Ιδου τι κανει το «Ιερο Κορανι»…όσο εμεις κοιμομαστε… Οι φονιαδες των λαων πολεμουν το Εὐαγγελιο, που δεν επιτρεπει ουτε κακη σκεψη να κανης για τον συναθρωπο σου & στηριζουν φανατικους μουσουλμανους. Και να ηταν μονο αυτοι;
Απρ 3rd, 2026 | 
Filed under: ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ
ΠΟΥ ΚΑΤΑΝΤΗΣΑΜΕ! «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ» ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ & ΑΚΡΙΤΑΣ ΔΕΣΠΟΤΗΣ ΝΑ ΔΩΡΙΖΟΥΝ ΚΟΡΑΝΙΑ!
Δεν πᾶνε να γίνουν μουφτιδες καὶ μουλάδες για νὰ τους ξεφορτωθῆ Εκκλησία
https://www.augoustinos-kantiotis.gr/?p=8512
Ὁ μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως Ανθιμος, μοίραζε το Κοράνι σαν… ιερό βιβλίο στο ποίμνιο του
https://www.augoustinos-kantiotis.gr/?p=58288
Ιδου τι κανει το «Ιερο Κορανι»…όσο εμεις κοιμομαστε…
❈
«καὶ δουλώσουσιν αὐτοὺς καὶ κακώσουσιν αὐτοὺς καὶ ταπεινώσουσιν αὐτοὺς τετρακόσια ἔτη. τὸ δὲ ἔθνος, ᾧ ἐὰν δουλεύσωσι, κρινῶ ἐγώ» Γέν. ιε’ 13-14.
«ἔρχεται ὥρα ἵνα πᾶς ὁ ἀποκτείνας ὑμᾶς δόξῃ λατρείαν προσφέρειν τῷ Θεῷ» Ιω. ιστ’ 2.
❈
Βλέπεις πόση θλίψη έχει το βλέμμα της; Σαν να ήξερε το φρικτό τέλος που την περίμενε.
Τη λέγανε Φαρχούντα Μαλικζάντα. Ήταν είκοσι επτά χρονών και ήταν Αφγανή. Mωαμεθανή με τσαντόρ. Είχε ολοκληρώσει τις ισλαμικές σπουδές της και προετοιμαζόταν να γίνει δασκάλα. Ονειρευόταν να γίνει δικαστής. Στις 19 Μαρτίου 2015 η Φαρχούντα είχε μια έντονη διένεξη με ένα μουλά έξω από κάποιο τζαμί στην Καμπούλ, την πρωτεύουσα του Αφγανιστάν. Τον κατηγορούσε για αντι-ισλαμική συμπεριφορά, επειδή εκείνος πουλούσε αντι-ισλαμικά αντικείμενα (παγανιστικά φυλαχτά, Viagra και προφυλακτικά). Η διένεξη ακούστηκε στην υπόλοιπη σύναξη και ο μουλάς, φοβούμενος ότι η σύναξη θα στρεφόταν εναντίον του για τις κατηγορίες αυτές, συκοφάντησε τη Φαρχούντα, ότι δήθεν έκαψε ένα Κοράνι. Η Φαρχούντα το αρνήθηκε, λέγοντας «Είμαι Μουσουλμάνα (σ.σ. το οποίο μεταφράζεται ελληνιστί ως «πιστή, υποταγμένη στο Θεό») και οι Μουσουλμάνοι δεν καίνε το Κοράνι!». Όμως η φήμη αυτή εναντίον της είχε ήδη απλωθεί και εκτός του τζαμιού. Σύντομα ένας εξαγριωμένος όχλος συγκεντρώθηκε έξω από το κτίριο.
