Αυγουστίνος Καντιώτης



Archive for the ‘ΜΗΝΥΜ. ΠΑΡΑΛ. ΠΡΟΩΘ.’ Category

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΚΥΘΗΡΩΝ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΠΡΟΣ Οικουμενικο Πατριαρχη

author Posted by: Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης on date Μαρ 11th, 2010 | filed Filed under: ΜΗΝΥΜ. ΠΑΡΑΛ. ΠΡΟΩΘ.

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΚΥΘΗΡΩΝ ΣΕΡΑΦΕΙΜ

ΠΡΟΣ Οικουμενικο Πατριαρχη για τον πρώην Αττικης

Επιστολή προς τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο απέστειλε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κυθήρων κ. Σεραφείμ, εξ’ αφορμής της υποθέσεως του τέως Μητροπολίτη Αττικής κ. Παντελεήμονος.

Στην επιστολή του, ο Μητροπολίτης Κυθήρων μεταξύ άλλων αναφέρει: «Το θέμα του καθηρημένου τ. Μητροπολίτου Αττικής έχει σκανδαλίσει ως γνωστόν, σοβαρώς το Χριστεπώνυμο πλήρωμα, αλλά και τους εκτός αυτού».

Η Επιστολή του Μητροπολίτη Κυθήρων Σεραφείμ έχει ως εξής:

Μεσούσης της ιεράς και κατανυκτικής περιόδου της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής εξαιτούμαι τας Πατριαρχικάς Υμών ευχάς δια την θεοφιλή περαίωσιν αυτής και την εν μεθέξει και συνάρσει ψυχής προσκύνησιν των Αγίων Παθών και της πανενδόξου Αναστάσεως του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού.

Κατόπιν τούτου παρακαλώ να μου επιτραπή, εξ αφορμής της υποθέσεως του τέως Μητροπολίτου Αττικής κ. Παντελεήμονος, να αρθρώσω μετά βαθυτάτου σεβασμού προς την Υμετέραν Θ. Παναγιότητα λόγον εντόνως παρακλητικόν και ουχί διδακτικόν η ελεγκτικόν ως θα έσπευδέ τις να τον χαρακτηρίση.

Το θέμα του καθηρημένου τ. Μητροπολίτου Αττικής, Παναγιώτατε, έχει σκανδαλίσει ως γνωστόν, σοβαρώς το Χριστεπώνυμον Πλήρωμα, αλλά και τους εκτός αυτού. Μόνιμον σκάνδαλον τυγχάνει η μέσω του internet αναμετάδοσις των διαβοήτων κασσετών σεξουαλικού περιεχομένου, αι οποίαι κατ’ εκτίμησιν ειδησεογραφικού Πρακτορείου Εκκλησιαστικών ειδήσεων ανέρχονται εις τον αριθμόν των τριακοσίων (300).

Δυστυχώς, η Εκκλησιαστική Δικαιοσύνη, τα αρμόδια Συνοδικά Δικαστήρια, δεν ενέκυψαν μετά πόνου, επιμονής και αληθούς ενδιαφέροντος εξιχνιάσεως της αληθείας εις την υπόθεσιν αυτήν, μη ερευνήσαντα ταύτην εις την ουσίαν και το βάθος αυτής, διο και δις παρέπεμψαν αυτήν αβασανίστως εις το Αρχείον.

Η δικαιοσύνη, όμως, της Πατρίδος μας έκαμε το χρέος της και εξετάσασα ταύτην δι’ όλων των βαθμίδων αυτής εξέδωκε την γνωστήν αμετάκλητον συγκεκριμένην καταδικαστικήν απόφασιν, την οποίαν, δυνάμει της σχετικής διατάξεως του Καταστατικού Χάρτου της Εκκλησίας της Ελλάδος, ην προσεπεκύρωσε τότε προ της ψηφίσεώς του υπό της Ελληνικής Πολιτείας  το καθ’ Υμάς Σεπτόν Οικουμενικόν Πατριαρχείον, έδει να επικυρώση και εφαρμόση επ’ ακριβώς, άνευ ετέρου, το Πρωτοβάθμιον Συνοδικόν δι’ Αρχιερείς Δικαστήριον δια της επιβολής της ποινής της καθαιρέσεως. Ο,τι δεν έπραξε η Εκκλησιαστική Δικαιοσύνη, το επέβαλε συννόμως η δικαιοσύνη της Πατρίδος μας.

Η κατόπιν τούτου παρέμβασις του Σεπτού Οικουμενικού Πατριαρχείου, αξιούντος την συγκρότησιν και του Δευτεροβαθμίου Δικαστηρίου – τούθ’ όπερ και έκνομον κατά τα ως άνω θα ήτο και δεν θα ηδύνατο να παράξη νομίμως και απροσβλήτως, ενώπιον του Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου (του Συμβουλίου της Επικρατείας), διάφορον της προμνησθείσης τελεσιδίκου αποφάσεως των Πολιτικών δικαστηρίων αποτέλεσμα-, έφερε τα άνω κάτω και επέφερε αναστάτωσιν ου μόνον εις τους κόλπους της Ιεραρχίας, η οποία υπέστη μεγάλην «ταπείνωσιν», αλλά και το πλήρωμα της Αγίας μας Εκκλησίας, το οποίον δεν απέφυγε τον σκανδαλισμόν εν μέση Μ. Τεσσαρακοστή.

Επιτρέψατέ μοι, Παναγιώτατε, να εκθέσω δι’ όσης περισσοτέρας συντομίας, εν αδραίς γραμμαίς, τον σκανδαλισμόν αυτόν Κληρικών και λοιπών Χριστιανών, όστις και αποτελεί τον κύριον λόγον της αποστολής της παρούσης, δια τους ακολούθους λόγους :

Πρώτος λόγος. Δεδομένου του βαρυτάτου σκανδαλισμού Κλήρου και λαού εκ των ηθικών σκανδάλων, των προκαλουμένων εκ των περιφήμων κασσετών, και του σκανδάλου του αμυθήτου πλουτισμού του καθαιρεθέντος Μητροπολίτου, θέματα μεθ’ ων δεν απησχολήθη υπευθύνως σοβαρώς και αποτελεσματικώς η Εκκλησιαστική Δικαιοσύνη, αλλ’ η Πολιτική, προεκλήθη αλγεινή εντύπωσις εκ της εμμονής Υμών εις την δευτεροβάθμιον εκδίκασιν της υποθέσεως αυτής, καθ’ υπέρβασιν του Καταστατικού Χάρτου της Εκκλησίας της Ελλάδος, όστις αποτελεί νόμον της Ελληνικής Πολιτείας. Το πάγκοινον ερώτημα, το οποίον προέκυψε ήτο: εάν επρόκειτο περί νόμου της Τουρκικής Πολιτείας, θα επεχειρείτο τοιαύτη υπέρβασις; Διατί η τοιαύτη σπουδή δια την τήρησιν της κανονικής διαδικασίας εις την περίπτωσιν ενός διαβεβοημένου Κληρικού και εις άλλας περιπτώσεις, όπως π.χ. εις την περίπτωσιν του αειμνήστου Αρχιεπισκόπου Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας κυρού Μεθοδίου (Φούγια), αγνοείται παντελώς η κανονική διαδικασία υπό του Σεπτού Οικουμενικού Πατριαρχείου (αντικατάστασις του ειρημένου Αρχιεπισκόπου δι’ ενός τηλεγραφήματος); Δύο μέτρα και δύο σταθμά;

Δεύτερος λόγος. Εγένετο τοιούτος και τοσούτος σάλος δια την στήριξιν του ειρημένου τ.Μητροπολίτου (μετά του οποίου, προς Θεού, δεν έχω τι το προσωπικόν), του οποίου η μεν κανονικότης είναι ανύπαρκτος (εφ’ όσον ευρίσκεται εν ζωή ο κανονικός και νόμιμος -έπειτα και από τας αλλεπαλλήλους δικαιώσεις του Σ.τ.Ε. – Μητροπολίτης Αττικής Νικόδημος), η δε νομιμότης ερείδεται επί σεσηπότων δεκανικίων, αφού το αναβιώσαν Β.Δ., κατόπιν επανειλημμένων αθωωτικών αποφάσεων του Σ.τ.Ε., ενθρονίσεως του Σεβ. κ.Νικοδήμου εις την Ι. Μ. Αττικής «ηκυρώθη», κατόπιν της αντικανονικής δι’ Επισκόπους και παρανόμου επιβολής του ανυπάρκτου «επιτιμίου ακοινωνησίας», το οποίον, προς τοις άλλοις, και παράνομον – ανυπόστατον ήτο, αφού εν έτει 1993 δεν επεβλήθη υπό της Σεπτής Ιεραρχίας, και δη υπό των 2/3 των παρόντων μελών αυτής, ως προεβλέπετο υπό της νομοθεσίας, αλλ’ υπό της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου της περιόδου εκείνης, και όχι ένεκα τινος ετέρας κανονικής η νομίμου αιτίας, και

Τρίτος (και τελευταίος) λόγος. Ο λόγος αυτός – ο και πλέον ισχυρός λόγος σκανδαλισμού – είναι ότι, ενώ τόσον πολύ, υπέρ το δέον ίσως, απησχόλησε το Σεπτόν Οικουμενικόν Πατριαρχείον, Εκκλησίαν και Πολιτείαν, η υπόθεσις του τ. Μητροπολίτου, εν τούτοις το πρόσωπον του Κανονικού και νομίμου Μητροπολίτου Αττικής Νικοδήμου θεωρείται οιονεί ως ανύπαρκτον. Ως να μην υφίσταται κανονική εκλογή και χειροτονία (δεδομένου ότι αριστίνδην Ι. Σύνοδοι ήσαν ευάριθμοι μετά την απελευθέρωσιν του Ελληνικού Έθνους και εξέλεξαν – εχειροτόνησαν πλειάδα Αρχιερέων), ούτε κανονική και νόμιμος η ενθρόνισις αυτού, ακυρωθέντος του ΒΔ δια Συντακτικών Πράξεων της Δικτατορίας.

Μετά των ετέρων ομοιοπαθών αυτού Μητροπολιτών, 12 τον αριθμόν, εκθρονισθείς άνευ απαγγελίας κατηγορητηρίου και χωρίς δίκην και απολογίαν υπήρξεν αγνοούμενος παρά πάντων των αρμοδίων εκκλησιαστικών και πολιτειακών παραγόντων επί 16ετιαν περίπου. Και ότε πανηγυρικώς και αθρόως, δια πολλών αποφάσεων, εδικαιώθη (μεθ ὅλων των λοιπών Αρχιερέων) υπό του Σ.τ.Ε., αι αποφάσεις του  Ανωτάτου Ακυρτωτικού Δικαστηρίου (Σ.τ.Ε) έμειναν και παραμένουν ανεκτέλεστοι.

Το Σεπτόν Οικουμενικόν Πατριαρχείον τότε δεν παρενέβη, παρ’ ότι οι πέντε (5) εκ της δωδεκαρίθμου χορείας ήσαν του κλίματος των καλουμένων «Νέων Χωρών» (Διδυμοτείχου Κων/νος, Κιλκισίου Χαρίτων Αλεξανδρουπόλεως Κωνστάντιος, Θεσσαλονίκης Λεωνίδας και Παραμυθίας Παύλος). Και όταν η έκκλητος αναφορά έφθασεν εις τα Πατριαρχικά Γραφεία, δεν εγένετο δεκτή, αλλ’ ανεπέμφθη εις την Εκκλησίαν της Ελλάδος… Και εδώ δύο μέτρα και δύο σταθμά δια τον απλούν παρατηρητήν.

Η πράξις αύτη υπενθυμίζει την περίπτωσιν καρκινοπαθούς ασθενούς, βαρυτάτης μορφής, μη αναστρεψίμου καταστάσεως, καθ’ ην ο χειρουργός Ιατρός τον «ανοίγει» με το νυστέρι του και τον «κλείνει» πάραυτα, διότι είναι γεμάτος από καρκίνον.

Όμως, εδώ Παναγιώτατε δεν συνέβαινε τοιούτόν τι. Οι ως έκπτωτοι (Διδυμοτείχου Κων/νος και Κιλκισίου Χαρίτων) και ως αντικανονικοί (όλοι οι υπόλοιποι) καταδικασθέντες ήσαν άπαντες επίλεκτα μέλη-κοσμήματα της Ιεραρχίας. Ανεπίληπτοι, ιεραποστολικοί, ανιδιοτελείς, φιλόθεοι, αφιλάργυροι, με πλούσιο πνευματικό, ποιμαντορικό και φιλανθρωπο-κοινωνικό έργο.

Ο εν θέματι Ιεράρχης, Μητροπολίτης Αττικής Νικόδημος, πέρα των ως άνω κέκτηται και το επίζηλον τάλαντον του λόγου και της συγγραφής. Είναι ο μόνος επιζών (μετά του νυν Σεβ. Σταγών κ.Σεραφείμ) εκ των Δώδεκα, διαθέτων την κατ’ άμφω υγιείαν, δύναμιν λόγου και γραφίδος, και ιερουργεί και κινείται δραστηρίως εις την Ι. Μονήν, «όπου τον περιώρισε η αγάπη των Αδελφών…».

Παναγιώτατε Δέσποτα,

Δεν φαντάζεσθε τας διαστάσεις του σκανδαλισμού του χριστεπωνύμου Πληρώματος, όταν τοσούτος θόρυβος γίνεται περί της υποθέσεως του φυλακισθέντος και καθαιρεθέντος Μητροπολίτου, ενώ δια τον ακατηγόρητον και καταλιπόντα σπουδαίαν εποχήν πνευματικής ζωής και δραστηριότητος κατά την 6ετη Ποιμαντορικήν Διακονίαν του εις την ενιαίαν τότε Ιεράν Μητρόπολιν Αττικής και Μεγαρίδος ουδείς λόγος, ουδεμία φροντίδα.

Βεβαίως, ενοχλεί ο λόγος του, ο οποίος δεν αφίσταται μεν της αληθείας, ούτε είναι ψευδής και συκοφαντικός, αλλ’ είναι «ζων και ενεργής» και, ενίοτε, «τομώτερος υπέρ πάσαν δίστομον μάχαιραν». Εάν, όμως, όλα ήσαν πνευματικά και Αγιοπατερικά, θεοφιλή και θεάρεστα, θα είχε λόγους, να γράφη και να ελέγχη; Ο λόγος «έλεγξον, επιτίμησον, επίστηθι ευκαίρως – ακαίρως» δεν είναι Αποστολικός;

Με την παρέμβασίν Σας, Παναγιώτατε, ανεστάλησαν – κατά παραχώρησιν Κυρίου – αι Αρχιερατικαί εκλογαί δια την πλήρωσιν της εκ νέου διχοτομηθείσης (πέρα της τριχοτομήσεως αυτής κατά την άνοιξιν του έτους 1974) Ιεράς Μητροπόλεως Αττικής, δι’ ην εγκαίρως προειδοποίησεν ο Σεβ. κ.Νικόδημος την Ιεράν Σύνοδον δια την αρνητικήν τοποθέτησίν του.

Το γεγονός αυτό είναι μία ευκαιρία ωριμοτέρας σκέψεως και τοποθετήσεως επί του θέματος αυτού, προκειμένου να δοθή η κανονική λύσις δια να μη ταλανίζεται διαρκώς η πολυπαθής αύτη Ι. Μητρόπολις και δια να εξαλειφθή αυτό το «άγος», κατά τον προσφυή χαρακτηρισμόν σεβασμίου Πανεπιστημιακού μου Διδασκάλου, από την εκκλησιαστικήν ιστορίαν των τελευταίων δεκαετιών. Δηλαδή εις το πρόσωπον του εναπομείναντος εμπεριστάτου τούτου Μητροπολίτου να αποκατασταθούν και οι υπόλοιποι αείμνηστοι συναθληταί του. «Δικαιοσύνην μάθετε οι ενοικούντες επί της γης», διακηρύσσει η Αγία μας Εκκλησία, κατ’ αυτόν τον καιρόν των φωτοποιών Νηστειών, προς πάντας και, οπωσδήποτε, προς τους κατά τόπους Ποιμένας.

Προ τινων ημερών, όταν εκλήθημεν, ομού μετά πολλών άλλων Σεβ. Αδελφών, ως Αναπληρωματικά Μέλη δια την συγκρότησιν του Δευτεροβαθμίου Συνοδικού Δικαστηρίου δια τον τ.Αττικής, με συνεκίνησε πολύ η σκέψις και πρότασις ενός εκ των νεωτέρων Ιεραρχών. Συνεφώνησε μαζί μου δια την αποκατάστασιν του Σεβ. Μητροπολίτου Αττικής Νικοδήμου και προσέθεσε.

Πόσο θεάρεστον πράγμα θα ήτο, μετά την αποκατάστασιν του Σεβ. κ.Νικοδήμου, να συλλειτουργήσωμεν όλοι οι Αρχιερείς, να τελέσωμε από κοινού Ιερόν Μνημόσυνον, υπέρ αναπαύσεως των κοιμηθέντων 10 Μητροπολιτών και να διαβασθή η συγχωρητική ευχή δι’ όλους, όσοι ενεπλάκησαν εις την δεινήν αυτήν περιπέτειαν της Εκκλησίας (κάτι ανάλογον που έπραξε το Πατριαρχείον Αλεξανδρείας την 15/1/1998, επί Πατριαρχείας Πέτρου του Ζ, δια την αποκατάστασιν της εις βάρος του Αγίου Νεκταρίου προσγενομένης αδικίας, γνωστού όντος ότι παρομοίαν αδικίαν υπέμεινε επί 30ετιαν όλην ο Άγιος και έφυγεν αδικαίωτος από τον παρόντα κόσμον!).

Εμήκυνα τον λόγον, Παναγιώτατε Δέσποτα. Επειδή, όμως, ανεφέρθην εις το σοβαρόν πρόβλημα του σκανδαλισμού χιλιάδων πιστών -και πιστεύω ότι εκφράζω εις το κείμενόν μου αυτό τας θέσεις και τους προβληματισμούς των, διότι συχνά τα αφουγκράζομαι- θα παρακαλέσω να μου δώσετε την ευκαιρίαν να αναφερθώ λίαν ακροθιγώς, επιγραμματικώς, και το εις θέμα της αναγκαίας περιχαρακώσεως ημών των Ορθοδόξων εντός των ορίων της αληθούς ορθοδόξου εκκλησιολογίας, της τηρήσεως των Ιερών Κανόνων της Εκκλησίας μας, της διαφυλάξεως ως κόρην οφθαλμού των δογματικών όρων και της δογματικής διδασκαλίας της Αγιωτάτης ημών Εκκλησίας, της περιφρουρήσεως της Ορθοδόξου ημών Παραδόσεως και της αποφυγής του συγχρωτισμού και της κοινωνίας μετά των αιρετικών, σχισματικών, ετεροδόξων και ετεροθρήσκων εν τη Θεία Λατρεία, και δη εν τη Θεία Λειτουργία.

Πολλοί Ορθόδοξοι πιστοί λυπούνται βαθύτατα, όταν εις την πράξιν εφαρμόζεται η θεωρία των κλάδων και των ισοτίμων Αδελφών Εκκλησιών (παρ’ ότι πρόκειται περί ετεροδόξων κοινοτήτων με αιρετικάς η αιρετιζούσας – πεπλανημένας διδασκαλίας). Και η κοινωνία εν προσευχή εις τον διαθρησκειακόν χώρον ορθοδόξων μεθ’ ετεροθρήσκων, η δια του καινοδιαθηκικού και εκκλησιολογικού όρου προσφώνησις αυτών «Αδελφέ -η», η παρατηρουμένη σύγχυσις εις βασικά και θεμελιώδη θέματα θεολογίας και σωτηριολογίας, αι επιβραβεύσεις ουνιτών, αι προσφωνήσεις γυναικών του προτεσταντικού χώρου, εχουσών δήθεν «ιερωσύνην» (!) ως «Αιδεσιμωτάτων», οσάκις και όπου γίνονται, τραυματίζουν το Σώμα της Εκκλησίας, απομακρύνουν πολλούς χριστιανούς από την πνευματικήν μάνδραν της Εκκλησίας, ψυχραινομένους περί την Ορθόδοξον πίστιν η ακολουθούντας τας ατραπούς των «εκκλησιαστικών» παρασυναγωγών, των σχισμάτων και των αιρέσεων.

