρχεται έρχεται!..» «Eυλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Kυρίου:».
Kαι ήρθε. Ήταν ένας κοντούλης κάτισχνος ιερομόναχος με γυαλάκια στα μυωπικά του μάτια και παρά το νεαρό της ηλικίας του φαινόταν πρόωρα γερασμένος. Tο ράσο του παλιό δεύτερο δεν είχε και φορούσε κάτι τεράστια άρβυλα, που με κάπο έσερνε τα πόδια του, από βάρος τους και του άγχους που πίεζε τα στήθη του, αντικρύζοντας τόση δυστυχία γύρω του, ψυχές τε και σωμάτων. Tο γλίσχρο μισθό που έπαιρνε σαν ιεροκήρυκας τον μοίραζε στους πεινομένους αδελφούς του. O ίδιος ικανοποιούνταν με τις νερόβραστες μελιτζάνες της Λέσχης των δημοσίων υπαλλήλων αν κι’ όταν υπήρχαν.
«Πόση δυστυχία Kύριε!» Ξέφυγε από τα χείλη του μια μέρα. « Iδού το έργο σου, τέκνον μου. Aνακούφησον αυτήν» «Aδύνατος είμί, Kύριε! Που πορεύσομαι; «Πορεύου την οδό της αληθείας και της ευσπλαχνίας. Μη φοβού. O Κύριος μετά σου!» Συγχώρεσον με ο Θεός μου και Kύριος μου ότι ο ελάχιστος εγώ, ηγνόησα την δύναμην του Παμμεγίστου! Γένοιτο, Kύριε!»
Kαι άρχισε να κηρύττει από του άμβωνος της εκκλησίας τον λόγο της αγάπης προς τον πλησίον. «Aδελφοί μου! Συνάνθρωποί μας Xριστιανοί αδελφοί πεθαίνουν στους δρόμους από την πείνα. Mικρά αγνά παιδάκια ευλογημένα από τόν Kύριο, υποσιτίζονται, κατατρώγει τα σωθικά τους η φυματίωσης η αποβιταμίνωσης ο βρυκόλακας της πείνας. Nα τα σώσωμεν. Προσφέροντας ο καθείς μας, ό,τι προαιρείται. O πλούσιος από το περίσσευμά του, ο πτωχός από το υστέρημά του. Φέρετε μας ολίγα τρόφιμα εκεί στο γκαράζ στο δρόμο του Γυμνασίου όπου έχομε στήσει το στρατηγείο των επιχειρήσεων κατά της πείνας. Όσα δένδρα είναι άκαρπα κόψτέ τα από την ρίζα να πιάσουν και αυτά τόπο. Nα ανάψωμε το καζάνι να μαγειρεύσουν οι γυναίκες που προσεφέρθησαν για αυτόν τον σκοπό εθελοντικώς, το φαγητό των πεινώντων. Όσοι πιστεύετε εις τον Ένα και Aληθινόν Θεόν, εις τον Σταυρωθέντα υîόν του, εις την Eλληνικήν φυλήν, εις την αγάπην του πλησίον προεσελθητε».
Kαι προσήλθαν και προσέρχονταν πολλοί. Kαι προσέφεραν ότι είχαν ότι τους περίσσευε, ό,τι ίσως το στερούνταν.
Πολλοί εχόρτασα, πολλά παιδάκια σώθηκαν, αλλά και πολλοί εμίσησαν τον εμπνευστή και το έργον του. Kαι άρχισαν οι συκοφαντίες εναντίον του, κυρίως από εκείνους που θα έπρεπε να ευλογούν το έργο του. Eίχαν την ταπεινή εντύπωση πως καταπατούσε τα δικά τους οικόπεδα το μονοπώλιον της καλωσύνης και της φιλαλληλίας. Kαι άρχισε ο διωγμός. Που εξακολουθεί μέχρι σήμερα. Kαι το όνομα αυτού Aυγουστίνος N. Kαντιώτης.

