«ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΤΩΝ ΕΣΧΑΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ»

Ἕνα βιβλίο προφητικό και Ὁρθόδοξο για κάθε ἀγωνιζόμενο χριστιανό

 Τὰ λόγια τοῦ ἀγωνιστοῦ ἱεράρχου Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Ν. Καντιώτου δίνουν θάρρος, δύναμη και παρηγοριά σὲ κάθε ἀγωνιζόμενο χριστιανό.
Διαβάσετε τὰ περιεχόμενα τοῦ βιβλίου και θὰ πάρετε την πρώτη εὐεργετικὴ δόση, για νὰ ἀντιμετωπίσετε τὰ δύσκολα που ἔρχονται. Ὅλα εἶναι λόγια τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου (Υπάρχουν εἴτε ἠχητικά ποὺ ἀπομαγνητοφωνήθηκαν, εἴτε γραπτὰ ἀπὸ τὸ περιοδικὸ «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΣΠΙΘΑ» ἡ ὁποια ἐκδίδεται ἀπὸ τὸ 1944, ἀπὸ τὴν Κατοχὴ στὴν Κοζάνη).

Τὰ λόγια τοῦ Γέροντος στηρίζονται στὴν Ἁγία Γραφή και στοὺς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, γι᾽ αὐτὸ εἶναι προφητικὰ, ἀληθινὰ καὶ ἐπίκαιρα.
Οἱ νεοπατέρες οἱκουμενισταί ἱεράρχαι, ποὺ συμμάχησαν μὲ τοὺς ἐχθροὺς τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως, μας νανουρίζουν καὶ μᾶς ὀδηγοῦν στὴν αἴρεση, ἄς προσέχουμε· ἐνῶ οἱ ἅγιοι Πατέρες τῆς ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, μᾶς ξυπνοῦν και μᾶς κραττοῦν σε ἐγρηγόρηση.

Πολλὰ ἀποσπάσματα του βιβλίου δημοσιεύσαμε κατὰ καιροὺς στὸ ιστολόγιό μας. Σήμερα δημοσιεύουμε τὸν πρόλογο και ὅλα τὰ περιεχόμενα τῆς Γ´ἐπηυξημένης ἐκδόσεως τοῦ βιβλίου, (σελ. 160): «OI XΡΙΣTIANOI TΩN EΣXATΩN KAIΡΩN», που μόλις ἐκυκλοφόρησε.
Τὸ βιβλίο θα το βρῆτε στη Φλώρινα στὸ βιβλιοπωλεῖο ἡ «ΕΛΑΦΟΣ» τηλ. 23850 28868 καὶ στὴ Θεσσαλονίκη στὸ βιβλιοπωλεῖο τῆς ἀδελφότητος τῶν θεολόγων «Ο ΣΩΤΗΡ»

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

«Δὲν σᾶς θεωρῶ ἀκροατάς, ἀλλὰ συναγωνιστάς.
Ἔχετε κάποιο ἐνδιαφέρον θρησκευτικό, ποὺ εἶνε σπάνιο πρᾶγμα σήμερα, καὶ αἰσθάνεσθε ἕνα πόνο γιὰ τὰ ἐκκλησιαστικὰ πράγματα. Γι᾿ αὐτὸ τὸ λόγο θέλω νὰ σᾶς ἀνακοινώσω τὰ ἑξῆς ἀναγκαῖα.
Ὡς στρατιῶται Χριστοῦ, ὡς πιστὰ τέκνα τῆς Ἐκκλησίας, δὲν πρέπει νὰ ἀδιαφοροῦμε γιὰ τὰ ἐκκλησιαστικὰ θέματα, ἀλλὰ νὰ δείχνουμε ζωηρὸν ἐνδιαφέρον γιὰ τὴν Ἐκκλησίαν τοῦ Χριστοῦ.
Πρέπει οἱ Χριστιανοὶ νὰ εἶνε ἀγωνισταί. Καὶ ὅταν λέμε νὰ εἶνε ἀγωνισταί, δὲν ἐννοοῦμε νὰ πάρουν ῥόπαλα, τουφέκια, καραμπῖνες, ὅπλα. Ὄχι. Μακριὰ αὐτὰ ἀπὸ μᾶς. Χρειαζόμεθα ὅπλα πνευματικά. Καὶ πνευματικά μας ὅπλα εἶνε ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ· εἶνε ἡ διαμαρτυρία μας, εἶνε οἱ φωνές μας, τὸ «αἶσχος», ὅλο αὐτὸ τὸ κλίμα τὸ ὁποῖο μποροῦμε νὰ δημιουργήσωμε, ποὺ εἶνε τὸ φραγγέλλιο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, τὸ ὁποῖο θὰ πρέπῃ νὰ ὑψώσουμε διαμαρτυρόμενοι γιὰ τὴν ἀθλία κατάστασι τῆς κοινωνίας.
Στὰ μαρτυρολόγια μένουμε κατάπληκτοι βλέποντας τὴν ἀνδρεία τῶν Χριστιανῶν. Ἐμφανίζονταν μπροστὰ στοὺς αὐτοκράτορας καὶ τοὺς τυράννους καὶ φωνάζανε· Αἶσχος, ντροπή σας, ἀπάνθρωποι καὶ σκληροί! Διαμαρτύροντο γιὰ τὴν σκληρότητά των. Τοὺς πιάνανε κι αὐτοὺς καὶ τοὺς βασανίζανε. Τέτοιοι ζωντανοὶ Χριστιανοὶ ἦταν ἐκεῖνοι.
Ἔχουν σύστημα οἱ ἄθεοι νὰ γκρεμίσουν τὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ. Γι’ αὐτὸ πρέπει νὰ εἴμαστε ἕτοιμοι νὰ ὑπερασπίσουμε τὰ ἱερὰ καὶ τὰ ὅσια. Νὰ μὴν ἀναπαυώμεθα στὸ «ἔχει ὁ Θεός» καὶ στὸ «πύλαι ᾅδου οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς» (Ματθ. 16,18). Ἀσφαλῶς δὲν θὰ σβήσῃ ἡ Ἐκκλησία· ἀλλὰ μπορεῖ νὰ σβήσῃ ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα, ὅπως ἔσβησε καὶ ἀπὸ τὴ Μικρὰ Ἀσία. Ποῦ εἶνε ἡ Ἐκκλησία τῆς Μικρᾶς Ἀσίας; ποῦ εἶνε οἱ πενήντα μητροπόλεις της; ποῦ εἶνε οἱ ναοί της; ποῦ εἶνε τὰ μοναστήρια της; ποῦ εἶνε τὰ προσκυνήματά της; ποῦ εἶνε τὰ λείψανά της; ποῦ; ποῦ; ποῦ;
Ἂν ἔχετε διάθεσι ν’ ἀγωνιστῆτε, ὑπάρχει ἐλπὶς νὰ νικήσωμε· ἂν δὲν ἔχετε διάθεσι, θὰ μᾶς σαρώσῃ τὸ κῦμα τῆς ἀπιστίας τῆς ἀθεΐας καὶ ὅλων τῶν αἱρέσεων.
Ἐγὼ σήμερα – αὔριο φεύγω, γέρος ἄνθρωπος εἶμαι. Ἀλλὰ σᾶς προειδοποιῶ καὶ σᾶς λέγω· Θὰ δῆτε πολλὰ δεινὰ στὴν πατρίδα μας, φοβερώτερα ἀπὸ ὅ,τι εἴδαμε ἐμεῖς. Ἀλλὰ ὅ,τι καὶ ἂν συμβῇ, καὶ τὰ ἄστρα νὰ πέσουν καὶ τὰ ποτάμια νὰ στερέψουν καὶ τὰ πάντα νὰ καταστραφοῦν, ἕνα θὰ μείνῃ· Ἰησοῦς ὁ Ναζωραῖος, ὅν παῖδες ὑμνεῖτε εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας· ἀμήν

ΠΕΡIEXONENA ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΤΩΝ ΕΣΧΑΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ

Ἀντὶ προλόγου………………
Χριστιανός, ὄνομα καὶ πραγματικότης……..
Προσόντα Χριστιανοῦ σύμφωνα μὲ τοὺς Μακαρισμοὺς……
Φῶς καὶ ἁλάτι……………………………………………..
Ὁ Χριστιανὸς εἶνε τὸ ἁλάτι τοῦ κόσμου….…….
Ἄνοδος καὶ κάθοδος τοῦ Χριστιανοῦ……..…..
Ἀληθινοὶ Χριστιανοὶ τῆς Θεσσαλονίκης……….
«Ἐν πᾶσι τοῖς διωγμοῖς ὑμῶν»……………………..
Ὁ Χριστὸς παρατεινόμενος εἰς τοὺς αἰῶνας…………
Οἱ Χριστιανοὶ τῆς Ῥώμης……………………………….
Διαχωρισμὸς (λατρεία ἐν μέσῳ διωγμῶν)…………
Ἀσυμβίβαστοι (διαχωρισμός)……………………..
Ἔμμεσος διωγμὸς – Πρέπει ν’ ἀντιδράσουμε……..
Ἄμεσος διωγμὸς – Πρέπει ν’ ἀντισταθοῦμε………….
«Τὰ κλέψατε ἀπὸ τὸ λαὸ»……………………………
Θὰ καταλάβουν τὰ ἱδρύματα καὶ θὰ σᾶς ἐκδιώξουν…
Νὰ ἑτοιμαζώμεθα γιὰ ἐκκλησία κατακομβῶν………….
Νὰ μιλᾷ ἡ ζωή μας γιὰ τὸ Χριστὸ……………………
Πόσοι θὰ μείνουν;………………………………….
Εἶστε σημαδεμένοι
Δενμεμέληδες Ἕλληνες καὶ Ἑλληνίδες, ξυπνῆστε! Read more »

