σ.σ. Όπως οφείλουμε να ασχολούμεθα με τον «δημόσιο βίο» της Πατρίδας μας, να ελέγχουμε και να επιλέγουμε τους αξιότερους ηγέτες για το καλό της Πατρίδος, το ίδιο οφείλουμε να κάνουμε και με τον «δημόσιο βίο» της Εκκλησίας. Ό,τι είναι ένα ιδανικό Σύνταγμα και οι άξιοι πολιτικοί για μία χώρα, το ίδιο είναι η Ιερή Παράδοση, οι Οικουμενικές Σύνοδοι και οι άξιοι Επίσκοποι για την Εκκλησία. Το «Σύνταγμα της Εκκλησίας» είναι η Ιερή Παράδοση και οι Οικουμενικές Σύνοδοι, διότι διασφαλίζουν, στο ανθρώπινο κομμάτι Της, την εύρυθμη λειτουργία Της και την παραμονή Της στην οδό της σωτηρίας.

Η αρρωστημένη νοοτροπία να αδιαφορούν οι πιστοί για τα θέματα που άπτονται του «δημόσιου βίου» της Εκκλησίας προωθείται ευρέως και συστηματικώς από όλα τα στρώματα του κλήρου. Εδώ και πολλές δεκαετίες καλλιεργείται στους πιστούς ο λατινογενής επισκοποκεντρισμός, να θεωρείται «αποκοπή από την Εκκλησία» και «αμαρτία» ο έλεγχος στις πράξεις του αναξίου επισκόπου που διαστρέφει την Ιερά Παράδοση και οδηγεί τα μέλη της Εκκλησίας στον γκρεμό!

Πώς είναι δυνατόν τα μέλη της Εκκλησίας να έχουν γίνει οι πιο χειραγωγήσιμοι και συνάμα ΗΛΙΘΙΟΙ άνθρωποι αυτήν την στιγμή μέσα στον Ελλαδικό χώρο; Κι όμως είναι! Διότι όταν η άκριτη υπακοή βαπτισθεί «ιερή υπακοή», ανακατευθεί με την άγνοια της εκκλησιαστικής ιστορίας και την ροπή του ανθρώπου προς την υλική απόλαυση, τότε έχουμε φτιάξει μία πυρηνική βόμβα. Έχουμε φτιάξει το χειρότερο δηλητήριο που ακινητοποιεί, έως και αχρηστεύει, τον «πιστό» που τον πείσανε να στρουθοκαμηλίζει «για να μην κατακρίνει και κολαστεί»!! Αν ακούσεις αυτούς τους ανθρώπους να μιλάνε, νομίζουν ότι θ’ αγιάσουν κιόλας! Ποιός τους είπε ότι θα πάνε στον Παράδεισο με τον γάιδαρο δεμένο;
Ας μάθουμε επιτέλους να ξεχωρίζουμε τα κηρύγματα που προτρέπουν με τον έναν ή τον άλλον τρόπο σε στρουθοκαμηλισμό. Παραδείγματα όπως του π. Ευάγγελου Παπανικολάου (δυστυχώς οι περισσότερες ομιλίες του προτρέπουν σε κάποιον στρουθοκαμιλισμό). Του Γέροντα Χρυσοστόμου (η στάση του στο βίντεο για τον πάπα) πνευματικού της Ι. Μονής Παναγίας Λαμπηδόνας, Λαμπινού Πηλίου και Ηγούμενου της Ι. Μονής Αγίου Σπυρίδωνος Προμυρίου. Του Αρχιμανδρίτη Σεραφείμ Δημητρίου της Αρχιεπισκοπής Αθηνών (από το 47,45 και μετά η θέση του για την επέτειο της Α’ Οικουμενικής Συνόδου). Αλλά και του αρχηγού του κόμματος ΝΙΚΗ Δημητρίου Νατσιού, ο οποίος γύρω από τις πρόσφατες εξελίξεις με τον πάπα προέτρεψε σε στρουθοκαμηλισμό, ακολουθώντας την γνωστή μέθοδο αλλοίωσης των πραγματικών γεγονότων για να απαλλαχθεί από το «φορτίο» της σύγκρουσης με τον πάπα της Ανατολής, ενώ παράλληλα «χόρτασε» την κάμερα με ανέξοδη ομολογία.

---

Ένας αδελφός έστειλε το κάτωθι κείμενο, το οποίο προκάλεσε το εισαγωγικό σχόλιο του ιστολογίου. Ας προσέξουμε τί μας λέει ο Άγιος της εποχής μας, Άγιος Παΐσιος. Τον έστειλε ο καλός Θεός για να μας βοηθήσει αλλά εμείς τίποτα. Να μας δείξει σε τούτη την σκοτισμένη εποχή με την αγιοσύνη και απλότητά του τον δρόμο που οφείλουμε να ακολουθήσουμε. Διαβάζουμε τους Αγίους αλλά δυστυχώς τους διαβάζουμε «εξ αποστάσεως». Δεν κοιτάμε να δούμε τί σημαίνουν αυτά τα λόγια για εμάς και την σωτηρία μας.

Ανήκει και ο έλεγχος στις εντολές του Χριστού, από τις πολλές που δεν τηρούμε.

Έλεγε ο άγιος Παϊσιος:

«Ἄν οἱ Χριστιανοί δέν ὁμολογήσουν, δέν ἀντιδράσουν, αὐτοί θά κάνουν χειρότερα. Ἐνῶ ἄν ἀντιδράσουν, θά τό σκεφθοῦν. Ἀλλά καί οἱ σημερινοί Χριστιανοί δέν εἶναι γιά μάχες. Οἱ πρῶτοι Χριστιανοί ἦταν γερά καρύδια· ἄλλαξαν ὅλο τόν κόσμο. Καί στην βυζαντινή ἐποχή μιά εἰκόνα ἔβγαζαν ἀπό τήν Ἐκκλησία καί ἀντιδροῦσε ὁ κόσμος. Ἐδῶ ὁ Χριστός σταυρώθηκε, γιά νά ἀναστηθοῦμε ἐμεῖς, καί ἐμεῖς νά ἀδιαφοροῦμε!»

