Κυριακή τής Ορθοδοξίας

“Τοις οικουμενισταις και πασι τοις αιρετικοις ΑΝΑΘΕΜΑ!”

Ομολογία κατά των Οικουμενιστών του Μητροπολίτου Πειραιώς κ.κ. Σεραφείμ.

Περιμένουμε ν’ ακούσουμε και άλλους Μητροπολίτας να πουν την αλήθεια στο λαό.

Επίσης παραθέτω τήν επιστολή τού ιδίου Μητροπολίτου, πού εστάλη το 2007 στόν Λατίνον Επίσκοπον τής Σύρου, η οποία καταδικάζει τήν πλάνη καί αίρεση τού Παπισμού. (Ν.Σ.)

Συγκλονιστικός ο μητροπολίτης Πειραιώς π. Σεραφείμ έκανε, εν μέση Εκκλησία, αυτό που έπρεπε να είχαν κάνει εδώ και καιρό όλοι οι επίσκοποι μας: Στο συνοδικό της Ορθοδοξίας, σήμερα Κυριακή της Ορθοδοξίας του 2010, απήγγειλε το υπό των Πατέρων της Εκκλησίας υποβληθέν ανάθεμα κατά των Παπικών, προτεσταντών και των συνοδοιπόρων τους οικουμενιστών.

“Τοις οικουμενισταίς και πάσι τοις αιρετικοίς ΑΝΑΘΕΜΑ!” ήταν τα λόγια που βγήκαν από τα χείλη του ομολογητή ιεράρχη και ακούστηκαν σε όλο τον κόσμο μέσα από το ραδιόφωνο της Πειραϊκής Εκκλησίας

Ν΄αγιάσει το στόμα σου πάτερ Σεραφείμ, πολυχρόνιον ποιήσαι σε Κύριος ο Θεός!

(http://misha.pblogs.gr)

«Εν Πειραιεί τη 25η οκτωβρίου 2007

Προς τον εκλαμπρότατον επίσκοπον κ. Φραγκίσκον Παπαμανώλη, εις Σύρον.

Εκλαμπρότατε.

Έλαβον την ημετέραν επιστολήν, καθ΄ον χρόνον τα Γραφεία της ημετέρας Μητροπόλεως Πειραιώς ήργουν και λυπούμαι διότι καθυστέρησα να απαντήσω εις αυτή. Παρακαλώ όθεν δια την Υμετέραν συγγνώμη.
Επειδή ειλικρινώς αγαπώ Υμάς ως και έκαστον συνάνθρωπόν μου, γράφω τα κατωτέρω μετά πολλής ταπεινώσεως και ενώπιον του Δομήτορος της Εκκλησίας Κυρίου Ιησού, ουχί ίνα αιτιολογήσω τας θέσεις δι’ ας με ψέγετε διότι δεν είναι ιδικές μου, αλλά της Αδιαιρέτου Εκκλησίας του Θεού, άτινας εγώ ο έσχατος πάντων απλώς τα μετέφερον επί του χάρτου, ερωτηθείς σχετικώς επί του δημοσιογραφικού οργάνου των αγρυπνούντων Αδελφών της πανελληνίου Ορθόδοξου Ενώσεως, ους αδικείτε καταφώρως όταν χαρακτηρίζετε αυτούς ως δήθεν «ακραίους», ενώ οι ειρημένοι τηρούν όσα η Μία Αγία, Αδιαίρετος, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία εδογμάτισε και διασαλπίζει επί 20 αιώνας τώρα, αλλά δια να είπω προς Υμάς τα αυτονόητα ότι η Εκκλησία του Χριστού εις ην από Πνεύμα το Άγιον έθεσεν Επισκόπους ποιμένειν (Αυτήν). Ην περί εποιήσατο δια του ιδίου αίματος (Πραξ.20,2 θ), είναι η Αδιαίρετος Εκκλησία των 1000 πρώτων χρόνων. Ήστινος ακατάλυτος ιστορική συνέχεια τυγχάνει η καθ’ ημάς Ορθόδοξη Καθολική Εκκλησία και ότι εξ αυτής αποκοπείσα η Υμετέρα Θρησκευτική Κοινότης δια του γνωστού σχίσματος, απόλεσαι τη χάρη του Ζώντος Θεού και εξέπεσεν από αιρέσεως εις αίρεσιν και από ακοσμίας εις ακοσμίαν, διαστρεβλώσασα το σωτηριώδες μήνυμα του ενσαρκωθέντος Υιού του Θεού και ανατρέπουσα λόγοις και έργοις εν ανατροπήν των κατεστημένων δομών και εξουσιών, του εκπεσόντως κόσμου ην εισέφερε δια της απερινοήτου Αυτού σταυρικής θυσίας και του παναχράντου Αυτού Αίματος ο Υιός και Λόγος του Θεού.

ΑΓΑΠΗ ΑΝΕΥ ΑΛΗΘΕΙΑΣ

Όθεν ευνόητον τυγχάνει ότι η θεωρία των αδελφών Εκκλησιών και η συνακόλουθος θεωρία των Κλάδων ας Υμείς ενστερνίζεστε δια του κειμένου της υμετέρας επιστολής και η θεωρία του Πετρείου «δόγματος», ην διεκήρυξε προσφάτως η Υμετέρα Θρησκευτική Κοινότης δια του εγκυκλίου «Dominus Christus» ουδεμίαν σχέσιν κέκτηνται προς την αδιαίρετον Εκκλησίαν των Αποστόλων, των Οικουμενικών Πατέρων και των Αγίων επτά Οικουμενικων Συνόδων.
Συνεπώς ευχερώς αντιλαμβάνεστε ότι επόμενος τοις θεσφάτοις της Αδιαιρέτου Εκκλησίας, εξ’ ης απεκόπη η Υμετέρα εκπεσούσα εις αίρεσιν θρησκευτική κοινότης, δεν δύναμαι να συναινέσω εις την Υμετέρα πλάνη και να μην είπω φιλαδέλφως υμίν ότι Πλανάσθαι θεωρών εαυτόν «Επίσκοπον της εκκλησίας του Θεού». Αυτοπροσδιορίζεσθε ούτως ενώ εν τη αληθεία είσθε πνευματικώς υπεύθυνος των εν σχίσματι και αιρέσει τελούντων πιστών της Υμετέρας κοινότητος.
Η αγάπη άνευ αληθείας στερήται ουσίας, δι’ αυτό και τυγχάνει ειλικρινώς ακατανόητος η υμετέρα θέσις «δεν έπαψα να λέω στους πιστούς μας ότι ποτέ και τίποτα δεν δικαιολογεί την καταπάτηση της αγάπης, ακόμα και η υπεράσπιση της αληθείας» διότι αν ειλικρινώς αγαπώμεν δεν θα καταλείψωμεν τον αγαπώμενον εις την οικτράν του πλάνην, να συμπνίγεται εν αυτή και να πιστεύει ότι ευρίσκεται εν δικαίω.

ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ

Επί μίαν ολόκληρον χιλιετίαν είχομεν κοινήν πίστιν κοινόν πολίτευμα, κοινήν Ευχαριστίαν, κοινά Δόγματα, κοινήν Πνευματικότητα και κατά Θεόν άσκησιν, κοινήν Αρχήν τας Οικουμενικάς Συνόδους και την Πενταρχίαν.
Τι συνέβη λοιπόν και τα πάντα ανετράπησαν; Διατί δεν απησχόλησεν Υμάς επί 33 χρόνια, που είσθε Επίσκοπος της θρησκευτικής υμών παραδοχής;
Διατί επί 1000 έτη δεν υφίσταντο αι Υμέτεραι θέσεις περί Πρωτείου διακαιοδοσίας του επισκόπου Παλαιάς Ρώμης, περί αλαθήτου αυτού, περί καθαρτηρίου, περί λυσιποίνων, περί αξιομισθιών, περί Αμολύντου Συλλήψεως, περί, περί…
Διατί εις την Αποστολικήν Σύνοδον των Ιεροσολύμων η Σύνοδος των Αποστόλων και των Πρεσβυτέρων απεφήνατο και ουχί ο καθ΄υμάς «Πρόεδρος του Κολεγίου» των Αποστόλων Θείος Απόστολος Πέτρος (Πραξ.15,22);
Διατί αι Επτά Οικουμενικαί Σύνοδοι συνήλθον εν τη Ανατολή τη κοινωνία και ενότητι του τότε Ορθοδόξου Επισκόπου της Παλαιάς Ρώμης;
Διατί ο ΚΗ’ κανών της Δ’ Οικουμενικής Συνόδου της Αδιαιρέτου Εκκλησίας απονέμει τα ίσα πρεσβεία εις το Θρόνον της Παλαιάς Ρώμης και εις τον Θρόνον της Νέας Ρώμης;

Πότε και διατί αυτά ανετράπησαν; Δεν απησχόλησεν Υμάς αν όχι ως κληρικός τουλάχιστον ως σκεπτόμενον άνθρωπον, που προσδοκά την Ογδόην Ημέραν και γνωρίζει ότι εγγύς εστί το τέλος των ανθρωπίνων δι’ εν έκαστον εξ ημών;

ΔΟΛΟΦΟΝΙΑΙ

Τι θα είπητε άραγε εις τον Δομήτορα της Εκκλησίας Κύριον δια τας εκατόμβας των δολοφονηθέντων υπό της Υμετέρας Αιρέσεως («Ιερά Εξέτασις», «Ιεροί Πόλεμοι», «Σταυροφορίαι») εν ονόματι της δήθεν καθαρότητος της πίστεως εφ’ όσον συνευδοκείτε και δεν διαχωρίζετε την Υμέτερον θέσιν εξ όλων αυτών των κακουργιών αλλά και το σπουδαιότερον, των ανατροπών του μηνύματος ελευθερίας, αγάπης, αποδοχής της ετερότητας του επί Σταυρού θυσιασθέντος Υιού του Θεού, ίνα μη αποθάνη ο βλάσφημος άνθρωπος;

Εσχάτως εμακαριοποιήσατε τον καρδινάλιον Αυγουστίνον Στέπινατς του Ζάγκρεμπ της Κροατίας, ηθοκόν αυτουργόν των φασιστικών ορδών των Ουστάσι του Άντε Πάβελιτς, ον το βατικανόν εφυγάδευσε εις λατινικήν Αμερικήν, και του λουτρού αίματος των 800.000 Ορθοδόξων Σέρβων. Δεν είδον να διαμαρτύρεσθε, ούτε να διαχωρίζετε την Υμετέραν θέσιν, καίτοι επί 33 χρόνια γράφετε ότι διακονείτε την «Εκκλησίαν του Χριστού».