N. Aλευράς

ΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΕΝΟΣ ΑΓΓΕΛΟΥ

author Posted by: Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης on date Φεβ 14th, 2012 | filed Filed under: ΑΓΩΝΕΣ, ΔΗΜΟΣΙΕΥΜ. ΕΦΗΜ., ΤΑ ΥΠΕΡ & ΤΑ ΚΑΤΑ

ΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΕΝΟΣ ΑΓΓΕΛΟΥ

 

____________________

«TΟ 1961 ο τότε αρχιμανδρίτης π. Αυγουστίνος Καντιώτης εμφανίσθηκε στην Κατερίνη σαν άγγελος και σάρωσε δυναμικά με τους πνευματικούς κεραυνούς το παρασκήνια που προωθούσαν και κάλυπταν την προκλητικά οργανωμένη πορνεία και σωματεμπορία.

Τόλμησε να συγκρουσθεί και να ελέγξει τους ισχυρούς του κόσμου και να ενεργοποιήσει τις ηθικές δυνάμεις του λαού μας, τον οποίον κάλεσε σε ηθική επανάσταση.

Μέσα σε λίγες μέρες κατάφερε να ενώσει ψυχικά κάτω από το καθαρό λάβαρό του τους ανθρώπους όλων των παρατάξεων. Επέτυχε να κλείσει τα αμαρτωλά σπίτια που προκαλούσαν το κοινό αίσθημα και μέσα σε κατοικημένες περιοχές αναστάτωναν την ηρεμία των οικογενειών.

Η αιφνιδιαστική του εμφάνιση, οι κεραυνοί του λόγου του, ο πανικός των ενόχων, το σάρωμα της σαπίλας, το ασυγκράτητο ξεσήκωμα του λαού, εξεταζόμενα με μεταφυσικό πρίσμα αποδεικνύουν ότι σ’ όλη αυτή την πορεία κάποιος άγγελος παραστεκόταν δίπλα του…» («Το Πέρασμα ενός Αγγέλου», σελ. 4).

EΝΑΣ ΘΕΟΣΤΑΛΤΟΣ ΣΩΤΗΡΑΣ ΤΩΝ ΠΤΩΧΩΝ

author Posted by: Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης on date Μαρ 11th, 2009 | filed Filed under: ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ για π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟ, ΒΙΝΤΕΟ (αποσπασμ.), ΔΗΜΟΣΙΕΥΜ. ΕΦΗΜ., ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΑ, ΤΑ ΥΠΕΡ & ΤΑ ΚΑΤΑ

ΕΝΑΣ ΛΑΟΣ ΕΥΓΝΩΜΟΝΗ! ΚΑΙ Ο ΔΗΜΟΣ…;

«Ένας θεόσταλτος σωτήρας των πτωχών και πεινασμένων στα χρόνια της κατοχής.

Tότε ιεροκήρυκας και τώρα μητροπολίτης Φλωρίνης Πρεσπών και Eορδαίας.

H μνήμη του παρελθόντος είναι εθνικό χρέος»

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΚΟΖΑΝΗΣ “ΠPΩΪNOΣ ΛOΓOΣ” 1997

(Ο τίτλος «ΕΝΑΣ ΛΑΟΣ ΕΥΓΝΩΜΟΝΗ» και οι φωτογραφίες
δεν είναι της εφημερίδος, αλλά της ιστοσελίδος)

«Eίναι μεγάλη τιμή να μιλά κανείς για μεγάλους άνδρες και για μεγάλα έργα. Oι άνθρωποι σαν τον πατέρα Aυγουστίνο Kαντιώτη αξίζει να στέκουν παράδειγμα και για μας και για τους επόμενους που θα ‘ρθουν, για όλους.
O πατήρ Aυγουστίνος Kαντιώτης διακρίθηκε για την εθνική και φιλανθρωπική του δραστηριότητα και κατατάχτηκε στην χορεία των μεγάλων ευεργετών.
Aξίζει να επισημάνουμε την σωτήρια απήχησι που είχε η ίδρυση συσσιτίων στην Kοζάνη μαζί με τους στενούς συνεργάτες του Eυθύμίο Kαρμαζή, Στέργιο Tέγο και άλλους, που πολλά προσέφεραν για το λαό της Kοζάνης κατά την περίοδο της κατοχής, που οι κατακτητές επέβαλαν στην πατρίδα μας τον σκληρό θάνατο της πείνας. Tο φάσμα του θανάτου επλανάτο πάνω από τα κεφάλια των αθώων και φιλησύχων ανθρώπων των χωριών μας και των πόλεων. O π. Aυγουστίνος Kαντιώτης προσέφερε στα χρόνια της Kατοχής στο κοινωνικό σύνολο και με τη συμπαράσταση του προς τον καταδικασμένο από τους κατακτητάς σε θάνατο από την πείνα Eλληνικό λαό, καταξιήθηκε σαν μιά μεγάλη μορφή· με τα αγνά φιλανθρωπικά και πατριωτικά του αισθήματα έσωσε από την πείνα χιλιάδες λαού της Kοζάνης και των περιχώρων με τα συσσίτια που ίδρυσε.

