Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΛΕ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 2115

Κοίμησις Θεοτόκου (Λκ. 10,38-42· 11,27-28)
Τετάρτη 15 Αὐγούστου 2018
Τοῦ Μητροπολίτη Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

Η τιμη, η ευθυνη και ο πονος της Θεοτoκου

Σήμερα, ἀγαπητοί μου, εἶνε ἑορτὴ καὶ πανή­γυρις· εἶνε ἑορτὴ θεομητορική, πρὸς τι­­μὴν δηλαδὴ τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου. Θὰ ποῦ­με λίγες λέξεις γύρω ἀπὸ τὴν πάνσεπτη Κοίμησί της, ἡ ὁποία εἶνε καὶ τὸ ἐπιστέγασμα ὅ­λων τῶν θεομητορικῶν ἑορτῶν τοῦ ἔτους.

* * *

Ἡ Παναγία γιὰ τὶς δύο μεγάλες ἀρετές της, τὴν παρθενία καὶ τὴν ταπείνωσι, ἀξιώθηκε νὰ γίνῃ ἡ «καθέδρα» τοῦ «Βασιλέως» (Ἀκάθ. ὕμν. Α4), τὸ «δοχεῖον» καὶ «σκεῦος» ποὺ δέχθηκε μέσα του τὸ «μύρον τὸ ἀκένωτον» (ἔ.ἀ. καν. α΄1, θ΄3), τὸν Κύριον ἡ­μῶν Ἰησοῦν Χριστὸν ποὺ εὐωδίασε τὰ πάντα.
Ὅση ὅμως ἦταν ἡ τιμὴ ποὺ ἀξιώθη­­κε, τόση ἦταν καὶ ἡ εὐθύνη ποὺ ἐ­πωμίσθηκε καὶ ὁ πόνος ποὺ δοκίμασε. Ἀπὸ τὴν ὥρα ποὺ γεννήθηκε τὸ Θεῖο Βρέφος, ἐκείνη δὲν γνώρισε ἀ­νά­­παυσι· ἂν κάθε μάνα ἄξια τῆς ἀποστολῆς της στερῆ­ται ἀνέσεις καὶ διασκεδάσεις καὶ κάνῃ θυσίες γιὰ νὰ μείνῃ προσηλωμένη στὴν ἀγάπη τοῦ παιδιοῦ της, πόσο μᾶλλον ἡ Παναγία!
Καμμιά μάνα δὲν ὑπέφερε μαζὶ μὲ τὸ παιδί της ὅσο αὐτή. Γέννησε μέσα σ᾽ ἕνα σπήλαιο, σ᾽ ἕνα ἀχυ­ρῶ­να. Δὲν πέρασαν πολλὲς μέρες κι ὁ Ἡρῴδης ἀκόνισε τὸ μα­χαίρι του νὰ σφά­ξῃ τὸν Υἱό της. Νύχτα ἀ­ναγκάστηκε νὰ πάρῃ στὴν ἀγ­καλιὰ τὸν Νεογέννητο καὶ μαζὶ μὲ τὸν δίκαιο Ἰω­σὴφ κατέφυγε στὴν Αἴγυπτο (ὅ­σες μανάδες ἦρθαν πρόσφυγες ἀπ᾽ τὴ Μικρὰ Ἀσία μὲ μωρὰ στὴν ἀγκαλιὰ γιὰ ν᾽ ἀποφύγουν τὸν Κεμάλ, τὸ νέο Ἡρῴδη τῆς φυλῆς μας, μποροῦν κά­πως νὰ αἰσθανθοῦν τὸν πόνο τῆς Παν­­αγί­ας). Ὅταν γύρισαν ἀπ᾽ τὴν Αἴγυπτο, ὁ μικρὸς Ἰησοῦς δὲν πῆγε στὸ σχολεῖο· ἐργαζόταν ὡς ξυ­λουργὸς καί, κα­θὼς μεγάλωνε, ἡ Παναγία τὸν ἔβλεπε σὰν ἀστέρι ποὺ ἀνατέλλει· γιὰ τὴ μάνα δὲν ὑπάρχει ὡραιότερο ἀπ᾽ τὸ νὰ βλέ­πῃ τὸ παιδί της ν᾽ ἀνθίζῃ στὴν ἄνοιξι τῆς ζωῆς.
Μεγάλωνε ὁ Ἰησοῦς, κ᾽ ἡ Παναγία τὸν πρόσεχε. Ἀλλ᾽ ὅπως οἱ ἡμέρες δὲν εἶνε ὅλες ἡ­λι­όλουστες, ἔτσι καὶ στὴ ζωὴ τῆς Θεομήτορος ἦρθαν πάλι σύννεφα καὶ καταιγίδες. Ὁ Ἰησοῦς μεγάλωσε, βγῆκε στὸ δημόσιο βίο καὶ ἄρχισε τὸ κήρυγμα· ἀλλ᾽ ἐνῷ οἱ μικροὶ καὶ ταπεινοὶ τὸν ἄκουγαν, οἱ μεγάλοι, ἡ πολιτικὴ καὶ θρησκευτικὴ ἡγεσία, τάχθηκαν ἐναντίον του. Read more »

Ἀπὸ τὸ νέο βιβλίο: «ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΣ, Νάρκη στὴ διοίκησι τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας
& στὸν Ἀπόδημο Ἑλληνισμό, τὴν πυροδοτεῖ ὁ πατριάρχης».
ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ

«ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΣ»

Ναρκη στη διοικησι της Ελλαδικης Εκκλησιας
& στον Αποδημο Ελληνισμο, την πυροδοτει ο πατριαρχης