Εάν αυτός ο ανάλγητος και ψυχρός δολοφόνος είναι «μακάριος» τότε αυτός ο Θεός που τον αναγνωρίζει ως τοιούτον, είναι εις εμάς παντελώς άχρηστος, δεν μας είναι αναγκαίος, δεν μας αφορά. Να διατί έγραψα μετά λόγου γνώσεως αυτό που επίκρανε Υμάς. Την αλήθειαν δηλαδή ότι «ο Παπισμός ωδήγησε στην αθεϊα». Ωδήγησε εις την Διαμαρτύρησιν πρώτον και εις τον Αθεϊσμόν ύστερον, διότι ελάτρευσεν έναν θεόν ηθικόν αυτουργόν εγκλημάτων, θρησκευτικών πολέμων, εκατομβών αίματος και οδύνης. Να υπομνήσω Υμίν τους 29.000 σφαγιασθέντας Ουγενότους της τραγικής νυκτός του Αγίου Βαρθολομαίου. Να υπομνήσω Υμίν τας εκατόμβας του λεγομένου εκατονταετούς θρησκευτικού πολέμου; Τι να πρωτοείπω υμίν; Ποίος έκαυσεν επί της πυράς την Ιωάνναν της Λωρραίνης; Η Ιερά Εξέτασις, δηλαδή ο Παπικός Θρόνος την έκαυσε ως δαιμονόπληκτη και εν συνεχεία την αγιοποιήσατε. Θα επαναλάβω παραλλάσων ολίγον το ερώτημα του μακαριστού γέροντός μου Αρχιεπισκόπου κυρού Σεραφείμ, είναι ενέργειες αυτές μιας εκκλησίας ταμιούχου της Θείας Αποκαλύψεως;

Οι ειλικρινώς αγαπώντες Υμάς, χρεωστούν να είπουν Υμίν την αλήθειαν της εκκλησίας, άλλως καταλείπουν Υμάς εν τη πλάνη των δοξασιών Υμών, μη κηδόμενοι περί του αιωνίου μέλλοντος Υμών. Διό και ακραδάντως πιστεύω ότι η μετοχή της Εκκλησίας εν ταις Υμετέραις κινήσεσιν εν Ευρώπη και αλλαχού ως και εν τοις λεγομένοις «Θεολογικοίς Διαλόγοις», ζημιοί Υμάς πρωταρχικώς και τους Υμετέρους πιστούς διότι δίδει εις Υμάς την ψευδή γεύσιν της αναγνωρίσεως και καλύψεως της Υμετέρας αστοχίας, και εγκαταλείπει Υμάς εν τη σκοτία των Υμετέρων και(ε)νοδόξων δογμάτων.

ΑΙ ΚΑΚΟΔΟΞΙΑΙ

Με αιτιάσθε εν τη Υμετέρα Επιστολή ότι δήθεν οι αποδιδόμενοι δια της επιστολής μου τη Υμετέρα Θρησκευτική Κοινότητι δογματικαί θέσεις, τυγχάνουν δήθεν «εικασίαι», γράφων χαρακτηριστικώς «θα μου επιτρέψετε να σας πω ότι και αυτά που εσείς γράφετε και παρουσιάζετε ως διδασκαλία της Καθολικής Εκκλησίας, η Καθολική Εκκλησία δεν τα διδάσκει, όπως και δεν δίδασκε και δεν διδάσκει όσα, στο πρόσφατο παρελθόν, έγραφαν τα σχολικά βιβλία θρησκευτικών και Ιστορίας με τα οποία δηλητηρίαζαν τις αθώες ψυχές των μαθητών και καλλιεργούσαν μισαλλοδοξία».

Αντί ετέρος απαντήσεως εις τας επιτραπήτω μοι να είπω, μη ακριβείς αναφοράς Υμών, και εν ταυτώ μειωτικάς της ταπεινότητός μου, παραθέτω δύο μόνον παραγράφους εκ των ατελειώτων κακοδοξιών της Υμετέρας Θρησκευτικής Κοινότητος εκ του κυκλοφορηθέντος βιβλίου «Κατήχηση της Καθολικής Εκκλησίας» Βατικανό-Κάκτος έκδοσις 1996. Εν σελίδι 332 παρατίθεται:

Ο τελικός εξαγνισμός ή το Καθαρτήριο. 1030 «Όσοι πεθαίνουν στη χάρη και στη φιλία του Θεού. άλλα χωρίς να έχουν εξαγνισθεί ολότελα, αν και είναι βέβαιοι για την αιώνια σωτηρία τους υποβάλλονται μετά το θάνατό τους σ’ έναν εξαγνισμό, ώστε να κατορθώσουν την απαιτούμενη αγιοσύνη, για να εισέρθουν στη χαρά τού ουρανού» και εν σελίδι 464 αναφέρεται: Χ Τα λυσίποινα 14/1»Η Διδασκαλία και η πράξη για τα λυσίποινα μέσα στην Εκκλησία συνδέονται στενά με τα αποτελέσματα τού Ιερού μυστηρίου της Μετανοίας. Λυσίποινα είναι η άφεση μπροστά στο Θεό της πρόσκαιρης ποινής των αμαρτιών, η ενοχή των οποίων έχει ήδη σβησθεί, μία άφεση, πού ο πιστός, με καλές διαθέσεις και με ορισμένες συγκεκριμένες προϋπόθεσες, κατορθώνει να αποκτήσει με τη δράση Της εκκλησίας, η οποία, ως οικονόμος της λυτρώσεως, διανέμει και εφαρμόζει με την αυθεντία της το θησαυρό των αξιομισθίων τού Χριστού και των Αγίων. Τα λυσίποινα μπορούν να εφαρμοσθούν για τους ζωντανούς ή τους κεκοιμημένους»

Δια των δογματικών αυτών θέσεων εισάγεται ναι ή όχι ο δικανισμός εν τη Εκκλησία;. Εμφανίζεται το σωτηριώδες έργον Τού Κυρίου της Δόξης ως δούναι και λαβείν τού άνθρωπου με τον Δημιουργόν του; Καθυβρίζεται ο ανενδεής και απείραστος παθών και επέκεινα πάσης ενδοκοσμικότητος Κύριος των οικτιρμών ως άτεγκτος και στυγνός δικαστής;

ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΣΙΣ ΤΗΣ ΚΑΙΝΗΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ

Αλλοιούται όλον το ήθος, διαστρεβλώνεται η Καινή Διαθήκη το Νέον Σύνταγμα Θεού-Κόσμου-Ανθρώπου και διαστρέφεται η σωτηρία πού εισεκόμισε ο τυθείς Υιός και Λόγος τού Πατρός, εξ αυτών των αθεολογήτων δοξασιών.
Είναι, λοιπόν, εικασίαι αι αναφοραί μου εις τας κακοδοξίας Υμών;
Δύνασθε να είπητε εν αναφορά προς τας εκπτώσεις των ως άνω αιρετικών Υμετέρων τραγικών θέσεων διατί εδικαιώθη ο τελώνης και ο άσωτος και όχι ο φαρισαίος και ο πρεσβύτερος υιός της παραβολής; Και ακόμη, πώς, άνευ ικανοποιήσεως τινός η μεταμελείας εμπράκτου απηλλάγη του νομίμου λιθοβολισμού η συλληφθείσα έπ’ αυτοφώρω μοιχαλίς γυνή; Και πως πρώτος οικιστής του Παραδείσου εγένετο ο ληστής εν τω Σταυρώ; Και το σπουδαιότερον, χωρεί δικανικός απολογισμός έργου εν τω αμπελώνι Του; Λησμονείτε τους ιδικούς Του λόγους “περί αχρείων δούλων;

Η επιστολή μου αύτη δεν αποτελεί διατριβήν ή μελέτην των ατελευτήτων κακοδοξιών της Υμετέρας θρησκευτικής Κοινότητος και κατά τούτο, απλάς επισημάνσεις μόνον κάμνω εν αυτή. Εκ του μεγίστου πλήθους των Υμετέρων πλάνων επιλέγω και μιαν ακόμη, ην έχετε περιβάλει με δογματικήν ισχύν.
Αναφέρομαι εις το νέον Δόγμα περί δήθεν αμόλυντου Συλλήψεως της Θεοτόκου, ο εκήρυξεν ως δόγμα πίστεως ο Πάπας Πίος ο Θ το έτος 1854 και δια να μη αμφισβητήσετε και αύθις την Υμετέραν διδασκαλίαν παραθέτω εκ του μνημονευθέντος Υμετέρου βιβλίου Κατηχήσεως την ανάλογον καταχώρησιν εν σελίδι 163. «491 Στο πέρασμα των αιώνων η εκκλησία συνειδητοποίησε ότι η Μαρία, η Κεχαριτωμένη από τον Θεό, είχε εξαγορασθεί από τη σύλληψή της. Αυτό ομολογεί το δόγμα της Αμόλυντης Συλλήψεως, το οποίο διεκήρυξε ο Πάπας Πίος Θ’ το 1854. Η μακαρία Αειπάρθενος Μαρία από την πρώτη στιγμή της συλλήψεώς Της με την χάρη μιας μοναδικής ευνοίας του παντοδυνάμου Θεού, εν όψει των αξιομισθιών του Ιησού Χριστού σωτήρα τού ανθρωπίνου γένους διατηρήθηκε άθικτη από κάθε Ίχνος της προπατορικής αμαρτίας».
Εάν ήτο αληθής η κακοδοξία αυτή “περί αμολύντου συλλήψεως της Αειπαρθένου Θεοτόκου, δύνασθε να πληροφορήσετε ημάς πώς μετέδωσεν ανθρωπίνην Θνητότητα εις τον ενσαρκωθέντα τέλειον Άνθρωπο εκτός αμαρτίας και τέλειον Θεόν Υιόν Της; Έχετε ποτέ σκεφθή, ότι αν ήτο αληθής η Υμετέρα πλάνη ο θάνατος του Υιού του Θεού θα εγένετο «κατά δόκησιν», εφ όσον η θνητότης δεν θα είχε μετοδοθή εις την ανθρωπίνην φύσιν Αυτού; Αντιλαμβάνεσθε την τραγικότητα των Υμετέρων δοξασιών;

ΤΑ ΠΕΡΙ ΔΙΧΟΣΤΑΣΙΑΣ

Δικαίως αισθάνεστε ποιμαντικήν ευθύνην δια τα παρόν και τα μέλλον. Δεν ανεφέρθητε όμως, έπ’ ουδενί εις τα λάθη του παρελθόντος αναγνωρίζοντες ταύτα ως λάθη. Πλείστα εξ αυτών συνεχίζονται. Μήπως δια της αναγνωρίσεως λαθών του παρελθόντος διασαλεύεται το Παπικόν “αλάθητον”; Δυστυχώς είμεθα καταδικασμένοι, εάν δεν αναγνωρίσωμεν τα λάθη του παρελθόντος, να επαναλάβωμεν ταύτα εις το μέλλον, περί του οποίου ως αναφέρατε έχετε ποιμαντικήν ευθύνην και ευαισθησίαν. Περί των τοιούτων συνίσταται ταπείνωσις, Αγάπη και θείος φωτισμός, ταύτα πάντα ασύμβατα προς το εωσφορικόν αλάθητον δι’ ου ανατρέπεται η Εκκλησιολογία και το Πολίτευμα της Αδιαιρέτου Εκκλησίας.