Περαίνων την παρακλητικήν μου ταύτην επιστολήν και, επιτρέψατέ μοι να το επαναλάβω, όχι διδακτικήν η ελεγκτικήν, παρακαλώ και αύθις εκ βαθέων Υμάς, Παναγιώτατε, ως Πρωτόθρονον και Οικουμενικόν Πατριάρχην, όπως, προμαχούντες εις τας επάλξεις της Ορθοδόξου πίστεως, εκκλησιολογίας και παραδόσεως, «αληθεύωμεν εν αγάπη», ορθοτομούντες τον Λόγον της Αυτού Αληθείας και διακονούντες φιλοστόργως τον διερχόμενον, ομού μετά της οικονομικής, μεγάλην ηθικήν και πνευματικήν κρίσιν κόσμον.

Σύγγνωτέ μοι δια την καταπόνησίν Σας εκ της αναγνώσεως του μακροσκελούς αυτού κειμένου.

Επί δε τούτοις κατασπαζόμενος την Υμετέραν Πατριαρχικήν Δεξιάν μετά του φιλοχρίστου Ποιμνίου μου, διατελώ,

Ο Μητροπολίτης
† Ο Κυθήρων Σεραφείμ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΑ “ΚΟΠΕΛΙΑ” ΤΟΥ ΓΙΑΓΚΑΖΟΓΛΟΥ

author Posted by: Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης on date Μαρ 11th, 2010 | filed Filed under: ΜΗΝΥΜ. ΠΑΡΑΛ. ΠΡΟΩΘ.


ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΑ “ΚΟΠΕΛΙΑ” ΤΟΥ ΓΙΑΓΚΑΖΟΓΛΟΥ

Του Παναγιώτη Τελεβάντο

________________________________________

Οσοι ομολογούν ότι ο Χριστός είναι ο ΜΟΝΟΣ αληθινός Θεός και όσοι πιστεύουν ότι η Κιβωτός της Σωτηρίας είναι η Ορθόδοξη Εκκλησία ΔΕΝ υπονοούν ότι θέλουν να αποκλείσουν τους συνανθρώπους τους, όπως ισχυρίζονται τα “κοπέλια” του Γιαγκάζογλου.

Το αντίθετο συμβαίνει! Απευθυνόμαστε σε όλους τους συνανθρώπους και τους λέμε. Αδελφοί μου: Η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι το νοσοκομείο που θεραπεύει όλα τα πάθη μας και νικά το θάνατο. Ελάτε και εσείς να νοσηλεύσετε τα πάθη σας όπως νοσηλεύουμε και εμείς τα δικά μας.

Προσκαλούμε κάθε αδελφό μας να εισέλθει στην Κιβωτό της σωτηρίας. Ταυτόχρονα έχουμε πλήρη συναίσθηση ότι και εμείς, που ανήκουμε με το άγιο Βάπτισμα, στους κόλπους της Εκκλησίας κινδυνεύουμε να πνιγούμε από τον κατακλυσμό της αμαρτίας και από την αμετανοησία μας.

Ούτε αυτάρκεια είναι, ούτε φαρισαισμός είναι να πιστεύεις στο Χριστό ως τον ΜΟΝΟΝ αληθινό Θεό και στην Εκκλησία ως τη ΜΟΝΗ ακαταίσχυντη ελπίδα του ανθρωπίνου Γένους.

Ούτε κάνουμε κάτι άπρεπο όταν λέμε στα “κοπέλια” του Γιαγκάζογλου ότι ως θεολόγοι οφείλατε να θέλετε η διδασκαλία των θρησκευτικών να γίνεται με βάση τη διδασκαλία των Αγίων Πατέρων.

Το ακριβώς αντίθετο συμβαίνει! Είναι η ΕΝΤΕΛΩΣ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΗ για να είναι το μάθημα ορθόδοξο. Οσοι θεολογούν παρά τη διδασκαλία των Αγίων Πατέρων είναι προτεσταντίζοντες θεολόγοι που δεν έχουν σχέση με την πίστη της Εκκλησίας.

Μάλιστα αγαπητοί συνάδελφοι! Θέλουμε τα παιδιά μας να μαθαίνουν “του Θεού τα γράμματα”! Να διδάσκονται την πίστη των πατέρων τους. Οχι να παρακολουθούν ένα άχρουν, άοσμο και άγευστο θρησκειολογικό και πολυπολιτιστικό μάθημα όπως επιζητούν οι εκπρόσωποι του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου και οι διασπαστές του θεολογικού κόσμου που οργανώθηκαν στη σημαία ευκαιρίας του “Καιρού”!

ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΠΟΥ ΠΑΡΑΛΑΜΒΑΝΟΥΜΕ

author Posted by: Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης on date Μαρ 11th, 2010 | filed Filed under: ΜΗΝΥΜ. ΠΑΡΑΛ. ΠΡΟΩΘ.

*******************************************

Διπλωματικη Γκαφα ολκης ! Η υποβαθμιση της

25ης Μαρτιου μας εκθετει και στην διεθνη διπλωματια ..

*******************************************

. Εκτύπωση E-mail
Εθνικά Θέματα Γενικά Εθνικά Ζητήματα
Συντάχθηκε απο τον/την Tideon
Σάββατο, 20 Μάρτιος 2010 10:30

rossoi_filelines ιστ.Γνωρίζετε πόσοι ξένοι φιλέλληνες πολέμησαν το 1821 στο Μεσσολόγγι και τους τιμούν μέχρι και σήμερα οι Πρεβείες των Κρατών τους ;

Χαρακτηριστικό είναι ότι στην Ιερά πόλη του Μεσσολογγίου, στον Κήπο των Ηρώων, υπάρχουν πλήθος αγαλμάτων και μαρμάρινων μνημείων ξένων Κρατών για να τιμήσουν του Ηρωές τους που έπεσαν για την Ελλάδα στο Μεσσολόγγι.

Σε όλες τις Ελληνικές Πρεσβείες ανά την υφήλιο κάθε χρόνο εορτάζονται οι εθνικές μας εορτές . Εθιμοτυπικά συμμετέχουν και ορισμένοι  ξένοι , οι οποίοι συνεορτάζουν τα σημαντικότατα εθνικά μας γεγονότα, και τους δίδεται μια ευκαιρία να μαθαίνουν την ιστορία και τα εθνικά μας δίκαια.Με την υποβάθμιση της 25ης Μαρτίου στις Πρεσβείες μας σε όλο τον κόσμο αυτο-γελιοποιούμαστε, διότι προφανώς οι ξένοι πρώτη τους φορά θα αντικρύζουν Κράτος που να μην τιμά τους ήρωές του, ενώ εκείνοι τους τιμούν !

Μήπως λοιπόν περιμένει κάποιος να μας λογαριάζουν στα σοβαρά, ως «αποφασιστικό» Κράτος στην διεθνή σκηνή ;

*******************************************

ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ Η ΨΗΦΟΣ ΤΩΝ ΑΛΛΟΔΑΠΩΝ

*******************************************

Αντισυνταγματική η ψήφος των μεταναστών λέει ο σύμβουλος του Ραγκούση καθηγητής Δ Τσάτσος


Εθνικά Θέματα – Λαθρομετανάστευση- Μεταναστευτική πολιτική
Συντάχθηκε απο τον/την Καθηγητής Δ. Τσάτσος Factorx
Τετάρτη, 17 Μάρτιος 2010 02:26

D_Tsatsos
D_Tsatsos

Τον Καθηγητή Δ. Τσάτσο τον γνωρίζουμε όλοι. Έγκριτος συνταγματολόγος και, προσφάτως, σύμβουλος του κ. Ραγκούση στα κρίσιμα θέματα του Υπουργείου του. Ο Δ. Τσάτσος ασχολήθηκε και με το ζήτημα της ψήφου των μεταναστών στις δημοτικές εκλογές σε ανύποπτο χρόνο. Έτσι, στο Συνταγματικό του Δίκαιο (τόμος Γ΄, Θεμελιώδη Δικαιώματα, 1988, σελ. 164 -165) παίρνει σαφώς θέση υπέρ της αντισυνταγματικότητας του δικαιώματος ψήφου των μεταναστών, λέγοντας χαρακτηριστικά «Αντίθετα, εμείς πιστεύουμε πως το Σύνταγμα και αυτό το δικαίωμα το επεφύλαξε μόνο στους έλληνες πολίτες… Η αναγνώριση τέτοιων δικαιωμάτων στους αλλοδαπούς προϋποθέτει συνταγματική μεταβολή. Τελικά η συνταγματική μεταβολή που θα ήταν αναγκαία για την αναγνώριση ενός τέτοιου δικαιώματος για τους αλλοδαπούς δεν συντελέσθηκε»

.

Αν η Κυβέρνηση εμμείνει στην κατάθεση του νομοσχεδίου για την ψήφο των μεταναστών, στην κατάθεση δηλαδή μιας αντισυνταγματικής ρύθμισης, τα πράγματα γίνονται ακόμη σοβαρότερα. Δεν θα φθάναμε ως εδώ όμως, κύριε Ραγκούση – να έχετε απέναντί σας σχεδόν όλη την κοινωνία – αν είχατε συμβουλευθεί και ακούσει τους συμβούλους σας …

*******************************************

ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΞΙΖΟΥΝ

*******************************************

Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ ΤΗΣ ΠΟΛΕΜΙΚΗΣ ΜΑΣ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ!

-7

Ο ερημίτης μοναχός Ιωσήφ

Ο μοναχός Ιωσήφ (κατά κόσμον Χρήστος Μπαϊρακτάρης) είναι μόλις 48 ετών. Κατάγεται απο το χωριό Άγιος Βασίλειος της Κορινθίας και θεωρείται απο την οικογένεια της Πολεμικής μας Αεροπορίας ο δικός της άνθρωπος. Τον γνωρίζουν όλοι οι πιλότοι των αεροπλάνων Phantom, Corsair και F-16, οι χειριστές δηλαδή που κάθε μέρα δίνουν τον δικό τους επικίνδυνο αγώνα για την αξιοπρέπεια της Ελλάδας και την ελληνικότητα του Αιγαίου.

Ο πατέρας Ιωσήφ μονάζει απο την αρχή της δεκαετίας 1980 στο Άγιον Όρος. Απο το 1989 έχει αποσυρθεί στο ησυχαστήριό του, στην άκρη… του πουθενά πάνω στα βράχια του Ακρωτηρίου Άκραθως, πάνω απο ένα γκρεμό βάθους 300 μέτρων . Μόνος με το Θεό… Διαβάζει, κάνει χειρωνακτικές εργασίες και σώζει την ψυχή του.

«Είναι ένας Άγιος άνθρωπος, μια βιβλική μορφή, που όποιος τον γνωρίσει έχει ανοίξει ένα παράθυρο στον κόσμο της καλοσύνης και της αγάπης» είπε στον «Ρress Τime» ο πιλότος Γιώργος Βαζούρας που τον επισκέπτεται συχνά.

Ο πατέρας Ιωσήφ, ερημίτης του Αγίου Όρους, παρακολουθεί τις αερομαχίες στο Αιγαίο και ευλογεί τους πιλοτους των μαχητικών μας.
Απο το 1990 περίπου όλοι οι Έλληνες πιλότοι ύστερα απο κάθε εμπλοκή με τους Τούρκους πετάνε πάνω απο το Άγιο Όρος για να πάρουν την ευχή του σεβάσμιου γέροντα.
-3
«Κάθε μέρα, όταν ακούω τον θόρυβο των αεροπλάνων, πετιέμαι απο το κελί μου. Βγαίνω έξω και κυματίζω την Ελληνική σημαία. Δακρύζω απο συγκίνηση, καθώς αυτά τα νέα παιδιά έρχονται πάντα ύστερα απο οποιαδήποτε αποστολή στο Αιγαίο να με χαιρετίσουν και να τους δώσω την ευχή μου».

Τα τέσσερα τουρκικά F-16 τρύπησαν σαν βέλη τα πυκνά σύννεφα και ξεχύθηκαν στον ουρανό του Αιγαίου. Μόλις πέρασαν στον Ελληνικό εναέριο χώρο, χωρίστηκαν σε ζευγάρια. Το πρώτο έστριψε δεξιά και κατευθύνθηκε προς τη Θάσο και τη Σαμοθράκη. Το δεύτερο συνέχισε σε ευθεία οριζόντια για τις Βόρειες Κυκλάδες (Άνδρο-Τήνο-Μύκονο). Στο Αρχηγείο Τακτικής Αεροπορίας στη Λάρισα είχε σημάνει ήδη συναγερμός. Απο την Αγχίαλο σηκώθηκαν τέσσερα Ελληνικά μαχητικά με κυβερνήτες έμπειρους σμηναγούς και υποσμηναγούς. Το καθημερινό… πανηγύρι μόλις άρχιζε.

Οι Τούρκοι αεροπόροι όταν αντιλήφθηκαν ότι οι διώκτες τους πλησίαζαν, ενώθηκαν στο βόρειο Αιγαίο μεταξύ της Λήμνου, του Αγίου Όρους και της Μυτιλήνης. Δεν ήθελαν απλώς να «παίξουν» αλλά να προκαλέσουν, αφου τα μαχητικά με την ημισέληνο στον ουρά ήταν οπλισμένα. Λίγα λεπτά αργότερα, στο θαλάσσιο χώρο νότια του Αγίου Όρους άρχιζε μια εικονική αερομαχία. Οι Έλληνες χειριστές, με αριστοτεχνικό τρόπο, «πήρε» ο καθένας απο έναν Τούρκο και πολύ σύντομα απέκτησαν επιχειρησιακό πλεονέκτημα. Δηλαδή, κατάφεραν να βρίσκονται πίσω τους σπρώχνοντάς τους ταυτόχρονα προς τα παράλια της Τουρκίας. Σε χαμηλό ύψος πάνω απο τη θάλασσα, με επικίνδυνους ελιγμούς και με τις μηχανές σε μέγιστη ισχύ, εξελίχθηκαν εντυπωσιακές «αερομαχίες», κλειστές στροφές και σφιξίματα που έμοιαζαν με τανάλιες.

Τα VHF με τη Λάρισα είχαν ανάψει. Εντολές και οδηγίες έδιναν κι έπαιρναν, και απο το ραντάρ του Χορτιάτη και της Λήμνου οι επιτελικοί αξιωματικοί της Πολεμικής Αεροπορίας χαμογελούσαν με ικανοποίηση, καθώς έβλεπαν τους Τούρκους να χάνουν σιγά-σιγα τη μάχη και να παίρνουν το δρόμο προς τις ακτές της Τουρκίας.
Τα τέσσερα Ελληνικά F-16, πρίν επιστρέψουν στη βάση τους, έκαναν ότι κάνουν τα τελευταία 13 χρόνια όλοι οι Ελληνες αεροπόροι… Πήγαν να πάρουν την ευχή απο τον προστάτη τους! Τον γέροντα Ιωσήφ, που απο το ησυχαστήριό του, στους γκρεμούς του Αγίου Όρους, παρακολουθούσε την αερομαχία με δάκρυα στα μάτια. Επικεφαλής του σχηματισμού ο αρχαιότερος σμηναγός και απο πίσω του τα υπόλοιπα 3 μαχητικά.

-2Ο μοναχός Ιωσήφ, σκαρφαλωμένος στα βράχια του ακρωτηρίου Άκραθος, με τον επικίνδυνο γκρεμό να χάσκει κάτω απο τα πόδια του, το?ς περίμενε. Στα χέρια του κρατούσε δύο τεράστιες σημαίες, τη γαλανόλευκη κι εκείνη του Βυζαντίου. Σε πολύ χαμηλό ύψος, τα Ελληνικά αεροπλάνα πέρασαν πάνω απο τον γκρεμό κουνώντας τα φτερά τους. Η φωνή του μοναχού χάθηκε απο το μουγκρητό των κινητήρων:
«Να έχετε την ευχή μου! Γυρίστε πίσω υγιείς και πάντα νικητές…». Οι σημαίες ανέμιζαν στον παγωμένο αέρα του Αιγαίου κι ο ερημίτης μοναχός έμεινε πάνω στα βράχια μέχρις ότου τα αεροπλάνα έγιναν κουκίδες και χάθηκαν στον ορίζοντα.
«Τους αγαπώ όλους σαν παιδιά μου. Κάποιους τους έχω γνωρίσει κι απο κοντά», μας είπε ο ερημίτης Ιωσήφ σε συνομιλία που είχαμε μαζί του. «Κάθε μέρα, όταν ακούσω το θόρυβο των αροπλάνων πετιέμαι απο το κελλί μου. Εδώ, στην ερημιά και την ησυχία του Άθω, οι θόρυβοι έρχονται απο πολύ μακριά. Βγαίνω έξω και κυματίζω την ελληνική σημαία. Δακρύζω απο συγκίνηση, καθώς αυτά τα νέα παιδιά έρχονται πάντα ύστερα απο οποιαδήποτε αποστολή στο Αιγαίο να με χαιρετίσουν και να τους δώσω την ευχή μου. Έχω παρακολουθήσει πάρα πολλές αερομαχίες. Έχω νιώσει φόβο και υπερηφάνια. Αλλά το συναίσθημα, έπειτα απο κάθε εμπλοκή να περνάνε πάνω απο το ησυχαστήριο μου για να με χαιρετίσουν, δεν περιγράφεται… Κάποιοι απο τους πιλότους ήρθαν ως εδω και με βρήκαν. Αγκαλιαστήκαμε, μιλήσαμε, μου άνοιξαν την καρδιά τους. Μου αποκάλυψαν τα προβλήματα τους. Νιώθω ότι με τα λόγια μου, που είναι λόγια του Θεού, θα γίνουν ακόμα πιο γενναίοι για να υπερασπίζονται πάντα την Ελλάδα μας».

Ο αρχηγός της Αεροπορίας, πτέραρχος Γιώργος Αυλωνίτης, είναι ένας απο τους αξιωματικούς που έχει συναντήσει τον μοναχό Ιωσήφ. Και όπως και οι υπόλοιποι, έχει εντυπωσιαστεί απο τον γαλήνιο χαρακτήρα του και τη σοφία των λόγων του. Οι πιλότοι απο όλες τις πολεμικές μοίρες έχουν στείλει στο ησυχαστήριο του ερημίτη ευχές, αναμνηστικα δώρα, αλλα πάνω απο όλα την αγάπη τους, γιατί ξέρουν ότι έπειτα απο μια δύσκολη πτήση με οποιονδήποτε καιρό πάνω απο το Αρχιπέλαγος, Ο σύγχρονος «προστάτης» τους θα βρίσκεται εκεί, πάνω στα βράχια, για να τους ευλογήσει και να τους εμψυχώσει…

George Feidogiannis
Systems and Procedures Analyst
Finance Dept, Greece
Titan Cement Company S.A.
tel.: (+30) 2102591365
e-mail: feidogiannisg@titan.gr

*************************************************

ΤΑ ΧΑΛΙΑ ΤΟΥ ΡΑΔΙΟΣΤΑΘΜΟΥ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

*******************************************

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
====================

Η επιστολή του π. Ιερόθεου Σπανομήτσου, που δημοσιεύθηκε στον “Ορθόδοξο Τύπο”, μας δίνει αφορμή για κάποιες σκέψεις αναφορικά με το θέμα του ραδιοσταθμού της Εκκλησίας και τα απίστευτα χάλια που παρουσιάζει μετά την ανάληψη της ευθύνης λειτουργίας του από τον κ. Γιαγκάζογλου και την παρέα του. Γράφει μεταξύ άλλων ευλαβής ιερομόναχος στο Μακαριότατο:

Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ π. ΙΕΡΟΘΕΟΥ
________________

“Ἐπὶ τῶν προκατόχων σας ἱδρύθηκε ὁ Ραδιοφωνικὸς Σταθμὸς τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, τὸν ὁποῖον ὅλοι οἱ πιστοὶ ἀκούγαμε καὶ πολὺ διδασκόμασταν. Τὸ πνεῦμα τῆς Ὀρθοδοξίας μεταδιδόταν παντοῦ καὶ οἱ πιστοὶ —οἱ μὴ γνωρίζοντες ἀρκετὰ περὶ πίστεως— καὶ ἐδιδάσκοντο καὶ πολὺ ὠφελοῦνταν πνευματικά. Ἦταν μιὰ φωνὴ τοῦ Θεοῦ, μέσα στὶς τόσες διαβολικὲς φωνές, ποὺ μεταδίδονται ἀπὸ τὰ ἄλλα ΜΜΕ.
Πρόσφατα, ὅμως, ἄνεμος «ἀνανεώσεως» φύσηξε καὶ εἰς τὸν σταθμὸν αὐτὸν καὶ πνεῦμα κοσμικὸ ἐπικράτησε. Τραγούδια κοσμικά, μουσικὴ ντάμπα ντούμπα, ἀνέκδοτα σκανδαλιστικὰ καὶ πλῆθος ἄλλων ἐκπομπῶν, ποὺ δὲν ὀφελοῦν τὸν πιστὸ ἀκροατή. Μᾶλλον τὸν σκανδαλίζουν.
Μακαριώτατε. Σηκῶστε τὴν ποιμαντορική σας ράβδο καὶ χτυπεῖστε ὅ,τι κοσμικὸ στοιχεῖο μεταδίδεται ἀπὸ τὸ σταθμὸ τῆς Ἐκκλησίας. Ὅλοι οἱ πιστοὶ θέλουμε νὰ ἀκοῦμε φωνὴ Θεοῦ, ποὺ σώζει καὶ ὄχι κοσμικὸ πνεῦμα, ποὺ θέλει ὁ κόσμος.
Μετὰ βαθύτατου σεβασμοῦ,
Ἱερομόναχος Ἱερόθεος Σπανομῆτσος,
Ἱερὰ Μονὴ Ἁγίας Ἐλεούσης Αἰτωλικοῦ”

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΟΝΟΜΑΖΕΤΕ ΤΟΥΣ ΥΠΕΥΘΥΝΟΥΣ;
__________________

Δυστυχώς, παππούλη μου.
Αυτά τα μαύρα αδιόρθωτα χάλια παρουσιάζει ο ραδιοσταθμός της Εκκλησίας.
Αλλά γιατί δεν ονόμασες την αρχή, το μέσον και το τέλος του προβλήματος;
Εχουν ονοματάκια οι υπεύθυνοι για τα σημερινά χάλια του ραδιοσταθμού.
Δεν είναι έτσι;
Γιατί δεν τα αναφέρεις;
Δεν είναι κάποιοι εξωγήινοι που έφεραν το ραδιοσταθμό της Εκκλησίας στα σημερινά χάλια!
Σωστά;
Αφού, λοιπόν, εσύ δεν λές τα πράγματα με το όνομά τους άσε με έμενα να το κάνω.

ΟΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΓΙΑ ΤΑ ΧΑΛΙΑ ΤΟΥ ΡΑΔΙΟΣΤΑΘΜΟΥ
____________________

Πρώτος και χειρότερος υπεύθυνος για τα σημερινά χάλια του ραδιοσταθμού της Εκκλησίας είναι ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος που διόρισε τον κ. Γιαγκάζογλου και την παρεούλα του στο ραδιοσταθμό για να τα κάνουν όλα λίμπα.
Δεύτερος υπεύθυνος για τα σημερινά χάλια του ραδιοσταθμού είναι ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος που ανέχεται και ενθαρρύνει τους κουλτουριάρηδες, τους Νεορθόδοξους, τα έκγονα του Αγουρίδη και του Νησιώτη, τους Νεοβαρλααμίτες και Οικουμενιστές να συνεχίζουν το “ψυχωφελές” έργο τους.
Και τρίτος υπεύθυνος για τα σημερινά χάλια του ραδιοσταθμού είμαστε όλοι εμείς που σιωπάμε και ανεχόμαστε τον Γιαγκάζογλου και την παρέα του να γκρεμίζουν τα πάντα με τις ευλογίες του Μακαριότατου.
Σωστά παππούλη μου;

ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΠΑΡΑΝΟΜΟΥΝΤΩΝ
________________

Αφού, λοιπόν, έτσι έχουν τα πράγματα παρακαλώ από τώρα και στο εξής να ακολουθούμε όλοι με θρησκευτική ευλάβεια την ακόλουθη συνταγή:
Οποιος δημόσια προσβάλλει την πίστη μας ή μετέρχεται νεωτερισμούς να τον αποδοκιμάζουμε έντονα δημόσια με άρθρα, σχόλια, επιστολές και άλλους τρόπους.

ΟΙ ΠΙΣΤΟΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΑ ΑΧΑΡΝΩΝ
________________________

Ενα θαυμάσιο τρόπο αποδοκιμασίας μας δίδαξαν πρόσφατα οι πιστοί του Αγίου Παντελεήμονος Αχαρνών οι οποίοι άμα τη εμφανίσει του Μακαριότατου (να αγιάσει το στόμα τους) τον αποδοκίμασαν έντονα με τις φωνές “ανάξιος” (χίλιες φορές να αγιάσει το στόμα τους) και ακολούθως απεχώρησαν εν σώματι από το ναό εκατοντάδες πιστοί και ο Μακαριότατος έμεινε στην τεράστια εκκλησία με μόνον επτά άτομα!!!
Αν ο Μακαριότατος, ο Μεσσηνίας, ο Δημητριάδος, ο Σύρου, ο Ζακύνθου, ο Θερμός, ο Μπέης, τα “κοπέλια” του Γιαγκάζογλου και η υπόλοιπη φράξια των Οικουμενιστών, των Νεοβαρλααμιτών και των νεωτεριστών αντιμετωπίζονται με παρόμοια “υποδοχή”, όπου και αν εμφανίζονται, θα σημειωθεί δραματική αλλαγή στη στάση τους για όλα τα θέματα.
Καλό, λοιπόν, είναι να επισημαίνουμε τα προβλήματα αλλά να παίρνουμε και τα κατάλληλα μέτρα για θεραπεία και να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους. Το να επικαλούμαστε την αρωγή του Μακαριότατου για να λύσει το πρόβλημα που ο ίδιος δημιούργησε και συντηρεί λες και είναι κάποιος τρίτος άσχετος με τα γεγονότα δεν βοηθεί και πολύ.
Ας πάρουμε συγκεκριμένα μέτρα. Οχι μόνον με την επιβεβλημένη αποδοκιμασία όλων όσων ευθύνονται για την κακοδαιμονία αλλά και με άλλα πρακτικά μέτρα.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση ας συντονίσουμε όλοι την κεραία μας στο Ραδιοσταθμό της Μητρόπολης Πειραιώς για να πέσει η ακροαματικότητα των “κοπελιών” του Γιαγκάζογλου στο μηδέν.
Θα σου πω τότε, Γέροντά μου, αν θα εξαναγκαστεί ο Μακαριότατος και οι παρατρεχάμενοί του να συμμαζευτούν!
Τόσο απλό!

*************************************************

ΣΙΚΕ ΑΓΩΝΑΣ ΣΤΟ ΜΠΕΖΕΝΙΤΙΟ ΣΤΑΔΙΟ ΑΙΣΧΥΝΗΣ

*******************************************

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=================

Δεν είχα καμιά αμφιβολία ότι οι Παναγιότατος και Μακαριότατος μας δούλευαν κανονικότατα όταν διέδωσαν ότι τάχατες τσακώθηκαν για το έκκλητο και την αυτοκεφαλία ενώ “ο καυγάς”, κατά τη λαική έκφραση, “ήταν για το πάπλωμα” (τον Μπεζενίτη ήθελα να πω). Ανέφερα σε προηγούμενο άρθρο ότι η συνέχεια των προσεχών μηνών θα δείξει ότι όλα αυτά είναι κακόγουστη σκηνοθεσία που απευθύνεται σε αφελείς για να μπορέσουν οι δύο Προκαθήμενοι, εν αγαστή πάντοτε συμπνοία (για να ακριβολογούμε συνωμοσία), να αποκαταστήσουν τον Μπεζενίτη. Εγραψα ακόμη ότι όσοι ασχολούνται με το έκκλητο και την αυτοκεφαλία και άλλα συναφή θέματα, σε αυτή τη χρονική στιγμή, ανεπιγνώστως γίνονται κομπάρσοι των σκηνοθετών της φαρσοκωμωδίας, που έχει ως ψευδεπίγραφο τίτλο “Βυζαντινό Σκάκι δύο Προκαθημένων” και αληθινό περιεχόμενο «Σημαδεμένη τράπουλα των δύο Προκαθημένων».

“ΚΑΙΡΟΣ ΠΑΝΤΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙ”
________________

Ηρθε ο καιρός να αντιληφθούμε ότι μπορεί θεωρητικά να ενεργούμε σωστά π.χ. να αρθρογραφούμε για την ορθότητα ή μη του έκκλητου ή να συζητούμε για τα όρια της αυτοκεφαλίας. Οταν, όμως, συζητούμε αυτά τα θέματαάκαιρα και άκριτα την ώρα που γύρω μας γίνεται χαλασμός παίζουμε το παιγνίδι του διαβόλου και παράλληλα έχουμε την ψευδαίσθηση ότι κάνομε βαθυστόχαστες θεολογικές αναλύσεις, ενώ ο Πατριάρχης και ο Αρχιεπίσκοπος ανενόχλητοι έχουν βαλει μπρος φουλ τις μηχανές για να αποκαταστήσουν τον Μπεζενίτη!!!

ΠΛΗΡΗΣ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΣΗ ΤΩΝ ΦΟΒΩΝ ΜΟΥ
__________________

Δύο γεγονότα συνέβησαν τις τελευταίες μέρες που πρέπει να μας βάλουν όλους σε μαύρες σκέψεις. Δυστχυώς το παιγνίδι της σημαδεμένης τράπουλας των δύο Προκαθημένων βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη.
Το καράβι της κοροιδίας μπάζει ήδη από παντού νερά. Η επιβεβαίωση των φόβων και των εκτιμήσεων μου ήλθε πολύ νωρίτερα από ότι είχα προβλέψει.
Η μία τρύπα στο καράβι της κοροιδίας είναι η συνέντευξη του εκ των δελφίνων της ιερωνυμικής πτέρυγας Μητροπολίτη Ναυπάκτου Ιερόθεου ο οποίος μίλησε για την ανάγκη επίδειξης επιείκειας για τη λύση του εκκλησιαστικού!!! (Τη συνέντευξη αυτή θα αναλύσουμε, συν Θεώ, σύντομα). Και η δεύτερη προέρχεται από το σημερινό άρθρο της ιστοσελίδας “Αποτείχιση” που αναφέρει τα ακόλουθα:

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΗΣ “ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗΣ”
___________________

“O Μητροπολίτης Καλαμάτας Χρυσόστομος Σαββάτος συνεχίζει …»απτόητος» τις διώξεις των μοναζουσών της μονής Καλογραιών Καλαμάτας.
Κατάφερε και έστειλε ανακριτή από την Αθήνα τον Αρχιμανδρίτη Ιερώνυμο Νικολόπουλο.
Και λέγεται, ότι επέδειξε έγγραφο της Ιεράς Συνόδου.
Ποιος έδωσε την εντολή και ποιός το υπογράφει;
Απεσταλμένος του Αθηνών είναι ή της αγρίως παρανομούσης «Ιεράς και Σεπτής» συνόδου;
Πρίν γίνουν ανακρίσεις από τον οικείο μητροπολίτη, πώς στέλνει ανακριτή η σύνοδος;
Δεν απαγορεύεται αυτό από τον νόμο;
Από τον 590 καταστατικό χάρτη της Εκκλησίας;
Γιατί παραβαίνουν τον καταστατικό χάρτη αυτοί που τον συνέταξαν και τον ενέκριναν;
Είπε παληά ο Αθηνών κ. Ιερώνυμος ότι «δικαιοσύνη στην Εκκλησία δεν υπάρχει».
Και έρχεται σήμερα ο ίδιος και αυτό το επαναεπιβεβαιώνει.
Μπράβο σας κύριε Ιερώνυμε Λιάπη.
Στην Καλαμάτα εισαγγελέας δεν υπάρχει;
Ρωτάμε, δεν υπάρχει για να πιάση από το αυτί τον αγρίως παρανομούντα κ. Σαββάτο που μοιάζει και συμπεριφέρεται σαν Αβδούλ Χαμίτ;
Τι κάνουν οι Καλαματιανοί;
Γιατί δεν ξεσηκώνονται εναντίον των αυθαιρεσιών και των παρανομιών του Σαββάτου;
Πώς τον ανέχονται να φέρεται έτσι και να ταλαιπωρεί τις αθώες, σεμνές και ενάρετες μοναχές;
Οι μοναχές έκαναν ένστασι (που από φίλο μας περιήλθε στα χέρια μας και πιό πάνω δημοσιεύουμε) αλλά το εξ Αθηνών απεσταλμένο «φρούτο» την απέρριψε.
Ξέρουν αυτοί, ποιόν θα στείλουν γιά ανακριτή.
Ομοιό τους.
Και ο κ. Σαββάτος, συνεχίζει το άνομο και παράνομο και αυθαίρετο …έργο του.”

ΣΦΗΝΑ ΦΙΛΙΑΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΕΡΙΔΑΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΑΒΒΑΤΟΣ
ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΔΥΟ ΠΡΟΚΑΘΗΜΕΝΩΝ
____________________________

Κατά τα άλλα, Πατέρες και αδελφοί, οι σχέσεις των δύο Προκαθημένων έχουν διαταραχθεί εξαιτίας της σφήνας που έβαλε ο Μεσσηνίας Χρυσόστομος Σαββάτος!!! Αν αλήθευε ότι ο Μεσηνίας κάρφωσε πισώπλατα τον Ιερώνυμο με επιστολή που έστειλε στο Φανάρι εν αγνοία του κ. Ιερωνύμου και ότι έτσι έγινε η αιτία να ψυχρανθούν οι κατά τα άλλα άριστες σχέσεις μεταξύ των δύο Προκαθημένων, γιατί ο Μακαριότατος για χάρη ενός άσπονδου φίλου και ενός άφιλου Μητροπολίτη που τον καρφώνει πισώπλατα είναι πρόθυμος να παρανομήσει και να καταστρατηγήσει τους νόμους της Εκκλησίας και της Πολιτείας;

Ο ΣΑΒΒΑΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΗΣ ΤΟΥ ΣΙΚΕ ΑΓΩΝΑ
__________________________

Απλούστατα. Ολα αυτά τα χατήρια γίνονται στον κ. Σαββάτο επειδή είναι εκ των πρωταγωνιστών της φαρσοκωμωδίας “Σημαδεμένη τράπουλα των δύο Προκαθημένων” με υπότιτλο “Σικέ αγώνας στο Μπεζενίτιο στάδιο της αισχύνης”.

Η ΠΡΟΣΟΧΗ ΜΑΣ ΣΤΡΑΜΜΕΝΗ ΣΤΟ ΑΛΗΘΙΝΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ

____________________

Προσοχή, λοιπόν! Πατέρες και αδελφοί: Ολη μας η προσοχή ας είναι στραμμένη στη βρωμοδουλειά που έβαλαν μπροστά οι πρωταγωνιστές της φαρσοκωμωδίας. Ας κάνουμε ότι μπορούμε για να τους χαλάσουμε τα σχέδια που βρίσκονται ήδη σε προχωρημένο στάδιο. Τις αναλύσεις για το έκκλητο, την αυτοκεφαλία, του πόσο μας λείπει ο Χριστόδουλος (που ΔΕΝ μας λείπει) και πόσο μας λείπει ο Σεραφείμ (που ΔΕΝ μας λείπει) ας τις αφήσουμε για αργότερα. Οταν θα είναι καιρός! Επειδή “καιρός παντί πράγματι”.

**************************************

Γιατί οι εβραίοι της Ελλάδας δεν πληρώνουν φόρους κύριε Παπανδρέου;

**************************************

  • Με νόμο του κράτους απαλλάσσονται την καταβολής κάθε φόρου στο ελληνικό δημόσιο
  • Γνωστές τεράστιες βιομηχανίες που λειτουργούν στην Ελλάδα, είναι εβραϊκών συμφερόντων και δεν πληρώνουν κανέναν φόρο!!!

