O AΓΩN ΘΑ ΓΙΝΗ ΣΦOΔPOTEPOΣ – Το οικημα μπορει να το κρημνισουν & να το καμουν γιαπι, μα οι ψυχαι που ἐγνωρισαν την ἐν Χριστω φιλια δεν παραδιδονται εις κατακτητας, εις τους «κατακυριευοντας των ἐθνων», περι ὧν ὁμιλει το Ευαγγελιον της Ε Κυριακης των Νηστειων.
Οκτ 9th, 2023 |
Filed under: MIA ZΩNTANH ISTORIA Α
«ΜΙΑ ΖΩΝΤΑΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ, ὁ π. Αὐγουστῖνος Καντιώτης
στήν Κοζάνη» –ΑΛΛΗΛΟΓΡΑΦΙΑ-, (μέρος 89, σελ. 226-228)
O AΓΩN ΘΑ ΓΙΝΗ ΣΦOΔPOTEPOΣ
Ἀγαπητοί μοι ἀδελφοί ΕΥΘΥΜΙΕ – ΓΕΩΡΓΙΕ,
Ἔλαβα τὰ γράμματά σας καὶ χαίρω χαρὰν μεγάλην διὰ τὴν πρόοδον τοῦ Συλλόγου. Ἔχοντες ὡς θεμέλια τῆς ἐργασίας τὴν πίστιν τὴν ἀκράδαντον, τὴν ταπείνωσιν τὴν εἰλικρινῆ, τὴν γνησίαν ἀγάπην καὶ πρόθυμον ἐξυπηρέτησιν πασχόντων ἀδελφῶν, μὴ φοβηθεῖτε ποτέ, ἔστω καὶ ὅλοι οἱ δαίμονες μαζευθοῦν εἰς τὸ γκαρὰζ καὶ σᾶς ἐπιτεθοῦν. Δὲν θὰ σᾶς διαλύσουν. Τὸ οἰκημα εἰμπορεῖ νὰ τὸ κρημνίσουν καὶ νὰ τὸ κάμουν γιαπί, μὰ αἱ ψυχαὶ ποὺ ἐγνώρισαν τὴν ἐν Χριστῷ φιλίαν δὲν παραδίδονται εἰς κατακτητάς, εἰς τοὺς «κατακυριεύοντας τῶν ἐθνῶν», περὶ ὧν ὁμιλεῖ τὸ Εὐαγγέλιον τῆς Ε΄ Κυριακῆς τῶν Νηστειῶν. Ἡ κίνησίς μας ποὺ μὲ τὴν βοήθειαν τοῦ Κυρίου ἐξαπλώνεται καὶ εἰς ἄλλας πόλεις, ἔχει ἀποστολήν. Δὲν εἴμεθα ἕνας συνηθισμένος σύλλογος. Ἀποτελοῦμεν ζῶσαν διαμαρτυρίαν ἐντὸς τῶν κόλπων τῆς ἐπισήμου Ἐκκλησίας. Ἡμεῖς οἱ ἐλέγχοντες εὐεργετοῦμε αὐτὸν ἀπείρως καὶ ὄχι οἱ κολακεύοντες θεολόγοι καὶ ἱεροκήρυκες, οἱ ὁποῖοι κάμνουν τοῦμπες, ἀρκεῖ νὰ τὰ ἔχουν καλὰ καὶ νὰ μὴ διωχθοῦν. Ὁπωσδήποτε ἀνατέλλει ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ.
Προβλέπω, ὅτι ὁ ΑΓΩΝ ἐναντίον σας θὰ προσλάβη ἀκόμη μεγαλυτέραν σφοδρότητα. Ὁ σατανᾶς βάλθηκε νὰ σᾶς διαλύση. Ξεύρουν αὐτοὶ τί εἰμπορεῖ νὰ προκύψη ἀπὸ αὐτὸ τὸ ταπεινὸ γκαράζ. Δὲν ἐνθυμεῖσθε τὸν πόλεμον ποὺ ὑφιστάμεθα τὰς πρώτας ἡμέρας ποὺ ἱδρύθη ἡ Ἑστία; Ἐὰν ὑπεκύπταμεν τότε, ὁ Σατανᾶς θὰ ἐθριάμβευε.
Mας ἐβοήθησεν ὁ Θεὸς καὶ ἐμείναμεν σταθεροί, ἔτσι καὶ τώρα. Ἡνωμένοι μὲ ἄρρηκτον ἀγάπην ἀντισταθῆτε. «Ἀντίστητε τῷ Διαβόλῳ καὶ φεύξεται ἀφ’ ὑμῶν. Ἅμα δη τὴν ὑπομονὴν καὶ τὴν ἐπιμονὴν εἰς τὰ ἔργα τοῦ Κυρίου, θὰ σᾶς ἀφήση. Read more »

Be the first! 









Ζοῦμε, ἀγαπητοί μου, σὲ δύσκολη ἐποχή, σὲ ἄπιστα χρόνια. Ἡ ἀπιστία κυριαρχεῖ. Ἄλλοτε, δὲν τολμοῦσε ἄνθρωπος δημοσίως νὰ βλαστημήσῃ τὰ θεῖα, κανείς. Ἂν καμμιὰ φορὰ κάποιος τὸ τολμοῦσε, χίλια χέρια σηκώνονταν νὰ τὸν χτυπήσουν, δὲν μποροῦσε νὰ σταθῇ. Κι ἂν καμμιὰ φορὰ παρουσιαζόταν κανένας καὶ ἔλεγε ὅτι δὲν ὑπάρχει Θεός, Χριστός, Παναγιά, δὲν ὑπάρχει κόλασις καὶ παράδεισος, τοῦ ἔκλειναν τὴν πόρτα· καὶ ἡ γυναίκα του ἀκόμα τὸν ἔδιωχνε. Ὅπως σήμερα ἀποφεύγουν ἕναν ἄρρωστο μὲ ἀρρώστια μεταδοτική, ἔτσι ἀπέφευγαν τότε τὸν ἄνθρωπο ποὺ εἶχε προσβληθῆ ἀπὸ τὴ χειρότερη ἀσθένεια, τὴν ἀθεΐα καὶ ἀπιστία. Στὰ χρόνια ἐκεῖνα βλάστημος καὶ ἄθεος δὲν ἦταν ἀνεκτός.