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσι τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ τὸν Τουρκικό ζυγό ἡ ἐκκλησιαστικὴ διοίκησι τῆς Ἑλλάδος παρουσιάζει οἰκτρὸ θέαμα· εἰκόνα συγχύσεως, ἀταξίας καὶ χάους.
Ὁ Μητροπολίτης Φλωρίνης π. Αὐγουστῖνος Καντιώτης βλέποντας τὴν ἐκκλησιαστικὴ διάσπασι τῆς Πατρίδος μας σὲ Παλαιά Ἑλλάδα, Νέες χῶρες, ἡμιαυτόνομη Ἐκκλησία τῆς Κρήτης, Μητροπόλεις Δωδεκανήσου, Ἅγιον Ὄρος μὲ ἐξάρτηση ἀπὸ τὸν πατριάρχη, θλίβεται καὶ φοβᾶται· φοβᾶται τους τελευταίους πατριάρχες που συμπορεύονται μὲ τοὺς ἐχθροὺς τῆς Πίστεως καί τῆς Πατρίδος καὶ ἀκροβατοῦν(*) μεταξὺ πίστεως καὶ ἀπιστίας, ἀληθείας καὶ ψεύδους, Ὀρθοδοξίας, μασονίας, αἱρέσεων καὶ πανθρησκείας.
Τὰ Ἑλληνικὰ ἐδάφη, ποὺ σήμερα διεκδικοῦν οἱ Τοῦρκοι, οἱ Ἀλβανοί, οἱ Σκοπιανοί καί θέλουν νὰ αὐτονομήσουν οἱ σκοτεινὲς δυνάμεις, παραδόθηκαν στήν ἄμεση ἢ ἔμμεση ἐποπτεία τοῦ πατριάρχου! Γιατί ἦταν εὔκολος στόχος.
Ἡ λάμψι τῆς ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ τοὺς ἔκαιγε, τὰ ἰδανικὰ καὶ ἡ ἰστορία τῶν Ἑλλήνων τοὺς ἐνοχλοῦσαν.
Τὸ συνοδικὸ σύστημα τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἦταν ἀπόρθητο τεῖχος καὶ δὲν μποροῦσαν νὰ περάσουν τὴν παναίρεσι τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, γι᾽αὐτὸ τὸ παρέκαμψαν. Τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο, μὲ τὴν βοήθεια τῶν Τούρκων, ὅπως ἀποδείχθηκε, ἦταν χρήσιμο ἐργαλεῖο γιὰ τὴν ὑλοποίηση τῶν σκοτεινῶν τους σχεδίων, γι᾽ αὐτὸ τὸ ἀξιοποίησαν.
Ρασοφόροι Ἰοῦδες πάντοτε ὑπῆρχαν στὸ γένος μας. Ἕνας ἀπ᾽ αὐτοὺς τοὺς ἔφτανε. Ἔκανε τοῦμπα στὴ μασονικὴ στοά καὶ τὸν ἀνέβαζαν στὸν πατριαρχικὸ θρόνο.
Ὁ οἰκουμενισμὸς καὶ ἡ πανθρησκεία βρῆκαν στέγη μέσα στο Πατριαρχεῖο καὶ ἀπό ἐκεῖ διοχέτευαν τὰ αἰρετικὰ μηνύματά τους σὲ κάθε γωνία τῆς Ὀρθόδοξης Ἑλληνικῆς γῆς. Ὁ ἀπόδημος Ἑλληνισμὸς βρέθηκε ἐγκλωβισμένος.
Ἡ ἀνωμαλία καὶ τὸ χάος ποὺ ὑπέβαλαν στὴν ἐκκλησιαστική διοίκησι τῆς Ἑλλάδος ἐξυπηρετοῦσε τὰ σχέδια τῶν ἐχθρῶν τῆς Πίστεως καὶ τῆς Πατρίδος καὶ εὐνοοῦσε τὴν ἀνεξέλεγκτη πορεῖα μασόνων πατριαρχῶν. Ποιός θὰ τοὺς ἔκοβε τὴν πορεία; Ποιός θὰ κινητοποιοῦσε τοὺς Ὀρθοδόξους Ἕλληνας ἐπισκόπους, γιὰ νὰ ἐμποδίσουν τὴν ξέφρενη πορεία τοῦ κακοῦ πατριάρχου;
Τό προορατικὸ καὶ ἔμπειρο μάτι τοῦ ἡρωϊκοῦ ἱεροκήρυκα τῆς κατοχῆς π. Αὐγουστίνου Καντιώτου συνέλαβε ἐγκαίρως τὸν κίνδυνο. Εἶδε τὴν ὑποδούλωσι τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως, πού δρομολογοῦσαν οἱ ἐμπνευσταί τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἀνωμαλίας στὴν Ἑλλάδα. Εἶδε τὸ μαῦρο χέρι ποὺ θὰ ξερρίζωνε τὴν καρδιὰ τῆς Ἑλλάδος, τὴν Ὀρθόδοξη πίστι, κήρυξε συναγερμὸ καὶ βροντοφώναξε: «Η ΕΛΛΑΣ ΝΑ ΓΙΝΗ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ». Διαβάζουμε τὸ ἄρθρο του στὴ «Χριστιανικὴ Σπίθα», φυλ. 251, Αὔγουστος 1962. Σ᾽αὐτὸ ἐξηγεῖ τοὺς λόγους καὶ προσπάθησε νὰ ἐνεργοποιήσῃ τοὺς παραδοσιακοὺς ἐπισκόπους, ποὺ δὲν ἀνέχονταν τὴν προδοσία τῆς πίστεως ἀπὸ τὸν πατριάρχη καὶ τὰ «τσιράκια του» καὶ διαμαρτύρονταν γιὰ τὰ οἰκουμενιστικὰ ἀνοίγματά του. Δυστυχῶς, δὲν τὰ κατάφερε. Ἡ νάρκη στὰ θεμέλεια τοῦ Ἑλληνισμοῦ δὲν ἐξουδετερώθηκε. Ἡ δραματικὴ ἐπαλήθευση τῶν λόγων τοῦ Γέροντος σὲ συνδιασμό μὲ τοὺς πατριάρχες ποὺ ἀκολούθησαν, δικαίωσαν τοὺς φόβους του! Ἄν ρίξουμε μιὰ ματιὰ στὰ βιογραφικὰ τῶν τελευταίων πατριαρχῶν, θὰ τρομάξουμε. Συλλέξαμε στοιχεῖα ἀπό φιλικές πρὸς αὐτοὺς ἱστοσελίδες·ἀπό τὴν μεγάλη μασονική στοὰ τῶν Ἀθηνῶν, ἀπὸ τὴν βικιπαίδεια καὶ ἄλλες πηγές.
Θὰ ἀναφέρουμε ὁνόματα πατριαρχῶν τῶν τελευταίων 100 ἐτῶν, γιὰ νὰ ἐρευνήση καὶ νὰ διαπιστώσῃ μόνος του καὶ ὁ πιὸ δύσπιστος ἀναγνώστης ποιοί καὶ με ποιό τρόπο γίνονταν πατριάρχες.
Ὁκτώ χρόνια μετὰ τὴν προειδοποίησι, τό 1970, ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος διαπίστωσε καὶ μόνη της, πόσο ἐπικίνδυνοι εἶναι οἱ μητροπολῖται τοῦ Πατριαρχείου καὶ τοὺς ἀπαγόρευσε νὰ μιλοῦν στὸν Μητροπολιτικό ναὸ τῶν Ἀθηνῶν (εἶδε σελ. 62). Read more »

Ἀπὸ τὸ βιβλίο: ΤΙ ΘΑ ΜΑΣ ΣΩΣΗ; σελ.249
ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ

EYKOΛH H ΣΩTHPIA ΜΑΣ

Tί νὰ κάνουμε γιὰ νὰ σωθοῦμε;
Ἡ σωτηρία μας εἶνε εὔκολη.
Δὲν σοῦ λέω νὰ πᾶς σὲ μιὰ σπηλιὰ τοῦ Ἁγίου Ὄρους καὶ νὰ μονάσῃς· δὲν σοῦ λέω νὰ πάρῃς ἕνα κομποσχοίνι, σαν τὴν ἁγία Mαρία τὴν Aἰγυπτία, καὶ νὰ πᾶς στὴν ἔρημο, σὰν ἐκείνη, καὶ νὰ ζήσῃς σκληρὴ ζωή· δὲν σοῦ λέω, ν᾽ ἀφήσῃς τὴ γυναῖκα σου καὶ τὰ παιδιά σου· δὲν σοῦ λέω ν᾽ ἀνεβῇς στὰ βουνά, ὄχι. Nὰ μείνῃς μὲ τὴ γυναῖκα σου καὶ μὲ τὰ παιδιά σου μέσα στὴν κοινωνία καὶ νὰ πιστεύῃς.
Ναί, νὰ πιστεύῃς μπροστὰ σὲ τόσες ἀποδείξεις, ὅτι ὑπάρχει Θεός. Eὔκολος εἶνε ἡ σωτηρία.
Nὰ πιστεύσῃς ὅτι ὁ Xριστὸς κατέβηκε κάτω στὴ γῆ, γιὰ νὰ ἄρῃ τὸ φορτίο τῶν ἁμαρτιῶν. Nὰ πιστεύσῃς ὅτι μιὰ σταλαγματιὰ τοῦ αἵματός του εἶνε ἡ λύτρωσι τῆς ἀνθρωπότητος.
Καὶ μετὰ νὰ πλησιάσῃς μὲ ταπείνωσι, μὲ κατάνυξι, μὲ δάκρυα τὸν Mεγάλο Ἐσταυρωμένο καὶ νὰ πῇς· Ὦ Θεέ μου! νὰ πῇς μιὰ λέξι. Mιὰ λέξι να πῇς καὶ φτάνει. Nὰ πῇς τὸ «Ἥμαρτον». Tὸ «Ἥμαρτον» νὰ πῇ ὁ μικρός, τὸ «Ἥμαρτον» νὰ πῇ καὶ ὁ μεγάλος, τὸ «Ἥμαρτον» νὰ τὸ ποῦμε ὅλοι μας. Nὰ πῇς τὸ «Ἥμαρτον» ὄχι γελώντας καὶ καγχάζοντας· νὰ πῇς τὸ «Ἥμαρτον» μὲ δάκρυα, ὅπως τὸ εἶπε ἡ Mαρία ἡ Aἰγυπτία στὴν ἔρημο.
Nὰ πῇς τὸ «Ἥμαρτον» ποῦ; Mπροστὰ στὶς εἰκόνες; Ὄχι, ἀλλὰ μπροστὰ στὸν πνευματικό, μπροστὰ στὸν ἐξομολόγο. Σ᾽ αὐτὸν νὰ σταθῇς μὲ προσοχὴ καὶ νὰ πῇς «Ἥμαρτον» καὶ ἔκανα αὐτὸ καὶ αὐτὸ καὶ αὐτό. Kαὶ τότε ἄγγελοι καὶ ἀρχάγγελοι θὰ σὲ πάρουν στὰ χέρια καὶ θὰ σὲ ὑψώσουν μέχρι τὰ ἄστρα τοῦ οὐρανοῦ, γιατὶ «χαρὰ γίνεται στὸν οὐρανὸ ἐπὶ ἑνὶ ἁμαρτωλῷ μετανοοῦντι».
Tὸ «Ἥμαρτον» λοιπὸν περιμένουμε. Kαὶ στείλαμε ἐμεῖς ὁ ἐπίσκοπος, ποὺ ἔχω εὐθύνη στὸ Θεὸ καὶ θὰ δώσω λόγο γιὰ κάθε ψυχὴ δική σας, ποὺ εἶστε ἐδῶ καὶ ἀκοῦτε τὸν λόγο τοῦ Θεοῦ. Ἔστειλα πνευματικὸ καὶ χτύπησε τὴν καμπάνα· καὶ ἀπὸ τὶς 4.000, ποὺ ἔχει τὸ Ἀμύνταιο, 300 μόνον ψυχὲς ἐξωμολογήθηκαν. Καὶ αὐτὰ ἦταν παιδιὰ τοῦ Δημοτικοῦ καὶ τοῦ Γυμνασίου. Ἄνδρες οὔτε 20 δὲν ἐξωμολογήθηκαν. Ὦ Θεέ μου! Oἱ ἄλλοι, ὤ οἱ ἄλλοι! Ὦ Θεὲ καὶ Δημιουργὲ τοῦ παντός, φώτισε τὰ πνεύματα, ἐνστάλαξε πνεῦμα μετανοίας μέσα στὴν καρδιά τους. Kαὶ εὔχομαι, ὅσοι εἶστε ἐδῶ, νὰ πᾶτε στὸν πνευματικὸ πατέρα καὶ νὰ πῆτε τὸ «Ἥμαρτον». Θὰ ἀνοίξουν οἱ οὐρανοί, καὶ παράδεισο θὰ αἰσθανθῆτε στὴν καρδιά σας, καὶ χαρὰ καὶ ἀγαλλίασις θὰ ὑπάρχῃ στὸν κόσμο· ἀμήν.