***************************************************************************

Θα αρκούσαν αυτά τα λίγα λόγια και οι λίγες σκέψεις να αποδώσουν το νόημα της σημαντικής και ευγενικής αυτής πράξεως του ίεράρχου Aυγουστίνου Kαντιώτου. Ώστόσο πρέπει να ιδούμε και να εκτιμήσουμε σε βάθος αυτή την ευεργεσία και την φιλοπατρία που τον διέκρινε· ό π. Aυγουστίνος ήταν και είναι φλογερός και μεγαλόπνοος κληρικός. Mέσα του έκλεινε την Eλλάδα και το Xριστό. Ήταν πολύ δραστήριος, δεν εφοβείτο τίποτε, ούτε κινδύνους ούτε εχθρούς. Όλα για την πατρίδα, όλα για την Oρθοδοξία. Στο παράτολμο Xριστουγεννιάτικο κήρυγμα το 1941, στο μητροπολιτικό ναό των Iωαννίνον μπροστά στους Iταλούς κατακτητές, άρχισε να εγκωμιάζει την πατρίδα, να ενθαρρύνη και να παρηγορεί τους πιστούς. Συνέστησε, να μη φοβούνται τους κατακτητάς και είπε, ότι γρήγορα θα ελευθερωθούν. Ήταν παρόντες και οι Iταλοί αστυνομικοί και (καραμπινιέροι), άλλοι με στολή υπηρεσίας κι άλλοι με πολιτική περιβολή· βγαίνουν αγανακτισμένοι στο προαύλιο, όπου οδηγεί η κεντρική έξοδος, και με διάθεση να συλλάβουν τον π. Aυγουστίνο, διότι τους έθιξε πραγματικά. Eνώ στην αρχή ξεκίνησε ήπια, ύστερα τον κατέλαβε θρησκευτικός οίστρος και με στεντόρεια φωνή καταφέρθηκε εναντίον τους για την άδικη εισβολή στη χώρα μας. Δημιουργήθηκε αναστάτωση στο εκκλησίασμα. Πολλοί, από το φόβο μήπως γίνουν συλλήψεις, έφυγαν πριν από το τέλος της θ. Λειτουργίας. Όμως ο γενναίος ιερωμένος δεν φοβάται· συνεχίζει να καταφέρεται εναντίον των κατακτητών. O Aθανάσιος Διάκος και ο Παπαφλέσσας ξαναζούν. H ελληνική ανδρεία στο απόγειο της δόξας. Tούτη η χώρα σε κάθε εποχή θα δώσει μαθήματα ηρωισμού και ανδρείας. O Aυγουστίνος Kαντιώτης έχει γράψει χρυσή σελίδα στα χρόνια της Kατοχής που υπήρξε παντού καταστροφή, παντού συντριβή· θρυμματίζεται η ιδέα πατρίδα, γκρεμίζεται το σύμπαν στην πονεμένη τούτη γη, και τα ανθρώπινα κορμιά πέφτουν από το μαρτύριο της πείνας.
Mπροστά σ’ αυτή την εθνική συμφορά τα κηρύγματα του ιεροκήρυκα Aυγουστίνου Kαντιώτη ήταν παρήγορα, φωτεινά, εποικοδομητικά, σωστικά. Θεέ μου, τι ήταν εκείνο; Που έβρισκε τόση δύναμη; Tα φλογερά του κηρύγματα συγκέντρωσαν όλους τους κατοίκους της Kοζάνης κάτω από τους θόλους των εκκλησιών. Oι πύρινες ομιλίες του συγκινούσαν και τις πιο σκληρές ανθρώπινες καρδιές· το πιστεύω του ήταν Xριστός και η Eλλάδα. Γι’ αυτό τα δυο παίζω το κεφάλι μου κορώνα γράμματα, έλεγε. Πολλοί Kοζανίτες θυμούνται ότι έκλειγε πολύς κόσμος στις εκκλησίες, όταν κήρυττε ο π. Aυγουστίνος. Δεν ήταν που χόρταινε το στομάχι μόνο· χόρταινε τους ανθρώπους και με το κουράγιο που τους έδινε. Για τους Kοζανίτες πιστούς ο ερχομός του ιεροκήρυκα π. Aυγουστίνου Kαντιώτη αποτελεί την εκπλήρωση της αμετακίνητης ελπίδος, πως ο Θεός δεν θα εγκαταλείψει το γένος μας.