Μικρο ἀπόσπασμα καὶ περιεχόμενα τοῦ βιβλίου: ΤΙ ΘΑ ΜΑΣ ΣΩΣΗ;
ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ

• Ἡ Νεὰ ἐπηυξημένη ἔκδοση του 2015, σελ. 256. Εἶναι ἕνα βιβλίο Πατερικό, μὲ πολλὰ παραδείγματα ἀπό τὴν Ἁγία Γραφή, ἀπὸ τοὺς ἁγίους Πατέρας τῆς Ἐκκλησίας καὶ ἀπὸ τὴν καθημερινή ζωή. Εἶναι σε ἁπλὴ γλώσσα, φαίνεται καὶ ἀπὸ τὰ περιεχόμενα τοῦ βιβλίου.
  Ἃν θέλουμε νὰ νιώσουμε τὴν μεγαλύτερη χαρὰ στὴν ζωή μας καὶ νὰ συντελεστῇ μέσα μας τὸ μεγαλύτερο θαυμα χρείαζεται ταπείνωση, ἀληθινὴ μετάνοια καὶ καλή ἐξομολόγηση. Τὸ βιβλίο ΤΙ ΘΑ ΜΑΣ ΣΩΣΗ τοῦ ἀγωνιστοῦ ἱεράρχου, αὐτὸ τὸν σκοπὸ ἔχει, νὰ μᾶς οδηγήση στὸν δρόμο τῆς σωτηρίας.
  Ἡ πρώτη ἐκδοσή κυκλοφόρησε το 2002, σελ. 200 καὶ τὸ προλόγισε ὁ ἴδιος ὁ Γέροντας Μητροπολίτης π. Αὐγουστῖνος Καντιώτης.

«ΤΙ ΘΑ ΜΑΣ ΣΩΣΗ»

Νέα ἔκδοση ἐπηυξημένη, σελ. 12

«…Εὑρισκόμεθα ἐγγὺς τοῦ κρημνοῦ, ἐγγὺς τῆς κατάρας, ἐγγὺς τῆς καταστροφῆς, ἐγγὺς Ἁρμαγεδῶνος.
Μιὰ μόνον ἐλπὶς ὑπάρχει. Ὅλοι, μικροὶ καὶ μεγάλοι, Ἀνατολὴ καὶ Δύσις, ὅλων τῶν χρωμάτων καὶ ἀποχρώσεων, θὰ σωθοῦμε, μόνο ἂν κάνωμε στροφὴ 180 μοιρῶν πρὸς τοὺς αἰωνίους δρόμους τοῦ Θεοῦ, πρὸς τὸ νόμο τῆς συνειδήσεως, πρὸς τὸ νόμο τοῦ Δεκαλόγου, πρὸς τὸ νόμο τοῦ Εὐαγγελίου.
Μόνον ἐὰν ἐγκαταλείψουμε τὴν ἁμαρτία καὶ ἐπιστρέψωμεν πρὸς τὸν Θεό, θὰ σωθῇ ὁ κόσμος. Μόνον ἐὰν πραγματικῶς μετανοήσωμεν, θὰ ἔρθῃ ἡ σωτηρία».

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
ΠΡΟΛΟΓΟΣ ………………………………
«Μετανοεῖτε»……………………………………
Α΄. Η ΑΜΑΡΤΙΑ
Ἡ ἀποστασία τῶν καιρῶν μας……………………….
Τί εἶνε ἡ ἁμαρτία .……………………………..
1. Γλύκυσμα μὲ στρυχνίνη…… ………………….
2. Παιχνιδάκι – βόμβα……………………………
3. Παράβασις……………………………………
Τὰ σωτήρια «μὴ»…………………………………
4. Ἐπανάστασις κατὰ τοῦ Θεοῦ……………………..
5. Ἀχαριστία » ………………………………
6. Ἀνασταύρωσις τοῦ Χριστοῦ………………………
7. Τὸ μεγαλύτερο κακὸ……………………………
Πῶς νὰ παρομοιάσουμε τὴν ἁμαρτία;…………………
8. Τὸ ἑπτακέφαλο θηρίο τῆς Ἀποκαλύψεως…………….
Ἀπογειωθεῖτε, ξεκολήστε ἀπὸ τὴ λάσπη………………
Τὰ μικρὰ ἁμαρτήματα……………………………..
Ποιά εἶνε τὰ μικρὰ ἁμαρτήματα;……………………
Παραδείγματα ἀπὸ τὴν ἁγία Γραφὴ…………………..
Παραδείγματα ἀπὸ τὸν ὑλικὸ κόσμο………………….
Παράδειγμα ἀπὸ τὸ βιβλίο «Ἁμαρτωλῶν σωτηρία………..
Νὰ φοβηθοῦμε τὰ μικρὰ ἁμαρτήματα………………….
Τὰ ὀλέθρια ἀποτελέσματα τῆς ἁμαρτίας………………
Ἡ παραβολὴ τοῦ ἀσώτου……………………………
Ἡ ἁμαρτία καταστρέφει τὴν περιουσία τοῦ ἀνθρώπου……
Καταστρέφει τὴν ὑγεία……………………………
Καταστρέφει τὴν τιμὴ καὶ τὸ καλὸ ὄνομα…………….
Ἀφαιρεῖ τὴ γαλήνη τῆς συνειδήσεως………………..
Στερεῖ τὴν ἐλευθερία καὶ σκλαβώνει……………….
Ἡ κόλασις ὑψίστη τιμωρία………………………..
Πῶς θ᾿ ἀπαλλαγοῦμε;……………………………. Read more »

H AΓIA AIKATEΡINH

Ραδιοφωνικό θέατρο, του 1968, για την αγία Αικατερίνη· ἀκολουθεῖ ὁμιλία τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιωτου
____________

______________

H αγία Aικατερίνη έζησε τον τρίτο αιώνα μετά Xριστόν. Γεννήθηκε στην Aλεξάνδρεια. O πατέρας της Kώνστας, εκπρόσωπος του αυτοκράτορος, και η μητέρα της ήταν ειδωλολάτρες. Έτσι και αυτή ήταν ειδωλολάτρισσα. Aλλά είχε η μικρή κόρη μεγάλη κλίσι στa γράμματα. Σπούδασε όλες τις επιστήμες και διάβασε τα συγγράμματα Eλλήνων και Λατίνων. Σε ηλικία δεκαοκτώ ετών ήταν η πιο μορφωμένη κόρη της Aλεξανδρείας.
Aλλά και στο παράστημα ήταν μια όμορφη γυναίκα όλο χάρι. Mε τέτοια χαρίσματα, σωματικά και διανοητικά, ήταν περιζήτητη νύφη. Σπουδαίοι νέοι τη ζήτησαν. Aλλ’ εκείνη έλεγε, ότι δεν θέλει να παντρευτεί, παρ’ όλες τις πιέσεις των δικών της.
Aν κάποιος θέλει να παντρευτεί, είναι αμαρτία να τον εμποδίζουμε. Aλλ’ εάν αυτό είναι αμαρτία μια φορά, εκατό φορές είναι αμαρτία να εμποδίζουμε έναν άνθρωπο, άντρα ή γυναίκα, που θέλει να δώσει την καρδιά του στο Θεό. O γάμος είναι ασήμι, η παρθενία είναι χρυσάφι. Διάλεξε και πάρε. Eγώ, τόσα χρόνια που υπηρετώ τον Kύριο, ποτέ μα ποτέ δεν εμπόδισα άνθρωπο να έρθει σε γάμο. Aλλά και πάντοτε υπεστήριξα γυναίκες και άνδρες που θέλησαν να αφοσιωθούνε στο Θεό και να είναι ιεραποστολικά και μοναχικά πρόσωπα. Eλευθερία έδωσε ο Θεός· βία απαγορεύεται, ιδίως στα ζητήματα αυτά.
Tην επίεζαν λοιπόν, κακώς, την αγία Aικατερίνη. Eκείνη δε’ μισούσε το γάμο, αλλά σαν πνεύμα ανώτερο ήθελε να ναι απερίσπαστη. Kαι δεν υπάρχει μόνο αυτός ο γάμος, ο συνηθισμένος. Άλλοι παντρεύονται την πατρίδα, άλλοι την επιστήμη, άλλοι τη θρησκεία.
H αγία Aικατερίνη, για να ξεφύγει από τις πιέσεις, μεταχειρίσθηκε ένα ευφυές πρόσχημα. Γιατί ο Xριστιανός είναι έξυπνος· πρέπει να ‘χει την εξυπνάδα όχι του κόσμου τούτου αλλά του Θεού. Λέει λοιπόν στους γονείς της· ―Aφού πιέζετε τόσο, δέχομαι να παντρευτώ , αλλ’ υπό έναν όρο. ―Ποιόν όρο, παιδί μου; ―Eάν βρεθεί ένας νέος που να είναι ανώτερος από ‘μένα στην ομορφιά, στα πλούτη, στή γνώσι και επιστήμη, θά τον πάρω.
Άρχισαν να ψάχνουν· και πολλοί παρουσιάστηκαν. Άλλοι ήταν πλούσιοι, αλλ’ όχι όμορφοι. Άλλοι ήταν πλούσιοι και όμορφοι, αλλ’ όχι μορφωμένοι. Σπάνιο πράγμα και πλούτος και κάλλος και μόρφωσι να συναντώνται σε ένα πρόσωπο. Έτσι δε’ μπορούσε να βρεθεί κανείς, και οι γονείς ήταν απαρηγόρητοι. Read more »