ΜΕΤΑΝΟΙΑ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ

ΕΞΑΓΓΕΛΛΕΙ Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ κ.κ. ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ

Η λιτανευση του Ιερου Σκηνωματος του Αγιου Σπυριδωνος της 11ης Αυγουστου

Με ιδιαίτερη λαμπρότητα πραγματοποιήθηκε το πρωί του Σαββάτου 11 Αυγούστου 2018 η λιτάνευση του Ιερού Σκηνώματος του Αγίου και Θαυματουργού Σπυρίδωνος, για την απαλλαγή της νήσου από την επιδρομή των Αγαρηνών το έτος 1716.

Ο Μητροπολίτης Κερκύρας μετά την δέηση ικέτευσε όπως, της συνειδήσεως τον καύσωνα, της αμαρτίας το πέλαγος, του φόβου το μέγεθος διάλυσον πάτερ Σπυρίδων. Read more »

Ἀπὸ τὸ βιβλίο: ΤΙ ΘΑ ΜΑΣ ΣΩΣΗ; σελ.199
ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ

Γιατι ο Θεος μας αφηνει και ζουμε;

Τὸ θέμα τῆς μετανοίας εἶνε ἀπέραντο. Δὲν νομίζω νὰ ὑπάρχῃ ἄλλο θέμα πιὸ σπουδαῖο καὶ πιὸ ἀναγκαῖο καὶ πιὸ χρήσιμο ἀπ᾽τὴν μετάνοια. Διότι ποιός εἶνε ὁ σκοπὸς τῆς ζωῆς μας; Γιατί ζοῦμε;
Ὁ Θεὸς μᾶς ἀφήνει στὸν κόσμο αὐτόν, ὄχι γιὰ κανέναν ἄλλο λόγο ἀλλὰ γιὰ νὰ μετανοήσουμε. Μερικοὶ λένε·
―Νὰ μ’ ἀφήσῃ ὁ Θεὸς γιὰ νὰ σπουδάσω τὸ παιδί μου, νὰ παντρέψω τὴν κόρη μου, νὰ τελειώσω τὶς ἐργασίες μου, καὶ κατόπιν ν᾿ ἀποθάνω.
Δὲν λέγω, ὅτι αὐτὴ ἡ ἐπιθυμία εἶνε ἁμαρτωλή· διότι ἔχουμε καὶ ὑποχρεώσεις ἱερὲς στὸν κόσμο αὐτόν. Ἀλλὰ πέρα ἀπὸ τὶς ὑποχρεώσεις μας στὸν οἰκογενειακὸ κύκλο ὑπάρχει μία ἄλλη πολὺ σπουδαιοτέρα ὑποχρέωσις. Καὶ αὐτὴ εἶνε, νὰ τακτοποιηθοῦμε ἀπέναντι τοῦ Θεοῦ.
Φρονῶ λοιπόν, ὅτι ὁ Θεὸς μᾶς ἀφήνει στὸ μάταιο αὐτὸ κόσμο, μόνο καὶ μόνο γιὰ νὰ μετανοήσουμε. Καὶ ἀλλοίμονο ἂν ἀναχωρήσουμε ἀπ᾿ ἐδῶ ἀμετανόητοι.
Ὅλοι πρέπει νὰ τακτοποιήσουμε τὰ «χαρτιά» μας, νὰ φροντίσουμε νὰ εἶνε ἐν τάξει τὸ «διαβατήριό» μας.
Ὅπως αὐτοὶ ποὺ θέλουν νὰ ταξιδέψουν στὴν Αὐστραλία καὶ στὴν Ἀμερική, μῆνες ὁλόκληρους τακτοποιοῦν τὰ χαρτιά τους, γιατὶ ἕνα χαρτὶ ἂν τοὺς λείπῃ ματαιώνεται τὸ ταξίδι τους, ἔτσι κ᾿ ἐμεῖς θὰ πρέπῃ ἀπὸ τώρα νὰ φροντίσουμε νὰ τακτοποιήσωμε τὸ «διαβατήριό» μας γιὰ τὸ ταξίδι στὴν πέραν τοῦ τάφου ζωή, γιὰ τὸ αἰώνιό μας ταξίδι. Καὶ τὸ διαβατήριο αὐτό, ἀγαπητοί μου, εἶνε ἡ μετάνοια.
Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ κάνετε προσευχή, ν᾿ ἀνοίξουν οἱ καρδιὲς στὸ λόγο τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ μετανοήσουμε. Μόνο ἂν ὑπάρχῃ κανείς, ἄνδρας ἢ γυναίκα ἢ νέος ποὺ εἶνε ἀναμάρτητος, τότε γι’ αὐτὸν εἶνε ἄχρηστο τὸ κήρυγμα. Ἀλλ᾿ ἀφοῦ ὅλοι διατελοῦμεν ὑπὸ τοὺς νυγμοὺς τῆς συνειδήσεως ὅτι εἴμεθα ἁμαρτωλοί, θὰ σᾶς παρακαλέσω μὲ προσοχὴ καὶ προσευχὴ νὰ δεχθοῦμε τὸ κήρυγμα τῆς μετανοίας.

Ἐφ᾿ ὅσον ζῇς, μὴν ἀπελπίζεσαι!

Ἴσως, ἀγαπητοί μου, ἀπὸ τὴν ζωηρὰ περιγραφὴ τοῦ ἀμετανοήτου ἀνθρώπου νὰ δημιουργῆται μέσα στὴν καρδιά σας ἕνα αἴσθημα μελαγχολίας, ἕνα αἴσθημα ἀπελπισίας, ἕνα αἴσθημα ποὺ κάνει τὸν ἄνθρωπο νὰ λέῃ· «Εἶμαι ἀμετανόητος ἄνθρωπος, καὶ ἄρα γιὰ μένα δὲν ὑπάρχει ἐλπὶς σωτηρίας». Θέλω νὰ προλάβω αὐτὴ τὴν παγίδα, ποὺ μᾶς στήνει ὁ σατανᾶς. Read more »

Κυριακὴ ΙΑ΄ (ΙΑ΄ Ματθ.) (Α΄ Κορ. 9,2-12)
12 Αὐγούστου
Τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

Τι μισθο επαιρνε ο Παυλος;

Δαιμόνιο τοῦ χρήματος

ΣΤΗΝ ἐποχή μας, ἀγαπητοί μου, ὅλους, ἄνδρες καὶ γυναῖκες τοὺς κατέλαβε, μεταξὺ τῶν ἄλλων, τὸ δαιμόνιο τοῦ χρήματος…

Λεφτά, λεφτά! φωνάζει ὁ ἐργάτης. Λεφτά! φωνάζουν καὶ ὅλοι οἱ ἄλλοι. Λεφτά! φωνάζουν καὶ αὐτοὶ ποὺ δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ζητοῦν οὔτε ἕνα γρόσι, οὔτε μία δραχμή, αὐτοὶ ποὺ ἔλαβαν ἐντολὴ «Δωρεὰν ἐλάβετε, δωρεὰν δότε» (Ματθ. 10,8)· καὶ αὐτοὶ ἀκόμα οἱ παπᾶδες καὶ οἱ δεσποτάδες ζητοῦν λεφτά.
—Μά, θὰ πῆτε, μπορεῖ νὰ ζήσωμε χωρὶς λεφτά;