Η είδηση έφτασε στην αστυνομία και σε λίγο κατέφθασαν αστυνομικοί, οι οποίοι αρχικά διέλυσαν το πλήθος με πυροβολισμούς. Προσφέρθηκαν να συνοδέψουν τη Φαρχούντα στο αστυνομικό τμήμα, για να την προστατέψουν, αλλά αυτή αρνήθηκε, προκειμένου να μην παραβεί ορισμένους κανόνες του ισλαμικού νόμου σχετικά με την ανεπίτρεπτη επαφή ανδρών-γυναικών. Το πλήθος άρπαξε τη Φαρχούντα και την έριξε στο έδαφος χτυπώντας και κλωτσώντας την. Περισσότεροι αστυνομικοί κατέφθασαν, οι οποίοι διέλυσαν και πάλι το πλήθος πυροβολώντας στον αέρα. Για την ασφάλειά της την πήραν μέσα στο τζαμί. Παράλληλα, όμως, είχαν αρχίσει να διαδίδονται φήμες ότι, όχι μόνο είχε κάψει η Φαρχούντα το Κοράνι, αλλά και συνεργαζόταν με τους Αμερικανούς. Εξαγριωμένοι άνδρες άρχισαν να κατακλύζουν το τζαμί, αναγκάζοντας την αστυνομία να προσπαθήσει να φυγαδεύσει τη γυναίκα από τη σκεπή του κτιρίου. Το πλήθος άρχισε να της πετάει πέτρες και σανίδες, με αποτέλεσμα αυτή να γλιστρήσει από τα χέρια των αστυνομικών και να πέσει από τη σκεπή στο έδαφος. Από αυτό το σημείο και μετά, η αστυνομία έμεινε πλέον στο περιθώριο και παρακολουθούσε το περιστατικό παθητικά.
Ο θηριώδης όχλος συνέχισε να χτυπά τη Φαρχούντα και να την ποδοπατεί με μανία μέχρι θανάτου. Την έριξαν στην άσφαλτο, όπου έβαλαν ένα αυτοκίνητο να περάσει από πάνω της∙ την έδεσαν στο αυτοκίνητο και την έσυραν για περίπου εκατό μέτρα, ενώ η αστυνομία απλά κατεύθυνε την κυκλοφορία γύρω από τη σκηνή του αποτρόπαιου εγκλήματος. Μετά ο όχλος πέταξε τη νεκρή Φαρχούντα στην αποξηραμένη όχθη του παρακείμενου ποταμού, όπου συνέχισαν να τη λιθοβολούν, παρά το ότι δε ζούσε πλέον. Τέλος την πυρπόλησαν. Μάλιστα, επειδή τα ρούχα της είχαν μουλιάσει με το ίδιο της το αίμα και δεν έπιαναν φωτιά, έριξαν και άναψαν τα δικά τους ρούχα πάνω στο πτώμα της, προκειμένου να την κάψουν. Κατά την αποτέφρωση το πλήθος πανηγύριζε και φώναζε το γνωστό ισλαμικό «Τακμπίρ»…το φρικτό αλλαλαγμό «Αλλαχου Άκμπαρ» («Αλλάχ ο Ύψιστος κλπ»)… Κατά τραγική ειρωνία, αυτά ήταν και τα τελευταία λόγια που ακούστηκαν να βγαίνουν ως ουρλιαχτό τρόμου κι απόγνωσης από το στόμα της μωαμεθανής Φαρχούντας λίγο πριν το βίαιο θάνατό της.
Στη μόλις δύο ημερών δίκη η Φαρχούντα κηρύχθηκε αθώα και οι φονιάδες της ένοχοι, αλλά τελικά επιβλήθηκαν ποινές εξαιρετικά επιεικείς για ένα τόσο ειδεχθές έγκλημα. Πριν ακόμα αποδειχθεί ότι η Φαρχούντα δεν είχε κάψει το Κοράνι, αξιωματούχοι της κυβέρνησης, ο εκπρόσωπος τύπου της αστυνομίας της Καμπούλ, αλλά και ιμάμηδες και μουλάδες υποστήριξαν το φόνο της «άπιστης», ενώ ένας μουλάς τεμένους της Καμπούλ είπε μέσω μεγαφώνων στους «πιστούς» που τον ακούγανε, ότι το πλήθος έχει δικαίωμα να υπερασπιστεί τις μουσουλμανικές του πεποιθήσεις με κάθε κόστος και προειδοποίησε την κυβέρνηση να μη συλλάβει τους δράστες, γιατί κάτι τέτοιο θα οδηγούσε σε εξέγερση. Προφανώς κάπως έτσι εξηγείται και η «απαλή» μεταχείριση των φονιάδων. Η «Δικαιοσύνη» υπέκυψε στις πιέσεις των μουλάδων και των ιμάμηδων, παρόλο που ο ίδιος ο Αφγανός πρόεδρος καταδίκασε ρητά το φόνο.