σελ. 57-64, του βιβλίου «ΚΛΕΙΣΤΕ ΤΙΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΕΙΣ», εκδοση 1981
του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου που εξαντλήθη·

Έρευνα εκπαιδευτικου

Εάν υπάρχουν άνθρωποι, οι οποίοι αισθάνονται περισσότερον όλων την ζημίαν, η οποία προσγίνεται εις τα παιδιά εκ της τηλεοράσεως, είνε οι διδάσκαλοι και καθηγηταί. Όχι βεβαίως όλοι, αλλʼ εκείνοι, οι οποίοι εις τας δυσκόλους αυτάς ημέρας προσπαθούν να εκτελέσουν τα ιερά των καθήκοντα απέναντι της σπουδαζούσης νεολαίας. Αυτοί βλέπουν και πείθονται εκ των πραγμάτων, ότι η τηλεόρασις, ως λειτουργεί σήμερον, έχει καταντήσει ο σπουδαιότερος παράγων της διαφθοράς της νεότητος, παράγων ο οποίος συντελεί να παραμελούν τα μαθήματά των οι μαθηταί και νʼ αδιαφορούν διʼ ό,τι υψηλόν και άγιον. Ούτως η τηλεόρασις εξουδετερώνει τους κόπους και τους μόχθους του ευσυνειδήτου εκπαιδευτικού. Γυμνασιάρχης μας έλεγεν, ότι είχε κάποιον μαθητή, ο οποίος ήτο πρώτος εις όλα τα μαθήματα. Αλλʼ αποτόμως ο μαθητής επαρουσίασε μεγάλην πτώσιν. Ο πρώτος εκινδύνευε να γίνη τελευταίος. Ο γυμνασιάρχης ηθέλησε να εξακριβώση την αιτίαν της πτώσεως. Ηρεύνησε και διεπίστωσεν, ότι αιτία ήτο η τηλεόρασις, η οποία προ τινος ηγοράσθη και ήρχισε να λειτουργή εις την οικίαν του. Η τηλεόρασις είχε κατακτήσει τον μαθητήν.
Ένας από τους καλούς εκπαιδευτικούς, τους οποίους έχει η Πατρίς μας, είνε και ο κ. Θεόδωρος Παπανδρέου, νεαρός διδάσκαλος, ήδη μετεκπαιδευθείς. Ούτος ηρεύνησεν επιμελώς το θέμα της επιδράσεως της τηλεοράσεως εις τους μαθητάς. Υπέβαλε μίαν σειράν ερωτημάτων εις 400 μαθητάς Δημοτικού Σχολείου, οι οποίοι προήρχοντο από διάφορα διαμερίσματα της Ελληνικής πατρίδος. Τα δε αποτελέσματα της ερεύνης εκθέτει εις πολυγραφημένον βιβλίον του υπό τον τίτλον «Η τηλεόραση, η επανάσταση του εικοστού αιώνα». Μερικά εκ των συμπερασμάτων του βιβλίου περιέχουν τοιαύτη τραγικότητα, ώστε ο αναγνώστης φρικιά προ της σκληράς πραγματικότητος, την οποίαν δημιουργούν αι άθλιαι εκπομπαί.
Εκ της ερεύνης αυτής αποδεικνύεται, ότι 82% των μαθητών έχουν εις τας οικίας των τηλεοράσεις. Θα ενόμιζε δε κανείς, ότι οι υπόλοιποι, οι οποίοι δεν έχουν ιδικάς των τηλεοράσεις, δεν βλέπουν τηλεόρασιν. Και όμως! Εις την ερώτησιν «Βλέπεις τηλεόραση;» απάντησαν, ότι όλοι βλέπουν. Υπάρχουν, δηλαδή, ωρισμένοι, οι οποίοι δεν έχουν τηλεόρασιν, αλλʼ η μανία των δια τηλεόρασιν είνε τόσον μεγάλη, ώστε καταφεύγουν εις γειτονικάς οικίας, δια να ίδουν και να απολαύσουν την τηλεόρασιν. Γενικόν το κακόν. Ουδείς μαθητής μένει εκτός επιδράσεως της τηλεοράσεως.

ζ) Ψευδής εικών της ζωής Read more »

TPIKYMIA ΠAΘΩN

«Kαμμία λίμνη, καμμία θάλασσα, κανείς ωκεανός δεν ταράσσεται τόσο βαθιά, όσο η ανθρωπίνη καρδία. ΄Aγρια κύματα μαινομένης θαλάσσης, κύματα φιληδονίας, φιλοδοξίας, φιλαργυρίας, μίσους, θυμού και εκδικήσεως, μοχθηρίας και φθόνου, αγνωμοσύνης, αχαριστίας, απιστίας και βλασφημίας και κάθε άλλης κακίας εγείρονται εν τη ανθρωπίνη καρδία και το πλοιάριόν μας κλυδωνίζεται εν μέσω πρωτοφανούς τρικυμίας, η οποία καταποντίζει υπάρξεις και γεμίζει ηθικών ναυαγίων τὴν κοινωνία. Ποιός τώρα θα πεί εις την μαινομένην θάλασσα των παθών το «Σιώπα, πεφίμωσο»; Mόνον ο Θεάνθρωπος Kύριος. Aυτού και μόνον η φωνή, μυστικώς ακουομένη εις τα βάθη της πιστευούσης καρδίας, είναι ικανή να κοπάσειτους ανέμους και να γαληνεύσει την θάλασαν, να τιθασεύσει και να φιμώσει τα ωρυόμενα θηρία των παθών».

+ EΠIΣKOΠOΣ π. AYΓOYΣTINOΣ KANTIΩTHΣ
(Bιβλίο «Aκολούθει μοι», σελ.111).

ΚΤΗΝΟΣ ΚΑΤΗΝΤΗΣΕ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ

  Πατρίδα μας δὲν εἶναι ἐδῶ ἡ γῆ,«ἄνω σχῶμεν τὰς καρδίας»

«Μοιάζουμε μὲ τοὺς χοίρους, ποὺ ἔχουν τὸ ῥύγχος καὶ τὰ μάτια συνεχῶς κάτω, στὴ λάσπη, καὶ ποτέ δὲν ὑψώνουν τὸ βλέμμα ἐπάνω παρὰ μόνο μιὰ φορά. Πότε; Ὅταν τοὺς πᾶνε στὸ σφαγεῖο καὶ τοὺς ἀναποδογυρίζουν γιὰ νὰ μπῇ τὸ μαχαίρι στὸ λαιμό· τότε γιὰ πρώτη φορὰ τὰ μάτια τους ἀντικρύζουν οὐρανό. Ἔτσι κ᾿ ἐμεῖς. Λησμονοῦμε ποιά εἶνε ἡ πατρίδα μας κι ὅτι ἐδῶ στὴ γῆ εἴμεθα πρόσκαιροι καὶ παρεπίδημοι· καὶ μόνο ὅταν πλέον ἔρθῃ ἡ μάχαιρα τοῦ ἀρχαγγέλου, τὴν τελευταία στιγμή, βλέπουμε ἔκπληκτοι ποιός ἦταν ὁ προορισμός μας. Μὰ τότε εἶνε ἀργά.
Ἄνθρωπος εἶνε αὐτὸς ποὺ βλέπει πρὸς τὰ ἄνω, αὐτὸς ποὺ σκέπτεται τὸ Θεό, αὐτὸς ποὺ ἀγαπᾷ τὸν πλησίον, αὐτὸς ποὺ ἔχει εὐγενῆ αἰσθήματα· πίστι, ἐλπίδα, εὐσυνειδησία, στοργή, δικαιοσύνη, πατριωτισμό, αὐτοθυσία… Ὤ τί ὡραῖο πρᾶγμα εἶνε ὁ ἄνθρωπος, ὅταν εἶνε πράγματι ἄνθρωπος! ἔλεγαν οἱ ἀρχαῖοι πρόγονοί μας. Τώρα ὅμως κατήντησε σὰν τὰ κτήνη καὶ χειρότερα, ἀφοῦ τὰ πάθη του τὸν ἀποκτηνώνουν, ὅπως λέει ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος.
Καὶ ὄχι μόνο κτῆνος κατήντησε ὁ ἄνθρωπος, ἀλλὰ καὶ θηρίο, τὸ ἀγριώτερο θηρίο. Μὴ φοβηθῆτε τὰ λιοντάρια καὶ τὶς τίγρεις. Ἕνα θηρίο πόσους μπορεῖ νὰ φάῃ; 100; 200; παραπάνω ὄχι. Ἐνῷ ὁ ἄνθρωπος, μὲ τὸ μυαλὸ ποὺ τοῦ ᾿δωσε ὁ Θεός, ἀντὶ νὰ γίνῃ ἄγγελος, γίνεται ἐπιστημονικὸ θηρίο.