Μία σφαλερὰ ἰδέα

Χριστιανέ μου, μὲ παρεξηγεῖς. Δὲν ὑποτιμῶ τὸν οἰκονομικὸ παράγοντα. Δὲν λέω ὅτι ὁ ἄνθρωπος ποὺ ἐργάζεται δὲν εἶνε «ἄξιος τοῦ μισθοῦ αὐτοῦ» (Λουκ. 10,7). Δὲν ἀρνοῦμαι, εἰδικῶς ὡς πρὸς τὸν ἱερέα, ὅτι καὶ αὐτὸς εἶνε ἄνθρωπος, ἔχει καὶ παπαδιά, ἔχει καὶ παιδιά, ἔχει καὶ ἀνάγκας καὶ πρέπει νὰ ἱκανοποιῆται. Ἀλλὰ ἀπὸ τοῦ σημείου τούτου μέχρι τοῦ σημείου νὰ νομίζωμεν, ὅτι ἅμα δώσωμεν λεφτὰ στὸν ἄνθρωπο θὰ γίνῃ καλύτερος καὶ εὐγενέστερος καὶ ὑψηλότερος, κάνομε μεγάλο λάθος. Εἰδικώτερα δὲ ὡς πρὸς τὸν ἱερέα, λένε·
Τί νὰ σοῦ κάνῃ κι ὁ παπᾶς; δός του μισθό. Ἐὰν τοῦ δώσῃς λεφτά, θὰ δουλέψῃ. Παίρνει μισθὸ ὁ παπᾶς λιγώτερο ἀπὸ ἕναν κλητῆρα· δός του λεφτά, κι ὅταν δῇ λεφτὰ θὰ δουλέψῃ κι αὐτός, θὰ ἐργασθῇ μέσα στὴν ἐκκλησία τοῦ Θεοῦ…
Λάθος εἶνε, παρεξήγησις εἶνε, σφαλερὰ ἰδέα εἶνε αὐτή, νὰ μὴν πῶ κάτι χειρότερον. Γιατί μπορεῖ νὰ δώσῃς σ᾿ ἕναν παπᾶ διπλάσιο καὶ τριπλάσιο μισθό, μπορεῖ ἀκόμα νὰ τὸν πάρῃς ἀπὸ δῶ ἐπάνω ἀπὸ τὰ Γρεβενά, ποὺ ἔχει 50 σπίτια, καὶ νὰ τὸν πᾷς κάτω στὴν πλουσιώτερη ἐνορία τῶν Ἀθηνῶν. Μπορεῖ ἀκόμα νὰ τοῦ δώσῃς τόσο μισθό, ποὺ νὰ μὴ παίρνῃ οὔτε ἕνας ἀρεοπαγίτης (γιατὶ μερικοὶ παπᾶδες κάτω στὴν Ἀθήνα ἔχουν, μὲ τὰ τυχερά τους, μεγαλύτερες ἀπολαβὲς κι ἀπὸ ἕνα στρατηγὸ κι ἀπὸ ἕναν ἀρεοπαγίτη). Ναί, μπορεῖ ἀκόμα νὰ τοῦ κάνῃς καὶ τὰ γένεια του χρυσᾶ, καὶ τὸ καλυμμαύχι του καὶ τὸ ῥάσο του μεταξωτό. Γίνεται μὲ αὐτὰ τὰ λεφτὰ ἕνας Χρυσόστομος; κάνεις ἕναν Βασίλειο, κάνεις ἕναν ἅγιο Κοσμᾶ; Δὲν γίνονται τὰ πράγματα ἔτσι ποὺ νομίζετε. Κάτι ἄλλο εἶνε ὁ ἄνθρωπος. Δὲν εἶνε ὁ ἄνθρωπος ὅπως τὸ γαϊδουράκι, ποὺ τοῦ δίνεις σανὸ νὰ δουλέψῃ. ῞Αμα δώσῃς σανό, τὸ γαϊδουράκι δουλεύει· ἅμα δὲν τοῦ δώσῃς, δὲν δουλεύει.
῎Αμ, δὲν εἶνε ἔτσι τὰ πράγματα. Κοντὰ στὸ «σανό», κοντὰ στὸ φαγητό, κοντὰ στὸ ροῦχο, χρειάζεται καὶ κάτι ἄλλο ὁ ἄνθρωπος· ἕναν ἱερὸ ἐνθουσιασμό, ποὺ πρέπει νὰ δονῇ τὶς καρδιὲς ὅλων, ἰδιαιτέρως δὲ ἐκείνων ποὺ ἐτάχθησαν στὴν ὑπηρεσίαν ἑνὸς ἱεραποστολικοῦ ἰδεώδους.

Πραγματικὸς ἱερωμένος

Read more »

Περίοδος Δ΄
Ἔτος ΛΕ΄
Φλώρινα, ἀριθμ. φύλλου 2114
Κυριακὴ ΙΑ΄ Ματθαίου (Ματθ. 18,23-35)
12 Αὐγούστου 2018
Ὁμιλία τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

ΔEN ΣΥΓΧΩΡΕΙΣ; ΔΕΝ ΘΑ ΣΩΘΗΣ!

«Τότε προσελθὼν αὐτῷ ὁ Πέτρος εἶπε· Κύριε, ποσάκις ἁμαρτήσει εἰς ἐ­μὲ ὁ ἀδελφός μου καὶ ἀφήσω αὐτῷ; ἕως ἑπτάκις; λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· Οὐ λέγω σοι ἕως ἑπτάκις, ἀλλ᾽ ἕως ἑβδομηκοντάκις ἑπτά» (Ματθ. 18,21-22)

Τί μᾶς λέει, ἀγαπητοί μου, τὸ εὐαγγέλιο σή­μερα; Πολλὰ ὡραῖα πράγματα· διαμάντια εἶνε τὰ λόγια του. Γιά νὰ τὰ προσέξουμε
Τὸ εὐαγγέλιο μᾶς διδάσκει, ὅτι ὁ Θεὸς εἶνε εὔσπλαχνος, ὅτι ἔχει ἄπειρη ἀγάπη· ὅταν ἐ­μεῖς καταφεύγουμε μὲ ταπείνωσι καὶ συντρι­βὴ καρδίας στὸ ἔλεός του, ἐ­κεῖνος συγχωρεῖ ἀκόμη καὶ τὰ πιὸ μεγάλα ἁμαρτήματά μας.
Μὲ τὴ σημερινὴ παραβολὴ ὅμως, τῶν μυρί­­ων ταλάντων (βλ. Ματθ. 18,23-35), ὁ Χριστός μας προειδοποιεῖ ὅλους ὅτι, ἂν θέλουμε νὰ δείξῃ σ᾽ ἐ­μᾶς τὴ μεγάλη του εὐσπλαχνία, πρέπει νὰ δεί­ξουμε κ᾽ ἐμεῖς ἀμέριστη τὴν εὐσπλα­χνία μας στὸ συν­άνθρωπό μας.
Τὴν ἀφορμὴ γιὰ νὰ πῇ τὴν παραβολὴ αὐτὴ ὁ Χριστὸς τοῦ ἔδωσε τὸ ἐρώτημα ἑνὸς μαθη­τοῦ του. Εἶνε τὰ λόγια ποὺ ἀκούσατε στὴν ἀρ­χή· «Τότε προσελθὼν αὐ­τῷ ὁ Πέτρος εἶ­πε· Κύριε, ποσάκις ἁμαρτήσει εἰς ἐ­μὲ ὁ ἀδελφός μου καὶ ἀφήσω αὐτῷ; ἕως ἑπτάκις; λέγει αὐ­τῷ ὁ Ἰησοῦς· Οὐ λέγω σοι ἕως ἑπτάκις, ἀλλ᾽ ἕως ἑβδομηκοντάκις ἑπτά» (Ματθ. 18,21-22). Δηλαδή, ἡ συγχώρησις δὲν τελειώνει σὲ μερι­κὲς μετρημένες φορές· πρέπει νὰ συνεχίζεται ­ὅσο διαρκεῖ ἡ ζωή μας, γιατὶ εἶνε ἀπαραίτητη στὸ κάθε βῆμα ποὺ κάνουμε. Αὐτὸ λέει ἐδῶ ὁ Χριστὸς γιὰ νὰ μᾶς βοηθήσῃ νὰ σωθοῦμε.
Μᾶς ἀγαπᾷ ὁ Θεὸς καὶ θέλει τὴ σωτηρία ὅλων τῶν ἀνθρώπων. Κάθε πατέρας θέλει πάντοτε τὸ καλὸ τοῦ παιδιοῦ του, καὶ ὁ οὐ­ράνιος Πατέρας θέλει τὴν αἰώνια εὐτυχία μας. Γι᾽ αὐ­τὸ μᾶς δίνει συμβουλὲς καὶ ἐντολές.
Γιὰ νὰ τηρήσουμε λοιπὸν τὴ συμβουλή του θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ σᾶς ὑπενθυμίσω τὴν ἐντολή του. Ποιά ἐντολή; Read more »

Κυθήρων Σεραφείμ: Απαραίτητη δι’ ὅλους μας, ἡ σωτήριος μετάνοια. (Ποιμαντορική Εγκύκλιος για το Δεκαπενταύγουστο 2018)

ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ (ὑπ’ ἀριθ. 169/2018)

Πρός
Τόν Ἱερόν Κλῆρον καί τόν Χριστώνυμον Λαόν τῆς καθ΄ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως
Κυθήρων καί Ἀντικυθήρων

Ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί καί Συλλειτουργοί,

Ἀδελφοί μου Χριστιανοί, Τέκνα μου ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά˙

Ἄς εἶναι εὐλογημένη ἡ ἀρχομένη ἱερά περίοδος τῆς νηστείας τοῦ Δεκαπενταυγούστου, μέ τήν Χάριν τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ καί τήν προστασίαν καί σκέπην τῆς Πανάγνου Θεομήτορος.

