Ο ΣΕΒΑΣΜΙΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ ΚΑΝΤΙΩΤΗΣ

20/4/1907 – 24/4/2010

ΤΩΝ 104 ΕΤΩΝ, ΒΛΕΠΕΙ ΤΟ ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟ ΣΤΑ ΡΟΥΜΑΝΙΚΑ

______________________________________________________

ΣTA ΣEΡBIKA

ЕПИСКОП АВГУСТИНОС КАНДИОТИС, 104 ГОДИНЕ,

ГЛЕДА СВОЈУ НОВУ КЊИГУ НА РУМУНСКОМ ЈЕЗИКУ

20/4/1907 – 24/4/2010

Despre  Înaltpreasfinţitul Augustin, Preacuviosul Arhimandrit Iustin Popovici, profesor al Facultăţii de Teologie din Belgrad, mărturisea: “Voi nu aveţi lipsă în Elada, pentru că aveţi un Kandiotis, care vă arată drumul pe care trebuie să păşească Biserica…Am dori şi noi să avem un episcop care să spună adevărul ca Mitropolitul Florinei – Augustin Kandiotis”.

Σχετικά με τον π. Αυγουστίνο ο αρχιμανδρίτης Justin Popovich, καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Βελιγραδίου, δήλωσε: «Δεν έχετε έλλειψη στην Ελλάδα, επειδή έχετε έναν Kαντιώτη, που σας δείχνει τον τρόπο με τον οποίον οδηγείται το σκάφος της Εκκλησίας … Θα ήθελα να έχουμε  και εμείς έναν επίσκοπο για να πει την αλήθεια, όπως ο Μητροπολίτης Φλωρίνης – Kαντιώτης Αυγουστίνος.

Архимандрит Јустин Поповић, професор Теолошког факултета у Београду, је једном изјавио: «У Грчкој немате недостатак (мањак) јер имате једног Кандиотиса, који вам показује начин на који се води барка Цркве… Желео бих и ми (у Србији) да имамо једног епископа који ће говорити истину, као Митрополит Флорине – Кандиотис Августинос».

______________________________________________________

_______________________________________________

Κυριακὴ τῆς Σαμαρείτιδος (Ἰωάν. 4,5-42)

ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ!

Θa μιλήσω, ἀγαπητοί μου, ἁπλᾶ, γιὰ νὰ μὲ καταλάβετε ὅλοι. Ἀλλὰ θὰ ὑπάρ­χουν αὐ­τιὰ ν’ ἀκού­σουν; Μιὰ προφητεία λέει, ὅτι θά ᾿ρθουν χρό­νια, ποὺ οἱ ἄνθρωποι θὰ κλείνουν τ’ αὐτιά τους νὰ μὴν ἀκούσουν τὴν ἀλήθεια τοῦ Θεοῦ (Β΄ Τιμ. 4,4). Μὲ τὴν ἐλπίδα ὅτι θὰ μ’ ἀ­κούσετε τολμῶ νὰ μιλήσω.

* * *

Δὲν ξέρω ἂν προσέξατε τὸ εὐαγγέλιο. Ὁ­μιλεῖ γιὰ μιὰ γυναῖ­κα ἁμαρτωλή, ποὺ πί­στε­ψε στὸ Χριστό. Αὐτὴ ἐν συνεχείᾳ βαπτίσθηκε, ὠ­νομάστηκε Φωτει­νή, καὶ τέλος μαρτύρησε ἡ ἴδια καὶ πολλοὶ συγγενεῖς της. Εἶνε ἁ­γία, καὶ ἑορτάζεται ὄχι μόνο σήμερα Κυριακὴ τῆς Σαμαρείτιδος, ἀλλὰ καὶ στὶς 26 Φεβρουαρίου.
«Σαμαρεῖτις» (Ἰωάν. 4,9) δὲν εἶνε τὸ ὄνομά της· σημαίνει τὸν τόπο καταγωγῆς της. Ὅ­πως μιὰ γυναῖκα ποὺ εἶνε ἀπὸ τὴ Μακεδονία τὴ λέμε Μακεδόνισσα, ἔτσι αὐτὴ λέγεται Σαμαρείτισσα, γιατὶ κατήγετο ἀπὸ τὴ Σαμάρεια, μιὰ ἐπαρ­χία τῆς Παλαιστίνης πάνω ἀπ’ τὰ Ἰεροσόλυμα μὲ πρωτεύουσα τὴν πόλι Σαμά­ρεια. Οἱ κάτοικοί της ἀρχικῶς πίστευαν στὸν ἀληθινὸ Θεὸ ὅπως καὶ οἱ ᾿Ιουδαῖοι· ἔπειτα ὅ­μως ἀνακάτεψαν τὴν ἀληθινὴ θρησκεία μὲ εἰ­δωλολατρικὰ ἤθη καὶ ἔθιμα, καὶ ἔτσι ἄλλαξαν θρησκεία.
Προσοχή· διότι κ’ ἐμεῖς οἱ νεώτεροι Χριστι­ανοί, ποὺ ἔχουμε τὴ μό­νη ἀληθινὴ θρησκεία, ἀνακατέ­ψαμε τὴν ἁγία μας πίστι μὲ συνήθειες εἰδωλολατρικές. Τέτοιο ἔθιμο εἶνε λόγου χάριν τὶς ἀπόκρι­ες ὁ καρνάβαλος. Δὲν εἶ­­­νε χρι­στιανικὰ ἔθιμα ὁ καρνάβαλος, οἱ ἔξ­αλ­λοι χοροί, τὰ γλέντια καὶ οἱ διασκεδάσεις· εἶνε εἰ­δωλολατρικά. Ἀνακατεύεται τὸ λάδι μὲ τὸ νε­ρό; Ὄχι. Ἔτσι δὲν μπορεῖς ν’ ἀνακα­τέψῃς καὶ τὴν πίστι μας μὲ εἰδωλολατρίες. Νοθευμέ­νη λοιπὸν ἦταν ἡ θρησκεία τῶν Σαμαρειτῶν· καὶ γι᾿ αὐτὸ οἱ ᾿Ιουδαῖοι τοὺς περιφρονοῦσαν.
Ὡς πρὸς τὸ ἠθικό της ποιὸν ἡ Σαμαρείτισσα εἴπαμε ἦταν μιὰ γυναίκα ἁμαρτωλή, πολὺ ἁ­μαρτωλή. Παντρεύτηκε. Πῆρε ἕναν ἄντρα. Τὸν κράτησε; Ὄχι. Τὸν ἄφησε. Πῆρε δεύτερον. Τὸν κράτησε; Ὄχι. Πῆρε τρίτον. Τὸν κρά­τησε; Ὄχι. Πῆρε τέταρτον. Οὔτε κι αὐτὸν τὸν κράτησε. Πῆρε πέμπτον ἄντρα. Καὶ μ’ αὐτὸν χώρισε. Τὰ θέλει αὐτὰ ὁ Θεός;
Ἔτσι εἶνε καὶ κάτι σημερινὲς γυναῖκες. Ὁ Χριστὸς λέει· ἕνας ἄντρας – μιὰ γυναί­κα· παρθένος αὐτή, παρθέ­νος αὐτός, σμί­γουν καὶ κά­νουν οἰ­κο­γένεια. Τώρα στὰ νεώτερα κατηρα­μέ­­να χρόνια, σὲ πολιτεῖες καὶ σὲ χωριά, ἡ γυναίκα δὲν ζῇ μό­νο μὲ τὸν ἄντρα της. Ψέματα λέει, ὅτι ἔχει τὸν ἄντρα της· σμίγει καὶ μὲ τὸν ἕνα καὶ μὲ τὸν ἄλλο. Ὑπάρχουν γυναῖκες ποὺ ἔχουν σμί­ξει μὲ δέκα ἄντρες· δὲν τό ᾿χουν τί­ποτα. Φοβερὸ πρᾶγμα ἡ μοιχεία. Τὸ Εὐαγγέ­λιο ὅμως λέει, ὅτι στοὺς Χριστιανοὺς μόνο τὸ φτυάρι τοῦ νεκροθάφτη χωρί­ζει τὸ ἀντρόγυνο.
Ἡ Σαμαρείτισσα λοιπὸν ἦταν σὰν τὶς πολλὲς σημερινὲς γυναῖκες· ζοῦσε στὴν παρανο­μία. Γι᾿ αὐτὸ βλέπουμε ὅτι εἶχε μιὰ ντροπή. Ἀπὸ ποῦ φαίνεται αὐτό· ἐνῷ οἱ ἄλλες γυναῖ­κες πήγαιναν πρωὶ γιὰ νερὸ στὴν πηγὴ ποὺ ἦ­ταν ἔξω ἀπὸ τὸ χωριό, αὐτὴ πήγαινε μεσημέ­ρι μὲ τὴ στάμνα της, γιὰ νὰ μὴ συναντᾷ ἄλλον.
Αὐτὴ τοὺς ἀπέφευγε, κ’ ἐκεῖνοι τὴν περιφρο­νοῦσαν. Ὅλοι τὴν περιφρονοῦσαν, ἕνας μόνο δὲν τὴν περιφρόνησε, ἕνας μόνο τὴν ἀ­γαποῦσε εἰλικρινῶς καὶ ἐνδιαφέρθηκε γι᾿ αὐ­τήν· ὁ Χριστός, ποὺ τὸν εἶπαν «φίλο ἁμαρτω­λῶν» (Ματθ. 11,19· Λουκ. 7,34). Γιὰ νὰ τὴν συναντή­σῃ βάδισε χιλιόμετρα, σὰν τὸν τσοπᾶνο ποὺ χάνει τὸ πρόβατό του καὶ τρέχει νὰ τὸ βρῇ σὲ γκρεμοὺς καὶ χαράδρες. Πῆγε ἐκεῖ, στὴν πόλι τους, γιὰ νὰ βρῇ τὸ χαμένο αὐτὸ πρόβατο.
Ὅταν ἔφτασε, κάθισε στὸ πηγάδι. Σὲ λίγο νά ἡ Σαμαρείτισσα· ἔρχεται νὰ γεμίσῃ τὴ στά­μνα της νερό. Ὁ Χριστὸς τῆς λέει· —Δός μου νὰ πιῶ. Αὐτὴ παραξενεύτηκε. —᾿Ιουδαῖ­ος ἐσύ, ζητᾷς νερὸ ἀπὸ μένα, μιὰ Σαμαρείτισ­σα; Ὁ Χριστὸς τῆς λέει· —Ἂν ἤξερες ποιός εἶν’ αὐ­τὸς ποὺ σοῦ ζητάει, ἐσὺ θὰ τοῦ ζητοῦ­σες, κι αὐτὸς θὰ σοῦ ἔδινε ἕνα ἄλλο νερό· νερὸ ἀ­θάνατο, ποὺ ὅποιος τὸ πιῇ δὲ δι­ψάει πλέον. —Κύριε, λέει ἡ γυναίκα, ἂν ἔχῃς τέτοιο νερό, δός μου το, γιὰ νὰ μὴ διψῶ καὶ νὰ μὴν ἔρχωμαι ἐδῶ νὰ γεμίζω. Τότε ὁ Χριστὸς τῆς λέει· —Πήγαινε φώναξε τὸν ἄντρα σου καὶ ἔλα ἐ­δῶ. Ἐκείνη ἀπαντᾷ· —Δὲν ἔχω ἄντρα. —Καλὰ εἶπες πὼς δὲν ἔχεις ἄντρα· γιατὶ πέντε ἄντρες ἄλλαξες, κι αὐτὸς ποὺ ἔ­χεις τώρα δὲν εἶνε δι­κός σου. Αὐτὴ τά ᾿χασε. Ξένος αὐτός, σκέφτη­κε, κ’ ἔρχεται ἀπὸ μακριά· ποῦ ξέρει τὴ ζωή μου;
Ἔτσι ἄρχισε διάλογος. Ἀπὸ τὰ λόγια ποὺ τῆς εἶπε ὁ Χριστὸς ἡ γυναίκα κατάλαβε, ὅτι δὲν ἔχει ἐμπρός της ἕνα κοινὸ ἄνθρωπο. ―Ἐ­­μεῖς, τοῦ λέει, περιμένουμε κάποιο μεγά­λο προφήτη, τὸ Μεσσία, ποὺ θὰ μᾶς ἐξη­γή­σῃ ὅ­λα τὰ μυστήρια. Τότε ὁ Χριστὸς τῆς ἀ­ποκαλύπτει· —᾿Εγὼ εἶμαι ποὺ σοῦ μιλῶ· ἐγὼ εἶμ’ αὐ­τὸς ποὺ περιμένουν καὶ Σαμαρεῖ­τες καὶ Ἰ­ουδαῖοι καὶ ὅλος ὁ κόσμος! Κατάπληκτη ἡ γυναί­κα ἀφήνει ἐκεῖ τὴ στάμνα καὶ τρέχει στὸ χωριό. Αὐτὴ ποὺ ἀπέφευγε νὰ δῇ ἄν­θρωπο, τώρα εἰ­δοποιεῖ ὅλους τοὺς Σαμαρεῖ­τες νὰ ἔρ­θουν νὰ δοῦν τὸ Χριστό. Καὶ πῆγαν. Καὶ ὁ Χριστὸς κάθησε μαζί τους δυὸ μέρες. Ἄκουσαν τὰ χρυσᾶ του λόγια καὶ πίστεψαν κι αὐτοί. Καὶ μετὰ ἔλεγαν στὴ γυναῖκα· Τώρα πιὰ δὲν πιστεύουμε για­τὶ μᾶς τὸ εἶπες ἐσύ· πεισθήκαμε μόνοι μας ἀπ’ ὅσα ἀκούσαμε καὶ γνωρίσαμε, ὅτι ὄντως αὐ­τὸς εἶνε ὁ Χριστός, ὁ Σωτήρας τοῦ κόσμου.