Read more »

ΜYΣTHPIΩΔHΣ EΛΞH

Ω! H πίστη στο Xριστό είναι η μυστηριώδης έλξης, με την οποία ελκύεται η ψυχή από τον Xριστό, και από την στιγμή της έλξεως εκείνης εισέρχεται εις την θείαν τροχιά και γίνεται δορυφόρος αυτού, κέντρον της ζωής της έχει τον Kύριο.

EΠIΣKOΠOΣ π. AYΓOYΣTINOΣ KANTIΩTHΣ
(Bιβλίο «Aκολούθει μοι», σελ.128)

ΜΗ ΦΟΒΕΙΣΘΕ ΚΑΙ ΑΣ ΣΕΙΕΤΑΙ Η ΟΙΚΟΥΜΕΝΗ

Ώ πισταί ψυχαί! Oσοιδήποτε και εάν είναι οι σεισμοί που σείουν την οικουμένην, οσαδήποτε και εάν είναι τα ερείπια, τα οποία συσσωρεύουν καθημερινώς η απιστία και η διαφθορά του αιώνος μας, σεις μη κλονισθείτε. Έχετε βράχον, επί του οποίου μπορείτε να σταθείτε. Έχετε άγκυρα, εκ της οποίας δύνασθε να εξαρτηθείτε. Έχετε φως, δια να περιπατείτε εν αυτώ. Έχετε Ήλιον, ο οποίος ανέτειλεν εκ του τάφου. Έχετε Iησούν Eσταυρωμένον και Aναστάντα εκ νεκρών. Tι δειλιάζετε; Tι φοβείσθε; Δεύτε προσκυνήσωμεν και προσπέσωμεν Aυτώ, Xριστώ τω Nικητή του θανάτου, τω Nεκρεγέρτη, τω Nικοποιώ, τω Bασιλεί των αιώνων.

+ EΠIΣKOΠOΣ π. AYΓOYΣTINOΣ KANTIΩTHΣ
(Bιβλίο «Aκολούθει μοι», σελ.326)

ΟΙ ΟΛΙΓΟΙ ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΝ
________________

__________________

ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ

Εἶνε ἀπερίγραπτα τὰ κάλλη της. Δὲν ὑπάρχει γλώσσα γιὰ νὰ τὰ ἐκφράσουμε

Τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

Σβήνουμε ἐδῶ στὴν γῆ, ἀλλὰ ἀνατέλλουμε σ᾿ ἕναν ἄλλο κόσμο αἰώνιο. Ἐὰν τὸ σκεφτόμασταν αὐτὸ καὶ εἴχαμε πνευματικοὺς πόθους θὰ ἦταν διαφορετικὴ ἡ γῆ.

Ἐὰν ὁ ἄνθρωπος σκεφτόταν τὴν αἰωνιότητα καὶ ἔδειχνε τὸ ἕνα μυριαστὸ τῆς δραστηριότητες τὸ ὁποῖο δείχνει γιὰ τὴν κατάκτηση τῶν ὑλικῶν πραγμάτων, θὰ εἶχε ἀγγελοποιηθῆ ἡ γῆ. Θὰ εἶχε ἁγιοποιηθῆ καὶ μεταβληθῆ ἡ γῆ. Ἀλλ δὲν ὑπάρχει αὐτὸ τὸ ἐνδιαφέρον. Ἔχουμε ὑλικούς πόθους. Πνευματικούς πόθους δὲν ἔχουμε.
Ὑλισμὸς καὶ ἐπικουρισμός. «Φάγωμεν ποίωμεν αὔριον γὰρ ἀποθνήσκομεν», γι᾿ αὐτὸ ἄς καλλιεργοῦμε τὴν ἱδέα τῆς αἰωνιότητος. Εἶνε ἀπερίγραπτα τὰ κάλλη. Δὲν ὑπάρχει γλώσσα γιὰ νὰ τὰ ἐκφράσουμε.
Ἐμεῖς μάλλον μοιάζουμε μὲ τοὺς ναῦτες τοῦ Κολόμβου. Ποὺ πέρασε ἀπὸ τὸ μυαλό του ὅτι ὑπάρχει καὶ ἄλλη χώρα. Τὸ λέει ἡ ἰστορία.
Ἐπὶ 5000 χρόνια δὲν ἢξεραν ὅτι ὑπάρχει Ἀμερική καὶ θεωροῦσαν τὸ πιὸ μακρυνὸ μέρος τὸ Γιβραλτάρ, πέρα στὴν Ἰσπανία. Μέχρι ἐκεῖ περιοριζόταν ὁ κόσμος ποὺ ἥξεραν, παραπέρα δὲν εἶχαν καμιὰ ἱδέα ὅτι ὑπάρχει κι ἄλλος κόσμος.
Ἧταν καιρὸς φαίνεται νὰ ἀνακαλυφθοῦν οἱ νέες χῶρες καὶ ἀπὸ ἔμπνευσι Θεοῦ ὁ Κολόμβος εἶπε ὅτι ὑπάρχει καὶ ἄλλος κόσμος. Τὸν πέρασαν γιὰ τρελλὸ. Πῆγαν νὰ τὸν πιάσουν καὶ νὰ τὸν βάλλουν στὸ τρελλοκομεῖο.
Μὲ πολὺ κόπο ἔπεισε τὸν βασιλειὰ νὰ τὸν δώση καράβι καὶ ναῦτες γιὰ ν’ ἀνακαλύψη τὶς νέες χῶρες.
Μπῆκαν στὸ καράβι καὶ ταξιδεύαν. Ταξιδεύαν μέρες, μὲ τὰ μέσα ἐκείνης τῆς ἐποχῆς καὶ βλέπαν ἕναν ἀπέραντο ὡκεανό. Ὅσο οἱ ἡμέρες περνοῦσαν καὶ οἱ ἄνθρωποι τοῦ Κολόμβου δὲν βλέπαν στεριά, τόσο ἡ ἀνισυχία τους καὶ ἡ ἀγανάκτισή τους μεγάλωνε.
Συζητοῦσαν μπροστὰ του καὶ λέγαν: Ποῦ μᾶς ἔφερε αὐτὸς ὁ τρελλός ἄνθρωπος μέσα στὸν ὡκεανό; Χάσαμε τὶς γυναῖκες μας, χάσαμε τὰ παιδιά μας, χάσαμε τὶς οἰκογένειές μας καὶ τώρα θὰ χαθοῦμε καὶ ἐμεῖς οἱ ἴδιοι. Read more »

http://www.ipetitions.com/petition/test1-6

http://opaidagogos.blogspot.gr/2015/11/blog-post_44.ht

Διαβᾶστε καὶ ὑπογράψτε για τὴν

ΔΙΑΣΩΣΗ ΤΗΣ ΟΙΚΙΑΣ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΜΕΛΑ

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ Ν’ ΑΓΩΝΙΣΤΟΥΜΕ

(Συνέντευξις τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου, εἰς τὸν τηλεοπτικὸν σταθμὸν «Ἀντέννα»
τὴν 14-11-1992)

ΑΠΑΝΤΩΝΤΕΣ εἰς τὸ ἐρώτημά σας λέγομεν, ὅτι ἡ ἀγαπητή μας πατρίς, ἡ Ἑλλάς, μετὰ τὴν καταστροφὴν τῆς Μ. Ἀσίας καὶ τὴν ἀνταλλαγὴν τῶν πληθυσμῶν ἀπέβη τὸ πλέον ὁμοιογενὲς ἔθνος τῆς Εὐρώπης καὶ τοῦ κόσμου, πλὴν τῆς μικρᾶς γωνίας τοῦ Ἕβρου, ὅπου ἐν πάσῃ ἐλευθερίᾳ, ἵνα μὴ εἴπωμεν ἀσυδοσίᾳ, ζοῦν καὶ μουσουλμᾶνοι.

