Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΜΑ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 2626

Ἡ Μεταμόρφωσις τοῦ Σωτῆρος (Ματθ. 17,1-9)
Τρίτη 6 Αὐγούστου 2024
Τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Ν. Καντιώτου

Τι σημαινει για μας ἡ Μεταμορφωσις;

«Καὶ μετεμορφώθη ἔμπροσθεν αὐτῶν» (Ματθ. 17, 2)

Ἑορτή, ἀγαπητοί μου, ἑορτὴ μεγάλη, δεσποτική· ἑορτὴ πρὸς τιμὴν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Οἱ Ἕλληνες τιμοῦμε τὴν ἑορτὴ αὐτὴ ἰδιαιτέρως μὲ ναοὺς σὲ ὑψώματα καὶ κορυφές, ὅπως καὶ στὸ Ἅγιο Ὄρος.
Ἀξίωσε κ᾽ ἐμᾶς ὁ Θεὸς νὰ χτίσουμε ναὸ τῆς Με­­ταμορφώσεως καὶ πάνω στὴν κορυφὴ τοῦ ὑ­ψώ­ματος 1020 τῆς Φλωρίνης. Συγκινοῦ­μαι βα­θειὰ ὅταν τὸ σκέπτωμαι αὐτό. Ἦταν ἡ­μέρες τοῦ 1946 – ᾽47, ἡμέρες ἐμφυλίου σπαρα­­γμοῦ, ὅταν χυ­νόταν αἷμα ἀδελφικό· ἡμέρες ποὺ ἐπὶ τοῦ ὑψώματος αὐτοῦ μιὰ φούχτα ἡρώων ὑ­περασπιζόταν τὸν τόπο ἐν­αντί­ον ἐπιδρομέων, οἱ ὁ­ποῖοι ἦρθαν νὰ καταλύσουν τὴν ἀνεξαρ­τησία τῆς χώ­ρας. Ἐδῶ ἤμουν τότε κ᾽ ἐγώ. Καὶ μὲ ἀ­ξί­ωσε κα­τόπιν ὁ Θεὸς νὰ χτίσουμε τὸ ναό. Καὶ χτίστηκε ἐν μέσῳ μεγάλης ἀν­τιδράσεως. Ὅ­ταν μά­λιστα στήσαμε τὸν τίμιο σταυ­­­ρὸ ὕ­ψους τρι­αν­τριῶν περίπου μέτρων, βρέθη­καν κάποιοι ποὺ ἤθελαν νὰ τὸν γκρεμίσουν καὶ στὴ θέσι του νὰ στήσουν τὸ σύμβολο τῆς ἀ­­θεΐας καὶ ἀ­­πιστίας. Ἀλ­λὰ ὁ Θεὸς δὲν ἐπέτρεψε, καὶ ἔ­τσι συνεχίζεται ἀκόμη ἡ λατρεία του.
Μετὰ ἀπὸ αὐτὸ τὸ ἱστορικὸ τῆς ἀ­νεγέρσεως τοῦ ναοῦ ἔρχομαι στὸ πιὸ οὐσιαστικό, ποὺ ἐκ­φράζει τὸ ἐρώτημα· Τί σημαίνει γιὰ μᾶς ἡ Μεταμόρφωσις; τί μᾶς λέει σήμερα; Read more »

Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΜΑ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 2625

Τοῦ ἁγ. μεγαλομάρτυρος Παντελεήμονος
Σάββατο 27 Ἰουλίου 2024
Ομιλία του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου

Χριστιανος επιστημονας

Χθές, ἀγαπητοί μου, ἑορτὴ καὶ πανήγυρις· σήμερα πάλι ἑορτὴ καὶ πανήγυρις. Χθὲς ἡ ἁγία Παρασκευή, σήμερα ὁ ἅγιος Παντελεήμονας. Χθὲς γυναίκα ἁγία, σήμερα ἄνδρας ἅγιος· τὸ φῦλο δὲν ἀποτελεῖ ἐμπόδιο στὴν ἁγιότητα καὶ ὁ ἀπόστολος Παῦλος εἶπε, ὅτι «Οὐκ ἔνι ἄρσεν καὶ θῆλυ· πάντες γὰρ ὑμεῖς εἷς ἐστε ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ» (Γαλ. 3,28).
Τί ἦταν ὁ σημερινὸς ἅγιος; Οὔτε καλόγερος ἦταν, οὔτε ἱερεύς, οὔτε ἐπίσκοπος, οὔτε πατρι­άρχης. Ἦταν ἕνας ἐπιστήμονας, ἀλλὰ ἐ­πι­στή­­μονας Χριστιανός. Καὶ γι᾽ αὐτὸ ἀπὸ αὐ­τῆς τῆς ἀπόψεως θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ ἐξετάσω τώρα σύντομα τὸν ἅγιο Παντελεήμονα.

* * *

Πατρίδα του ἦταν ἡ Νικοδήμεια, ἀ­ξιόλογο κέντρο τοῦ ἀρ­χαίου ἑλληνισμοῦ καὶ τῆς ἀκμαί­ας ἐκεῖ ζωῆς. Ἀγάπησε τὴν εὐσέβεια τῆς μητέ­ρας του, καὶ μίσησε τὴν ἀ­θεΐα τοῦ πατέρα του.
Μαθήτευσε στὰ σχολεῖα τῆς Νικοδημείας, ποὺ ἦταν τρίτη σὲ ἐκπαιδευτήρια μετὰ τὴν Κωνσταντινούπολι καὶ τὴν Ἀλεξάνδρεια. Παρακολούθησε μαθήματα ἰατρι­κῆς, ποὺ ἤ­­κμαζε τότε στὴ Νικοδήμεια· ὑπῆρχε ἐκεῖ μία τρόπον τινὰ ἰατρικὴ ἀκαδημία. Μαθήτευσε κοντὰ σὲ ἔξοχους ἰατρούς, εὐδοκίμησε στὰ μαθήματα καὶ ἔγινε καλὸς ἐπιστήμονας γιατρός. Read more »

«ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ»

Ὁμιλια τοῦ π. Θεοδώρου Ζήση

———-

————-

Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΜΑ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 2624

Τῆς ἁγίας ὀσιομάρτυρος Παρασκευῆς
Παρασκευὴ 26 Ἰουλίου 2024
Ομιλία του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου

Ἀναπαυλα· θυμησου τ0 Θεο!