Για όποιον διαβάζει Συναξάρια των Αγίων Μαρτύρων της Εκκλησίας μας, τέτοιες θηριωδίες δεν είναι πρωτάκουστες. Ξέρουμε ότι κάποιοι Άγιοί μας μαρτύρησαν με λιντσάρισμα, ενίοτε, μάλιστα, πολύ χειρότερο από αυτό. Σε περιπτώσεις Αγίων Νεομαρτύρων μας δεν είναι σπάνια η εικόνα να πέφτει ο Χριστιανός στα χέρια ενός λυσσασμένου πλήθους μωαμεθανών – συνήθως Τούρκων – και να δολοφονείται άγρια από αυτό. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Αγίου Νεομάρτυρα Αναστάσιου εκ Ναυπλίου, τον οποίο κατέκοψε σε μικρά κομμάτια ένας λυσσαλέος τουρκικός όχλος.
Αυτή η μορφή ομαδικής αυτοδικίας δεν είναι πρωτοφανής ούτε σπάνια στον ισλαμικό κόσμο. Γνωστό είναι διεθνώς το «Λιντσάρισμα της Ραμάλας» (2000), όπου ένα πλήθος Παλαιστινίων λιντσάρισε και τελικά κατέκοψε σε κομμάτια δύο έφεδρους του ισραηλινού στρατού. Στην περίπτωση της Φαρχούντας, όμως, δεν επρόκειτο ούτε για Χριστιανή ούτε για Εβραία, αλλά για μια (ευσεβέστατη για τα δεδομένα του Ισλάμ) μωαμεθανή, η οποία δολοφονήθηκε από φανατικούς ομόθρησκούς της μωαμεθανούς, με την κατηγορία της βλασφημίας κατά του Ισλάμ, ενώ στην πραγματικότητα υπερασπίστηκε την ίδια της την πίστη.
To 2022 μια Χριστιανή Νιγηριανή φοιτήτρια, η Ντέμπορα Γιακούμπου, λιθοβολήθηκε και κατόπιν πυρπολήθηκε από όχλο μωαμεθανών συμφοιτητών της, επειδή κατηγορήθηκε για ανάρτηση δήθεν βλάσφημου προς το Ισλάμ σχολίου σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης. Οι δράστες, που κατηγορήθηκαν απλώς για «υποκίνηση και διατάραξη», είχαν την υπεράσπιση τριάντα τεσσάρων δικηγόρων∙ το δικαστήριο τους αθώωσε. Προσφάτως, το Δεκέμβρη του 2025, ένας Ινδουϊστής Μπαγκλαντεσιανός ξυλοκοπήθηκε άγρια, απαγχονίστηκε και πυρπολήθηκε από όχλο μωαμεθανών, επειδή κατηγορήθηκε από συναδέλφους του στη βιοτεχνία, όπου εργαζόταν, ότι εξύβρισε τον «Προφήτη Μωάμεθ», κάτι που ουδέποτε αποδείχθηκε. Η κατηγορία εναντίον του διατυπώθηκε κατόπιν διένεξης για εργασιακά θέματα. Και εκεί το έγκλημα έδινε δεκτό από μεγάλη μερίδα του λαού με πανηγυρισμούς.
Το λιντσάρισμα δεν είναι, βέβαια, αποκλειστικότητα του Ισλάμ. Είναι ωστόσο φανερό, ότι η νοοτροπία ενός φανατισμένου μωαμεθανικού όχλου ευνοεί ιδιαίτερα την ύπαρξη του φαινομένου αυτού, δεδομένου, μάλιστα, ότι υπάρχουν σημεία και «σχολές» στην ισλαμική νομοθεσία που τιμωρούν τη βλασφημία κατά του Ισλάμ με την ποινή του θανάτου. Και η ποινή αυτή ενίοτε δεν προλαβαίνει να επιβληθεί από τα κατά τόπους δικαστήρια, επιβάλλεται μέσω αυτοδικίας. Τα αναφέρουμε όλα αυτά, για να δείξουμε, ότι δε χρειάζεται ένας μωαμεθανός να είναι τζιχαντιστής τρομοκράτης, για να φτάσει στο σημείο να αιματοκυλήσει τον τόπο για καθαρά θρησκευτικούς λόγους.