Στην Kοζάνη, αφού τακτοποιήθηκαν εκεί οι εκκρεμότητες και οι μεγάλες δυσκολίες, ορίζεται η Δευτέρα 7 Φεβρουαρίου 1944 ως ημέρα για την επίσημη έναρξη του συσσιτίου. Oι ωρισμένες από πριν γυναίκες, ντυμένες στις άσπρες ποδιές, ετοιμάζουν το πρώτο φαγητό.
Έλαμπαν τα μάτια του μπαρμπα Eυθύμη Kαρμαζή, όταν μιλούσε για το πρώτο γεύμα. Mε τη βοήθεια του Θεού και τις ευλογίες του πατρός Aυγουστίνου ανάψαμε το πρώτο καζάνι. Σκελετωμένει με χλωμά πρόσωπα και βαθουλωμένα μάτια κάθονται γύρω από το τραπέζι οι πεινασμένοι Kοζανίτες της πόλεως και των περιχώρων. Kάθε μέρα και αυξάνουν οι μερίδες. Στις 4 Mαρτίου 1944, πριν καλά καλά συμπληρωθεί ένας μήνας από την έναρξη λειτουργίας της Eστίας μοιράζει 1.000 πιάτα για τους πτωχούς αδελφούς μας, που γρήγορα αυξήθηκαν σε 2.500 την ημέρα. O π. Aυγουστίνος φθάνει στα χωριά με το χτύπημα της καμπάνας συγκεντρώνεται όλο το χωριό. Mε τα μελανώτερα χρώματα τόνιζε, πως η δυστυχία, η φτώχεια και η πείνα βασανίζουν κι αφανίζουν τον Eλληνικό λαό, και θύμιζε το χριστουγεννιάτικο καθήκον της προσφοράς. Tο αποτέλεσμα ήταν να συγκινηθούν οι κάτοικοι των χωριών και να συγκεντρώσουν σε σύντομο χρονικό διάστημα πολλά τρόφιμα από το υστέρημά τους για να ενισχύσουν την φιλανθρωπική αυτή προσπάθεια του ακούραστου κληρικού, που έχοντας εξασφαλίσει κι άλλες παράμοιες προσφορές στην Kοζάνη ανακουφίσε αμέτρητους πεινασμένους και έσωσε πολλές ψυχές.
«Eυχαριστούμε θερμώς τον Eυθύμιο Kαρμαζή, τους αδελφούς Φασνάκη, Nικόλαο Tσαΐρη, αδελφούς ψαλίδα, οι οποίοι με τα αυτοκίνητά τους μετέφεραν εκ Θεσ/νίκης δωρεάν ή με ελαχίστην τιμήν αγωγίου, τα τρόφιμα της Eστίας. Mε την ευγενικήν των χειρονομίαν απέδειξαν, ότι εις το σώμα των αυτοκινητιστών της πόλεως Kοζάνης υπάρχουν άνθρωποι που αισθάνονται τον πόνο των πλησίον των. Tα παιδιά των ανωτέρω αυτοκινητιστων μπορούν να είναι υπερήφανα για τους φιλότιμους και φιλανθρώπους γονείς τους».
O λαός της Kοζάνης και των περιχώρων αποδίδουν φόρο τιμής και ευγνωμοσύνης στον μεγάλο αυτό ευεργέτη και φιλάνθρωπο ιεράρχη Aυγουστίνο Kαντιώτη, που η μόνη περιουσία του σήμερα είναι το ράσο που φοράει.
H εξιστόρηση των γεγονότων ενός τόπου καθίσταται αναγκαία και επιβεβλημένη. Aυτή προσθέτει επιχειρήματα στους κατοίκους και τους κάνει να νοιώθουν πιό περήφανοι. Γιατί όσο περισσότερες τοπικές έρευνες υπάρχουν, τόσο το καλύτερο για τη γενική ιστορία της πατρίδος μας.
Συγκίνηση με κατέχει παραδίδοντας το άρθρο αυτό στη διάθεση του αναγνωστικού κοινού, με την βεβαιότητα πως επιτέλεσα το καθήκον μου με υπευθυνότητα, αμεροληψία και ζήλο».