ΑΙΡΕΣΙΑΡΧΗΣ

Τέλος τυγχάνει όλως απαράδεκτος η παράγραφος της Υμετέρας επιστολής δι’ ής επιχειρείται δι’ ερμηνευτικών ακροβασιών, όπως σπαρή έρις και διχοστασία μετά του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κυρίου κυρίου Χριστοδούλου, ο οποίος είναι εγνωσμένος δια την ευγένειαν, καταλλαγήν και τα αγνά αισθήματα αγάπης Αυτού και χωρεί η Υμετέρα επιστολή «πέραν των πεδίλων», εφ’ όσον επικαλείται το άκαιρον της ημετέρας επιστολής εν σχέσει προς την ασθένειαν του Μακαριωτάτου, όστις παρά τας Υμετέρας ερμηνείας παραμένει ακλόνητος και εδραίος εις τα λόγια τού Πατροκοσμά τού Αιτωλού, Γενάρχου του Νέου Ελληνισμού, τον οποίον συχνάκις επικαλείται και ο οποίος ομιλεί πάντοτε μετά λόγου γνώσεως και σαφηνείας ως και πλείστοι Άγιοι Μάρτυρες και Πατέρες της Εκκλησίας, από τού Αγίου Μάρκου του Ευγενικού και του Ιερομάρτυρος Κυρίλλου Α’ του Λουκάρεως, έως ΚΑΙ των Σέρβων Νεομαρτύρων του Κ’ (20ου) αιώνος, μεμφόμενοι τον εκπεσόντα Παπικόν Θρόνον και τον εξ αιτίας της πλάνης Αιρεσιάρχην Προκαθήμενον Αυτού.

ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΑΤΕ ΤΗΝ ΠΛΑΝΗΝ

Κατακλείω τον λόγον παρακαλών Υμάς ίνα αποστήτε της λατινικής κακοδοξίας και επιστρέψητε εις την Αδιαίρετον Καθολικήν Εκκλησίαν των 1.000 πρώτων χρόνων, την Πίστιν, Θεολογίαν, Άσκησιν, Πνευματικότητα, Πολίτευμα, Αλήθειαν και Παράδοσιν της οποίας ακαινοτομήτους παρατείνει εις τους αιώνας η ιστορική συνέχεια Αυτής Ορθόδοξος Καθολική Εκκλησία. Αποτινάξατε εκ των οφθαλμών Υμών την αχλύν των χιλίων χρόνιων κακοδόξου ζωής και ενσωματωθείτε εις την Μίαν, Αγίαν, Αποστολικήν, Αδιαίρετον Καθολικήν Ορθόδοξον Εκκλησίαν Ήστινος «πύλαι άδου ου κατισχύσουσιν», ίνα επανέλθητε εις το Εν και Μοναδικόν Σώμα του Χριστού και εύρητε έλεος και χάριν. Αναμένοντες την Υμετέραν επιστροφήν διατελούμεν ειλικρινώς μετά πολλής αγάπης και ευχών

Ο Μητροπολίτης
Ο Πειραιώς Σεραφείμ

Αν και «χεiλη Αρχιερεως  ου ψευδονται»…

Ψευδη πολλα, ψευδη σκοπιμα και ασυστολα

απο τον «δεσποτη» της Παφου κ. Γεωργιο

Τις τελευταίες ημέρες και με μεγάλη καθυστέρηση λάβαμε γνώση από το διαδίκτυο μιας θλιβερής τηλεοπτικής συνέντευξης, που έδωσε στην δημοσιογράφο Ντόρα Χριστοδούλου (στο «Πάφος ΤV») ο Μητροπολίτης Πάφου κ. Γεώργιος, για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα που συνέβησαν τον Οκτώβριο του 2009 στην Χλώρακα Πάφου, κατά την εκεί 11η συνάντηση της Μικτής Επιτροπής Λατίνων και Ορθοδόξων με θέμα το πρωτείο του Πάπα κατά την πρώτη χιλιετία.
Θλίψη και ιερά αγανάκτηση είναι τα συναισθήματα που κατακλύζουν τον ορθόδοξο χριστιανό, βλέποντας έναν Επίσκοπο —σε ρόλο «δεσπότη»— να καταφεύγει σε συνειδητά ψεύδη, απροσχημάτιστες συκοφαντίες και ανενδοίαστη παραπληροφόρηση, για ν’ αποδιώξει από πάνω του τις βαρύτατες κατηγορίες που του απευθύνο-νται, βάσει των Ι. Κανόνων αλλά και του κοινού ποινικού δικαίου!… Από ποιόν, λοιπόν, πρέπει να περιμένουμε σήμερα να πει την αλήθεια;
Δεν θα σχολιάσουμε όλη τη συνέντευξη και όσα απαράδεκτα από θεολογικής και εκκλησιολογικής απόψεως είπε εκεί, γιατί δεν αντέχουν σε θεολογική αξιολόγηση και κριτική. Άλλωστε η Φιλορθόδοξος Ένωσις «Κοσμάς Φλαμιάτος» (ΦΕΚΦ) έχει ήδη απαντήσει με κείμενά της στα ζητήματα που θίγονται στην εν λόγω συνέντευξη(1). Θα απαντήσουμε μόνο σε επτά ψεύδη του. Πρέπει όμως, πριν προχωρήσουμε στις απαντήσεις, να σημειώσουμε τρεις παραμέτρους, που από μόνες τους αναδεικνύουν το ήθος και το ύφος του «δεσπότη» και της δημοσιογράφου:

(α) Η συνέντευξη ήταν καταφανώς «στημένη», για να δώσει την ευκαιρία στον Πάφου κ. Γεώργιο να πει τα όσα είπε.

(β) Όχι μόνον δεν αναφέρθηκε στη συνέντευξη, τί ακριβώς υποστηρίζουν οι διαμαρτυρόμενοι κατά του Διαλόγου και του Οικουμενισμού, αλλά η δημοσιογράφος —παραβιάζοντας κάθε δημοσιογραφική δεοντολογία— στις «αβανταδόρικες» ερωτήσεις-τοποθετήσεις της αναφερόταν με χαρακτηρισμούς («φανατικούς», «κατάληψη» κ.λπ.) και απαξιωτικά σε αυτούς.

(γ) Ο Πάφου κ. Γεώργιος ενώ αναφέρθηκε σε θεολογικά και εκκλησιολογικά θέματα (χωρίς, βεβαίως, να αναφέρει την θεολογική επιχειρηματολογία των αντιπαπικών και αντιοικουμενιστών) δεν τα υποστήριξε με θεολογικό και τεκμηριωμένο και ποιμαντικό λόγο, αλλά ανέπτυξε έωλη και αντορθόδοξη και εκκοσμικευτική επιχειρηματολογία, περιοριζόμενος σε ύβρεις και απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς εναντίον τους.
Όποιος έχει υπομονή να παρακολουθήσει τη συνέντευξη, που αναρτήθηκε στο διαδίκτυο(2), ίσως βρει τα λεγόμενά μας υπέρ το δέον επιεική.