Ως κάτοικος πόλης της ελληνικής παραμεθορίου, και μάλιστα πόλης με μαχαλά, ομολογώ ότι μου έχουν δημιουργηθεί εδώ και καιρό ορισμένα ερωτηματικά, τα οποία προσφάτως επιτάθηκαν από τις φρικτές εικόνες της δολοφονίας της Φαρχούντας και γενικά του λιντσαρίσματος από μωαμεθανικούς όχλους. Αναρωτιέμαι:
Για ποιο λόγο πρέπει η πολύπαθη Ελλάδα να έχει το φίδι του Ισλάμ στον κόρφο της και μάλιστα σε περιοχές τόσο ευαίσθητες, όπως η παραμεθόριος; Μη μου απαντήσεις «Λόγω της Συνθήκης της Λωζάνης», γιατί θα σε ξαναρωτήσω «Και γιατί επέτρεψε ο Θεός να έχει η Συνθήκη της Λωζάνης τέτοιους όρους για την Ελλάδα;»
Γιατί, ενώ οι μωαμεθανοί έδειξαν πολλάκις, επί μακρώ (δεν ξεχνιούνται τα τετρακόσια φρικτά χρόνια της Τουρκοκρατίας ούτε τα πρόσφατα Σεπτεμβριανά του 1955) και με απάνθρωπη βιαιότητα τις κακές προθέσεις τους απέναντι στο Γένος μας, εμείς εξακολουθούμε να έχουμε τις πόρτες ορθάνοιχτες και μάλιστα παρέχουμε και ποικίλες – θρησκευτικές και όχι μόνο – διευκολύνσεις στους εν Ελλάδι πληθυσμούς τους; Γιατί φοβόμαστε να δούμε την αλήθεια στο θέμα των «μουσουλμανικών μειονοτήτων»; Έως πότε θα βαυκαλιζόμαστε και θα κρύβουμε το πρόβλημα κάτω από το χαλί, όταν μάλιστα η πρόεδρος του «μειονοτικού Κόμματος Ισότητας, Ειρήνης και Φιλίας (ΚΙΕΦ)» (το οποίο ήρθε πρώτο στους Νομούς Ξάνθης και Κομοτηνής στις Ευρωεκλογές 2024 και το οποίο πήρε στον Έβρο πεντακόσιες ψήφους περισσότερες από ό,τι στις προηγούμενες Ευρωεκλογές), η Τσιγδέμ Ασάφογλου επιμένει να κάνει λόγο περι «τουρκικής μειονότητας» και δήλωσε για το μεν κόμμα της ότι «Είναι τουρκικό κόμμα, αλλά είναι ένα επίσημο κόμμα του ελληνικού κράτους, απλά έχει ιδρυθεί από Τούρκους και αυτή τη στιγμή η πρόεδρος του κόμματος είναι μια Τουρκάλα», για τον δε εαυτό της είπε αυτολεξί (με διπλωματία Τουρκάλας σουπιάς): «Η πατρίδα μου είναι η Ελλάδα, η μητέρα πατρίδα μου είναι η Τουρκία. Η σημαία μου είναι η ελληνική, η μητέρα σημαία μου είναι η τουρκική. Απλά, ανήκω σε μια μειονότητα η οποία είναιεθνική και θρησκευτική»; Πόσο διαφέρουν στην ταυτότητα οι «μουσουλμανικές μειονότητες» Ξάνθης και Κομοτηνής από αυτές του Έβρου, που είναι στα σύνορα με την Τουρκία, και δη από αυτή της Αλεξανδρούπολης;
Δε θα έπρεπε να μας ανησυχεί η επίσκεψη του ακροδεξιού Τούρκου πολιτικού Ουμίτ Οζντάγ στην Ξάνθη και ειδικότερα στο ΚΙΕΦ (Γενάρης 2026), ο οποίος, όπως διαβάζουμε, «δεν είναι ένας τυχαίος εθνικιστής. Είναι ο γιος του πραξικοπηματία Μουζαφέρ Οζντάγ, μεγαλωμένος μέσα στον σκληρό πυρήνα του στρατιωτικού κατεστημένου», και «φέρεται να λειτουργεί υπό «μυστική εξουσιοδότηση» από τις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες (MİT) και το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας»; Και δεν είναι αυτά τα μόνα σκοτεινά σημεία που αφορούν το πρόσωπό του, όπως φαίνεται στα άρθρα όπου παραπέμπουμε.