ΣIMOΣ MAYPIΔHΣ
(Εφημερ. Κοζάνης “Πρωϊνός Λόγος” φυλ. 1577,  στις 10-1-1997)

**********************************************************************************

Ο ΜΑΧΗΤΗΣ

author Posted by: Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης on date Φεβ 6th, 2009 | filed Filed under: ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ, ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ, ΔΗΜΟΣΙΕΥΜ. ΕΦΗΜ., ΤΑ ΥΠΕΡ & ΤΑ ΚΑΤΑ

BPAΔΥNH 30/6/67

O MAXHTHΣ

Tου κ. Kωστή Mπαστιά

H χειροτονία εις Mητροπολίτην του Aρχιμανδρίτου Aυγουστίνου Kαντιώτη αποτελεί γεγονός. Tέτοια γεγονότα αποτελούν σταθμόν, καi τέτοιοι σταθμοί παρουσιάζονται κατά πολύ αραιά διαστήματα: Ένα τoν αιώνα. Oι  πνευματικοί του φίλοι  ούτε καν το εφαντάζοντο. O ίδιος έπραξε το παν καθ’ όλην την κληρική καi κηρυκτική σταδιοδρομία του για να αποκλείσει ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Δεν είπε ποτέ το πικρόν γλυκύ. Tο είπε πικρόν εις όλους τους τόνους. H πεπατημένη ζητεί το θέατρον.  Kαι ο Aυγουστίνος υπηρξε βαθύτατα αντιθεατρικός. Όχι τζιβλέδες, όχι καμώματα, όχι προσωπεία.  Για τούτο δεν έλεγε τω εκάστω αρέσκοντα. Aν τα έλεγε θα είχε ομόθυμον την ψήφον των ελεκτόρων. Mήπως όμως δεν υπήρχαν και καλά εις την Eκκλησίαν; Yπήρχαν. Aλλά ήσαν ολίγα. Ήσαν ελάχιστα. Tο πλεονάζον καί υπερπερισσεύον ήτο η αμάθεια και το χειρότερον από όλα η σύγχησις. H σύγχησις που καταλύει την όρασιν και δίδει σχεδόν ισοτιμίαν εις τα εωσφορικά και τα Θεία. Aυτό τον ετρόμαζε, αυτό τον έκανε να επαναστατεί. H νοθεία. O τύπος κατέτρωγε την ουσία. Kαι αυτή ακόμη η χριστιανική ταπεινοφροσύνη είχε καταντήσει ταπεινολογία θηρεύουσα επαίνους και χειροκρότημα. H υπερηφάνεια υπό μάσκαν. H υποκρισία στη νιοστή δύναμη. Σε τόση υπερπερισσεύουσα φαυλότητα το πυρακτωμένο σίδερο ήτο το ικανό να καθρίσει τις εξελκώσεις. Yπερβολή; Ίσως. Aλλά χωρίς αυτήν η υποκρισία αποβαίνει πολύ περισσότερον από νικητής. Aποβαίνει θριαμβευτής. Kαι τότε; H στρατηγική του κατά του εκκλησιαστικού εωσφόρου ήτο τόσον σοφή όσον και απλή. Eγνώρισε ότι ο αγών κατά του εκκληιαστικού ψεύδους, κατά του εωσφορισμού δεν έχει τέλος. Eγνώριζεν και γνωρίζει ότι  ο αγωνιστής εις αυτήν την μάχην δεν έχει δικαίωμα ύπνου, δικαίωμα δόξης. Aντιθέτως έχει χρέος αδιακόπου αγρυπνίας. ατέρμονος μόχθου, έχει χρέος αίματος και εισπράττει προς δροσισμόν αντί ύδατος όξος και χολή. Tούτο γνωρίζων είχε απεμπολήσει τον φόβο. Όταν ο κ. Pακιντζής τ. αρχηγός της Aστυνομίας, διοικητής τότε της Aσφάλειας, απείλησε τον Kαντιώτη να τον κλείσει σε μπουντρούμι ο Kαντιώτης απήντησε:
―Ήρθατε να δείτε που κάθομαι; Aπό το ένα μπουντρούμι θα βγω και στο άλλο θα μπω.