Ποιος θα μιλήσει; Ποιός αδελφέ;

Ναι, σε σένα μιλάω που είσαι τόσα πολλά χρόνια στην Εκκλησία και ακόμα δεν έχεις μάθει ούτε την αλφαβήτα της. «ὀφείλοντες εἶναι διδάσκαλοι διὰ τὸν χρόνον, πάλιν χρείαν ἔχετε τοῦ διδάσκειν ὑμᾶς»…

Που για την κύβδηλη πνευματικότητα και αντιπατερική εκκλησιολογία που έχεις υιοθετήσει με καμάρι -και χαίρεσαι μάλιστα για αυτήν, σαν εκεί που κατέχεις νηπτική σοφία- προτιμάς να ΣΙΩΠΑΣ ή και να ΤΙΜΑΣ ακόμα όσους βλασφημούν τον Χριστό μας.

Αλλά, επειδή φοράει μίτρα και ωμοφόριο πιστεύεις ότι «δεν επιτρέπεται» να τον ελέγξεις! Είναι αμαρτία!

Και μόνο γι’ αυτή σου την γνώμη, θα έπρεπε να αρχίσεις το κατηχητικό στην τάξη των αρχαρίων.

Αλήθεια, το εξομολογήθηκες αυτό ποτέ;
Ανήκει και ο έλεγχος στις εντολές του Χριστού, από τις πολλές που δεν τηρούμε. Μη με ρωτήσεις το πού το λέει. Άρχισε να διαβάζεις.

Μη μου πεις «δεν ξέρω θεολογικά για να μπορέσω τον ελέγξω».
Το γνωρίζω αυτό, αν και είναι ανεπίτρεπτο μετά από τόσα χρόνια που είσαι στην Εκκλησία.

Μπορείς όμως να ελέγξεις τον επίσκοπο με την στάση σου.

Σου είναι βαρύ, να αποχωρήσεις από τον ναό, εάν αυτός που βλασφημεί τον Δεσπότη σου, εισέρχεται να λειτουργήσει;

Σου είναι βαρύ, να μην ασπαστείς το χέρι αυτό, που γράφει και υπογράφει κατά του Κυρίου και της Εκκλησίας Του;

Σου είναι βαρύ, όταν ακούς άλλους αδελφούς να υπερασπίζονται τον Χριστό, εσύ να πεις ένα » δίκιο έχουν οι αδελφοί» ;

Κι όμως! Έτσι μπορείς να ελέγξεις κι εσύ στο ελάχιστο δυνατό.

Αλλά το θεωρείς ανεπίτρεπτο!
Το θεωρείς αμαρτία!
Ή ακόμα, σού είναι αδιάφορο!
Πράγμα που είναι το χειρότερο.

Διότι, αν το θεωρείς αμαρτία, ίσως να αλλάξεις γνώμη εάν μάθεις την αλήθεια.
Αν όμως σου είναι αδιάφορο, ποιο βουνό πρέπει να μετακινηθεί για να ξυπνήσεις;

Εσύ, αρκεί να εκκλησιαστείς και οι άλλοι ας κάνουν ό,τι θέλουν!
Εσύ, αρκεί να εκκλησιαστείς και ο κληρικός ας λέει ό,τι θέλει!
Εσένα, αρκεί να σε βλέπουν «πράο» και «ήσυχο», να σου χαμογελούν και να σ’ αγαπούν οι σκανδαλοποιοί κληρικοί.

Ας γράφει ό,τι θέλει ο επίσκοπος, κι ας είναι βλασφημίες!
Ας σκανδαλίζει ο κληρικός, αρκεί εσένα να προτιμά και προκρίνει!

Νομίζεις ότι ο Χριστός σε επικροτεί για αυτήν σου την γνώμη;

Και ποια συγχώρεση θα βρεις, όταν ενώ ο Κύριος βλασφημείται και παρόλα ταύτα σου δίνει το Αίμα Του, εσύ συναινείς στην βλασφημία Του αυτή με την σιωπή, τις τιμές και τους χαριεντισμούς στους βλασφημούντας;

Ή μήπως επειδή οι ύβρεις εξαπολύονται από μητροπολίτη, έχει δικαίωμα να το κάνει; Άπαγε της βλασφημίας!!

Δεν θα μακρυγορήσω άλλο. Μου φαίνεται βαρύ να παραθέσω την Πατρολογία για να σε πείσω.
Φοβάμαι ότι ισχύει και για σένα το «ού με πείσεις καν με πείσεις». Αρκεί αυτός ο λόγος. Από χρέος το κάνω.

Δείξε, αν θέλεις αυτό το μήνυμα στον πνευματικό σου. Και ρώτησέ τον.
Έχει δίκιο πάτερ; Ή όχι;

Αν σου πει, όχι, ζήτησέ του να στο αιτιολογήσει με πατερική τεκμηρίωση. Και κρίνε μόνος σου αυτό που θα σου πει. Αν και πολύ φοβάμαι ότι κι αυτό το θεωρείς αμαρτία…

Αν σου πει, ναι, τότε «χαρὰ ἔσται ἐν τῷ οὐρανῷ ἐπὶ ἑνὶ ἁμαρτωλῷ μετανοοῦντι».

Καλή μετάνοια.
Καλά Χριστούγεννα σε όλους μας.