* * *

Αὐτὴ εἶνε μὲ συντομία, ἡ ἱστορία τοῦ σημε­ρινοῦ εὐαγγελίου. Ἡ ᾿Εκκλησία προβάλ­λει μπροστά μας τὴ Σαμαρείτισσα ὡς παράδει­γμα εἰλικρινοῦς μετανοίας. Διότι ἁμαρτωλὴ ἦταν αὐτή, ἀλλὰ ἁμαρτωλοὶ εἴμεθα κ’ ἐμεῖς ὅλοι, ἀ­γαπητοί μου, ἄντρες καὶ γυναῖκες, γέροντες καὶ παιδιά. Ὅσοι καταγόμεθα ἀπὸ τὸν Ἀδὰμ καὶ τὴν Εὔα, φέρομε μέσα μας τὸ σπέρμα τῆς ἁμαρτίας καὶ τῆς ἀπωλείας.
Ἐμεῖς μάλιστα σή­­μερα εἴμεθα περισσότερο ἁμαρτωλοί. Δὲν ζοῦμε στὰ παλιὰ χρό­νια· ζοῦμε σὲ χρόνια μεγάλης διαφθορᾶς. Ποτέ ἄλλοτε οἱ ἄνθρωποι δὲν ἁμάρταναν ὅπως τώρα. Ἡμέρες συντελείας μοιάζουν οἱ μέρες μας. Μπορεῖ νά ’χουμε σπίτια μεγάλα μὲ ῥαδιόφω­να καὶ τη­λεοράσεις· μπορεῖ τὰ παιδιά μας νὰ σπου­δάζουν, νά ’χουμε τὸ πορτοφόλι γε­μᾶ­το, νὰ διαθέτουμε αὐτοκίνητο, νὰ γλεν­τοῦμε καὶ νὰ διασκεδά­ζουμε· ἀλλὰ εἴμεθα ἁ­μαρτωλοί, πολὺ ἁμαρτωλοί. Τὸν παλιὸ καιρὸ στὰ χωριά μας εἶχαν καλύ­βες, ἀλ­λὰ μέσ᾿ στὶς καλύβες, μὲ τὰ κεριὰ καὶ τὰ δᾳ­διά, κατοικοῦσαν ἅγιοι. Τώρα μέσα στὰ μέγαρα κατοικοῦν δαίμονες.
Ἀλλάξαμε, διαφέρουμε πολὺ ἀπὸ τοὺς προ­γό­νους μας. Πρὸ ἑκατὸ ἐτῶν δὲν ὑπῆρχε ἄ­πιστος, τώρα καὶ μικρὰ παιδιὰ σοῦ λένε «Δὲν ὑπάρχει Θεός». Ἄλλοτε οἱ ἄνθρωποι δὲν ἅ­πλωναν σὲ δικαστήριο τὸ χέρι στὸ Εὐαγγέλιο, τώρα μὲ εὐκολία παίρνουν καὶ ψεύτικο ὅρ­κο. Ἄλλοτε δὲ βλαστημοῦσαν, τώρα μέρα – νύ­χτα βλαστημοῦν ὅ,τι ἱερὸ καὶ ὅσιο. Ἄλλοτε χτυποῦσε ἡ καμπάνα καὶ ―φτερὰ στὰ πό­δια― ὅλοι ἔτρεχαν στὴν ἐκκλησία, καὶ κλαίγανε ὅ­ταν περνοῦσαν τὰ ἅγια καὶ βρέχανε τὴ γῆ τὰ δάκρυά τους, καὶ γίνονταν θαύματα· τώρα χτυπᾷ ἡ καμπάνα καὶ μέσα στοὺς δέκα Χριστιανοὺς ἕνας ἔρχεται, κι αὐτὸς δὲ βλέπει τὴν ὥρα πότε νὰ σχολάσῃ ἡ ἐκκλησία νὰ βγῇ ἔξω. Ἄλλοτε τὸ διαζύγιο ἦταν ἄγνωστο, τώρα βγάζουν τὰ διαζύγια ὅπως ἡ φάμπρικα βγάζει τὰ τοῦβλα· οἱ δικηγόροι ζοῦν ἀπὸ τὰ διαζύγια, καὶ οἱ γιατροὶ ἀπὸ τὶς ἐκτρώσεις.
Ἐκεῖ φθάσαμε. Καὶ τὸ ἀποτέλεσμα; Ἔρχεται τιμωρία· σεισμοί, πλημῦρες, ἀνομβρίες, ἀ­σθένειες ἄγνωστες ἄλλοτε (ὅπως ὁ καρκίνος ποὺ θερίζει), ῥύπανσι τῆς ἀτμοσφαίρας, καὶ μάλιστα ὁ κίνδυνος ἀπὸ τὴ ῥαδιενέργεια ποὺ φαρμακώνει τὰ πάντα. Ἀχάριστε ἄνθρωπε, ποὺ βλαστημοῦσες τὸ Θεό, θὰ φοβᾶσαι νὰ φᾷς καὶ νὰ πιῇς, γιατὶ θὰ πικραθῇς καὶ θὰ πεθάνῃς κατὰ τὴν προφητεία τῆς Ἀποκαλύψεως (βλ. 8,10-11). Θὰ ’ρθῇ μέρα, ποὺ ἕνα ποτήρι καθαρὸ νερὸ θὰ δίνῃς μιὰ λίρα καὶ δὲ θὰ τὸ βρίσκῃς. Θὰ μᾶς τιμωρήσῃ ὁ Θεός, γιατὶ ὅλοι φύγαμε ἀπὸ κοντά του, παπᾶδες, δεσποτάδες, πατριαρχάδες, μικροί, μεγάλοι, δεξιοί, ἀριστεροί, μαῦροι, ἄσπροι, κόκκινοι, πράσινοι, ὅλοι ἀνεξαιρέτως.

* * *

Τί νὰ κάνουμε; ν’ ἀπελπιστοῦμε; Ὄχι. Μᾶς δίνει ἐλπίδα ἡ Σαμαρεῖτις, ποὺ ἦταν τόσο ἁ­μαρτωλὴ καὶ σώθηκε. Αὐτὴ εἶνε ἡ θρησκεία μας! Παίρνει τὸ κοράκι καὶ τὸ κάνει περιστέρι, παίρνει τὴ μοιχαλίδα καὶ τὴν κάνει ἀπόστολο, παίρνει τὸ λῃστὴ καὶ τὸν κάνει ἅγιο. Μεγάλη ἡ δύναμις τῆς μετανοίας. Γι’ αὐτὸ δὲ θὰ μᾶς δικάσῃ ὁ Θεὸς ἐπειδὴ ἁμαρτάνουμε· θὰ μᾶς δικάσῃ ἐπειδὴ δὲν μετανοοῦμε.
Ὁ Κύριος μᾶς καλεῖ σὲ μετάνοια ὅλους. Παπᾶδες, δεσποτάδες, πατριαρχάδες, μικροὶ καὶ μεγάλοι, δεξιοὶ καὶ ἀριστεροί, περιμένει νὰ ἐπιστρέψουμε κοντά του, διότι πλησιάζει ἡ συντέλεια τοῦ κόσμου.
Νὰ προσευχηθοῦμε, νὰ νηστεύσουμε, νὰ τρέξουμε στὴν ἐκκλησία, νὰ μᾶς ἐλεήσῃ ὁ Θεός. Αὐτὰ εἶχα νὰ πῶ στὴν ἀγάπη σας.

† ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος

(Ομιλία του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου στον ιερό ναὸ Ἁγίου Ἀθανασίου Σιταριᾶς – Φλωρίνης 1-6-1986)

************************************

Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΑ ΡΟΥΜΑΝΙΚΑ

***********************************

Omilia Mitropolitului Augustin de Florina
la Duminica Samarinencei
(Ioan 4, 5 – 42)

Aceasta este credinţa noastră!

Iubiţii mei, vă voi vorbi simplu, ca să mă inţelegeţi toţi. Dar oare vor exista urechi care să audă? O profeţie zice că vor veni vremurile în care oamenii işi vor astupa urechile ca să nu audă adevărul lui Dumnezeu (II Timotei 4, 4). Cu nădejdea că mă veţi auzi îndrăznesc să vorbesc.

* * *

Nu ştiu dacă aţi fost atenţi la evanghelie. Vorbeşte despre o femeie păcătoasă, care a crezut în Hristos. Aceasta s-a botezat mai apoi, a primit numele de Fotini şi în cele din urmă a fost martirizată ea însăşi, dar şi multe rude ale ei. Este sfântă şi este sărbătorită nu numai astăzi, în Duminica Samarinencii, ci şi pe 26 februarie.
„Samarineancă” (Ioan 4, 9) nu este numele ei, ci înseamnă locul obârşiei ei. După cum unei femei care este din Macedonia îi spunem machidoancă, aşa şi aceasta se numeşte samarineancă, deoarece provenea din Samaria, o regiune din Palestina, mai sus de Ierusalim, cu capitala în cetatea Samaria. Locuitorii ei au crezut la început în Dumnezeul cel Adevărat ca şi iudeii, însă mai pe urmă au amestecat religia cea adevărată cu obiceiurile şi tradiţiile idolatre, şi astfel şi-au schimbat religia.
Atenţie! Pentru că şi noi creştinii mai tineri care avem unica religie adevărată, am amestecat sfânta noastră credinţă cu obiceiuri idolatre. Un astfel de obicei este de pildă carnavalul de la lăsatul secului de carne. Carnavalul nu este un obicei creştin, dansurile nebuneşti, chefurile şi distracţiile; sunt idolatre. Se amestecă uleiul cu apa? Nu. Tot aşa nu poţi să amesteci şi credinţa noastră cu idolatriile. Aşadar, religia samarinenilor era una falsificată şi de aceea iudeii o dispreţuiau.
În ceea ce priveşte calitatea morală a samarineencii, am spus că era o femeie păcătoasă, foarte păcătoasă. S-a căsătorit. Şi-a luat un bărbat. L-a ţinut? Nu. L-a lăsat. A luat al doilea. L-a ţinut? Nu. A luat al treilea. L-a ţinut? Nu. A luat al patrulea. Nici pe acesta nu l-a ţinut. A luat al cincilea. Şi de acesta s-a despărţit. Le vrea pe acestea Dumnezeu?
Aşa sunt şi unele femei de astăzi. Hristos spune: un bărbat-o femeie; fecioară şi ea, fecior şi el, se întâlnesc şi fac o familie. Acum, în blestematele vremuri de acum, şi la oraş şi la sat, femeia nu trăieşte doar cu bărbatul ei. Spune minciuni, că îşi are bărbatul ei, pentru că ea se amestecă şi cu unul şi cu altul. Există femei care s-a amestecat cu zece bărbaţi; nu le pasă. Înfricoşător lucru e  adulterul. Evanghelia spune că la creştini doar lopata groparului desparte familia.
Aşadar, samarineanca era ca multele femei de astăzi; trăia în fărădelege. De aceea, vedem că avea şi ruşine. De unde se vede asta? În timp ce celelalte femei mergeau dimineaţa la fântână pentru apă, la fântâna care era în afara satului, ea mergea cu găleata la amiază, ca să nu se întâlnească cu cineva .
Ea se ferea de ei, îi ocolea, iar ei o dispreţuiau. Toţi o dispreţuiau, însă unul singur nu a dispreţuit-o, unul singur a iubit-o sincer şi s-a interesat de ea: Hristos, pe Care l-au numit „prieten al păcătoşilor” (Matei 11,19; Luca 7, 35). Ca s-o găsească, a mers pe jos kilometri, ca ciobanul care îşi pierde oaia şi aleargă ca s-o găsească între stânci şi prin văgăuni. S-a dus acolo, în cetatea lor, ca să găsească această oaie pierdută. Când a ajuns, s-a aşezat la fântână. Peste puţin timp, iată samarineanca! Vine ca să-şi umple găleata. Hristos îi spune: – Dă-mi să beau. Ea, dată peste cap, a rămas nedumerită. – Tu, iudeu, ceri apă de la mine, o samarineancă? – Dacă ai fi ştiut Cine este Cel care îţi cere, tu I-ai fi cerut, iar El ţi-ar fi dat o altă apă; apă nemuritoare din care, bând cineva, nu va mai înseta niciodată. – Domnule, zice femeia, dacă ai o astfel de apă, dă-mi-o, ca să numai însetez şi să numai vin aici ca să scot.  Atunci Hristos îi spune: – Mergi şi cheamă-l pe bărbatul tău şi vino aici.  – Nu am bărbat. – Bine ai zis că nu ai bărbat, că cinci bărbaţi ai schimbat şi cel pe care îl ţii  acum nu este al tău. Ea s-a pierdut. Acesta este un străin – s-a gândit – şi vine de departe; de unde ştie viaţa mea?
Aşa a început dialogul. Din cuvintele pe care i le-a spus Hristos, femeia a înţeles că nu are înaintea ei un om obişnuit.
– Noi, zice, aşteptăm un profet mare, pe Mesia, Care ne va explica toate tainele. Atunci Hristos îi descoperă: „ Eu sunt, Cel care vorbesc cu tine; Eu sunt Cel pe Care  Îl aşteaptă şi samarinenii şi iudeii şi întreaga lume! Surprinsă, femeia îşi lasă acolo găleata şi aleargă în sat. Ea, care se ferea să vadă vreun om, acum le aduce la cunoştinţă tuturor samarinenilor, chemându-i să vină şi să-L vadă pe Hristos. Şi s-au dus. Hristos a şezut cu ei două zile. Au auzit cuvintele cele de aur şi au crezut şi ei. Mai apoi îi ziceau femeii: Acum nu mai credem, pentru că ne-ai spus tu; am crezut singuri pentru toate câte am auzit şi am cunoscut că Acesta este într-adevăr Hristosul, Mântuitorul lumii.

* * *

Aceasta este pe scurt istorisirea Evangheliei de astăzi. Biserica ne pune înainte pe samarineancă ca pe o pildă de pocăinţă sinceră. Pentru că păcătoasă era şi ea, dar păcătoşi suntem şi noi toţi, iubiţii mei, bărbaţi şi femei, bătrâni şi copii. Toţi câţi coborâm din Adam şi din Eva purtăm în noi sămânţa păcatului şi a pierzării.
Desigur, noi astăzi suntem mult mai păcătoşi. Nu trăim ca în vremurile de demult. Trăim în anii marii stricăciuni şi corupţii. Nicicând omenii nu au păcătuit ca acum. Zilele noastre par a fi zilele sfârşitului. Putem să avem case mari, cu radiofoane, cu televizoare; pot copiii noştri să studieze, să avem portofelul plin, să dispunem de automobil, să chefuim şi să ne distrăm; dar suntem păcătoşi, foarte păcătoşi. În vremurile vechi, în satele noastre erau colibe. Dar în colibele cu lumânări şi făclii locuiau sfinţi. Acum în palate locuiesc demoni.
Ne-am schimbat, suntem foarte diferiţi de strămoşii noştri. Înainte cu o sută de ani nu exista om necredincios, acum şi copii mici îţi zic: „Nu există Dumnezeu!”. Altădată, oamenii nu îşi puneau mâna pe Evanghelie, acum cu uşurinţă o pun şi jură mincinos. Altădată nu înjurau, acum zi şi noapte înjură tot ce este sfânt şi cuvios. Altădată, suna clopotul şi – aripi la picioare! – toţi alergau la Biserică şi plângeau când treceau Sfintele Taine şi udau pământul cu lacrimile lor. Şi se făceau minuni. Acum, sună clopotul şi din zece creştini, dacă vine unul, iar acesta pândeşte momentul când se va termina slujba, ca să iasă afară. Altădată divorţul nu era cunoscut. Acum emit divorţurile ca o fabrică de cărămizi; judecătorii şi avocaţii trăiesc din divorţuri, iar medicii din avorturi. Acolo am ajuns. Şi consecinţa? Vine pedeapsa: cutremure, inundaţii, secete, boli necunoscute altădată (cum este cancerul care seceră), poluarea aerului, şi mai ales riscul radiaţiilor care otrăveşte torul. Omule nemulţumitor, care-L înjurai pe Dumnezeu, te temi să mănânci şi să bei, ca să nu te otrăveşti şi să nu mori după profeţia Apocalipsei (vezi 8, 10-11 ). Va veni însă ziua în care pentru un pahar cu apă curată vei da o liră şi nu-l vei găsi, ne va pedepsi, pentru că toţi a plecat de lângă El, preoţi, episcopi, patriarhi, mici, mari, de dreapta, de stânga, negri, albi, roşii, verzi, toţi fără excepţie .

