Κυριακὴ τῆς Τυροφάγου
Ὁμιλία τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

 «ΧAΡΑ» ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ ΚΑΙ ΧΑΡΑ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ

_____________________

___________________

Σήμερα, ἀγαπητοί μου, εἶνε ἡμέρα ποὺ ἴ­σως πρέπει ὁ ἱεροκήρυκας νὰ σιωπήσῃ καὶ νὰ πάῃ κάπου νὰ κλάψῃ· καὶ μαζὶ μὲ τὸν ἱερο­κήρυκα καὶ ἐσεῖς –ὅσοι πιστεύετε ἀκόμη στὸν Κύριο καὶ ἀνήκετε στὴν Ὀρθόδοξο Ἐκ­κλησία–, νὰ πᾶτε σήμερα στὰ σπίτια σας, νὰ κλεισθῆ­τε καὶ μπρο­στὰ τὴν εἰκόνα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου προσευχηθῆτε καὶ νὰ κλάψετε γιὰ τὴν κατάστασί μας, γιὰ τ᾽ ἁ­μαρτήματά μας. Γιατὶ δυστυχῶς ἡ σημερινὴ ἡμέρα εἶνε ἡ πιὸ ἁ­μαρτωλὴ ἡμέρα τοῦ χρόνου.

Σήμερα Χριστι­ανοὶ βαπτισμένοι κάνουν τὰ ἐν­τελῶς ἀντίθετα ἀπὸ ἐκεῖνα ποὺ διατάζει ὁ Κύ­ριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς καὶ ἡ Ἐκκλησία του. Καὶ αὐτὸ βέβαια εἶνε μία αἰτία λύπης καὶ στεναγμῶν. Γιατὶ σᾶς ἐρωτῶ· ἂν κάποιος ἀξιω­ματικὸς δι­ατάζῃ τὸν στρατιώτη νὰ κάνῃ δεξιὰ κι αὐ­τὸς κάνῃ ἀριστερά, ἢ τὸν διατάζῃ νὰ κά­νῃ ἀ­ριστερὰ κι αὐτὸς κάνῃ δεξιά, τί αἰσθάνεται ὁ ἀξιωματικὸς ἀπέναντί του; Ἢ ἂν ὁ γιατρὸς συνιστᾷ στὸν ἄρρωστο ὡρισμένα φάρμακα, κι αὐτὸς ὄχι μόνο δὲν παίρνῃ τὰ φάρμακα ἀλ­λὰ σπάῃ τὰ μπουκάλια καὶ κάνῃ δίαιτα ἀντίθετη ἀπ᾿ ὅ,τι τοῦ εἶπε ὁ γιατρός, τί θὰ αἰσθάνεται ὁ γιατρὸς γιὰ τὸν ἄρρωστο αὐτό; Ἢ ἂν εἶσαι μάνα ἢ πατέρας καὶ βλέπῃς τὸ παιδί σου νὰ μὴ σ᾽ ἀκούῃ ἀλλὰ νὰ κάνῃ ἀντίθετα ἀπ᾿ ὅ,τι τοῦ παραγγέλλεις; Ἢ ἂν εἶσαι δάσκαλος καὶ λὲς στὸ μαθητὴ νὰ γράψῃ στὸν πίνακα τὸ ἄλ­φα κι αὐτὸς γράφει τὸ βῆτα; Ἔ, αὐτὸ ἀκριβῶς συμβαίνει σήμερα· οἱ Χριστιανοὶ κάνουν τὰ ἀν­­τίθετα ἀπ᾿ ὅ,τι διατάζει ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός. Κι ἂν ὁ δάσκαλος στενοχωριέται γιὰ τὸν ἄτακτο μαθητή του, ἂν ὁ γιατρὸς λυπᾶται γιατὶ ὁ ἄρρωστος δὲν κάνει τὴ δίαιτά του, ἂν ὁ ἀξιωματικὸς στενοχωριέται γιὰ τὸν ἀ­πείθαρχο στρατιώτη του, κι ἂν ἡ μάνα στενο­χωριέται γιὰ τὸ ἄτακτο παιδί της, πολὺ περισ­σότερο σήμερα τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιο «λυπεῖ­ται» (Ἐφ. 4,30) γιὰ τὰ ἄτακτα παιδιὰ τῆς Ὀρθοδοξίας.
Ναί, κάνουν τὰ ἀντίθετα. Τί μᾶς διατάζει σή­μερα ἡ Ἐκκλησία; Ἀκούσατε τὸν ἀπόστο­λο τί λέει; «Ὡς ἐν ἡμέρᾳ εὐσχημόνως περιπα­τήσω­μεν, μὴ κώμοις καὶ μέθαις, μὴ κοίταις καὶ ἀσελ­γείαις, μὴ ἔριδι καὶ ζήλῳ, ἀλλ᾿ ἐνδύσασθε τὸν Κύ­ριον Ἰησοῦν Χριστόν, καὶ τῆς σαρκὸς πρόνοιαν μὴ ποιεῖσθε εἰς ἐπιθυμίας» (῾Ρωμ. 13,13). Δηλα­δὴ τί ση­μαίνουν τὰ λόγια αὐτά· Σεῖς ποὺ βαπτιστήκα­τε καὶ βγήκατε ἀπ᾽ τὸ σκοτάδι, σεῖς οἱ Χριστια­νοί, δὲν πρέπει νὰ ζῆτε σὰν τοὺς εἰ­δωλολάτρες. Read more »

Κυριακὴ τῆς Ἀπόκρεω
Τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

Σημεια της δευτερας παρουσιας

Κάθε φορά, ἀγαπητοί μου, ποὺ ἀκοῦμε τὸ εὐαγγέλιο, πρέπει νὰ προσέχουμε. Καὶ ἂν κάθε εὐαγγέλιο πρέπει νὰ τὸ ἀκοῦμε μὲ προ­σο­χὴ καὶ δέος, πολὺ περισσότερο τὸ σημε­ρινὸ εὐαγγέλιο, τῆς Κυριακῆς τῶν Ἀπόκρεων (βλ. Ματθ. 25,31-46). Εἶνε τρομερὸ εὐαγγέλιο! Ὅποιος τ᾽ ἀ­κούει ἢ τὸ διαβάζει, νομίζει ὅτι ὁ οὐρανὸς ἀ­στράφτει καὶ βροντᾷ κ᾽ ἡ γῆ σείεται. Τί λέει;
Ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς μᾶς βεβαι­ώνει, ὅτι θὰ ἔρθῃ πάλι στὴ γῆ. Αὐτὸ πιστεύου­με καὶ αὐτὸ ὁμολογοῦμε στὸ Σύμβολο τῆς πίστεώς μας. Θὰ ἔρθῃ ὁ Κύριος. Πῶς; Ὄχι πλέον ὑ­πὸ τὸ ταπεινὸ σχῆμα τοῦ νηπίου στὴ φάτνη· θὰ ἔρθῃ ὡς κυ­ρί­αρχος τοῦ παντός, παντοκράτωρ, βασιλεὺς τοῦ σύμπαντος, ὑλικοῦ καὶ πνευματικοῦ. Θὰ ἔρθῃ συνοδευόμενος ἀπὸ μυριάδες ἀγγέλων καὶ ἀρ­χαγγέλων, καὶ θὰ προηγῆται ὁ τίμιος σταυ­ρὸς (βλ. Ματθ. 24,30) ποὺ θὰ λάμπῃ περισσότερο κι ἀπ᾽ τὸν ἥ­λιο. Θὰ ἔρθῃ γιὰ νὰ κρίνῃ ὅ­λους, κ᾽ ἐμένα ποὺ σᾶς μιλῶ κ᾽ ἐσᾶς ποὺ μ᾽ ἀ­κοῦτε καὶ ὅ­λους ἐν γένει τοὺς ἀνθρώπους, ἀ­πὸ Ἀδὰμ μέχρι συν­­τελείας τῶν αἰώνων. Θὰ γί­νῃ κρίσις παγ­κόσμι­ος. Μὴν ἀμφιβάλλει κανείς.
Ἕνα ἀπὸ τὰ δύο συμβαίνει· ἢ ὑπάρχει Θε­ὸς ἢ δὲν ὑπάρχει. Ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ Θεός, τότε οὔ­τε κόλασις ὑπάρχει οὔτε παράδεισος οὔτε μέλλουσα κρίσις, καὶ πρέπει νὰ ἐπικρατήσῃ τὸ σύν­θημα τῶν ἐπικουρείων καὶ τῶν ὑλιστῶν «Φά­γω­μεν καὶ πίωμεν, αὔ­ριον γὰρ ἀποθνῄσκο­μεν» (᾿Ησ. 22,13. Α´ Κορ. 15,32). Ἀλλ᾽ ὑπάρχει· ὅσο βέβαιο εἶνε ὅτι ὑ­πάρχει ἡμέρα καὶ ἥλιος καὶ γαλαξίες, τόσο βέ­βαιο εἶνε ὅτι ὑπάρχει Θεός. Ἐὰν λοιπὸν ὑ­πάρ­χῃ Θεός, τότε πρέπει νὰ παραδεχθοῦμε, ὅ­τι ὁ Θεὸς εἶνε «δίκαιος καὶ δικαιοσύνας ἠ­γάπησεν» (Ψαλμ. 10,7), καὶ ὡς δίκαιος θὰ κάνῃ κρίσι.
Δὲν θὰ περιγρά­ψουμε τὸ πῶς θὰ διεξαχθῇ ἡ κρίσις. Ἕνα ἄλλο θέμα θέλω νὰ θίξω, κι αὐ­τὸ εἶνε τὸ ἑξῆς· τί θὰ προηγηθῇ τῆς δευτέ­ρας παρουσίας, ποιά θὰ εἶνε τὰ σημεῖα της, πῶς θὰ καταλάβουμε ὅτι πλησιάζει; Μερικὰ ἀπὸ αὐτὰ τὰ «σημεῖα τῶν καιρῶν» (Ματθ. 16,3) θὰ ὑπενθυμίσω. Read more »

Κυριακὴ τῆς Ἀπόκρεω (Α΄ Κορ. 8,8 – 9,2)
Τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