«Σχολάσατε καὶ γνῶτε ὅτι ἐγώ εἰμι ὁ Θεός· ὑψωθήσομαι ἐν τοῖς ἔθνεσιν, ὑψωθήσομαι ἐν τῇ γῇ» (Ψαλμ. 45,11)

Ὁ ἄνθρωπος, ἀγαπητοί μου, δὲν εἶνε μόνο ὕλη, σάρκες καὶ κόκκαλα· δὲν εἶνε ἕ­να ζῷο, μία βελτιωμένη ἔκδοσι τοῦ πιθήκου, τῆς μαϊμοῦς, ὅ­πως θέλουν οἱ ἄθεοι ὑλισταί. Εἶνε ἡ κορυφὴ τῆς θείας δημιουργίας, τὸ ἀριστούργημα τοῦ Θεοῦ· ἔχει ψυχὴ ἀθάνατη· μεσολαβεῖ μεταξὺ δύο κόσμων, τῶν ἀγ­­γέ­λων καὶ τῆς ὑπόλοιπης ὑλικῆς δημιουργίας.
Πλάστηκε γιὰ ἕνα μεγάλο σκοπό. Ποιός ὁ προορισμός του πάνω στὴ γῆ; Ὁ Ὅμηρος ἔ­χει τὴ λέξι «θεοείκελος» (Ἰλ. Α131κ.ἀ.· Ὀδ. Γ416), ὅμοιος μὲ θεὸ δηλαδή. Ἡ Γραφὴ λέει, ὅτι καλεῖται νὰ ὁμοιά­σῃ μὲ τὸ Θεό. Σὲ τί; Στὴ σκέψι, στὸ συν­αίσθη­μα, στὴ βούλησι, σὲ ὅλες του τὶς δυνατό­τητες. Σοφὸς εἶνε ὁ Θεός; σοφὸς νὰ γίνῃ κι ὁ ἄν­θρωπος· δίκαιος ὁ Θεός; δίκαιος νὰ γίνῃ κι ὁ ἄνθρωπος· ἐλεήμων ὁ Θεός; ἐλεήμων καὶ ὁ ἄνθρωπος· σπλαχνικὸς ὁ Θεός; σπλαχνικὸς κι ὁ ἄνθρωπος. Τέλειος εἶ­νε ὁ Θεός; τέλειος νὰ γίνῃ κι ὁ ἄνθρωπος. «Γίνεσθε τέλειοι» εἶ­νε ἡ ἐντολὴ τοῦ Θεοῦ (Λευϊτ. 11,44· 19,2· 20,7,26. Ματθ. 5,48. Α΄ Κορ. 14,20. Κολ. 1,28· 4,12. Ἰακ. 1,4) καὶ «Γίνεσθε ἅγιοι, ὅτι ἐγὼ ἅ­γιός εἰμι» (Λευϊτ. 20,7,26. Α΄ Πέτρ. 1,15). Μολονότι ὅσο κι ἂν κοπιάσουμε ποτέ δὲν θὰ φτάσουμε στὴν τελειότητα τοῦ Θεοῦ γιατὶ ἡ τελειότης τοῦ Θεοῦ εἶνε ἄφθαστη, ἐν τούτοις μέσα μας ὑπάρχει μιὰ ὁρμὴ ἀκατανίκη­τη ποὺ ἕλκει πρὸς τὸ ὕψος, πάν­τα πρὸς τὰ ἄ­νω. Ἔχει βαθὺ νόημα αὐτὸ ποὺ λέει ὁ ἱερεὺς στὴ θεία λειτουργία ὑψώνοντας τὰ χέρια· «Ἄνω σχῶ­μεν τὰς καρδίας», τὴν ὥ­ρα αὐ­τὴ δηλαδὴ μὴ σκεπτώμαστε τίποτα τὸ γήινο, οἱ καρδιὲς νὰ φτερουγίζουν στὸν θεῖο θρόνο. Read more »

Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΜΑ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 2623

Προφήτου Ἠλιοὺ τοῦ Θεσβίτου
Σάββατο 20 Ἰουλίου 2024
Του Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου

Πιστευω, Κυριε!