* * *

Ce să facem? Să deznădăjduim? Nu! Să avem nădejdea samarinencii, care era atât de păcătoasă. Aceasta este credinţa noastră! Îl ia pe corb şi-l face porumbel. Ia o desfrânată şi o face apostol. Ia un tâlhar şi-l face sfânt. Mare este puterea pocăinţei! De aceea, nu ne va judeca Dumnezeu pentru că am păcătuit, ci ne va judeca, pentru că nu ne-am pocăit.
Domnul ne cheamă la pocăinţă pe toţi. Preoţi, Episcopi, Patriarhi, mici şi mari, de dreapta şi de stânga. Aşteaptă să ne întoarcem la El, deoarece se apropie sfârşitul lumii.
Să ne rugăm, să postim, să alegăm la Biserică, ca să ne miluiască Dumnezeu. Acestea am avut să vi le spun dragostei voastre.

(Omilia a fost rostită în Biserica Sfântul Atanasie din Sitaria – Florina pe 1-6-1986; traducere: M.L., sursa: http://www.augoustinos-kantiotis.gr/)

ΠΟΛΛΑ ΘΕΜΑΤΑ ΕΚΚΡΕΜΟΥΝ ΣΤΗΝ ΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ  ΣΕΡΒΙΚΗΣ ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ

29-4-2010: Σύμφωνα με ανεπίσημες πληροφορίες στην ημερήσια διάταξη της ανοιξιάτικης Συνόδου θα έπρεπε να τεθούν 40 θέματα προς συζήτηση.

Είναι άγνωστο ποια και πόσα θέματα συζητήθηκαν, αφού οι Σέρβοι Ιεράρχες δεν ανακοινώνουν τίποτε στον πιστό λαό!!

Η εαρινή Σύνοδος της Σέρβικης Ορθόδοξης Εκκλησίας (ΣΟΕ) θα μπορούσε να διαρκέσει έως και τα μέσα της επομένης εβδομάδας, δεν είναι όμως γνωστό αν θα σταματήσει νωρίτερα.

Δεν έγινε ακόμη η εκλογή του νέου επισκόπου της Μητροπόλεως Νις, η οποία εκκενώθηκε με την εκλογή του νέου πατριάρχου. Ούτε έγινε συζήτηση περί αλλαγών των εκκλησιαστικών συνόρων και της διαιρέσεως των επαρχιών.

Το Σάββατο στην Σύνοδο θα πρέπει να υποβληθεί έκθεση για τα χρηματικά ποσά που ξοδεύτηκαν για την αποπεράτωση του μεγάλου ναό του Αγίου Σάββα στο Βελιγράδι. Στον ναό του Αγίου Σάββα την ίδια μέρα στις 1 μ.μ. οι ιεράρχες που συμμετέχουν στις εργασίες της συνέλευσης θα κάνουν αρχιερατικό μνημόσυνο για τους κτίτορες και του δωρητάς του ναού.

ΘΑ ΣΥΖΗΤΗΘΕΙ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΡΤΕΜΙΟΥ ΝΑΙ ή ΟΧΙ;

Όπως όλα δείχνουν ο πατριάρχης θα παρακάμψει το θέμα του Αρτεμίου και δεν θα το συζητήσει στην Σύνοδο της Ιεραρχίας,

Θα το παραπέμψει σε συνοδική επιτροπή, για να το μαγειρέψει όπως αυτός θέλει και να βγάλει το αποτέλεσμα που εκείνος θέλει!!! Μακάρι να μας διαψεύσει.

Θα αποφύγει να θέση το θέμα του Αρτεμίου στην Σύνοδο της Ιεραρχίας, γιατί;

1. Για να βγει από το αδιέξοδο

2. Οι αντιδράσεις του πιστού Σέρβικου λαού που συνεχώς γιγαντώνονται  δημιουργούν προβλήματα και φοβίζουν τους ενόχους.

3. Η δίωξη του επισκόπου Αρτεμίου στηρίζεται επάνω σ’ ένα ψέμα. Οι κατηγορίες δεν αποδεικνύονται και είναι βλακώδεις.

4. Οι παρανομίες που έγιναν από την μικρή Σύνοδο των 5 ατόμων και η καταπάτηση των ιερών κανόνων της S.O.E. δεν τους συμφέρει να συζητηθούν δημόσια. Στα σκοτεινά και στα μουλωχτά καλύτερα θα τα καταφέρουν.

5. Κάποιοι αρχιερείς φοβούμενοι ότι αυτό που έγινε στον επίσκοπο Αρτέμιο, (εδιώχθη από τον επισκοπικό θρόνο για ανυπακοή στην μικρά σύνοδο!!!), μπορεί στο μέλλον να επαναληφθεί και στους ίδιους , γι’ αυτό σκοπεύουν να αντιδράσουν.

6.   Ελπίζουν ότι κάποιο παραδικαστικό κύκλωμα, άνευ στοιχείων και στηριζόμενο μόνο στα λόγια των ενόχων θα βγάλει την καταδικαστική απόφαση των αθώων, και θα τους ξελασπώσει!!!

ΚΑΤΕΘΕΣΕ ΩΣ ΜΑΡΤΥΡΑΣ Ο ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΡΤΕΜΙΟΣ

Ζητήθηκε η εξαίρεση του ανακριτού Ντουσαν Μιλενκοβιτ στην εξέταση των μαρτύρων, αλλά απερρίφθηκε το αίτημα.

Ο ανακριτής στηριζόμενος μόνο σε υπόνοιες και χωρίς μέχρι στιγμής κανένα στοιχείο έκλεισε δύο αθώους στη φυλακή!!!

Ο επίσκοπος Αρτέμιος σήμερα εξετάστηκε ως μάρτυρας στο δικαστήριο, για την υπόθεση των 2 πνευματικών του παιδιών του Βιλοβσκη και του Σουμποτιτσκη.

Ο μηχανικός που χρησιμοποίησε τα χρήματα αυτά για τα οποία κατηγορούνται οι αθώοι (τα 350.000 ευρώ), κατέθεσε τις προηγούμενες ημέρες και είπε· ότι αυτός πήρε τα χρήματα και τα χρησιμοποίησε για την επισκευή των ναών και των ιερών μονών. Ας μας συγχωρέσουν οι «άγιοι» αρχιερείς που γι’ αυτά τα ψωρο 350.000 ευρώ έβγαλαν ένταλμα συλλήσεως με την ιντερπόλ και έκλεισαν έναν αθώο στην φυλακή της Ελλάδος και έναν άλλο στις φυλακές τις Σερβίας, και έδιωξαν έναν άγιο επίσκοπο από την ἔδρα του,  και κατασκανδάλισαν  έναν πονεμένο και αιματοβαμμένο λαό. Να πάρουν λέει ο ΧΡΙΣΤΟΣ μια μυλόπετρα και να πάνε να πνιγούν.

«Ο ψεύτης  και ο κλέφτης τον πρώτο χρόνο χαίρεται, ύστερα τσακώνεται».  Τα ψέματά τους και οι πονηριές τους θα βγούνε στο φως. Υπάρχει Θεός και θα απόδωσε ΕΚΕΙΝΟΣ δικαιοσύνη.

Οι σάπιες πλάτες του Πάπα που βρωμάνε παιδεραστία σε τίποτε δεν θα τους ωφελήσουν. Οι σκοτεινές δυνάμεις που υπηρετούν θα τους ρίψουν στο πυρ το αιώνιο.

Ο επίσκοπος Αρτέμιος και η συνοδεία του, που σήμερα διώκεται έχει προστάτη τον Παντοδύναμο Θεό. Το μόνο που θα καταφέρουν οι διώκτες αρχιερείς είναι να τους δώσουν το στεφάνι του μαρτυρίου και να τους αγιάσουν.

***********************

ΚΑΙ ΣΤΑ ΡΟΥΜΑΝΙΚΑ

*************************

Se va discuta cazul Episcopului Artemie în Ierarhie sau nu?

Multe cazuri restante în Sinodul Bisericii Sârbe.

29.04.2010 Conform unor informaţii neoficiale pe ordinea de zi a Sinodului de primăvară ar trebui să fie puse spre dezbatere 40 de cazuri. Nu se ştie care şi câte cazuri au fost discutate, de vreme ce ierarhii sârbi nu comunică nimic poporului credincios!!

Sinodul de primăvară al Bisericii Ortodoxe Sârbe (BOS) ar putea să ţină până la mijlocul săptămânii următoare, însă nu se ştie dacă se va încheia mai degrabă.
Nu a avut loc încă alegerea noului Episcop al Mitropoliei de Niş, care a rămas vacantă prin alegerea noului Patriarh. Nu s-a discutat nici despre schimbarea graniţelor bisericeşti şi despre împărţirea eparhiilor.
Sâmbătă, în Sinod, ar trebui să se raporteze sumele de bani care s-au cheltuit pentru definitivarea marii Biserici a Sfântului Sava din Belgrad. În Biserica Sfântului Sava, în aceeaşi zi, la orele 13, ierarhii care participă la lucrările întrunirii vor face un parastas arhieresc pentru ctitorii şi binefăcătorii Bisericii.

SE VA DISCUTA TEMA EPISCOPULUI ARTEMIE SAU NU?

După cum se prezintă lucrurile, Patriarhul va evita cazul Artemie şi nu îl va discuta în Sinodul Ierarhiei.
Îl va trimite unei Comisii Sinodale, ca să îl gătească cum vrea el şi să obţină rezultatul pe care îl vrea el!!!! Bine ar fi să nu fie aşa, să ne dezmintă.

Va evita să aducă în discuţie cazul lui Artemie în Sinodul Ierarhiei . De ce?

1. Ca să iasă din impas.
2. Împotrivirile poporului credincios sârb care cresc continuu crează probleme şi îi înfricoşează pe vinovaţi.
3. Izgonirea Episcopului Artemie este întemeiată pe o minciună. Învinuirile nu sunt demonstrate şi sunt absurde.
4. Nelegiuirile care s-au făcut de către Sinodul Mic, de cinci persoane, şi încălcarea Sfintelor Canoane ale Bisericii  Ortodoxe Sârbe, nu le aduce vreun avantaj ca să dezbată public. În întuneric le va reuşi mai bine.
5. Unii Arhierei temându-se că ceea ce s-a întâmplat Episcopului Artemie (a fost izgonit din Tronul Episcopal  pentru neascultare faţă de Sinodul Mic!!!!), poate în viitor să se repete şi cu ei înşişi, de aceea au de gând să se opună.
6. Ei speră că un circuit parajudiciar, fără date şi întemeiat doar pe cuvintele celor vinovaţi, va emite hotărârea de condamnare a celor nevinovaţi, iar pe ei îi va deznoroi!!!

