Τα εργα τεχνης ειναι ὁ πνευματικος καθρεπτης ἑνος εθνους»

Γράφει ο Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης

Στις 10 Μαρτίου 2026, επί τη συμπληρώσει ενός έτους από την εργαλειοποίηση του Ποινικού Δικαίου σε βάρος του Νίκου Παπαδόπουλου, ανεξάρτητου βουλευτή και Προέδρου του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΑΛΜΟΥ, ο οποίος στις 10 Μαρτίου 2025 κατεκρατήθη παρανόμως επί 5 και πλέον ώρες στον χώρο της Αντεθνικής Τερατοθήκης, δόθηκε κοινή συνέντευξη με τον γράφοντα στον δημοσιογράφο Διονύση Μακρή, εκδότη της εφημερίδας «Στύλος Ορθοδοξίας».

———

———-

Με αυτήν την ευκαιρία φωτίσθηκαν όχι μόνο τα τεχνάσματα που εφαρμόσθηκαν από την κυβέρνηση, την εισαγγελία, την αστυνομία και, βεβαίως, την διεύθυνση του Μουσείου, αλλά και κάποιες άγνωστες πτυχές, οι οποίες που φέρνουν σε εξαιρετικά δυσμενή θέση όλους εκείνους που προσπάθησαν να εμφανίσουν διαστρεβλωμένο το συγκεκριμένο περιστατικό.

Μία από αυτές τις πτυχές σχετίζεται με ένα ευσύνοπτο κείμενο του ζωγράφου-χαράκτη Κώστα Μαλάμου που φέρει τον τίτλο «Η Εθνική Πινακοθήκη και το μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου» και το οποίο είχε δημοσιευθεί στο περιοδικό «Φιλολογική Πρωτοχρονιά» του έτους 1971.

Σε αυτό το κείμενο, o αρθρογράφος μετέφερε τα λόγια του τότε Διευθυντή της Εθνικής Πινακοθήκης Μαρίνου Καλλιγά (είχε διατελέσει διευθυντής της επί 22 χρόνια: 1949-1971), τα οποία είναι άκρως αποκαλυπτικά για την κραυγαλέα λοξοδρόμηση του σημερινού μουσείου από τον αρχικό προορισμό του:

«…τὰ ἔργα τέχνης εἶναι ὁ πνευματικὸς καθρέπτης ἑνὸς ἔθνους. Εἰς τὴν Ἐθνικὴν Πινακοθήκην θὰ συμπυκνωθῇ ἡ ἔκφρασις τῆς ὑποστάσεως ὡς ἔθνους. Ἡ Ἐθνικὴ Πινακοθήκη πρέπει νὰ γίνῃ πνευματικὸς ὁδηγὸς τῆς Νεότητος καὶ νὰ παρέχη ψυχικὴν ἀνάτασιν εἰς τὸν πολίτην διδάσκουσα συγχρόνως ποῖα εἶναι τὰ καλλιτεχνικὰ ἐπιτεύγματα καὶ τὰ πνευματικά ρεύματα τῶν ἄλλων ἐποχῶν καὶ τῶν ἄλλων ἐθνῶν…».

Μαρίνος Καλλιγάς (1906-1985): Ιστορικός τέχνης και βυζαντινολόγος. Διορίστηκε διευθυντής της Εθνικής Πινακοθήκης το 1949. Οργάνωσε εκθέσεις στο Ζάππειο, εμπλούτισε τις συλλογές της Πινακοθήκης με σημαντικές αγορές, ενέταξε στο Μουσείο το πλούσιο κληροδότημα του Αλεξάνδρου Σούτσου και έδωσε λύση στο χρόνιο στεγαστικό του πρόβλημα με την εξεύρεση του οικοπέδου και την ανέγερση του νέου κτηρίου επί τη βάσει των σχεδίων που εκπόνησαν οι αρχιτέκτονες Παύλος Μυλωνάς και Δημήτρης Φατούρος.

Κλείνοντας το άρθρο του, ο Κώστας Μαλάμος κάνει την εξής αναφορά:

«Ἐπίσης πετυχημένη καὶ συμβολικὰ βαλμένη εἶναι καὶ ἡ θέση τῆς εἰκόνας ποὺ παριστάνει τὸν Εὐαγγελιστὴ Λουκᾶ ποὺ ζωγραφίζει τὴν Παναγία (ἀγνώστου ζωγράφου τοῦ 17ου αἰῶνα). […]

Ἂς ἐλπίσουμε ὅτι τερματίστηκαν ἐπί τέλους οἱ περιπέτειες τῆς Ἐθνικῆς Πινακοθήκης καὶ ὅτι ἡ συμπλήρωση τοῦ ὑπολοίπου κτιρίου δὲν θὰ βραδύνη, ὥστε νὰ ὁλοκληρωθῇ ἡ ἔκθεση τῶν καλλιτεχνικῶν θησαυρῶν της καὶ νὰ ἀρτιωθὴ ἡ λειτουργία της».