Πώς νιώθουν οι ακρίτες του Έβρου, όταν γνωρίζουν ότι «μουσουλμάνοι» του μαχαλά προσλαμβάνονται ενίοτε ως συνοριοφύλακες;
Τι μνήμες Τουρκοκρατίας άραγε ανασύρθηκαν στο νου των συμπολιτών μας, όταν, προ ετών, κατά τη διάρκεια έντονης λεκτικής αντιπαράθεσης (από αυτές που γίνονται συχνά σε μακριές ουρές αναμονής σε τράπεζες κλπ), μια «μουσουλμάνα» του μαχαλά, καθώς μάλωνε με Έλληνες, είπε θυμωμένη «Θα σας πάρουμε τα κεφάλια»;
Με ποια πλευρά θα συνταχτούν οι «μουσουλμανικές μειονότητες» σε περίπτωση εισβολής της Τουρκίας στη χώρα μας; Με την ελληνική πλευρά ή με την τουρκική;
Πώς νιώθουν τα Χριστιανόπουλα του Έβρου που ακούνε μια “μουσουλμάνα” δασκάλα στο σχολείο να τους διδάσκει ότι «ο Αλλάχ και ο Θεός των Χριστιανών είναι το ίδιο»; Πώς νιώθει η Ελληνίδα κατηχήτρια που ακούει μια τέτοια αφήγηση από αθώα αλλά προβληματισμένα παιδιά του Δημοτικού;
Πώς ανέχεται ο ακριτικός λαός του Έβρου τοποθετήσεις όπως αυτή του Ανθίμου Αλεξανδρουπόλεως, που δηλώνει ότι «θέλουμε να έχουμε μουσουλμάνους στην περιοχή μας», και μάλιστα το προτείνει και στους Ευρωπαίους, «για να φάνε γλυκό ψωμί»; Αυτή είναι η ιεραποστολή των σημερινών Επισκόπων, αντί να προσπαθήσουν να φέρουν τους λαούς τούς καθήμενους «ἐν χώρᾳ καὶ σκιᾷ θανάτου» στο φως του Χριστού μας ή, αν αυτό δεν είναι δυνατό, να διαφυλάξουν τουλάχιστον τον πιστό λαό από τους κινδύνους;
Πώς νιώθει ο κάτοικος του Έβρου, όταν ρωτά ένστολο των συνόρων σχετικά με τη γνωστή λαθρομετανάστευση και ακούει την απάντηση (με σοβαρότατο ύφος) «Μπαίνουν συνέχεια και πλησιάζει ο καιρός που θα βγάλουν τις χατζάρες και θα μας σφάξουν»; Πώς νιώθει ο Έλληνας βοσκός της παραμεθορίου, όταν βλέπει να διασχίζουν την παραμεθόρια ύπαιθρο ανενόχλητοι οι λαθρομετανάστες, μπουλούκια ολόκληρα;
Τι δείχνει για τη χώρα μας αλλά και για τη γείτονα χώρα, το ότι εδώ και χρόνια πολλοί Εβρίτες πηγαίνουν σε κοντινές πόλεις της Τουρκίας, για να ψωνίσουν από τις φτηνές λαϊκές αγορές, ενώ τα τελευταία έτη όλο και περισσότερα ακριβά αυτοκίνητα με τουρκικές πινακίδες και Τούρκους επιβάτες κατακλύζουν την Αλεξανδρούπολη, βρίσκοντας θερμή υποδοχή από τις τοπικές ελληνικές επιχειρήσεις – ξενοδοχείων, εμπορικών καταστημάτων και εστίασης -, σε βαθμό να φτάσουμε να διαβάσουμε έξω από ελληνική ταβέρνα πινακίδα με την επιγραφή «Καληmerhaba» (συνδυασμό ελληνικού και τουρκικού χαιρετισμού);
Θεωρείται «ανάπτυξη» η αγορά ακινήτων στον Έβρο από τουρκικά κεφάλαια; Γιατί η ΕΥΠ ξεκίνησε έρευνες για την «επέλαση Τούρκων υποψήφιων αγοραστών ακινήτων στη Θράκη και την ανατολική Μακεδονία, με βλέψεις ακόμα και για τη Θεσσαλονίκη» αλλά και σε νησιά του Ανατολικού Αιγαίου;