Μέσα εἰς τόν φυσικόν καύσωνα τοῦ θέρους ἄς ποθήσωμε καί ἀναζητήσωμε τήν δροσιά τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καί τήν αὔρα τῆς Θείας Χάριτος. Μέ τήν διπλῆ νηστεία, τήν σωματική καί τήν πνευματική. Μέ τήν ἀπάρνησι τῆς ζωῆς τῆς ἁμαρτίας καί τῆς ἀποστασίας ἀπό τόν Θεῖο νόμο. Μέ τήν βαθειά καί ἀληθινή μετάνοια καί τήν συνειδητή προσέγγισι καί ἐφαρμογή τοῦ Θείου θελήματος. Μέ τήν θεοδίδακτη ἀγάπη πρός τόν Θεόν, τόν πλησίον μας καί τόν ἐχθρόν μας ἀκόμη. Μέ τήν ἐν Χριστῷ ἑνότητα κάι τήν ἐν τῇ Ἁγίᾳ τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίᾳ Ἁγιοπνευματική μας κοινωνία.

Τό μήνυμα τῆς ἀληθινῆς μετανοίας καί τῆς ἐπιστροφῆς εἰς τόν Κύριον καί Θεόν μας εἶναι ἐπίκαιρο καί ἐπιτακτικό σήμερα, παρά ποτέ ἄλλοτε. Εἶναι ἡ μόνη διέξοδος ἀπό τό ἀδιέξοδο τῆς ἀμετανόητης καί ἀποστατημένης ἀπό τόν Πανάγιο Θεό ζωῆς.
Ὅλους μᾶς κατέθλιψαν καί σέ ἐθνικό πένθος ἐβύθισαν τήν πατρίδα μας τά δραματικά γεγονότα τῶν προσφάτων πυρκαϊῶν μέ τίς ἐννέα περίπου δεκάδες τῶν ἀπανθρακωμένων ἀδελφῶν μας καί τούς πάρα πολλούς σοβαρά κινδυνεύοντας συνανθρώπους μας, ἀλλά καί τούς βαθειά πληγωμένους οἰκείους καί συγγενεῖς των, τούς ὁποίους συμμεριζόμεθα ἀπόλυτα καί συλλυπούμεθα θερμά. Αἰφνίδιος καί πικρός θάνατος ἀθώων ἀνθρώπων καί μάλιστα μικρῶν παιδιῶν. Καταστροφές οἰκισμῶν καί δενδροφυτευμένων περιοχῶν. Ἀπώλειες σπιτιῶν καί ὁλοκλήρων περιουσιῶν. Ἄν ὑπῆρχε ἡ ἐπιβαλλόμενη προσοχή καί ἐπαγρύπνησις γιά τά κοινά, ὁ σεβασμός τῆς ζωῆς καί τῆς περιουσίας τῶν ἄλλων, ἡ ἀγάπη πρός τήν ὡραιότατη δημιουργία τοῦ Θεοῦ καί πρός τήν ἰδιαίτερα προικισμένη ἀπό φυσικές καλλονές πατρίδα μας, δέν θά εἴχαμε τέτοια καί παρόμοια φαινόμενα βιβλικῶν καταστροφῶν. Read more »

Ο Σταυρος βλασφημειται

Ἀπό το βιβλίο «ΑΝΤΙΒΛΑΣΦΗΜΙΚΟΣ ΑΓΩΝ»
Tοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου, σελ. 63
Ἐλήφθη ἐκ τοῦ υπ᾽ ἀρ.134/1952 φύλλου τοῦ περιοδικοῦ «Χριστιανικὴ Σπίθα»

«… Τίμιος υπέρ σαπφειρούς και αδαμάντας, υπέρ βασιλικά στέμματα ο Σταυρός του Κυρίου. Ως τοιούτος ετιμάτο από τους χριστιανούς των πρώτων αιώνων, της θερμής εκείνης πίστεως και φλογεράς αγάπης και βεβαίας ελπίδος. Τιμή εις τον Σταυρόν, το γνώρισμα των γνησίων Ορθοδόξων Χριστιανών. Αλλά ποία είνε η τιμή, την οποίαν αποδίδουν εις το τρισμακάριστον ξύλον, το ζωηφόρον φυτόν, οι σημερινοί λεγόμενοι Χριστιανοί του 20ου αιώνος, οι κατοικούντες την γωνίαν αυτήν της γης που καλείται Ελλάς; Ποία εις τον Σταυρόν τιμή; Η συμπεριφορά, την οποίαν δεικνύουν οι πολλοί απέναντι του Σταυρού, είνε αξία θρήνων πολλών. Ίδετε εκείνους, οι οποίοι με αυτοκίνητα, με σιδηροδρόμους, με αεροπλάνα ταξιδεύουν από ένα άκρον της Ελλάδος εις το άλλο. Ίδετε εκείνους οι οποίοι κάθηνται και τρώγουν μέχρι διαρρήξεως εις τα πολυτελέστατα εστιατόρια των πόλεων. Ίδετε εκείνους οι οποίοι καθʼ εκάστην ανοίγουν τα καταστήματα των και μεταβαίνουν εις τας διαφόρους εργασίας των. Ίδετε εκείνους, οι οποίοι συνέρχονται εις συσκέψεις δια να συσκεφθούν δια τα κοινά συμφέροντα μιας πόλεως ή της Πατρίδος ολοκλήρου. Ίδετε…
Ονομάζονται όλοι Ορθόδοξοι Χριστιανοί. Αλλά πόσοι από αυτούς κάμνουν το σημείον του τιμίου Σταυρού; Δειλοί, ψυχροί, αδιάφοροι, άπιστοι, ελησμόνησαν τον τίμιον Σταυρόν. Όχι πλέον εις τον Σταυρόν, αλλʼ εις την τέχνην και την επιστήμην, την ευφυΐαν, την δύναμιν, την πολιτικήν δεινότητα, τα αξιώματα, τον πλούτον, εκεί έχουν στηρίξει όλας τας ελπίδας των. Ταλαίπωροι άνθρωποι! Διʼ αυτά καυχάσθε; Επί της άμμου στηρίζεσθε. Το καύχημα σας ταχέως θα κενωθή, ενώ το καύχημα του Παύλου δια τον Σταυρόν θα μένη αιώνιον.
Αλλʼ υπάρχουν και άλλοι απείρως χειρότεροι. Αυτοί όχι μόνον ουδεμίαν αποδίδουν τιμήν εις τον Σταυρόν, αλλά και προσπαθούν νʼ αφαιρέσουν πάσαν τιμήν, να ρίψουν τον Σταυρόν εις τον βόρβορον. Είνε οι εχθροί του Σταυρού. Είνε οι βλάσφημοι. Και ούτοι δεν είνε ολίγοι. Δεν υπάρχει πόλις και χωρίον, εις το οποίον να μη ακούεται βλασφημία κατά του Σταυρού. Δεν παρέρχεται ημέρα, κατά την οποίαν να μη υβρίζεται με τας χυδαιοτέρας των ύβρεων ο Σταυρός. Ποιοι οι βλάσφημοι; Εβραίοι; Τούρκοι; Αλλόθρησκοι; Όχι. Ορθόδοξοι Χριστανοί. Αυτοί βλασφημούν τον Εσταυρωμένον. Ω γη! Πως δεν ανοίγεις τα στέρνα σου δια να καταπιής τους βλασφήμους; Ω ποταμοί και θάλασσαι! Πως δεν υψώνετε την στάθμην των υδάτων σας δια να πνίξετε τους υβριστάς του τιμίου Σταυρού; Οι βλάσφημοι! Όμοιοι και χειρότεροι από τους σταυρωτάς, οι οποίοι κάτω από τον Σταυρόν εχλεύαζον και εβλασφήμουν τον Κύριον της δόξης. Νέοι σταυρωταί!…

«Κολάσωμεν των βλασφημούντων την μανίαν» !

