Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΚΓ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 1262(2)

Κυριακὴ Πατέρων Α΄ Οἰκ. Συνόδου
24 Μαΐου 2026 (2010)
Τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

Ἡ ουνια ὅπλο του παπισμου κατα της Ὀρθοδοξιας

Ὁ ὀρθόδοξος λαός μας, ἀγαπητοί μου, ἀ­κούει τὴ λέξι «οὐνῖτες» καὶ ἐρωτᾷ· τί εἶ­νε οἱ οὐνῖτες; τί εἶνε ἡ οὐνία;

* * *

Ἡ οὐνία δὲν εἶνε ἑλληνικὴ λέξι. Εἶνε ξένη, πολωνικῆς μᾶλλον προελεύσεως. Καὶ μόνο αὐ­­τὸ δείχνει, ὅτι ἡ Ὀρθοδοξία δέχεται ἐπιβου­λὴ ἐκ μέρους ἐχθρῶν της ἀπ᾿ ἔξω. Ἡ οὐ­νία εἶ­νε ἕνα ἀπὸ τὰ ὅπλα τῆς παπικῆς προπαγάνδας γιὰ νὰ ὑποτάξῃ τὴν Ὀρθόδοξο Ἐκκλησία.
Καὶ τί δὲν ἔκαναν ἐναντίον μας οἱ ἄνθρωποι τοῦ Βατικανοῦ! Νὰ τ᾿ ἀπαριθμήσουμε; • αὐ­θαίρετες ἐπεμβάσεις παπῶν πρὸ τοῦ σχίσματος στὴν δικαιοδοσία τῆς Ἀνατολικῆς Ἐκ­κλησίας· • σταυροφορίες, μὲ πρόφασι μὲν τὴν ἀ­πε­λευθέρωσι τῶν Ἁγίων Τόπων ἀλλὰ μὲ βαθύτερο σκοπὸ τὴ διάλυσι τῆς ὀρθοδόξου Βυζαντινῆς αὐτοκρατορίας· • βίαιες ψευδοενώσεις, ὅπως στὴ Φεράρρα καὶ Φλωρεντία ὅπου ἀντιστάθηκε ὁ ἅγιος Μᾶρκος ὁ Εὐγενικός· • ἐ­πιδρομὲς Ἑνετῶν στὰ νησιὰ τοῦ ἑλληνικοῦ ἀρ­χιπελάγους· • μηχανορραφίες πρέσβεων τοῦ παπικοῦ κράτους στὴν Κωνσταντινούπολι ἐπὶ τουρκοκρατίας, μὲ τὶς ὁποῖες γκρέμιζαν ἀπὸ τὸ θρόνο γενναίους πατριάρχες καὶ τοὺς ὡδηγοῦσαν στὴν ἐξορία καὶ τὰ ἰκριώματα· • ἱεροσπουδαστήρια ποὺ λειτουργοῦσαν στὴ Ῥώμη καὶ ἀλλοῦ, τὰ περιβόητα σεμινάρια, ὅπου στρατολογοῦσαν νεαροὺς ὀρθοδό­ξους, γιὰ νὰ τοὺς μεταβάλουν σὲ προδότες τῆς πίστεώς τους, σὲ γενιτσάρους τοῦ παπισμοῦ κατὰ τῆς Ὀρθοδοξίας. Ὅλα αὐτά, γιὰ νὰ κυριεύσουν τὸ φρούριο, νὰ παύσῃ νὰ κυματίζῃ ἡ σημαία τῆς Ὀρθοδοξίας στὴν Ἀνατολή, γιὰ νὰ κάνουν τοὺς ὀρθοδόξους νὰ προσ­κυνήσουν τὴν παντόφλα τοῦ πάπα.

