Σημαντική Ανακοίνωση‼️
Παρακαλούμε τον Κυπριακό λαό να αντισταθεί στις τυχόν προπαγάνδες που διαδίδονται στα μέσα δικτύωσης και από στόμα σε στόμα για την αποτροπή της διαμαρτυρίας μας!
Ο τόπος και ο λαός μας δεν αντέχει άλλες υποχωρήσεις και πνευματικές εκπτώσεις.
Αυτά οδήγησαν παλαιότερα στα τραγικά γεγονότα του τόπου μας! Όλοι έχουμε χρέος, ορθόδοξος λαός της Κύπρου να υπερασπιστούμε την Πίστη μας και να αποτρέψουμε την διάλυση της Εκκλησίας της Κύπρου με τον Αναθεωρημένο καταστατικό Χάρτη που υποβιβάζει την Εκκλησία μας σε επιχείρηση διορισμού επισκόπων.
Είμαστε όλοι μαζί στον Αγώνα με την βοήθεια του Θεού.
Από την ομάδα Στήριξης του Μητροπολίτη Τυχικού στο viber
* *. *
π. Δήμος Σερκελίδης, «Απολογητικός κατά Αρχιεπισκόπου Γεωργίου και υπέρ πιστού Λαού της Πάφου»
Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΛΟΓΗ ΤΩΝ ΕΠΤΑ ΔΙΑΚΟΝΩΝ
«Ἐν δὲ ταῖς ἡμέραις ταύταις πληθυνόντων τῶν μαθητῶν ἐγένετο γογγυσμὸς τῶν ῾Ελληνιστῶν πρὸς τοὺς ῾Εβραίους, ὅτι παρεθεωροῦντο ἐν τῇ διακονίᾳ τῇ καθημερινῇ αἱ χῆραι αὐτῶν(:Τις ημέρες αυτές, ενώ αυξανόταν ο αριθμός των πιστών, οι Εβραίοι Χριστιανοί που ήταν από ξένα μέρη και γι’ αυτό μιλούσαν την ελληνική γλώσσα, άρχισαν να γογγύζουν εναντίον των ντόπιων Εβραίων Χριστιανών, που μιλούσαν την αραμαϊκή γλώσσα. Τα παράπονα αυτά προέκυψαν, διότι οι χήρες των ελληνόφωνων Ιουδαίων Χριστιανών που δεν ήταν ντόπιοι, παραμελούνταν στην καθημερινή περίθαλψη και υπηρεσία της διανομής τροφών και ελεημοσυνών)»[Πράξ.6,1]. Read more »
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου, με θέμα:
«ΔΥΟ ΟΨΕΙΣ ΤΗΣ ΑΠΙΣΤΙΑΣ»
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 8-5-1994], (Β297)
Μία από τις εμφανίσεις του Αναστάντος Ιησού, αγαπητοί μου, είναι και αυτή, παρόντος του Θωμά· που έλαβε χώραν οκτώ ημέρες μετά την Ανάστασιν του Κυρίου μας. Σημειώνει ο ιερός Ευαγγελιστής: «Μεθ᾿ἡμέρας ὀκτὼ -εννοείται συμπεριλαμβανομένων των δύο Κυριακών, έτσι γίνεται η αρίθμησις, έξι ενδιάμεσες και δύο Κυριακές, οκτώ- πάλιν ἦσαν ἔσω οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ καὶ Θωμᾶς μετ᾿ αὐτῶν».Read more »
Η περιληψη οσων ακουστηκαν την 21η Απριλιου στο ΣτΕ για τον Προσωπικο Αριθμο.
Στο κείμενο που ακολουθεί επιχειρώ να μεταφέρω στους αναγνώστες όσα άκουσα και είδα στο πλαίσιο της σχεδόν πεντάωρης συζήτησης των αιτήσεων ακυρώσεως που αναπτύχθηκαν ενώπιον του ΣτΕ κατά του προεδρικού διατάγματος και των υπουργικών αποφάσεων που αφορούν τον Προσωπικό Αριθμό.
Ενημερώνει ο Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης
ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Την 21η Απριλίου 2026 πραγματοποιήθηκε η μαραθώνια (περίπου πεντάωρη) συζήτηση ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ) για τον Προσωπικό Αριθμό.