Η ΕΥΘΥΝΗ ΤΟΥ ΣΚΑΝΔΑΛΟΥ

«Οὐ μὴ φάγω κρέα εἰς τὸν αἰῶνα, ἵνα μὴ τὸν ἀδελφόν μου σκανδαλίσω» (Α΄ Κορ. 8,13)

Σήμερα, ἀγαπητοί μου, εἶνε Κυριακὴ τῶν Ἀ­πόκρεων. Σὲ ὅλους τοὺς ναοὺς τῆς Ὀρθο­δοξίας διαβάζεται ἡ περικοπὴ τῆς μελλούσης Κρίσεως. Τὸ σημερινὸ εὐαγγέλιο εἶνε τρομερό. Ποιός ἁμαρτωλὸς δὲν τρομάζει; Ὅσο κι ἂν προσπαθῇ κανεὶς νὰ διώξῃ τὴν ἰδέα τοῦ θανά­του καὶ τῆς κρίσεως, ἡ ἡμέρα ἐκείνη ἔρχεται, εἶνε βέβαιο. Θὰ ἔρθῃ ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου νὰ κρίνῃ «τὴν οἰκουμένην ἐν δικαιοσύνῃ» (Ψαλμ. 9,9). Θὰ κρίνῃ εἰ­δωλολάτρες, Ἰουδαίους, Χριστιανούς. Τοὺς εἰδωλολάτρες μὲ τὴ φωνὴ τῆς συνειδή­σεως, τοὺς Ἰουδαίους μὲ τὸ Δεκάλογο. Ἡ δική μας ὅμως θέσι, τῶν Χριστι­ανῶν, τῶν βα­πτισμένων, ποὺ κοινωνοῦμε τὰ ἄχραντα μυστήρια καὶ «μπροστὰ στὰ μάτια μας ζωγραφίστηκε ὁ Χριστὸς ἐσταυρω­μένος» (Γαλ. 3,1), θὰ εἶνε τραγική. Γιατὶ θὰ κριθοῦμε καὶ μὲ τὴ φωνὴ τῆς συνειδήσεως, καὶ μὲ τὸ Δεκάλογο, ἀλλὰ πρὸ παντὸς μὲ τὸ Εὐαγγέλιο, ποὺ εἶνε ζυγαριὰ ἀ­κριβείας· θὰ ζυγιστῇ καὶ τὸ τελευταῖο δράμι ἀρετῆς καὶ τὸ τελευταῖο δράμι κακίας.
Δὲν τρέμετε, δὲ φοβᾶστε; Ἐγὼ εἶμαι ἁμαρτωλὸς καὶ τρέμω τὴν ἡμέρα ἐκείνη, ποὺ θὰ στηθῇ τὸ δικαστήριο, θ᾽ ἀνοιχθοῦν βιβλία, καὶ ἄγγελοι θὰ τρέχουν γιὰ νὰ συλλέξουν «τοὺς ποιοῦντας τὴν ἀνομίαν καὶ τὰ σκάνδαλα» (Ματθ. 13,41). Ναὶ «τὰ σκάνδαλα»! Καὶ γιὰ σκάνδαλα λέει σήμερα καὶ ὅλο τὸ ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα.

* * *

Ἀκοῦμε «σκάνδαλο». Τί εἶνε τὸ σκάνδαλο; Στὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα, ἀγαπητοί μου, σκάνδα­λο στὴν κυριολεξία εἶνε μία πέτρα ποὺ ῥίχνει κάποιος στὸ δημόσιο δρόμο, καὶ καθὼς περνάει ὁ ἀνύποπτος διαβάτης σκοντάφτει πάνω της, πέφτει καὶ τσακίζεται. Σκάνδαλο λοιπὸν εἶνε τὸ πρόσκομμα στὸ δημόσιο δρόμο.
Ἀλλ᾽ ἐκτὸς ἀπὸ τοὺς δρόμους αὐτοὺς ὑ­πάρ­χει καὶ μία ἄλλη ὁδός, πνευματική, ἡ ὁδὸς πρὸς τὸν οὐρανό. Ἀρχίζει ἀπὸ τὴ γῆ καὶ φθάνει ἐκεῖ! Εἶνε ὡραία ὁδός, ἀλλὰ ὁ δι­άβολος προσπαθεῖ νὰ τὴν κάνῃ ἀδιάβατη. Ὁ Κύριος μᾶς λέει ὅτι δὲν εἶνε ἀδιάβατη, εἶνε ἁ­πλῶς «στενὴ καὶ τεθλιμμέ­νη» (Ματθ. 7,14). Ἡ ὁδὸς αὐ­τὴ ἦταν κλεισμένη· ἕνα τεράστιο ὁδόφραγμα ἀπέκλειε τὴν ὁδὸ πρὸς τοὺς οὐρανούς· ἦταν τὸ ἁμάρτημα τοῦ Ἀδὰμ καὶ τῆς Εὔας, τὸ προπατορικὸ ἁμάρτημα. Κλειστὸς λοιπὸν ὁ δρόμος. Δὲ μπόρεσαν νὰ τὸν ἀ­νοίξουν οὔτε προφῆτες, οὔτε πατριάρχες, οὔ­τε ἄγγελοι. Τὸν ἄνοιξε – ποιός; τὸ αἷμα τοῦ Ἰ­ησοῦ Χριστοῦ, ἡ θυσία τοῦ Ἐσταυρωμένου (πρβλ. Ἑβρ. 10,20)· ἀπὸ τότε πλέον ὁ δρόμος αὐτὸς εἶνε βατός Read more »

Κυριακὴ τῆς Ἀπόκρεω
Τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστινου Καντιώτου

1. KATΩ ΑΠΟ ΤΗ ΜΑΣΚΑ. pdf

Κυριακὴ τῆς Ἀπόκρεω (Ματθ. 25,31-46)

2. Τo παγκoσμιο δικαστηριο

«Καὶ συναχθήσεται ἔμπροσθεν αὐτοῦ πάντα τὰ ἔθνη…» (Ματθ. 25,32)

Χθές, ἀγαπητοί μου, ψυχοσάββατο, μνήμη δηλαδὴ τῶν προσφιλῶν μας νεκρῶν. Σήμε­ρα Κυριακή, Κυριακὴ τῆς Ἀπόκρεω.
Τί εἶνε ἀπόκρεως; Ἀπόκρεως ἴσον ἀποχαιρετισμὸς τῆς κρεοφαγίας, προοίμιο τῆς ἁγί­ας καὶ μεγάλης τεσσαρακοστῆς, προανάκρου­σμα γιὰ ἀγῶνες πνευματικούς. Ἀλλὰ δυστυ­χῶς ὁ κόσμος, μὲ τὴ σατανικὴ ἰδέα ὅτι τὶς μέρες αὐτὲς ὅλα ἐπιτρέπονται, ἐκτρέπεται σὲ μεγάλες ἁμαρτίες. Σήμερα λοιπόν, ποὺ πολλοὶ ὀργιάζουν, ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία ὥρισε νὰ διαβάζεται στοὺς ναοὺς τῆς Ὀρθοδοξίας τὸ φοβερώτερο εὐαγγέλιο ὅλου τοῦ χρόνου, τὸ εὐαγγέλιο τῆς μελλούσης κρίσεως. Ὅποιος τ᾿ ἀκούει κ᾿ ἔχει μέσα του ἕνα μόριο πίστεως καὶ λογικῆς, τρέμει.
Τὸ εὐαγγέλιο μᾶς προειδοποιεῖ ὅλους. Θὰ γίνῃ κρίσις, δικαστήριο παγκόσμιο, κι ὁ δικαστὴς ποὺ θὰ μᾶς κρίνῃ εἶνε ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰ­ησοῦς Χριστός. Θὰ χωριστῇ ἡ ἀνθρωπότης σὲ δυὸ μεγάλες παρατάξεις· ἀπὸ τὴ μιὰ οἱ δίκαιοι, ἀπὸ τὴν ἄλλη οἱ ἀμετανόητοι ἁμαρτωλοί. Καὶ θ᾿ ἀκουστοῦν δύο τελεσίδικες – ἀμετάκλητες ἀποφάσεις· ἡ μία «Δεῦτε οἱ εὐλογημένοι τοῦ πατρός μου, κληρονομήσατε τὴν ἡτοιμασμένην ὑμῖν βασιλείαν…», ἡ ἄλλη «Πορεύεσθε ἀπ᾿ ἐμοῦ οἱ κατηραμένοι εἰς τὸ πῦρ τὸ αἰώνι­ον…», στὴν αἰώνια κόλασι (Ματθ. 25,34,41).
–Κόλασις; Ποιός πιστεύει σήμερα κόλασι!
Ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος λέει· Θὰ ἤθελα κ᾿ ἐ­γὼ νὰ μὴν ὑπάρχῃ, γιατὶ εἶμαι ἁμαρτωλὸς καὶ τὴ φοβᾶμαι· καὶ ὅμως ὑπάρχει κόλασις. Ὅσο βέβαιο εἶνε ὅτι ὑπάρχει νύχτα, τόσο βέβαιο εἶ­νε ὅτι ὑπάρχει κόλασις, κρίσις καὶ ἀνταπόδοσις.
Ποῦ τὸ στηρίζουμε αὐτό; Μήπως εἶνε ἕνας μῦθος μὲ τὸν ὁποῖο ἐμεῖς οἱ κληρικοὶ ἀποκοιμί­ζουμε τὸ λαό; Ἡ ἀλήθεια τῆς μελλούσης κρίσε­ως καὶ ἀνταποδόσεως ἔχει ἰσχυρὰ στηρί­γματα. Τὸ ἕνα εἶνε, ὅτι τὸ φωνάζει ἡ δικαιοσύνη. Τὸ ἄλλο, ὅτι τὸ φωνάζει ὅλος ὁ κόσμος. Καὶ τὸ τρίτο καὶ σπουδαιότερο, ὅτι τὸ βεβαιώνει ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ. Ἐπιτρέψτε μου αὐτὰ νὰ τὰ ἀναλύσω. Read more »