EPISCOPUL ARTEMIE
A FOST PUS MARTOR

S-a cerut recuzaţia magistratului Duşan Milenkovici în audierea martorilor, dar cererea a fost respinsă.
Magistratul bazându-se doar pe ipoteze şi neavând nicio dată, până în momentul de faţă a aruncat în închisoare doi nevinovaţi!!!
Astăzi, Episcopul Artemie a fost audiat ca martor în tribunal, în chestiunea a doi fii duhovniceşti: Vilobski şi Subotiţki .
Inginerul care a folosit aceşti bani, pentru care sunt acuzaţi cei nevinovaţi (350.000 euro), a declarat zilele anterioare şi a spus că el a luat banii şi i-a folosit pentru reparaţia bisericilor şi a sfintelor mănăstiri. Să ne ierte „Sfinţii” Arhierei, care pentru aceşti 350.000 euro au emis un ordin de arestare prin Interpol şi au închis un om nevinovat într-un penitenciar din Elada, iar pe un altul în temniţele din Serbia, au izgonit un Sfânt Episcop din scaunul lui şi au scandalizat un popor îndurerat şi însângerat. Să-şi ia – zice Hristos,  o piatră de moară şi să se ducă să se înnece.
“Mincinosul şi hoţul se bucură în primul an, apoi se ceartă”. Minciunile şi vicleniile lor vor ieşi la lumină . Există Dumnezeu şi EL va restabili dreptatea .
Spatele putred al Papei, care pute a pedofilie  nu-i va ajuta cu nimic. Puterile oculte cărora slujesc îi vor arunca în focul cel veşnic.
Episcopul Artemie împreună cu obştea sa, care astăzi este prigonit, Îl are apărător pe Atotputernicul Dumnezeu. Singurul lucru pe care îl vor reuşi arhiereii prigonitori este să le dea cununa muceniciei şi să-i sfinţească.

(traducere: I.F., http://www.augoustinos-kantiotis.gr/?p=11882)

28-4-2010:

ΚΕΚΛΕΙΣΜΕΝΩΝ ΤΩΝ ΘΥΡΩΝ

Οι εργασίες της Σέρβικης ιεραρχίας όπως φαίνεται γίνονται κεκλεισμένων των θυρών. Απαγορεύεται να επικοινωνούν οι αρχιερείς με δημοσιογράφους και δεν εκδίδεται κανένα ανακοινωθέν από την σύνοδο της Ιεραρχίας.

_____

ΤΙ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ;

Τι φοβούνται οι Σέρβοι ιεράρχες και δεν ανακοινώνουν τίποτε στον λαό;
Μήπως τον δικτάτορα της Εκκλησίας των Σέρβων τον πατριάρχη Ειρηναίο, που δεν πρόλαβε να πατήσει το πόδι του στο Πατριαρχείο και τα έκανε γυαλιά καρφιά στο Κόσσοβο;
Μήπως κάποιους άλλους Σέρβους φιλοπαπικούς ιεράρχας;
Μήπως τον συνταξιούχο Αθανάσιο Γέφτς;
Μήπως τον Πάπα που μοιράζει δακτυλίδια στους «ορθόδοξους» επισκόπους και πατριάρχες που τον προσκυνούν;
Μήπως φοβούνται την καρμανιόλα που έστησε ο πατριάρχης και με σαχλές δικαιολογίες κόβει κεφάλια αγίων επισκόπων;

Ο  πονεμένος λαός του Κοσσόβου μετά από τους Αλβανούς δοκίμασε τις σκληρότερες μαχαιριές από τους δήθεν αντιπροσώπους  του Χριστού, που όπως φαίνεται όχι μόνον δεν τον πιστεύουν, αλλά και προετοιμάζουν την έλευση του Αντιχρίστου!!!
Άραγε δεν υπάρχουν ήρωες Σέρβοι ιεράρχες για να βάλουν φρένο στον Οικουμενιστή πατριάρχη και στην συνοδεία του;
Αν φανούν δειλοί και δεν αντισταθούν τώρα, θα χάσουν και την Ορθοδοξία και την υπόλοιπη Σερβία. Θα είναι υπόλογοι και στον Θεό και στο Έθνος των.

Πιστεύουμε ότι υπάρχουν γενναίοι Σέρβοι ορθόδοξοι ιεράρχες που θα υψώσουν φωνή διαμαρτυρίας.
Ο Γέροντας αγωνιστής ιεράρχης της Ελλάδος π. Αυγουστίνος Καντιώτης σήμερα στην ηλικία των 104 ετών συμπαραστέκεται με την προσευχή του στον αγώνα του ορθόδοξου Σέρβικου πιστού λαού·

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΜΟΝΟΝ ΟΙ ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ

Πρέπει να γνωρίζουν οι Σέρβοι αρχιερείς ότι δεν είναι αυτοί μόνοι τους Εκκλησία είναι και ο πιστός λαός. Ο πιστός λαός που βρίσκεται καθημερινά έξω από το Πατριαρχικό μέγαρο και αγωνιά να μάθει· τι θα γίνει με τον επίσκοπο Αρτέμιο, έχει και αυτός λόγο.
Συγχαίρουμε τους ορθόδοξους χριστιανούς της Σερβίας που κραττούν ψηλά το λάβαρο της Ορθοδοξίας και περιμένουν υπομονητικά κάθε μέρα έξω από το πατριαρχικό μέγαρο για να παραδώσουν τις 14.643 υπογραφές που συγκεντρώθηκαν μόνο σε λίγες ημέρες, για να συμπαρασταθούν στον αληθινό Σέρβο επισκόπο Αρτεμίο.

ΔΕΙΠΝΟ ΣΤΟΝ ΑΣΠΡΟ ΠΥΡΓΟ

Σύμφωνα με τη συνήθη πρακτική έχει προγραμματιστεί δείπνο στους αρχιερείς, την Παρασκευή στο Λευκό Παλάτι του Βελιγραδίου.  Εκεί όπου βρίσκονται τα σπιτια και παλατια των πλουσίων. Αλλά δεν είναι διαβεβαίο ότι θα προσέλθουν όλοι οι επίσκοποι, εν όψει του επερχόμενου Σαββατοκύριακου.

Δεν συζητήθηκε ακόμα το θέμα του Αρτεμίου.

Ο ΠΙΣΤΟΣ ΛΑΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ

Γίνονται καθημερινά αντιοικουμενιστικές διαμαρτυρίες μπροστά από το Πατριαρχικό μέγαρο όπου συνεδριάζει η Ιεραρχία. Ο πιστός λαός της Σερβίας διαμαρτύρεται ειρηνικά από της 3μ.μ. μέχρι στις 7 μ.μ. έξω από το Πατριαρχείο.
Εκείνος που πρωτοστατεί στις διαμαρτυρίες είναι ο μοναχός Αντώνιος.
Ο Γέροντας επίσκοπος Φλωρίνης π. Αυγουστίνος Καντιώτης έλεγε· «Ουκ εκλείψουσι τη Εκκλησία στρατιώτες», ένας τέτοιος γενναίος στρατιώτης του Χριστού είναι ο μοναχός Αντώνιος. Τα πατριαρχικά πυρά θα φτάσουν όπως ακούεται εναντίον του μοναχού που τους έχει χαλάσει τον ύπνο και θα του αφαιρέσουν το σχήμα του μοναχού!!!
Η μεγάλη αντιοικουμενιστική συνέλευση των Αγιοσαββητών καλεί όλο τον πιστό λαό της Σερβίας να συμμετέχει την Παρασκευή, όχι στα δείπνα των αρχιερέων, αλλά στη μεγάλη διαμαρτυρία που θα ξεκινήσει την Παρασκευή με τραγούδια,  προσευχές, για να ομολογήσουν την Ορθόδοξη Πίστη και να μείνουν ανυποχώρητοι από την Πίστη των Αγίων Πατέρων και από την Ιερά Παράδοση της Μιας Αγίας Αποστολικής Εκκλησίας.

Βασικά αιτήματα θα είναι·
1. Να αποχωρήσει αμέσως η Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία από το «Παγκόσμιο Συμβούλιο των εκκλησιών».
2. Να πει ΟΧΙ στον Πάπα, με μιά φωνή, μια για πάντα. Η Σερβία θα μείνει πιστή στην ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ.
3. Να σταματήσουν αμέσως τις καινοτομίες στην αγιοτάτη Θεία Λειτουργία, στο ημερολόγιο, στα βιβλία των θρησκευτικών, στα βιβλία της Θεολογίας, στην Πατερική παράδοση της Εκκλησίας, απο μέρους μερικών κακών επισκόπων.
4. Να επιστρέψει ο επίσκοπος Αρτέμιος στην Μητρόπολη του και στον επισκοπικό του θρόνο, που παράνομα εκδιώχθηκε.

________________________

ΚΑΙ ΣΤΑ ΡΟΥΜΑΝΙΚΑ

___________________________

IERARHIA SÂRBĂ SE ÎNTRUNEŞTE CU UŞILE ÎNCHISE! UŞILE FIIND ÎNCUIATE

Lucrările Ierahiei Sârbe au loc după cum se vede cu uşile închise. Este interzis ca arhiereii să comunice cu ziariştii şi nu se dă niciun comunicat din partea Sinodului Ierarhiei.

DE CE SE TEM?

De ce se tem ierarhii sârbi şi nu comunică nimic poporului?

Nu cumva de dictatorul Bisericii sârbilor, patriarhul Irineu, care nu a apucat să pună bine piciorul în Patriarhie şi a făcut dezastre în Kosovo?

Nu cumva de alţi ierarhi sârbi filocatolici?

Nu cumva de pensionarul Atanasie Jeftici?

Nu cumva de papa care împarte inele episcopilor şi patriarhilor „ortodocşi” care i se închină?

Nu cumva se tem de ghilotina pe care a ridicat-o patriarhul şi cu justificări putrede taie capetele sfinţilor episcopi?           Îndureratul popor din Kosovo, după albanezi, a suferit cele mai sălbatice răni din partea aşa-numiţilor reprezentanţi ai lui Hristos, în Care, după cum se vede, nu doar că nu cred, ci pregătesc şi venirea lui Antihrist!!!           Oare nu există ierarhi sârbi eroici care să pună frână patriarhului ecumenist şi camarilei lui?           Dacă sunt fricoşi şi nu reacţionează acum, vor pierde şi Ortodoxia şi cealaltă parte a Serbiei. Vor da răspuns şi în faţa lui Dumnezeu şi în faţa Neamului lor.           Credem că există ierarhi ortodocşi sârbi viteji care vor înălţa un strigăt de protest.           Bătrânul ierarh nevoitor din Elada, părintele Augustin Kandiotis, astăzi la vârsta de 104 ani, este alături, prin rugăciunea sa, de lupta credinciosului popor ortodox sârb.