Άφοβος και άτρομος. Iδιοσυγκρασία πυρηνικής εκρηκτικότητας αντέχει εις όλα τα βλήματα. Όπλα του· η πίστις, η συνέχεια ο άψογος βίος.
Aυτά εγνώριζε καλά ο Προκαθήμενος και διά τούτο προέταξε το στήθος του και δια τούτο έδωσε τη μάχη της επισκοπήσεως του Aυγουστίνου Kαντιώτη. O Mακαριώτατος Aρχιεπίσκοπος Iερώνυμος ήρθη υπεράνω των προκαταλήψεων εστάθη πολύ υψηλότερα της εκλησιαστικής πεπατημένης, Ήρθη εις ύψη πατερικά και απεκάλυψε εαυτόν οντολογικώς γενναίον. Eύγε. Kαι ο Kαντιώτης; Aυτός δεν απαναπαύεται εις την δικαίωσιν. Παραμένει μοναχός, μαχητής, αμείληκτος διώκτης πάσης εωσφορικής παραπλανήσεως.

Eις το θέμα Kαντιώτη, θέμα εκκλησιαστικόν από τα μέγιστα δύο απεδείχθησαν ορθοφρονούντες: O αρχιεπίσκοπος Iερώνυμος και ο Λαός. O Λαός που με την οξύτατην όσφρησιν κατωτέρου τρωκτικού, μυρίζεται που φυσά καθαρός άνεμος και που όχι. Kαι ο Λαός, ο θρησκευμένος Λαός, ήτο εις το πλευρόν του μαχητού Aυγουστίνου όπως προ μακρών χρόνων ήτο εις το πλευρόν του Παπουλάκου, του Aιτωλού Kοσμά, του Σαβοναρόλα.

ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΣ

author Posted by: Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης on date Οκτ 12th, 2008 | filed Filed under: ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ, ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ, ΔΗΜΟΣΙΕΥΜ. ΕΦΗΜ., ΤΑ ΥΠΕΡ & ΤΑ ΚΑΤΑ

εφημ. “ΕΘΝΟΣ”

Παρασκευή 3 ΙΟΥΝΙΟΥ 1966

ΟΠΩΣ ΤΑ ΒΛΕΠΩ

ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΣ

Του κ.Γ. ΣΠΟΡΙΔΗ

Με τον αρχιμανδρίτη Αυγουστίνο Καντιώτη  έτυχε μερικές φορές να βρεθώ σε διαφωνία. Ήταν και είναι κατά την ταπεινή μου γνώμη, υπέρ το δέον αυστηρός, που και που, για μερικά πολύ γήϊνα, πολύ ανθρώπινα πράγματα… Διαφώνησα λοιπόν με τον Καντιώτη για τον καρνάβαλο, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν του αναγνωρίζω την κοινωνική του δράση σ’ ένα τομέα, στον οποίον δυστυχώς η επίσημη Εκκλησία δεν έχει να δείξει μεγάλα επιτεύγματα. Εννοώ τον τομέα του ανθρωπισμού και της αλτρουϊστικής αλληλεγγύης προς όλους εκείνους που έχουν ανάγκη βοηθείας. Τα του καίσαρος τω Καίσαρι.

Με θυμήθηκαν προχθές οι φίλοι, οι πιστοί θα μπορούσα να πω, του κ. Καντιώτη. Και μου έστειλαν έναν απολογισμό δράσεως μιας δεκαετίας της φιλανθρωπικής Αδελφότητός στην οποίαν ανήκουν και, από ότι είδα, ειλικρινά νομίζω πως θα έπρεπε να γραφούν δύο λόγια. Όταν γράφονται ένα σωρό άλλα πράγματα, που λίγο – πολύ έχουν σχέσι με τις κακίες ή τα βίτσια των ανθρώπων, είναι, ίσως, αναγκαίο να πληροφορούνται οι πολλοί και για την δράσι των ολίγων, οι οποίοι πονούν τον άνθρωπο. Αυτός είναι ο λόγος, που γράφονται οι γραμμές αυτές. Κανείς άλλος.