Ψυχοσάββατον πρὸ Κυρ. τῆς Ἀπόκρεω
Τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΑΥΤΟ;

Σήμερα, ἀγαπητοί μου, εἶνε Ψυχοσάββατο. Τί θὰ πῇ Ψυχοσάββατο; Σάββατο τῶν ψυ­χῶν. Ἐπ᾽ αὐτοῦ ἂς ποῦμε λίγες λέξεις.
Κατ᾽ ἀρχὴν ἡ λέξι Σάββατον δὲν εἶνε ἑλληνι­κή, εἶνε ἑ­βρα­ϊκή· Σάββατον στὰ ἑλληνικὰ σημαίνει ἀ­νάπαυσις ἢ «κατάπαυσις» (βλ. Ἑβρ. 4,4 κ.ἀ.).
Ὅσοι διαβάζετε τὴν ἁγία Γραφή, θὰ γνωρί­ζετε ὅτι ὁ Θεὸς δημιούργησε τὸ ὑλικὸ σύμ­παν σὲ ἕξι ἡμέρες (βλ. Γέν. κεφ. 1). Ὅταν λέει ἡ ἁγία Γραφὴ ἕξι ἡμέρες, ἐννοεῖ μακρὲς χρονικὲς περι­όδους, στὶς ὁποῖες συνέβησαν γεγονότα κοσμογονικά. Ἡ γῆ, ὁ ἥλιος, τὰ ἀ­­στέρια, ὅλο τὸ σύμπαν ἀπὸ τὶς παμμέγιστες σφαῖρες μέχρι τὸ μικρὸ ἄτομο, ποὺ κι αὐτὸ εἶνε μιὰ μικρογραφία τοῦ σύμ­παν­­­τος, δημιουγήθηκαν σὲ ἕξι ἡμέρες.
Μετά, λέει ἡ ἁγία Γραφή, τὴν ἑβδόμη ἡμέ­ρα ὁ Θεὸς ἀναπαύθηκε, «κατέπαυσε ἀ­πὸ πάν­­των τῶν ἔργων» τῆς δημιουργίας (βλ. Γέν. 2,2). Δὲν λέει ὅ­τι σταμάτησε νὰ ἐπιβλέπῃ τὸ σύμπαν, ἀλλ᾽ ὅ­τι σταμά­τησε νὰ δημιουργῇ· στὸ ἑξῆς δὲν πρόκειται πλέον νὰ προσ­τεθοῦν νέα εἴδη σ᾽ αὐτὰ ποὺ ὑπάρχουν­. «Κατέ­παυ­σε» μὲν ἡ δημιουργία, ἀλ­λ᾽ ὄχι ἡ μέριμνα, ἡ πρόνοια τοῦ Θεοῦ. Ὑπ᾽ αὐτὴ τὴν ἔννοια, τῆς θεί­ας προνοίας, νοεῖται τὸ σπουδαῖο ἐκεῖνο θεολογικὸ ῥητὸ ποὺ εἶπε ὁ Χριστός· «Ὁ πατήρ μου ἕως ἄρ­τι ἐργάζεται, κἀγὼ ἐργάζομαι» (Ἰω. 5,17). Δὲν παύει ἡ φρον­τίδα, ἡ μέριμνα τοῦ Θεοῦ γιὰ τὴν συντήρησι καὶ τὴν διακυβέρνησι τοῦ κόσμου.
Ἐπειδὴ λοιπὸν ὁ Θεὸς «κατέπαυσε» τὴν ἑ­βδόμη ἡμέρα, γι᾽ αὐτὸ ὥρισε καὶ γιὰ τὸν ἄνθρω­πο ὡς ἡ­μέρα ἀναπαύσεως τὴν ἑβδόμη ἡμέρα. Ἡ τετάρτη ἐντολὴ λέει· «Ἓξ ἡμέρας ἐργᾷ καὶ ποι­ήσεις πάντα τὰ ἔργα σου· τῇ δὲ ἡμέρᾳ τῇ ἑ­­βδόμῃ σάββατα Κυρίῳ τῷ Θεῷ σου» (Ἔξ. 20,9-10. Δευτ. 5,13-14).
Καὶ πράγματι τὸ Σάββατο τηρεῖται μέχρι σή­μερα μὲ θρησκευτικὴ εὐλάβεια ἀπὸ τοὺς Ἑ­βραί­ους. Ἂν πᾶτε στὸ Ἰσραήλ, θὰ δῆτε ὅτι Σάββα­το στὶς ὁδικὲς ἀρτη­ρίες δὲν κινεῖται τίποτε, ἐκτὸς ἀπὸ τὰ αὐτοκίνητα τῆς ἀστυνομίας καὶ τῶν πρώτων βοηθειῶν γιὰ τοὺς ἀσθενεῖς.
Αὐτὸ εἶνε ἔλεγχος γιὰ μᾶς τοὺς Χριστιανούς. Ἐμεῖς ἀντὶ τοῦ Σαββάτου ἔχουμε τὴν Κυριακή, πρῶτον εἰς ἀνάμνησιν τῆς καταπαύσεως τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τὴ δημιουργία τοῦ κόσμου, δεύτερον γιὰ ν᾽ ἀναπαυώμεθα ἀπὸ τὴν ἐργασία, καὶ τρίτον γιὰ νὰ τιμοῦμε τὸ τρισμέγιστο γεγο­νὸς τῆς ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ.

* * *

Τὸ σημερινὸ ὅμως Σάββατο εἶνε ἐξαιρετικό· ὀνομάζεται Ψυχοσάββατον. Γιατί ὀνομάζεται ἔτσι; Διότι σήμερα ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία ὥρισε νὰ τελοῦμε γενικὸ μνημόσυνο τῶν νεκρῶν. Καὶ τοῦτο γιὰ τοὺς ἑξῆς τρεῖς λόγους.
⃝ Πρῶτος λόγος. Ὅλοι οἱ ἄνθρωποι δὲν πεθαί­­νουν ὑπὸ ὁμαλὲς συνθῆκες· δὲν ἐκπνέουν στὸ σπίτι, ἔχοντας δίπλα τους τὰ προσ­φιλῆ πρόσω­πα· δὲν συνοδεύονται ὅλοι στὴν τε­λευταία κα­τοικία ἀπὸ συγγενεῖς καὶ φίλους· δὲν ψάλλεται σὲ ὅλους ἡ νεκρώσιμος ἀκολουθία· δὲν γεμίζει τὸ φτυάρι ὁ ἱερεὺς μὲ χῶμα καὶ νὰ πῇ «Γῆ εἶ καὶ εἰς γῆν ἀπελεύσῃ» (Γέν. 3,19 καὶ Ἐξόδ. ἀκολ.). Read more »

ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΓΙΑ ΚΑΘΑΡΟΤΗΤΑ ΠΙΣΤΕΩΣ

ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΙΝΔΥΝΟ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ,ΤΗΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ, ΤΟΝ ΠΑΠΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΝΕΑ ΤΕΡΑΤΩΔΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΤΗΝ ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑ!