Μεγάλος ἅγιος ἑορτάζει, ἀδελφοί μου, σή­μερα. Τὴν ἡμέρα αὐτή, 20 Ἰουλίου, ἡ ἁ­γία μας Ἐκκλησία τιμᾷ τὸν προφήτη Ἠλία τὸν Θεσβίτη, ποὺ ἔζησε καὶ ἔδρασε στὰ χρόνια τῆς παλαιᾶς διαθήκης, τὸν 9ο π.Χ. αἰῶνα. Ἡ ἱ­ε­ρὰ μνήμη του ζων­τανεύει μπροστά μας τὴν πολυτάραχη ζωή του. Τί πρῶτο καὶ τί δεύτερο νὰ θυμηθοῦμε ἀπὸ τοὺς ἀγῶνες του;
Ἦταν τὰ χρόνια ποὺ ὁ μεγάλος αὐτὸς κήρυκας τῶν βουλῶν τοῦ Θεοῦ ἦλθε, κατ᾽ ἐν­το­λὴν τοῦ Κυρίου, σὲ σφοδρὴ σύγκρουσι μὲ τὸν ἀσεβῆ βασιλιᾶ Ἀχαὰβ γιὰ τὴν ἀποστασία του ἀπὸ τὴν πίστι στὸν ἀληθινὸ Θεὸ καὶ τὴν κατάπτωσι στὴ λατρεία τοῦ Βάαλ.
Τί ἦταν ὁ Βαάλ; Ὁ πιὸ αἰσχρὸς θεὸς τοῦ ἀρ­χαίου κόσμου. Τοὺς ἔβαλε ὁ βασιλιᾶς καὶ μάζεψαν μπροῦτζο, ποὺ τότε εἶχε μεγάλη ἀξία. Τὸν ἔ­λειωσαν κ᾽ ἔ­κα­ναν ἕνα ἄγαλμα δεκαπέντε μέτρα ὕ­ψος, μὲ χέρια ἕτοιμα νὰ δεχτοῦν θυσία σὲ ἀ­νοι­χτὲς παλάμες. Τὸ ἐσωτερικὸ τοῦ ξοάνου αὐ­τοῦ ἦταν κούφιο, σὰν φοῦρνος, μέσα στὸν ὁ­­ποῖο ἔρριχναν ξύλα, κλαδιά, πίσσα, εὔφλε­κτες ὗλες. Ἔβαζαν φωτιά, ὁ μπροῦτζος γινό­ταν κόκκινος, κι ἀπὸ τὸ στόμα καὶ τὰ μάτια τοῦ εἰδώλου ἔβγαιναν φλόγες. Καὶ τότε συν­έβαινε κάτι ἀ­πίστευτο· τὴν ὥρα ἐκείνη μανάδες ἔφερναν μικρὰ παιδιὰ ποὺ κρατοῦσαν στὴν ἀγ­καλιά, τ᾽ ἄφηναν ἐπάνω στὶς πυρακτω­μένες παλάμες καὶ τὰ παιδάκια κλαίγον­τας – σπα­ράζοντας καίγονταν σὰν τὸ λιβάνι. Read more »

Νεομαρτυρες της μακρινης Κινας, εδωσαν το αιμα τους για τον Χριστο. Εμεις ;;;

Πατηστε τον τίτλο

ΚΥΡΙΑΚΗ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ Δ΄ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:
Θέσις της Δ΄Οικουμενικής Συνόδου:

«Ο Χριστος ειναι τελειος Θεος και τελειος ανθρωπος»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 17-7-1983]

«Ὃς ἐὰν οὖν λύσῃ μίαν τῶν ἐντολῶν τούτων τῶν ἐλαχίστων καὶ διδάξῃ οὕτω τοὺς ἀνθρώπους, ἐλάχιστος κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν».
Σήμερα, αγαπητοί μου, η Εκκλησία μας γιορτάζει τη μνήμη των 630 θεοφόρων Πατέρων, που συνεκρότησαν την Δ΄ Οικουμενική Σύνοδο στην Χαλκηδόνα. Το θέμα της Συνόδου ήταν ότι ο Ιησούς Χριστός είναι τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος.
Βέβαια, πριν ξεκινήσουμε να δούμε το περιεχόμενο της Συνόδου αυτής, το εξαιρετικά επίκαιρο σε κάθε εποχή, θα ήθελα να έκανα μια διασάφηση γύρω από το θέμα «δόγμα», διότι όλες οι Σύνοδοι φυσικά δογμάτισαν. Στην εποχή μας, η οποία δεν θα ήθελε να ακούσει ούτε τη λέξη, ούτε το περιεχόμενο «δόγμα»- άλλη παράγραφος ότι η πιο δογματική εποχή είναι η εποχή μας, αυτή που φιλελευθεριάζει, η πιο δογματική- θα ήθελα να κάνω μία διασάφηση το τι είναι δόγμα· το οποίο, όπως σας είπα, τόσο τρομάζει στον σύγχρονο άνθρωπο, όταν ακούει για δόγματα. Νομίζει ο σύγχρονος άνθρωπος ότι το δόγμα είναι κάτι που θες δεν θες πρέπει να το δεχτείς ή σου αρέσει ή δεν σου αρέσει, άλλο εάν αυτό σου δεσμεύει ή δεν σου δεσμεύει την ελευθερία. Ένα είδος δηλαδή πειθαναγκασμού νομίζει ότι είναι το δόγμα. Αυτή η αντίληψη υπάρχει. Read more »

Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΜΑ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 262(1)

Σύν. τῶν Δώδεκα ἀποστόλων (Ματθ. 9,36–10,8)
Κυριακὴ 30 Ἰουνίου 2024

Νεοι ἀποστολοι (γ΄)

«Ὁ μὲν θερισμὸς πολύς, οἱ δὲ ἐργάται ὀλίγοι· δεήθητε οὖν τοῦ κυρίου τοῦ θερισμοῦ ὅπως ἐκβάλῃ ἐργάτας εἰς τὸν θερισμὸν αὐτοῦ» (Ματθ. 9,37-38)

Πόσο θλίβεται κανείς, ἀγαπητοί μου, βλέπον­τας ὅτι ἡ ἱεραποστολικὴ φάλαγγα στὴν Ἑλ­λάδα ἀραιώνει! δὲν εἶνε οὔτε τὸ 5% τῆς μοναχι­κῆς· ἐπὶ 40.000 κατοίκων τῆς Ἑλλάδος, ἕνας (1) ἀ­φιερώνεται στὴν ἱεραποστολή. Σὲ ἄλλες χῶρες τῆς Δύσεως (π.χ. στὴν Ἑλβετία) πολλοὶ ἑτερόδο­­ξοι νέοι καὶ νέες γίνονται ἱεραπόστολοι· καὶ ἡ ὀρ­θόδοξη πατρίδα μας, ποὺ ἄλλοτε ἐκχριστιάνισε κ᾽ ἐκπολίτισε εἰδωλολατρικὰ ἔθνη, μὲ τὸν τόσο κλῆ­ρο καὶ τὸν τόσο μοναχισμό της, τί ἔχει νὰ δείξῃ;
Αὐτὸ ποὺ λέω μὴ παρεξηγηθῇ παρακαλῶ· δὲν εἶμαι κατὰ τοῦ μοναχισμοῦ, ἀρ­χαίου θεσμοῦ ποὺ ἔδωσε λαμπροὺς καρποὺς τοῦ ἁγίου Πνεύματος· ἀλλὰ θαρρῶ πὼς δὲν ἁ­μαρτάνω τονίζοντας, ὅτι ὁ σημερινὸς μοναχισμὸς ἔχει ἀνάγκη ἀνακαι­νίσεως, γιὰ νὰ ἐπανέλθῃ στὴν παλαιά του αἴ­γλη· καὶ τότε δὲν εἶνε δυνατὸν ἀ­­πὸ τοὺς κόλπους του νὰ μὴν ἐκπηδήσουν ἄνδρες ποὺ θὰ συνεχίζουν τὸ ἔργο Κυρίλλου καὶ Μεθοδίου, Κοσμᾶ τοῦ Αἰ­τω­­λοῦ καὶ τόσων ἄλλων. «Ἀλλοίμονο», ἀ­ναστενάζει ὁ ἱ. Χρυσόστομος, «γιατὶ δὲν ξέρετε πόσο μεγάλο εἶ­­νε τὸ νὰ κερδίσῃ κανεὶς ψυχές!» (βλ. ὁμ. ΙΗ΄ εἰς Πράξ.· P.G. 60,149). Read more »

Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 2620

Τῶν ἀποστόλων Πέτρου καὶ Παύλου
Σάββατο 29 Ἰουνίου 2024
Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστινου

Ἔφυγε το σκοταδι, ἦλθε το φως

«Διαβας εις Μακεδονιαν βοηθησον ἡμιν»

«Κύριοι, τί με δεῖ ποιεῖν ἵνα σωθῶ;… Πίστευσον ἐπὶ τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, καὶ σωθήσῃ σὺ καὶ ὁ οἶκός σου» (Πράξ. 16,9,30-31)

Ὁ κορυφαῖος ἀπόστολος Παῦλος, ποὺ ἑορ­τάζουμε, βρισκόταν στὴ Μικρὰ Ἀσία, ὅ­που φύτευε καὶ καλλιεργοῦσε τὸν Χριστιανισμό, καὶ ἔ­φτασε κηρύτ­τοντας στὴν Τρῳάδα, στὸ Σκαμάνδρι­ον πεδίον ποὺ λέει ὁ Ὅμηρος (Ἰλιάς 2.465-467).
Ἐκεῖ τὴ νύχτα εἶδε ὅραμα· τοῦ ἐμφανίστη­κε ἕ­νας ἄντρας Μακεδόνας λέγοντας· «Δια­βὰς εἰς Μα­κεδονίαν βοήθησον ἡμῖν»· πέρασε στὴ Μακεδονία κ᾽ ἔλα νὰ μᾶς βοηθήσῃς (Πράξ. 16,9). Ὁ Παῦλος δέ­χτηκε τὸ μήνυμα. Μαζὶ μὲ τὸ συνεργάτη του τὸν Σίλα μπῆκαν σὲ κα­ΐκι καὶ περνώντας τὸ Αἰγαῖο ἔφτασαν καὶ πάτη­σαν στὴ Νεάπολι ὅπως λεγόταν τότε ἡ σημε­ρινὴ Καβάλα. Ὑπάρχει τὸ μέρος ποὺ πάτησε τὸ πόδι τοῦ ἀποστόλου γιὰ πρώτη φορὰ σὲ Εὐρωπαϊκὸ ἔδαφος. Εὐλογημένη ἡ στιγμή! Ἀ­πὸ τὴ Νεάπολι βάδισαν ἐπὶ τῆς Ἐγνατίας ὁ­δοῦ καὶ σὲ ἀπόστασι 12-13 χιλιομέτρων ἔφτασαν στοὺς Φιλίπ­πους· ἀρχαία πόλι καὶ ἡ σπου­δαιότερη τότε τῆς Μακεδονίας. Οἱ ἀρ­χαιολόγοι σκάβουν τώρα καὶ βρίσκουν ἐκεῖ λείψανα τοῦ ἀρχαίου πολιτισμοῦ.
Μετὰ ἀπὸ λίγες μέρες ὁ Παῦλος κήρυξε στοὺς Φιλίππους καὶ μεταξὺ ἐκείνων ποὺ πίστε­ψαν στὸ Χριστὸ ἦταν ἡ Ἑλληνίδα Λυδία· καταγόταν ἀπὸ τὴ Μικρὰ Ἀσία, ἔμενε στοὺς Φιλίππους καὶ ἦταν ἔμ­πορος πολυτίμων ὑφασμάτων ποὺ τὰ χρωμάτιζαν μὲ κόκκι­νη βαφὴ ἀπ᾽ τὸ κοχύλι πορφύρα (ἀπὸ ᾽κεῖ εἶνε καὶ ἡ λέ­ξι πορφυρογέννητος· μόνο βασιλιᾶ­δες κα­τὰ τὴ γέννησί τους, βγαίνοντας ἀπὸ τὴν κοι­λιὰ τῆς μάνας τους, ἔ­πεφταν σὲ πορφύρες, κόκκινα πανάκριβα ὑ­φά­σματα).
Καὶ ἄλλοι ἄκουσαν τὸν ἀπόστολο Παῦλο, ἀλ­λὰ ἡ Λυδία ἔδειξε ἰδιαίτερη προσοχή· πίστε­­ψε, βαπτί­­στηκε οἰκογενειακῶς κ᾽ ἐπέμενε νὰ τοὺς φιλοξε­νή­σῃ. Τὸ ὄ­νομα Λυδία, τῆς πρώτης αὐτῆς Εὐρωπαί­ας Χριστια­νῆς, θὰ ἔ­πρεπε νά ᾽νε διαδεδομένο ὄχι μό­νο στὴ Μακεδονία ἀλλὰ καὶ σὲ ὅλη τὴν Ἑλ­λάδα.
Ἀξίζει νὰ παρατηρήσουμε, ὅτι «ὁ Κύριος δι­­­ήνοιξε τὴν καρδίαν αὐτῆς προσέχειν τοῖς λα­λουμέ­νοις ὑπὸ τοῦ Παύλου» (Πράξ. 16,14)· τὸ Πνεῦ­μα τὸ ἅ­γιο, λέει, τὴ φώτισε νὰ προσέχῃ. Τί σημαίνει αὐτό; Read more »