Πόση επιπλέον βαρύτητα αποκτούν τα παραπάνω, αν προσθέσουμε το ότι η αντίχριστη και ανθελληνική κυβέρνηση Μητσοτάκη κλείνει στρατόπεδα της παραμεθορίου και μάλιστα έκλεισε ακόμα και την 7η Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία στον Προβατώνα του Έβρου, «μία Ταξιαρχία πρώτης γραμμής με σημαντική Ζώνη Ευθύνης», σύμφωνα με απόστρατο Αντιστράτηγο, σε έναν Έβρο που έχει χάσει τεράστιο μέρος της φυσικής προκάλυψής του μετά τις καταστροφικές φωτιές του 2023; Και, κατόπιν όλων όσων αναφέραμε, τι προμηνύει για την Ελλάδα η είδηση ότι τρεις μεγάλοι Αγιατολάχ (υψηλόβαθμοι σιίτες μωαμεθανοί κληρικοί) του Ιράν κήρυξαν παγκόσμια τζιχάντ εναντίον των Η.Π.Α. και του Ισραήλ και, προφανώς, και εναντίον των συμμάχων τους, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγεται – προς εντροπή της! – και η Ελλάδα μας;
Ας μη νομίσει ο αναγνώστης ότι κινούμαι από εθνικιστικά κίνητρα. Ως Χριστιανή Ορθόδοξη καταδικάζω – και οφείλω να καταδικάζω – τα μισάνθρωπα τυραννικά φρονήματα, κινήματα ή πολιτεύματα, είτε αυτά άγονται από σβάστικες είτε από σφυροδρέπανα κλπ, διότι προσβάλλουν τον Θεό μου, την Πίστη μου αλλά και κάθε έννοια ανθρώπινης ελευθερίας και αξιοπρέπειας, όπως έχει αποδείξει πικρότατα η Ιστορία. Αυτό, όμως, δε σημαίνει, ότι παραβλέπω τους εχθρούς που απειλούν την Πίστη και την επίγεια πατρίδα μου – όσο κι αν είμαι πάροικος στη γη, όσο κι αν η αληθινή κι αιώνια πατρίδα μου είναι η Άνω Ιερουσαλήμ, η Βασιλεία του Αγίου Τριαδικού Θεού μου. Και μέγιστος εχθρός της επίγειας πατρίδας, σύμφωνα με την Αγία Γραφή, είναι η προδοσία της Πίστης.
Η Άλωση της Βασιλεύουσας (1453) από τους Οθωμανούς Τούρκους ήλθε δεκαπέντε χρόνια μετά τη Σύνοδο Φερράρας-Φλωρεντίας (1438-9), στην οποία ψηφίστηκε η ένωση Ορθοδοξίας και Παπισμού. Τα Σεπτεμβριανά στην Κωνσταντινούπολη (1955), μέρος των οποίων ήταν και το βάρβαρο ανθελληνικό πογκρόμ, ήλθαν επτά χρόνια μετά τη συμμετοχή του Οικουμενικού Πατριαρχείου και των Εκκλησιών Ελλάδας και Κύπρου στην ίδρυση του παναιρετικού «Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών» (1948). Εν έτει 2026, τώρα που η προδοσία της Πίστης έχει εξαπλωθεί τόσο στην Ιεραρχία, τον Κλήρο και το Μοναχισμό όσο και στο λαό, πάντοτε εναγκαλιζόμενη την ύπουλη, ηδυπαθή και διεστραμμένη εκκοσμίκευση, τώρα που ο Οικουμενισμός αλωνίζει ανενόχλητος και που φτάσαμε στο σημείο να νομοθετούνται αίσχη όπως οι «γάμοι» ομόφυλων και οι υιοθεσίες παιδιών από ομοφυλόφιλους, τώρα μπορούμε να προγνωρίζουμε με βεβαιότητα ότι πολλά και σκληρά είναι τα δεινά που περιμένουν την Ελλάδα μας. Αυτός είναι προφανώς και ο λόγος που ο Κύριος Ιησούς Χριστός μάς απογυμνώνει σταδιακά από τις εγκόσμιες άμυνές μας, είτε αυτές λέγονται άξιοι πολιτικοί ηγέτες είτε λέγονται Στρατός είτε λέγονται ορθόδοξοι Ομολογητές (Αρχ)Ιερείς, Μοναχοί και λαϊκοί.