Ήταν όλοι εκεί, ακόμη κι εκείνοι/εκείνες που θεωρούσαν ότι με τα εξώδικα θα λυθεί το πρόβλημα, επικρίνοντας σφοδρά τον γράφοντα και άλλους, που πίστευαν ότι καλώς ή κακώς δεν υπάρχει άλλη νομική οδός από την αίτηση ακυρώσεως του προεδρικού διατάγματος και των σχετικών υπουργικών αποφάσεων ενώπιον του ΣτΕ.
Άφαντοι οι δημοσιογράφοι που θα έπρεπε να ενημερώσουν τον κόσμο για το φλέγον ζήτημα του Προσωπικού Αριθμού και την επιχειρηματολογία που αναπτύχθηκε από την πλευρά των αιτούντων αλλά και του Δημοσίου.
Ομόφωνα, το Παγκόσμιο Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων διαπίστωσε, κατά λέξη, ότι δεν υπάρχει δικαίωμα στο γάμο μεταξύ ατόμων του ιδίου φύλου». Οι 47 δικαστές από τις 47 χώρες του Συμβουλίου της Ευρώπης, που είναι μέλη της Ολομέλειας του Δικαστηρίου του Στρασβούργου (το σημαντικότερο δικαστήριο ανθρωπίνων δικαιωμάτων στον κόσμο), δημοσίευσαν μια δήλωση μεγάλης σημασίας, η οποία παραδόξως αποσιωπήθηκε από την πρόοδο της πληροφόρησης και το πεδίο επιρροής της. Στην πραγματικότητα, και οι 47 δικαστές ενέκριναν ομόφωνα την απόφαση ότι «δεν υπάρχει δικαίωμα στο γάμο μεταξύ ατόμων του ιδίου φύλου.
Μνήμη αγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου του Τροπαιοφόρου
«ΑΣΘΕΝΟΥΝΤΩΝ ΙΑΤΡΟΣ»
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία του μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 6-5-2002]
Σήμερα, αγαπητοί μου, έχουμε την μνήμην του αγίου μεγαλομάρτυρος Γεωργίου. Τον αγαπούμε πάρα πολύ. Η Εκκλησία μας τον τιμά πάρα πολύ. Και όταν μάλιστα ακούει από το τροπάριόν του τις εξής θέσεις: «Ἀσθενούντων ἰατρός· τροπαιοφόρε μεγαλομάρτυς Γεώργιε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν», τότε αισθάνεται θαυμάσια η Εκκλησία, οι Χριστιανοί. Ναι. «Ἀσθενούντων ἰατρός». Ας δοξάσουμε, λοιπόν, τον Θεό, γιατί έδωσε το χάρισμα της θεραπείας στους αγίους Του, για να γινόμαστε καλά. Και οι Χριστιανοί, όπως σας είπα, όταν αισθάνονται μία τέτοια χάριν σε κάποιον άγιον, τον τιμούν πολύ και τρέχουν, για να γιατρευτούν. Read more »
ΕΝΑ ΚΗΡΥΓΜΑ ΠΟΥ ΔΕΝ Θ᾽ΑΚΟΥΣΕΤΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΗΜΕΡΙΝΟΥΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥΣ ΠΑΡ᾽ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΗΚΟΝ ΤΟΥΣ & ΕΙΝΑΙ ΣΩΤΗΡΙΟ
——
——–
Απομαγνητοφωνημένο ἀπόσπασμα ομιλίας του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτη, που περιέχεται στο βίντεο. Ἔγινε στη Φλώρινα, στὶς 13-3-1971:
NEKPOΣ ΠEΦTΩ, ΑΛΛΑ TO EYΑΓΓEΛIO ΔEN TO ΠΑTΩ!
«…Eγώ δεν είμαι ούτε νομάρχης, ούτε διευθυντής σχολείου, ούτε επιθεωρητής. Eίμαι όμως επίσκοπος. Kαι ως επίσκοπος έχω ένα χώρο. Δεν εξουσιάζω το σχολείο, ούτε την νομαρχία, ούτε την εισαγγελία. Eξουσιάζω όμως εδώ μέσα. Nεκρός πέφτω και το Eυαγγέλιο δεν το πατώ. Mε γνωρίζετε πολύ καλά. Δεν ξέρω τί θα κάνης και τί θα πεις, αν εσύ που με ακούς απόψε γελάς. Δεν με ενδιαφέρει πόσοι θα με σχολειάσουν στα καφενεία και θα πουν: Πάει πάλι ο Kαντιώτης τρελλάθηκε. Αλλά πράγματα ζητά. Zητά οι γυναίκες μας και τα κορίτσια μας να μην φορούν παντελόνια.