ΗΜΕΡΙΔΑ KYΡΙΑΚΗ 30 ΙΟΥΝΙΟΥ, ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ:

Ἐκκλησια & Πολιτεια στην ἐποχη της Μεγαλης Ἐπανεκκινησης

https://youtu.be/faz9EAd8uME?si=cne7YK-ePlVcvNe7

ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ 

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΓΙΑ ΤΟ EUROPRIDE 2024

https://kaiomenivatos.blogspot.com/2024/06/europride-2024.html

Η ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ

ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΤΩΝ ΠΡΩΤΟΚΟΡΥΦΑΙΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΠΕΤΡΟΥ ΚΑΙ ΠΑΥΛΟΥ

[Β΄ Κορ. κεφ.ΙΑ΄, εδάφια 21-33 και κεφ. ΙΒ΄, εδάφια 1-9]

ΚΕΦ. ΙΑ΄ 21 Κατὰ ἀτιμίαν λέγω, ὡς ὅτι ἡμεῖς ἠσθενήσαμεν. ἐν ᾧ δ᾿ ἄν τις τολμᾷ, ἐν ἀφροσύνῃ λέγω, τολμῶ κἀγώ. 22 ῾Εβραῖοί εἰσι; Κἀγώ· ᾿Ισραηλῖταί εἰσι; Κἀγώ· σπέρμα ᾿Αβραάμ εἰσι; Κἀγώ· 23 διάκονοι Χριστοῦ εἰσι; παραφρονῶν λαλῶ, ὑπὲρ ἐγώ· ἐν κόποις περισσοτέρως, ἐν πληγαῖς ὑπερβαλλόντως, ἐν φυλακαῖς περισσοτέρως, ἐν θανάτοις πολλάκις· 24 ὑπὸ ᾿Ιουδαίων πεντάκις τεσσαράκοντα παρὰ μίαν ἔλαβον, 25 τρὶς ἐρραβδίσθην, ἅπαξ ἐλιθάσθην, τρὶς ἐναυάγησα, νυχθημερὸν ἐν τῷ βυθῷ πεποίηκα· 26 ὁδοιπορίαις πολλάκις, κινδύνοις ποταμῶν, κινδύνοις λῃστῶν, κινδύνοις ἐκ γένους, κινδύνοις ἐξ ἐθνῶν, κινδύνοις ἐν πόλει, κινδύνοις ἐν ἐρημίᾳ, κινδύνοις ἐν θαλάσσῃ, κινδύνοις ἐν ψευδαδέλφοις· 27 ἐν κόπῳ καὶ μόχθῳ, ἐν ἀγρυπνίαις πολλάκις, ἐν λιμῷ καὶ δίψει, ἐν νηστείαις πολλάκις, ἐν ψύχει καὶ γυμνότητι· 28 χωρὶς τῶν παρεκτὸς ἡ ἐπισύστασίς μου ἡ καθ᾿ ἡμέραν, ἡ μέριμνα πασῶν τῶν ἐκκλησιῶν. 29 Τίς ἀσθενεῖ, καὶ οὐκ ἀσθενῶ; Τίς σκανδαλίζεται, καὶ οὐκ ἐγὼ πυροῦμαι; 30 Εἰ καυχᾶσθαι δεῖ, τὰ τῆς ἀσθενείας μου καυχήσομαι. 31 Ὁ Θεὸς καὶ πατὴρ τοῦ Κυρίου ἡμῶν ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ οἶδεν, ὁ ὢν εὐλογητὸς εἰς τοὺς αἰῶνας, ὅτι οὐ ψεύδομαι. 32 Ἐν Δαμασκῷ ὁ ἐθνάρχης ᾿Αρέτα τοῦ βασιλέως ἐφρούρει τὴν Δαμασκηνῶν πόλιν πιάσαι με θέλων, 33 καὶ διὰ θυρίδος ἐν σαργάνῃ ἐχαλάσθην διὰ τοῦ τείχους καὶ ἐξέφυγον τὰς χεῖρας αὐτοῦ.
ΚΕΦ. ΙΒ΄ 1Καυχᾶσθαι δὴ οὐ συμφέρει μοι· ἐλεύσομαι γὰρ εἰς ὀπτασίας καὶ ἀποκαλύψεις Κυρίου. 2 Οἶδα ἄνθρωπον ἐν Χριστῷ πρὸ ἐτῶν δεκατεσσάρων· εἴτε ἐν σώματι οὐκ οἶδα, εἴτε ἐκτὸς τοῦ σώματος οὐκ οἶδα, ὁ Θεὸς οἶδεν· ἁρπαγέντα τὸν τοιοῦτον ἕως τρίτου οὐρανοῦ. 3 Καὶ οἶδα τὸν τοιοῦτον ἄνθρωπον· εἴτε ἐν σώματι εἴτε ἐκτὸς τοῦ σώματος οὐκ οἶδα, ὁ Θεὸς οἶδεν· 4 ὅτι ἡρπάγη εἰς τὸν παράδεισον καὶ ἤκουσεν ἄρρητα ρήματα, ἃ οὐκ ἐξὸν ἀνθρώπῳ λαλῆσαι. 5 Ὑπὲρ τοῦ τοιούτου καυχήσομαι, ὑπὲρ δὲ ἐμαυτοῦ οὐ καυχήσομαι εἰ μὴ ἐν ταῖς ἀσθενείαις μου. 6 Ἐὰν γὰρ θελήσω καυχήσασθαι, οὐκ ἔσομαι ἄφρων· ἀλήθειαν γὰρ ἐρῶ· φείδομαι δὲ μή τις εἰς ἐμὲ λογίσηται ὑπὲρ ὃ βλέπει με ἢ ἀκούει τι ἐξ ἐμοῦ. 7 Καὶ τῇ ὑπερβολῇ τῶν ἀποκαλύψεων ἵνα μὴ ὑπεραίρωμαι, ἐδόθη μοι σκόλοψ τῇ σαρκί, ἄγγελος σατᾶν, ἵνα με κολαφίζῃ ἵνα μὴ ὑπεραίρωμαι. 8 Ὑπὲρ τούτου τρὶς τὸν Κύριον παρεκάλεσα ἵνα ἀποστῇ ἀπ᾿ ἐμοῦ· 9 καὶ εἴρηκέ μοι· ἀρκεῖ σοι ἡ χάρις μου· ἡ γὰρ δύναμίς μου ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται. Ἣδιστα οὖν μᾶλλον καυχήσομαι ἐν ταῖς ἀσθενείαις μου, ἵνα ἐπισκηνώσῃ ἐπ᾿ ἐμὲ ἡ δύναμις τοῦ Χριστοῦ. Read more »