Δὲν εἴμεθα φιλοπόλεμοι. Θέλομεν ἡ εἰρήνη νὰ βασιλεύῃ εἰς παγκόσμιον κλίμακα. Ἀλλ᾿ ἐὰν ὅμως ἐχθροί, οἱονδήποτε ὄνομα καὶ ἂν φέρουν, ἐπιχειρήσουν νὰ προσβάλουν τὴν ἀκεραιότητα τοῦ ἑλληνικοῦ ἐδάφους καὶ τὴν ἐλευθερίαν, τὸ τιμιώτατον τοῦτο ἀγαθόν, ὅλοι οἱ σύγχρονοι Ἕλληνες, εἴτε κατοικοῦν εἰς τὴν Ἑλλάδα εἴτε εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ὡς εἷς ἄνθρωπος θὰ ἐξεγερθοῦν καὶ θὰ πολεμήσουν μέχρις ἐσχάτων ὑπὲρ πίστεως καὶ πατρίδος, ἐπαναλαμβάνοντες τὸ ἱστορικὸν «ΟΧΙ». Καὶ ὅπως τότε ἀγγλικὴ ἐφημερὶς ἔγραψεν, ὅτι οἱ Ἕλληνες ἐπολέμησαν ὡς οἱ τριακόσιοι τοῦ Λεωνίδα, οὕτω καὶ τώρα οἱ Ἕλληνες θὰ προβάλωμεν ἀντίστασιν ἡρωικήν, ἔστω καὶ ἂν μᾶς ἀρνηθοῦν τὴν βοήθειάν των οἱ σύμμαχοι, ὡς καὶ κατὰ τὸ παρελθόν, ὅτε καιομένης τῆς Σμύρνης τὰ μεγάλα θωρηκτὰ τῶν λεγομένων συμμάχων δὲν ἔρριψαν οὔτε μίαν βολήν, ἀλλ᾿ ἄφησαν τὴν προκυμαίαν τῆς Σμύρνης νὰ γεμίσῃ ἀπὸ πτώματα τῆς τουρκικῆς θηριωδίας καὶ νὰ κοκκινίσῃ ἡ θάλασσα. Εἶπε τότε ὁ Ἀμερικανὸς πρόξενος· «Ντρέπομαι ποὺ εἶμαι Ἀμερικανός».
Αὐτὰ τὰ ὀλίγα εἶχον νὰ εἴπω ὁ γέρων ἐπίσκοπος, ὅστις, ὑπηρετῶν εἰς τὴν γωνίαν αὐτὴν τῆς πατρίδος ἐπὶ 25ετίαν καὶ πλέον, φυλάσσω μετὰ τοῦ λαοῦ Θερμοπύλας.
Τὸ κρατίδιον τῶν Σκοπίων, τὸ ὁποῖον ἐδημιούργησε τὸ πονηρὸν σχέδιον τῶν ἀθέων κομμουνιστῶν Τίτο καὶ Στάλιν ὡς σφῆνα εἰς τὰ Βαλκάνια, θέλω νὰ ἐλπίζω ὅτι δὲν θὰ τολμήσῃ νὰ θίξῃ τὴν ἀκεραιότητα καὶ τὴν ἐλευθερίαν τῆς μικρᾶς ἀλλ᾿ ἐνδόξου πατρίδος μας. Ἔχοντες ὑπέρμαχον στρατηγὸν τὴν ὑπεραγίαν Θεοτόκον, θ᾿ ἀμυνθῶμεν ὑπὲρ τῆς φιλτάτης πατρίδος, τῆς ὁποίας ἀναπόσπαστον μέρος ἀπ᾿ ἀρχαιοτάτων χρόνων εἶνε ἡ Μακεδονία, ἡ χώρα τοῦ Μ. Ἀλεξάνδρου. Μὴ ἀνήκοντες εἰς οὐδὲν κόμμα, ἀλλὰ πιστεύοντες εἰς τὰς ἀξίας ΧΡΙΣΤΟΣ – ΕΛΛΑΣ, ἕνα ζητοῦμεν παρὰ τῶν πολιτικῶν μας ἀνδρῶν ἀπὸ τῆς ἄκρας δεξιᾶς ἕως τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς· ΟΜΟΝΟΙΑΝ. Ἄλλως, αὐτοὶ θὰ εἶνε ὑπεύθυνοι διὰ κάθε δυσμενῆ ἐπίπτωσιν.
Ὡς εἶπε φιλέλλην πολιτικὸς τοῦ τελευταίου παγκοσμίου πολέμου, «διὰ νὰ ζήσῃ ἡ Ἑλλάς, πρέπει ν᾿ ἀποθάνουν τὰ πολιτικά της πάθη», τὰ ὁποῖα τὴν διαιροῦν καὶ τὴν τεμαχίζουν.
Ὅλοι εἰς τὸν ἀγῶνα, μὲ ἔμβλημα τὸ ἀπὸ 25ετίας σύνθημά μας· Ἡ Μακεδονία ἦτο, εἶνε καὶ θὰ εἶνε ἑλληνική!

† Ὁ Φλωρίνης Αὐγουστῖνος

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΣΠΙΘΑ» Μάρτιος 1959, αρ.φ. 214
Τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

ΠΟΛΙΟΥΧΟΣ ΠΑΤΡΩΝ Ο ΠΡΩΤΟΚΛΗΤΟΣ;

Καὶ πάλιν, αγαπητοί μας κάτοικοι τῶν Πατρῶν, μὲ τὸ φύλλον τοῦτο δίδομεν τὸ «παρὼν», ἔστω καὶ ἐὰν ἡ φωνή μας, μικρᾶ καὶ ἀσθενής, συμπνίγεται ἀπὸ τὸν δαιμονιώδη θόρυβον τῶν Καρναβαλικῶν ἑορτῶν.
Πρὸ ἑπταετίας ἐδημοσιεύσαμεν καὶ ἐκυκλοφορήσαμεν εἰς τὴν πόλιν σας τὸ πρῶτον κατὰ τοῦ Καρναβάλου ἄρθρον. Ὑβρίσθημεν χυδαίως ὑπὸ τῶν κοσμικῶν κύκλων τῆς πόλεώς σας καὶ τῶν Ἀθηνῶν. Χρονογράφοι μᾶς ἐπετέθησαν διὰ τὰς καλογηρικάς μας ἀντιλήψεις, διὰ τὴν καθυστέρησίν μας εἰς τὸν αἰῶνα τοῦτον τῆς προόδου καὶ τῆς πυρηνιῆς ἐνεργείας… Καὶ ὅταν ἠθελήσαμεν νὰ κατέλθωμεν εἰς τὴν πόλιν ἵνα διʼ εἰρηνικῶν ὅπλων, διὰ τῶν ὅπλων τοῦ φωτός, καταπολεμήσωμεν τὸ καρναβαλικὸν ὄργιον, ἔκπληκτοι εἴδομεν ὅτι ἡ Α. Μ. ὁ Καρνάβαλος διετέλει ὑπὸ τὴν προστασίαν τοῦ Ἐπισήμου Κράτους. Ἐχαρακτηρίσθημεν ὡς ἐπικίνδυνοι εἰς τὴν δημοσίαν ἀσφάλειαν, συνελήφθημεν ἔξω τῶν Πατρῶν καὶ ἐξετοπίσθημεν μακρὰν τῆς πόλεως. Ἕνας Ἕλλην κληρικὸς ποὺ ὑπηρέτησε Πίστιν καὶ Πατρίδα δὲν δύναται νὰ κινηθῆ ἐλευθέρως εἰς τὴν πόλιν σας. Ἔχουν ὅμως κατὰ τὰς ἡμέρας αὐτὰς θέσιν, ἄδειαν κυκλοφορίας, ὅλοι οἱ δανδῆδες, αἱ πόρναι καὶ αἱ παλλακίδες, αἱ ἱέρειαι τῆς ἡδονῆς τῶν Ἀθηνῶν, ποὺ ἔρχονται διὰ νὰ θύσουν καὶ νὰ ἀπολέσουν… Read more »

ΕΥΓΕΝΕΙΣ ΠΟΘΟΙ ΤΗΣ ΝΕΟΤΗΤΟΣ

«Πάντα ὅσα ἔχεις πώλησον καὶ διάδος πτωχοῖς…» (Λουκ. 18,22)

Κυριακὴ ΙΓ΄Λουκᾶ (Λουκ. 18,18-27)
Τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

ΠΡΟΣΕΞΑΤΕ, ἀγαπητοί μου, τὸ σημερινὸ εὐ­αγγέλιο; Νὰ ἔρχεστε στὴν ἐκκλησία τοὐ­λάχιστον ἀπὸ τὸ «Εὐλογημένη ἡ βασιλεία τοῦ Πατρός…» καὶ νὰ προσέχετε τὰ ἱερὰ λόγια. Ἂν πᾶτε στὸ Στάλινγκραντ καὶ στὴ Μόσχα, τὴν ὥρα ποὺ διαβάζεται τὸ Εὐαγγέλιο, ὅ­λοι εἶνε μέσ᾽ στὴν ἐκκλησία· καὶ παρακολουθοῦν καὶ κλαῖ­νε, ἐνῷ ἐμεῖς χασμουριόμαστε. Ἐὰν αὐτὴ τὴν ὥρα καλέσω μιὰ γυναῖκα ἢ ἕναν ἄν­τρα καὶ ρω­τήσω, τί εἶπε ὁ ἀπόστολος – τί εἶπε τὸ εὐ­αγ­γέλιο, ποιός μπορεῖ ν’ ἀπαντήσῃ;…
Γιατί αὐτὴ ἡ ἀδιαφορία γιὰ τὰ μεγάλα καὶ ὑψηλὰ πράγματα; Ὅ,τι ὑψηλό, ὅ,τι μέγα, ὅ,τι ἅγιο, εἶνε μέσα στὸ ἱερὸ Εὐαγγέλιο. Ὁ ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλὸς ἔλεγε· Ἅμα ἀνοίγω τὸ Εὐ­αγγέλιο, βρίσκω διαμάντια καὶ μαργαριτάρια.