Δεν σε υπολογίζω, λέγε ότι θες. Ανοιξε το στόμα σου και πέταξε όσα καβούρια και όσα φίδια θέλεις εναντίον μου. Δεν με ενδιαφέρει. Eγώ σας λέγω ένα πράγμα. Eδώ μέσα στην Eκκλησία δεν θα επιτρέψω καμμιά γυναίκα με παντελόνια.
Tώρα που πλησιάζει το καλοκαίρι και θα αρχίση πάλι η βρωμιά να ξαπλώνεται στην πόλη, δεν θα επιτρέψω εδώ στην εκκλησία καμμιά ασχήμια, κανένα βδέληγμα.
Eσύ κύριε που κοροϊδεύεις τον δεσπότη, αν αυτό το θεωρείς καλό, βγάλε το σακάκι σου και φόρεσε φουστάνια.
(Ο Μητροπολίτης δείχνει τις θέσεις της Εκκλησίας για το παντελόνι, σε μια εποχή που το παντελόνι πρωτοέμπαινε στην ζωή των γυναικών. Λέει την αλήθεια, αδιαφορώντας για τα σχόλια και τις ειρωνείες των ανθρώπων).
VDES, DHE UNGJILLIN E SHËNJTË NUK E SHKEL ME KËMBË!
Nuk jam as kryetar prefekture, as drejtor shkolle, as mbikqyrës. Por jam episkop. Dhe si epsikop kam një zonë nën juridiksion.
Nuk kam pushtet në shkolla, as në prefektura, as në prokurori. Por kam pushtet këtu brenda në Kishë. Preferoj më mirë të jap jetën time dhe Ungjillin e Shënjtë me këmbë nuk e shkel. Më njihni fort mirë se kush jam. Nuk e di se çfarë do të bësh dhe çfarë do të thuash ti që sot më dëgjon dhe ndoshta qesh. Nuk më ze meraku aspak nëse do të më mbajnë nëpër gojë dhe do më komentojnë nëpër kafenera dhe do të thonë: oh, kaq e pati Kantioti, u çmënd fare.
Kërkoj prej jush disa gjëra. Kërkoj që gratë tona dhe vashat tona të mos vishen me pantallona. Nuk më bëhet vonë fare se ç’mendon, thuaj çfarë të duash. Hape gojën dhe nxirr vrerr, dhe lësho gjarpërinj nga goja sa të duash kundër meje. Nuk më intereson aspak. Një gjë po ju them: KËTU, BRENDA NË KISHË NUK DO TË LEJOJ KURRË GRUA ME PANTALLONA.
Tani që po afron edhe behari, dhe do të fillojë të qarkullojë përsëri qelbësirllëku në mbarë qytetin, nuk do të lejoj në Kishë asnjë pamje të shëmtuar, asnjë pështirësi.
Ti zotëri që tallesh me dhespotin, nëse e konsideron të drejtë dhe të bukur veshjen me pantallona të gruas, atëherë hiqe kostumin dhe vishu me fustan.
Fragment nga fjalimi i +Mitropolitit të Follorinës Avgustin Kantiotit
Follorinë më 13 Mars, 1971
________________________________
ΣTA ΣEΡBIKA ________________________
Ако треба мртав падам, али Еванђеље не газим
Нисам ни градоначелни, ни директор школе, нити инспектор. Ја сам епископ. А као епископ имам свој положај.