Η ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΤΟΥ ΓΕΝΕΣΙΟΥ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ

Προς Ρωμαίους, κεφ.ΙΓ΄, εδάφια 11-14 και κεφ. ΙΔ΄, εδάφια 1-4

Κεφ. ΙΓ΄ 11 Καὶ τοῦτο, εἰδότες τὸν καιρόν, ὅτι ὥρα ἡμᾶς ἤδη ἐξ ὕπνου ἐγερθῆναι· νῦν γὰρ ἐγγύτερον ἡμῶν ἡ σωτηρία ἢ ὅτε ἐπιστεύσαμεν. 12 Ἡ νὺξ προέκοψεν, ἡ δὲ ἡμέρα ἤγγικεν. Ἀποθώμεθα οὖν τὰ ἔργα τοῦ σκότους καὶ ἐνδυσώμεθα τὰ ὅπλα τοῦ φωτός. 13 Ὡς ἐν ἡμέρᾳ εὐσχημόνως περιπατήσωμεν, μὴ κώμοις καὶ μέθαις, μὴ κοίταις καὶ ἀσελγείαις, μὴ ἔριδι καὶ ζήλῳ, 14 ἀλλ᾿ ἐνδύσασθε τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, καὶ τῆς σαρκὸς πρόνοιαν μὴ ποιεῖσθε εἰς ἐπιθυμίας.
Κεφ. ΙΔ΄ 1Τὸν δὲ ἀσθενοῦντα τῇ πίστει προσλαμβάνεσθε, μὴ εἰς διακρίσεις διαλογισμῶν. 2 ὃς μὲν πιστεύει φαγεῖν πάντα, ὁ δὲ ἀσθενῶν λάχανα ἐσθίει. 3 ὁ ἐσθίων τὸν μὴ ἐσθίοντα μὴ ἐξουθενείτω, καὶ ὁ μὴ ἐσθίων τὸν ἐσθίοντα μὴ κρινέτω· ὁ Θεὸς γὰρ αὐτὸν προσελάβετο. 4 σὺ τίς εἶ ὁ κρίνων ἀλλότριον οἰκέτην; τῷ ἰδίῳ Κυρίῳ στήκει ἢ πίπτει· σταθήσεται δέ· δυνατὸς γάρ ἐστιν ὁ Θεὸς στῆσαι αὐτόν. Read more »

Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΚΒ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 1182(2)

Δευτέρα τοῦ ἁγίου Πνεύματος
24 Ἰουνίου 2024 (2005)
Του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου

Ὁ καρπος του Πνευματος

«Ὁ καρπὸς τοῦ Πνεύματός ἐστιν ἀγάπη…» (Γαλ. 5,22)

Χθές, ἀγαπητοί μου, ἀλλὰ καὶ σήμερα ἡ ἁ­γία μας Ἐκκλησία ἑορτάζει τὴ μεγάλη ἑορ­τὴ τῆς Πεντηκοστῆς. Ἡ ἑορτὴ αὐτὴ ἀπὸ διαπρεπεῖς διδασκάλους καὶ πατέρας χαρακτηρί­ζεται ὡς ἡ ἡμέρα ποὺ γεννήθηκε ἡ Ἐκκλησία. Ἀλλ᾿ ἐνῷ τὰ ἀνθρώπινα ἔχουν ἀρχή, ἀκμὴ καὶ τέλος, ἡ Ἐκκλησία δὲν ἔχει τέλος· μποροῦμε νὰ ποῦμε καὶ γι᾿ αὐτὴν «καὶ τῆς βασιλείας» αὐ­τῆς «οὐκ ἔσται τέλος» (Λουκ. 1,33). Ὅσο κι ἂν τὴν πο­λεμοῦν, θὰ μείνῃ ἀήττητη, διότι ἔχει μέσα της τὴ δύναμι τοῦ ἁγίου Πνεύματος.
Τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιο, τὸ τρίτο πρόσωπο τῆς θεότητος, ὡς Θεὸς εἶνε ἀόρατο. Ἔγινε ὅμως αἰσθητὸ ἀπὸ τὶς διάφορες ἐκδηλώσεις του τὴν ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς. Ὑπὸ δύο μορφὲς ἔγινε αἰσθητὸ σήμερα, ὅπως λέει ὁ εὐαγγελιστὴς Λουκᾶς. Ὄχι ὅπως στὸν Ἰορδάνη «ἐν εἴδει περιστερᾶς» (ἀπολυτ. Θεοφαν.· βλ. Λουκ. 3,22). Αὐτὴ τὴ φορὰ ἦλθε ὡς πύρινες γλῶσσες, καὶ ὡς πνοὴ βιαίου ἀνέμου. Γιατί; Συμβολικὰ εἶνε αὐ­τά. Ἐμ­φανίσθηκε ὡς γλῶσσες πυρός, γιὰ νὰ δείξῃ ὅτι τὸ μόνο ὅπλο ποὺ διαθέτει ὁ χριστιανισμὸς εἶνε ἡ ἰσχυρὴ γλῶσσα, ὁ ζωντανὸς λόγος τοῦ Θεοῦ στὸ στόμα τῶν ἁγίων ἀποστόλων. Ἔγινε δὲ αἰσθητὸ ὡς βιαία πνοὴ ἀνέμου, διότι σὰν σφοδρὸς ἄνεμος ξερρίζωσε, ναὶ ξερ­ρίζωσε, τὸ πεπαλαιωμένο δέντρο τῆς εἰδωλο­λατρίας, ποὺ δὲν μπόρεσε νὰ ξερριζώσῃ κανείς ἀπὸ τοὺς σοφοὺς τῆς ἀρχαιότητος. Τὸ ἁπλὸ κήρυγμα τῶν ἁλιέων τῆς Γαλιλαίας, ποὺ εἶχαν φωτιστῆ ἀπὸ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιο, αὐτὸ ξερρίζωσε τὴν εἰδωλολατρία. Read more »