Με βάση το υπ’ αριθμόν 182 Προεδρικό Διάταγμα (22-3-1978), βάσει του οποίου το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο, όντας Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου(!) έχει (και ασκεί) δικαιώματα, τα οποία μόνο το Κράτος κατέχει. Ειδικότερα, με αυτό το Π.Δ.!
«Το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο (Ελλάδος) δικαιούται να εισπράττει φόρους, για δική του χρήση, από τους εβραίους που διαμένουν στην Ελλάδα, αντί του ελληνικού κράτους»!!! Με απλά λόγια, κανένας εβραίος δεν πληρώνει φόρο στο ελληνικό δημόσιο, αλλά μόνο στο Κ.Ι.Σ.!!! Επειδή όμως ο νόμος «επεκτάθηκε», αργότερα, αποφασίσθηκε πως και οι χριστιανοί που μετέχουν στο Κ.Ι.Σ. απαλλάσσονται της καταβολής φόρων στο ελληνικό δημόσιο.!!!
Εάν μάλιστα αναλογισθούμε ότι το Κ.Ι.Σ. έχει αυθαίρετα απαγορεύσει ΜΕ ΑΛΥΣΙΔΕΣ τη διέλευση των Ελλήνων από την οδό Μελιδόνη στον Κεραμεικό, όπου στεγάζεται η Συναγωγή και άλλα εβραϊκά διοικητικά κτίρια, σε έναν χώρο όπου βρίσκονται ερείπια του αρχαίου νεκροταφείου του Κεραμεικού, δημιουργούνται πολλά εύλογα ερωτηματικά, αναφορικά με τη ταυτότητα αυτών που κατέχουν πραγματικά τα ηνία της εξουσίας στην Ελλάδα.
Το Κ.Ι.Σ. πέραν του γεγονότος ότι μπορεί να δέχεται περιουσίες εβραίων και να φορολογεί αυτούς, υποκαθιστώντας το ελλαδικό κράτος, γεγονός πρωτοφανές, είναι παράλληλα απαλλαγμένο και το ίδιο από την καταβολή φόρων, όσον αφορά τη διαχείριση των πόρων του. Επιπλέον το Κ.Ι.Σ. δεν καταβάλλει κανέναν φόρο στο ελλαδικό κράτος για την απόκτηση, δωρεά, αγορά, οποιασδήποτε κινητής ή ακίνητης περιουσίας, ενώ παράλληλα δικαιούται να εισάγει αδασμολόγητα προϊόντα προς εβραϊκή χρήση.
Κατ’ επέκταση, το Κ.Ι.Σ. έχει συγκροτήσει όπως προκύπτει από τον εσωτερ ικό του κανονισμό, έναν αυτάρκη και αυτοδιοικούμενο οργανισμό που επεκτείνεται σε όλους τους νομοθετικούς, αστυνομικούς, δικαστικούς, διοικητικούς, θρησκευτικούς, εκπαιδευτικούς, οικονομικούς, κ.α. τομείς, υποδομή η οποία απαιτείται για τη λειτουργία ενός ανεξάρτητου κράτους. Τα προνόμια τα οποία έχουν παραχωρηθεί από το ελληνικό κράτος στο Κ.Ι.Σ. είναι παράνομα και αντισυνταγματικά, αφού με τον συγκεκριμένο κανονισμό του Κ.Ι.Σ., αυτοβούλως έχει δημιουργηθεί ένα «κράτος εν κράτη» από την ελληνική εβραϊκή κοινότητα. Και μάλιστα, αυτό το «κράτος» δεν μετέχει σε καμία υποχρέωση έναντι του ελληνικού κράτους και απλά εισπράττει χωρίς ποτέ να αποδίδει τίποτε προς το ελληνικό δημόσιο…!
Μετά από αυτά, δικαίως αναρωτιέται ο γράφων, αλλά και ο κάθε έλληνας πολίτης: Και γιατί κύριε Παπανδρέου, κύριε Παπακωνσταντίνου και κύριοι βουλευτές, να πληρώνουν οι απλοί έλληνες πολίτες τη στιγμή που άλλοι έλληνες πολίτες (εβραίοι στο θρήσκευμα) δεν συμπαρατάσσονται στην στήριξη της οικονομίας αυτής της χώρας, αλλά και δεν συνδράμουν για την οικονομική της σωτηρία; Γιατί, άραγε, θα πρέπει εις έκαστος μισθωτός, συνταξιούχος ή δημόσιος υπάλληλος, να ανεχθεί την φορολογική επιδρομή της κυβέρνησης Παπανδρέου, όταν κάποιοι άλλοι (εβραίοι) πολίτες απολαμβάνουν ειδικής μέριμνας, προστασίας και ουσιαστικής απαλλαγής από τις εισφορές φόρων; Αν αναλογιστούμε μάλιστα πως μεγάλες (έως τεράστιες) βιομηχανίες που λειτουργούν στη χώρα δεν δίνουν δεκάρα τσακιστή ως φόρο και χάνονται πάρα πολλά δισεκατομμύρια ετησίως, λόγω ειδικού νόμου, με ποια σοβαρότητα έρχεται σήμερα το κράτος να κυνηγήσει τον μικροεπιχειρηματία που «φοροδιαφεύγει»;
Τα ερωτήματα, βέβαια, θα μείνουν ερωτήματα και κανείς δεν θα βρεθεί να απαντήσει, κυρίως λόγω ελλείψεως επιχειρημάτων και δευτερευόντως λόγω ελλείψεως σοβαρότητας. «Το σύστημα είναι ένοχο», κύριε πρωθυπουργέ, και καλά θα κάνατε, τόσο εσείς όσο και το «τσίρκο» που έχετε ονομάσει κυβέρνηση, να επαναπροσανατολίσετε τις πολιτικές σας και την στάση σας απέναντι στον ελληνικό λαό.
Πολλοί βάζουν στοιχήματα, κύριε πρωθυπουργέ, εάν θα αντέξετε ως κυβέρνηση μέχρι τον ερχόμενο Οκτώβριο, ενώ δεν είναι λίγοι εκείνοι που στοιχηματίζουν (κυριολεκτικά) την πολιτική σας ύπαρξη έως το τέλος του Μαΐου, οπόταν και θα ανακοινωθούν τα νέα (συμπληρωματικά) οικονομικά μέτρα, τα οποία θα είναι και η ουσιαστική ταφόπλακα της λαθροκυβέρνησης της οποίας σήμερα ηγείστε. Εάν σας αναφέρω πως ήδη συζητιέται που θα προσφύγετε για να ξεχάσετε την πολιτική σας πανωλεθρία (περί διωγμού θα πρόκειται ουσιαστικά) και γίνονται αναφορές για ΗΠΑ ή και για Σουηδία, φυσικά δεν θα γίνω πιστευτός (βλέπετε, ο Καραμανλής φρόντισε να «ξεχάσει» τον πόνο του στις Αυστριακές Άλπεις.), αλλά σας υπενθυμίζω πως εσείς είχατε δηλώσει ότι «ο πολιτικός έχει πάντα έτοιμη την βαλίτσα του πίσω από την πόρτα». Και αναρωτιέμαι: Υπάρχει τόση αυτογνωσία στην πολιτική δειλία και στην ατολμία αντιμετώπισης των πολιτικών σας ευθυνών; Και το τελευταίο, δεν αφορά μόνο τους σημερινούς κυβερνώντες, αλλά και άλλους που έχουν ήδη φύγει από τη χώρα (Μαντέλης, Αδριανόπουλος και λίαν συντόμως έπεται δραματική συνέχεια).
Η λαϊκή οργή, η αγανάκτηση και η αγωνία για την απόδοση του δικαίου, πρόκειται πολύ σύντομα να «τσακίσει» (κυριολεκτικά) όλη αυτή την πολιτική νομενκλατούρα των golden boys της οικονομίας και της πολιτικής, που άγονται και φέρονται εργαζόμενοι για τα προσωπικά τους συμφέροντα και αδιαφορώντας πως ουσιαστικά συμβάλουν στον αφελληνισμό ή και στην σμίκρυνση της χώρας.
Δικαίωμά σας, κύριε πρ ωθυπουργέ να επιθυμείτε να κυβερνάτε. Δικαίωμά σας είναι να προσπαθείτε να εδραιώσετε το καθεστώς σας (περί καθεστώτος πρόκειται και όχι περί κυβερνήσεως) για το μεγαλύτερο δυνατό χρονικό διάστημα. Τα πολιτικά σας ατοπήματα και οι ηθικές σας επιθέσεις εναντίον του ελληνισμού, τα κατ’ εξακολούθησιν ψεύδη σας και η δουλικότητα στις προσταγές των «μεγάλων», είναι αυτά που θα βρείτε μπροστά σας και που θα σας εξακοντίσουν στο πολιτικό «πυρ το εξώτερον».
Εάν νομίζετε πως κυβερνάτε αυτόν τον τόπο, πως διαθέτετε πραγματική (και όχι εικονική) πυγμή, άμεσα οφείλετε να ανακοινώσετε δεκαετή αναδρομική καταβολή φόρων της εβραϊκής κοινότητας (καθώς και του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου της Ελλάδας). Πιστέψτε με, ούτε θα φτωχύνουν (φυσικά και θα τους λείψουν τα χρήματα που θα δώσουν, αλλά σε έναν καλό εβραίο πάντα λείπουν τα χρήματα επειδή ζει γνωρίζοντας πως θα μπορούσε να έχει αποκτήσει περισσότερα), καθώς και όλων εκείνων των ελλήνων χριστιανών που μετέχουν στο Κ.Ι.Σ. Εκτός εάν στην Ελλάδα υπάρχουν πολίτες διαφόρων κατηγοριών, με βάση τη θρησκεία τους. και σε αυτή την περίπτωση, διαβλέπω πως -τελικά- οι χριστιανοί αποτελούν πολίτες γ’ κατηγορίας, αφού ως α’ κατηγορίας αντιμετωπίζετε τους εβραίους και ως β’ κατηγορίας τους μουσουλμάνους (οι οποίοι στην Ελλάδα χρήζουν ειδικής κρατικής μέριμνας σε πλείστες όσες των περιπτώσεων).
Κύριε πρωθυπουργέ, η χώρα επτώχευσε επειδή εσείς οι πολιτικοί αγνοήσατε ηθελημένα (ή δεν γνωρίζατε) βασικούς κανόνες της οικονομίας, αλλά και της ηθικής. Εσείς λοιπόν οφείλετε να βρείτε την λύση και σταματείστε αυτή την φορολογική επι δρομή εναντίον των ελλήνων, οι οποίοι ούτε «έφαγαν», ούτε έκρυψαν, αλλά και ούτε κέρδισαν τίποτε περισσότερο από το μεροκάματο που βγάζουν με κόπο.
Ζητείστε-απαιτείστε λοιπόν τα χρεωστούμενα (και όχι όλα, δεν χρειάζεται) από την ελληνική εβραϊκή κοινότητα και το καθοδηγητικό της όργανο (Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο, και να είστε βέβαιος πως όλα τα οικονομικά προβλήματα της χώρας θα λυθούν ως διά μαγείας. (μην σας πω και πως οι τοκογλύφοι θα σκεφτούν πολύ σοβαρά να μας δανείσουν και χωρίς τόκο.)!!!


******************************************************************

Για την Δικη κατα του Mega Channel

Μηνυση για Κωδικα Da Vinci

***************************************************

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΚΗ


Ο Εσταυρ. και ο βλάσφ. ιστΣχετικά με την συζήτηση χθες της μήνυσης κατά Mega Channel για την μετάδοση της βλάσφημης ταινίας Κώδικας Da Vinci θα ήθελα να κάνω μερικές επισημάνσεις. Ήμουν κι εγώ χθες στη συζήτηση της ταινίας. Άκουσα την κατάθεση των μαρτύρων – μηνυτριών, τις ερωτήσεις της έδρας, την κατάθεση του  μάρτυρα του κατηγορουμένου καθώς και τους ισχυρισμούς του δικηγόρου του κατηγορουμένου και αναρωτιέμαι τα κάτωθι:

1)      Πώς γίνεται να εισάγεται υπόθεση προς συζήτηση ενώπιον των αρμοδίων δικαστηρίων και ο εισαγγελέας της έδρας να ρωτάει γιατί οι μηνυτές δεν κατέφυγαν στην Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας; Είναι γνωστό ότι η απόδοση της δικαιοσύνης επί ποινικών αδικημάτων ανήκει στα ποινικά δικαστήρια – δεν δύναται άλλη αρχή να υποκαταστήσει τα αρμόδια δικαστήρια ως αποκλειστικά αρμόδια να αποδίδουν δικαιοσύνη επί ποινικών αδικημάτων.

2)      Πώς είναι δυνατόν να προτείνεται κατά την διάρκεια δημόσιας συνεδρίασης από τον εισαγγελέα της έδρας σε πολίτη να καταφύγει σε ιδιωτικό φορέα για την διερεύνηση ποινικού αδικήματος;

3)      Πώς γίνεται ενώ πληρούνται οι αντικειμενικοί όροι του αδικήματος της καθύβρισης θρησκεύματος – δηλαδή βλασφημία και ύπαρξη δόλου – αυτή να μην τιμωρείται; Διότι με αυτά που συνέβησαν χθες φάνηκε ότι το αδίκημα του άρθρου 199 του Ποινικού Κώδικα έχει καταργηθεί – ή πάντως δύναται να καταργείται με βάση απόφαση ή δήλωση κάποιου ιδιωτικού φορέα – πράγμα ανήκουστο, αντισυνταγματικό και άκρως ανησυχητικό για την ελληνική δικαιοσύνη. Αρμόδια Προϊστάμενη Αρχή της Εισαγγελίας θα έπρεπε να επιληφθεί επί της χθεσινής υπόθεσης και να εξετάσει τις συνθήκες διεξαγωγής της δίκης. Η δήλωση του προέδρου του δικαστηρίου ότι ‘ο Τριαδικός Θεός δεν χρειάζεται μηνύσεις’ πώς δύναται να εκληφθεί; Ως προτροπή να μην αντιδράει κανείς στην βλασφημία; Τότε γιατί να αντιδρά κάποιος όταν κάποιος τον εξυβρίζει – αδίκημα εξύβρισης, επίσης στον Ποινικό Κώδικα. Γιατί να προβλέπεται ποινική τιμώρηση του προσώπου που θα αναφερθεί περιφρονητικά σε δημόσιο λειτουργό ή σε πολιτικό πρόσωπο; Εκεί γιατί να τιμωρείται η πράξη; Εκεί γιατί κανείς δεν λέει ‘δεν υπάρχει λόγος να ασχολείστε;’ Μόνο όταν βλασφημείται ο Θεός δεν πρέπει να αντιδρά κανείς;

Και συνεχίστηκε η ψυχολογική επίθεση της έδρας – εισαγγελέα – προς τις μάρτυρες – μηνύτριες με τις εξής φράσεις: ‘Με το να αντιδράτε έτσι διαφημίζετε το έργο’ ή ‘Γιατί δεν ακούτε την Κεφαλή της Εκκλησίας – ακούστηκε και αυτό από τον εισαγγελέα, αναφέρεται στην Ιερά Σύνοδο – και κάνετε το δικό σας;’ Σύμφωνα με το άρθρο 3 παρ. 1 του Συντάγματος ‘η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ελλάδος γνωρίζει κεφαλή της τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό’. Εξάλλου  εκκλησία ως γνωστό είναι το σύνολο των πιστών και όχι ορισμένα πρόσωπα – σχετικά και η ορολογία επί του όρου ‘εκκλησία’ σε όλα τα ελληνικά λεξικά.

4)      Πώς γίνεται να αναφέρει ο ίδιος ο δημιουργός του έργου ότι όλο το έργο του βασίζεται σε αληθινά γεγονότα και ο εισαγγελέας της έδρας να λέει το αντίθετο;

5)      Πώς γίνεται εν τέλει να δηλώνει κάποιος τέτοιου είδους βλασφημίες για τον Ιησού Χριστό (επίσης και για το Άγιο Δισκοπότηρο, τις Οικουμενικές Συνόδους, τους αποστόλους, τους Αγίους – σημειωτέον ότι στο συγκεκριμένο βιβλίο περιέχεται και ο ισχυρισμός ότι το όνομα του Θεού ερμηνεύεται ως ‘σεξ’!!!! ) να δηλώνει μετά ότι το έργο του βασίζεται σε αληθινά γεγονότα και να μην τιμωρείται; Η δε Ιεραρχία της Εκκλησίας να αποφαίνεται ότι είναι μυθιστόρημα. Αυτό σημαίνει ότι οι χαρακτήρες είναι φανταστικοί. Σε ποιον τότε απευθύνονται οι μητροπολίτες που συνέταξαν το έγγραφο αυτό σε κάθε Θεία Λειτουργία;;; Σε κάποιο φανταστικό πρόσωπο;;; Τι έπρεπε να σκεφθούμε και τι να νιώσουμε χθες όσοι βρισκόμασταν στο ακροατήριο όταν ακούγαμε ότι όλες αυτές οι βλασφημίες για τον Ιησού Χριστό δεν είναι τίποτα μεμπτό όπως και βεβαιώνεται από έγγραφο της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας που είναι – με βάση τον εισαγγελέα – η κεφαλή της Εκκλησίας;; Τι να νιώσει χριστιανός που ακούει αυτά;;

Η χθεσινή δίκη θα μπορούσε να θεωρηθεί ως μια συνηθισμένη υπόθεση επί καθύβριση θρησκεύματος. Στην πραγματικότητα έλαβε χώρα μια πράξη ανήκουστη στα χρονικά. Βαρύτατες βλασφημίες χαρακτηρίστηκαν ως μη μεμπτή πράξη, η παράβαση διατάξεων του Ποινικού Κώδικα δεν ελήφθη καθόλου υπόψη και καθιερώθηκε η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος ως αρχή αρμόδια να αποφασίζει επί ποινικών διαφορών – αρχή ανώτερη από τις ποινικές αρχές του κράτους!! Η δε Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος κατέστη η αρχή που καθιέρωσε το δόγμα ότι οποιαδήποτε βλασφημία κατά του Ιησού Χριστού είναι επιτρεπτή – εάν κάποιος αντιδράσει θα θεωρηθεί ‘οπαδός της αρχής της ανελευθερίας’ όπως το έγγραφο της Ιεράς Συνόδου καταλήγει.

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι κατά την εκδίκαση υπόθεσης για την προβολή ταινίας με παρόμοιες βλασφημίες – τον ‘Τελευταίο Πειρασμό’ – παρέστη στο δικαστήριο ο Πάτερ Παίσιος ο οποίος κατέβηκε από το Άγιο Όρος για να υποστηρίξει τους πιστούς που ομολογούσαν τον Θεό.

Ένας πιστός

(Αλέξανδρος)

***

Αγαπητέ Αλέξανδρε, πρέπει να καταλάβεις κάτι, και να μην θλίβεσαι·
Άρχισαν να λιγοστεύουν και στην Ελλάδα οι καλοί δικασταί. Εμείς όμως οφείλουμε να κάνουμε τον καθήκον μας. και να δίδουμε την μαρτυρία μας. Οι σκοτεινές δυνάμεις που τείνουν να γίνουν ανεξέλεγκτες και στην Ελλάδα, να ξέρουν, ότι θα μας βρουν μπροστά τους.
Και μη νομίσεις ότι δεν τους φέρνουμε εμπόδια και δεν τους δυσκολεύουμε. Με τους αγίους έλεγε κάποιος άθεος, καλά ξεμπερδέψαμε, μ’ αυτούς τους χριστιανούς τι κάνουμε.
Οι σοφιστίες που επιστρατεύουν για να μας αντιμετωπίσουν, δείχνουν τις ανησυχίες τους.

Ο σεβάσμιος αγωνιστής της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας, π. Αυγουστίνος Καντιώτης, που έδινε μάχες, σώμα με σώμα εναντίον των σκοτεινών δυνάμεων, μας έμαθα ένα πράγμα, ότι· «Ο αγωνιστής είτε νικάει είτε νικέται είναι νικητής». Και το άλλο, ότι· «Ο αγώνας είναι τον ανθρώπων, αλλά το αποτέλεσμα του Θεού». Ο Θεός μετράει τον αγώνα μας, τ’ αποτελέσματά είναι δικά του.

Τα χρόνια είναι δύσκολα και σύμφωνα με την Αποκάλυψη του Ιωάννου θα γίνουν δυσκολότερα.

Μακάρι να είμεθα με τους εκλεκτούς του Θεού και να δίδουμε την μαρτυρία μας, στους έσχατους καιρούς που ζούμε.

ΚΑΙ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΜΕ ΜΕ ΤΑ ΛΟΓΙΑ

ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΑΓΩΝΙΣΤΟΥ ΙΕΡΑΡΧΟΥ

π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ

«…Αυτοί που μας κυβερνάνε βγάλανε νόμο, ο οποίος λέει· Όποιος βρίσει τον πρωθυπουργό της χώρας, δύο χρόνια φυλακή. Αν κάποιο κτηνάριο, βρίσει τον Χριστό, χαμογελάει ο δικαστής και λέει· Δεν είναι τίποτε αυτό.

Μεγάλος ο πρωθυπουργός, μεγάλος ο ένας, μεγάλος ο άλλος, και μικρός, πολύ μικρός ο Χριστός; Έ, όχι,  διαμαρτύρομαι…

Γι’ αυτό ο άγιος Κοσμάς, λέει· Να βρίσεις τον πατέρα μου και την μάνα μου σε συγχωρώ, να βγάλεις τα μάτια μου και να με σκοτώσεις σε συγχωρώ, αλλά να βρίσει τον Χριστό και την Παναγιά μου, δεν έχω μάτια να τον δω

******************************************************************************

***********************************************************

ΔΥΣΤΥΧΩΣ! Ο ΙΣΚΕ ΜΙΛΗΣΕ!

author Posted by: Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης on date Μαρ 10th, 2010 | filed Filed under: ΜΗΝΥΜ. ΠΑΡΑΛ. ΠΡΟΩΘ.

*************************************************

ΔΥΣΤΥΧΩΣ! Ο ΙΣΚΕ ΜΙΛΗΣΕ!

*******************************************

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=================
Μόλις χθές έγραψα άρθρο που έλεγα ότι “ευτυχώς η ΠΕθ μίλησε” αν και όχι ακριβώς όπως έπρεπε.
Σήμερα είμαι υποχρεωμένος να γράψω: Δυστυχώς ο ΙΣΚΕ μίλησε!
Οπως μας πληροφορεί το πρακτορείο εκκλησιαστικών ειδήσεων “Ρομφαία” το Διοικητικό Συμβούλιο του ΙΣΚΕ επεσκέφθη τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο και του εξέθεσε τα προβλήματα του “κλάδου” (με συγχωρείτε του “συνδέσμου” ήθελα να πω).

ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΕΣ! ΟΧΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ
______________________
Και ποια είναι αυτά τα προβλήματα; Οικονομικά, και προσπάθεια να προβληθούν οι ιερείς ως σημαίνοντες παράγοντες στην εκκλησιαστική ζωή.
Με άλλα λόγια σκέτος συνδικαλισμός!!!

ΟΥΤΕ ΛΕΞΗ ΓΙΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
_______________
Ούτε λέξη για πνευματικά θέματα.
Ούτε γραμμή για το διωγμό που υφίσταται το μάθημα των θρησκευτικών.
Ούτε αράδα για τον Οικουμενισμό. Καμιά αναφορά για το Νεοβαρλααμισμό. Λες και δεν είναι μέλη του ΙΣΚΕ που προβαίνουν αυθαίρετα στην τέλεση της Θείας Λειτουργίας με την κακόγουστη και αδόκιμη μεταγλώττιση της Θείας Λειτουργίας. Λες και δεν είναι συνάδελφός τους ο παπα-Κώστας Μπέης ο καθαιρετέος που ποτέ δεν έπρεπε να είχε χειροτονηθεί. Λες και δεν άκουσαν ότι μεταξύ τους υπάρχουν κληρικοί νεωτεριστές και “διορθωτές” των Αγίων.
Δεν άκουσαν τίποτα! Ούτε για τη “Βαπτισματικη θεολογία”, ούτε για το κακόδοξο κείμενο της Ραβέννας, ούτε για τις συμπροσευχές με τους αιρετικούς και τους αλλόθρησκους. Ούτε για τις παπαδίνες (δίκην μυροφόρων! Ακουσον! Ακουσον!) που έχει εισάξει ο νεωτεριστής Μητροπολίτης Δημητριάδος Ιγνάτιος στη Μικρή και στη Μεγάλη Είσοδο της Θείας Λειτουργίας. Και φυσικά δεν μυρίστηκαν ότι ο εκλεχτός Μοναχός Παντελήμων Μπεζενίτης βρίσκεται στα πρόθυρα της αποκατάστασης. Ούτε για τις δηλώσεις του Μεσσηνίας στη Σύνοδο της Ιεραρχίας πληροφορήθηκαν που είπε ότι η Εκκλησία είναι διαιρεμένη. Ούτε για την αδικία που υφίσταται για 36 χρόνια ο κανονικός Μητροπολίτης Αττικής και Μεγαρίδος κ. Νικόδημος. Ούτε για την επίθεση του άθεου κράτους που επιδιώκει να απογαλακτίσει το ευλογημένο μας Γένος από την Εκκλησία, να κατεβάσει τα θρησκευτικά σύμβολα και να αποχρωματίσιει το λάο μας θρησκευτικά και εθνικά. Ούτε έχουν μάθει κάτι για τα χάλια του ραδιοσταθμού της Εκκλησίας από τότε που παραδόθηκε στα χέρια του Γιαγκάζογλου και της παρέας τους. Κανένα από τα πιο πάνω θέματα οι σεβαστοί πατέρες του Διοικητικού Συμβουλίου του ΙΣΚΕ δεν συζήτησαν με το Μακαριότατο!

ΠΟΙΟΥΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥΝ;
______________
Και γιατί να ενδιαφερθούν να τα συζητήσουν; Μήπως εκπροσωπούν τους πνευματικούς πατέρες του πιστού λαού του Θεού για να ενδιαφέρονται για πνευματικά θέματα;
Και προσέξτε: Οχι μόνον δεν ενδιαφέρθηκαν να συζητήσουν με τον Αρχιεπίσκοπο κάποιο πνευματικό θέμα για την πλημμυρίδα των δεινών που μας έπνιξε αλλά επιπλέον έβγαλαν γλώσσα προπέτειας και κατακεραύνωσαν τους παραδοσιακούς κληρικούς που ζήτησαν να ασχολείται ο ΙΣΚΕ με πνευματικά θέματα.
Μόνα οικονομικά και θέματα και προσωπικού γοήτρου τους απασχολούν!
Τίποτε άλλο!
ΕΠΑΛΗΘΕΥΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΦΗΤΕΙΑΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΚΟΣΜΑ
_____________________
Θα έρθει η εποχή, έλεγε ο Αγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, που οι ιερείς θα γίνουν σαν τους λαικούς και οι λαικοί σαν τους δαίμονες.
Δυστυχώς! Ζούμε την επαλήθευση ακόμη μιας προφητείας του πατρο-Κοσμά.

ΤΙ ΔΕΟΝ ΓΕΝΕΣΘΑΙ;
_______________
Είναι αφέλεια να περιμένει κανείς από αυτούς τους κληρικούς να σκεφτούν διαφορετικά. Εκείνο που πρέπει να γίνει είναι απλό. Να συνεννοηθούν κάποιοι από τους πνευματικούς ιερείς που τιμούν το ράσο και να επιδιώξουν να εκλεγούν στο διοικητικό συμβούλιο του ΙΣΚΕ διότι με τους νυν υπάρχοντες δεν υπάρχει καμία – ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΚΑΜΙΑ – ελπίδα προκοπής.

ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΑΡΜΕΝΙΩΝ, ΠΟΝΤΙΩΝ & ΑΣΣΥΡΙΩΝ ΑΠΟ ΣΟΥΗΔΙΑ

author Posted by: Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης on date Μαρ 10th, 2010 | filed Filed under: ΜΗΝΥΜ. ΠΑΡΑΛ. ΠΡΟΩΘ.

********************************************************

ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΑΡΜΕΝΙΩΝ, ΠΟΝΤΙΩΝ &

ΑΣΣΥΡΙΩΝ ΑΠΟ ΣΟΥΗΔΙΑ

*******************************************

AP10031218403

Δημοσιεύθηκε στον «Εθνικού Κήρυκα»

Η Σουηδία αναγνώρισε την γενοκτονία των Αρμενίων, Ποντίων και ΑσσυρίωνΈνταση επικρατεί στις σχέσεις Σουηδίας-Τουρκίας μετά το ψήφισμα του σουηδικού κοινοβουλίου να αναγνωρίζει ως γενοκτονία τη σφαγή των Αρμενίων από τους Οθωμανούς την Πέμπτη 11 Μαρτίου 2010. Στο κείμενο του ψηφίσματος περί γενοκτονίας, μνημονεύονται και οι σφαγές των Ποντίων και Ασσυρίων.

ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

author Posted by: Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης on date Μαρ 10th, 2010 | filed Filed under: ΜΗΝΥΜ. ΠΑΡΑΛ. ΠΡΟΩΘ.

*******************************************

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 19-3-10 ΤΟΥ ΑΚΑΘΙΣΤΟΥ ΥΜΝΟΥ :

ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

*******************************************

AKATHISTOS ιστΗ ιστοσελίδα μας συμμετέχει στην διαδικτυακή πρωτοβουλία της συλλογικής προσευχής για την Πατρίδα μας. Το βράδυ της Παρασκευής, την ώρα του Ακαθίστου, καθώς ψάλεται το «Τη Υπερμάχω», θα παρακαλέσουμε όλοι την Υπέρμαχο Στρατηγό να αναλάβει Αυτή την υπεράσπιση της Ελλάδας.
Παραθέτουμε την ανακοίνωση :
Από την μια βλέποντας την χώρα να οδηγείται στο σφαγείο, τον λαό να είναι απελπισμένος, δίχως ελπίδα κι από την άλλη γνωρίζοντας την δύναμη της προσευχής και δη της συλλογικής, παίρνω το θάρρος να σας καλέσω έναν-έναν προσωπικά ώστε να ενώσουμε τις προσευχές μας προς την Κυρά Δέσποινα, να λυπηθεί την Πατρίδα μας και το Έθνος, τώρα που βρίσκεται στον λάκκο των λεόντων έτοιμη να την κατασπαράξουν οι εχθροί εκτός κι εντός των τειχών.
Την επόμενη Παρασκευή 19 Μαρτίου είναι του Ακάθιστου Ύμνου, του Ύμνου που ψάλλανε οι πρόγονοί μας σε κάθε περίσταση εθνικού κινδύνου.
Νομίζω είναι μοναδική ευκαιρία τώρα που οι εθνικοί κίνδυνοι γιγαντώνονται να πέσουμε κι εμείς στα γόνατά Της και να Της ζητήσουμε να σώσει το Έθνος και την Πατρίδα μας.
Όσοι πιστοί προσέλθετε!

Ακάθιστος Ύμνος

http://1453-2009.pblogs.gr/2010/03/paraskefh-19-3-toy-akathistoy-ymnoy-syllogikh-prosefhh-gia-thn-e.html

*************************************************************

ΕΛΛΙΠΗΣ Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΠΕΘ

author Posted by: Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης on date Μαρ 9th, 2010 | filed Filed under: ΜΗΝΥΜ. ΠΑΡΑΛ. ΠΡΟΩΘ.

*************************************************

ΕΛΛΙΠΗΣ Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΠΕΘ

*******************************************

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

Επιτέλους! Η ΠΕΘ μίλησε! Είπε την αλήθεια για τους διασπαστές του “Καιρού”.
Ολη την αλήθεια; Ούτε κατά διάνοιαν!
Εκανε μια ακαδημαική προσέγγιση του θέματος και εξήγησε τι κατά την άποψή της πρέπει να γίνει με τη διδασκαλία των θρησκευτικών.
Καλά δεν είναι αυτό το ζητούμενο; Θα με ρωτήσετε.
Πώς δεν είναι;! απαντώ! Με την εξής “διαφορούλα”.

ΝΑ ΚΑΤΑΓΓΕΛΘΟΥΝ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΑ
___________________
Οι αιρέσεις και οι νεωτερισμοί ΔΕΝ πέφτουν από τον ουρανό σαν τη βροχή. Πραγματοποιούνται επειδή κάποιοι τις εισάγουν. Ποιοι είναι εν προκειμένω οι προκομμένοι που τις εισάγουν; Αυτούς που η ΠΕΘ αποφεύγει να ονομάσει θα μου επιτρέψετε εμένα να το κάνω. Αυτοί που διασπούν το θεολογικό κόσμο είναι τα έκγονα του Αγουρίδη (του κακού δαίμονα της Νεοελληνικής θεολογίας, όπως ευστοχότατα τον χαρακτήριζε ο μακαριστός π. Ιωάννης Ρωμανίδης) και του αυτάδελφου αυτού Νησιώτη: Πέτρος Βασιλειάδης, Συναξιακοί, Γιαγκάζογλου και οι ευρωθεολόγοι του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου.

ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥΣ
____________
Από χρόνια ναρκοθετούν το μάθημα των θρησκευτικών συνειδητά με τις θεωρίες τους για την ανάγκη να υιοθετηθεί πολυπολιτισμικός χαρακτήρας του μαθήματος των θρησκευτικών. Θέλουν, δηλαδή, να αποβάλει τον ομολογιακό χαρακτήρα του και να αποκτήσει πολιτιστικό και όχι κατηχητικό χαρακτήρα. Για να λέμε την αλήθεια οι άνθρωποι δεν έκρυψαν ποτέ τις επιδιώξεις τους. Τις διακηρύσσουν από χρόνια επί των δωμάτων. Αν όλον αυτόν καιρό η ΠΕΘ και πολλοί άλλοι δεν προσποιούνταν ότι δεν άκουαν και δεν καταλάβαιναν τι συμβαίνει δεν θα φτάναμε στο σημερινό χάλι.

ΕΧΟΥΝ ΙΣΧΥΡΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ
_____________________
Ακόμη! Οι Ευρωθεολόγοι του “Καιρού” και όσοι είναι πίσω τους τα έχουν κάνει πλακάκια με τους σημερινούς άθεους κυβερνώντες.
Ακόμη χειρότερα! Εχουν μέσα στην Εκκλησία ισχυρούς προστάτες. Αυτόν τούτον τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο Β΄. Πλησίστιοι μαζί του πλέουν ο νεωτεριστής Μητροπολίτης Δημητριάδος Ιγνάτιος, ο Μεσσηνίας Χρυσόστομος και άλλοι πολύεδροι αδάμαντες της Ιεραρχίας. Και όχι μόνο αυτό: Την εξαιρετικά αυτή ολιγομελή αλλά άκρως επικίνδυνη ομάδα ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος Β’ την έχει “μη στάξει και μη βρέξει”. Τους παρέδωσε ήδη το ραδιοσταθμό της Εκκλησίας και κατάφεραν σε χρόνο ρεκόρ να τον φέρουν στα σημερινά του χάλια.

ΝΑ ΥΙΟΘΕΤΗΘΕΙ ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΣΤΑΣΗ
_________________
Επομένως αν η ΠΕΘ θέλει να κάνει αγώνες καταρχήν πρέπει να ακούμε τη φωνή της τακτικά και πέραν των ακαδημαικών αναλύσεων χρειάζεται να ονομάζουν τους διασπαστές, να τους δακτυλοδείχνουν και να τους κάνουν ανελέητο πόλεμο.
Οι ευρωθεολόγοι, χωρίς ίχνος αιδούς, προλειαίνουν το δρόμο των αθέων. Τους ραίνουν με ροδοπέταλα. Τους στρώνουν πορφυρούν τάπητα για να διέλθουν αβρόχοις ποσίν. Και η ΠΕΘ; Οταν δεν σιωπά (και συνήθως σιωπά) περιορίζεται στις ακαδημαικές αναλύσεις.
Λυπάμαι, αγαπητοί συνάδελφοι. Δεν γίνονται έτσι οι αγώνες. Σας ευχαριστούμε θερμά για την παρέμβαση αλλά σας παρακαλούμε θερμά να εκδώσετε νέα ανακοίνωση και να πείτε τα πράγματα με το όνομά τους. Αλλιώς αέραν δέρομεν και οι άθεοι με τους πεμπτοφαλαγγίτες θα ολοκληρώσουν το ανόσιο έργο τους. Εχουν στα χέρια τους και το κρέας και το μαχαίρι και ενεργούν μεθοδικά και αδίστακτα.
Μπορούν οι ακαδημαικές αναλύσεις να απονευρώσουν τη δυναμική τους;
Ας μην είμαστε αφελείς!


ΠΟΥ ΟΔΗΓΗΣΑΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΟΙ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ, ΔΙΑΒΑΣΤΕ·

author Posted by: Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης on date Μαρ 9th, 2010 | filed Filed under: ΜΗΝΥΜ. ΠΑΡΑΛ. ΠΡΟΩΘ.

*******************************************************************

ΠΟΥ ΟΔΗΓΗΣΑΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΟΙ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΕΣ

ΚΑΙ ΟΙ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ, ΔΙΑΒΑΣΤΕ·

sofo10

ΟΙ ΔΙΚΗΓΟΡΟΙ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ

Τρίτη, 16 Μάρτιος 2010 00:37

eurorings ιστΤο κυριαρχικό δόγμα του αμερικανικού μονοπωλιακού καπιταλισμού, τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του ΔΝΤ, οι κρυφές «παγίδες» του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ταμείου και οι κίνδυνοι για την Ελλάδα

Το Μάρτιο του 2006, σε ανάλυση μας με τον τίτλο «Οι μικρές Οικονομίες υπό απειλή εξαφάνισης» (δημοσιεύθηκε τότε σε ένα «εξειδικευμένο» περιοδικό), υποστηρίζαμε τα εξής:

Η απειλή εξαφάνισης των μικρομεσαίων επιχειρήσεων (κατά το «πρότυπο» του διαρκούς περιορισμού της μεσαίας τάξης στις καπιταλιστικές κοινωνίες), είναι μία ιδιαίτερα επικίνδυνη προοπτική για τα μικρά κράτη – αφού αυτά δεν διαθέτουν ισχυρές πολυεθνικές εταιρείες. Οι όποιες ελάχιστες μεγάλες, συνεχίζαμε, δεν μπορεί παρά να εξαγορασθούν κάποια στιγμή, με αποτέλεσμα να μείνουν χωρίς κανένα όπλο στο διεθνή συσχετισμό δυνάμεων και στις πολεμικές συρράξεις οικονομικής φύσεως που, χωρίς καμία αμφιβολία, τον διακρίνουν (και μάλλον θα ενταθούν)….

***********

15-3-2010

PAX GERMANICA

Η φτώχεια μίας Δημοκρατίας είναι πολύ καλύτερη από την υλική ευημερία η οποία, καθώς ισχυρίζονται, συνυπάρχει με τον Ολοκληρωτισμό, όπως ακριβώς η ελευθερία είναι καλύτερη από τη δουλεία (Δημόκριτος)

Σώζουν την Ελλάδα αλλά… δεν το λένε!

Απίστευτη σύγχυση δημιουργεί η ευρωπαϊκή διγλωσσία για το σχέδιο διάσωσης της Ελλάδας, στην τελική ευθεία για την ολοκλήρωση των κρίσιμων συνεδριάσεων…  Ζητείται ελπίδα!

Ο νομπελίστας οικονομολόγος Μίλτον Φρήντμαν συνήθιζε να λέει πως «δεν υπάρχει τσάμπα γεύμα». Για κάθε παροχή κι εύνοια έρχεται αργά η γρήγορα ο λογαρι… Από το ΔΝΤ στο ΕΝΤ: Έχει νόημα;

Όταν οι ιστορικοί του μέλλοντος θα κληθούν να δώσουν ερμηνείες για τη Μεγάλη Ελληνική Κρίση του 2010, το ερώτημα που κυρίως θα τους απασχολήσει δεν θα…

ΜΑΣ ΣΩΖΕΙ Η ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΣΤΟΝ ΘΕΟ

author Posted by: Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης on date Μαρ 8th, 2010 | filed Filed under: ΜΗΝΥΜ. ΠΑΡΑΛ. ΠΡΟΩΘ.

*******************************************

ΜΑΣ ΣΩΖΕΙ Η ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΣΤΟΝ ΘΕΟ

*******************************************

ΤΟ ΣΧΟΙΝΙ· ΕΝΑ ΔΙΔΑΚΤΙΚΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ

Απο το ιστολόγιο του Μητροπολίτου Καλαβρύτων & Αιγιαλείας Αμβρόσιου

Αίγιο, 15 Μαρτίου 2010

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΑΠΟ http://mkka.blogspot.com

ΟΙ ΠΟΜΑΚΟΙ ΤΗΣ ΞΑΝΘΗΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΝΤΑΙ

author Posted by: Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης on date Μαρ 8th, 2010 | filed Filed under: ΜΗΝΥΜ. ΠΑΡΑΛ. ΠΡΟΩΘ.

*******************************************

ΟΙ ΠΟΜΑΚΟΙ ΤΗΣ ΞΑΝΘΗΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΝΤΑΙ

ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΟΥΣ

ΥΠΟΧΡΕΩΝΕΙ ΝΑ ΜΑΘΟΥΝ ΤΟΥΡΚΙΚΑ

*******************************************

Επιστολή Πομάκων στον Πρωθυπουργό και στην Υπουργό Παιδείας

Με επιστολή που έστειλαν στο Έλληνα Πρωθυπουργό και Υπουργό Εξωτερικών Γιώργο Παπανδρέου και την Υπουργό Παιδείας Άννα Διαμαντοπούλου, τα μέλη του ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΠΟΜΑΚΩΝ ΝΟΜΟΥ ΞΑΝΘΗΣ αναφέρουν ότι υποχρεώνονται από το επίσημο ελληνικό κράτος να μάθουν τούρκικα, μια γλώσσα που όπως λένε δεν επιθυμούν να μάθουν, μία γλώσσα που δεν  θα την χρησιμοποιήσουν ποτέ.

Όπως χαρακτηριστικά  αναφέρουν στην επιστολή τους «Εδώ και πολλές δεκαετίες συντελείται εις βάρος μας μία μορφωτική, γλωσσική και πολιτισμική γενοκτονία. Μία γενοκτονία εις βάρος αυτών των ανθρώπων, μεταξύ των οποίων ανήκουν και τα μέλη του Συλλόγου μας, που έχουμε το θάρρος να αυτοπροσδιοριζόμαστε ως Πομάκοι της Ελλάδας».

Και συνεχίζουν λέγοντας ότι «Το Ελληνικό Κράτος, παραβιάζοντας θεμελιώδη δικαιώματα που παρέχει το Σύνταγμά του και οι ευρωπαϊκές συνθήκες, αλλά και τα άρθρα 40 και 45 της συνθήκης της Λωζάνης, τα οποία παρέχουν στις μουσουλμανικές μειονότητες της Ελλάδας το δικαίωμα «να ποιώνται ελευθέρως εν αυτοίς χρήσιν της γλώσσης των», στερεί από μας και τα παιδιά μας όχι μόνο το δικαίωμα της εκπαίδευσης στην μητρική μας γλώσσα, αλλά ακόμη και το πλέον στοιχειώδες δικαίωμα της αποκλειστικής εκπαίδευσης στην επίσημη γλώσσα του, την ελληνική, και μας επιβάλλει την υποχρεωτική εκπαίδευση σε μία ξένη γλώσσα, την οποία δεν μιλούμε και δεν επιθυμούμε να χρησιμοποιούμε, δηλαδή την τουρκική».
Καταλήγοντας οι Πομάκοι, Έλληνες πολίτες ζητούν το αυτονόητο, δηλαδή όπως αναφέρουν ζητούν «Tο δικαίωμα ο γιος μας ο Μεχμέτ να μαθαίνει ό,τι μαθαίνει ο γιος σας ο Νίκος. Ζητάμε η κόρη μας η Φατμέ, όταν θα δώσει εξετάσεις για να περάσει στο ελληνικό πανεπιστήμιο, να έχει τις ίδιες γνώσεις, δεξιότητες και προοπτικές που θα έχει η κόρη σας η Άννα. Πώς είναι δυνατόν να συμβαίνει αυτό τώρα, όταν στα πιο ευαίσθητα και κρίσιμα μαθησιακά χρόνια τους τα παιδιά μας διδάσκονται μια γλώσσα που δεν μιλούν και δεν θα την χρησιμοποιήσουν ποτέ στο σπίτι και στο πανεπιστήμιό τους;»

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

ΓΙΑΤΙ ΕΓΙΝΕ ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΑΣ;

author Posted by: Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης on date Μαρ 8th, 2010 | filed Filed under: ΜΗΝΥΜ. ΠΑΡΑΛ. ΠΡΟΩΘ.

Αφιέρωση σ’ εκείνους που αφήνουν την πολιτική στους αθέους

ΓΙΑΤΙ ΕΓΙΝΕ ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ

Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΑΣ;


του Πρωτ. π. Βασιλείου Ε. Βολουδάκη

***********************************************

Όταν ένα έθνος, σαν το δικό μας, θεμελιωμένο από τα παναρχαια χρόνια στην θρησκευτικότητα και προσδιορισμένο αποκλειστικά από αυτήν, έχει παραλύσει τόσο απόλυτα, ώστε να μη αντιδρά στην καλπάζουσα αθεοποίησή του, δηλαδή μένει παγερά αδιάφορο μπροστά στην επικείμενη εξαφάνιση της Ρωμιοσύνης του, τότε, ασφαλώς, είμαστε πολύ κοντά στα ύστερα του κόσμου!

Αυτή η διαπίστωση δεν είναι ένα στιγμιαίο συναισθηματικό ξέσπασμα, αλλά η προδιαγεγραμμένη συνέπεια της λειτουργίας του πνευματικού νόμου, που έγινε και θρυλικός παιάνας του λαού μας: «Η Ρωμιοσύνη είναι φυλή συνόκαιρη του κόσμου. Η Ρωμιοσύνη θα χαθή όντας ο κόσμος λείψη»!