Ἀλλ᾿ ὅλες οἱ προσβολὲς τῶν παπικῶν ἀποκρούσθηκαν. Ἐλάχιστα καὶ ἀνάξια λόγου τ᾿ ἀ­πο­τελέσματα τῶν ἐνεργειῶν τους. Λίγες χιλιά­δες ὀρθοδόξων ὑπέκυψαν στὶς πιέσεις, ἀποστάτησαν ἀπὸ τὴ μία ἁγία καθολικὴ καὶ ἀποστολικὴ Ἐκκλησία καὶ σχημάτισαν θρησκευτικὲς κοινότητες.
Τὸ Βατικανὸ ὅμως δὲν ἀπογοητεύθηκε. Οἱ κορυφές του συνῆλθαν σὲ σύναξι. Καρδινάλιοι, ἐπίσκοποι, ἡγούμενοι μεγάλων μοναχι­κῶν ταγμάτων ἔθεσαν ὑπ᾿ ὄψιν τῆς συνάξεώς τους ὅλα τὰ στοιχεῖα τῆς δράσεώς τους μεταξὺ τῶν ὀρθοδόξων. Πολὺ λίγοι οἱ καρποί! Τόσο χρῆμα, τόση διπλωματία, τόση ῥητορεία, τόσο αἷμα αἰώνων, κι αὐτὴ ἡ Ἀνατολὴ νὰ μένῃ ἄκαμπτη; Οὔτε θέλγητρα λοιπὸν οὔ­τε φόβητρα μποροῦσαν νὰ τὴ χωρίσουν ἀπὸ τὴν ὀρθόδοξο πίστι;… Οἱ σύνεδροι βυθίστηκαν σὲ σκέψεις. Τότε ὁ ἑωσφόρος, ποὺ ἀπὸ κά­ποια κόγχη τῆς αἰθούσης τοῦ Βατικανοῦ παρακολουθοῦσε ἀθέατος τὴ συνεδρίασι, ἀ­νέλαβε νὰ τοὺς βγάλῃ ἀπὸ τὸ ἀδιέξοδο. Σὲ μιὰ στιγμὴ κατάλληλη ἔρριξε στὸ συνέδριο τὴν ἰδέα τῆς οὐνίας. Καὶ δὲν ἦταν δυνατὸν νὰ προέλθῃ ἡ ἰδέα αὐτὴ ἀπὸ ἄλλον· διότι αὐτὸς ὑπῆρξε ὁ πρῶτος ἀπατεώνας στὸν κόσμο. Νομίζω πὼς τὸν ἀκούω νὰ προτείνῃ τὸ σχέδιό του μὲ τὸ στόμα κάποιου μοναχοῦ ἰησουϊτικοῦ τάγματος·
–Ἀγαπητοὶ σύνεδροι! Τὰ πράγματα μᾶς ἀ­ναγκάζουν νὰ ὁμολογήσουμε μιὰ ἀλήθεια· ὅ­τι ὅλοι οἱ ὀρθόδοξοι λαοὶ τῆς Ἀνατολῆς μᾶς ἀντιπαθοῦν φοβερά. Ἔχουν κακὴ πεῖρα ἀπὸ μᾶς τοὺς δυτικούς. Καὶ τί δὲν ἔκαναν, πρά­γμα­­τι, ἐναντίον τους οἱ πρόγονοί μας! Ὄχι σὰν χριστιανοί, ὄχι σὰν ἄνθρωποι δὲν φέρθηκαν στοὺς λαοὺς τῆς Ἀνατολῆς, ἀλλὰ σὰν αἱμοβό­ρα θηρία ἔπεσαν ἐναντίον τους. Συχνὰ ξεπέρασαν σὲ ἀγριότητα καὶ τοὺς Τούρκους. Ἡ λέξι «φράγκος» ἔγινε ἡ πιὸ μισητὴ λέξι στὴν Ἀνατολή. Γι᾿ αὐτό, ὅταν βλέπουν «φραγκόπα­πα» ὅπως λένε, φεύγουν μακριά. Ἔτσι, ὅ­πως εἴμαστε κι ὅπως φαινόμαστε, δὲν γίνεται τίποτα. Οἱ λύκοι, ὅπως εἶνε κι ὅπως φαίνον­ται, δὲν μποροῦν νὰ εἰσχωρήσουν σὲ μαντρί. Ἀλλ᾿ ἐὰν ὑποτεθῇ, ὅτι κάποιος λύκος φορέσῃ προβειά; Τί λέτε; τότε τὸ μαντρὶ δὲν θ᾿ ἀνοίξῃ καὶ πολλὰ πρόβατα δὲν θὰ τὸν πλησιάσουν; Οἱ κυνηγοὶ τῆς Τιμούκουα (μιᾶς ἄγριας φυ­­λῆς τῆς Βορείου Ἀμερικῆς), ὅπως εἶνε καὶ φαί­­νονται, δὲν μποροῦν νὰ πιάσουν οὔτε ἕνα ἐλάφι· ὅταν ὅμως φορέσουν προβειὰ ἀπὸ ἐ­λάφι, τότε τὰ ἐλάφια πλησιάζουν καὶ πέφτουν νεκρὰ ἐμπρὸς στὰ πόδια τους! Ἀλλὰ γιατί, ἀδελφοὶ καὶ πατέρες, προτρέπω νὰ μιμηθοῦ­με μεθόδους τῶν ἀγρίων φυλῶν γιὰ τὸ προπαγανδιστικό μας ἔργο; Τὸ πρότυπό μας εἶνε πολὺ κον­τά μας. Εἶνε ἐδῶ. (Στὸ σημεῖο αὐτὸ ἐπικράτησε μικρὰ σιωπή, κι ἀμέσως ἀκούστηκε μιὰ βραχνὴ φωνὴ νὰ συνεχίζῃ). Πρότυπό σας γιὰ προπαγανδιστικὴ ἐργασία μεταξὺ τῶν ὀρθοδόξων εἶμαι ἐγώ, ὁ …ἑωσφόρος, τοῦ ὁποίου τὴ φωνὴ καὶ τὶς σκέψεις μεταδίδει αὐτὸς ποὺ σᾶς ὁμιλεῖ. Δὲν θυμᾶστε τί ἔ­κανα ἐγὼ στὸν παράδεισο; Ἂν παρουσιαζόμουν στὴν Εὔα ὅπως εἶμαι, αὐτὴ ποτέ δὲν θὰ μὲ πλησίαζε· θὰ ἔφευγε μακριά. Ὅταν ὅμως μετασχηματίστηκα στὸ ὡραιότατο παραδείσιο ζῷο καὶ τῆς μίλησα μὲ τὸ στόμα του, τότε ἡ Εὔα πιάστηκε στὴν παγίδα μου. Μὲ πλησίασε καὶ ἄνοιξα μαζί της