Η ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ

Πράξεις των Αποστόλων, κεφ. Β΄, εδάφια 1-11

1 Καί ἐν τῷ συμπληροῦσθαι τὴν ἡμέραν τῆς πεντηκοστῆς ἦσαν ἅπαντες ὁμοθυμαδὸν ἐπὶ τὸ αὐτό. 2 Καὶ ἐγένετο ἄφνω ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἦχος ὥσπερ φερομένης πνοῆς βιαίας, καὶ ἐπλήρωσεν ὅλον τὸν οἶκον οὗ ἦσαν καθήμενοι· 3 καὶ ὤφθησαν αὐτοῖς διαμεριζόμεναι γλῶσσαι ὡσεὶ πυρός, ἐκάθισέ τε ἐφ᾿ ἕνα ἕκαστον αὐτῶν, 4 καὶ ἐπλήσθησαν ἅπαντες Πνεύματος ῾Αγίου, καὶ ἤρξαντο λαλεῖν ἑτέραις γλώσσαις καθὼς τὸ Πνεῦμα ἐδίδου αὐτοῖς ἀποφθέγγεσθαι.
5 ῏Ησαν δὲ ἐν ῾Ιερουσαλὴμ κατοικοῦντες ᾿Ιουδαῖοι, ἄνδρες εὐλαβεῖς ἀπὸ παντὸς ἔθνους τῶν ὑπὸ τὸν οὐρανόν· 6 γενομένης δὲ τῆς φωνῆς ταύτης συνῆλθε τὸ πλῆθος καὶ συνεχύθη, ὅτι ἤκουον εἷς ἕκαστος τῇ ἰδίᾳ διαλέκτῳ λαλούντων αὐτῶν. 7 Ἐξίσταντο δὲ πάντες καὶ ἐθαύμαζον λέγοντες πρὸς ἀλλήλους· οὐκ ἰδοὺ πάντες οὗτοί εἰσιν οἱ λαλοῦντες Γαλιλαῖοι; 8 Καὶ πῶς ἡμεῖς ἀκούομεν ἕκαστος τῇ ἰδίᾳ διαλέκτῳ ἡμῶν ἐν ᾗ ἐγεννήθημεν, 9Πάρθοι καὶ Μῆδοι καὶ ᾿Ελαμῖται, καὶ οἱ κατοικοῦντες τὴν Μεσοποταμίαν, ᾿Ιουδαίαν τε καὶ Καππαδοκίαν, Πόντον καὶ τὴν ᾿Ασίαν, 10 Φρυγίαν τε καὶ Παμφυλίαν, Αἴγυπτον καὶ τὰ μέρη τῆς Λιβύης τῆς κατὰ Κυρήνην, καὶ οἱ ἐπιδημοῦντες Ρωμαῖοι, ᾿Ιουδαῖοί τε καὶ προσήλυτοι, 11 Κρῆτες καὶ ῎Αραβες, ἀκούομεν λαλούντων αὐτῶν ταῖς ἡμετέραις γλώσσαις τὰ μεγαλεῖα τοῦ Θεοῦ;

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

«Καὶ ἐν τῷ συμπληροῦσθαι τὴν ἡμέραν τῆς πεντηκοστῆς ἦσαν ἅπαντες ὁμοθυμαδὸν ἐπὶ τὸ αὐτό (:Το πρωί της ημέρας της Πεντηκοστής -καθώς ολοκληρωνόταν η ημέρα αυτή η οποία άρχισε από το απόγευμα της παραμονής της- όλοι οι πιστοί με μια καρδιά ήταν συναγμένοι στο ίδιο μέρος)»[Πράξ. 2,1]. Read more »

Περίοδος Δ΄ – Ἔτος Κ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 975

Τῆς Μεσοπεντηκοστῆς (Ἰω. 7,14-30)

Ἡ θαυμαστη διδαχη

«Τῆς ἑορτῆς μεσούσης ἀνέβη ὁ Ἰησοῦς εἰς τὸ ἱερὸν καὶ ἐδίδασκε.
καὶ ἐθαύμαζον οἱ Ἰουδαῖοι λέγοντες· Πῶς οὗτος γράμματα οἶδε μὴ μεμαθηκώς;» (Ἰω. 7,14-15)