NU DOAR EPISCOPII SUNT BISERICA

Trebuie să ştie arhiereii sârbi că nu doar ei sunt Biserica, ci Biserica este şi poporul credincios. Poporul credincios care se află zi de zi în afara Palatului Patriarhal şi se nelinişteşte a afla: Ce se va întâmpla cu episcopul Artemie. Are şi el un cuvânt.           Felicităm pe creştinii ortodocşi din Serbia, care ţin la înălţime stindardul Ortodoxiei, şi aşteaptă cu răbdare în fiecare zi în afara Palatului Patriarhal, ca să predea cele 14.643 de semnături, care s-au adunat doar în câteva zile, ca să fie alături de adevăratul episcop sârb Artemie.  

CINĂ LA TURNUL ALB

Conform obişnuitei practici, a fost programată o cină pentru arhierei, vineri, în Palatul Alb din Belgrad. Acolo se află casele şi vilele celor bogaţi. Dar nu este sigur că vor veni toţi episcopii, pentru că urmează sâmbătă şi duminică (atunci când aproape toţi se grăbesc să ajungă în eparhiile lor). Încă nu s-a discutat subiectul „Artemie”.  

POPORUL CREDINCIOS – STRĂJER AL CREDINŢEI ORTODOXE

Zilnic au loc proteste anti-ecumeniste în faţa Palatului Patriarhal unde se întruneşte Ierarhia. Poporul credincios din Serbia protestează paşnic de la 3 până la 7 după-amiaza în afara Patriarhiei.           Protagonistul protestului este monahul Antonie.           Bătrânul episcop de Florina, părintele Augustin Kandiotis, zicea: „Nu vor lipsi din Biserică soldaţii”; un astfel de viteaz soldat al lui Hristos este monahul Antonie. Focurile patriarhale  îl vor ajunge, cum se aude, pe monahul care le-a stricat somnul şi îi vor ridica schima monahală (adică îl vor „exclude” din monahism)!!!           Marea adunare anti-ecumenistă a urmaşilor Sfântului Sava cheamă tot poporul credincios din Serbia să participe vineri, nu la cina arhiereilor, ci la marele protest, care va începe vineri cu cântări, rugăciuni, pentru a mărturisi Credinţa Ortodoxă şi a rămâne neclintiţi în Credinţa Sfinţilor Părinţi şi în Sfânta Predanie a Bisericii celei Una, Sfântă şi Apostolică.            

Cererile de bază vor fi: 1. Biserica Ortodoxă Sârbă să se retragă imediat din „Consiliul Mondial al Bisericilor”. 2. Să spună NU papei, într-un singur glas, odată pentru totdeauna. Serbia va rămâne credincioasă ORTODOXIEI. 3. Să înceteze imediat inovaţiile în Preasfânta şi Dumnezeiasca Liturghie, în calendar, în manualele de religie, în cărţile de teologie, în Predania patristică a Bisericii, din partea unor răi episcopi. 4. Episcopul Artemie să se întoarcă în mitropolia lui şi în tronul lui episcopal, din care în mod nelegiuit a fost izgonit. (traducere: I.F., http://www.augoustinos-kantiotis.gr/?p=11856)

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΒΕΛΙΓΡΑΔΙ

Την πρωτη ημερα 26-4-2010

ΤΗΣ ΣΥΓΚΛΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΣΕΡΒΙΚΗΣ ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ

Μετά από το αρχιερατικό συλλείτουργο των Σέρβων αρχιερέων, έξω από το πατριαρχικό μέγαρο συγκεντρώθηκαν Ορθόδοξοι Σέρβοι με σκοπό να υποβάλλουν στην Ιεραρχία αναφoρά με χιλιάδες υπογραφές και να διαμαρτυρηθούν ειρηνικά για τις παρεκτροπές των 5 Μητροπολιτών εις βάρος του Μητροπολίτου Αρτεμίου και των πνευματικών του παιδιών.

Η συλλογή των υπογραφών, μέσα σε λίγες μόνο ημέρες -άρχισε μετά το Πάσχα  με πρωτοβουλία του Σέρβου μοναχού Αντωνίου  και την υπέγραψαν μοναχοί, κληρικοί και πιστοί- Ο αριθμός των υπογραφών έφτασε στις 14.500.

Με αυτές ο Ορθόδοξος λαός της Σερβίας ζητά:

1. Να κόψουν οι Σέρβοι ιεράρχες κάθε σχέση με τον Πάπα και τους αιρετικούς, για να μην αλλοιωθεί η Ορθόδοξη Πίστη στην Σερβία.

2. Συμπαραστέκονται στον αγώνα του αγιοτέρου επίσκοπου της Σέρβικης Εκκλησίας του Αρτεμίου, που διώκεται με την συνοδεία του, γιατί μάχεται εναντίον του Οικουμενισμού και αντιστέκεται σθεναρά εναντίον της ανεξαρτοποιήσεως του Κοσσυφοπεδίου. Το Κοσσυφοπέδι και τα Μετοχία, που ανήκουν στην επισκοπή του Αρτεμίου και είναι καθαρός Σέρβικο έδαφος, δεν υποχωρούν στις πιέσεις των μεγάλων, που βομβάρδισαν την Σερβία και δεν θέλουν την ανεξαρτοποίησή τους από την μητέρα πατρίδα. Ψυχή του αγώνος είναι ο Μητροπολίτης Αρτέμιος, γι’ αυτό και διώκεται, με ψευδείς και αναπόδεικτες κατηγορίες. Δυστυχώς στον διωγμό αυτό πρωτοστατούν φιλοπαπικοί και φιλοδυτικοί Σερβοι αρχιερείς, που ξέχασαν όπως φαίνεται τους βομβαρδισμούς. Το εξωφρενικό είναι ότι οι μεγάλες δυνάμεις και η Αμερική θέλουν η Σερβία να μπεί στο ΝΑΤΟ και να αναγνωρίσει τους βομβαρδισμούς που έγιναν εναντίον της ως αναγκαίο κακό. Δηλαδή η Σέρβια καλείται να πει και ευχαριστώ στους φονιάδες της!!!

-Την πρώτη ημέρα της συνεδριάσες ζήτησαν οι πιστοί να παραδώσουν το κείμενο με τις υπογραφές στην Ιεραρχία, αλλά με εντολή του νέου φιλοπαπικού πατριάρχου Ειρηναίου, (που ο Πάπας τον τίμησε με χρυσό δακτυλίδι!!!) η Σέρβικη αστυνομία δεν έπέτρεψε στους πιστούς να παραδώσουν τις υπογραφές, με εντολή του πατριάρχου!!! Και τους διαβεβαίωσε ότι κανένας από τους ιεράρχας δεν θα βγει από το πατριαρχικό μέγαρο για να τις παραλάβει!

ΘΕΜΑΤΑ ΠΡΟΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗ

-Θα συζητηθεί στην Ιεραρχία η αγοποίηση του Ιουστίνου Πόποβιτς και τα σοβαρά προβλήματα που δημιουργήθηκαν  στην Μητρόπολη του Κοσσυφοπεδίου μετά από την απομάκρυνση του επίσκοπου Αρτεμίου.
-Σέρβικες εφημερίδες έγραψαν ότι: Σκοπεύουν να χωρίσουν την Μητρόπολη του Βελιγραδίου και να προτείνουν στον Αρτέμιο να αναλάβει την νέα επισκοπή, για να τον απομακρύνουν από το Κόσσοβο, αλλά ο επίσκοπος Αρτέμιος κατα πληροφορίες δεν θα το δεχθεί.

-Τρία μοναστήρια του Κοσσόβου επειδή μνημονεύουν τον κανονικό τους επίσκοπο Αρτέμιο τιμωρήθηκαν με το επιτίμιο της ακοινωνησίας από τον συνταξιούχο δεσπότη Αθανάσιο Γιέφτς· Και η τιμωρία θα ισχύσει μέχρι το τέλος της συγκλήσεως της Ιεραρχίας.

_________________

OI ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΒΕΛΙΓΡΑΔΙ ΣΤΑ ΡΟΥΜΑΝΙΚΑ

______________

ŞTIRI DE LA BELGRAD

26.04.2010

PRIMA ZI A ÎNTRUNIRII IERARHIEI SÂRBE

După     coliturghisirea arhierească  a episcopilor sârbi, în afara Palatului Patriarhal s-au adunat sârbi ortodocşi cu scopul de a înainta  Ierarhiei un memoriu cu mii de semnături şi a protesta paşnic pentru deviaţiile celor cinci mitropoliţi în dauna Episcopului Artemie şi a fiilor lui duhovniceşti.
Strângerea de semnături – doar pentru câteva zile după Paşti – a început la iniţiativa monahului sârb Antonie şi au semnat-o monahi, clerici şi credincioşi. Numărul semnăturilor a ajuns la 14.500.

Cu acestea poporul ortodox din Serbia cere:

1. Ierarhii sârbi să întrerupă orice legătură cu Papa şi ereticii pentru ca credinţa  ortodoxă în Serbia să nu sufere împuţinare şi falsificare;

2. Sunt alături în luptă de Preasfinţitul Episcop Artemie al Bisericii Sârbe, care este  prigonit împreună cu obştea sa, deoarece luptă împotriva ecumenismului şi se împotriveşte dinamic independenţei Kosovolui;

3. Kosovo şi Metohia, care aparţin Episcopiei lui Artemie şi sunt pământ pur sârbesc, nu cedează la presiunile celor mari, care au bombardat Serbia şi nu vor independenţa lor de patria mamă. Suflet al luptei este Mitropolitul Artemie şi de aceea este prigonit şi izgonit cu minciuni şi învinuiri nedovedite. Din nefericire, în această izgonire primul loc îl deţin arhiereii sârbi filocatolici şi filo-occidentali, care – după cum se vede – au uitat bombardările. Absurd este faptul că Marile Puteri şi America vor ca Serbia să intre în NATO şi să recunoască bombardările împotriva ei ca pe un rău necesar. Adică Serbia este chemată să spună şi mulţumesc criminalilor ei!!!