Read more »

Ποῦ οἱ λέοντες;

«Σεβασμιώτατοι σύνεδροι,
Εις τα βάθρα των αρχιερατικών μας θρόνων εικονίζονται λέοντες ως σύμβολα της πνευματικής δυνάμεως και εξουσίας, της οποίας φορείς πρέπει να είναι οι Αρχιερείς. Περί της δυνάμεως αυτής ομιλών ο προφήτης Αμώς λέγει· «Λέων ερεύξεται, και τις ου φοβηθήσεται;» (κεφ. 3,8). Κατά δε τον ι. Χρυσόστομον, όλοι οι χριστιανοί και ιδιαιτέρως οι επίσκοποι πρέπει να είνε λέοντες πυρ πνέοντες. Η δε Εκκλησιαστική ιστορία, παλαιότερα και νεωτέρα, μαρτυρεί ότι, οσάκις υπήρχον ηρωϊκοί, ο κόσμος ησθάνετο μεγάλως την παρουσίαν των. Αλλ’ εάν ρίψωμεν εν βλέμμα εις τους τελευταίους καιρούς, θα ίδωμεν ότι η δειλία, ο καιροσκοπισμός, η ιδιοτέλεια και εν γένει τα ανθρώπινα πάθη έχουν αφοπλίσει ως επί το πλείστον τους πνευματικούς ηγέτας, οι οποίοι τρέμουν ενώπιον των εκάστοτε ισχυρών της ημέρας ως λαγωοί, όπως προσφυώς ετόνισεν εις την προηγουμένην τακτικήν συνέλευσίν μας (1981) ο αοίδημος ιεράρχης Ελευθερουπόλεως Αμβρόσιος».

«Ουκ εκλείψουσι τη Ορθοδοξία στρατιώται!»

«Αλλά δια να μη κλείσωμεν το παρόν υπόμνημα με σκέψεις απαισιόδοξες, πιστεύοντες εις τον Θεάνθρωπον ιδρυτήν της Εκκλησίας μας εκφράζομεν την βεβαίαν ελπίδα, ότι και μέσα εις μίαν τοιαύτην συνεχώς κρατικοποιημένην Εκκλησίαν, όπου οι πνευματικοί λέοντες ενεκρώθησαν, θα ακούωνται συνεχώς φωναί διαμαρτυρίας ως υλακαί ποιμενικών κυνών, και θα έχη εφαρμογήν το ρητόν του βιβλίου του Εκκλησιαστού: «Εστίν ελπίς, ότι ο κύων ο ζων, αυτός αγαθός υπέρ τον λέοντα τον νεκρόν» (κεφ. 9,4). Και δια να εκφρασθώμεν λαϊκώτερον, ένα ζωντανό σκυλί, που γαυγίζει εις την αυλήν του Κυρίου του, αξίζει περισσότερον όχι από ένα αλλ’ από εκατοντάδες νεκρών λεόντων. Εφ’ όσον ημείς οι ονομαζόμενοι πνευματικοί λέοντες προδίδομεν συνεχώς την Ορθοδοξίαν ως κανόνα πίστεως και ζωής, μέσα από τον λαόν, που είνε ο φρουρός της Ορθοδόξου πίστεως, ο Κύριος θα εγείρη στρατιώτας γενναίους. Διότι πίστις μας είνε, ότι «Ουκ εκλείψουσι τη Ορθοδοξία στρατιώται»».

ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ Ν. ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ «ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΠΕΜΤΗΣ ΤΕΤΡΑΕΤΙΑΣ 1984-1987 (Α’. Έκθεσις πεπραγμένων)» ΕΚΔΟΣΙΣ «Ο ΣΤΑΥΡΟΣ», ΑΘΗΝΑΙ 1988, Σελ. 50-51

Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΘΕΟ

ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΝΕΤΑΙ ΣΕ ΖΟΥΓΚΛΑ ΑΓΡΙΩΝ ΘΗΡΙΩΝ!

_________Η Εκκλησία μας εορτάζει την εορτή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Χριστού. Με τον τρόπο αυτό στοχεύει να μας επιστήσει την προσοχή σε ένα σημείο πολύ βασικό για τη ζωή μας. Ήτοι: Η αμαρτία και τα πάθη της ψυχής παραμορφώνουν τον άνθρωπο! Διά της υποταγής μας στο νόμο της αμαρτίας χάνουμε την αγγελική μορφή, που μας έδωσε ο Δημιουργός Θεός, και αποκτάμε μια αγριωπή, μια διαβολική μορφή!
_______Όταν όμως ο άνθρωπος επιστρέψει στο δρόμο του Θεού, όταν επανέλθει στους κόλπους της Εκκλησίας, όταν αρχίσει να αγωνίζεται τον καλόν αγώνα της αρετής, όταν εξομολογείται, όταν εκκλησιάζεται κάθε Κυριακή, όταν μεταλαμβάνει των Αχράντων Μυστηρίων, όταν μελετά το λόγο του Θεού, δηλ την Καινή Διαθήκη, τους βίους των Αγίων, πνευματικά βιβλία κλπ., τότε αλλάζει ο τρόπος της ζωής του. Ο Χριστός επανέρχεται και στήνει και πάλι το θρόνο Του στην καρδιά μας, οπότε αλλάζουν όλα: ήτοι και η καθημερινή συμπεριφορά μας, και η μορφή μας! Ο Χριστός μας μεταμορφώνει! Read more »

Διαμαρτυρια του ιστολογιου μας

προς το συγκροτημα Iron Maiden για τη βεβηλωση του Τιμιου Σταυρου

• 

  From: Για του Χριστού την Πίστη την Αγία
  Subject: Διαμαρτυρία του ιστολογίου μας προς το συγκρότημα Iron Maiden για τη βεβήλωση του Τιμίου Σταυρού

• Message Body:
  Δεν ξέρουμε αν θα έχει το οποιοδήποτε αποτέλεσμα ή αν θα διαβαστεί καν, θεωρήσαμε όμως ότι είναι ελάχιστο καθήκον μας να πούμε κάτι με ευγενικό τρόπο μήπως πιάσουμε κανέναν στο φιλότιμο. Όταν μάλιστα οι Μουσουλμάνοι διαμαρτύρονται για τα πάντα, εμείς που έχουμε την Αλήθεια, δυο κουβέντες πρέπει νομίζουμε έστω να γράφουμε!
  Εκ των υστέρων διαπιστώνουμε ότι κάναμε το λάθος να γράψουμε ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι η ιστορική συνέχεια της Αρχαίας αλλά δεν αναφέραμε το κύριο ότι είναι και η Πνευματική.
  Εύχεσθε ο Κύριος και οι Αγ. Απόστολοι να μας συγχωρήσουν.
           Καλή Παναγιά
• H Συντακτική Ομάδα
  https://agiapisti.blogspot.com/2018/08/iron-maiden.html

Αγαπητά μέλη του συγκροτήματος Iron Maiden,
Είμαστε οι διαχειριστές ενός ελληνικού ιστολογίου στο Διαδίκτυο το όνομα του οποίου μεταφράζεται στα Αγγλικά ως «Για την Ιερή Πίστη του Χριστού» (* 1). Εστιάζουμε σε θέματα που έχουν σχέση με την Ορθόδοξη Χριστιανική Πίστη (* 2), την επικρατούσα Θρησκεία στη Χώρα της Ελλάδας.
Σας γράφουμε γιατί έχουμε απογοητευτεί από ένα γεγονός που έλαβε χώρα στην πρόσφατη συναυλία σας στην Αθήνα στις 20 Ιουλίου 2018. Όπως φαίνεται στο βίντεο του παρακάτω συνδέσμου, ο τραγουδιστής σας κρατούσε έναν Σταυρό τον οποίο έριξε μακριά μια κίνηση που έδειξε απόλυτη περιφρόνηση!
Ως Έλληνες γνωρίζουμε ότι γνωρίζετε και σέβεστε την ιστορία της χώρας μας, κάτι που δείξατε με το τραγούδι σας «Μέγας Αλέξανδρος», ενώ όπως διαβάζουμε στην Wikipedia έχετε, στο παρελθόν, αρνηθεί κάθε υπόνοια ότι είστε Σατανιστές.
Έτσι αναρωτιόμασταν (και μαζί μας ένας μεγάλος αριθμός Ορθοδόξων Χριστιανών) γιατί μια μπάντα με τέτοια χαρακτηριστικά να προσβάλει με τέτοιο τρόπο το Ιερό Σύμβολο της επικρατούσας Θρησκείας της Χώρας που επισκέπτονται και η οποία έχει υπάρξει καλή οικοδεσπότης . Είναι ακόμα πιο αινιγματικό, καθώς ο Τίμιος Σταυρός είναι Σύμβολο επίσης Ιερό για τους πολλούς πιστούς της «Εκκλησίας της Αγγλίας» και για πολλά άλλα χριστιανικά
δόγματα στην πατρίδα τους! Δεν φαίνεται να ευθυγραμμίζεται με τον σεβασμό και την ανοχή που δείχνουν οι περισσότεροι Βρετανοί σε διάφορες Θρησκείες και Ιδέες, ούτε μπορούμε να δούμε τι σκοπό εξυπηρετεί, αφού η μπάντα σας είναι τόσο δημοφιλής που δεν χρειάζεται τέτοιες προκλητικές κινήσεις ως
κόλπα προώθησης (ξέχωρα που κι αν δεν είσαστε δημοφιλής, το να προσβάλλει κανείς ανθρώπους και τις θρησκείες τους είναι ένα απαίσιο μέσο προώθησης που αποκλείει επίσης ορισμένα ακροατήρια!).