Εκ των πολλών απαράδεκτων που είπε ο Πάφου κ. Γεώργιος, στην ανωτέρω συνέντευξη, επισημάνουμε επτά σημεία, στα οποία άλλη μια φορά σύγχρονος Ιεράρχης καταρρίπτει την παλιά φράση-αξίωμα των πατεράδων μας: «χείλη Αρχιερέως ου ψεύδονται»:
Ψεύδος πρώτο: Ο «δεσπότης» της Πάφου ψεύδεται, όταν —θέλοντας ν’ αποδείξει ότι η προσευχητική ομολογία της Ορθοδόξου Πίστεως κατά τοῦ Διαλόγου ήταν «ξενόφερτο το φαινόμενο»— λέγει, πως εμείς(3) επήγαμε από την Ελλάδα στην Κύπρο για να οργανώσουμε αυτή την αντίδραση κατά της 11ης Συνάντησης της Μικτής Επιτροπής Ορθοδόξων και Λατίνων, ωσάν οι Κύπριοι να μην μπορούσαν μόνοι τους να την οργανώ-σουν.
Η αλήθεια είναι, ότι ως Φιλορθόδοξος Ένωσις «Κοσμάς Φλαμιάτος», μετά από έντονο προβληματισμό και συζήτηση, είχαμε αποφασίσει να μην πάμε(4) στην Κύπρο. Όμως, μας προσκάλεσε το Παγκύπριο Χριστιανικό Ορθόδοξο Κίνημα (ΠΑΧΟΚ) «Άγιος Νίκων ο μετανοείτε», το οποίο και διοργάνωσε την προσευχητική διαμαρ-τυρία, μέσω του δημοσιογράφου κ. Διονύση Μακρή (που δεν είναι μέλος του «Κοσμά Φλαμιάτου»), για να βο-ηθήσουμε, δίνοντας 2-3 ενημερωτικές συνεντεύξεις (σχετικές με τα των Διαλόγων και του Πρωτείου του Πάπα) σε ραδιοφωνικούς σταθμούς Μητροπόλεων της Κύπρου, σε έντυπα και τηλεοπτικά μέσα. Δεχθήκαμε —θεωρώντας ότι, παρά την αρνητική απόφασή μας, η βούληση του Θεού μας ήθελε εκεί— και με την ευλογία και την παρότρυνση των πνευματικών μας (στους οποίους εκθέσαμε τους δισταγμούς μας) κατεβήκαμε στην Κύπρο. Δώσαμε τις συνεντεύξεις όπου κατέστη εφικτό και, φυσικά, βρεθήκαμε κι εμείς στην Χλώρακα για να συμπα-ρασταθούμε στην ειρηνική και προσευχητική εκδήλωση διαμαρτυρίας με την ανάγνωση ολόκληρου του Ψαλτηρίου. Εκεί είδαμε την αγωνιστικότητα των Κυπρίων, που οργανωμένοι και με 70 περίπου πανώ, τα οποία είχαν αναπτύξει στον χώρο έξω από το ξενοδοχείο, διαδήλωναν την αντίθεσή τους στον Διάλογο με τους Λατίνους και τον εξουνιτισμό της Αγίας Ορθοδοξίας μας. Αν μας έδωσαν κάποια πρωτοβουλία, ήταν γιατί είχαμε κάποια πεί-ρα από άλλες εκδηλώσεις και κυρίως όταν ο Αρχιεπίσκοπος απείλησε τους Κληρικούς και τους Μοναχούς με τιμωρίες και παρενέβη η Αστυνομία, με την οποία χρειάστηκε να διεξάγουμε διαπραγματεύσεις.
Ψεύδος δεύτερο: Ο «δεσπότης» της Πάφου ψεύδεται, αποκαλώντας τον Πρόεδρο της Ενώσεως «πρώην παπικό ιερέα», και τον υβρίζει αποκαλώντας τον «γενίτσαρο». Ο Πρόεδρος όχι μόνον δεν ήταν «ιερέας», αλλά εκινείτο στον πολιτικό χώρο της αθεΐας!… Ο «δεσπότης», είναι ίσως δικαιολογημένος την πρώτη φορά που το είπε, εφ’  όσον είχε κακή πληροφόρηση. Ευθύνεται, όμως, γιατί και μετά τη διάψευση του Προέδρου σε έντυπα και τηλεοπτικά μέσα, προηγηθείσα της ανωτέρω συνεντεύξεώς του «δεσπότη», επέμενε να το επαναλαμβάνει· οπότε τίθεται ζήτημα για την σκοπιμότητα της εμμονής του.
Αλλά η περί «γενιτσαρισμού» κατηγορία που απευθύνει, αποκαλύπτει τα πραγματικά λατινόφρονα συναι-σθήματα και φρονήματα του «δεσπότη» της Πάφου, που καθορίζουν κι εξηγούν τα φιλοπαπικά, οικουμενιστικά και κερδοσκοπικά καμώματά του. Αντί ως ορθόδοξος ιεράρχης να χαρεί που ο Θεός οικονόμησε έναν αιρετικό να γευτεί το φως της αληθούς Πίστεως και να επιστρέψει στην Αγία Ορθοδοξία μας, με θερμό και ενεργό πνευματικό νόστο, εκείνος τον λοιδορεί, αποδεικνύοντας —εξ ιδίων κρίνοντας τα αλλότρια— πως τελικά μάλλον στον ίδιο αρμόζει αυτός ο χαρακτηρισμός, του γενίτσαρου, αφού έχει αποδεχθεί εσωτερικά τον παπισμό (υπό την μορφή του Οικουμενισμού) και ως εκ τούτου ελέγχεται από την συνείδηση του, στενοχωρείται και αγανα-κτεί για την επιστροφή του ανανήψαντος στην Ορθοδοξία!!! «Μωραίνει Κύριος ον βούλεται απωλέσαι»…
Τρίτο ψεύδος: Ο «δεσπότης» της Πάφου ψεύδεται και αυτοδιαψεύδεται, λέγοντας ότι όσοι ήσαν στο εκκλησάκι —τον ιστορικό ιερό ναό του Αγίου Γεωργίου στην Χλώρακα(5)— δεν προσεύχονταν, αλλά «εκάθονταν και κουβέντιαζαν και (σ.σ. μόλις με είδαν, τότε) αμέσως σηκώθηκαν να πάνε να ψάλλουν και να κάνουν ακολουθία». Όλη την ημέρα και όλη τη νύχτα ήμασταν εκεί αδιαλείπτως προσευχόμενοι. Ακόμη και στα απαραίτητα διαλείμματα που κάναμε, ένας ήταν πάντοτε στο αναλόγιο…
Αλλά εδώ ο «δεσπότης» συλλαμβάνεται «κλέπτων οπώρας»! Ενώ ισχυρίζεται ότι κάναμε κατάληψη και κλειδωθήκαμε μέσα στον ναό, πώς εκείνος μας αιφνιδίασε καταλαμβάνοντάς μας αναπαυομένους και συζητούντες και όχι προσευχομένους; Ας αποφασίσει ο «δεσπότης»: είχαμε κάνει κατάληψη ή μας αιφνιδίασε; Και τα δυο μαζί αποκλείεται! Αλλά ψεύδεται και στα δύο: ούτε κατάληψη κάναμε, ούτε μας αιφνιδίασε. Προσευχή κάναμε, την οποία διέκοψε με βάρβαρο και ανάξιο για ιεράρχη τρόπο!… Ψεύδος τέταρτο: Ο «δεσπότης» της Πάφου ψεύδεται, προσπαθώντας να μην έρθει σε αντιπαράθεση με τον σεβαστό και αγαπητό στους Κυπρίους ασκητικό και άγιο Καθηγούμενο της παλαιφάτου και χαριτοβρύτου Ιεράς Μονής Σταυροβουνίου, ο οποίος, με τη σύμφωνη γνώμη του Ηγουμενοσυμβουλίου και με ομόφωνη την Ἱερά Αδελφότητο, έδωσε την ευλογία του όχι μόνον στους Μοναχούς του, αλλά και στα μέλη του ΠΑΧΟΚ και σ’ εμάς τους Ελλαδίτες, δι’ επιθέσεως της χειρός του στις κεφαλές μας και σταυρώνοντάς μας για τη συμμετοχή όλων μας στην εκδήλωση διαμαρτυρίας· και μάλιστα μετά το πέρας αυτής ο άγιος Καθηγούμενος μας ευλόγησε πάλι και μαζί με όλη την Αδελφότητα μας ευχαρίστησε και μας συνεχάρη, ιδιαιτέρως εκείνους που είχαν συλ-ληφθεί από την Αστυνομία.
Γι’ αυτό ο «δεσπότης» προσπαθεί να ρίξει το βάρος στους Μοναχούς, ενοχοποιώντας τους εμμέσως και ψευδώς, λέγοντας πως μπορεί «κάποιοι μοναχοί να έφυγαν χωρίς την άδειά του (του ηγουμένου), αυτό θα το δεί η Σύνοδος», ωσάν να ήταν δυνατό να φύγουν κρυφά οι Μοναχοί από το Μοναστήρι σαν σκολιαρόπουλα, και μάλιστα να φύγουν από ένα Μοναστήρι σαν του Σταυροβουνίου (δικά του λόγια είναι τα παρακάτω), που βρί-σκεται «πολύ ψηλά στην εκτίμηση και της Ιεραρχίας, αλλά και όλου του λαού της Κύπρου»! Όμως η δημοσιογράφος επιμένει και ρωτά: «Λέτε, πως μπορεί και να μη το γνώριζε ο ηγούμενος;» Και ο «δεσπότης» της Πάφου —αφού έριξε πρώτα ανεύθυνα την κατηγορία περί τάχα ανυπακοής των Μοναχών— αναδιπλώνεται και λέει: «Θα κάνει τις ανακρίσεις ο οικείος Μητροπολίτης. Θα δει αν, το ήξερε ο ηγούμενος, δεν το ήξερε, είχαν την άδειά του…»!
Ψεύδος πέμπτο: Ο «δεσπότης» της Πάφου ψεύδεται και αυτοδιαψεύδεται, όταν λέει: «Οι ίδιοι εκλειδώ-θηκαν μέσα στην Εκκλησία και απαγόρευαν σε άλλους να πάνε να προσευχηθούν. Εκλειδώθηκαν μέσα στο εκκλη-σάκι και δεν επέτρεπαν σε άλλους να προσευχηθούν, είτε ήταν ορθόδοξοι, είτε ήταν καθολικοί. Αυτό δεν συνιστά αδίκημα;». Η αλήθεια, όμως, είναι πως όχι μόνον έμπαινε όποιος ήθελε, αλλά και οι αστυνομικοί, και ο λατίνος ιερέας (την αιρετική τελετή δεν τον αφήσαμε να κάνει!), και οι περιηγητές. Και βεβαίως ο ίδιος, που μας «αιφνιδίασε»!…
Ψεύδος έκτο: Ο «δεσπότης» της Πάφου ψεύδεται και όταν λέει ότι υβρίζαμε και προκαλούσαμε τους α-στυνομικούς. Αντιθέτως, οι σχέσεις μας με τους αστυνομικούς —έως την εισβολή τους, κατόπιν άνωθεν ανίερης και υποβολιμαίας εκ του Αρχιεπισκόπου εντολής— ήταν από άψογες έως αδελφικές. Πολλοί από αυτούς και πολλές φορές προσεύχονταν μαζί μας, συζητούσαμε και εξέφραζαν τη στενοχώρια τους για τη θέση στην οποία υπηρεσιακώς είχαν περιέλθει, μοιραζόμασταν το κολατσιό και τα αναψυκτικά!…
Ψεύδος έβδομο: Ο Μητροπολίτης Πάφου ψεύδεται, ως προς τον ξυλοδαρμό του φοιτητή θεολογίας και το σπάσιμο της φωτογραφικής μηχανής, όταν λέγει: «την φωτογραφική την τράβηξα από το χέρι του ανθρώπου. Ούτε έσπασεν, ούτε έμεινεν κομμάτι στα χέρια του». Η αλήθεια είναι ότι, όταν καταφερόταν ο Μητροπολίτης κατά των προσευχομένων στο αναλόγιο Μοναχών, αρπάζοντας από τα χέρια τους και πετώντας στο δάπεδο το Ψαλτήρι, το Μέγα Ωρολόγιον και άλλα βιβλία, ο φοιτητής τον φωτογράφισε κι εκείνος όρμησε πάνω του για να τον σταματήσει και για να εξαλείψει την απόδειξη του γεγονότος! Ο φοιτητής δεν έδινε τη μηχανή κι εκείνος χειροδίκησε, τη στιγμή που οι αστυνομικοί, οι οποίοι τον συνόδευαν, ασμένως ακινητοποιούσαν τον φοιτητή, φοβούμενοι ίσως μήπως αντεπιτεθεί αμυνόμενος!…
Δεν θα αναλύσουμε τώρα και άλλα ψεύδη του, όπως: «Και αυτό το οποίο λενε ότι απαγορεύεται η συμπροσευ-χή. Έχουν λανθασμένες αντιλήψεις γι’ αυτό το πράγμα…». Κρύβει ψευδόμενος κι εδώ ο Μητροπολίτης, πως δε-κάδες Ιεροί Κανόνες απαγορεύουν τις συμπροσευχές και κατεδαφίζει έτσι, εκείνο που έπρεπε, ιδιαιτέρως ως εκ του ιερατικού αξιώματός τους, να προστατεύει. Αυτό όμως χρειάζεται μεγάλη ανάλυση για τον λαό, που —κακώς και με ευθύνη των ποιμένων του— αγνοεί τους Ιερούς Κανόνες, αν και είναι πασιφανής στους γνωρίζο-ντας η απαγόρευση των συμπροσευχών, εκτός φυσικά από εκείνους που «εμήδισαν».
Να κλείσουμε, όμως, και με κάτι για το οποίο πρέπει να επαινεθεί ο Επίσκοπος. Πρέπει να επαινεθεί και να του απονεμηθεί μετάλλιο από την Αστυνομία της Κύπρου, γιατί την υποστήριξε και δικαιολόγησε τους τραμπουκισμούς ελαχίστων οργάνων της, που υπερέβαλαν στην εφαρμογή της εντολής: πετάξτε τους έξω. Βέβαια, ο αστυνομικός διευθυντής στην τηλεόραση και ο πολιτικός υπεύθυνος κατεδίκασαν (προς τιμήν τους) τα γεγονότα και διέταξαν ανακρίσεις για τους υπευθύνους αστυνομικούς, αλλά επειδή δεν θα βρούν καλύτερο υποστηρικτή της αστυνομικής βίας, καλύτερο κήρυκα του μη κολασμού παράνομων ενεργειών κάποιων αστυνομικών οργάνων, γι’ αυτό, ας του απονείμουν ένα μετάλλιο: του κήρυκα της κρατικής αυθαίρετης κατασταλτικής βίας και του ραγιαδισμού. Θαυμάστε τα λόγια του και προσέξτε κυρίως την έμμεση σύγκριση και τον «ευφυή» παραλληλισμό που κάνει μεταξύ των προσευχομένων Μοναχών του Σταυροβουνίου και λαϊκών από τη μία μεριά, και των αναρχικών που πέρυσι έκαψαν την Αθήνα από την άλλη!!!«Όταν λοιπόν αποφάσισε η Αστυνομία, —οπωσδήποτε θα πήραν κάποιαν εντολή—, να ελευθερώσουν τον χώρο της Εκκλησίας, τότε έγιναν αυτά τα οποία είδατε. Όμως κάθε γεγονός πρέπει να κρίνεται κάτω από τις συνθήκες που γίνεται εκείνη την στιγμή. Όχι να βλέπουμε απλώς μιαν εικόνα από το γραφείο μας, χωρίς να ξέρουμε τι γίνεται εκεί. Όταν κάποιος αντιστέκεται με εκείνην την βία που είδαμε στην σύλληψη» (σ.σ.: Την βίαιη και παρά-νομη σύλληψη προσευχομένων ορθοδόξων χριστιανών μέσα από το άσυλο του Ιερού Ναού, ο Πάφου δεν την μνημονεύει. Αντίθετα, βαπτίζει «βία» την εμμονή μας στην προσευχή και την αντίστασή μας στην βί-αιη και παράνομη διακοπή της!) Και συνεχίζει: «Τί έπρεπε να κάνουν; να τον αφήσουν να φύγει; Είμαι σε θέση να πω ότι τους ύβρισαν κιόλας τους αστυνομικούς» (σ.σ. Κι άλλο ασύστολο ψέμα!). «Έπρεπε να μην αντιδρά-σουν οι αστυνομικοί; Νομίζω πως είμαστε λίγο υπερβολικοί στο να θέλουμε να παροπλίσουμε την Αστυνομία. Στο τέλος δεν θα έχουμε κράτος ευνομούμενον (σ.σ. Για να προστατεύει και να επιβάλλει με την κρατική βία τις ανομίες και τις αυθαιρεσίες, τα ηθικά και οικονομικά σκάνδαλα, τις κακοδοξίες και τις αιρέσεις των δε-σποτάδων!), θα έχουμε κράτος αναρχίας. Να δούμε και τις συνθήκες εκείνης της στιγμής. Ήταν μια στιγμή που ο καθένας μπορεί να παρεκτραπεί» (σ.σ. Οι αστυνομικοί που άσκησαν τη βία, μπορούσαν να παρεκτραπούν. Οι προσευχόμενοι Μοναχοί που την υφίσταντο, όχι!). Και τελειώνει ο Πάφου με το αμίμητο σε αντιστοιχία παράδειγμα: «Είχαμε το παράδειγμα το συγκεκριμένο της Ελλάδας. Έκαψαν την Αθήνα όλη οι αναρχικοί και δεν επενέβη η Αστυνομία. Αυτό θέλουμε να κάνουμε;…».
Όχι μόνον άσκησε ο ίδιος βία, αλλά προτρέπει και τους αστυνομικούς να ασκούν βία, και μάλιστα περισσότερη βία!!! Και μόνον γι’ αυτό, βάσει των Ιερών Κανόνων, ο «δεσπότης» της Πάφου είναι καθαιρετέος!!! Τί άλλο να πει κανείς… Αυτό είναι τό ήθος και το ύφος του ανδρός!…
Θεσσαλονίκη, 26 Φεβρουαρίου 2009