* * *

Η μειωμένη εθνική αυτοεκτίμησή μας, που είναι η αιτία της απίστευτης ενδοτικότητος και απραξίας μας, είναι ένα καθαρά πνευματικό αποτέλεσμα της μακροχρόνιας σταδιακής αποξενώσεώς μας από την Πηγή της Ζωής και της Αλήθειας, η αποξένωση του λαού μας από την Εκκλησία του, πράγμα το οποίο συστηματικά καλλιεργήθηκε και καλλιεργείται από τις αμοραλιστικές κυβερνήσεις των τελευταίων 180 ετών, χωρίς καμμιά –απολύτως καμμιά– εξαίρεση αληθινά πιστού Κυβερνήτη.

Δυστυχώς, καθ’ όλο το ανωτέρω διάστημα παρουσίασε πνευματική καθίζηση και η ηγεσία της Εκκλησίας της Ελλάδος, με κάποιες λιγοστές εξαιρέσεις εκκλησιαστικών ηγετών, οι οποίοι, όμως, και αυτοί περιορίσθηκαν σε κάποια πνευματικά και εθνικά παραγγέλματα, παραλείποντας το μείζον και κύριο, δηλαδή να τονίσουν και να θέσουν σαν κηρυκτική προτεραιότητα την αλήθεια ότι η πολιτική είναι κλάδος της Ποιμαντικής, αφού η καθημερινή ζωή των Χριστιανών, που καθορίζεται από την πολιτική, δεν μπορεί να διαφέρη, αλλά πρέπει να είναι ταυτόσημη με την πνευματική ζωή της Εκκλησίας.

Είναι σημαντική και αποδεικτική των λόγων μας η υπενθύμιση του σπουδαίου θεολόγου π. Γεωργίου Φλωρόφσκυ ότι «ο Χριστιανισμός εισήλθε στην ιστορία σαν νέα κοινωνική τάξη, σαν νέα κοινωνική διάσταση» και γι’ αυτό «από την πρώτη αρχή ο χριστιανισμός δεν ήταν κυρίως δόγμα αλλά κοινότητα»!

Φαίνεται, όμως, πως δεν αρκεί στο μεγάλο πλήθος των χριστιανών αυτή η υπενθύμιση, ούτε τα όσα έχουμε μέχρι σήμερα γράψει για να καταδείξουμε ότι ο χριστιανός δεν μπορεί να διχοτομή τη ζωή του σε ζωή στην Εκκλησία και σε καθημερινή ζωή, παρεκτός και αν ο χριστιανός ζει σε αθεϊστικό ή αλλόθρησκο κράτος, οπότε, τότε και μόνο τότε είναι υποχρεωμένος να υπομένη σαν μαρτύριο τη δημόσια ζωή, προσπαθώντας να ζήση με διάκριση και σύνεση, σύμφωνα με τις υποδείξεις της «Προς Διόγνητον» Επιστολής.

Δεν μπορούν να καταλάβουν οι χριστιανοί μας, αλλά ούτε και πολλοί από τους Ποιμένες, ότι ο χριστιανός που ζει σε χριστιανικό κράτος και έχει την δυνατότητα να επιλέγη και να ψηφίζη τους κυβερνήτες του, είναι αδιανόητο να ακολουθή την μοιρολατρική τακτική των ανθρώπων που ζουν σε καθεστώς που δεν το επιλέγουν αλλά τους επιβάλλεται. Και, επίσης, δεν συνειδητοποιούν ότι με το να επιλέγουν άρχοντες χωρίς πνευματικά κριτήρια, αφ’ ενός μεν αυτό είναι πνευματικός μαζοχισμός (αφού αυτοί οι ίδιοι δίνουν εξουσία στους πολιτικούς οι οποίοι εν συνεχεία με την πολιτική τους δυσκολεύουν ή και ακυρώνουν την πνευματική ζωή των ψηφοφόρων τους), αφ’ ετέρου δε έχουν βαρειά πνευματική ευθύνη έναντι των συνανθρώπων του έθνους τους γιατί με την ψήφο τους δίνουν εξουσία σε ανθρώπους με ανύπαρκτη πίστη και ξένους ή και πολεμίους του φρονήματος και του πολιτεύματος της Εκκλησίας μας, με αποτέλεσμα να αφανίζεται η Πίστη του Έθνους μας, να αφανίζεται η Ρωμιοσύνη.

* * *

Αυτή η δυσκολία να αντιληφθούμε τα αυτονόητα είναι, νομίζω, το μεγαλύτερο πρόβλημά μας. Είναι αυτό που, τελικά, αφανίζει την Ρωμέϊκη Πίστη στον Θεό μας.

Ο μακαριστός π. Φλωρόφσκυ έγραψε, απευθυνόμενος σε όλες τις φυλές της γης, πως «για να γίνουμε πραγματικοί Χριστιανοί πρέπει να γίνουμε περισσότερο Έλληνες»! Το δικό μας, λοιπόν, δράμα οφείλεται στο ότι πάψαμε να είμαστε πραγματικοί Έλληνες, γι’ αυτό εξατμίζεται συνεχώς και ο Χριστιανισμός μας.

Αυτό δεν πρέπει να ηχήση παράξενα, δίδοντας την εντύπωση πως βάζουμε πάνω από την Πίστη μας στον Χριστό την ιδιότητα του Έλληνα πολίτη. Κάτι τέτοιο θα ήταν βλάσφημο, αθεολόγητο και ανιστόρητο, ιδίως μετά τα όσα σπουδαία έχει γράψει ο εκκλησιαστικός Πατήρ, αοίδημος π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος, για τις «Ελληνοχριστιανικές συνθέσεις». Πρόθεση του μεγάλου Ρώσου θεολόγου π. Φλωρόφσκυ, αλλά και δική μας, είναι να τονίσουμε ότι η ένδειξη Έλληνας δεν προσδιορίζει τον πολίτη μιας χώρας, αλλά τον άνθρωπο που,αφ’ ενός μεν, θεωρεί εντελώς παράλογο να ζη ως άθεος στον κόσμο και, αφ’ ετέρου, θεωρεί αδιανόητο να χωρίση την πνευματική του ζωή από την καθημερινότητά του. Αυτό δεν συμβαίνει πουθενά αλλού στον κόσμο και γι’ αυτό ο χαρακτηρισμός Έλληνας ήταν μέχρι σήμερα ταυτόσημος με τον βαθύτατα θρησκευόμενον άνθρωπο και την Ορθοδοξία!

Μια σύντομη αναδρομή στην ιστορία του λαού μας από τα πανάρχαια χρόνια θα μας βεβαιώση ότι Έλληνας άθεος δεν υπήρξε ποτέ, παρά μόνο σαν ασήμαντη μειοψηφία. Ακόμα και σήμερα, που η χριστιανική μας Πίστη έχει απίστευτα συρρικνωθεί –υπαιτιότητι πρωτίστως των Ποιμένων– οσάκις τίθεται σε ψηφοφορία το φρόνημα του Έλληνα στις Εθνικές εκλογές, τα πολιτικά κόμματα που έχουν εξαγγείλει στον λαό ότι δεν πιστεύουν στον Θεό, λαμβάνουν ποσοστό από 3 έως 8%! Καί να σκεφθή κανείς ότι στο ποσοστό αυτό συμπεριλαμβάνονται και πολλοί αφελείς χριστιανοί ψηφοφόροι που νομίζουν πως είναι ακίνδυνο να ψηφίζουν δεδηλωμένους αθέους! Αυτό το γνωρίζουν οι πολιτικοί και γι’ αυτό η πλειοψηφία τους αποκρύπτει από τον λαό την αθεΐα τους, με σκοπό η αποσιώπηση αυτή να παραπλανήση τον λαό και να τους δώση την εξουσία.

* * *

Από τα πανάρχαια χρόνια οι πρόγονοί μας ένοιωθαν την ανάγκη να έχουν τον Θεό σε κάθε δραστηριότητα και ενέργειά τους. Ποτέ δεν ένοιωσαν τον Θεό σαν φόβητρο, σαν αυτόν που βρίσκεται έξω από την ζωή τους και έχει μόνο απαιτήσεις. Και, αφού δεν είχαν ακόμη την Αποκάλυψή του, έπλασαν με την επιθυμία τους μια πολυποίκιλη θεότητα, ικανή να καλύψη όλες τους τις ανάγκες, ώστε να είναι οι θεοί στη ζωή τους και όχι στο περιθώριο της ζωής, δηλαδή έξω από την πολιτική, όπως θέλουν και επιμένουν και επιβάλλουν οι πολιτικοί της πατρίδος μας, που ισχυρίζονται μεν πως είναι Έλληνες αλλά δεν είναι!

Έτσι, οι πρόγονοί μας, δημιούργησαν το δωδεκάθεο. Μια συναγωγή θεών με την μορφή υπουργικού συμβουλίου, ώστε κάθε θεός-μέλος του συμβουλίου αυτού να καλύπτη κάποια ανθρώπινη δραστηριότητα. Ο Δίας σαν Πρωθυπουργός και συντονιστής των θεών, η Αθηνά σαν υπουργός Παιδείας, ο Άρης σαν υπουργός Αμύνης και Πολέμου, η Δήμητρα σαν υπουργός Γεωργίας, ο Ερμής σαν υπουργός Μεταφορών, ο Ποσειδώνας σαν υπουργός Ναυτιλίας, κλπ.

Ο Πλούταρχος περιγράφει με συντομία αλλά και με σαφήνεια την απόλυτη θεοσέβεια όλων των Ελληνικών Πόλεων-Κρατών: «Εύροις δ’ αν επιών πόλεις ατειχίστους, αγραμμάτους, αβασιλεύτους, αοίκους, αχρημάτους, νομίσματος μη δεομένας, απείρους θεάτρων και γυμνασίων· ανιέρου δε πόλεως και αθέου, μη χρωμένης ευχαίς, μήδ’ όρκοις, μηδέ μαντείαις, μηδέ θυσίαις επ’ αγαθοίς, μηδ’ αποτροπαίς κακών, ουδείς εστιν γεγονώς θεατής ουδ’ έσται». Αυτά που λέει ο Πλούταρχος σημαίνουν ότι ο κάθε περιηγητής των Ελληνικών Πόλεων-Κρατών της αρχαιότητος «μπορούσε να συναντήση πόλεις χωρίς τείχη, χωρίς παιδεία, χωρίς διοίκηση, χωρίς σπίτια, χωρίς χρήματα, πόλεις που δεν χρειάζονται νόμισμα, που δεν έχουν θέατρα ή γυμναστήρια, ούτε γνωρίζουν αν υπάρχουν τέτοια, πόλη, όμως, που είναι άθεη και δεν έχει ιερά, που δεν κάνει προσευχές, ούτε όρκους, ούτε μαντείες, ούτε θυσίες για ευόδωση καλών αιτημάτων, ούτε για την αποτροπή των συμφορών, τέτοια πόλη κανείς δεν συνάντησε ούτε πρόκειται να συναντήση». Που να ζούσε ο Πλούταρχος στις μέρες μας!…

Η απόλυτη θεοσέβεια των αρχαίων προγόνων μας αποδεικνύεται και από την έκφραση-λυδία λίθο, με την οποία δοκίμαζαν το ποιός έχει τις προϋποθέσεις για να χαρακτηρισθή Έλληνας: Έπρεπε να είναι «όμαιμος», «ομόγλωσσος» και «ομόθρησκος». Στο κριτήριο του χαρακτηρισμού δεσπόζει το «ομόθρησκος» ως ενσυνείδητη και εκούσια προσωπική επιλογή, ενώ το μεν «όμαιμον» το αποκτά κανείς με τη φυσική του γέννηση χωρίς προσωπική του επιλογή, το δε «ομόγλωσσον» δεν είναι πάλι προσωπική επιλογή, αφού η γλώσσα είναι μόνο μέσον επικοινωνίας και όχι τρόπος ζωής.

Αυτή η συνυφασμένη με τον Έλληνα θρησκευτικότητα κορυφώθηκε και βρήκε το πλήρωμά της στην αποκεκαλυμμένη από τον Ουρανό και Σαρκωθείσα στον Χριστό Αλήθεια. Οι Πατέρες μας πλέον δεν ζούσαν έχοντας στο πλευρό τους φανταστικούς θεούς με πάθη και έχθρες αλλά ζούσαν ενωμένοι ασυγχύτως και αδιαιρέτως με τον Τριαδικό Θεό μας, την Υπεραγία Θεοτόκον και τους Αγίους μας, στους οποίους ο Θεός έδωσε πολυποίκιλα χαρίσματα ώστε να συμπαρίστανται και να συντρέχουν τους ανθρώπους σε όλες τις κατά Θεόν δραστηριότητές τους και στην επίλυση των προβλημάτων τους. Το Ευχολόγιο της Εκκλησίας μας είναι μάρτυρας.

Εξαιρέτως έλαβε δύναμη και χάρη η Πανάχραντος Μητέρα του Θεού μας, η Παναγία μας, η οποία είναι η μόνη μετά Θεόν που γνωρίζει τόσο βαθειά πως, αν εκλείψη η θεοσέβεια του λαού μας, θα χαθούμε ολοτελώς, ώστε έγινε και Υπέρμαχος Στρατηγός για να καταστήση πασιφανές ότι η με θεοσέβεια ενασχόληση με την πολιτική διακυβέρνηση του Ορθοδόξου λαού, όχι μόνο δεν είναι αμαρτία αλλά είναι έργο Ουράνιο και Πανάγιο.
Η Παναγία έγινε Στρατηγός και μεις ακόμη διστάζουμε να πολιτευθούμε, μήπως και αμαρτήσουμε!

Δεν έγινε Στρατηγός ο Χριστός, γιατί δεν επιτρέπει στους κληρικούς του κοσμικές διακονίες, επειδή δεν είναι καλόν να αφήσουν τον λόγο του Θεού και «να διακονούν τραπέζαις». Έγινε όμως Στρατηγός η Παναγία Μητέρα Του για να μήν έχη κανείς μας δικαιολογία, όταν παραθεωρή την δημόσια ζωή και την εγκαταλείπει σε χέρια άνομα και ασεβή, που μετατρέπουν την ζωή των πιστών σε μαρτύριο και διαμορφώνουν τα ήθη των νεωτέρων με πρότυπα την ασέβεια, την ασέλγεια και την σκληροκαρδία.

Το συγκλονιστικό μήνυμα της Υπεραγίας Θεοτόκου είναι τόσο κραυγαλέο, ώστε όχι μόνο δεν άφησε την Βυζαντινή Αυτοκρατορία να λησμονήση ότι η πολιτική διακυβέρνηση των χριστιανών είναι ιερή Διακονία, ισότιμη με την εκκλησιαστική, αλλά διατηρήθηκε αναλλοίωτο το μήνυμα και στα τετρακόσια χρόνια της μετέπειτα σκλαβιάς, και έφθασε ως την Παλιγεννεσία, όπως μαρτυρεί το πρώτο Σύνταγμα της ελεύθερης Ελλάδος, στο οποίο τίθεται ως αποκλειστική προϋπόθεση της Ελληνικότητος η εις Χριστόν Πίστις: «Πάντες οι πιστεύοντες εις Χριστόν, εισίν Έλληνες»!

Αυτή τη θεοσέβεια υπηρέτησε ο πρώτος και ο μόνος ευλαβής Κυβερνήτης της Πατρίδος μας, Ιωάννης Καποδίστριας, έως ότου τον δολοφόνησαν εκείνοι, που μόνο το όνομα του Έλληνα είχαν και όχι την ψυχή και το φρόνημα. Αυτοί κυβερνούν από τότε μέχρι σήμερα.

Δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια. Η Ρωμέϊκη φυλή βρίσκεται στην κρισιμώτερη καμπή της από τα πρωτοελληνικά χρόνια. Αν χαθή η πίστη μας, όπως με πυραυλοκίνητη ώθηση επιχειρούν να την απωθήσουν από την ζωή μας οι πολιτικοί, ημών κοιμωμένων, τότε σίγουρα θα χαθή το Γένος μας, αφού θα έχη χάσει τη συστατική του δύναμη, που, όπως δείξαμε, είναι η αδιαίρετη σχέση του με τον Δημιουργό του.

Και, αν χαθή το Γένος μας, τότε μαζί με αυτό, μόνο ο Θεός γνωρίζει το τι θα παρασυρθή στην άβυσσο!…

π. Βασίλειος Ε. Βολουδάκης

Πρωτοπρεσβύτερος

http://www.agnikolaos.gr/index.html

ΑΠΟΚΑΛΥΨΙ!!! Αυτo ειναι καταντια!!!

author Posted by: Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης on date Μαρ 8th, 2010 | filed Filed under: ΜΗΝΥΜ. ΠΑΡΑΛ. ΠΡΟΩΘ.

*******************************************

ΑΠΟΚΑΛΥΨΙ!!!  Αυτo ειναι κατάντια!!!

*******************************************

ΝΕΟΒ-

Πέτρος Βασιλειάδης:

Ο πνευματικός καθοδηγητής

της μητροπόλεως Πρεβέζης;

——————————————–

Η μητρόπολι Νικοπόλεως και Πρεβέζης, γιά να δικαιολογήση τους χειρισμούς της στο θέμα των μεταφράσεων των λειτουργικών κειμένων, έδωσε στους ιερείς της το ε-μέϊλ του Πέτρου Βασιλειάδη γιά να βεβαιωθούν ότι η μητρόπολι πράττει σωστά.
Θέλουμε να ελπίζουμε ότι ο φίλος μας μητροπολίτης κ. Μελέτιος δεν γνωρίζει το ζήτημα και όλα γίνονται εν αγνοία του.
Γιατί δεν θέλουμε να πιστεύσουμε ότι ένας συντηρητικός μητροπολίτης ζητάει τα «φώτα» ενός γνωστότατου σταμπαρισμένου Λατινόφρονος και άκκρως νεωτεριστού καθηγητού που πάει και συμπροσεύχεται σε ειδικά καθωρισμένες τελετές με τους Αιρετικούς Φραγκλοτίνους.
Γιατί αυτό γιά μας, θα αποτελούσε πραγματική πνευματική πτώσι.

Και ερωτούμε :
Ο Οικουμενιστής και Λατινόφρονας Πέτρος Βασιλειάδης, (που στην ημερίδα της Θεσσαλονίκης μας είπε ότι θα πρέπη να υπερβούμε τους Αγίους Πατέρες), ο αντάξιος μοντερνιστής και νεωτεριστής και διάδοχος του οπαδού του ΜΟΥΝ Σάββα Αγουρίδη, είναι ο αρμόδιος γιά να αποφανθή γι αυτά τα νευραλγικά θέματα;

(Απο ιστοσελίδα «ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΙ»

π. Ιουστινος Ποποβιτς, Ομιλια εις την Δ΄Κυριακη των νηστειων

author Posted by: Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης on date Μαρ 8th, 2010 | filed Filed under: ΜΗΝΥΜ. ΠΑΡΑΛ. ΠΡΟΩΘ.

π. Ιουστίνος Πόποβιτς, Ομιλία εις την Δ΄Κυριακή των νηστειών

popovitsΚυριακή τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κλίμακος!