Τέλος, θα θέλαμε με σεβασμό να ρωτήσουμε: Πιστεύετε ότι θα κάνατε το ίδιο με ένα μουσουλμανικό σύμβολο;
Τὴν συνέχεια! https://agiapisti.blogspot.com/2018/08/iron-maiden.html

ΝΟΜΟΙ ΠΑΓΙΔΕΣ – ΠΡΟΜΕΛΕΤΗΜΕΝΟ ΕΓΚΛΗΜΑ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΜΗΝΥΣΗ ΠΟΥ ΚΑΤΑΤΕΘΗΚΕ ΓΙΑ ΠΑΝΤΟΣ ΥΠΕΥΘΥΝΟΥ

ΣΤΟ ΜΑΤΙ ΑΤΤΙΚΗΣ

Γραμμένο ἀπὸ συνεργάτη τῆς ιστοσελίδος μας

Πρέπει νά συμπεριλάβουν οἱ ὑπεύθυνοι τῆς μηνυτήριας ἀναφορᾶς κατά παντός ὑπευθύνου καί μία ἀπόδειξη–νόμος φονιάς πού εὑρίσκεται σέ ἰσχύ σήμερα. Νά καταθέσουν μήνυση γιά ἐγκληματική ἀδιαφορία ὅλων τῶν τελευταίων κυβερνήσεων, πού δέν φρόντισαν νά ἐναρμονίσουν ἰσχύουσες νομοθεσίες τοῦ δασαρχείου μέ περιοχές κατοικήσιμες. Εὐθύνονται λοιπόν οἱ ἑλληνικές κυβερνήσεις τῶν τελευταίων ἐτῶν ὡς ὑπαίτιοι στό Μάτι Ἀττικῆς; Ἡ ἀπάντηση εἶναι ναί, καί σέ πολλά. Ἕνα ἀπό αὐτά, μέ χειροπιαστές ἀποδείξεις εἶναι οἱ σημερινοί νόμοι τοῦ δασαρχείου. Ἔχουμε πολλές φορές ἐπισημάνει ὅτι ὁ πονηρός εἶναι ὁ μεγαλύτερος δικηγόρος, ἐκμεταλλευόμενος τόν ἄνθρωπο πού εὑρίσκεται ἐκτός τῶν μυστηρίων τῆς Ἐκκλησίας μας, καί συγκεκριμένα τούς πολιτικούς μας μέσα στήν Βουλή τῶν ἑλλήνων πού νομοθετοῦν καί ψηφίζουν νόμους. Ἔτσι λοιπόν ἡ διάνοια τῶν πολιτικῶν μας σκοτισμένη καθώς ἦταν, καί ὅπου συνεχίζει νά εἶναι, δέν ἀντελήφθησαν (;) ὅτι ὑπάρχουν νόμοι τοῦ δασαρχείου πού ἐργάζονται κατά τῆς ζωῆς καί ἀκεραιότητας τοῦ ἀνθρώπου, καί τοῦ προετοιμάζαν (ἐν γνώση ἤ ἐν ἀγνοία τους) τήν καύση του, ὅπως καεῖ (μέ τίς κατάλληλες συνθῆκες) ζωντανός. Ἡ ἑλληνική πολιτεία δυστυχῶς κόπτεται σήμερα πῶς θά περάσει νόμο πού νά ἀποτεφρώνονται οἱ νεκροί, τήν ἴδια ὅμως ὥρα ὁ πονηρός ἐνεργεῖ χρόνια τώρα ὅπως κάψει τόν ἄνθρωπο, καί ὄχι μόνον νεκρό, ἀλλά καί ζωντανό. Ἔχει λοιπόν πνευματική αἰτία ἡ ἁμαρτία πού διενεργῆται ἀπό τήν πολιτεία τῶν πολιτικῶν μας, καθώς φροντίζει πολύ καιρό τώρα γιά τήν ἔλευση νόμου τῆς καύσης τῶν νεκρῶν, καί ἔτσι αὐτό τό πνευματικό αἴτιο σφραγίζει, στοιχειώνει καί τόν ὑλικό κόσμο μας, τήν ἴδια τήν ζωή μας˙ ἡ καύση τῶν νεκρῶν (ὡς προμελετημένο νέο ἔγκλημα) μεταπηδᾶ (ὡς ἁμαρτία πυρακτωμένη) εὔκολα τώρα και στήν καύση ζωντανῶν. Ἁπλά πράγματα. Ὅτι σπείρανε στήν Βουλή οἱ πολιτικάντηδες τώρα θά θερίσουνε γιά τόν κόσμο = ὁ ἀποκεφαλισμός τους. Ἀποκεφαλισμός πολλῶν εἰδῶν, τύπων καί συχνοτήτων.
Συζητώντας μέ κάτοικο στό Μάτι Ἀττικῆς μοῦ ἀποκάλυψε ὅτι οἱ κάτοικοι ζοῦσαν κάτω ἀπό τόν φόβο προστίμων ἀπό τό δασαρχεῖο. Δηλαδή, μέσα στίς αὐλές τῶν σπιτιῶν ἐάν ἕνας κάτοικος εἶχε πεῦκο (πού ὅλοι τό εἶχαν σχεδόν- τά εἴδαμε σέ ἀεροφωτογραφίες) ἀπαγορεύονταν καί νά τό κόψει !!! καθώς κινδύνευε μέ πρόστιμο !!!. Ἄς τό ἐρευνήσουν αὐτό οἱ εἰσαγγελεῖς. Read more »

Μεταμόρφωσις τοῦ Σωτῆρος
Δευτέρα 6 Αὐγούστου 2018
Τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου

ΓIA NA ΔΗΣ ΤΟΝ ΗΛΙΟ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΧΗΣ ΜΑΤΙΑ

«Καὶ ἔλαμψε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ὡς ὁ ἥλιος, τὰ δὲ ἱμάτια αὐτοῦ ἐγένετο λευκὰ ὡς τὸ φῶς» (Ματθ. 17,2)

Σήμερα ἑορτὴ καὶ πανήγυρις, ἀγαπητοί μου. Ἑορτάζει ὄχι ἕνας ἅγιος ἀλλὰ ὁ βασι­λεὺς τῶν ἁγίων, ὄχι ἕνας δοῦ­λος ἀλλὰ ὁ Ἀφέντης, ὅπως λένε οἱ ἁπλοῖ, ποὺ δὲν ξέρουν γράμ­ματα μὰ νιώθουν τὴ θρησκεία μὲ τὴν καρδιά τους.
Πῆγα σ᾽ ἕνα χωριὸ κ᾽ ἐκεῖ μοῦ λέει μιὰ ἁ­πλοϊκὴ γυναίκα· –Καλὰ τὰ λέτε σεῖς, ἀλλὰ νὰ δοῦμε καὶ τί λέει ὁ Ἀφέντης. –Ποιός Ἀ­φέν­της, τῆς λέω, ὁ ἄντρας σου; –Ποιός ἄντρας μου; ἕ­­νας εἶνε ὁ Ἀφέντης, ὁ Χριστός, ποὺ κυβερνᾷ τὰ σύμπαντα… Ἦταν πιστὴ γυναίκα.
Σήμερα λοιπὸν ἑορτάζει ὁ δεσπότης Χριστός. Γι᾽ αὐτὸ καὶ αὐτὴ ἡ ἑορτὴ λέγεται δεσποτική, εἶνε ἑορτὴ τοῦ Δεσπότου.
Θὰ μιλήσω ἁπλᾶ, νὰ μὲ καταλάβετε.

* * *

Τί ἔδειξε σήμερα ὁ Χριστός, ἀγαπητοί μου; Ἔδειξε τὴν «δόξαν» του. Τί θὰ πῇ «δόξα» του; Νά, ἄνοιξε μιὰ στιγμὴ τὸ παλάτι του καὶ φάνη­κε τὸ μεγαλεῖο του. Ἔχει παλάτι ὁ Χριστός! Read more »

Μεταμόρφωσις τοῦ Σωτῆρος
6 Αὐγουστου
Τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

Η ΦΩΝΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ

«Αὐτοῦ ἀκούετε» (Ματθ. 17,5)