Για την Φιλορθόδοξο Ένωσι «Κοσμάς Φλαμιάτος»
Ο Πρόεδρος Λαυρέντιος Ντετζιόρτζιο              Ο Γραμματέας Παναγιώτης Σημάτης

ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:
(1) Βλέπε: (α) «Άκαρπη απέβη η Συνάντηση της Μικτής Επιτροπής Ορθοδόξων και Λατίνων στην Κύπρο. Αιρετίζοντες και αιρετικοί διαλέγονται, υπονομεύοντας την αυθεντικότητα της Ορθοδόξου Πίστεώς μας και την ακεραιότητα της Εκκλησίας μας. Δεν πέρασε το “Πρωτείο του Πάπα” ως καθεστώς στην πρώτη χιλιετία», στο «Να πούμε όχι στον Πάπα, τον τρίτο και οριστικό Αττίλα», Ειδικό Ενημερωτικό Φυλλάδιο της ΦΕΚΦ, Φεβρουάριος 2010, σελ. 4. (Έχει αναρτηθεί και στο διαδίκτυ-ο: www.pthe.gr) (β) «Όλη η αλήθεια για την προσευχητική Ομολογία Πίστεως και τα γεγονότα στην Χλώρακα της Πάφου. Εισβολή αστυνομικών σε ιερό ναό, κακοποίηση και σύλληψη προσευχομένων Μοναχών και Λαϊκών. Κατόπιν προτροπής και πιέσεων του Επισκόπου Πάφου και του Αρχιεπισκόπου Κύπρου», στο ίδιο, σελ. 13.
(2) Έχει αναρτηθεί στο διαδίκτυο: http://aktines.blogspot.com/2010/02/blog-post_736.html.
(3) Ὁ δημοσιογράφος κ. Διονύσης Μακρής, εκδότης της μηνιαίας εφημερίδας «Στύλος Ορθοδοξίας», ο Λαυρέντιος Ντε-τζιόρτζιο και o Παναγιώτης Σημάτης, πρόεδρος και γραμματέας αντιστοίχως της Φιλορθοδόξου Ενώσεως «Κοσμάς Φλαμιά-τος» (ΦΕΦΚ).
(4) Απόδειξη της αποφάσεώς μας, αποτελεί τρισέλιδη εμπιστευτική Επιστολή που αποστείλαμε στον Μητροπολίτη Λεμεσού κ. Αθανάσιο, με ημερομηνία 7/10/2009. Σ’ αυτήν (μαζί με άλλα) τον πληροφορούσαμε για την εμπειρία μας από την Ημερί-δα της Θεσσαλονίκης, τις καινοφανείς τοποθετήσεις τῶν Πατριαρχικῶν και τις μεθοδεύσεις τους για την επιβολή του παπι-κού Πρωτείου (όπως αυτά στην Ημερίδα της Θεσσαλονίκης αποκαλύφθηκαν) και τις προθέσεις των Οικουμενιστών να επι-σημοποιήσουν (όσα απ’  αυτά μπορέσουν) στην Κύπρο. Τέλος τον πληροφορούσαμε για τους λόγους που —ενώ θέλαμε— δεν θα πηγαίναμε στην Κύπρο για να συμμετάσχουμε κι εμείς στον κοινό αγώνα υπέρ της Πίστεως, και τον παρακαλούσα-με να ενεργήσει δεόντως τα κατ’ αυτόν.
(5) Βλέπε για τα εκεί γεγονότα στό «Όλη η αλήθεια…», ό. π., σελ. 25 (υποσημ. 13)· σελ. 29 (Προσάρτημα 1. ‘Ορθόδοξος ιερός ναός, «κράχτης κερδοσκοπικών δραστηριοτήτων).

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΤΕΛΕΒΑΝΤΟΥ

ΔΕΝ ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΟ ΧΑΤΗΡΙ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ

====================

Τον τελευταίο καιρό (δυστυχώς και παρά τις σαφέστατες θέσεις που δημοσιοποίησε ο σχεδιαστής του αντιοικουμενιστικού αγώνα π. Θεόδωρος Ζήσης), βλέπουν το φως τη δημοσιότητας διάφορα άστοχα σχόλια ανώνυμων – τις πλείστες φορές – σχολιογράφων (ή ίσως ενός σχολιογράφου που γράφει πολλά ανώνυμα και ψευδώνυμα σχόλια) σε θρησκευτικές ιστοσελίδες. Με αυτά προτρέπονται οι πιστοί να προβούν σε απονενοημένα διαβήματα διαμαρτυρίας εναντίον του Οικουμενισμού όπως είναι οι άκαιρες, μη κατά Θεόν, μη “συντεταγμένες” “αποτειχίσεις” που οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια σε σχίσμα.

ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ
__________________

Οι Οικουμενιστές (Τσέτσης, Φειδάς, Πατριάρχης Βαρθολομαίος, Περγάμου Ιωάννης, Μεσσηνίας Χρυσόστομος και πολλοί άλλοι) δεν έχουν κρύψει ποτέ ότι αυτό ΑΚΡΙΒΩΣ επιδιώκουν να κάνουμε. Μας το είπαν κατ’ επανάληψη και χωρίς περιστροφές: Φύγετε από την Εκκλησία. Γίνετε σχισματικοί. Αποτειχιστείτε άκαιρα και μη συντεταγμένα για να σας εξευτελίσουμε, να σας γελοιοποιήσουμε, να σας απομονώσουμε, να σας καθαιρέσουμε, να σας αναθεματίσουμε, να σας βγάλουμε από τη μέση και να ησυχάσουμε.

ΑΣ ΠΡΟΣΕΞΟΥΝ ΟΙ ΔΙΑΣΠΑΣΤΕΣ
_____________________

Το ανησυχητικό δεν είναι ότι οι Οικουμενιστές εκφράζονται έτσι. “Εκ γαρ στόματος κοράκου…”.
Το ανησυχητικό είναι ότι ελάχιστοι ευτυχώς που ΔΕΝ είναι Οικουμενιστές είναι πρόθυμοι να παίξουν το παιγνίδι τους και να δώσουν στους Οικουμενιστές αυτό ακριβώς που επιζητούν.
Το ευτύχημα είναι ότι οι πλείστοι από αυτούς ΔΕΝ είναι καν μέλη της Εκκλησίας. Είναι σχισματικοί Παλαιοημερολογίτες οι οποίοι υπό την κάλυψη της ανωνυμίας προσπαθούν να περάσουν τις θέσεις τους.

ΣΥΜΜΟΡΦΩΣΗ ΜΕ ΤΙΣ ΟΔΗΓΙΕΣ ΤΟΥ π. ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΖΗΣΗ
___________________

Μακρυά από τα σχίσματα και από τις μη “συντεταγμένες” “αποτειχίσεις”, αδελφοί μου, που οδηγούν, κατά αναπόδραστη νομοτέλεια, σχεδόν πάντοτε στο σχίσμα.
Ας ενωτισθούμε τις σοφές συμβουλές του σχεδιαστή του αντιοικουμενιστικού αγώνα π. Θεόδωρου Ζήση.
Αν η στάση και οι αγώνες του δεν ήταν κάρφος στον οφθαλμό των Οικουμενιστών δεν θα είχε γίνει κόκκινο πανί και μόνιμος στόχος της ανελέητης πολεμικής ακόμη και κατασυκοφάντησης εκ μέρους των Οικουμενιστών.