Γιατί ἡ Ἐκκλησία τοποθετεῖ αὐτόν τόν Ἅγιο στό μέσον τῆς νηστείας, ὡσάν τήν πιό ἅγια εἰκόνα, ὥστε νά ἀτενίζουν ὅλοι σέ Αὐτόν;

Ὁ ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κλίμακος. Ποιός εἶναι αὐτός;

Εἶναι ὁ ἄνθρωπος πού ἐβίωσε καί ἔγραψε τήν Κλίμακα τοῦ Παραδείσου, πού ἐβίωσε τήν ἀνάβασι τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τήν κόλασι μέχρι τόν Οὐρανό, μέχρι τόν Παράδεισο. Αὐτός ἐβίωσε τήν κλίμακα ἀπό τήν γῆ μέχρι τόν Οὐρανό, τήν κλίμακα πού ἐκτείνεται ἀπό τόν πυθμένα τῆς κολάσεως τοῦ ἀνθρώπου μέχρι τήν κορυφή τοῦ παραδείσου. Ἐβίωσε καί ἔγραψε. Ἄνθρωπος πολύ μορφωμένος, πολύ σπουδαγμένος. Ἄνθρωπος πού ὡδήγησε τήν ψυχή του εἰς τάς ὁδούς τοῦ Χριστοῦ, πού τήν ὡδήγησε ὁλόκληρη ἀπό τήν κόλασι στόν παράδεισο, ἀπό τόν διάβολο στόν Θεό, ἀπό τήν ἁμαρτία στήν ἀναμαρτησία, καί πού θεόσοφα μᾶς περιέγραψε ὅλη αὐτή τήν πορεία, τί δηλαδή βιώνει ὁ ἄνθρωπος πολεμώντας μέ τόν κάθε διάβολο πού βρίσκεται πίσω ἀπό τήν ἁμαρτία.
Μέ τήν ἁμαρτία μᾶς πολεμάει ὁ διάβολος, καί μένα καί σένα, ἀδελφέ μου καί ἀδελφή μου. Σέ πολεμάει μέ κάθε ἁμαρτία. Μήν ἀπατᾶσαι, μή νομίζῃς πώς κάποια μικρή καί ἀσθενής δύναμις σοῦ ἐπιτίθεται. Ὄχι! Αὐτός σοῦ ἐπιτίθεται! Ἀκόμη κι’ ἄν εἶναι ἕνας ρυπαρός λογισμός, μόνο λογισμός, γνώριζε ὅτι αὐτός ὁρμᾶ κατεπάνω σου. Λογισμός ὑπερηφανείας, κακῆς ἐπιθυμίας, φιλαργυρίας,… ἕνα ἀναρίθμητο πλῆθος λογισμῶν ἔρχεται κατεπάνω σου ἀπό ὅλες τίς πλευρές. Καί σύ, τί εἶσαι ἐσύ;
Ὤ, Κλίμακα τοῦ Παραδείσου! Πῶς, πάτερ Ἰωάννη, μπόρεσες νά στήσῃς αὐτή τήν κλίμακα τοῦ Παραδείσου ἀνάμεσα στήν γῆ καί στόν Οὐρανό; Δέν τήν ἔσχισαν οἱ δαίμονες, δέν τήν ἔκοψαν, δέν τήν ἔσπασαν; Ὄχι!… Ἡ νηστεία του ἦταν μιά φλόγα, μιά φωτιά, μιά πυρκαϊά. Ποιός διάβολος θά τήν ἄντεχε; Ὅλοι ἔφυγαν πανικοβλημένοι, ὅλοι οἱ δαίμονες ἔφυγαν κινηγημένοι ἀπό τήν ἔνδοξη καί θεία του προσευχή, ὅλοι οἱ δαίμονες ἔφυγαν τρομοκρατημένοι ἀπό τήν νηστεία του, ὅλοι οἱ δαίμονες ἐξαφανίσθηκαν ἀπό τήν πύρινη, τήν φλογερή, προσευχή του.

Ἡ Κλίμακα τοῦ Παραδείσου!

Τί εἶναι αὐτή; Εἶναι οἱ ἅγιες ἀρετές, οἱ ἅγιες εὐαγγελικές ἀρετές: ἡ ταπείνωσις, ἡ πίστις, ἡ νηστεία, ἡ πραότης, ἡ ὑπομονή, ἡ ἀγαθότης, ἡ καλωσύνη, ἡ εὐσπλαχνία, ἡ φιλαλήθεια, ἡ ἀγάπη στόν Χριστό, ἡ ὁμολογία τοῦ Χριστοῦ, τά παθήματα χάριν τοῦ Χριστοῦ. Αὐτές καί ἄλλες πολλές ἅγιες καινοδιαθηκικές ἀρετές. Κάθε ἐντολή τοῦ Χριστοῦ, ἀδελφοί μου· αὐτό εἶναι ἀρετή. Τήν τηρεῖς; Τήν ἐφαρμόζεις; Π.χ. τήν ἐντολή του περί νηστείας τήν τηρεῖς, τήν ἐφαρμόζεις; Ἡ νηστεία εἶναι ἁγία ἀρετή, εἶναι σκαλοπάτι τῆς κλίμακος ἀπό τήν γῆ στόν Οὐρανό. Ἡ νηστεία, ἡ εὐλογημένη νηστεία, ὅπως καί ὅλη ἡ κλίμακα ἀπό τήν γῆ στόν Οὐρανό.
Κάθε ἀρετή εἶναι ἕνας μικρός παράδεισος. Κάθε ἀρετή τρέφει τήν ψυχή σου, τήν κάνει μακαρία, κατεβάζει στήν ψυχή σου θεία, οὐράνια ἀνάπαυσι. Κάθε ἀρετή εἶναι ἕνα χρυσό καί διαμαντένιο σκαλοπάτι στήν κλίμακα τῆς σωτηρίας σου, στήν κλίμακα πού ἑνώνει τήν γῆ μέ τόν Οὐρανό, πού ἐκτείνεται ἀπό τήν δική σου κόλασι μέχρι τόν δικό σου παράδεισο. Γι’ αὐτό καμμία ἀπό αὐτές δέν εἶναι ποτέ μόνη της. Ἡ πίστις στόν Κύριό μας Ἰησοῦ Χριστό δέν εἶναι ποτέ μόνη της. Ἐκδηλώνεται μέ τήν προσευχή, μέ τήν νηστεία, μέ τήν ἐλεημοσύνη, μέ τήν ταπείνωσι, μέ τά παθήματα χάριν τοῦ πλησίον. Ὅχι μόνο ἐκδηλώνεται ἀλλά καί ζῆ κάθε ἀρετή, ἐπειδή ὑπάρχει ἡ ἄλλη ἀρετή. Ἡ πίστις ζῆ μέ τήν προσευχή, ἡ προσευχή ζῆ μέ τήν νηστεία, ἡ νηστεία τρέφεται μέ τήν προσευχή, ἡ νηστεία τρέφεται μέ τήν ἀγάπη, ἡ ἀγάπη τρέφεται μέ τήν εὐσπλαχνία. Ἔτσι κάθε ἀρετή ζῆ διά τῆς ἄλλης. Καί ὅταν μία ἀρετή κατοικήσῃ στήν ψυχή σου, ὅλες οἱ ἄλλες θά ἀκολουθήσουν, ὅλες σιγά-σιγά ἀπό αὐτήν θά προέλθουν καί θά ἀναπτυχθοῦν δι’ αὐτῆς καί μαζί μέ αὐτήν.
Ναί, ἡ κλίμακα τοῦ Παραδείσου ἐξαρτᾶται ἀπό σένα. Πές ὅτι νηστεύω μέ φόβο Θεοῦ, μέ εὐλάβεια, μέ πένθος, μέ δάκρυα. Μετά ὅμως τά παρατάω. Νά, ἄρχισα νά κτίζω τήν κλίμακα καί ἐγώ ὁ ἴδιος τήν γκρέμισα, τήν ἔσπασα. Ἐσύ πάλι, ἐσύ, νηστεύεις συχνά, ἐγκρατεύεσαι ἀπό κάθε σωματική τροφή. Ἀλλά νά, τόν καιρό τῆς νηστείας ἀφήνεις νά κατοικήσῃ στήν ψυχή σου ἡ ἁμαρτία, νά σπείρωνται στήν ψυχή σου διάφοροι ἀκάθαρτοι λογισμοί, ἐπιθυμίες. Σέ σένα ἀνήκει νά τούς διώχνῃς ἀμέσως μακρυά σου μέ τήν προσευχή, τό πένθος, τήν ἀνάγνωσι ἤ μέ ὁποιαδήποτε ἄλλη ἄσκησι. Ἀλλά, ἄν ἐσύ, ἐνῶ νηστεύῃς σωματικῶς, τρέφῃς τήν ψυχή σου μέ κάποια ἁμαρτία ἤ μέ κάποιο κρυφό πάθος, νά! ἐσύ, ἐνῶ ἀρχίζῃς νά χτίζῃς ἕνα-ἕνα τά σκαλοπάτια τῆς νηστείας ἀπό τήν γῆ πρός τόν Οὐρανό, ἐσύ ὁ ἴδιος πάλι τά γκρεμίζεις, τά καταστρέφεις.
Ἡ νηστεία ἀπαιτεῖ εὐσπλαχνία, ταπείνωσι, πραότητα. Ὅλα αὐτά πᾶνε μαζί. Εἶναι σάν ἕνα συνεργεῖο οἰκοδόμων, τῶν ὁποίων ἀρχηγός εἶναι ἡ προσευχή. Αὐτή εἶναι ὁ ἀρχιμάστορας, ὁ ἀρχιτέκτονας, ὁ ἀρχιμηχανικός τῆς πνευματικῆς μας ζωῆς, τῶν πνευματικῶν μας ἐφέσεων, τῆς κλίμακος πού θά στήσουμε μεταξύ γῆς καί Οὐρανοῦ. Ἡ προσευχή κατέχει τήν πρώτη θέσι. Ὅταν ἡ προσευχή ἐγκατασταθῇ στήν καρδιά σου καί αὐτή φλέγεται ἀπό ἀδιάλειπτη δίψα γιά τόν Κύριο, ὅταν Αὐτόν συνέχεια βλέπει, Αὐτόν συνέχεια αἰσθάνεται, τότε μέ τήν προσευχή εἰσάγεις στήν ψυχή σου ὅλες τίς ἄλλες ἀρετές. Τότε ὁ μηχανικός (ἡ προσευχή) ἔχει ἄριστους τεχνίτες, κτίζει γρήγορα-γρήγορα θαυμάσιες κλίμακες ἀπό τήν γῆ μέχρι τόν Οὐρανό, τίς κλίμακες τῶν σταδιακῶν σου ἀναβάσεων πρός τόν Θεό, πρός τήν τελειότητά Του. Ὅταν ἔχῃς δύναμι, δυνατή προσευχή, τότε καμμία νηστεία δέν θά σοῦ εἶναι δύσκολη, τότε καμμία ἀγάπη δέν θά σοῦ εἶναι ἀδύνατη. Ἁγία εὐαγγελική ἀγάπη!
Ἡ προσευχή ἁγιάζει τά πάντα μέσα σου, τήν κάθε ἄσκησί σου, τόν κάθε λογισμό σου, τήν κάθε αἴσθησί σου, τήν κάθε διάθεσί σου. Προσευχή! Δύναμις θεϊκή, τήν ὁποία μᾶς ἔδωσε ὁ Κύριος γιά νά ἁγιάζουμε ὁ,τιδήποτε ἐναγές μέσα μας, στήν ψυχή μας. Ἡ προσευχή σέ ἑνώνει μέ τόν Πανεύσπλαχνο Κύριο, καί Αὐτός ἐκχέει μέσα στήν καρδιά σου τήν συμπάθεια γιά κάθε ἄνθρωπο, γιά τόν ἁμαρτωλό, γιά τόν ἀδελφό πού εἶναι ἀδύναμος ὅπως καί σύ, πού πέφτει ὅπως καί σύ, ἀλλά καί πού μπορεῖ νά σηκωθῇ ὅπως καί σύ· πού τοῦ χρειάζεται ὅμως ἡ δική σου βοήθεια, ἡ ἀδελφική σου βοήθεια, ἡ προσευχητική σου βοήθεια, ἡ ἐκκλησιαστική σου βοήθεια. Τότε, ὅταν δώσῃς βοήθεια, χωρίς ἀμφιβολία θά κτίσῃς τήν δική σου κλίμακα, τήν κλίμακα πού ὁδηγεῖ ἀπό τήν κόλασί σου στόν παράδεισό σου· τότε, μέ βεβαιότητα στήν καρδιά θά ἀνεβαίνῃς ἀπό σκαλοπάτι σέ σκαλοπάτι, ἀπό ἀρετή σέ ἀρετή, καί θά φθάσῃς ἔτσι στήν κορυφή τῆς κλίμακος, στόν Οὐρανό, θά ἀποβιβασθῇς στόν Οὐρανό, θά ἀποβιβασθῇς στόν οὐράνιο Παράδεισο.
Ὅλα τά ἔχουμε, καί σύ καί ἐγώ: ἐννέα Μακαρισμοί, ἐννέα ἅγιες εὐαγγελικές ἀρετές. Αὐτό εἶναι τό εὐαγγέλιο τῆς νηστείας, τό εὐαγγέλιο τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κλίμακος. Ἀρετές, ἀδελφοί, μεγάλες ἀρετές. Τίς δύσκολες ἀσκήσεις τῆς νηστείας, τῆς προσευχῆς, τῆς ταπεινώσεως, ὁ Κύριος τίς παρουσίασε ὡς Μακαρισμούς. Μακάριοι οἱ πτωχοί τῷ πνεύματι, ὅτι αὐτῶν ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν (Ματθ. ε΄ 3)…
Ἡ ταπείνωσις! Αὐτή εἶναι ἡ ἀρχή τῆς χριστιανικῆς ζωῆς, αὐτή εἶναι ἡ ἀρχή τῆς πίστεώς μας, αὐτή εἶναι ἡ ἀρχή τῆς ἀρετῆς μας, αὐτή εἶναι ἡ ἀρχή τῆς ἀναβάσεώς μας πρός τόν Οὐρανό, αὐτή εἶναι τό θεμέλιο τῆς κλίμακός μας. Κύριε, ἐγώ εἶμαι ἕνα τίποτα, Ἐσύ εἶσαι τό πᾶν! Ἐγώ τίποτα, Ἐσύ τό πᾶν! Ὁ νοῦς μου εἶναι τίποτα μπροστά στόν δικό Σου Νοῦ, τό πνεῦμα μου εἶναι τίποτα μπροστά στό Πνεῦμα Σου, ἡ καρδιά μου, ἡ γνῶσις μου… ὤ! τίποτα, τίποτα, μπροστά στήν γνῶσι Σου Κύριε! Ἐγώ, ἐγώ, μηδέν, μηδέν… καί πίσω ἀπό αὐτό ἀναρίθμητα ἄλλα μηδενικά. Αὐτό εἶμαι ἐγώ μπροστά Σου, Κύριε.
Ἡ ταπείνωσις! Αὐτή εἶναι ἡ πρώτη ἁγία ἀρετή, ἡ πρώτη χριστιανική ἀρετή. Ὅλα ἀρχίζουν ἀπό αὐτήν…
Ἀλλά οἱ Χριστιανοί αὐτοῦ τοῦ κόσμου, πού οἰκοδομοῦμε τήν κλίμακα τῆς σωτηρίας μας, πάντοτε κινδυνεύουμε ἀπό τίς ἀκάθαρτες δυνάμεις. Ποιές εἶναι αὐτές; Οἱ ἁμαρτίες, οἱ ἁμαρτίες μας, τά πάθη μας. Καί πίσω ἀπό αὐτές ὁ διάβολος, … Ὅπως οἱ ἅγιες ἀρετές οἰκοδομοῦν τήν οὐράνια κλίμακα μεταξύ Οὐρανοῦ καί γῆς, ἔτσι καί οἱ ἁμαρτίες μας φτιάχνουν μία σκάλα γιά τήν κόλασι. Κάθε ἁμαρτία. Ἄν ὑπάρχουν ἁμαρτίες στήν ψυχή σου, πρόσεχε! Ἄν κρατᾶς μῖσος στήν ψυχή σου μιά, δυό, τρεῖς, πενήντα μέρες, πρόσεξε νά δῇς σέ τί κόλασι ἔχει μεταβληθῆ ἡ ψυχή σου. Τό ἴδιο κι ἄν κρατᾶς θυμό, φιλαργυρία, αἰσχρή ἐπιθυμία… Καί σύ, τί κάνεις; Πραγματικά, μόνος σου φτιάχνεις μιά σκάλα γιά τήν κόλασι.
Ἀλλά ὁ Ἀγαθός Κύριος μᾶς δίνει θαυμαστό παράδειγμα. Νά, στό μέσον τῆς νηστείας, προβάλλει τόν μεγαλώνυμο, τόν θαυμάσιο, τόν ἅγιο Ἰωάννη τῆς Κλίμακος. Ὅλος λάμπει ἀπό τίς ἅγιες εὐαγγελικές ἀρετές. Τόν βλέπουμε πῶς ἀνεβαίνει γρήγορα καί σοφά τήν κλίμακα τοῦ Παραδείσου, τήν ὁποία ἔστησε ἀνάμεσα στήν γῆ καί στόν Οὐρανό. Ὡς διδάσκαλος, ὡς ἅγιος ὁδηγός, μᾶς δίνει τήν Κλίμακά του σέ μᾶς τούς Χριστιανούς ὡς πρότυπο γιά νά ἀνεβοῦμε ἀπό τήν κόλασι στόν Παράδεισο, ἀπό τόν διάβολο στόν Θεό, ἀπό τήν γῆ στόν Οὐρανό…
Εὔχομαι ὁ ἐλεήμων καί μέγας ἅγιος πατήρ ἡμῶν Ἰωάννης τῆς Κλίμακος… νά μᾶς χειραγωγῇ στούς ἀγῶνες μας ἐναντίον ὅλων τῶν ἁμαρτιῶν μας μέ στόχο τίς ἅγιες ἀρετές· νά οἰκοδομήσουμε καί ἐμεῖς μέ τήν βοήθειά του τήν δική μας κλίμακα καί ἀκολουθώντας τον νά φθάσωμε στήν Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν, στόν Παράδεισο, ὅπου ὑπάρχουν ὅλες οἱ οὐράνιες ἀναπαύσεις, ὅλες οἱ αἰώνιες χαρές, ὅπου μαζί του ἐκεῖ θά δοξάζουμε τόν Βασιλέα ὅλων ἐκείνων τῶν ἀγαθῶν, τόν Αἰώνιο Βασιλέα τῆς Οὐρανίου Βασιλείας, τόν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό, ᾯ ἡ δόξα καί ἡ τιμή νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Ι.Μ.Καισαριανής,Βύρωνα και Υμηττού

**********************************

KAI ΣΤΑ ΡΟΥΜΑΝΙΚΑ

**********************************

Părintele Iustin Popovici:

Omilie la Duminica a IV-a din Post

(Duminica Sf. Ioan Scărarul)