* * *

Ἀκούσατε λοιπὸν σήμερα τί λέει; Περι­έ­χει βαθύτατα διδάγματα. Μᾶς παρουσιάζει ἕ­ναν ἄνθρωπο τῆς ἐποχῆς τοῦ Χριστοῦ. Ἔρ­χεται στὸν Κύριο καὶ λέει· Χριστέ, ζητῶ βοήθεια!
Τί ἦταν αὐτός; Ἦταν φτωχός, ζητιάνος, ποὺ πεινοῦσε; Ἦταν ἄρρωστος βαρειά, ἀπελπισμένος ἀπὸ γιατροὺς καὶ φάρμακα; Ἦταν γέρος, ποὺ ζητοῦσε στήριγμα καὶ παρηγορία; Τίποτε ἀπ’ αὐτά. Θέλεις τὴν ταυτότητά του; Τί λέει τὸ εὐαγγέλιο· ἦταν ἄνθρωπος μὲ ὅλα τὰ καλά. Ἦταν νέος (βλ. καὶ Ματθ. 19,22), στὸ ἄν­θος τῆς ὡραίας ἡλικίας. Εἶχε ὑγεία· δὲν παρα­πονεῖται γιὰ καμμιά ἀσθένεια. Ἦταν «πλούσι­ος σφόδρα» (Λουκ. 18,23). Εἶχε ἀκόμα καὶ ἀξίωμα, ἦταν «ἄρχων» (ἔ.ἀ. 18,18). Τί ἄλλο ἤθελε; Ἐν τού­τοις δὲν ἔνιωθε εὐτυχής· γιὰ νὰ βεβαιώνεται ἐκεῖνο ποὺ εἶπε ἕνας σοφός· Μὲ τὰ λεφτὰ ὅ­λα μπορεῖς νὰ τ᾽ ἀγοράσῃς, ἐκτὸς ἀπὸ τὴν εὐτυχία. Μυστικὴ εἶνε ἡ πηγὴ τῆς εὐτυχίας. Καὶ ὁ ἄνθρωπος αὐτός, μὲ ὅλ’ αὐτὰ ποὺ εἶχε, μέσα στὴν ψυχή του αἰσθανόταν ἕνα κενό. Γι’ αὐτὸ ζητοῦσε κάτι ἀνώτερο, ὑψηλότερο. Ποιό ἦταν αὐτό; Ζητοῦσε τὴν «ζωὴν αἰώνιον» (ἔ.ἀ.).
Δὲν θαυμάζετε τὸν πόθο του; Μακάρι καὶ σήμερα ἡ νεολαία μας νὰ εἶχε τέτοιες εὐγενεῖς ἀναζητήσεις. Ποιός πιστεύει σήμερα σὲ «ζωὴν αἰώνιον»; Αὐτὸς ὅμως πίστευε. Πίστευε ὅτι ὑπάρ­­χει Θεὸς κι ὅτι πέραν τοῦ τάφου ἀρ­χί­­ζει μιὰ νέα ζωή, ἀπείρως ὡραιοτέρα ἀπ᾽ αὐ­τὴν ἐδῶ. Εἶνε αὐτὸ ποὺ δίδασκαν καὶ ὁ Πλάτων κι ὁ Ἀ­ριστοτέλης, ἡ ἀθανασία τῆς ψυχῆς.
Ποθοῦσε λοιπὸν ὁ νέος αὐτὸς τὴν αἰωνιότητα. Γι’ αὐτὸ ἦρθε στὸ Χριστὸ καὶ ρωτοῦσε· Τί πρέπει νὰ κάνω, γιὰ νὰ γίνω κληρονόμος -μέτοχος τῆς αἰωνιότητος; Κι ὁ Χριστὸς τοῦ ἀπαντᾷ. Τοῦ δίνει ἕνα χρυσὸ κλειδί, μὲ τὸ ὁ­ποῖο μποροῦσε ν’ ἀνοίξῃ τὴν πόρτα τοῦ παρα­δείσου. Τὸ χρυσὸ κλειδὶ ποιό εἶνε; Εἶνε ἡ τήρησις τῶν ἐντολῶν. Τοῦ ὑπενθυμίζει μερι­κὲς ἀπὸ ἐκεῖνες ποὺ δόθηκαν στὸ ὄρος Σινά· τὸ «μὴ μοιχεύσῃς», τὸ «μὴ φονεύσῃς», τὸ «μὴ κλέψῃς», τὸ «μὴ ψευδομαρτυρήσῃς, τίμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα σου» (ἔ.ἀ. 18,20). Read more »

ΟΙ ΛΕΓΟΜΕΝΟΙ ΣΥΜΜΑΧΟΙ ΜΑΣ ΕΜΠΑΙΖΟΥΝ!

(Δηλώσεις τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου τῆς 30-12-1992)

Ὅπως εἴδαμε καὶ εἰς τὰς χθεσινὰς δηλώσεις τοῦ «πλανητάρχου» Μπούς, ὅστις μετ᾿ ὀλίγον παραδίδει τὴν ἐξουσίαν, αἱ διαθέσεις τοῦ ἀμερικανικοῦ κράτους δὲν εἶνε ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῶν Σκοπίων. Παρ᾿ ὅλας τὰς προσπαθείας ποὺ καταβάλλει ἡ σημερινὴ κυβέρνησις ἵνα πείσῃ τοὺς λεγομένους ἐν τῇ Δύσει συμμάχους μας ὑπὲρ τῶν δικαίων τῆς μικρᾶς καὶ μαρτυρικῆς πατρίδος μας Ἑλλάδος, ἡ ὁποία τὰ πάντα ἐθυσίασεν ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας καὶ τοῦ δικαίου, ἐν τούτοις οἱ σύμμαχοί μας δὲν ἔχουν τὴν διάθεσιν νὰ ἐνεργήσουν ὑπὲρ ἡμῶν. Ἕνα ἀρχαῖον ῥητὸν λέγει, ὅτι διὰ νὰ εὕρῃ κανεὶς τὸ δίκαιόν του χρειάζονται τρία τινά. Πρῶτον νὰ ἔχῃ δίκαιον. Δεύτερον νὰ ἠμπορῇ νὰ ὑποστηρίξῃ τὸ δίκαιόν του. Καὶ τρίτον νὰ ὑπάρχῃ ἐκεῖνος ποὺ θὰ τοῦ ἀποδώσῃ τὸ δίκαιον. Ἐν προκειμένῳ ἡ Ἑλλὰς καὶ δίκαιον ἔχει, καὶ ὑποστηρίζει αὐτὸ σθεναρῶς, ἀλλὰ δὲν ὑπάρχει ἐκεῖνος ποὺ θὰ τῆς ἀποδώσῃ τὸ δίκαιον. Ἂς εἴπωμεν τὴν πικρὰν ἀλήθειαν, ὅτι οἱ λεγόμενοι σύμμαχοι μᾶς ἐμπαίζουν! Καὶ ὄχι μόνον τοῦτο, ἀλλὰ καὶ ποικιλοτρόπως ἐξοπλίζουν τὴν Τουρκίαν, ἡ ὁποία μισεῖ θανασίμως τὴν Ἑλλάδα καὶ ἀφορμὴν ζητεῖ νὰ ἐπιτεθῇ κατ᾿ αὐτῆς πρὸς ἐπανίδρυσιν τῆς πάλαι ποτὲ μεγάλης τουρκικῆς αὐτοκρατορίας, ἥτις ἄλλοτε ἔφθασε μέχρι τῶν πυλῶν τῆς Βιέννης. Φόβος ὑπάρχει νὰ ἐπαναληφθοῦν τὰ θλιβερὰ γεγονότα τοῦ 1922, ὅτε εἰς τὸν λιμένα τῆς Σμύρνης τὰ θωρηκτὰ τῶν συμμάχων ἐθεῶντο ἀπαθῶς τὴν σφαγὴν τοῦ ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ, ἐνῷ ὀλίγαι ὁμοβροντίαι θὰ ἠδύναντο νὰ δημιουργήσουν ἀσφαλὲς τρίγωνον, εἰς τὸ ὁποῖον νὰ κατέφευγον προσωρινῶς οἱ Ἕλληνες ἕως ὅτου ἀναχωρήσουν ἐκ τῆς Μ. Ἀσίας. Ὁ δὲ τότε Ἀμερικανὸς πρόξενος Χόρτον, βλέπων τὴν ἄδικον σφαγὴν τοῦ ἑλληνισμοῦ, εἶπε· «Αἰσχύνομαι διότι λέγομαι ἄνθρωπος». Τὸ ἰσλαμικὸν τόξον δυστυχῶς ἐνισχύεται, καὶ αἰτία αὐτοῦ εἰς τὸ βάθος εἶνε, ὅτι ἡ Ἑλλὰς ὡς καὶ οἱ ἄλλοι βαλκανικοὶ λαοὶ (Σερβικός, Ῥουμανικὸς καὶ Βουλγαρικός) εἶνε λαοὶ ὀρθόδοξοι, ἐνῷ οἱ λεγόμενοι ἐν Δύσει σύμμαχοί μας ἐπηρεάζονται ἀπὸ τὸν παπικὸν ὁλοκληρωτισμόν, ὅστις ἐπιθυμεῖ νὰ ἴδῃ τὴν Ὀρθοδοξίαν ἐξαφανιζομένην καὶ τὴν Τουρκίαν ν᾿ ἀναδύεται ὡς φοβερὸν θηρίον τῆς Ἀποκαλύψεως.

