ΚΥΡΙΑΚΗ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΑΝΑ ΘΕΜΑΤΑ ΕΧΘΡΩΝ ΠΙΣΤΕΩΣ

(ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΑΥΓOYΣTINOY ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ)

——

——-

2) Μνημη (;) Αγιου Ιουστινου Ποποβιτς

ΝΙΚΟΣ Ε. ΣΑΚΑΛΑΚΗΣ, ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ

Όταν μου δώρισαν το «Ημερολόγιο Αγίου Όρους (2026)» της Ι. Μονής Βατοπαιδίου, ως αφιέρωμα στον Άγιο Ιουστίνο Πόποβιτς (1894-1979), πίστεψα ότι θα περάσω το κατώφλι μιας προσεγμένης (εκκλησιολογικά-δογματικά) προσέγγισης του Αγίου Ιουστίνου∙ μιας προσέγγισης με αντι-παπική και αντι-οικουμενιστική σημειολογία, όπως συνήθιζε και ο Άγιος. Το Ημερολόγιο αυτό, σε πολυτελή έκδοση, δεν μας δίνει σύντομα και περιεκτικά την θεολογική σκέψη – στάση του Αγίου έναντι των αιρέσεων: Παπισμού και Οικουμενισμού…..

Συνέχεια →

  3) ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

(Ἀποσπάσματα ἀπό κήρυγμα τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Θεοδώρου Ζήση, ὁμοτίμου καθηγητοῦ Πατρολογίας τοῦ Α.Π.Θ.)

Ἡ εἰκονομαχία ἦταν μία πραγματική θύελα, μία πραγματική πνευματική καταστροφή, ἡ ὁποία συνετάραξε τό Βυζάντιο (τήν Ρωμηοσύνη) περισσότερο ἀπό ἕναν αἱῶνα.

Ἄρχισε τό 726, καταδικάστηκε ἀπό τήν Ζ΄ Οἰκουμενική Σύνοδο τό 787 καί ἔληξε τό 843, ὅταν ἡ αὐτοκράτειρα Θεοδώρα μαζί μέ τόν υἱόν της τόν Μιχαήλ ἀποφάσισαν νά ἀναστηλώσουν τίς Ἅγιες Εἰκόνες, τίς ὁποῖες εἶχαν βγάλει ἀπό τούς ναούς εἰκονομάχοι ἀρχιερεῖς καί αὐτοκράτορες.

Διαβάζουμε στό Συναξάρι τῆς σημερινῆς ἑορτῆς, ὅτι τήν Κυριακή ἐκείνη τοῦ 843 πραγματοποιήθηκε λιτανία μαζί μέ τίς Ἅγιες Εἰκόνες, κατά τήν ὁποία λιτανία ἐπαινέθηκαν οἱ Ὀρθόδοξοι κι ἀναθεματίστηκαν οἱ Εἰκονομάχοι. Καί ἀπό τότε «ὥρισαν οὗτοι οἱ Ἅγιοι Ὁμολογηταί ἐτήσιον οὕτω ταύτην τήν ἱεράν πανήγυριν γίνεσθαι», νά γίνεται ἔτσι αὐτή ἡ Ἱερά Πανήγυρις, δηλαδή, μέ τά «Αἰωνία ἡ μνήμη» καί μέ τά «Ἀναθέματα».

Καί θά πεῖ κανένας, καλά, ἔχουμε σήμερα αἱρετικούς;

Βεβαίως ἔχουμε αἱρετικούς. Ὑπάρχουν οἱ ἀρχαῖοι αἱρετικοί, ὑπάρχουν οἱ Μονοφυσίτες, οἱ Ἀρμένιοι, οἱ Κόπτες, οἱ Αἰθίοπες κ.τ.λ. Ὑπάρχει καί ὁ Οἰκουμενισμός· μία αἵρεση σύγχρονη, χειρότερη ἀπό τήν εἰκονομαχία.

Ἔχουμε σήμερα εἰκονομάχους;

Βεβαίως ἔχουμε εἰκονομάχους! Οἱ Προτεστάντες εἶναι Εἰκονομάχοι! Τό Παγκόσμιο Συμβούλιο Ἐκκλησιῶν εἶναι ἕνα συμβούλιο Ἐκκλησιῶν Εἰκονομαχικῶν!

Οἱ Ἅγιες Εἰκόνες ἔχουν σωτηριολογικό καί παιδαγωγικό χαρακτῆρα. Δηλαδή, ἡ Χάρη πού ἔχει ὁ Χριστός, πού ἔχει ἡ Παναγία, πού ἔχουν τά Ἅγια Λείψανα, περνάει καί στίς Εἰκόνες. Καί ὅπως εἶπε ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός, οἱ Εἰκόνες εἶναι ἡ Βίβλος τῶν ἀγραμμάτων.

«Τοῖς κοινωνοῦσιν ἐν γνώσει τοῖς ὑβρίζουσι καί ἀτιμάζουσι τάς σεπτάς εἰκόνας, ἀνάθεμα». Τί σημαίνει αὐτό; Σημαίνει ὅτι τό «Ἀνάθεμα» πιάνει ὅχι μόνον τούς αἱρετικούς, πιάνει κι αὐτούς οἱ ὁποῖοι κοινωνοῦν μέ τούς αἱρετικούς, κι αὐτούς οἱ ὁποῖοι συμφωνοῦν μέ τούς αἱρετικούς.

Τό «Ἀνάθεμα» ἑπομἐνως «τοῖς κοινωνοῦσιν ἐν γνώσει τοῖς ὑβρίζουσι καί ἀτιμάζουσι τάς σεπτάς εἰκόνας», τό «Ἀνάθεμα», ἰσχύει καί γιά τούς δικούς μας ὅλους, τούς Οἰκουμενιστάς, τούς Ἀρχιερεῖς, τούς Πατριάρχες, οἱ ὁποῖοι ἔχουν σχέση μέ τό Παγκόσμιο Συμβούλιο Ἐκκλησιῶν, ἔχουν σχέση μέ τούς Προτεστάντες κι ἔχουν σχέση μέ τόν Πάπα.

Τά «Ἀναθέματα» τά ὅρισε ἡ Ἐκκλησία γιά λόγους παιδαγωγικούς, εἰς τρόπον ὥστε νά ἀποθαρρύνει νά ξαναεμφανισθεῖ ἡ αἵρεσις καί γιά νά θριαμβεύει πάντοτε ἡ Ὀρθόδοξος Πίστις. Ἀμήν.

——————————————-

Ἀπό τό τρίτομο ἔργο τοῦ πατρός Θεοδώρου Ζήση «ΟΜΙΛΙΕΣ στίς Κυριακές καί στίς Ἑορτές τοῦ ἔτους», τόμος Β΄, ἐκδόσεις «Τό Παλίμψηστον», Θεσσαλονίκη Δεκέμβριος 2024.

Ἐπιμέλεια ἀντιγραφῆς

Φώτιος Μιχαήλ, ἰατρός