Πού να φανταζόταν ο Μαλάμος και ο Καλλιγάς ότι εν έτει 2025 στην ίδια Πινακοθήκη, στην θέση των καλλιτεχνικών θησαυρών, θα τοποθετούνταν βλάσφημα «εικονίσματα» που θα αναπαριστούσαν την Παναγία ως μάγισσα με σκελετό στο χέρι και το Θείο Βρέφος τερατόμορφο, με ένα μάτι και ένα κέρατο στο κεφάλι!

Και το χειρότερο: Ότι τα έργα αυτά θα χαρακτηρίζονταν από την εισαγγελία ως πράγματα ανεκτίμητης καλλιτεχνικής και αγοραστικής αξίας άνω των 70.000 € που χρησιμεύουν για κοινό όφελος!

Η φρενοβλαβοποίηση σε όλο της το μεγαλείο!

Με αφορμή το παραπάνω άρθρο του Κώστα Μαλάμου, θα πρέπει να συνειδητοποιηθεί επιτέους ότι η Εθνική Πινακοθήκη, τόσο εκ της νομικής μορφής της ως ν.π.δ.δ., ασκούντος δημόσια εξουσία, όσο και εκ του σκοπού της, ο οποίος σχετίζεται ιδιαίτερα με τη μελέτη της ιστορίας της ελληνικής τέχνης, δρα ως θεματοφύλακας του ελληνικού πολιτισμού, αναπόσπαστο κομμάτι του οποίου συνιστά και η θρησκεία της Ανατολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας, που μνημονεύεται ως επικρατούσα θρησκεία στο άρθρο 3 του Συντάγματος, ενώ χαρακτηριστικό είναι και το Προοίμιο του Συντάγματος με την επίκληση της Αγίας και Ομοουσίου και Αδιαιρέτου Τριάδος.

Στο μέτρο δε που καθημερινώς την Εθνική Πινακοθήκη επισκέπτονται μαθητές από σχολεία ολόκληρης της χώρας, τον εν λόγω ν.π.δ.δ. συμμετέχει ενεργά και καθοριστικά στην συνταγματικά κατοχυρωμένη «ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης» της μαθητιώσας νεολαίας.

Ως εκ τούτου, δεν επιτρέπεται σε καμία περίπτωση και για κανέναν λόγο η Εθνική Πινακοθήκη να εκθέτει στον χώρο της έργα τα οποία υπονομεύουν την εθνική και θρησκευτική συνείδηση των μαθητών, η οποία πρέπει να είναι εναρμονισμένη με τον άρρηκτο σύνδεσμο μεταξύ ελληνισμού και Ορθοδοξίας.

Αλλά και εν γένει, η Εθνική Πινακοθήκη οφείλει, ως εκ του ρόλου και της αποστολής της, να απέχει έναντι κάθε Χριστιανού Ορθόδοξου, Έλληνα πολίτη από πράξεις οι οποίες μπορούν να συνιστούν προσβολή του ελληνικού πολιτισμού, και δη του ορθοδόξου δόγματος ως πτυχής της ελληνικότητας.

Στην συνέχεια παρατίθεται το σπάνιο άρθρο του Κώστα Μαλάμου από το περιοδικό «Φιλολογική Πρωτοχρονιά» του 1971. Το συγκεκριμένο τεύχος εντοπίσθηκε από τον γράφοντα σε αθηναϊκό παλαιοπωλείο της οδού Ιπποκράτους.

Διαβάσετε ὅλο τὸ σπουδαιο ἄρθρο καὶ δῆτε τοὺς ὁρους ποὺ ἔθεσε ἡ Πατρίδα για νὰ λειτουργῆ ἡ Ἐθνική Πινακοθήκη καὶ ποὺ τὴν κατάντησαν τὰ τερατα που πληρωνονται για νὰ τὴν κανουν σαν τα μουτρα τους

https://kvathiotis.substack.com/p/f82?utm_source=post-email-title&publication_id=786940&post_id=191073794&utm_campaign=email-post-title&isFreemail=true&r=2uoqxo&triedRedirect=true&utm_medium=email