«Ότι η Ορθόδοξος Πιστις κινδυνεύει, δεν ειναι σχήμα λόγου, το οποίον δύναταί τις να αναφέρη προς δημιουργίαν εντυπώσεων. Ίσως και ομιλούντες περί κινδύνου της Πίστεως να μη έχομεν συνειδητοποιήσει όσον πρέπει τον κίνδυνον τούτον. Είθε ο Κύριος να διανοίξη τους οφθαλμούς μας διά να ίδωμεν ευκρινώς τον κίνδυνον και λάβωμεν τα αναγκαία μέτρα.
Δίδομεν μίαν σύντομον εικόνα του κινδύνου. Όχι η αύρα του Αγίου Πνεύματος η δροσίζουσα τας ψυχάς, αλλ αήρ δηλητηριώδης, εκ των θεολογικών σχολών Ευρώπης και Αμερικής προερχόμενος, ήρχισεν από τινος να πνέη και εις την Ελάδα. Φορείς, ως επί το πλείστον, οι εκεί μετεκπαιδευθέντες θεολόγοι. Ούτοι, ρηχά και επιπόλαια πνεύματα, ως πολικόν αστέρα της θεολογικής των σκέψεων δεν έχουν την πατερικήν διδασκαλίαν. Δεν θαυμάζουν τους οικουμενικούς διδασκάλους Βασίλειον, Γρηγόριον, Χρυσόστομον, Δαμασκηνόν, Φώτιον, Μάρκον Ευγενικόν, Γρηγόριον Παλαμάν. Αλλ ως μικρά και ανόητα παιδία χάσκουν προ των πεφυσιωμένων ασκών, προ των μπαλονίων της Δύσεως. Τέκνα αυτοί της Ορθοδοξίας θαυμάζουν διαφόρους ορθολογιστάς και αρνητικούς θεολόγους τύπου Harnack, Tillich και Bulmann. Φρίττει τις αναλογιζόμενος οποίον θα είναι το μέλλον του Ορθοδόξου κόσμου, εάν οι νεαροί θεολόγοι, οι δηλητηριασθέντες εκ των μιασμάτων της αρνητικής θεολογίας της Δύσεως, εξακολουθήσουν να καταλαμβάνουν θέσεις και ενσυνειδήτως ή ασυνειδήτως να διαχέουν τον ιόν της αμφιβολίας και απιστίας εις τας ψυχάς των Ελλήνων.
Μία θεολογία, η οποία αρνείται την θείαν αποκάλυψιν ή θέτει υπό αμφισβήτησιν τα θέματα της Πίστεως και εντρέπεται να αναφέρη το όνομα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού ή να κάμνη το σημείον του τιμίου Σταυρού, ΜΙΑ ΤΟΙΑΥΤΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΕΙΝΑΙ ΣΑΤΑΝΙΚΗ, και είναι η μεγαλυτέρα συμφορά διά τον τόπον μας. Μόνον μία ΑΥΣΤΗΡΩΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΑΚΑΔΗΜΙΑ, εξαρτωμένη εκ της Εκκλησίας και μόνον, δύναται να εξουδετερώση τον κίνδυνον τούτον της Πίστεως.
Αλλ ουχ ήττον η Πίστις κινδυνεύει και εκ του ρεύματος του Οικουμενισμού, όστις κατά τον αείμνηστον Μητροπολίτην Σάμου Ειρηναίον είναι η αίρεσις των ημερών μας, σειουσα εκ θεμελίων το οικοδόμημα του Χριστιανισμού. Κατά την θεωρίαν του Οικουμενισμού ο Χριστιανισμός δεν είναι η απόλυτος Θρησκεία. Είναι μία σχετική θρησκεία. Έχει καλά στοιχεία. Αλλά μήπως -λέγει- καλά στοιχεία δεν έχει και ο Μωαμεθανισμός και ο Βουδδισμός και ο Κομφουκιανισμός και εις τις άλλη παλαιοτέρα και νεωτέρα Θρησκεία; Διά της αναμίξεως των αγαθών στοιχείων όλων των Θρησκειών θα σχηματισθή, λέγουν οι οπαδοί του Οικουμενισμού, η μία και τελεία Θρησκεία, η πανθρησκεία του Οικουμενισμού.
Άλλη δε, παρεμφερής προς τον Οικουμενισμόν κίνησις, είναι η λεγομένη Οικουμενική Κίνησις προς προαγωγήν των σχέσεων μεταξύ των διαφόρων χριστιανικών Εκκλησιών. Κατά τους οπαδούς της κινήσεως ταύτης η Ορθόδοξος Εκκλησία δεν είναι η μόνη Εκκλησία. Δεν είναι η συνέχεια της μίας, αγίας, καθολικής και αποστολικής Εκκλησίας, την οποίαν ίδρυσεν ο Χριστός. Αλλ είναι μία εκ των πολλών Εκκλησιών. Προς τι λοιπόν η αποκλειστικότης και οι φραγμοί; Δυνάμεθα αφόβως, λέγουν, να εκκλησιαζώμεθα εις οιανδήποτε Εκκλησίαν.
Έτερος κίνδυνος διά την Πίστιν ειναι ο εκ του Πάπα προερχόμενος. Η Παπική Εκκλησία, χωρίς κατ ουσίαν να απομακρυνθή ούτε κατά έν βήμα από τας πεπλανημέναε διδασκαλίας της, αλλά κρύπτουσα κάτω από περίτεχνον φρασεολογίαν τας κακοδοξίας της, ήνοιξε τον διάλογον, ήπλωσε τα δίκτυά της εις τον ωκεανόν της Ορθοδοξίας, και συλλαμβάνει τους αφελείς και αμαθείς ως χάνους. Θέλει τον διάλογον μετά της Ορθοδόξου Εκκλησίας ο Παπισμός. Αλλ ο διάλογος εγένετο πολλάκις κατά το παρελθόν και πάντοτε κατέληξεν εις αρνητικά αποτελέσματα και διήνοιξε βαθύτερον το χάσμα. Αντί να ενώση, απεμάκρυνεν περισσότερον τας δύο Εκκλησίας απ αλλήλων. Καθ όν χρόνον ο Ορθόδοξος κόσμος, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, εν αις και η μικρά γωνία της γης εν τη οποία ζώμεν, ευρίσκονται υπό το πέλμα του ολοκληρωτικου αθέου κομμουνισμού, και ελευθερία και άνεσις δεν υπάρχει διά θεολογικάς συναντήσεις και συζητήσεις, ημείς ερωτοτροπούμεν προς τον Πάπα, ενώ θα έπρεπε να επιδιώξομεν πρώτον την ένωσιν του Ορθοδόξου κόσμου και να λύσωμεν εκκρεμούντα εντός του κόσμου τούτου θέματα, και έπειτα να σκεφθώμεν περί διαλόγου μετά των ετεροδόξων.
Δυστυχώς ο πατριάρχης Αθηναγόρας, αδιαφορών διά την κατάστασιν του Ορθοδόξου κόσμου, αδιαφορών ακόμη και διά δόγματα της Πίστεως, ήνοιξε θύραν εις τους ετεροδόξους, και δη εις τους Παπικούς, διά να εισέρχονται ούτοι και να εξέρχωνται ακωλύτως εις την μάνδραν της Ορθοδοξίας και να επιφέρουν ανυπολόγιστον φθοράν. Αι δηλώσεις του περί επικειμένης ενώσεως των Εκκλησιών και περί κοινού ποτηρίου, εις διαφόρους συναντήσεις και τόπους γενόμεναι, έχουν συνταράξει την αδιάφθορον συνείδησιν των Ορθοδόξων. Οι πιστοί διερωτώνται, πού βαίνομεν;
Διορατικά πνεύματα της Ορθοδόξου Εκκλησίας, της αντιστάσεως των ποιμένων διαρκώς ελαττουμένης, διαβλέπουν ότι η ένωσις των Εκκλησιών θα συντελεσθή de facto. Εκατοντάδας επιστολών έχω λάβει, εξ όλων των μερών του Ορθοδόξου Ελληνισμού, διά των οποίων πιστά της Εκκλησίας τέκνα εκφράζουν την ανησυχίαν των εξ αφορμής των διαφόρων ενεργειών του Πατριάρχου Αθηναγόρου και με ερωτούν, πώς η συνείδησίς μου ως Ορθοδόξου επισκόπου επιτρέπει να μνημονεύω του ονόματος Αθηναγόρου. Το Άγιον Όρος συνταράσσεται. Το μνημόσυνον του Αθηναγόρου έπαυσεν εκεί. Μέγας κίνδυνος επίκειται διασπάσεως του Ορθοδόξου κοσμου εκ των ακαίρων, αντικανονικών και αντορθοδόξων ενεργειών του Πατριάρχου. Εις τας ψυχάς πολλών Ορθοδόξων λειτουργών έχει δημιουργηθεί κρίσις συνειδήσεως. Και εν τούτοις ημείς ετοιμαζόμεθα να εορτάσωμεν την εικοσαετηρίδα του Οικουμενικού Πατριάρχου!

῟῟*῟῟*῟῟

Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης
Ὁμότιμος Καθηγητής Α.Π.Θ.

ΥΠΟΜΝΗΜΑ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΤΟΥ ΣΥΝΟΔΙΚΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ

«ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΛΟΙΠΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΝ ΚΟΣΜΟΝ»

1. Πρῶτοι χωρὶς ἴσους οἱ Προκαθήμενοι. Ὑποκαθιστοῦν τὸ σῶμα τῶν Ἐπισκόπων
2. Πρῶτο σὲ σημασία καὶ κινδύνους τὸ θέμα: «Σχέσεις τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας πρὸς τὸν λοιπὸν χριστιανικὸν κόσμον»
3. Ἡ ἐκκλησιολογικὴ ἀνατροπὴ τῶν ἀρχῶν τοῦ 20οῦ αἰῶνος διεκδικεῖ πανορθόδοξη ἔγκριση
4. Προέλευση τοῦ συνοδικοῦ κειμένου καὶ κρυφὲς ἐπιδιώξεις του Read more »

ΟΙ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΙ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΖΩΝΤΑΝΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΔΙΚΟΙ ΜΑΣ ΨΕΥΤΟΠΑΠΑΔΕΣ
ΚΑΙ ΟΙ ΨΕΥΤΟΘΕΟΛΟΓΟΙ ΤΟΥ ΑΠΘ, ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΠΟΙΟΥΝ ΤΗΝ ΣΧΟΛΗ

Πατῆστε στοὺς συνδέσμους και θαυμάστε τὸ θάρρος τους!

https://greekmurtadeen.wordpress.com

http://www.augoustinos-kantiotis.gr/?p=51777

Απάντηση του Γραμματέα της ΠΕΘ κ. Παναγιώτη Τσαγκάρη

στον «Ανορθόδοξο φονταμενταλισμό» του Αρχιμανδρίτη π. Σωφρόνιου Γκουτζίνη

Χείλη ιερέως, «υποψηφίου αρχιερέως», ου ψεύδονται.
Απάντηση του Γραμματέα της ΠΕΘ κ. Παναγιώτη Τσαγκάρη
στον «Ανορθόδοξο φονταμενταλισμό»
του Αρχιμανδρίτη π. Σωφρόνιου Γκουτζίνη
Πρωτοσυγκέλου Ιεράς Μητροπόλεως Ξάνθης.

Σεβαστέ και αγαπητέ π. Σωφρόνιε,
Επειδή όσα γράφετε -ίσως σκόπιμα, ίσως από άγνοια ο Θεός οίδεν- υπερασπιζόμενος ένθερμα τη λειτουργία των Ισλαμικών Σπουδών στο Τμήμα Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ, είναι ψευδή και παραπλανητικά, οφείλουμε προς χάριν της αλήθειας, να τα αναιρέσουμε: Ισχυρίζεστε ότι «η Θεολογική Σχολή του ΑΠΘ με συντριπτική πλειοψηφία των μελών ΔΕΠ των Τμημάτων της αποφάσισε τη δημιουργία και λειτουργία Προγράμματος Ισλαμικών Σπουδών». Ο ισχυρισμός σας
αυτός ελέγχεται ως ψευδής, διότι α) σε σύνολο 38 μελών ΔΕΠ του Τμήματος Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής μόνον (23) καθηγητές ψήφισαν υπέρ της ιδρύσεως και λειτουργίας αυτού του Προγράμματος, β) το Τμήμα Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας, έχει αποφασίσει και δημοσιεύσει την έντονη διαφωνία του για το εγχείρημα αυτό και γ) σας ενημερώνουμε ότι, όλοι οι καθηγητές και των δύο Τμημάτων της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ, είναι (72)!! Επομένως, για ποια πλειοψηφία μελών ΔΕΠ της Θεολογικής Σχολής ομιλείτε πάτερ;
Επειδή… Διαβάστε τη συνέχεια στο ἰστολογιο:

http://www.petheol.gr/nea/cheileiereosypopsephiouarchiereosoupseudontaiμμ

ΤΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΜΕΙΟΝΕΚΤΗΜΑ ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ

ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

(Πατῆστε τὸν τίτλο καὶ διαβᾶστέ το ὁλοκληρωμένο σὲ.pdf)

ΤΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΜΕΙΟΝΕΚΤΗΜΑ (κατά τήν γνώμη μου Λ. Α.)
ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
ΚΑΙ Η ΔΙΟΡΘΩΣΗ ΤΟΥ ΔΙΑ ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ

ΛΑΖΑΡΟΣ ΑΡΑΒΑΝΗΣ

Κίνητρο μου: «Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΦΗΒΟ»

(ΓΕΡΩΝ ΙΩΣΗΦ )

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Εἶχα ἕνα βιβλιαράκι μέ ἁγιοπατερικό προσευχητάριο στή βιβλιοθήκη μου, καί ἐπειδή ἦταν μικρό σέ μέγεθος, καί δέν κυριαρχεῖ πάντα ἡ τάξις στή βιβλιοθήκη μου, ἦταν παραμελημένο˙ ἦταν θαρρεῖς κάπου κρυμμένο, καί τό εἶχα παραμελήσει ἐδῶ καί πολλά χρόνια. Τό βρῆκα ὅμως, καί διαβάζοντας ἀρκετές προσευχές ἁγιασμένων μορφῶν-πατέρων τῆς Ἐκκλησίας μας, ξεχώρισα μία πού μοῦ ἔκανε μεγάλη ἐντύπωση. Ἦταν τοῦ γέροντα Ἰωσήφ. Ἀναφερόταν ἡ προσευχή του στούς ἐφήβους μας. Ὁ Γέροντας Ἰωσήφ ὁ Ἡσυχαστής γεννήθηκε στίς Λεῦκες τῆς Πάρου , ὅπου εἶχε γεννηθεῖ καί ὁ π. Αὐγουστίνος Καντιώτης. Ὑπῆρξε μάλιστα μαθητής τῆς μητέρας τοῦ π. Αὐγουστίνου πού ἦταν δασκάλα. Καί οἱ δύο κοιμήθηκαν τήν ἴδια ἡμέρα, 28 Αὐγούστου 1959 ὁ Γέροντας Ἰωσήφ , καί 28 Αὐγούστου 2010 ὁ Γέροντας Ἐπίσκοπος Αὐγουστίνος Καντιώτης˙ τυχαῖο; ΔΕΝ ΝΟΜΙΖΩ. Μέ ἀπασχολοῦσε λοιπόν ἐδῶ καί ἀρκετό καιρό τά μαθήματα τῶν νέων μαθητῶν καί μαθητριῶν πού διδάσκονται στήν δευτεροβάθμια (κυρίως) ἐκπαίδευση, τελευταῖα μάλιστα ἦταν κάτι παραπάνω ἀπό ἐνδιαφέρον, θά ἔλεγα ὅτι εἰσῆλθα στό στάδιο τῆς ἀγωνίας, καί ἀγωνιοῦσε ἀγωνιζόμενο τό πνεῦμα μου νά βρῶ τί φταίει, καί ἐάν μποροῦμε ὅλοι μαζί οἱ γονεῖς , ἀλλά καί ὅσοι ἔχουν συγγενικά πρόσωπα μέ παιδιά στά σχολεῖα μας νά βροῦμε καί νά προτείνουμε καλύτερες λύσεις γιά τά ἐκπαιδευτικά προγράμματα στά ἐκπαιδευτήρια μας. Βέβαια, ἡ πρώτη ἐκπαίδευση ἀρχίζει ἀπό τήν οἰκογένεια, ἀλλά δέν μᾶς «χαλάει» σκέφτηκα καί μία καλύτερη ἐθνική παιδεία, ὥστε πολλά παιδιά νά μήν τούς «χαλάει» , ἤ χαλαρώνει ἐπικίνδυνα ὁ λογισμός τους ὅταν πηγαίνουν στό σχολειό τους, ἀλλά τουναντίον, νά ἐνισχύεται ἐκ μίας ἑλληνορθόδοξης φρούρησης καί περαιτέρω ἰσχυρότερης ὀργάνωσης μέσα ἀπό τήν παιδεία μας.
Ἐπίσης, ὑπάρχει (σκέφτηκα) καί σέ μεγάλο ποσοστό μάλιστα τό ἐνδεχόμενο οἱ γονεῖς καί τά συγγενικά καί ἀγαπημένα πρόσωπα τῶν μαθητῶν μας νά μήν ἔχουν τήν στοιχειώδη θεολογική μόρφωση, ἤ νά εἶναι καί ἐκεῖνοι (ὅσοι εἶναι) θύματα τῶν κακῶν περιστάσεων καί κακῶν συνηθειῶν τῆς ἐποχῆς μας, δηλαδή νικημένοι καί ὑποταγμένοι (μέ διάφορους τρόπους, ἔμμεσα ἤ ἄμεσα) ἐκ τῶν σκοτεινῶν ἀντίχριστων δυνάμεων. Read more »

ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ

Φτάνει η προδοσία. Φτάνουν οι «μεσσίες». Έφτασε η ώρα του λαού. Πάρε την τύχη της πατρίδας και της εκκλησίας στα ΧΕΡΙΑ ΣΟΥ.
Όσο το πειραματόζωο συνεχίζει να «τσιμπάει» στο φόβο και να κάθεται ακινητοποιημένο, τόσο και η οικονομική του αφαίμαξη, με πρόσχημα την κρίση, θα συνεχιστεί  μέχρι το πειραματόζωο να κινηθεί ή να ψοφήσει.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΤΟ ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΑΡΘΡΟ

http://opaidagogos.blogspot.gr/2016/03/blog-post_2.html

Οι ορθόδοξοι πιστοί της Βουλγαρίας ανησυχουν για τα θέματα της μέλλουσας Συνόδου και μαζεύουν υπογραφές… ΑΓΩΝΑ

http://www.romfea.gr

Σοβαρές ενστάσεις για την Μεγάλη Σύνοδο από τον Νέας Σμύρνης Συμεών

http://www.romfea.gr

ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ

Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιῶς κ. Σεραφείμ ἀπέστειλε, στις 2.3.2016, πρός τήν Διαρκή Ἱ. Σύνοδον τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος τήν κάτωθι ἐπιστολή, σχετικῶς μέ τήν προσεχή σύγκλιση τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου.

᾿Αριθμ. Πρωτ. 200

Μακαριώτατε Δέσποτα,
                         Σεβασμιώτατοι,

Ἐλάβον τὴν ἀπὸ 16ης Φεβρουαρίου 2016 μὲ ἀριθμ. πρωτ.755/16-2-2016, Ὑμετέραν ἐπιστολὴν διὰ τῆς ὁποίας κοινοποιεῖτε εἰς ἐμέ, κεφαλαιωδῶς καὶ συνοπτικῶς, ἅπαντα τὰ ἀφορώντα εἰς τὴν μέλλουσα νὰ συγκληθεῖ Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδο, ἤτοι εἰς τὴν ἱστορικὴν πορείαν τῆς προετοιμασίας αὐτῆς, τὸν ρόλο καὶ τὴν συμβολὴ τῆς ἡμετέρας Ἐκκλησίας στὴν τελικὴ διαμόρφωση τῶν προσυνοδικῶν κειμένων, τὴν ὁμόφωνη ἀποδοχὴ αὐτῶν ὑπὸ τῆς Ε΄ Προσυνοδικῆς Πανορθοδόξου Διασκέψεως, (Σαμπεζὺ 10-17 Ὀκτ. 2015), κατόπιν ἐπικαιροποιήσεως ὁρισμένων ἐξ αὐτῶν, τὴν ἔγκρισιν ὑπὸ τῆς Ἱερᾶς Συνάξεως τῶν Προκαθημένων τῶν Αὐτοκεφάλων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, (Σαμπεζὺ 21-27 Ἰαν. 2016), τοῦ Κανονισμοῦ Ὀργανώσεως καὶ λειτουργίας τῆς συγκληθησομένης Ἁγίας καὶ Μεγάλης Σύνοδου, ὡς καὶ τὸν καθορισμὸ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἀρχιερατικῶν μελῶν, ποὺ θὰ ἀποτελέσουν τὴν ἀντιπροσωπεία τῆς ἡμετέρας Ἐκκλησίας στὴν ἐν λόγω Σύνοδο. Ἐν τέλει δὲ προσκαλεῖτε καὶ προτρέπετε «πάντας τους μὴ μετέχοντας εἰς τὴν ἀντιπροσωπείαν τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος Σεβασμιωτάτους Ἀρχιερεῖς νὰ ἐκφράσουν ἐγγράφως τὰς οἴας ἔχουν ἐπὶ τῶν συγκεκριμένων κειμένων κρίσεις ἢ προτάσεις πρὸς τὴν Ἱερὰν Σύνοδον, διὰ νὰ μελετηθοῦν αὖται καὶ νὰ ἀξιοποιηθοῦν κατὰ τὸ δυνατὸν εἰς τὰς ἐργασίας τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης συνόδου, διότι διὰ τῶν ὑμετέρων ἐποικοδομητικῶν προτάσεων θὰ καταστῆ ἠχηροτέρα ἡ ἐν τὴ Συνόδω φωνὴ τῆς ἡμετέρας ἀντιπροσωπείας».

Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω, ἀνταποκρινόμενος εἰς τὴν ὑμετέραν παράκλησιν καὶ προτροπήν, ἐπιθυμῶ νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν ὑμῶν τὰ ἀκόλουθα: Read more »

Ἀπὸ τὸ βιβλίο: ΤΙ ΘΑ ΜΑΣ ΣΩΣΗ;
ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ

ΜΗΠΩΣ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΜΕΤΑΝΟΗΣΕΙ;

Τί χρειαζόμεθα; Ἕνα δάκρυ μετανοίας. Αὐτό νὰ ζητήσουμε ἀπὸ τὸ Θεό. Μ᾿ αὐτὸ σώθηκαν καὶ ἁγίασαν οἱ ἅγιοι, καὶ ὁ ὑμνῳδὸς τοὺς λέγει· «Ταῖς τῶν δακρύων σου ῥοαῖς τῆς ἐρήμου τὸ ἄγονον ἐγεώργησας…». Τὰ δάκρυα καὶ τὴν κατάνυξι καλλιεργεῖ ἠ γνῶσις τοῦ ἑαυτοῦ μας καὶ ἡ ἐπίγνωσις τοῦ προορισμοῦ μας μὲ τὴ βοήθεια τῆς πνευματικῆς μελέτης πατερικῶν λόγων.
Σᾶς παρακαλῶ πολὺ λοιπόν, νὰ διαβάσετε καλὰ τὸν «Ἀόρατο πόλεμο» καὶ τὰ «Πνευματικὰ γυμνάσματα» τοῦ ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου, ὁ ὁποῖος αὐτὸ ἀκριβῶς λέει, ὅτι τὸ πρῶτο ὅπλο εἶνε ἡ αὐτογνωσία, τὸ «γνῶθι σαυτόν». Νὰ πιστέψῃ ὁ καθένας ἀπὸ ἐμᾶς, ὅπως λέει ὁ ἅγιος Νικόδημος, ὅτι εἴμεθα ἕνα τίποτα, ἕνα μηδέν, καὶ νὰ μὴ φρονοῦμε ὅτι εἴμεθα «κάποιον τι». Αὐτὸ πρέπει νὰ φύγῃ μέσα ἀπὸ τὴν καρδιά μας· καὶ νὰ ποῦμε, ὅτι δὲν εἴμεθα ἀπολύτως τίποτα, ὅτι εἴμεθα «ὡς ῥάκος ἀποκαθημένης» (Ἠσ. 64,6), ἐλεεινοὶ καὶ τρισάθλιοι, ἄξιοι νὰ ῥίξῃ ὁ οὐρανὸς πάνω μας φωτιὰ καὶ ἡ γῆ ν᾿ ἀνοίξῃ νὰ μᾶς καταπιῇ. Ἕνα τέτοιο βαθὺ συναίσθημα ταπεινώσεως νὰ ἔχουμε.
Ἐπίσης νὰ διαβάσετε μέσα στὸν «Προορισμὸ τοῦ ἀνθρώπου», τὸν ὁποῖο ἔγραψε ὁ ἅγιος ἐκεῖνος ἀρχιμανδρίτης Εὐσέβιος Ματθόπουλος, τὸ «Περὶ αὐτογνωσίας».
Αὐτὰ συνιστῶ πρὸς μελέτη, διότι φοβᾶμαι, μήπως δὲν ἔχουμε ἀκόμη μετανοήσει· ἤ, ἐὰν ἔχουμε μετανοήσει, μήπως ἡ μετάνοιά μας εἶνε λειψή.
Σὲ ὅλους μας ἀνεξαιρέτως ὁ Κύριος νὰ δώσῃ μετάνοια, νὰ συναισθανθοῦμε τὴν ἁμαρτωλότητά μας· καὶ τότε θὰ ἔρθουν «καιροὶ ἀναψύξεως» (Πράξ. 3,20) καὶ σωτηρίας.
Καὶ εἰδικώτερα, ἐὰν αὐτοὶ ποὺ λέγονται θρησκευτικοὶ ἄνθρωποι δὲν ἔχουν ἀκόμα μετανοήσει, φαντάσου τί γίνεται μὲ τὸν ἄλλο κόσμο, ποὺ ζῇ σὲ ἀμετανοησία. Ἔρχεται στὴν ἐκκλησία, ἀκούει τοὺς ψάλτες, κοιτάζει τὸν πολυέλεο, κοιτάζει τὶς εἰκόνες, κοιτάζει τὸ ἕνα, κοιτάζει τὸ ἄλλο. Τί ὡραία, λέει, εἶνε ἡ εἰκόνα, τί καλὴ φωνὴ ἔχει ὁ ψάλτης! Πέραν αὐτῶν ὅμως, οὐδεμία συνείδησις καὶ συναίσθησις τῆς ἁμαρτωλότητος ὑπάρχει.
Ζοῦμε σὲ μεγάλη ἀμετανοησία. Σήμερα θὰ ἔπρεπε νὰ σηκωθοῦν οἱ μεγάλοι πατέρες τῆς Ἐκκλησίας καὶ νὰ κηρύξουν μετάνοια, γιατὶ ἐμεῖς εἴμεθα ἕνα μηδέν. Αὐτὴ τὴ μετάνοια ὁ Θεὸς κηρύττει διὰ τῆς Ἐκκλησίας καθημερινῶς, μὲ τὸ κήρυγμα τοῦ Εὐαγγελίου. Μᾶς καλεῖ ὁ Θεὸς νὰ μετανοήσουμε, καὶ δὲν μετανοοῦμε. Ἐδάκρυσε ὁ ἅγιος Κοσμᾶς καὶ εἶπε· Μέχρι τώρα ὁ Θεὸς μᾶς καλεῖ στὴ μετάνοια μὲ τὸ ξύλινο ῥαβδί του. Τώρα, ἐπειδὴ δὲν ἀκοῦμε, θὰ ξεκρεμάσῃ τὸ σιδερένιο του ῥαβδὶ καὶ θὰ μᾶς χτυπήσῃ ἀλύπητα, ὅλους ἀνεξαιρέτως, γιὰ νὰ ἔρθουμε σὲ μετάνοια.
Φοβεροὶ καὶ χαλεποὶ καιροὶ ἔρχονται. Γι᾿ αὐτὸ νὰ ἔρθουμε σὲ μετάνοια πρὶν νὰ εἶνε ἀργά. Read more »

Хорепископ Максим: О предсаборском Сабрању предстојатеља православних

цркава у Шамбезију (Швајцарска) 21-28. јануара 2016.

• 

  (TΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ ΤΗΝ ΑΝΕΥ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΝ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ, Σ᾽ ΟΛΗ ΤΗΝ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΤΗΣ «ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΥ» ΣΥΝΟΔΟΥ, ΠΟΥ ΜΑΓΕΙΡΕΥΟΥΝ ΟΙ ΣΚΟΤΕΙΝΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΜΕ ΑΡΧΙΜΑΓΕΙΡΑ ΤΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟ
  Λέει ὅτι κυριαρχεῖ στὴν προσυνοδικὴ προετοιμασία ἕνα πνεῦμα ἀκραίου οικουμενισμοῦ, παπισμοῦ, μοντερνισμοῦ, και παγκοσμιοποίησης.
  Ὁ οἰκουμενισμός εἶναι καρκίνωμα σὲ προχωρημένο στάδιο καὶ ἔχει κάνει μεταστάσεις στοὺς ὀρθοδόξους ἀρχιερεῖς. Τὸ πιο ἐπικίνδυνο είναι ότι: Στερείται τῆς αντίστασεως τῶν ὀρθοδόξων ἀρχιερέων ή τουλάχιστον δὲν ἔχει μια σοβαρή αντιπολίτευση από τις τάξεις των Ορθοδόξων Επισκόπων.
  Είναι ενθαρρυντικό το γεγονός ότι οι Ορθόδοξοι σ᾽ὅλο τὸν κόσμο ἀνησυχοῦν. Ἀνήσυχοι εἶναι καὶ Ορθόδοξοι Ρώσοι. Συναντούν τοὺς ἐπισκόπους των, ζητώντας νὰ μάθουν για την επερχόμενη Συνοδο).

• Διαβάστε ἀν θέλετε τὸ κείμενο μὲ τὴν βοήθεια τῆς πρόχειρης μεταφράσεως ποὺ κάνει ἡ Google

четвртак, 18 фебруар 2016 09:18

О предсаборским заседањима које је од средине прошлог века почесто организовала Цариградска патријаршија, писао је свети Јустин Ћелијски, давних седамдесетих година, следеће: у животу и историји православне Цркве никада ни један Сабор, а поготову такав изузетно благодатни, светопедсетнички догађај какав је Васељенски Сабор,… није вештачки тражио и измишљао теме за свој рад и заседање; није никада наметљиво одржавао „конференције“, „конгресе“, „просиноде“ и сличне вештачке скупове потпуно туђе и непознате православној саборској традицији, а у ствари копиране од западњачких организација туђих Цркви Христовој. Read more »

Ποιος ειναι ο Θεος του Ισλαμ;

Ακουστε το βιντεο

https://www.facebook.com/173086936068423/videos/1070493899661051

Ο ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΟΣ ΜΟΣΑΜΠ ΓΙΟΥΣΕΦ, ΓΙΟΣ ΤΟΥ ΑΡΧΗΓΟΥ ΤΗΣ ΧΑΜΑΣ ΕΓΙΝΕ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ. ΟΜΟΛΟΓΕΙ ΤΗΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ & ΜΕ ΘΑΡΡΟΣ, ΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ ΤΙ ΤΟΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ! ΘΑΥΜΑΖΕΙ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΚΑΙ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ  ΤΟΝ ΘΕΟ ΤΟΥ ΙΣΛΑΜ ΩΣ ΤΟΝ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗ ΚΑΙ ΚΑΛΕΙ ΤΟΥΣ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΥΣ ΝΑ ΞΥΠΝΗΣΟΥΝ
Παρουσιαστης: Μὲ αὐτὸ που κάνεις, βάζεις τον ἑαυτό σου σε κίνδυνο. Θα σὲ σκοτωσουν οἱ μουσουλμάνοι
Παλαιστίνιος: «Ναί, θὰ προσπαθήσουν. ΑΝ ΜΕ ΣΚΟΤΩΣΟΥΝ, ΘΑ ΣΚΟΤΩΣΟΥΝ ΤΟ ΣΩΜΑ ΜΟΥ, ΑΛΛΑ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΠΙΣΤΕΥΩ ΜΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΤΑ ΣΚΟΤΩΣΟΥΝ»! (απαντηση χριστιανων των πρωτων αιωνων!!!)

Ο ΘΑΥΜΑΣΜΟΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΕΙΟΥ

ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ

ΓΝΩΡΙΣΜΑ ΤΟΥ ΑΛΗΘΙΝΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥ

Τέλος ὁμιλίας τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου
Ἔγινε στὴν αἴθουσα τοῦ συλλόγου τῶν «40 Μάρτυρες» Κοζάνης τὴν Κυριακὴ 9-2-1958

Ἀδελφοί μου! Ἡ ‘Oρθοδοξία μας ἔχει μεγαλεῖο. Μέσα σ᾿ αὐτὴν ἀκούγεται τὸ «Ἀγαπᾶτε ἀλλήλους» (Ἰω. 13,34· 15,12), τὸ «Ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου» (Ματθ. 6,10), βασιλεία δικαιοσύνης, ἀγάπης, ἀ­δελφοσύνης, εἰρήνης. Ἀλλὰ δὲν ὠφελεῖ νὰ μείνουμε μόνο σ᾿ αὐτὸ τὸ θαυμασμό. Πρέπει συγχρόνως νὰ στρέψουμε τὴν προσοχὴ καὶ κάπου ἀλλοῦ· νὰ ἐξετάσουμε τὸν ἑαυτό μας, νὰ δοῦμε τὴν ἀθλιότητά μας, ν᾿ ἀναλογιστοῦ­με σὲ ποιά ἀπόστασι ἀπὸ τὸ μεγαλεῖο αὐτὸ βρισκόμαστε ἐμεῖς, ὅπως ἔκανε ὁ ἄσωτος. Ἂν τὸ κάνουμε αὐτό, θὰ διαπιστώσουμε τὴν τρομακτικὴ ἀντίθεσι. Ἡ διαπίστωσις αὐτὴ θὰ μᾶς βάλῃ σὲ ἀνησυχία καὶ σοβαρὲς σκέψεις. Καὶ ἔτσι μπορεῖ νὰ γεννηθῇ μέσα μας ἡ ὤθησι ν᾿ ἀφήσουμε τὰ χαμηλά, νὰ πάρουμε ταπει­νωμέ­νοι τὸ δρόμο τῆς ἐπιστροφῆς, καὶ βαδίζοντας συνεχῶς πρὸς τὴν κορυφὴ νὰ βρεθοῦ­με τέλος στὴν πατρικὴ οἰκία καὶ νὰ δεχθοῦ­με ὅπως ὁ ἄσωτος τὸν ἐναγκαλισμὸ τῆς σωτηρίας. Read more »

Κυριακὴ τοῦ Ἀσώτου (Λουκ. 15,11-32)
(Δύο ἀπομαγνητοφωνημένα κηρύγματα)
Τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

1. ΟΙ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΕΣ ΤΗΣ ΑΠΙΣΤΙΑΣ.pdf

2. Σκλαβοι μακρια απ᾽ το σπιτι του Πατερα

«Ἀπεδήμησεν εἰς χώραν μακρὰν …καὶ αὐτὸς ἤρξατο ὑστερεῖσθαι» (Λουκ. 15,13-14)

Σήμερα, ἀγαπητοί μου, εἶνε ἡ Κυριακὴ τοῦ Ἀ­σώτου. Ἀκούσαμε τὴν ἐξαίσια παραβολή, ποὺ εἶπε ὁ Κύριος ἡ­μῶν Ἰησοῦς Χριστὸς καὶ ἡ ὁποία εἶνε ἄφθαστη σὲ νοήματα, ἀνεξ­άν­τλητη σὲ διδάγματα. Κάθε φράσι της δίνει ἀ­­φορμὴ νὰ σκεφτῇ κανεὶς πο­λύ, νὰ ἐμβαθύνῃ σὲ μεγάλες ἀλήθειες.
Ἂς προσέξουμε σήμερα τὰ λόγια ἐ­κεῖνα ποὺ λέει ὁ Κύριος γιὰ τὸν ἄσωτο καὶ τὰ ὁποῖα περιγράφουν τὴν κατάντια τοῦ νεαροῦ ἀποστά­του· «Ἀπεδήμησεν εἰς χώραν μακρὰν», λέει, καὶ ἐ­­κεῖ «αὐτὸς ἤρξατο ὑστερεῖσθαι» (Λουκ. 15,13-14). Ἐγ­­κατέλειψε δηλαδὴ τὸ πατρικό του σπίτι, ὅ­που εἶχε ὅλα τ᾽ ἀγαθά, ταξίδεψε σὲ χώρα μακρι­νή, κ᾽ ἐκεῖ, ἀφοῦ δαπάνησε τὴν περιουσία ποὺ εἶ­χε πάρει ἀπὸ τὸν πατέρα του, ἔπεσε πλέον σὲ μεγάλη φτώχεια, τοῦ ἔ­λειψαν καὶ τὰ πιὸ ἀπαραίτητα, ὣς καὶ αὐτὸ τὸ ψωμί· ἔτσι ἀ­ναγκάστη­κε νὰ μπῇ στὴν ὑπηρεσία ἑνὸς ἀ­φέν­τη πλου­σίου καὶ νὰ γίνῃ χοιροβοσκός.

* * *

Στὸ πρόσωπο τοῦ Ἀσώτου, ἀγαπητοί μου, βλέπουμε ὅλοι τὸν ἑαυτό μας.
Κάποτε ἡ ψυχὴ τοῦ ἀνθρώπου, τοῦ κάθε ἀν­­­θρώπου, ἦταν κοντὰ στὸ Θεό· ἐκεῖ ἔνιωθε ἐ­λεύ­θε­ρη, ἀνέπνεε τὸ καθαρὸ ὀξυγόνο τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ. Ἔ­πειτα ὅμως ἔφυγε ἀπὸ τὸ πατρικό της σπίτι, ἔφυγε σὰν τὸν ἄσωτο ποὺ λέει σήμερα τὸ εὐ­αγγέλιο. Ὁ ἄνθρωπος ἔ­φυγε ἀπὸ τὸ σπίτι – τὸ παλάτι τοῦ Θεοῦ… Read more »

ΜΗ ΤΑΡΑΣΣΕΣΘΩ ΥΜΩΝ Η ΚΑΡΔΙΑ

ΠΙΣΤΕΥΕ ΕΙΣ ΤΟΝ ΘΕΟΝ, ΚΑΙ ΕΙΣ ΕΜΕ ΠΙΣΤΕΥΕΤΕ» (Ο ΚΥΡΙΟΣ)

Τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

Ἐνισχύεται―μᾶς φωνάζει ἡ φωνὴ τοῦ Κυρίου―ἐνισχύεται τὴν πίστιν σας εἰς τὴν Θείαν Πρόνοιαν μελετῶντες τοὺς λόγους μου καὶ ἐπ’ αὐτῶν προσευχόμενοι. Ὡς ἄριστον δὲ τονωτικὸν τῆς πίστεως συνιστῶμεν καὶ τὴν συνταγὴν ταύτην: Νὰ μὴ προσηλώνωμεν, ἀδελφοί, διαρκῶς τὸ πνεῦμά μας εἰς τὰ σκιερὰ σημεῖα ποὺ παρουσιάζει ἡ ζωή, ἀλλὰ νὰ ρίπτωμεν τὰ βλέμματά μας εἰς τὰ φωτεινά, εἰς τὰς καταφύτους καὶ πρασίνας πεδιάδας, εἰς τὰς φανερὰς δηλαδὴ ἐκείνας καὶ λαμπρὰς εὐεργεσίας, τὰς ὁποίας καθημερινῶς ἀπολαμβάνομεν ἀπὸ τὸν Κύριον.
Ἡ συχνὴ ἀνάμνησις τῶν εὐεργεσιῶν τὰς ὁποίας ἔχομεν ἀπολαύσει ἀπὸ τὸν Θεὸν ἰδοὺ τὸ φάρμακον, μὲ τὸ ὁποῖον εἰς στιγμὰς θλίψεως θὰ ἐνισχύσωμεν τὴν πίστιν μας εἰς τὴν Θειαν Πρόνοιαν καὶ θὰ λέγωμεν καὶ ἡμεῖς «Τί ἀνταποδώσωμεν τῷ Κυρίῳ περὶ πάντων ὧν ἔδωκεν ἡμῖν;»
Aὑτὸ θὰ εἴπωμεν ὠς ἄτομα ἐὰν μὲ εὐγνώμονα καρδίαν ἐρευνήσωμεν τὸν βίον μας. Αὐτὸ ὡς οἰκογένειαι, ἀλλὰ καὶ αὐτὸ καὶ ὡς ἔθνος θὰ διακηρύξωμεν. Ἐὰν ἐξετάσωμεν τὴν Ἱστορίαν τῆς τελευταίας καὶ μόνον δεκαετίας κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ φιλτάτη ἡμῶν πατρὶς διῆλθε διὰ πυρὸς καὶ σιδήρου καὶ εἶδε τὰς πόλεις καὶ τὰ χωριὰ νὰ γίνωνται πυροτεχνήματα τῆς μανίας τοῦ Ἐωφόρου, καὶ πάλιν μέσα εἰς τὴν ζοφερὰν αὐτὴν εἰκόνα τῆς Ἐθνικῆς μας τραγῳδίας θὰ εὕρωμεν πολλοὺς λόγους διὰ νὰ εὐχαριστήσωμεν τὸν Θεόν. Οἱ ἄσπονδοι ἐχθροί μας μᾶς ἐμίσησαν καὶ μισοῦν τόσον πολύ, ὥστε ἐὰν ἐξηρτᾶτο ἀπ’ αὐτοὺς θὰ μᾶς ἀφήρουν καὶ τὸν ἀτμοσφαιρικὸν ἀκόμη ἀέρα… Ἀλλὰ ὀ Θεὸς δὲν τους ἀφίνει νὰ ἐπιτύχουν τὰ καταχθόνια σχέδιά των. Παρ’ ὅλα τὰ σφάλατά μας τὰ μικρά, τὰ μεγάλα, τὰ τεράστια ἡ Θεία Πρόνοια δὲν μᾶς ἐγκαταλείπει. Ἡ Ἑλλὰς ζῇ! Τοῦτο εἶνε θαῦμα τῆς Θείας Tου Προνοίας. Καὶ μόνον τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ γωνία αὐτὴ ἔμεινε ἔξω τοῦ σιδηροῦ κλοιοῦ τοῦ κοκκίνου θηρίου, δὲ νομίζετε ὅτι ἀποτελεῖ ἰδιαίτερον λόγον εὐχαριστίας ἡμῶν τῶν Χριστιανῶν Ἑλληνων πρὸς τὸν Πανάγαθον Κύριον;
Χριστιανοὶ Ἔλληνες Ἀδελφοί! Read more »