De ce Biserica îl aşează pe acest sfânt în mijlocul Postului, ca pe cea mai sfântă icoană, ca să privească toţi la el? Sfântul Ioan Scărarul. Cine este acesta?
Este omul care a trăit şi a scris «Scara Raiului», care a trăit suişul omului din iad până în cer, până în rai. El a trăit Scara de pe pământ până la cer, scara care se întinde din adâncul iadului omului până în culmea raiului. A trăit şi a scris. Om foarte învăţat, foarte citit. Om care şi-a dus sufletul pe calea lui Hristos, care l-a ndus cu totul din iad în rai, de la diavol la Dumnezeu, de la păcat la nepăcătuire şi care, cu dumnezeiască înţelepciune, ne-a descris toată această cale, adică ce trăieşte omul luptându-se cu orice diavol care se află în spatele păcatului.
Cu păcatul ne luptă diavolul, şi pe mine, şi pe tine, fratele meu şi sora mea. Te luptă cu orice păcat. Nu rătăci, nu te înşela! Nu crede că vreo putere mică se aruncă asupra ta. Nu! El te atacă, el se aruncă asupra ta! Chiar dacă este doar un gând necurat, doar un gând, să ştii că el se năpusteşte asupra ta. Gând de mândrie, de poftă rea, de iubire de argint… O mulţime nenumărată de gânduri vin asupra ta din toate părţile. Şi tu, ce eşti tu?
O, Scară a Raiului! Cum, părinte Ioane, ai putut să aşezi această Scară a Raiului între pământ şi cer? Demonii nu au rupt-o, nu au tăiat-o, nu au spart-o? Nu!… Postul lui era o flacără, un foc, un incendiu. Ce diavol l-ar fi răbdat? Toţi fugeau panicaţi, toţi demonii fugeau vânaţi de slăvita şi dumnezeiasca lui rugăciune, toţi demonii fugeau de postul lui, toţi demonii dispăreau la rugăciunea lui înflăcărată.
Scara Raiului!
Ce înseamnă ea? Ea reprezintă sfintele virtuţi evanghelice: smerenia, credinţa, postul, blândeţea, răbdarea, bunătatea, frumuseţea, îndurarea, iubirea de adevăr, iubirea lui Hristos, mărturisirea lui Hristos, pătimirile pentru Hristos. Acestea şi altele multe sfinte virtuţi nou-testamentare. Fiecare poruncă a lui Hristos, fraţii mei; aceasta este virtutea. O păzeşti? O împlineşti? De pildă, porunca lui despre post o păzeşti, o împlineşti? Postul este o sfântă virtute, este o treaptă a scării de pe pământ la cer. Postul, binecuvântatul post, precum şi toată Scara de pe pământ la cer.
Fiecare virtute este un mic rai! Fiecare virtute nutreşte sufletul tău, îl face fericit, coboară în sufletul tău odihna dumnezeiască, cerească. Fiecare virtute este o treaptă de aur şi de diamant pe Scara mântuirii tale, pe Scara care uneşte pământul cu cerul, care se întinde din iadul tău până în raiul tău. De aceea, nici una din ele nu este niciodată singură. Credinţa în Domnul nostru Iisus Hristos nu este niciodată singură. Se manifestă prin rugăciune, prin post, prin milostenie, prin smerenie, prin pătimirile pentru aproapele. Nu doar se manifestă, dar fiecare virtute trăieşte, pentru că există o altă virtute. Credinţa trăieşte prin rugăciune, rugăciunea trăieşte prin post, postul se nutreşte cu rugăciunea, postul se nutreşte cu iubirea, iubirea cu îndurarea. Astfel, fiecare virtute trăieşte prin alta. Şi atunci când o virtute se sălăşluieşte în sufletul tău, toate celelalte vor urma, toate încet-încet de la ea vor proveni şi se vor dezvolta prin ea şi împreună cu ea.
Da! Scara Raiului. Depinde de tine. Spui că postesc cu frică de Dumnezeu, cu evlavie, cu plâns, cu lacrimi. După aceea însă le părăsesc. Iată, am început să construiesc Scara şi eu însumi am dărâmat-o, am spart-o. Tu iarăşi, tu posteşti deseori, te înfrânezi de la orice hrană trupească, dar iată, în vremea postirii laşi să se sălăşluiască în sufletul tău păcatul, să se semene în sufletul tău diferite gânduri, dorinţe necurate. De tine ţine să le izgoneşti imediat departe de tine cu rugăciunea, cu plânsul, cu citirea sau cu orice altă nevoinţă. Dar, dacă tu în timp ce posteşti îţi hrăneşti sufletul cu vreun păcat sau cu vreo patimă ascunsă, iată!, tu, deşi începi să zideşti una câte una treptele postirii de pe pământ la cer, tu însuţi iarăşi le dărâmi, le distrugi.
Postul pretinde îndurare, smerenie, blândeţe!  Toate acestea merg împreună. Este ca o colaborare între zidari al căror superior este rugăciunea. Ea este marele zidar, arhitectul, marele meşter al vieţii noastre duhovniceşti, al dorinţelor noastre duhovniceşti, al Scării pe care o vom aşeza între cer şi pământ. Rugăciunea deţine primul loc. Când rugăciunea se va sălăşlui în inima ta şi aceasta arde de setea neîntreruptă după Domnul, când pe El Îl va privi continuu, pe El Îl va simţi continuu, atunci  prin rugăciune introduci în sufletul tău toate celelalte virtuţi. Atunci, meşterul (rugăciunea) are cei mai buni zidari. Zideşte repede-repede minunate scări de pe pământ la cer, scările urcuşurilor tale treptate către Dumnezeu, către desăvârşirea Lui. Când ai putere, rugăciune puternică, atunci nici un post nu-ţi va fi greu, nici o iubire nu-ţi va fi cu neputinţă. Sfântă iubire evanghelică! Rugăciunea sfinţeşte toate înlăuntrul tău, fiecare nevoinţă a ta, fiecare gând al tău, fiecare simţământ al tău, fiecare dispoziţie a ta. Rugăciunea! Puterea dumnezeiască  pe care ne-a dat-o Domnul spre a ne sfinţi orice este înlăuntrul nostru, în sufletul nostru. Rugăciunea te uneşte cu Domnul cel Atotîndurător şi El varsă în inima ta împreună-pătimirea pentru tot omul, pentru păcătos, pentru fratele care este neputincios ca şi tine, care cade ca şi tine, dar care se poate scula ca şi tine; care are nevoie însă de ajutorul tău frăţesc, de ajutorul tău în rugăciune, de ajutorul tău bisericesc. Atunci, când dai un ajutor, fără îndoială îţi vei zidi Scara ta, Scara care te duce din iadul tău în raiul tău. Atunci, cu siguranţă, în inimă vei urca din treaptă în treaptă, din virtute în virtute şi vei ajunge astfel în vârful scării, în cer, te vei muta în cer, te vei muta în raiul ceresc.
Toate le avem! Şi tu, şi eu: nouă Fericiri, nouă Sfinte Virtuţi evanghelice. Aceasta este Evanghelia Postului, Evanghelia Sfântului Ioan Scărarul. Virtuţi, fraţilor, mari virtuţi. Nevoinţele grele ale postirii, rugăciunii, smereniei, Domnul le-a prezentat ca fericiri. Fericiţi cei săraci cu duhul, că a acelora este Împărăţia Cerurilor. (Matei 5, 3).
Smerenia! Aceasta este începutul vieţii creştine, aceasta este începutul credinţei noastre, aceasta este începutul virtuţii noastre, aceasta este începutul ridicării noastre la cer, aceasta este temelia Scării noastre. Doamne, eu sunt un nimic, Tu eşti Totul! Eu nimic, Tu totul! Mintea mea este nimic înaintea Minţii Tale. Duhul meu este nimic înaintea Duhului Tău, inima mea, cunoaşterea mea… O! nimic, nimic înaintea cunoaşterii Tale, Doamne! Eu, nimic, nimic… Şi după aceste nenumărate nimicuri, alte nimicuri. Acesta sunt eu înaintea Ta, Doamne!
Smerenia! Aceasta este prima sfântă virtute, prima virtute creştină! Toate încep de la ea…
Dar noi, creştinii lumii acesteia, care construim Scara mântuirii noastre, întotdeauna suntem în pericol din partea puterilor necurate. Cine sunt acestea? Păcatele, păcatele noastre, patimile noastre. Şi în spatele acestora, diavolul… După cum sfintele virtuţi zidesc Scara cerească între cer şi pământ, aşa şi păcatele noastre fac o Scară către iad. Fiecare păcat. Dacă există păcat în sufletul tău, ia aminte! Dacă ţii ură în sufletul tău una, două, cincizeci de zile, ia aminte pentru a vedea în ce iad s-a transformat sufletul tău. La fel dacă ţii mânie, iubire de arginţi, vreo dorinţă ruşinoasă. Şi tu… Ce faci? Într-adevăr, singur îţi pregăteşti o Scară către iad.
Dar Domnul nostru Cel Bun ne dăruieşte un exemplu minunat. Iată, în mijlocul Postului, ne pune înainte pe minunatul Sfânt Ioan Scărarul, cel cu nume mare. În întregime străluceşte de sfintele virtuţi evanghelice. Îl vedem cum se urcă repede şi cu înţelepciune pe Scara Raiului, pe care a pus-o între cer şi pământ. Ca dascăl, ca sfânt călăuzitor, ne dăruieşte Scara lui nouă, creştinilor, pentru a urca de la iad la Rai, de la diavol la Dumnezeu, de pe pământ la cer.
Doresc ca milostivul şi marele Sfânt al nostru, Ioan Scărarul, să ne ducă de mână în luptele noastre împotriva păcatelor noastre, având ca ţintă sfintele virtuţi. Să zidim şi noi, cu ajutorul său, Scara noastră proprie şi urmându-l, să ajungem în Împărăţia Cerurilor, în Rai, unde există toate odihnele cele cereşti, toate bucuriile cele veşnice, unde împreună cu el, acolo,  Îl vom slăvi pe Împăratul tuturor acelor bunătăţi, pe Împăratul Cel veşnic al Împărăţiei cereşti, pe Domnul Iisus Hristos, Căruia slava şi cinstea, acum şi pururea şi în vecii vecilor. Amin.

(traducere din elină: monahul Leontie; sursa: http://aktines.blogspot.com/2010/03/blog-post_6645.html)

ΒΥΖΑΝΤΙΝΟ ΣΚΑΚΙ» Ή «ΣΗΜΑΔΕΜΕΝΗ ΤΡΑΠΟΥΛΑ»;

author Posted by: Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης on date Μαρ 8th, 2010 | filed Filed under: ΜΗΝΥΜ. ΠΑΡΑΛ. ΠΡΟΩΘ.


********************************************************

ΒΥΖΑΝΤΙΝΟ ΣΚΑΚΙ» Ή «ΣΗΜΑΔΕΜΕΝΗ ΤΡΑΠΟΥΛΑ»;

****************************************************

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
Η Μαρία Αντωνιάδου, εκκλησιαστική συντάκτρια του “Βήματος”, είναι μια ανεκτίμητη πηγή πληροφοριών για τους πιστούς. Οχι κυρίως γι’ αυτά που λέγει στα άρθρα της αλλά γι’ αυτά που δεν λέγει. Γι’ αυτά που αποσιωπά και αυτά που θέλει να τα πιστέψουμε ως αληθινά. Μας αποκαλύπτει τι είναι που φοβούνται οι Οικουμενιστές, οι Πατριαρχικοί και οι Ιερωνυμικοί και μας εξωθεί, άμεσα ή έμμεσα, επιγνώστως ή ανεπιγνώστως, σε όσα θα μας κάνουν ζημιά.

ΒΥΖΑΝΤΙΝΟ ΣΚΑΚΙ
_____________

Τι μας λέγει η κυρία Αντωνιάδου στο νέο της άρθρο για το βυζαντινό σκάκι; Αυτό που θέλουν οι Πατριαρχικοί και οι Ιερωνυμικοί να πιστέψουμε: Οτι δηλαδή υπάρχει αληθινή διάσταση μεταξύ Αρχιεπισκόπου και Πατριάρχη. Τσακώθηκαν, λέγει, οι δύο Προκαθήμενοι. Ο καυμένος ο Ιερώνυμος, από άδολη αγάπη προς τον Οικουμενικό θρόνο, έκανε το χατήρι του Παναγιότατου για να μπορέσει ο Προκαθήμενος της Ορθοδοξίας (έτσι φαντάζεται παπικώ δικαίω τον εαυτό του ο επίσκοπος της Κωνσταντινουπόλεως) να κατοχυρώσει το έκκλητο. Στόχος του Παναγιότατου, ισχυρίζεται, είναι να κατοχυρώσει το ηγετικό προφίλ του και να αποκτήσει προνόμια ο Οικουμενικός Θρόνος. Και αυτά έστω και αν, κατά την άποψη της κας Αντωνιάδου, χάνει ένα πολύτιμο σύμμαχο, ένα ειλικρινή φίλο, την επιρροή του στην ιεραρχία, βάζει σε δοκιμασία τις σχέσεις του με το Ελλαδικό κράτος και διακινδυνεύει την οριστική τακτοποίηση των εκκρεμοτήτων των προνομίων του που θέλει να κατοχυρώσει με το νέο καταστατικό χάρτη της Εκκλησίας της Ελλάδος.

ΕΥΠΙΣΤΙΑ ΤΩΝ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΩΝ ΠΙΣΤΩΝ
____________________

Αυτά λέγει η κα Αντωνιάδου. Δυστυχώς, όμως, την ίδια ευπιστία δείχνουν και πολλοί παραδοσιακοί πιστοί που δεν έχουν σχέση ούτε με «του Βοσπόρου τα στενά», ούτε με της Φιλοθέης. Το πίστεψαν δυστυχώς το παραμύθι ότι τσακώθηκαν οι Προκαθήμενοι και δεν αναλογίστηκαν ότι ούτε ο Πατριάρχης ούτε ο Αρχιεπίσκοπος θα έκαναν ποτέ μια τέτοια κουταμάρα να διασαλεύσουν τις τόσο αγαθές σχέσεις τους για το έκκλητο το οποίο έτσι και αλλιώς ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος ποτέ δεν διαμφισβήτησε και συνευδοκούσε, όπως δήλωσε κατ’ επανάληψη, να κατοχυρωθεί νομικά.

Η ΣΦΗΝΑ ΤΟΥ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ
_________________

Το πιο αποκαρδιωτικό είναι ότι το παραμυθάκι αυτό (για παιδάκια κάτω των τριών χρόνων) έγινε πιστευτό ακόμη και στην εκδοχή του για την παρεμβολή του Μεσσηνίας ως σφήνας στις σχέσεις Πατριάρχη – Αρχιεπισκόπου. Μα καλά; Ο λαμπρός αυτός ιεράρχης που κλείζει την ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος δεν είναι το ίδιο πρόσωπο που ενήργησε με τον τρόπο που ενήργησε για να προωθήσει την υποψηφιότητα του Μακαριότατου;
Δεν είναι το ίδιο πρόσωπο που ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος φρόντισε να του δώσει χωρίς διεξαγωγή ψηφοφορίας την ανεπιφύλακτη εμπιστοσύνη της Ιεραρχίας στο πρόσωπό του όταν ο Ναυπάκτου ζήτησε να δοθούν κατευθυντήριες γραμμές στους εκπροσώπους της στο διάλογο με τους Παπικούς; Και τώρα; Το διαμάντι αυτό της Ελλαδικής Ιεραρχίας έγινε η σφήνα στις σχέσεις των δύο Προκαθημένων; Καλά! Και πώς του ήρθε; Παράξενο δεν είναι;


ΤΟ ΑΛΗΘΙΝΟ ΔΙΑΚΥΒΕΥΜΑ
______________

Το πιο παράξενο από όλα όμως είναι το γεγονός ότι όλοι φαίνεται να ξέχασαν ποιο είναι το διακύβευμα. Ολοι μιλούν για τα προνόμια του Πατριαρχείου και την Αυτοκεφαλία της Εκκλησίας της Ελλάδος λες και αυτά είναι τα πραγματικά θέματα και όχι στάκτη στα μάτια όσων παρακολουθούν το σικέ αγώνα Πατριάρχη – Αρχιεπίσκοπου.

ΔΕΝ ΠΑΙΖΕΤΑΙ ΕΤΣΙ ΤΟ ΣΚΑΚΙ
____________

Δεν ξέρω πόσα ξέρει η κα Αντωνιάδου από τα παρασκήνια στα εκκλησιαστικά θέματα. Αυτό που ξέρω είναι το σκάκι δεν παίζεται όπως το παρουσιάζει στο άρθρο της. Μόνον η σημαδεμένη τράπουλα παίζεται έτσι. Και η μεν κυρία Αντωνιάδου γράφει αυτά που γράφει επειδή έτσι πιστεύει ότι συμβαίνουν, είτε επειδή έτσι την πληροφορούν όσοι θέλουν να παραπληροφορήσουν τους πιστούς.
Για να δούμε και την άλλη εκδοχή.

ΜΠΕΖΕΝΙΤΗΣ “ΤΟ ΜΗΛΟΝ ΤΗΣ ΕΡΙΔΟΣ”
________________

Ο μοναχός Παντελεήμονας Μπεζενίτης, που φρόντισε για τα γηρατεία του να έχει το κατιτίς των 800 εκατομμυρίων ευρώ, θέλει να αποκατασταθεί στο θρόνο του. Η επάνοδός του προσκρούει σε πολλά. Ο μεν Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος θέλει να τον αποκαταστήσει. Το ίδιο και ο Παναγιότατος. Αλλά κανείς από τους δύο δεν θέλει και δεν μπορεί από μόνος του να σηκώσει το βάρος της ευθύνης ενός τέτοιου σκανδάλου. Γι’ αυτό σκηνοθετήθηκε η έριδα μεταξύ τους με “σφήνα” το λαμπρό ιεράρχη της Μεσσηνίας. Ψευδεπίγραφος τίτλος της παράστασης είναι “βυζαντινό σκάκι μεταξύ των δύο προκαθημένων”. Αληθινός τίτλος: “Σημαδεμένη τράπουλα”.

Η Α΄ ΠΡΑΞΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ
____________

Η Α΄ πράξη της παράστασης αφορούσε την εκδίκαση σε δευτεροβάθμιο δικαστήριο της υπόθεσης Μπεζενίτη. Ετσι άνοιξε ο δρόμος για να προσφύγει με νέο έκκλητο στο Πατριαρχείο. Πρωταγωνιστής της παράστασης ο Μακαριότατος ο οποίος κλαίων και οδυρόμενος σύρεται επί της σκηνής κλαυθμηρίζων γοερώς: “Αμάρτησα κατά του Αυτοκεφάλου για χατήρι της Πνευματικής μας Μητέρας της Κωνσταντινούπολης”.

Η Β΄ ΠΡΑΞΗ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ
________________

Ο Παναγιότατος είναι ο πρωταγωνιστής της Β’ πράξης της παράστασης. Η Μήτηρ Εκκλησία είναι βέβαιον ότι θα δείξει επιείκεια και αγάπη. Αυτός δεν είναι πάντα ρόλος των καλών μαμάδων; Θα εφαρμόσει την “οικονομία” και θα επαναφέρει τον Μπεζενίτη στο επισκοπικό αξίωμα.

Η Γ΄ ΠΡΑΞΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ
______________

Η Γ΄πράξη του έργου είναι ρευστή. Βρίσκεται ακόμη υπό διαμόρφωση. Πρωταγωνιστές θα είναι οι Σεβασμιότατοι Μητροπολίτες της Εκκλησίας της Ελλάδος. Αν οι αντιδράσεις θα είναι χλιαρές μην παραξενευτείτε να δείτε τον Μπεζενίτη υποψήφιο για τη μία από τις δύο Μητροπόλεις που δημιουργήθηκαν στην Αττική. Αν υπάρξει μεγάλη αντίδραση, για να χρυσώσουν το χάπι, δεν αποκλείεται να προσφέρουν για δόλωμα την ταυτόχρονη αποκατάσταση του κανονικού Μητροπολίτη Αττικής και Μεγαρίδος κ. Νικόδημου, στη δέυτερη από τις δύο Μητροπόλεις που δημιουργήθηκαν. Αν και πάλιν η αντίδραση θα είναι υπερβολική το πολύ να παραμείνει ο κ. Μπεζενίτης εφησυχάζων. Συγγνώμη! Λίγο θα του έρθει;!

ΑΝΑΜΕΙΝΑΤΕ ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΘΟΝΗΣ…
_____________

Η συνέχεια θα αποδείξει αν η κα Αντωνιάδου έχει δίκαιον όταν λέγει ότι η παράσταση είναι «βυζαντινό σκάκι» μεταξύ των δύο Προκαθημένων ή αν έχουν δίκαιο όσοι μιλούν για «σημαδεμένη τράπουλα». Η εκδίκαση του έκκλητου, που υπέβαλε ήδη ο Μπεζενίτης, αργά ή γρήγορα, θα πάρει το δρόμο της, όσο και αν καθυστερήσει, για να δοθεί στο Πατριαρχείο η πιο ευνοική στιγμή να δράσει. Και τότε “οψώμεθα” τον αληθινό τίτλο της παράστασης “καθώς εστίν”. “Σημαδεμένη τράπουλα”, όπως οι σκεπτικιστές διατείνονται ή «βυζαντινό ζατρίκιον, όπως ισχυρίζεται η κα Αντωνιάδου.
Σε τελευταία ανάλυση ο καλύτερος τίτλος της παράστασης είναι «Σημαδεμένη τράπουλα με βυζαντινό παρασκήνιο»

ΑΠΙΣΤΟΣ ΙΕΡΕΑΣ

author Posted by: Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης on date Μαρ 7th, 2010 | filed Filed under: ΜΗΝΥΜ. ΠΑΡΑΛ. ΠΡΟΩΘ.

************************************************

ΕΝΑΣ ΑΠΙΣΤΟΣ ΙΕΡΕΑΣ

*******************************************

Πλαστικά κουταλάκια στη Θεία Κοινωνία στη Μητρόπολη Βοστώνης

Του Θεόδωρου Καλμούκου

ΒΟΣΤΩΝΗ. Χρήση πλαστικών κουταλιών για τη μετάδοση της Θείας Κοινωνίας έγινε σε κοινότητα της Μητρόπολης Βοστώνης και συγκεκριμένα του Αγίου Νικολάου στην πόλη [Rutland] του Βερμόντ. Το θέμα αποκάλυψε αρχικά με επιστολή του στην Αγγλική έκδοση του «Εθνικού Κήρυκα», [The National Herald] ο δικηγόρος Θεόδωρος Κορσόνης ή Κουρτζούνης, μέλος επί πολλά χρόνια της κοινότητας.
Ο κ. Κορσόνης στην επιστολή του στην έκδοση της 20ης Φεβρουαρίου 2010, σε απάντηση σε σχετικό άρθρο του νευροχειρούργου ιατρού Ιωάννη Κόλλη από την πόλη Κλίβελαντ του Οχάιου, ο οποίος υπηρέτησε επί τέσσερις και πλέον δεκαετίες στο Αρχιεπισκοπικό Συμβούλιο και την Εκτελεστική του Επιτροπή ακόμα και μέχρι πριν μερικά χρόνια επί Αρχιεπισκοπίας Δημητρίου και ο οποίος συζητούσε το θέμα της μετάδοσης της Θείας Κοινωνίας με την κοινή λαβίδα.
Υπενθυμίζεται ότι το άρθρο δημοσιεύθηκε και στην Ελληνική Έκδοση του «Εθνικού Κήρυκα» στις 29 Δεκεμβρίου του 2009.
Περισσότερα στην έκδοση της Δευτέρας.