Τι έκανε, λοιπόν, ο Καντιώτης και η αδελφότητά του; Έκαμαν ένα σωρό πράγματα αγαπητοί αναγνώσται. Και πρώτα – πρώτα ανήγειραν μεγάλο κτίριο, στο οποίο εγκατέστησαν οικοτροφείο, για φτωχές φοιτήτριες από την επαρχία, πλεκτήριο και εργαστήριο ραπτικής. Και δεν σταμάτησαν εκεί. Ανήγειραν στην οδό Ζωοδόχου Πηγής άλλο μεγάλο κτίριο. Οικοτροφείο, για φτωχούς φοιτητάς αυτή τη φορά. Με πλήρη βιβλιοθήκη, με αίθουσα ομιλιών, όπως πρέπει να είναι τα ανάλογα κτίρια εφωδιασμένα…

Μόνον αυτά; Όχι, Χρήματα. Χρήματα σε φτωχούς. Για τρόφιμα, για φάρμακα, για δίδακτρα απόρων παιδιών, για πληρωμή ενοικίων πτωχών, για νοσοκομειακή περίθαλψι, για αποφυλακίσεις χρεωστών του Δημοσίου… Ένα σωρό πράγματα όμορφα, ανθρώπινα, χριστιανικότατα. Και μαζί τους μερικά· εκατομμύρια, που μαζεύουν ο Καντιώτης και οι δικοί του. Σιωπηλά και αθόρυβα.

Μιά στήλη όπως αυτή δεν κάνει στατιστική απαρίθμησι. Κουράζουν οι ξηροί αριθμοί. Αλλά δεν μπορεί και να μην αναφέρει τα κυριώτερα στοιχεία ενός θέματος σαν αυτό που καταπιάσθηκα. Και το περιεχόμενο του τιμά τον κ. Καντιώτη και τους δικούς του.

Γ. Π. ΣΠΟΡΙΔΗΣ

ΔEN KATAPAΣTHKE ΓYNAIKEΣ

author Posted by: Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης on date Οκτ 7th, 2008 | filed Filed under: ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ, ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ, ΔΗΜΟΣΙΕΥΜ. ΕΦΗΜ., ΤΑ ΥΠΕΡ & ΤΑ ΚΑΤΑ

Eφημερίδα Mακεδονία

TONIZEI ΣE THΛEΓPAΦHMA

ΔEN  KATAPAΣTHKE ΓYNAIKEΣ O  AYΓOYTINOΣ

O Φλωρίνης Aυγουστίνος με τηλεγράφημα του τονίζει τα εξής, σχετική με δημοσίευση των “Nέων”.

“Δεν κατηραστήκαμε τις γυναίκες που κάνουν εκτρώσεις, αλλά είπαμε ότι, σύμφωνα με έρευνες κορυφαίων γυναικολόγων Eυρώπης καί Aμερικής, οι γυναίκες που αποφεύγουν την τεκνογονία κινδυνεύουν να προσβληθούν από καρκίνο μήτρας και μαστών περισσότερο απ’ ότι οι άλλες. Aυτά προς  αποκατάσταση της αλήθειας.  Δεν καταριόμαστε, αλλά κηρύσσουμε και, ελέγχουμε με βάση τους ιερούς κανόνες και τα πορίσματα της επιστήμης.  Tα τελευταία έρχονται να βεβαιώσουν τα αθάνατα διδάγματα της Eκκλησίας”.

Ο επίσκοπος π. Αυγουστίνος Καντιώτης λειτούργησε στο Αμύνταιο. Το κήρυγμά του ήτο η σφαγή των νηπίων της Βηθλεέμ. Την σφαγή αυτή την μετέφερε στην σημερινή εποχή και έδειξε ότι μεγαλύτερο έγκλημα τελείτε σήμερα στην Ελλάδα. Όχι τα 14.000 νήπια της Βηθλεέμ, αλλά 400.000 νήπια σφαγιάζονται κάθε χρόνο στην Ελλάδα και πετιούνται στους υπονόμους των γυναικολογικών κλινικών. Σφαγέας δεν είναι σήμερα ο Ηρώδης, αλλά οι γονείς και οι γυναικολόγοι.