Не владам у школи, ни у општини, нити у судници. Али владам овде унутра (у цркви). Мртав падам, али Еванђеље не газим. Јако добро ме познајете. Не знам шта ћеш радити и шта ћеш рећи, ако се ти који ме вечерас слушаш смејеш мојим речима. Не интересује ме ко ће ме коментарисати у кафанама и рећи: „Готово је, опет је Кандиотис полудео. Друге ствари сада тражи. Тражи да наше жене и девојке не носе панталоне“. Не обраћам пажњу на тебе, говори шта желиш. Отвори своја уста и баци колико хоћеш врелих цепаница и колико хоћеш змија на мене. Не интересује ме. Само једну ствар вам говорим:“ Овде унутра у цркви нећу дозволити ни једној жени да уђе која је обучена у панталоне. Сада када почиње летње доба и опет почиње да се нечистоћа шири градом, нећу дозволити овде у цркви никакву погрду, ружноћу, голотињу. А ти господине који исмејаваш владику, ако све ово сматраш добрим (мисли ако сматра да жене треба да носе панталоне), скини свој сако и обуци сукњу“.
Део говора Митрополита Флорине о. Августина Кандиота – Флорина 13-3-1971
( Митрополит указује на положај Цркве према панталонама, у доба када су панталоне тек улазиле у животе жена. Говори истину, не обраћајући пажњу на људске коментаре и ироније)
[ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΝ ΤΕΤΟΙΑ ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ ΑΦΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΥΤΕ ΘΕΟΚΛΗΤΟΙ ΟΥΤΕ ΔΗΜΟΚΛΗΤΟΙ, ΑΛΛΑ ΑΥΤΟΚΛΗΤΟΙ & ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΑΡΕΣΟΥΝ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ.
Τὸ λέει στὸ παρακάτω βίντεο:
ΑΝ ΣΑΣ ΠΩ, ΠΩΣ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΣΗΜΕΡΑ, ΘΑ ΤΡΑΒΑΤΕ ΤΑ ΜΑΛΛΙΑ ΣΑΣ
(Из књиге Митрополита Флорине Августина:»Један поглед на Свето Писмо», књига 3, стр. 176-184, српски језик)
(Ἀπό το βιβλίο τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης Αὐγουστῖνο: «Ἕνα Βλέμμα
στὸ Πανόραμα τῆς Ἁγίας Γραφῆς», τευχος Γ´, σελ.176-184, στὰ Σέρβικα
18. Филимону посланица апостола Павла
ДРУШТВЕНИ ПРОБЛЕМ
ΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ
„Не више као роба, него више од роба, брата љубљенога, особито мени, а колико више теби, и по телу и у Господу (Филимон 1,16)
Драги моји, осамнаеста књига Новога завета јесте Саборна посланица апостола Павла Филимону. То је најмања посланица апостола Павла, писана је у следећим условима.
Апостол Павле се налазио у затвору у Риму у време његовог првог затварања. Унаточ свом ограничењу, због трпељивости стражара имао је прилику да прима посете у својој ћелији, да поучава и да пише посланице. Један дан га је посетио неко по имену Онисим. Онисим је био роб у фамилији Филимоновој. Филимон је био становник Коласе у М. Азији. Његову кућу је посетио апостол Павле. Тамо у Филимоновој кући Павле је упознао и Онисима. Онисим се показао као неверан слуга, крао је у кући Филимоновој, и бојећи се последица својих дела, побегао је у Рим. У ту велику метрополу, због мноштву људи који су се тамо сакупљали са сваког краја света, могао је остати непознат и да избегне хапшење. У Риму се дакле налазио Онисим, затражио је да види Павла и видео га је.
Томе одбеглом робу Павле је показао много љубави. Read more »
We celebrate the Resurrection outwardly… but inwardly we remain in our dark tomb!
Χριστός Ανέστη – Αληθώς Ανέστη ο Κύριος!
We rush through Holy Week, we weep at the Cross, we rejoice at midnight, we say «Christ is Risen,» and then – almost quietly – we return to our routines as if something beautiful has simply passed. As if Pascha were the conclusion of a sacred story … rather than the beginning of a new life.
But the Holy Gospel does not begin with an ending … but it begins from the very first page with the Holy Resurrection.
In the life of the Church, everything flows from the empty Tomb. Every Sunday is Pascha. Every Divine Liturgy is a living encounter with the Risen Christ. The Church does not say, «It is finished,» and walk away … she proclaims, «Christ is Risen,» and invites us to begin again.
And yet, how often do we treat Pascha as the closing chapter of our traditions, lighting our candles, exchanging greetings, attending the services, but leaving unchanged. We hold onto our fears, our habits, our brokenness, as if the stone were never rolled away. We celebrate the Resurrection outwardly… but inwardly we remain in our dark tomb.