Σήμερα, ἀγαπητοί μου, εἶνε ἡ ἑορτὴ τῆς Με­σοπεντηκοστῆς. Ἡ ἑορτὴ αὐτὴ μοιάζει μὲ τὴν ἑορτὴ τῆς Σταυροπροσκυνήσεως. Ὅπως ἡ Σταυροπροσκύνησις βρίσκεται στὸ μέσον τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, ἔτσι κι αὐτὴ βρί­σκεται στὸ μέσον τοῦ Πεντηκοσταρίου, καὶ θεσπίστηκε ἀπὸ τοὺς ἁγίους πατέρας γιὰ νὰ συνδέῃ τὶς δύο μεγάλες ἑορτές. Πέρασαν, δη­λαδή, ἀπὸ τὴν ἡμέρα τῆς Ἀναστάσεως 25 μέρες καὶ ἄλλες 25 ἀκριβῶς ὑπολείπονται γιὰ νὰ φτάσουμε στὴν ἑορτὴ τῆς Πεντηκοστῆς.
Ἐπειδὴ λοιπὸν βρισκόμαστε στὸ μέσον τοῦ Πεντηκοσταρίου, ὡρίστηκε νὰ διαβάζεται σήμερα ὡς εὐαγγέλιο ἡ περικοπὴ ποὺ ἀρχίζει μὲ τὴ φράσι «Τῆς ἑορτῆς μεσούσης…» (Ἰω. 7,14). Ποιᾶς ἑορτῆς; Ὄχι ἀσφαλῶς τῆς δικῆς μας, ἀλ­λὰ μιᾶς ἑβραϊκῆς ἑορτῆς. Οἱ Ἑβραῖοι ἔχουν τρεῖς μεγάλες ἑορτές· τὸ πάσχα, τὴν πεντηκοστή, καὶ τὴ σκηνοπηγία. Τί εἶνε ἡ σκηνοπηγία; Εἶνε μιὰ ἑορτή τους, ποὺ ὡρίστηκε γιὰ νὰ τοὺς ὑπενθυμίζῃ, ὅτι κάποτε οἱ πρόγονοί τους, ὅταν ἐπὶ 40 χρόνια περιπλανῶνταν στὴν ἔρημο, κατοικοῦσαν σὲ σκηνές, ὅπως οἱ στρατι­ῶτες ἐν καιρῷ ἀσκήσεων. Οἱ Ἑβραῖοι τὴν ἑ­ορτάζουν ἐπὶ ὀκτὼ μέρες, κατὰ τὶς ὁποῖες ζοῦ­σαν σὲ σκηνές. Ἡ πρώτη μέρα ἦταν μεγαλύτερη, ἡ τελευταία ἦταν ἐπίσης μεγάλη.
Στὸ μέσον λοιπὸν τῆς ἑορτῆς τῆς σκηνοπηγίας ὁ Χριστός μας βρέθηκε στὰ Ἰεροσόλυμα. Πῆγε, λέει, στὸ ναὸ κ᾿ ἐκεῖ ἐδίδασκε. «Καὶ ἐθαύμαζον οἱ Ἰουδαῖοι» (Ἰω. 7,14). Τὸν ἤξεραν. Ἤξεραν τὴ μητέρα του. Ἤξεραν τὸν ἴδιο ποὺ ἦταν φτωχός, ἐργατικός, ἀμόρφωτος. Ἀ­ποροῦσαν λοιπὸν κ᾿ ἔλεγαν· Μὰ πῶς αὐτὸς γνωρίζει τόσα πράγματα «γράμματα μὴ μεμα­θηκώς;» (ἔ.ἀ. 7,15). Σχολεῖο δὲν πάτησε· ἀπὸ ποῦ αὐτὴ ἡ σοφία καὶ ἡ διδασκαλία;
Προκαλοῦσε θαυμασμὸ ἡ διδασκαλία τοῦ Χριστοῦ στοὺς Ἰουδαίους. Καὶ μόνο στοὺς Ἰ­ουδαίους; Καὶ μέχρι σήμερα καὶ μέχρι συντελείας τῶν αἰώνων ἡ διδασκαλία τοῦ Χριστοῦ θὰ προκαλῇ τὸ θαυμασμὸ ὅλου τοῦ ἐπιγείου καὶ τοῦ ἀγγελικοῦ κόσμου. Ἡ διδασκαλία τοῦ Χριστοῦ εἶνε οὐρανομήκης, ἄφθαστη. Δὲν ἀρ­νοῦμαι, ὅτι καὶ πρὸ Χριστοῦ καὶ μετὰ Χριστὸν παρουσιάστηκαν ἔξοχα πνεύματα, ποιηταί, ῥή­τορες καὶ φιλόσοφοι, ποὺ ἔλαμψαν στὸν κόσμο. Ποῦ εἶνε ὅμως τώρα ἡ διδασκαλία τους, ποῦ οἱ μαθηταί τους, ποιός τοὺς θυμᾶται; Ἔ­σβησαν ὅπως οἱ ρουκκέττες τὴ νύχτα. Ἕνας εἶνε ὁ ἥλιος ὁ ἄδυτος, ὁ Χριστός. Read more »

Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΛΖ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 2284

Τοῦ ἁγ. Γεωργίου τοῦ τροπαιοφόρου
Πέμπτη 23 Ἀπριλίου 2020

«Βοηθα μας, ἅι-Γιωργη!»

«Θαυμαστὸς ὁ Θεὸς ἐν τοις ἁγιοις αυτου» (Ψαλμ. 67,36)

Ὁ ἅγιος Γεώργιος, ἀγαπητοί μου, τοῦ ὁποί­ου τὴ μνήμη ἑορτάζει σήμερα ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία, εἶνε ἕνας ἀπὸ τοὺς πιὸ δημοφιλεῖς ἁγίους. Ἀπόδειξις, ὅτι πολλοὶ ἄντρες ἀλλὰ καὶ γυναῖκες φέρουν τὸ ὄνομά του.
Δὲν ἀρκεῖ ὅμως μόνο αὐτό, οὔτε καὶ τὸ ὅτι ἐκ­κλησι­αζόμαστε, ἀνάβουμε ἕνα κερὶ καὶ ἀ­σπα­ζό­μαστε τὴν εἰκόνα του. Ὁ ἅγιος Γεώργι­ος θέλει πρὸ παντὸς νὰ τὸν μιμηθοῦμε. Γι᾽ αὐ­τὸ ἂς προσπαθήσουμε νὰ σκιαγραφήσουμε τὸν βίο, τὰ θαύματα καὶ τὸ μαρτύριό του.
Read more »