Η Ελλάδα, που κάποτε ήταν σύμβολο ηρωισμού και αγιότητας, σήμερα έχει καταντήσει η πρόθυμη ιερόδουλη Ανατολής και Δύσης, με τους τεμενάδες των πολιτικών ηγετών μας σε Ισραήλ, ΕΕ και ΝΑΤΟ αλλά και με την πειθήνια, φιλήδονη παράδοση του ίδιου του λαού μας σε ό,τι βδέλυγμα και μίασμα έχουν όλοι αυτοί να (προσ)φέρουν στην ήδη ξεπεσμένη κοινωνία μας. Και όσο η χώρα μας είναι πρόθυμη να πορνεύει, τόσο θα έχει απέναντί της πρόθυμους μαστροπούς και ακόμα προθυμότερους επιβήτορες. Ακούγεται σκληρός ο λόγος; Είναι όντως σκληρός, αλλά δεν είναι δικός μου. Είναι του Θεού μας δια στόματος του Προφήτη Ωσηέ: «καὶ ἔσται καθὼς ὁ λαὸς οὕτως καὶ ὁ ἱερεύς· καὶ ἐκδικήσω ἐπ᾿ αὐτὸν τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ καὶ τὰ διαβούλια αὐτοῦ ἀνταποδώσω αὐτῷ. καὶ φάγονται καὶ οὐ μὴ ἐμπλησθῶσιν, ἐπόρνευσαν καὶ οὐ μὴ κατευθύνωσι, διότι τὸν Κύριον ἐγκατέλιπον τοῦ φυλάξαι. Πορνείαν καὶ οἶνον καὶ μέθυσμα ἐδέξατο καρδία λαοῦ μου.» (δ’ 9-11). Και αναφέρονται τα προφητικά αυτά λόγια τόσο στη σωματική, όσο και στην πνευματική πορνεία του παλαιού Ισραήλ, που στράφηκε στην ειδωλολατρία της γης Χαναάν. Πορνεύουμε κι εμείς, όπως πόρνευε ο πρώτος Ισραήλ. Όλα τα κακά αυτού του λαού τα αντιγράψαμε πιστά. Ξέρει ο Σατανάς, ότι τους Μάρτυρες και τους Ήρωες δεν τους φοβίζει ούτε ο πόνος ούτε το αίμα ούτε ο θάνατος και βρήκε άλλους τρόπους να πολεμήσει την Ελλάδα και την Ορθοδοξία, τρόπους ύπουλους, δόλιους, τρυφηλούς, για να παρεκτρέψει το λαό απ’ την ορθόδοξη Πίστη και τον ευαγγελικό βίο, ακόμα κι από το ηρωικό φρόνημα. Και, αν φτάσει ένας λαός σ’ αυτό το σημείο, καμία συμμαχία με ανθρώπους δεν τον σώζει, πόσω μάλλον όταν οι ψευτοσύμμαχοι είναι ταγμένοι εχθροί του Χριστού και της Ελλάδας.
Όλα τα παραπάνω ερωτηματικά που με προβληματίζουν απαντώνται από το λόγο του Θεού δια στόματος του μακαριστού διδασκάλου μας, π. Αθανασίου Μυτιληναίου: «…ο λαός του Ισραήλ είναι ένας τυπικός λαός…συνεπώς βάσει αυτού κινείται κάθε άλλος λαός, όλως ιδιαιτέρως ο ελληνικός λαός, το ελληνικόν έθνος, το ελληνικόν κράτος… Από τη στιγμή, λοιπόν, αυτήν, βλέπουμε τώρα στην εποχή μας, που αμαρτάνουμε, να απειλούνται και τα δικά μας σύνορα…γιατί φύγαμε μακριά από τον Θεό.Τα τελευταία χρόνια φοβερά εξοργίσαμε τον Κύριον…θα πέσει βαρύ το χέρι του Ιησού Χριστού…». Η δική μας αποστασία εγκατέστησε το φίδι του Ισλάμ να φωλιάζει αυξανόμενο και πληθυνόμενο μέσα στα σπλάχνα της Ελλάδας μας, η δική μας προδοσία του Ευαγγελίου έφερε όλους τους κινδύνους που αντιμετωπίζουμε ως Γένος. Ποιος θα μας σώσει; Θα σπεύσουμε να στείλουμε το (φιλόχριστο;) Στρατό μας βορά στα δόντια των θεομάχων Ισλαμιστών, για να υπερασπιστεί τα συμφέροντα των αντίχριστων και ανθελλήνων