τὸ γνωστὸ διάλογο μὲ τὸ γνωστὸ ἀποτέλεσμα. Ἡ ἀπάτη, ἰδού ἡ μέθοδός μου. Αὐτὴ τὴ μέθοδο νὰ χρησιμοποιήσετε κ᾿ ἐσεῖς, ἀγαπητοὶ ἐπίσκοποι, καρδινάλιοι, λευκοὶ καὶ μαῦροι πάπες. Ἀκούγον­τας τώρα τὸ συγκεκριμένο εἶδος ἀπάτης ποὺ θὰ σᾶς συστήσω, μὴ τρομάξετε παρακαλῶ, μὴ φέρετε ἀντιρρήσεις καὶ ἀντιδράσεις. Ἐγώ σᾶς συμβουλεύω, ὁ πολύπειρος, ποὺ γνωρίζω τί κερδίζει κανεὶς μὲ τὴ μέθοδο αὐτή. Χω­ρὶς ἀντίρρησι λοιπὸν ἀκοῦστε καὶ ὑπακοῦστε. Θὰ βγάλετε τὴ μισητὴ στολὴ τοῦ φραγκόπαπα, θὰ φορέσετε τὸ ῥάσο καὶ τὸ καλυμμαύχι τῶν ὀρθοδόξων ἱερέων, θὰ πάψετε νὰ ξυρίζεστε, θ᾿ ἀφήσετε γενειάδες, μ᾿ ἕνα λόγο θὰ πάρετε καθ᾿ ὅλα τὴ μορφὴ ὀρθόδοξου κληρικοῦ. Ἀλλὰ προσοχή· στὴν καρδιά σας θὰ ἔχετε ὁλόκληρο τὸν πάπα! Ἔτσι θὰ πλευρίσετε τοὺς ὀρθοδόξους. Καὶ τότε θὰ δῆτε τὰ θαυμάσια ἀποτελέσματα τῆς νέας μεθόδου, τὴν ὁποία παρακαλῶ νὰ βαπτίσετε μὲ τὸ ὄνομα οὐνία. Λοιπὸν συμφωνεῖτε;
–Μάλιστα, συμφωνοῦμε! Ἐπικροτοῦμε τὸ σχέδιό σου, ἑωσφόρε, ἀπήντησε ἡ ὁμήγυρις.
–Εὐχαριστῶ πολύ, εἶπε ὁ ἑωσφόρος. Σᾶς εὔχομαι μεγάλες ἐπιτυχίες.
Κι ἀφοῦ ἔκανε μιὰ βαθειὰ ὑπόκλισι στοὺς συνέδρους, ἀποχώρησε καὶ τοὺς ἄφησε νὰ μεριμνήσουν γιὰ τὴν ἐξεύρεσι τῶν καταλλήλων προσώπων γιὰ τὴν πραγματοποίησι τοῦ σατανικοῦ σχεδίου. Νά, ἔτσι γεννήθηκε ἡ οὐνία…
Ὄνειρο, φανταστικὴ εἰκόνα εἶνε αὐτά; Ἀλ­λὰ θὰ ἔπρεπε ν᾿ ἀνοίξετε τὴν ἱστορία τῆς Ὀρ­θοδόξου Ἐκκλησίας, γιὰ νὰ δῆτε τί θραῦσι ἔ­καναν στὶς κατὰ τόπους ἐκκλησίες, ἐπισκοπές, μητροπόλεις καὶ πατριαρχεῖα τῆς Ὀρθοδοξίας τὰ ὄργανα αὐτὰ τῶν παπῶν, ποὺ λέγονται οὐνῖτες. Ἐκμεταλλευόμενοι τὴ δυσ­τυχία τῶν λαῶν τῆς Ἀνατολῆς, μὲ μορφὴ προβάτων εἰσχώρησαν οἱ φοβεροὶ αὐτοὶ λύκοι στὶς μάνδρες τῶν ὀρθοδόξων καὶ ἀποδεκάτισαν τὰ πρόβατα. Μόνο ἀπὸ τὴν ὀρθόδοξο Ἐκ­κλησία τῆς Πολωνίας ἡ οὐνία κατώρθωσε ν᾿ ἀπόσπασῃ γύρω στὰ 2 ἑκατομμύρια λαοῦ καὶ νὰ σχηματίσῃ μέσα στὰ σπλάχνα τοῦ ὀρ­θοδόξου Πολωνικοῦ λαοῦ τὴν οὐνιτικὴ θρησκευτική της κοινότητα, ποὺ ἐξαρτᾶται ἀπολύτως ἀπὸ τὸ κέντρο τῆς Ῥώμης. Ἰδίως στοὺς αἰῶνες ἐκείνους ποὺ οἱ ὀρθόδοξοι διατελοῦ­σαν κάτω ἀπὸ τὸ πέλμα τῆς τουρκικῆς κυρι­αρχίας, ἡ οὐνία κατώρθωσε νὰ παρασύρῃ στὰ δίχτυα της πληθυσμοὺς ὁλόκληρους καὶ νὰ ἐπιφέρῃ μεγάλη ἀναστάτωσι.
Ἡ Ὀρθοδοξία, παρὰ τὶς δύσκολες ἐξωτερικὲς περιστάσεις ποὺ βρισκόταν, δὲν ἔμεινε ἀπαθὴς θεατὴς τῆς ἁρπαγῆς τῶν πνευματι­κῶν της τέκνων μ᾿ αὐτὸ τὸ δόλιο τρόπο. Σὰν μάνα πόνεσε καὶ ἐνδιαφέρθηκε. Ἔτσι τὸ ἔτος 1722 συνῆλθε στὴν Κωνσταντινούπολι Σύνοδος, στὴν ὁποία συμμετεῖχαν οἱ πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως Ἰερεμίας ὁ Γ΄, Ἀντιοχείας Ἀθανάσιος ὁ Γ΄, καὶ Ἰεροσολύμων Χρύσανθος. Ἡ Σύνοδος αὐτὴ καταδίκασε τοὺς οὐ­νῖτες, τὰ ὄργανα αὐτὰ τοῦ παπισμοῦ. Κ᾿ ἐ­πειδὴ ἡ οὐνία ἐξακολουθοῦσε τὸ καταχθόνιο ἔργο της καὶ ἔσπειρε τὰ ζιζάνια στὸν ἀγρὸ τῆς ὀρθοδόξου Ἀνατολῆς, ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκ­κλησία καὶ μὲ ἄλλη ἐγκύκλιό της, αὐστηρότερη ἀπὸ τὴν προηγούμενη, τὸ ἔτος 1838 ἤλεγξε καὶ στηλίτευσε τοὺς δόλιους ἐργάτες τῆς οὐνίας.