ΟΙ ΣΥΝΟΔΟΙ ΤΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ
ΘΑ ΜΑΤΑΙΩΣΟΥΝ ΤΑ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΑ ΣΧΕΔΙΑ
________________

Ας συνειδητοποιήσουμε το ακόλουθο, που ενώ είναι αυτονόητο, ορισμένοι δεν φαίνεται να το κατανοούν: Η ματαίωση των οικουμενιστικών σχεδίων δεν επετεύχθη με τις απολύτως αξιέπαινες διαμαρτυρίες των κληρικών, μοναχών και λαικών που διώχθηκαν και προπηλακίσθηκαν στην Πάφο αλλά με τις συνοδικές εντολές της Ελλαδικής Εκκλησίας και τις επιδιώξεις και τα αντιτιθεμένα συμφέροντα των Πατριαρχείων Κωνσταντινουπόλεως και Ρωσίας.
Οι Οικουμενιστές βέβαια ενοχλήθηκαν (και πολύ μάλιστα!) εξαιτίας των καθόλα επαινετών διαμαρτυριών των παραδοσιακών πιστών. Οι καθοριστικοί, όμως, λόγοι της ματαίωσης των οικουμενιστικών σχεδιασμών ήταν η βούληση των συνόδων των Ορθοδόξων Εκκλησίας.

ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΗ Η ΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
_____________________

Επομένως ελάχιστη σημασία έχει αν η συνάντηση του 2011 πραγματοποιηθεί στη Νίκαια ή σε οποιοδήποτε άλλο μέρος. Τις αποφάσεις δεν θα τις πάρει ο Ερντογάν και οι δυνάμεις ασφαλείας του. Ούτε όσοι θελήσουν (και πολύ καλά θα κάνουν!) να διαμαρτυρηθούν εναντίον των Οικουμενιστών. Εκείνο που πραγματικά θα μετρήσει είναι η στάση της Εκκλησίας της Ελλάδος (και ελπίζουμε συν τω χρόνω και άλλων Ορθοδόξων Εκκλησιών). Ηδη κατέστησε σαφή την ορθόδοξη θέση της η Εκκλησία της Βουλγαρίας. Αν η Ελλαδική Εκκλησία παραμείνει ακλόνητη στις επάλξεις του χρέους οι Οικουμενιστές θα “ποιήσουν ουδέν”.
Η Εκκλησία της Ελλάδος υπήρξε ανέκαθεν ο βράχος πάνω στο οποίο έσπαζαν τα μούτρα τους οι Οικουμενιστικοί σχεδιασμοί.

ΠΩΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΣΥΜΒΑΛΟΥΜΕ;
_________________________

Επομένως η συμβολή μας στον αντιοικουμενιστικό αγώνα εντοπίζεται στην προσπάθεια να πείσουμε τις κατά τόπον Ορθόδοξες Εκκλησίες να κινηθούν κατά Θεόν, όπως έκαναν όλοι όσοι συνέταξαν την Ομολογία, ο Καθηγητής κ. Δημήτριος Τσελεγγίδης και πολλοί άλλοι, οι οποίοι με εκκλησιαστικό φρόνημα άσκησαν τις κατάλληλες πιέσεις ώστε η Εκκλησία της Ελλάδος να δώσει τις ορθές κατευθυντήριες γραμμές για τη διεξαγωγή του διαλόγου.
Οσοι προτείνουν σχισματικές ή μη κατά Θεόν και μη “συντεταγμένες” “αποτειχίσεις” κουβαλούν επιγνώστως ή ανεπιγνώστως όχι απλώς νερό αλλά τον υδάτινο όγκο του Δούναβη στο μύλο των Οικουμενιστών.
ΑΝ και ΕΦΟΣΟΝ (επαναλαμβάνω ΑΝ και ΕΦΟΣΟΝ) κάποτε χρειαστεί “αποτείχιση” (επειδή για την ώρα είναι ΕΝΤΕΛΩΣ ανεπίτρεπτη) θα πρέπει να γίνει “συντεταγμένα” με επικεφαλής τους στρατηγούς του αγώνα: Τους επισκόπους που υπέγραψαν την Ομολογία και τους κορυφαίους θεολόγους κληρικούς, μοναχούς και λαικούς που κατευθύνουν τον αγώνα μας.
Δεν θα γίνουμε βορά του νοητού λύκου για να κάνουμε πανευτυχείς τους Οικουμενιστές, τους αιρετικούς και τους σχισματικούς με άκαιρες, μη κατά Θεόν και μη “συντεταγμένες” “αποτειχίσεις”.
Πολεμούμε για να σώσουμε την ψυχή μας! Οχι για να την παραδώσουμε στο σατανά.

ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ Η ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ;
___________________

Οσοι διαβάσουν την Ομολογία και το πρόσφατο άρθρο του π. Θεόδωρου Ζήση και όσοι παρακολουθούν τις δηλώσεις και τις επιστολές του Σεβασμιότατου Πειραιώς και ΟΛΩΝ των άλλων ηγετών του αντιοικουμενιστικού αγώνα θα διαπιστώσουν ότι ουδέποτε απέκλεισαν την “αποτείχιση”.
Υπάρχει πάντοτε το ενδεχόμενο να χρησιμοποιηθεί. Με την εξής διαφορά: Ως άνθρωποι με ακμαίο εκκλησιαστικό φρόνημα γνωρίζουν ότι η “αποτείχιση” γίνεται ΜΟΝΟΝ εφόσον εξαντληθούν ΟΛΑ τα άλλα μέσα και είναι κατά Θεόν ΜΟΝΟΝ εφόσον γίνει “συντεταγμένα”. Οταν δηλαδή θα δώσουν το σύνθημα της εκκίνησής της οι “στρατηγοί”: Δηλαδή οι επίσκοποι και οι άλλοι κορυφαίοι κληρικοί, μοναχοί και λαικοί που ηγούνται του αντιοικουμενιστικού αγώνα. Ακριβώς όπως συνέβηκε τη δεκαετία του 60 με τους Φλωρίνης Αυγουστίνο, Ελευθερουπόλεως Αμβρόσιο, Παραμυθίας Παύλο και το Αγιον Ορος με την ευλογία αγίων μορφών όπως οι π. Παίσιος, π. Ιουστίνος Πόποβιτς και π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος.

Η ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ
____________________

Ας προσέξουν, λοιπόν, όσοι αδελφοί (ελάχιστοι ευτυχώς)! φρονούν τα αντίθετα να μη γίνουν τελικά διασπαστές του αγώνα. Ας μην κουβαλούν αφειδώς νερό στο μύλο του Διαβόλου και του Οικουμενισμού. Η καλύτερη απόδειξη ότι οι Οικουμενιστές είναι ενοχλημένοι από τον αντιοικουμενιστικό αγώνα είναι οι συκοφαντίες τους εναντίον των παραδοσιακών πιστών οι οποίες αυτή τη φορά καταγράφτηκαν σε αυτήν ταύτην την πατριαρχική εγκύκλιο για την Κυριακή της Ορθοδοξίας.

Χαιρόμεθα χαράν μεγάλη επειδή ο Παναγιότατος δεν έχει επιχειρήματα εναντίον των παραδοσιακών πιστών και των ορθοδόξων θέσεων που προβάλλουν με την Ομολογία και άλλα κείμενα. Γι’ αυτό καταφεύγει στη συκοφαντία ότι επιδιώκουν ΔΗΘΕΝ “αποτειχίσεις” και σχίσματα.

Ονειρεύονται, όπως σοφά μας επισήμανε πρόσφατα ο π. Θεόδωρος Ζήσης, ότι θα αποσχιστούμε από την Εκκλησία για να ανακουφιστούν από την κριτική και τις διαμαρτυρίες μας. Θέλουν να ακυρώσουν και να εξουθενώσουν τους παραδοσιακούς πιστούς, όχι ως αγωνιστές της πίστης μας, αλλά ως σχισματικούς, ως αποτειχιστές και ως εξωεκκλησιαστικούς. Με αυτό το όνειρο ας ζουν!

ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΙΣΤΑ ΤΕΚΝΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
__________________

Είμαστε και θα παραμείνουμε πιστά τέκνα της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι η Πνευματική μας Μητέρα. Είναι το σπίτι μας. Εκτός της Εκκλησίας παραμονεύει ο Διάβολος και ο αιώνιος θάνατος. Στην Εκκλησία θα παραμείνουμε ως το τέλος. Και όχι μόνον θα παραμείνουμε αλλά θα κάνουμε τη ζωή των Οικουμενιστών εφιάλτη. Δεν θα τους αφήσουμε σε χλωρό κλαρί. Οι πιστοί στην Εκκλησία της Βουλγαρίας άσκησαν τις κατά Θεόν πιέσεις στην τοπική Ιεραρχία και ήδη απεχώρησε από το παγκόσμιο συμβούλιο των αιρέσεων γνωστό ως ΠΣΕ. Επιπλέον αρνήθηκε να στείλει αντιπροσώπους στη συνάντηση Παπικών και Ορθοδόξων στην Πάφο. Εξαιτίας των πιέσεων του πιστού λαού του Θεού απεχώρησε από το ΠΣΕ και η Εκκλησία της Γεωργίας. Εξαιτίας της επιστολής της Ιερά Μονής Σταυροβουνίου οι πλείστοι Κύπριοι Ιεράρχες απέσχαν από τη Διαθρησκειακή της Λευκωσίας. Εξαιτίας της Ομολογίας και της μνημειώδους επιστολής του κ. Τσελεγγίδη η Ελλαδική Εκκλησία αλλά και άλλες Ορθόδοξες Εκκλησίες πήραν καθοριστικές αποφάσεις ή προβληματίστηκαν σοβαρά για την πορεία του διαλόγου με τους Παπικούς

Ας μην υπάρξουν κάποιοι που θα γίνουν όργανα των Οικουμενιστών. Δεν αναφέρομαι στους σχισματικούς επειδή αυτοί ούτως ή άλλως είναι ΕΚΤΟΣ Εκκλησίας. Μιλώ για όσους τυχόν Ορθόδοξους προβληματίζονται να προσχωρήσουν σε σχίσμα ή σε άκαιρες μη κατά Θεόν και μη “συντεταγμένες” “αποτειχίσεις”.

Παρακαλώ αδελφοί μου! Κανείς ας μην αποτολμήσει τέτοιο εκκλησιαστικό έγκλημα.