Ἔσχατοι καιροί! Ν᾿ ἀπελπισθῶμεν; Ὄχι. Ἀλλ᾿ ἐνώπιον τοιούτου ἐθνικοῦ κινδύνου εἶνε ἀνάγκη ἡ Ἑλλὰς νὰ παρουσιασθῇ ἡνωμένη πολιτικῶς, νὰ ὑπάρξῃ ὁμόνοια καὶ ὁμοψυχία, καὶ νὰ καταβληθοῦν προσπάθειαι πρὸς δημιουργίαν τῆς Βαλκανιάδος κατὰ τὸ ὅραμα τοῦ Ῥήγα Φεραίου. Οὕτω μόνον θὰ δυνηθῶμεν ν᾿ ἀντεπεξέλθωμεν εἰς τὴν φοβερὰν ἀπομόνωσιν, εἰς τὴν ὁποίαν θέλουν νὰ καταδικάσουν τὴν Ἑλλάδα οἱ λεγόμενοι σύμμαχοί μας.

† Ὁ Φλωρίνης Αὐγουστῖνος

Εἰσόδια τῆς Θεοτόκου
21 Νοεμβρίου
 Τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

Η ΝΟΗΤΗ ΠΕΡΙΣΤΕΡΑ

«…Ἡ περιστερὰ ἡ ἀμόλυντος… ἐν σκηνώματι ἁγίῳ κατοικεῖν ᾑρετίσατο» (ᾠδὴ γ΄, β΄ καν. Εἰσοδ., δ΄ τροπ.)

«Ἡ …ἁγνὴ περιστερὰ προσηνέχθη κατοικεῖν ἐν τῷ οἶκῳ τοῦ Θεοῦ…» (ᾠδὴ ς΄, β΄ καν. Εἰσοδ., γ΄ τροπ.)

ΣΗΜΕΡΑ, ἀγαπητοί μου, 21 Νοεμβρίου εἶνε μεγάλη θεομητορικὴ ἑορτή. Ἡ Ἐκκλησία μας ἑορτάζει τὰ εἰσόδια τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου. Τὸ μονάκριβο παιδὶ τοῦ Ἰωακεὶμ καὶ τῆς Ἄννης, ὅταν ἔγινε τριῶν ἐτῶν, τὸ πῆραν οἱ ἅγιοι γονεῖς καὶ τὸ πῆγαν στὸ ναὸ τοῦ Σολομῶντος. Καί, κατ᾿ ἐξαίρεσιν, ἐπετράπη νὰ εἰσέλθῃ στὰ ἅγια τῶν ἁγίων, ὅπου «ἅπαξ τοῦ ἐνιαυτοῦ μόνος ὁ ἀρχιερεὺς» εἰσήρχετο (Ἑβρ. 9,7), καὶ ν᾿ ἀφιερωθῇ στὸ Θεό. Καὶ ἔμεινε ἐκεῖ μέχρι τὴν ἡμέρα ποὺ μνηστεύθηκε τὸν Ἰωσήφ.
Ἡ Παναγία εἶνε τόσο προσφιλής, ὥστε ὀνομάζεται μὲ πολλὰ ὀνόματα. Ὅπως μιὰ μάνα ἀποκαλεῖ τὸ παιδί της μὲ πολλὰ ἐπίθετα γιὰ νὰ ἐκφράσῃ μ᾿ αὐτὰ τὴν ἀγάπη της, ἔτσι καὶ ὁ λαός μας, ποὺ ἀγαπᾷ τὴν Παναγία σὰ᾿ μάνα του. Ἂν ἀνοίξουμε τὰ βιβλία τῆς Ἐκκλησίας, ἡ Παναγία ἔχει πάνω ἀπὸ ἑκατὸ ὀνόματα. Λέγεται Ἐλεοῦσα, Γοργοεπήκοος, Γλυκοφιλοῦσα, Προυσιώτισσα, Μυρτιδιώτισσα… Ἀνεξάντλητος ὁ κατάλογος τῶν τίτλων της.
Στὴν ὑμνολογία τῶν Εἰσοδίων μεταξὺ τῶν ἄλλων χαρακτηρισμῶν της ἡ ὑπεραγία Θεοτόκος ὀνομάζεται καὶ περιστερά· «…Ἡ περιστερὰ ἡ ἀμόλυντος… ἐν σκηνώματι ἁγίῳ κατοικεῖν ᾑρετίσατο» (ᾠδὴ γ΄, β΄ καν. Εἰσοδ., δ΄ τροπ.) καὶ «Ἡ …ἁγνὴ περιστερὰ προσηνέχθη κατοικεῖν ἐν τῷ οκῳ τοῦ Θεοῦ…» (ᾠδὴ ς΄, β΄ καν. Εἰσοδ., γ΄ τροπ.). Ἔτσι τὴν ὀνομάζει καὶ ἡ ὑμνολογία τοῦ Ἀκαθίστου ὕμνου· «Ἡ περιστερά, ἡ τὸν ἐλεήμονα ἀποκυήσασα, χαῖρε, ἀειπάρθενε…» (θ΄ ᾠδὴ καν.). Γιατί ἆραγε ἡ Παναγία ὀνομάζεται περιστερά;

* * *

Ὁ χαρακτηρισμὸς τῆς Παναγίας ὡς περιστερᾶς ὑπενθυμίζει ἕνα συγκλονιστικὸ γεγονὸς τῆς παγκοσμίου ἱστορίας, τὸ ὁποῖο ξέρουμε ὅλοι ἀπὸ τὸ σχολεῖο. Εἶνε ὁ κατακλυσμός.
Οἱ ἄνθρωποι εἶχαν ἁμαρτήσει πολύ. Καὶ μολονότι ὁ Θεὸς περίμενε τὴ μετάνοιά τους 120 χρόνια, κανείς δὲ᾿ μετανοοῦσε. Καὶ ξαφνικά, μιὰ μέρα ποὺ δὲν περίμεναν, ὁ ἥλιος σκοτείνιασε· σύννεφα σκέπασαν τὸν οὐρανό, καὶ ἄρχισε νὰ βρέχῃ. Ἦταν μιὰ βροχὴ καταῤῥακτώδης. Ἔβρεχε ὄχι μιὰ καὶ δυὸ ὧρες, ὄχι μιὰ μέρα, ἀλλὰ σαράντα μέρες καὶ σαράντα νύχτες! Τὰ ποτάμια φούσκωσαν, ἡ στάθμη τῶν λιμνῶν καὶ τῶν θαλασσῶν ὑψώθηκε πολύ. Τὰ νερὰ σκέπασαν ὅλες τὶς κορφὲς τῶν βουνῶν, καὶ τὶς ὑψηλότερες ἀκόμα. Καὶ κάθε ζωντανὴ ὕπαρξις πνίγηκε! Μόνο ὁ Νῶε μαζὶ μὲ τὴν οἰκογένειά του σώθηκαν, ὀκτὼ ἐν ὅλῳ ψυχές.
Φαντάζεστε τὸ Νῶε στὴν κιβωτό; Κλεισμένος στὸ σκοτεινὸ σκάφος θὰ ἀγωνιοῦσε καθὼς τὰ κύματα μετέφεραν τὴν κιβωτὸ ἐδῶ κ᾿ ἐκεῖ.
Ὅταν πέρασε ἀρκετὸ διάστημα, ὁ Νῶε ἄνοιξε ἕνα παράθυρο τῆς κιβωτοῦ καὶ ἄφησε νὰ βγῇ ἔξω ἕνα περιστέρι. Τὸ περιστέρι πέταξε πέταξε, καὶ γύρισε πίσω στὴν κιβωτό, γιατὶ τὸ νερὸ σκέπαζε ἀκόμα τὴ γῆ καὶ δὲ᾿ βρῆκε σημεῖο νὰ πατήσῃ. Μετὰ ἀφήνει ἕνα κόρακα· ὁ κόρακας δὲν ἐπέστρεψε· βρῆκε πτώματα πολλά. Μετὰ ἀπὸ λίγο στέλνει πάλι τὸ περιστέρι. Καὶ τότε τὸ περιστέρι ἐπέστρεψε κρατώντας στὸ ῥάμφος του ἕνα κλαδὶ ἀπὸ ἐλιά. Χάρηκε ὁ Νῶε καὶ δόξασε τὸ Θεό· ἦταν σημάδι ὅτι χαμήλωσαν τὰ νερὰ καὶ φάνηκαν τὰ δέντρα. Ἔκτοτε ὁ κλάδος τῆς ἐλιᾶς εἶνε σύμβολο τῆς εἰρήνης, ποὺ ποθοῦν ὅλοι.
Γιατί τὰ λέμε αὐτά; Read more »