Ἂς ἀνεβοῦμε, ἀδελφοί μου, ἂς ἀνεβοῦμε κ᾿ ἐμεῖς σήμερα στὸ ὄρος Θαβώρ. Ὄχι σωματικῶς, ἀλλὰ ψυχικῶς· ἂς ἀνεβοῦμε νοερῶς, διὰ τῆς πίστεως. Καὶ τότε μὲ τὰ μάτια τῆς πίστεως θὰ δοῦμε τὸν Κύριο ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστό.
Ὡραία εἶνε ἡ ἀνατολὴ τοῦ ἥλιου· ἀλλὰ πιὸ ὡραῖα εἶνε ὅταν ἀνατέλλει στὸν κόσμο ὁ Χριστὸς καὶ φέγγει τὸ γλυκύ του φῶς. Ὡραῖα εἶ­νε τὰ ἀστέρια τοῦ οὐρανοῦ· ἀλλὰ πιὸ ὡραῖα εἶνε τὰ πνευματικὰ ἀστέρια. Καὶ σήμερα κον­τὰ στὸν πνευματικὸ ἥλιο, τὸ Χριστό, παρουσι­άστηκαν πέντε ἄστρα. Τρία ἄστρα εἶνε οἱ μαθηταί· ὁ Πέτρος, ὁ Ἰάκωβος καὶ ὁ Ἰωάννης. Αὐτοὶ οἱ τρεῖς, ὅπως λένε οἱ πατέρες, ἐκπροσωποῦν τὴν στρατευομένη Ἐκκλησία. Τὰ ἄλ­λα δύο ἄστρα εἶνε ὁ Μωυσῆς καὶ ὁ Ἠλίας, ποὺ εἶχαν φύγει πρὶν πολλὰ χρόνια ἀπὸ τὴ ζωή. Ἡ παρουσία τους ἀποδεικνύει, ὅτι ὁ ἄν­θρωπος δὲν πεθαίνει. Ὁ Μωυσῆς εἶχε ζήσει 1.500 χρό­νια, ὁ δὲ Ἠλίας 850 χρόνια πρὸ Χριστοῦ. Καὶ ὅμως βλέπουμε σήμερα στὸ θαῦμα τῆς Μεταμορφώσεως νὰ συνομιλοῦν αὐτοὶ οἱ δύο μὲ τὸν Κύριο. Ὁ Μωυσῆς καὶ ὁ Ἠλίας ἐκ­προσωποῦν τὴν θριαμβεύουσα Ἐκκλησία.
Στρατευομένη καὶ θριαμβεύουσα Ἐκκλησία βρίσκεται ἐπάνω στὴν κορυφὴ τοῦ Θαβώρ. Ἐκεῖ, λέει τὸ εὐαγγέλιο, ἔλαμψε τὸ πρόσωπο τοῦ Κυρίου «ὡς ὁ ἥλιος», καὶ τὰ «ἱμάτια αὐ­τοῦ ἐγένετο λευκὰ ὡς τὸ φῶς» (Ματθ. 17,2). Καὶ μέσα ἀπὸ τὴ νεφέλη τὴ φωτεινή, ποὺ τοὺς ἐπισκίασε, ἀκούστηκε κάποια γνώριμη φωνή. Ἡ φωνή, ποὺ κατὰ τὴ βάπτισι εἶχε ἀκουστῆ στὸν Ἰορδάνη ποταμό, ἐπαναλαμβάνεται τώρα στὸ Θαβώρ· «Οὗτός ἐστιν ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός, ἐν ᾧ εὐδόκησα· αὐτοῦ ἀκούετε» (ἔ.ἀ. 17,5). Εἶνε ἡ φωνὴ τοῦ Θεοῦ Πατρός. Read more »

ΠΩΣ ΕΝΝΟΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΝΩΣΗ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ

(Τοῦ π. Ἀθανασίου Μυτηλιναίου)

———

———-

Κυριακὴ Ι´ Ματθ.17,14-23)
Δύο ομιλίες τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὺγουστίνου Καντιώτου, Ἡ πρώτη είναι σε pdf

1. ΚΥΡΙΕ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ

 
2. Γενεα απιστη και διεφθαρμενη

«Ὦ γενεὰ ἄπιστος καὶ διεστραμμένη, ἕως πότε ἔσομαι μεθ᾽ ὑμῶν, ἕως πότε ἀνέξομαι ὑμῶν;» (Ματθ. 17,17)

Ἀκούσατε, ἀγαπητοί μου, τὸ ἱερὸ καὶ ἅγιο εὐαγγέλιο; Δὲν ἐννοῶ ἂν τ᾽ ἀκούσατε μὲ αὐτὰ τὰ αὐτιά, ἀλλὰ μὲ τὰ ἐσωτερικὰ τῆς ψυ­χῆς. Ἂν ἀκούγαμε τὸ εὐαγγέλιο, θὰ ζούσαμε σὰν ἄγγελοι. Τὰ λόγια του εἶνε λόγια ἐκείνου ποὺ ποτέ δὲν ἔσφαλε, τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χρι­στοῦ, γραμμένα μὲ τὸ αἷμα του. Ἂς τ᾽ ἀκούσουμε.
Σήμερα τὰ λόγια τοῦ Χριστοῦ εἶνε κάπως παράξενα. Ξέρουμε ὅτι ὁ Χριστὸς ἦταν πρᾶος, γεμᾶτος ἀγάπη. Ἀλλὰ ἐδῶ ἀστράφτει καὶ βρον­τᾷ, πέφτουν κεραυνοί. Σεῖς φαίνεται δὲν εἶ­στε ἁ­μαρτωλοὶ καὶ δὲν φοβᾶστε, ἐγὼ εἶμαι ἁ­­μαρτωλὸς καὶ φοβᾶμαι τὰ λόγια αὐτά· «Ὦ γενεὰ ἄπιστος καὶ διεστραμμένη! ἕως πότε θὰ σᾶς ὑποφέρω, ἕως πότε θά ᾽μαι μαζί σας;» (Ματθ. 17,17). Αὐτὰ λέει. Νὰ τὰ ἑρμηνεύσουμε, νὰ τὰ ἐξη­γή­σουμε; Θὰ βροῦμε καρδιὲς νὰ μᾶς νιώσουν;

* * *

Θὰ πῇ κάποιος· Αὐτὰ δὲν ἀπευθύ­νον­ται σὲ Χριστιανούς· εἶνε γιὰ τοὺς Ἰουδαίους. Ἀσφα­λῶς γι᾽ αὐτοὺς τὰ εἶπε ὁ Χριστός· καὶ ἀφορμὴ ἔ­­δωσε ἕνας πατέρας, ποὺ εἶχε παιδὶ δαιμονιζό­με­νο κι ὅταν τὸ ἔπιανε ἡ κρίσις ἔπεφτε στὴ φωτιὰ ἢ στὸ νερὸ κ᾽ ἔβγαζε ἀπ᾽ τὸ στό­μα ἀφρούς. Ὁ πατέρας τό ᾽βλεπε καὶ καιγόταν. Ποιός γιατρός, ποιό φάρμακο θὰ τὸ θεράπευε; Τό ᾽φερε στοὺς μαθητὰς τοῦ Χριστοῦ νὰ τὸ κάνουν καλά. Προσπάθησαν ἐκεῖ­νοι, δὲν μπόρεσαν. Ὁ πατέ­ρας περίμενε τὸ Χριστό, ποὺ ἦταν στὸ ὄρος, κι ὅ­ταν κα­τέβηκε ἔπεσε καὶ τὸν παρακαλοῦσε.
Ἀλλὰ τί εἶπε; Σύμφωνα μὲ ἄλ­λο εὐαγγελιστὴ ποὺ περιγράφει τὴ σκηνή, εἶπε· «Ἂν μπο­ρῇς, Κύριε, βοήθησέ μας» (βλ. Μᾶρκ. 9,22). «Ἂν μπο­ρῇς»! τί εἶν᾽ αὐτὰ ποὺ λές, πατέρα δυσ­τυχισμένε; Ἂν μιλᾷς ἔτσι, τότε δὲν πιστεύεις.
Καὶ ὁ Χριστός, ποὺ ἄκουσε τέτοια λόγια ἀ­π᾽ τὸν πατέρα κ᾽ εἶχε μπροστά του τὴν ἀπιστία καὶ τὴ διαφθορὰ τῆς Ἰουδαϊκῆς φυλῆς, ἄνοιξε τὰ πανάχραντά του χείλη κι ἀπὸ τὸ στόμα του βγῆ­κε ὁ κεραυ­νὸς κατὰ τῶν Ἰουδαίων, ποὺ εἶχαν δεῖ τόσα θαύματα κι ὅμως ἀ­πιστοῦσαν· «Ὦ γενεὰ ἄπιστος καὶ διεστραμμέ­νη, ἕως πό­τε ἔσομαι μεθ᾽ ὑμῶν, ἕως πότε ἀνέξομαι ὑμῶν;».

* * *

Ναί, γιὰ τοὺς Ἰουδαίους τὰ εἶπε. Ἀλλὰ νομί­ζω καὶ δὲν εἶμαι μακριὰ ἀπ᾽ τὴν πραγματικό­­τητα ἂν πῶ, ὅτι ὁ ἔλεγχος αὐτὸς τοῦ Χριστοῦ μας ταιριάζει καὶ σ᾽ ἐμᾶς. Ναί, ἀδελφοί μου, ἔτσι εἴμαστε κ᾽ ἐμεῖς. Καὶ οἱ δύο τί­τλοι μᾶς ἁρμόζουν. Καὶ στὴ δική μας πατρίδα καὶ στὴ δική μας γενεὰ ἁρμόζει νὰ πῇ ὁ Κύριος ὅ­τι εἴ­μαστε «γενεὰ ἄπιστος καὶ διεστραμμένη». Read more »