УГ «Законоправило»: Писмо јавности Србијe

УГ „Законоправило“ («Νομοκανόνας»)

ПИСМО ЈАВНОСТИ СРБИЈЕ О БЕЗАКОЊУ У ЕПАРХИЈИ РАШКО-ПРИЗРЕНСКОЈ

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

ΣΤΟ ΛΑΟ ΤΗΣ ΣΕΡΒΙΑΣ

ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΑΡΑΝΟΜΙΕΣ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΑΡΤΕΜΙΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΠΙΣΚΟΠΗΣ ΤΟΥ Raska και Πρίζρεν

Ο «Zakonopravilo» (Νομοκανόνας), που συντάχθηκε το Φεβρουάριο 2008, για να προστατευτεί η Σύνοδος Σ.Ε. (Σέρβικης Ορθόδοξης Εκκλησίας)…
Απευθυνόμαστε στο κοινό της Σερβίας  και θέλουμε να το πληροφορήσουμε για τις παρανομίες, που συντελεί ένα γκρουπ αυθαίρετων αρχιερέων στην Σύνοδο Σ.Ε.(Σέρβικης Εκκλησίας), εφαρμόζοντας εν ονόματι δήθεν της εκκλησίας, παρανομία πάνω στον νόμιμο εκλεγμένο επίσκοπο Raska και Πρίζρεν Αρτέμιο.

Οι φωνές των αρχιερέων, που υπερίσχυσαν στην σύνοδο είναι του Μαυροβουνίου, Zahumlje-Ερζεγοβίνης και της Δαλματίας (ανθρώπων που δεν ανήκουν πλέον στο Σερβικό κράτος). Αυτοί έχουν παρακάμψει τα πάντα με την πρόφαση ότι κάνουν αγώνα κατά της «διαφθοράς και του εγκλήματος», στη Μητρόπολη Raska και Πρίζρεν παραβιάζουν τους Ιερούς Κανόνας, την Παράδοση και το Σύνταγμα της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, εις βάρος του επισκόπου Αρτεμίου· επιβάλλοντας ως διαχειριστή έναν άνδρα που δεν έχει κανένα δικαίωμα να είναι ο διαχειριστής, αφού παραιτήθηκε από την επισκοπή του (και είναι συναξιούχος) και μετά αποδέχθηκε άλλη (αυτή είναι η τέταρτη) του – Αθανασία Jevtic.

Εμεις εδω δεν θα ασχοληθούμε με «πολιτικούς λόγους» για την απόλυση του επισκόπου Αρτέμιου (αυτός ένοχλούσε το Νάτο και  τις Αλβανικές αρχές, ακριβώς επειδή δεν αναγνώριζε την «ανεξαρτησία» του Κοσσυφοπεδίου.

Εμεις θέλουμε να επισημάνουμε μόνο την παραβίαση των κανόνων της Εκκλησίας και την κατάφoρη αδικία σε εναν απλό και ταπεινό επίσκοπο ο οποιος είναι σύμβολο Κοσσυφοπεδίου στο τέλος του 20ου και στην αρχή του 21ου αιώνος.

Για να πούμε εκ των προτέρων οτι κανείς δεν αμφισβητεί το δικαίωμα στην Σύνοδου ΣΕ οτι σύμφωνα με τον 70. αρθρο 35Β, σε πρώτη περίπτωση να δικάζει “κανονικές ενοχές των αρχιερέων” Αλλά επίσης, το 19ο άρθρο της Συνόδου της Kartaginskog δείχνει ότι δεν εχει δικαίωμα να συμπεριφέρεται στον επίσκοπο Αρτέμιο σαν να είναι κρατούμενος και καταδικασμένος.

Η απόφαση της ΑΕ Συνόδου της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας

επ’ ευκαιρία του Επισκόπου Αρτεμίου

Επικαλούμε των αρθρο  70, τελια 356, με την οποια η Σύνοδος Σ.Ε. έχει δικάσει σε πρώτη φάσει «κανονικές ενοχές των αρχιερέων». Η σημερινή Σύνοδος εχει επιβάλει τον επίσκοπο Αρτεμιο σε απαγόρευση της διοίκησις της Επαρχίας του και έχει ορίσει διαχειριστή. Αυτό αποτελεί παραβίαση του 111ου άρθρου του Συντάγματος της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, η οποία λέει ότι μόνο η Σύνοδος Σ.Ε. μπορεί να απομακρύνη τον επίσκοπικο αρχιερέα με βάση καταδικαστικής απόφασης ή  αποδεδειγμένης ανικανότητας, κ.λπ..
Η Συνοδος Σ.Ε. δεν δίκασε ακόμα τον  Επίσκοπο Αρτέμιο, ούτε τον έχει δικασει για οτιδήποτε άλλο προηγουμένως. Για αυτό η Σύνοδος δεν μπορούσε να επιβάλει διαχειριστή ζώντος και υγειούς του Επισκοπου Αρτεμιου, αφου σε αρθρο 112 του Συνταγματος Σ.Ε διαχειριστής ορίζεται μόνο σε κενές επισκοπές. Αυτό αποτελεί παραβίαση του 16ου Κανόνα (Canon pomesnog) ενάτης τοπικής Συνόδου η οποία, ανακοινώνει οτι· «Σε καμμιά περίπτωση δεν μπορεί να διοριστεί επίσκοπος σε εκείνη την Εκκλησία που ο επίσκοπος ειναι ζωντανός και είναι ακόμα προς τιμήν»…
Ο πρώην επίσκοπος Αθανάσιος άρχισε να παραβιάζει τους Κανόνας και να καταδικάζει την Επισκοπή Raska και Πρίζρεν, και απειλεί με εξορία επιφανών κληρικών, μοναχών και μοναζουσών που διατίθενται ευμενώς στον κανονικόν επίσκοπόν τους.

Ο πρώην επίσκοπος Atanas Jevtic

Πρώην Επίσκοπος Αθανάσιος Jevtic, ο σημερινός διαχειριστής της Επισκοπής Raska και Πρίζρεν, λόγω ασθένειας, παραιτήθηκε από την Μητρόπολη του Zahumlje-Ερζεγοβίνη και αποσύρθηκε μετά τη συνταξιοδότηση του. Από τότε δεν έχει δικαίωμα να συμμετάσχει και να έχει ενεργή συμμετοχή στην Σύνοδο της Σερβικής Ορθόδοξης εκκλησίας…

Η συμμετοχή του αυτή παραβιάζει σειρά ιερών κανόνων της Ορθόδοξης Εκκλησίας…

Εκδοση – πηγη       http://borbazaveru.com view/2012

*********************************************************

H ΗΡΩΙΚΗ ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ,

ΕΚΑΝΕ ΕΝΤΥΠΩΣΗ ΚΑΙ ΣΥΓΚΙΝΗΣΕ ΤΟΥΣ ΣΕΡΒΟΥΣ

ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΡΟΥΜΑΝΟΥΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥΣ ΑΔΕΛΦΟΥΣ ΜΑΣ

ΗΡΘΕ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΜΑΣ ΜΕΤΑΦΡΑΣΜΕΝΗ

ΚΑΙ ΣΤΑ ΣΕΡΒΙΚΑ ΚΑΙ ΣΤΑ ΡΟΥΜΑΝΙΚΑ

Τρίτη, 16 Φεβρουαρίου 2010

Mητροπολιτης Πειραιως Σεραφειμ:

“Απαραδεκτη η αποφαση της Σερβικης Εκκλησιας

για τον Επισκοπο Αρτεμιο”

Μετά βαθυτάτης πικρίας, άλγους και οδύνης Αισθανόμεθα βαθύτατον αποτροπιασμόν δια την απαράδεκτον αυτήν απόφασιν της Ορθοδόξου Σερβικής Εκκλησίας, αλλά δεν εκπλησσόμεθα, διότι ως αποδεικνύεται οι αυτοί άνθρωποι που ωδήγησαν τον μακαριστόν Πατριάρχην των Σέρβων κ. Παύλον εις συμπροσευχήν μετά των αθέσμως και αιρετικώς λειτουργούντων Ρωμαιοκαθολικών της Κροατίας, των «αγιοποιησάντων» τον αιμοσταγή εγκληματίαν και ψευδοάγιον της Ρωμαιοκαθολικής παρασυναγωγής Καρδινάλιον Αλουΐσιο Στέπινατς, τον ηθικόν και φυσικόν αυτουργόν της αιμασταγούς δολοφονίας δια πολυωδύνων βασάνων οκτακοσίων χιλιάδων (800.000) αγίων ενδόξων νεομαρτύρων του Σερβικού έθνους και της Αγιωτάτης ημών Εκκλησίας υπό των ορδών των Ρωμαιοκαθολικών Ουστάσι, ενορχηστρώνουν τώρα την κανονικήν και φυσικήν εξόντωσιν ενός αγίου, ανεπιψόγου, θεοφιλούς και λαοφιλούς πνευματικού ταγού του Σερβικού έθνους, αγωνιζομένου δια τα δίκαια της πίστεως και της πατρίδος αυτού με προσχηματικές κατηγορίες, που δεν θα ανθέξουν υπό το φως της αληθείας.

Επικαλούμεθα τας θεοπειθείς ευχάς προς τον Δομήτορα της Εκκλησίας Κύριον του συγχρόνου Αγίου του Σερβικού Έθνους και βαθυνουστάτου Ορθοδόξου Θεολόγου καταδείξαντος δι’ εξαιρέτων συγγραφών την αιρετικήν κακοδοξίαν του αντιθέου Παπισμού, μακαριστού γέροντος Ιουστίνου Πόποβιτς πνευματικού πατρός του διωκομένου αντιοικουμενιστού Ιεράρχου και τινων ετέρων Ιεραρχών της Σερβικής Ορθοδόξου Εκκλησίας, επληροφορήθημεν περί της από 13 τρ. μηνός ε.ε. αποφάσεως της Ιεράς Συνόδου της Σερβικής Ορθοδόξου Εκκλησίας, η οποία συνήλθε υπό την προεδρίαν του νεοεκλεγέντος Μακαριωτάτου Πατριάρχου των Σέρβων κ.κ. Ειρηναίου περί διαθεσιμότητος και ουσιαστικής απομακρύνσεως εκ των κανονικών αυτού καθηκόντων του Πανιερωτάτου Επισκόπου Ράσκας και Πριζρένης κ.κ. Αρτεμίου, ανδρός κεκοσμημένου δι’ αποστολικών αρετών, αγωνιστού της πίστεως και ομολογητού Αυτής.ίνα καταπαύση αυθωρεί ο κατ’ αυτού ενορχηστρούμενος διωγμός.