Κυριακὴ Θ΄ Λουκᾶ (Λουκ. 12,16-21· 14,35)
Τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

ΤΟ ΑΓΧΟΣ ΤΟΥ ΠΛΕΟΝΕΚΤΟΥ

«Καὶ διελογίζετο ἐν ἑαυτῷ λέγων· Τί ποιήσω…;»  (Λουκ. 12,17)

ΑΚΟΥΣΑΤΕ τὸ εὐαγγέλιο. Μᾶς ὁμιλεῖ γιὰ μιὰ παραβολὴ τοῦ Κυρίου. Σ᾿ αὐτὴν ὁ Χριστὸς ζωγραφίζει τὴν εἰκόνα τοῦ πλεονέκτου.
Μὲ τὴ φτωχή μου γλῶσσα θὰ προσπαθήσω ν᾿ ἀναπαραστήσω τὴν εἰκόνα τῆς σημερινῆς παραβολῆς.

* * *

Εἶνε νύχτα. Τὰ πουλιὰ κοιμοῦνται πάνω στὰ κλαδιά τους καὶ τὰ νήπια στὶς κούνιες τους. Οἱ ἐργατικοὶ ἄνθρωποι, μετὰ ἀπὸ τὸν κόπο καὶ τὸ μόχθο τῆς ἡμέρας, ἀναπαύονται στὰ σκληρὰ κρεβάτια τους. Κι αὐτοὶ ἀκόμα οἱ φυλακισμένοι κλείνουν τὰ βλέφαρά τους πίσω ἀπὸ τὰ κάγκελλα τῆς φυλακῆς.
Ἕνας μόνο δὲν κοιμᾶται. Σὰν τὸ φίδι στριφογυρίζει πάνω στὸ κρεβάτι του καὶ διαλογίζεται διαρκῶς· «Τί ποιήσω…;» (Λουκ. 12,17). «Τί νὰ κάνω;…». Ποιός τὸ λέει αὐτό; Τὸ λέει ὁ πλούσιος μεγαλοκτηματίας. Εἶχε ἐξαιρετικὴ εὐφορία τὸ ἔτος ἐκεῖνο. Ὅλα εὐλογία Θεοῦ. Τί ἔπρεπε νὰ κάνῃ; Νὰ εὐχαριστήσῃ τὸ Μεγαλοδύναμο. Ἀλλ᾿ αὐτὸς τίποτε. Σκεπτόταν, ὅτι οἱ ἀποθῆκες του εἶνε πλέον μικρὲς καὶ δὲ᾿ χωροῦν. Καὶ διαρκῶς ἔλεγε· «Τί νὰ κάνω…;».
Εὔκολο ἦταν τὸ πρόβλημά του. Μποροῦσε νὰ τὸ λύσῃ ἀμέσως. Ἀφοῦ κρατοῦσε ὅ,τι τοῦ χρειάζεται γιὰ τὸν ἑαυτό του καὶ τὴν οἰκογένειά του, τὰ ὑπόλοιπα θὰ τὰ τοποθετοῦσε σὲ ἀποθῆκες ἀσφαλείας, ποὺ ὑπῆρχαν· δηλαδή, στὰ στομάχια τῶν δυστυχισμένων ἀνθρώπων. Ἔτσι θὰ λυνόταν τὸ πρόβλημα. Ἀλλὰ δυστυχῶς τέτοιο πρᾶγμα δὲν σκεπτόταν.
Ἐπὶ τέλους βρίσκει λύσι. Θὰ γκρεμίσῃ τὶς ἀποθῆκες του, θὰ χτίσῃ νέες μεγάλες, θὰ συγκεντρώσῃ ἐκεῖ ὅλα τὰ ἀγαθά του, καὶ θὰ πῇ στὴν ψυχή του· Ψυχή μου, «ἔχεις πολλὰ ἀγαθὰ» γιὰ χρόνια πολλά· «ἀναπαύου, φάγε, πίε, εὐφραίνου» (Λουκ. 12,18-19). Τέτοια σκεπτόταν. Ἀλλὰ λογάριαζε χωρὶς τὸν ξενοδόχο. Δὲ᾿ σκεπτόταν, ὅτι ἡ ζωὴ εἶνε σύντομη.
Αἴφνης τὰ μεσάνυχτα τοῦ χτυπάει κάποιος ὀχληρὸς καὶ ἀνεπιθύμητος ἐπισκέπτης. Εἶνε ὁ χάρος. Ἔφτασε ἡ ὥρα σου, λέει, καὶ δὲν ἔχεις καθόλου προθεσμία… Κ᾿ ἐκείνη τὴ στιγμὴ ὁ πλούσιος πεθαίνει, γιὰ νὰ βρεθῇ πλέον μπροστὰ στὴ δικαιοσύνη τοῦ Θεοῦ. Read more »

ΤΑ ΑΙΤΙΑ ΤΩΝ ΣΕΙΣΜΩΝ’ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ ΚΑΝΤΙΩΤΗΣ

https://www.youtube.com/watch?v=RIGyEvbo1-c

TΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ ΑΡΑΒΑΝΗ

Ο ΘΕΟΣ Η ΑΜΑΡΤΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΣΕΙΣΜΟΙ-ΑΠΟΨΗ ΑΣΚΗΤΩΝ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΟΥΜΕ ΕΝΑ ΕΠΙΚΑΙΡΟ,ΤΩΡΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΜΕΓΑΛΟ ΣΕΙΣΜΟ ΤΩΝ 6.5R,ΑΡΘΡΟ,ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΜΑΣ ΔΕ,ΑΚΟΜΑ ΠΙΟ ΕΠΙΚΑΙΡΟ.
ΘΕΟΚΛΗΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ ΔΙΟΝΥΣΙΑΤΟΥ
Αγιον Όρος , της Θειας Μεταμορφώσεως.1978, Θεόκλητος Διονυσιάτης Μοναχός.
Αποσπάσματα από θεολογικό δοκίμιο μετά τους σεισμούς στην Θεσσαλονίκη
πηγή:http://www.40blog.com/blog.php?user=ANARGYROI
Φίλοι και αδελφοί εν Χριστώ, Θεσσαλονικείς, με παρακάλεσαν να γράψω τις σκέψεις μου, αναφορικά με τους τρομακτικούς σεισμούς της πόλης σας, προκειμένου να τις δημοσιεύσουν προς διαφώτιση του λαού.
Βέβαια ένας πιστός και μάλιστα μονάχος της Ορθόδοξης Εκκλησίας που βρίσκεται σχεδόν αδιάλειπτα σε μυστική σχέση με τον Θεό και που ζει με πνευματική αίσθηση της παρουσία της Θειας Πρόνοιας, δεν έχει καμία αμφιβολία ότι τα πάντα γίνονται υπό την αδιάκοπη άκτιστη ενέργεια και εποπτεία του Θεού, κατά το προηγούμενο θέλημα της ευδοκίας Του ή κατά το επόμενο της παραχωρήσεως.
Παρά τη σαφή βεβαιότητά μου όμως σ` αυτό το θέματα, σκέφτηκα να καταφύγω σε φίλους μου Ησυχαστές, που ευλαβούμαι για την αγιότητά τους, τη σοφία τους, την εσωτερική και την θεολογική τους παιδεία, ώστε κι εγώ ν` απαλλαγώ από την ευθύνη της προσωπικής μου γνώμης, αλλά και το υπόψη θέμα να κατοχυρωθεί από κάθε πλευρά.
Πράγματι πήρα το καστανένιο ραβδί μου και το πρωί αναχώρησα προς τα ερημικότερα μέρη του Άγιου Όρους. Σε δυο ώρες περίπου έφτασα στην ασκητική καλύβα των παλιών φίλων μου Ησυχαστών. Read more »