Εβραίων και Αμερικανών Σιωνιστών, που μάχονται για την ανοικοδόμηση του Τρίτου Ναού του Σολομώντα, προκειμένου να υποδεχθούν τον Αντίχριστο; Θα χυθεί ελληνικό κι ορθόδοξο αίμα για τον Τραμπ και το Νετανιάχου; Λησμονούμε για άλλη μια φορά το προφητικό «ἐὰν ἀκοῇ ἀκούσῃς τῆς φωνῆς Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, φυλάσσειν καὶ ποιεῖν πάσας τὰς ἐντολὰς ταύτας, ἃς ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμερον…παραδῷ Κύριος ὁ Θεός σου τοὺς ἐχθρούς σου τοὺς ἀνθεστηκότας σοι συντετριμμένους πρὸ προσώπου σου· ὁδῷ μιᾷ ἐξελεύσονται πρὸς σὲ καὶ ἐν ἑπτὰ ὁδοῖς φεύξονται ἀπὸ προσώπου σου» (Δευτ. κη’ 1, 7); Λησμονούμε και το ψαλμικό «οὗτοι ἐν ἅρμασι καὶ οὗτοι ἐν ἵπποις, ἡμεῖς δὲ ἐν ὀνόματι Κυρίου Θεοῦ ἡμῶν μεγαλυνθησόμεθα» (Ψαλμ. ιθ’ 8);
Λησμονούμε, αγνοούμε ή απλά περιφρονούμε;
«Ὦ ἀνόητοι Γαλάται, τίς ὑμᾶς ἐβάσκανε τῇ ἀληθείᾳ μὴ πείθεσθαι, οἷς κατ’ ὀφθαλμοὺς ᾿Ιησοῦς Χριστὸς προεγράφη ἐν ὑμῖν ἐσταυρωμένος;» Γαλ. γ’ 1.
Βασιλική Οικονόμου
ΠΗΓΕΣ
The Killing of Farkhunda (Παραθέτω το βίντεο της δολοφονίας της Φαρχούντας, αλλά δε συνιστώ να το δει κάποιος μη εξοικειωμένος με τέτοια και τόση βία, διότι οι εικόνες είναι εξαιρετικά σκληρές, αν και το ίδιο το θύμα δε φαίνεται παρά ελάχιστα. Όποιος, όμως, διαβάζει Συναξάρια Αγίων Μαρτύρων, έχει δει με τα μάτια της ψυχής του πολύ χειρότερα βασανιστήρια από αυτά που περιγράφτηκαν στο άρθρο και εμφανίζονται στο βίντεο.)
Afghan cleric and others defend lynching of woman in Kabul
Άγιος Αναστάσιος ο Νεομάρτυρας εκ Ναυπλίου
Κασαπίδης: «Ανοδική τάση των Τούρκων στο τοπικό επιχειρείν, αλλά δεν μας προβληματίζει»
Προκαλεί η Τσιγδέμ Ασάφογλου για τη μειονότητα σε Ξάνθη και Ροδόπη (βίντεο)
Ουμίτ Οζντάγ: Το «Βαθύ Κράτος» και η Ατζέντα στη Θράκη
Μητροπολίτης Άνθιμος: “Η θρησκεία δεν μπορεί να δικαιολογεί τον πόλεμο”
Ποιοι ξένοι αγοράζουν ακίνητα στον Έβρο;
«Επέλαση» Τούρκων αγοραστών ακινήτων σε Θράκη και Αν. Μακεδονία – Επιτέλους, η ΕΥΠ ξεκινά έρευνες
Τούρκοι αγοράζουν Θράκη-Νησιά, ΕΥΠ ψάχνει
Ευλογία ή κατάρα; Εσύ επιλέγεις, λαέ! (Το κη’ (28ο) κεφάλαιο του Βιβλίου του Δευτερονομίου.)
Ενδεικτικές παραπομπές περί του Τρίτου Ναού του Σολομώντα (υπάρχουν και πολλές άλλες στο διαδίκτυο):
Ο Τρίτος Εβραϊκός Ναός είναι η Κύρια Αιτία της Σύγκρουσης στην Μέση Ανατολή
ΤΡΙΤΟΣ ΝΑΟΣ, «ΜΕΣΣΙΑΣ» ΚΑΙ «ΜΕΓΑΛΟ ΙΣΡΑΗΛ»: ΤΑ ΒΙΝΤΕΟ ΠΟΥ ΑΝΟΙΓΟΥΝ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
President Trump Hosts Oval Office Meeting with Chabad Rabbinical Delegation
Bibi Netanyahu Meets the Rebbe | 1990 (ο Νετανιάχου, τότε μέλος του ισραηλινού κοινοβουλίου, συναντά το Σιωνιστή Ραββίνο Μεναχέμ Σνέερσον, ο οποίος του λέει επιτακτικά να επισπεύσει την έλευση του «Μεσσία».)