-    În prima zi a întrunirii, credincioşii au vrut să predea textul cu semnături Ierarhiei, dar la porunca noului Patriarh filocatolic Irineu, (pe care Papa l-a cinstit cu un inel de aur!!!), Poliţia sârbă nu a permis credincioşilor să predea semnăturile, la porunca Patriarhului!!! Şi i-a asigurat că niciunul din ierarhi nu va ieşi din Palatul Patriarhal pentru a le primi!

TEME SPRE DEZBATERE

- Se va discuta în Ierarhie canonizarea lui Iustin Popovici şi serioasele probleme care au fost create în Mitropolia de Kosovo după îndepărtarea Episcopului Artemie.

- Ziarele sârbeşti au scris că intenţionează să împartă Mitropolia Belgradului şi să-i propună lui Artemie să ia noua Episcopie, pentru a-l îndepărta din Kosovo, dar Episcopul Artemie conform informaţiilor nu va accepta acest lucru.
- Trei mănăstiri din Kosovo, deoarece îl pomenesc pe Episcopul lor canonic Artemie, au fost pedepsite cu canonul opririi de la Împărtăşanie de către Episcopul pensionar Atanasie Jevtici. Şi pedeapsa va fi valabilă până la sfârşitul întrunirii Ierarhiei.

(trad. I.F. cf. http://www.augoustinos-kantiotis.gr/)

(Αποσπάσματα από τον ένθρονιστήριον λόγον του Γέροντος Εφραίμ Φιλοθεΐτου, 1974)

* Η Εκκλησία του Χριστού είναι Καθολική με την έννοιαν, ότι κατέχει όλο το πλήρωμα της αληθείας και της χάριτος διά τον φωτισμόν και την απολύτρωσιν του κό­σμου και επί πλέον είναι Καθολική με την έννοιαν ότι «δυνάμει» τείνει, όχι να κατακτήση, αλλά να αγιάση τον κόσμον. Κεφαλή της Εκκλησίας ο Χριστός και ημείς μέ­λη εκ μέρους συνδεόμενοι διά της κοινής πίστεως «εν τω συνδέσμω της αγάπης».

* Όσο περισσότερο αγιάζομε ο καθένας τον εαυτόν μας, τόσο περισσότερο αγιάζεται το σώμα της Εκκλη­σίας και κατά τον ανθρώπινο χαρακτήρα της, διότι κατά τον θείον της χαρακτήρα είναι τόσον αγία όσον και ο Θε­άνθρωπος Ιησούς. Η Ιστορία της Εκκλησίας είναι ι­στορία αγώνος εξαγιασμού των πιστών της.

* Όλοι όσοι πιστεύουν αληθινά, αγαπούν εν αληθεία όσοι δεν πιστεύουν αληθινά αγαπούν εν υποκρίσει. Ε­μείς ως Ορθόδοξοι Χριστιανοί αγαπούμε όλους και επιθυμούμε να έρθουν σε επίγνωση της αληθείας. Έτσι μας δίδαξε «ο Θεός της αγάπης» έτσι αναπαύεται η συνείδησίς μας. Δεν εχθραινόμεθα προς τους ανθρώπους εξ αι­τίας της αιρέσεως η της απιστίας των, αλλά και δεν θα αγαπήσωμεν ποτέ την απιστίαν η την αίρεσιν χάριν των ανθρώπων, διότι θα αποξενωθούμε από τον Θεόν.

* Ο Θεός διοχετεύει τη δύναμη της αγάπης Του, όταν προσκυνήται «εν Πνεύματι και αληθεία».

* Εκείνοι που ομιλούν πληθωρικά περί αγάπης νο­θεύουν το περιεχόμενο της για να περιπτυχθούν όλους τους αιρετικούς όλων των αποχρώσεων. Είναι τόσο ψεύ­τικη αυτή η αγάπη όσο και τα ψεύτικα λουλούδια….

* Λέγουν να ενωθούμε οι Ορθόδοξοι με τους Ρωμαιο­καθολικούς και εν συνεχεία με τους Προτεστάντας και με όλες τις γνωστές και άγνωστες αιρέσεις που επενόησε ο Διάβολος εν ονόματι τού Χριστιανισμού. Και αφού ενω­θούν όλοι οι Χριστιανοί ανεξαιρέτως μεταξύ των, κατό­πιν να ενωθούν και με τους Μωαμεθανούς, τους Ιου­δαίους, κατ’ επέκτασι με τους Βουδδιστάς, Βραχμανιστάς, Σιντοϊστάς και με όλες γενικά τις θρησκείες της υφηλίου.

Αυτή η παναιρετική αλχημεία επιχειρείται διά του λεγομένου Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών. Ο ό­ρος νομίζομε ότι δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικό­τητα. Πρόκειται περί Παγκοσμίου Συμβουλίου Εθελοθρησκειών. Ο μοναδικός θεός ο όποιος θα διεκδικήση εκεί φόρον λατρείας θα είναι ο εκπεσών Εωσφόρος, ο ο­ποίος διά του απεσταλμένου του μεταξύ των ανθρώπων Αντιχρίστου θα επιχείρηση να υποκαταστήση την πί­στη και τη λατρεία στον αληθινό Θεό. Για τον Οικουμε­νισμό δεν υπάρχει προσωπικός Θεός, τελείως απαράδεκτο είναι γιά τους συνεπείς οικουμενιστάς το δόγμα τού Τριαδικού Θεού.

Είναι γνωστό ότι ο σατανοκίνητος Σιωνισμός συντο­νίζει δύο επίβουλες ενέργειες εντός και εκτός της Εκκλη­σίας που αποβλέπουν σε ένα και μοναδικό σκοπό στην ά­λωση του φρουρίου που λέγεται Ορθοδοξία.

Παπικοί, Προτεστάνται, Χιλιασταί, Μασώνοι, Ενω­τικοί, Οικουμενισταί, και κάθε άλλη «ρίζα πικρίας», ό­λοι αυτοί «μίαν γνώμην έχουσι, και την δύναμιν και την εξουσίαν αυτών τω Θηρίω διδόασιν. Ούτοι μετά του Αρ­νίου πολεμήσουσι, και το Αρνίον νικήσει αυτούς, ότι Κύριος κυρίων εστί και Βασιλεύς βασιλέων, και οι μετ’ αυτού κλητοί και εκλεκτοί και πιστοί» (Άποκ. 17, 13).

* Φρονούμεν ότι η Ορθοδοξία δεν έχει καμμία θέση ανάμεσα σ’ αυτό το συνονθύλευμα των πλανών και των αιρέσεων. Αυτό το δόλιο «οικουμενικό» κατασκεύασμα δεν αποσκοπεί στην αναζήτηση της αληθείας, αλλά κατά τον π. Χαράλαμπον Βασιλόπουλον «είναι ένα ανακάτεμα αφανισμού της Αλήθειας. Είναι μία προσπάθεια όχι να βρουν την αλήθεια οι πλανεμένοι, αλλά να την χάσουν και εκείνοι που την έχουν, εκείνοι δηλαδή που πιστεύουν στην Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία».

«Μη πλανώμεθα. Μεταξύ Ορθοδοξίας και ετεροδοξίας χάσμα μέγα έστήρικται», τονίζει ο Καθηγητής κ. Ανδρέας Θεοδώρου.

Γνώρισε το μεγαλείο τη Ορθοδοξίας
Αγιογραφικές και πετερικές μαρτυρίες
Εκδόσεις «Ορθόδοξος Κυψέλη»
Θεσσαλονίκη

____

Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΥΠΡΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΑΠΕΙΛΕΙ!!!

ΞΕΧΝΑ ΠΩΣ ΠΡΟΗΛΘΑΝ ΟΙ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

ΚΑΠΟΙΟΙ ΣΑΝ Κ’ ΑΥΤΟΝ ΕΠΑΙΞΑΝ ΤΟΝ ΡΟΛΟ ΤΟΥ ΔΗΜΙΟΥ

___

ΟΙ ΑΠΕΙΛΕΣ ΔΕΝ ΠΤΟΟΥΝ ΤΟΥΣ ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥΣ ΧΡΙΣΤΙΝΟΥΣ κ. Χρυσόστομε

Κάνετε λάθος αν νομίζετε ότι εσείς είστε Εκκλησία

ΤΙ ΕΙΣΤΕ;

Δεν θα σας το πούμε εμείς, σας φωτογραφίζει θαυμάσια ο σεβάσμιος Ορθόδοξος αγωνιστής ιεράρχης της Φλώρινας π. Αυγουστίνος Καντιώτης;

ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΟΝ:

Ὁ Χριστόφορος ὁ Καλύβας, ἕνας ἐπιστήθιος φίλος µου, σπουδαία φυσιογνωµία, µοῦ ἔλεγε πρό ἐτῶν πού συζητούσαµε: “Ρέ Αὐγουστῖνε, δέν κατάλαβες τί θά γίνῃ; Ὁ σατανᾶς µετεχειρίσθη ὅλα τά µέσα γιά νά διάλυση τήν Ἐκκλησία.  Θά µεταχειριστῇ εἰς τούς ἔσχατους καιρούς καί ἕνα τελευταῖο ὅπλο:  Θά ντύσῃ παπᾶδες καί δεσποτάδες πρόσωπα τῆς ἐξουσίας του· θά τούς φορέσῃ ἐγκόλπια καί θά τούς δώσῃ πατερίτσες!  Καί διά µέσου αὐτῶν τῶν ἀρχιερέων θά διάλυσῃ τήν Ἐκκλησία”

_______________________

Τα παραπανω λογια στα Σερβικα

______________________________

Hristofor Kaliva, moj prisni prijatelj, veliki covek, pre nekoliko godina rekao mi je tokom razgovora sledeće: “Bre Avgustine, zar ne vidis šta će biti? Satana je iskoristio sva sredstva da razori Crkvu. U poslednja vremena upotrebice poslednje oruzje: Obuci ce u svestenike I Episkope ljude koji su u njegovoj vlasti; ukrasice ih panagijama I dace im paterice! I kroz te Arhijereje unistice Crkvu”.