The truth is this … that, the Resurrection, is not the end of something. It is the beginning of everything.
Christ rises not simply to be remembered, but to be lived. He rises so that our despair may become hope, our wounds may become healing, our darkness may be filled with light. He rises so that we may also rise … with new thoughts, new choices, new beginnings.
Pascha is not behind us .. but before us!!
Every day is now an invitation to live as resurrected people, to forgive when it is difficult, to love when it is inconvenient,to trust when it feels impossible.
Friends, let us NOT leave the joy of the Resurrection at the doors of the Church.
Let us carry it into our homes, our struggles, our daily lives.
Because in the Risen Christ, nothing is over.
Everything has just begun !!
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου, με θέμα:
«ΟΙ ΕΥΛΟΓΙΕΣ ΤΟΥ ΑΝΑΣΤΑΝΤΟΣ ΚΥΡΙΟΥ ΣΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΑΣ ΤΟΥ»
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 22-4-2001], (Β433) έκδοσις β΄
Σήμερα, αγαπητοί μου, είναι Κυριακή του Θωμά. Και η Εκκλησία μας υπενθυμίζει άλλη μια εμφάνιση του αναστάντος Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Ήταν η δεύτερη εμφάνιση στο σύνολο των μαθητών, απόντος, βέβαια, στην πρώτη, του Θωμά.
Σημειώνει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης: «Θωμᾶς δὲ εἷς ἐκ τῶν δώδεκα ὁ λεγόμενος Δίδυμος, οὐκ ἦν μετ’ αὐτῶν, ὅτε ἦλθεν ὁ Ἰησοῦς… Καὶ μεθ’ ἡμέρας ὀκτὼ πάλιν ἦσαν ἔσω οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ καὶ Θωμᾶς μετ’ αὐτῶν. Ἔρχεται ὁ Ἰησοῦς τῶν θυρῶν κεκλεισμένων, καὶ ἔστη εἰς τὸ μέσον καὶ εἶπεν· εἰρήνη ὑμῖν» . Ο Κύριος έρχεται, οκτώ ημέρες μετά από την πρώτην εμφάνισιν, πρώτη επίσκεψη που έκανε εις τους μαθητάς Του, τώραειδικά για τον Θωμά. Δεν έπρεπε κανείς, εκ των δώδεκα τουλάχιστον, να μην έχει ιδίαν αντίληψιν και πείρα του Αναστάντος Κυρίου μας.Read more »
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου, με θέμα:
«ΠΙΣΤΙΣ ΚΑΙ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΩΝ ΑΙΣΘΗΣΕΩΝ»
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 7-5-2000], (Β413)
Οφείλομε χάριτες, αγαπητοί μου, εις τον Απόστολον του Χριστού, Θωμάν, γιατί χάρις σε μια δική του φυσική δυσπιστία, η θεία πρόνοια επεφύλαξε άλλη μια βαρυσήμαντη μαρτυρία για την Ανάστασιν του Χριστού.
Είναι γνωστή η περιπέτεια του Θωμά. Ο Θωμάς απεγοητεύθη μετά την καταδίκη του Διδασκάλου σε θάνατον. Έτσι, απεχωρίσθη από τον όμιλο των συμμαθητών του και απεχώρησε. Ίσως πήγε σπίτι του. Βαρύ πράγμα η απογοήτευσις και η διάψευσις των ελπίδων. Γιατί μετά τον θάνατον του Ιησού, όλα τέλειωσαν, όλα έσβησαν. Γι’ αυτόν, εννοείται. Κάθε άνθρωπος μπορεί να απογοητευθεί, όλοι μας. Δεν υπάρχει άνθρωπος που κάποια στιγμή δεν μπορεί να τον καταλάβει η απογοήτευση. Και όπως λέγεται, ότι η ελπίδα πεθαίνει τελευταία. Αλλά η ελπίδα στον Θωμά ήδη είχε και αυτή πεθάνει. Σ΄αυτούς τους τύπους που η ελπίδα πεθαίνει, είναι σαν να έχει πεθάνει και ο Θεός…Read more »
Απρ 25th, 2026 | 
Filed under: + Παφου Τυχικος, ΚΥΠΡΟΣ
Be the first! 