Ο γέροντας επίσκοπος παρουσίασε πόσο φοβερό είναι το έγκλημα αυτό των εκτρώσεων και ποια κακά επιφέρει στη γυναίκα. Ανέφερε γνώμες διαφόρων επιστημών. Μεταξύ αυτών και του Έλληνα καθηγητού Βαλαώρα· Ότι οι γυναίκες που κάνουν εκτρώσεις κινδυνεύουν πιό πολύ να πάθουν καρκίνο μήτρας και μαστών. Τελειώνοντας, είπε·

«Θα βρεθούν σήμερα κακοποιά στοιχεία και θα πούν· Ηρθε ο δεσπότης στο Αμύνταιο για να πεί καρκίνο στις γυναίκες που κάνουν εκτρώσεις! Δέν το λέω εγώ, αυτό λένε οι γιατροί».

(Τα τελευταία λόγια του γέροντος επισκόπου ήταν προφητικά. Απο την άλλη μερα οι εφημερίδες της Θεσσαλονίκης και των Αθηνών μετέδιδαν την ψευδή είδηση· «Ο Καντιώτης καταράστηκε τις γυναίκες που κάνουν εκτρώσεις, να πάθουν καρκίνο μήτρας και μαστών».

Η είδηση κυκλοφόρησε σε όλη την Ελλάδα, αλλά έφτασε και στο εξωτερικό. Μια Γαλλίδα που έκανε πολλές εκτρώσεις το έμαθε και φοβήθηκε. Του έστειλε τότε γράμμα στα Γαλλικά, που τον έβριζε και τον απειλούσε. Ο καθηγητής των Γαλλικών που μετέφρασε το γράμμα της, μας είπε, ότι η γυναίκα αυτή έγραφε, πως έκανε 11 εκτρώσεις και ότι στο τέλος απειλούσε τον Γέροντα ότι θα ρθει στην Ελλάδα για να τον σκοτώσει).

ΚΑΙ Η ΧΟΥΝΤΑ ΤΑ ΙΔΙΑ ΕΚΑΝΕ

author Posted by: Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης on date Οκτ 7th, 2008 | filed Filed under: ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ, ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ, ΤΑ ΥΠΕΡ & ΤΑ ΚΑΤΑ, ΤΥΠΟΣ ΦΛΩΡΙΝΑΣ

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΦΛΩΡΙΝΑΣ

ΚΑΙ Η ΧΟΥΝΤΑ ΤΑ ΙΔΙΑ ΕΚΑΝΕ…

Δεν δέχτηκε ο γέρων Επίσκοπός μας Αυγουστίνος να δεχθεί την όμορη τρόικα (μητροπολίτες-Κοζάνης-Καστοριάς-Μετεώρων) που είχε σαν σκοπό να τον πείσει να παραιτηθεί ή το χειρότερο να ελέγξει την κατάσταση της υγείας του… και να εισηγηθεί την αποπομπή του…
Αθλιότητες. Και θα ξανάρθουν και θα στείλουν και γιατρούς… Αθλιότητες. Γιατί γνωρίζουν καλύτερα από κάθε άλλον πως είναι ΔΙΚΑΙΩΜΑ του να μην παραιτηθεί με βάση τους Ιερούς Κανόνες.
Λίγος σεβασμός προς το πρόσωπο του γηραιού Επισκόπου μας δεν βλάπτει. Ας τοποθετήσουν βοηθό Επισκόπου και ας κρατήσουν τα προσχήματα. Ένας Αυγουστίνος δεν τελειώνει έτσι… Δεν αρμόζει σε έναν Καντιώτη τέτοιο τέλος…
Και εάν η Ιερά Σύνοδος θέλει να γίνει Χριστοδουλική καλά κάνει. Αυτό που είναι λυπηρό και δεν το συγχωρεί ο πιστός λαός της Φλώρινας είναι η στάση ορισμένων ιερωμένων της Μητρόπολής μας που έχουν αναγάγει την αχαριστία σε επιστήμη και τις φιλοδοξίες σε τρόπο ζωής, ταυτιζόμενη όχι με τον Επίσκοπό τους αλλά με τους σφετεριστές…
Πως το ‘χε πει ο Κατσιφάρας για τον Ανδρέα; «Αν δεν μας μάζευε ο Ανδρέας δεν θα μας ήξερε ούτε ο θυρωρός της πολυκατοικίας»…