Κυριακὴ τοῦ Ἀσώτου (Λουκ. 15,11-32)
Τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

Η ΑΜΑΡΤΙΑ ΕΙΝΕ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ

«Καὶ ἐκεῖ διεσκόρπισε τὴν οὐσίαν αὐτοῦ ζῶν ἀσώτως» (Λουκ. 15,13)

«…Ἡ ἁμαρτία, ἀδελφοί μου, δὲν εἶνε παιχνίδι· εἶνε φωτιά, ποὺ καίει καὶ καταστρέφει. Δὲν ἔχει συνέπειες μόνο γιὰ τὴ ζωὴ ποὺ ἀρχίζει μετὰ τὸν τάφο, ἀλλ᾿ ἔχει συνέπειες ἀκόμα κ᾿ ἐδῶ, σ᾿ αὐτὴ τὴ ζωή· συνέπειες, ποὺ πρέπει νὰ τὶς προσέξῃ κάθε ἄνθρωπος.
Ἡ ἁμαρτία εἶνε καὶ χρεωκοπία οἰκονομική. Διαλύει οἰκονομικὰ τὸ ἄτομο, τὴν οἰκογένεια καὶ τὰ ἔθνη. Αὐτὸ τὸ σημεῖο μπορεῖ νὰ τὸ προσέξῃ καὶ ὁ ἄθεος ἀκόμη. Αὐτὸ τονίζει ἡ παραβολὴ ὅταν λέει, ὅτι ὁ ἄσωτος «διεσκόρπισε τὴν οὐσίαν (=περιουσία) αὐτοῦ ζῶν ἀσώτως» (Λουκ. 15,13).
⃝ Ἡ ἁμαρτία εἶνε οἰκονομικὴ χρεωκοπία. Ἀ­πόδειξις πρῶτα – πρῶτα εἶνε ὁ ἄσωτος. Τί ἦ­ταν πρῶτα; Φτωχαδάκι; Ὄχι. Πῆρε μερίδιο ἀ­πὸ τεραστία κληρονομιά, τὸ ἔκανε ῥευστὸ καὶ γέμισε τὸ πουγγί του. Καὶ τί τὰ ἔκανε, ποῦ τὰ ξώδεψε; Τὸ λέει τὸ Εὐαγγέλιο· ἔμπλεξε μὲ κακὲς παρέες. Ἄρχισε νὰ ξοδεύῃ τὴν περιου­σία του στὶς διασκεδάσεις, στὰ γλέντια, στὰ γύναια τὰ ἁμαρτωλά, στὰ κέντρα τῆς διαφθο­ρᾶς. Ξώδευε χίλιες καὶ δὲν εἰσέπραττε οὔτε μία. Τὸ τέλος ποιό ἦτο; Ἦρθε στιγμή, ποὺ κατήντησε ψωμοζήτης. Ζήτησε θέσι χοιροβοσκοῦ καὶ ἔκλεβε τὰ χαρούπια. Βλέπουμε ἐ­δῶ, ὅτι ἡ ἁμαρτία εἶνε χρεωκοπία οἰκονομική. Ὁ ἄσωτος χρεωκόπησε μέσα στὴν ἁμαρτία.
⃝ Ἀκριβῶς τὸ ἴδιο συμβαίνει καὶ σήμερα, ἀ­δελφοί μου. Πιστὸ ἀντίγραφο τοῦ ἀσώτου εἶ­νε οἱ σημερινοὶ πλούσιοι. Ναί. Δὲν τοὺς βλέπε­τε; Ἔχουν καὶ σπίτια καὶ ἐπαύλεις καὶ πλοῖα καὶ καταθέσεις καὶ ῥάβδους χρυσοῦ κ.λπ.. Κι αὐτὰ τί τὰ κάνουν; Εἴδατε κανένα ἀπ᾽ αὐτοὺς νὰ χτίζῃ σχολειό, ἐκκλησία, νὰ προικίζῃ ἄπορα κορίτσια, νὰ βοηθάῃ τοὺς φτωχούς, νὰ σκορπάῃ τὰ χρήματά του σὰν τὴν εὐεργετικὴ βροχή; Ἂν οἱ πλού­σιοι σκορποῦσαν τ᾿ ἀγαθά τους, θὰ δρόσιζαν τὴν κατάξερη γῆ. Αὐτοὶ ὅ­μως τί τὰ κάνουν; Ὁ ἕνας ἐφοπλιστὴς ἔκτισε σ᾽ ἕνα βουνὸ τῆς Βαυαρίας μιὰ φωλιὰ ἀπὸ τὰ καλύτερα μάρμαρα, κ᾿ ἐκεῖ ἀνεβαίνει μὲ ἑλικό­πτερο γιὰ ν᾿ ἀπολαμβάνῃ τὰ κάλλη τῆς φύσεως. Ὁ ἄλλος ἔχει ἐπίπλωσι πολυτελείας ποὺ κοστίζει ἀμύθητα ποσά. Πάνω στὰ τραπέ­­ζια ἔχει σταχτοθῆκες στολισμένες μὲ διαμάντια, ποὺ τὴ νύχτα τὴν κάνουν ἡμέρα. Ὁ ἄλλος κατασκευάζει θαλαμηγό, γιὰ νὰ γυρίζῃ τὴ Μεσόγειο καὶ νὰ γλεντοκοπᾷ μὲ τὶς πόρνες. Μὲ συγχωρεῖτε γι᾽ αὐτὸ ποὺ θὰ πῶ· καὶ τὰ ἀποχωρητήρια ἀκόμη αὐτῆς τῆς θαλαμηγοῦ θὰ εἶνε φτειαγμένα ἀπὸ χρωματιστὰ μάρμαρα!…
Ὅλοι αὐτοὶ οἱ σημερινοὶ πλούσιοι «ζοῦν ἀ­σώτως» (ἔ.ἀ.). Καὶ τὰ χρήματα αὐτά, ποὺ θὰ μποροῦσαν νὰ σώσουν κόσμο, αὐτοὶ τὰ σπαταλοῦν στὸ διάβολο. «Διεσκόρπισαν τὴν περιου­σίαν αὐτῶν ζῶντες ἀσώτως».
⃝ Φτωχαδάκια ἐσεῖς, μὲ εὐχαρίστησι ἀκοῦτε τὸ τροπάριο αὐτὸ ποὺ ψάλλει ὁ ἱεροκήρυκας ἐναντίον τῶν πλουσίων. Δυστυχῶς ὅμως, ἀ­γαπητοί μου, μιὰ βαθύτερη ἔρευνα τῆς κοινωνίας ἀποδεικνύει, ὅτι ἄσωτοι δὲν εἶνε μόνο οἱ πρίγκιπες τοῦ πλούτου. Πρέπει νὰ ποῦ­με τὴν ἀλήθεια· ἄσωτοι εἶνε ἀκόμη καὶ οἱ ἐρ­γάτες. Μάλιστα. Read more »

ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΙΑΤΡΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΘΛΙΒΕΡΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΓΕΙΑΣ

http://infodelican.com

http://katanixis.blogspot.gr/2013/12/blog-post.html

Γράφει ο Λυκούργος Nάνης, Καρδιολόγος

Μολονότι η κατάσταση της δημόσιας υγείας στη χώρα μας ουδέποτε διεξεδίκησε “δάφνες ποιότητας (δεν εξετάζουμε ενταύθα τους λόγους γιατί δε θα τελειώσουμε ποτέ),” εν τούτοις στις χαλεπές μας μέρες έχει φθάσει στο ναδίρ της υποβάθμισης. Κι όλα αυτά σε μια εποχή κατά την οποία, ελέω της οικονομικής κρίσεως, έχει αυξηθεί κατακόρυφα η επισκεψιμότητα των δημοσίων νοσοκομείων. Τα τελευταία στερούνται βασικών υλικών με πρόδηλες συνέπειες για την υγεία των ασθενών, αφού οι διοικητές τους αρνούνται να υπογράψουν για τις προμήθειές τους, δεδομένου ότι έχουν συρρικνωθεί οι προϋπολογισμοί των νοσοκομειακών ιδρυμάτων ελέω μνημονίου.

Θα σας φέρω σαν παράδειγμα αυτό των βηματοδοτών και των απινιδωτών, αρυόμενο απ᾿ την ειδικότητά μου. Ασθενής που διεκομίσθη από δευτεροβάθμιο επαρχιακό Νοσοκομείο σε τριτοβάθμιο Νοσοκομείο της συμπρωτεύουσας με σκοπό την εμφύτευση μόνιμου βηματοδότη αναγκάσθηκε να μεταφερθεί σε ιδιωτική κλινική για τη διενέργεια της εν θέματι εμφυτεύσεως αφού ο διοικητής του δημοσίου νοσοκομείου δεν υπέγραφε για την προμήθεια του βηματοδότη!
Αλλά και στα επαρχιακά Νοσοκομεία υφίσταται πρόβλημα με τη διενέργεια εργαστηριακών εξετάσεων όπως π.χ. θυρεοειδικών ορμονών, CRP κ.ά. αφού ήλθε “φιρμάνι” που “κόβει” τον αριθμό των διενεργουμένων εξετάσεως στρέφοντας, κατ᾿ αυτόν τον τρόπο, τους ασθενείς στα ιδιωτικά εργαστήρια.
Τα προαναφερθέντα, βέβαια, παραδείγματα κάθε άλλο παρά εξαντλούν τη θλιβερή πραγματικότητα στο χώρο της δημόσιας Υγείας. Είναι απλώς ενδεικτικά της υποβαθμίσεώς της, αλλά και της απαξιώσεώς της.

ΦΙΛΟΣΚΟΠΙΑΝΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ
και ο σκοτεινός ρόλος του Ελληνικού Παρατηρητηρίου Συμφωνιών του Ελσίνκι…

http://hellenicrevenge.blogspot.com

Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ

ΚΙΝΔΥΝΟ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ

Ἀνακοίνωση τῆς Ἑνωμένης Ρωμηοσύνης Read more »