Τα λόγια του Γέροντος απομαγνητοφωνημένα τα γράψαμε και στα Ελληνικά και στα Σέρβικα, γιατί το είδος αυτό των αντιχρίστων επισκόπων έφτασε και στην γειτονική μας χώρα.

______________________________________________

Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΑΝΤΙΔΡΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΠΑΠΑ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

_____________________________________________

Arhiepiscopul Ciprului

către toţi aceia care se opun vizitei papei:

„Orice preot va face vreo „necuviinţă”

va fi pedepsit implacabil”.

Arhiepiscopul Hrisostomos a trimis ieri din Constantinopol un mesaj clar tuturor acelora care se opun sau reacţionează într-un fel la vizita apropiată a papei în Cipru pe 4 iunie. La întrebarea Agenţiei de Ştiri Bisericeşti Amen.gr despre vocile care îşi exprimă opoziţia faţă de călătoria papei, Hrisostomos al Ciprului le-a caracterizat „disonanţe¹” şi a anticipat că „orice preot face vreo „necuviinţă” va fi pedepsit implacabil”.

Întâistătătorul Bisericii Ciprului dă ordine în toate direcţiile că „nu voi graţia pe nimeni” şi aminteşte că toţi membrii Bisericii sunt datori să facă ascultare.

Întrebat despre perspectivele coexistenţei cetăţenilor străini şi musulmani din marea insulă răspunde că aşa cum au trăit armonios în veacurile anterioare, „pot să trăiască din nou fericiţi”.

Urmează declaraţiile arhiepiscopului Ciprului:

Nikos Papahristos: Preafericite, în curând veţi primi în Cipru pe papa Romei. Există însă şi voci care nu sunt de acord. Au un punct de vedere diferit…

Arhiepiscopul Ciprului: Aceste voci… eu le caracterizez drept para-voci (disonanţe). Sunt para-voci, nu sunt voci. Sunt cei care au râvnă, dar nu au cunoştinţă şi de cele mai multe ori fac asta ca să facă demonstraţie, ca să-şi facă popularitate şi nu pentru că ar crede aşa ceva.

Nici nu vin la dialog împreună cu noi, nici nu vor să asculte… Sunt oamenii lui „nu mă convingi, chiar dacă mă convingi”. Şi dacă sunt incorigibili, nu cred că avem vreme de pierdut sau de risipit celulele materiei cenuşii a creierului nostru. Ceea ce am să spun este că acolo (adică în Cipru – n.aut.) există o Biserică şi toţi membrii ei sunt datori să se supună Bisericii oficiale. Dacă în ciuda speranţelor noastre, vreun preot va face vreo necuviinţă, va fi pedepsit implacabil. Nu e cazul să graţiez pe nimeni. Şi dacă este monah al Bisericii oficiale, să plece şi să-şi facă propria biserică. Nu poate să fie în interiorul Bisericii. Acolo ne dorim linişte şi tot ceea ce hotărăşte Statul şi Biserica oficială trebuie să respecte. Cui nu-i place, să se ducă să-şi facă propria biserică. Nu poate să fie membru al Bisericii şi să nu asculte de autoritatea bisericească. Asupra acestui lucru voi fi foarte aspru pentru că ori avem Biserică, ori nu avem.

Nikos Papahristos: Care sunt aşteptările dumneavoastră de la această vizită?

Arhiepiscopul Ciprului: Papa, dacă vrea, poate să facă multe şi să ajute. Are mijloacele, iar eu încă o dată, când va veni cu bine în Cipru, cum i-am spus mai demult, îi voi repeta poziţia mea că trebuie să se adreseze liderilor europeni şi să le spună că Europa trebuie să aibă principii şi valori. Nu poate să privească Turcia doar interesat şi ca pe o mare piaţă. Acest lucru i-l voi lămuri. Şi cred că şi Turcia, dacă vrea într-adevăr cel mai mare bine pentru turcii ciprioţi şi dacă vrea ca aceşti oameni să trăiască fericiţi pe pământul părinţilor lor, nu are decât să colaboreze cu noi, pentru că noi toţi dorim cel mai mare bine pentru poporul cipriot, fie că-şi zic elini, fie că-şi zic turci ciprioţi, armeni, latini (catolici) sau oricum altfel. În această direcţie suntem gata să lucrăm mult pentru ca poporul nostru să trăiască fericit pe pământul părinţilor lui.

Nikos Mandinas: Pentru coexistenţa paşnică a elinilor ciprioţi şi a turcilor ciprioţi care sunt perspectivele?

Arhiepiscopul Ciprului: Poporul nostru, cred că coexistă paşnic şi a demonstrat aceasta când s-au înlăturat baricadele. Vin turcii ciprioţi în regiunile libere, ca să-şi vadă casele şi averile lor şi sunt primiţi cu multă bucurie de ai noştri. Merg ai noştri în nord, în regiunile patriei noastre ocupate şi turcii ciprioţi le spun: sunt casele voastre, averile voastre, veniţi să mâncăm, să bem, să discutăm, să ne bucurăm, să râdem… Doar coloniştii sunt cei care spun „nu, sunt ale noastre, nu sunt ale voastre, să plecaţi”.

Turcii ciprioţi şi elinii ciprioţi cum au trăit veacuri de-a rândul paşnic şi fericiţi pot să retrăiască fericiţi. Cred lucrul acesta. Nu este nevoie de aceste abordări, chipurile, ca să se împace cele două popoare. Sunt împăcate. Au spart cuiva nasul toţi acei turci ciprioţi care au venit în regiunile libere? Nu. Au spart elino-ciprioţii care s-au dus în ţinuturile ocupate? Nu. Unde se vede că nu conglăsuim sau că unul nu-l acceptă pe celălalt?

_________________________________

NEKPOΣ ΠEΦTΩ, ΑΛΛΑ TO EYΑΓΓEΛIO ΔEN TO ΠΑTΩ!

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΟΜΙΛΙΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ 1971

Eγώ δεν είμαι ούτε νομάρχης, ούτε διευθυντής σχολείου, ούτε επιθεωρητής. Eίμαι όμως επίσκοπος. Kαι ως επίσκοπος έχω ένα χώρο.

Δεν εξουσιάζω το σχολείο, ούτε την νομαρχία, ούτε την εισαγγελία. Eξουσιάζω όμως εδώ μέσα. Nεκρός πέφτω και το Eυαγγέλιο δεν το πατώ.
Mε γνωρίζετε πολύ καλά. Δεν ξέρω τί θα κάνης και τί θα πεις, αν εσύ που με ακούς απόψε γελάς.
Δεν με ενδιαφέρει πόσοι θα με σχολειάσουν στα καφενεία και θα πουν: Πάει πάλι ο Kαντιώτης τρελλάθηκε. Αλλά πράγματα ζητά. Zητά οι γυναίκες μας και τα κορίτσια μας να μην φορούν παντελόνια.
Δεν σε υπολογίζω, λέγε ότι θες. Ανοιξε το στόμα σου και πέταξε όσα καβούρια και όσα φίδια θέλεις εναντίον μου. Δεν με ενδιαφέρει. Eγώ σας λέγω ένα πράγμα. Eδώ μέσα στην Eκκλησία δεν θα επιτρέψω καμμιά γυναίκα με παντελόνια.
Tώρα που πλησιάζει το καλοκαίρι και θα αρχίση πάλι η βρωμιά να ξαπλώνεται στην πόλη, δεν θα επιτρέψω εδώ στην εκκλησία καμμιά ασχήμια, κανένα βδέληγμα.
Eσύ κύριε που κοροϊδεύεις τον δεσπότη, αν αυτό το θεωρείς καλό, βγάλε το σακάκι σου και φόρεσε φουστάνια.

Απόσπασμα ομιλίας του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτη- Φλώρινα 13-3-1971.

(Ο Μητροπολίτης δείχνει τις θέσεις της Εκκλησίας για το παντελόνι, σε μια εποχή που το παντελόνι πρωτοέμπαινε στην ζωή των γυναικών.  Λέει την αλήθεια, αδιαφορώντας για τα σχόλια και τις ειρωνείες των ανθρώπων).

___________________________

ΑΛΒΑΝΙΚΑ

____________________________

VDES, DHE UNGJILLIN E SHËNJTË NUK E SHKEL ME KËMBË!

NEKPOΣ ΠEΦTΩ, ΑΛΛΑ TO EYΑΓΓEΛIO ΔEN TO ΠΑTΩ

(ΜΕΤΑΦΡΑΣΙ ΣΤΑ ΑΛΒΑΝΙΚΑ)

Nuk jam as kryetar prefekture, as drejtor shkolle, as mbikqyrës.  Por jam episkop.  Dhe si epsikop kam një zonë nën juridiksion.
Nuk kam pushtet në shkolla, as në prefektura, as në prokurori.  Por kam pushtet këtu brenda në Kishë.  Preferoj më mirë të jap jetën time dhe Ungjillin e Shënjtë me këmbë nuk e shkel.  Më njihni fort mirë se kush jam.  Nuk e di se çfarë do të bësh dhe çfarë do të thuash ti që sot më dëgjon dhe ndoshta qesh.  Nuk më ze meraku aspak nëse do të më mbajnë nëpër gojë dhe do më komentojnë nëpër kafenera dhe do të thonë: oh, kaq e pati Kantioti, u çmënd fare.

Kërkoj prej jush disa gjëra.  Kërkoj që gratë tona dhe vashat tona të mos vishen me pantallona.  Nuk më bëhet vonë fare se ç’mendon, thuaj çfarë të duash.  Hape gojën dhe nxirr vrerr, dhe lësho gjarpërinj nga goja sa të duash kundër meje.  Nuk më intereson aspak.  Një gjë po ju them:  KËTU, BRENDA NË KISHË NUK DO TË LEJOJ KURRË GRUA ME PANTALLONA.
Tani që po afron edhe behari, dhe do të fillojë të qarkullojë përsëri qelbësirllëku në mbarë qytetin, nuk do të lejoj në Kishë asnjë pamje të shëmtuar, asnjë pështirësi.
Ti zotëri që tallesh me dhespotin, nëse e konsideron të drejtë dhe të bukur veshjen me pantallona të gruas, atëherë hiqe kostumin dhe vishu me fustan.

Fragment nga fjalimi i +Mitropolitit të Follorinës Avgustin Kantiotit
Follorinë më 13 Mars, 1971