* * *

Ἡ οὐνία, ἀγαπητοί μου, κρινομένη ἀπὸ πλευ­ρᾶς ἠθικῆς καὶ θρησκευτικῆς καὶ μόνο, προκαλεῖ τὴ φρίκη γιὰ κάθε πιστὸ τέκνο τῆς Ὀρ­θοδοξίας. Ποτέ στὴ θρησκευτικὴ ζωὴ τῶν ἀν­θρώπων δὲν παρουσιάστηκε τέτοιο σύστημα ἀπάτης. Ὄντως γέννημα νυκτὸς καὶ ὄχι ἡμέρας, γνήσιο τέκνο τοῦ ἑωσφόρου, ὁ ὁποῖος μόνο αὐτὸς μποροῦσε νὰ ὑπαγορεύσῃ τέτοια μέθοδο ἐξαπατήσεως τῶν ὀρθοδόξων ψυ­χῶν. Αὐτὴ εἶνε ἡ οὐνία.

(†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος

Ἀπὸ ἄρθρο τοῦ περιοδικοῦ «Σπίθα» (φ. 200/1957) στὸ βιβλίο Ἀντιπαπικά, κατ᾿ ἐπιλογὴν τοῦ περ. «Ἐπικοινωνεῖν» καὶ μεταγλώττισι δική μας. Καταγραφὴ καὶ σύντμησις 29-5-2006, ἐπανέκδοσις 21-4-2026.

(ἀπὸ τὸ τὸ περιοδικὸ «Χριστ. Σπίθα» [Φ. 200/1957] στὸ βιβλίο Ἀντιπαπικά [Ἀθῆναι 1987, σ. 33 κ.ἑ.], κατ᾿ ἐπιλογὴν τοῦ περιοδικοῦ Ἐπικοινωνεῖν [τ. 29/Μάρτ. 2006, σ. 22 κ.ἑ.], καὶ μεταγλώττισι δική μας)