************************************************

ΤΟ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΜΕΤΑΦΡΑΣΜΕΝΟ ΣΤΑ ΣΕΡΒΙΚΑ

*************************************************

Митрополит Серафим Пирејски

НЕПРИХВАТЉИВА ЈЕ ОДЛУКА СПЦ О ЕПИСКОПУ АРТЕМИЈУ

Са најдубљим огорчењем, болом и патњом примили смо вест о одлуци Светог Синода СПЦ од 13. фебруара ове године, који се састао под председавањем новоизабраног Свјатјејшег Патријарха српског г.г. Иринеја, о суштинском удаљавању од канонских дужности Свеосвећеног Епископа рашко-призренског г.г. Артемија, човека украшеног апостолским врлинама, борца за Веру и Њеног исповедника.

Осећамо најдубље гнушање због ове неприхватљиве одлуке Српске Православне Цркве, али нисмо изненађени, јер као што се потврђује, исти они људи који су одвели блаженог Патријарха српског г. Павла на заједничку молитву са безаконо и јеретички служашчим Хрватским Римокатолицима, који су „посветили“ крволочног злочинца и лжесветитеља Римокатоличке парасинагоге Кардинала Алојзија Степинца, моралног подстрекача и истинског кривца злочиначког убиства, кроз зверска мучења, осамстотина хиљада (800.000) светих преславних новомученика Српског народа и наше Најсветије Цркве, од стране хорди Римокатоличких усташа, исти они сада оркестрирају канонско и суштинско уништење једног светог, коме не приличи осуда, вољеног од Бога и од верног народа, духовног вође Српског народа, борца за истине вере и своју отаџбину, са тобожњим кривицама, које неће издржати светлост истине.

Призивамо усрдне молитве ка Господу Устројитељу Цркве савременог Светитеља Српског народа и дубокоумног православног богослова, који је изванредним списима убедљиво показао јеретичко злославље богопротивног Папизма, блаженог старца Јустина Поповића, духовног оца прогоњеног антиекуменистичког Јерарха, и неких других Јерараха Српске Православне Цркве, да се одмах заустави оркестрирани прогон против њега.

Превод са грчког: Жељко Которанин

***********************************

ΤΟ ΙΔΙΟ ΚΑΙ ΣΤΑ ΡΟΥΜΑΝΙΚΑ

***********************************

Mitropolitul Serafim de Pireu:

„Inadmisibilă hotărârea Bisericii Serbiei”

Profundă amărăciune a exprimat astăzi Mitropolitul Serafim de Pireu, în ceea ce priveşte hotărârea Sfântului Sinod al Bisericii Ortodoxe a Serbiei, care a disponibilizat pe Episcopul Artemie de Raşca şi Prizren. De semnalat că Agenţia de Ştiri Bisericeşti „Romfea.gr” a scris despre ancheta judiciară încă de duminică, 14 februarie 2010.

Mitropolitul Serafim de Pireu despre Episcopul Artemie:

Cu profundă amărăciune, întristare şi durere am aflat despre hotărârea din ziua de 13 a lunii în curs a.c. a Sfântului Sinod al Bisericii Ortodoxe a Serbiei, care s-a întrunit sub preşedinţia nou-alesului patriarh, Preafericitul Irineu al Serbiei, despre disponibilizarea şi în esenţă îndepărtarea de la îndatoririle lui canonice a Preasfinţitului Episcop Artemie de Raşca şi Prizren, bărbat împodobit cu virtuţi apostolice, luptător pentru Credinţă şi mărturisitor al Ei.
Simţim o profundă repulsie pentru această inadmisibilă hotărâre a Bisericii Ortodoxe a Serbiei, dar nu ne uimeşte, pentru că – după cum se vede – aceiaşi oameni – care l-au condus pe fericitul întru adormire patriarh al sârbilor Pavle la rugăciunea-în-comun cu romano-catolicii din Croaţia, care liturghisesc în mod ilegal şi eretic, care l-au „sanctificat” pe cardinalul Aloijio Stepinats, criminalul băutor de sânge şi falsul sfânt al para-sinagogii („adunăturii”) romano-catolice, pe autorul moral şi fizic al sângerosului asasinat (genocid) prin schingiuiri neînchipuit de dureroase a opt sute de mii (800.000) de sfinţi, slăviţi, noi mucenici ai poporului sârb şi ai Preasfintei noastre Biserici de către hoardele ustaşilor romano-catolici – orchestrează acum anihilarea canonică şi fizică a unui sfânt, neprihănit, iubitor de Dumnezeu şi iubitor de popoare, care este culmea duhovnicească a poporului sârb, luptând pentru drepturile credinţei şi ale patriei lui, prin acuze voalate, care în lumina adevărului nu pot sta în picioare.
Invocăm de-Dumnezeu-primitele rugăciuni către Domnul -Întemeietorul Bisericii, ale Sfântului contemporan al poporului sârb şi profundului teolog ortodox – care a demonstrat prin excepţionalele sale opere kakodoxia (reaua-slăvire) eretică a papismului potrivnic lui Dumnezeu – ale fericitului întru adormire Stareţ Iustin Popovici, părintele duhovnicesc al ierarhului anti-ecumenist prigonit şi al altor ierarhi ai Bisericii Ortodoxe Sârbe, ca să înceteze îndată prigoana orchestrată împotriva lui.

(traducere: L. Mh. cf. romfea.gr)

ΝΕΕΣ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΕΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΕΣ – Η ΑΡΧΗ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΥΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΥΣ

http://orthodox-watch.blogspot.com/

Ο «πόλεμος» της Νέας Τάξης Πραγμάτων ήδη κορυφώνεται σχεδόν σε όλα τα μέτωπα.Τα δόγματα της «Νέας Εποχής» δεν είναι πια διαφημιζόμενα «προϊόντα» ενός νέου πολιτισμού αλλά θεσμοί που επιβάλλονται με νόμους διατάγματα και κοινοτικές ντιρεκτίβες..

Απο που να αρχίσουμε και που να τελειώσουμε.
Εθνομηδενισμός , πολιτικές κατευνασμού των εχθρικών χωρών ,απονεύρωση κάθε πατριωτικού και αγωνιστικού φρονήματος, προκατασκευασμένη και διεθνώς υποβοηθούμενη οικονομική κατάρρευση της εθνικής μας οικονομίας,συρρίκνωση των εισοδημάτων, αύξηση της ανεργίας ,καλλιέργεια της απογοήτευσης και της απελπισίας, διασυρμός της χώρας και προσβολή της αξιοπρέπειας του ελληνικού λαού, είναι μερικά απο τα στοιχεία που συνθέτουν την εικόνα της σφοδρής επίθεσης την οποία δέχεται η πατρίδα μας απο τις δυνάμεις της «Νέας Τάξης Πραγμάτων».
Αν όμως εξασφαλισθούν τα κατάλληλα «δεσμά», ο Έλληνας πολίτης θα είναι ακίνδυνος και χειραγωγήσιμος στο νέο καθεστώς που ήδη ανατέλλει.Το Άγιο Βάπτισμα και οι Ορθόδοξες παραδόσεις που είναι ακόμα ζωντανές στην ψυχή και τη συνείδησή του αποτελούν ι βασικά εμπόδια και σοβαρές απειλές για την ολοκληρωτική επιβολή του νέου παγκόσμιου καθεστώτος.
Το «πρόβλημα» έχει ήδη αντιμετωπισθεί θεσμικά με την δικτατορική επιβολή του ΑΜΚΑ χωρίς την χρήση του οποίου δεν μπορείς να κάνεις σχεδόν τίποτα.Η οριστική ή «τελική λύση» (όπως έλεγαν οι άρχοντες της «Νέας Τάξης» του Γ’ Ράϊχ), θα δοθεί με την υποχρεωτική παραλαβή των νέων ηλεκτρονικών ταυτοτήτων οι οποίες όπως είναι πλέον βέβαιο θα αντικαταστήσουν σχεδόν κάθε άλλο προσωπικό έγγραφο.
Δεν είναι τυχαίο ότι ανάμεσα στον βομβαρδισμό των ειδήσεων απο το μέτωπο της οικονομικής τρομοκρατίας,αναγγέλθηκε σαν «ειδησούλα» στο «Βήμα»,ότι εντός των επομένων δύο ετών θα εκδοθούν και θα διανεμηθούν οι νέες ταυτότητες.
Δεν είναι η πρώτη φορά που γράφουμε για αυτό το θέμα και ασφαλώς δεν θα είναι η τελευταία,όσο βεβαίως μας αφήνουν να διατυπώνουμε ελεύθερα μέσω του διαδικτύου τη γνώμη μας.
Σήμερα όμως δεν θα αναφερθούμε στο δημοσίευμα του «Βήματος» αλλά στην Prova Generale που θα γίνει πρώτα στο χώρο της Ελληνικής Αστυνομίας.

Πολύ σύντομα, ίσως και εντός των επομένων τεσσάρων μηνών ,όλοι οι αστυνομικοί υπάλληλοι θα πρέπει να εφοδιασούν με τις νέες ηλεκτρονικές ταυτότητες.

Αυτός είναι και ο λόγος που εδώ και εβδομάδες έχει κυκλοφορήσει εντός της ΕΛΑΣ μια πολυσέλιδη έντυπη «φόρμα» την οποία καλούνται να συμπληρώσουν και να καταθέσουν ΟΛΟΙ ΑΝΕΞΑΙΡΕΤΩΣ οι αστυνομικοί υπάλληλοι.
Όσο και να διαβάσεις αυτό το πολυσέλιδο ερωτηματολόγιο δεν πρόκειται να βρείς επαρκείς πληροφορίες για τη μορφή και την λειτουργική «ανατομία» αυτής της νέας ταυτότητας. Αυτό που όλοι γνωρίζουν είναι ότι θα έχει τη μορφή μιας πιστωτικής κάρτας και φυσικά θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ως διαβατήριο.
Δεν είναι μια συνηθισμένη ταυτότητα αλλά εκείνη για την οποία εδώ και πολύ καιρό «φωνάζουμε» στον πιστό κόσμο και που θα μοιραστεί σταδιακά στους υπόλοιπους πολίτες , εφ΄όσον δουν ότι η Prova Generale στην Αστυνομία «πήγε καλά».
Ας ευχηθούμε αυτή την ύστατη στιγμή που το ποίμνιο της Εκκλησίας βρίσκεται μισό σκαλί προ του θυσιαστηρίου της «Νέας Τάξης Πραγμάτων» και εν μέσω σκληρών δοκιμασιών, η Ιερά Σύνοδος να σταθεί στο πλευρό του όπως αρμόζει σε ποιμενάρχες.Είθε να τους φωτίσει ο Πανάγαθος Θεός και μαζί με εκείνους που έως τώρα «εφησύχαζαν» τους καλώς ανησυχούντες πιστούς να καθοδηγήσουν το σώμα της Αγίας μας Εκκλησίας στο δρόμο που μας χάραξε ο Υιός του Ανθρώπου και όχι σε εκείνον που σχεδίασε ο υιός της απωλείας.

«Ου δε το Πνεύμα Κυρίου εκεί ελευθερία»

«Θεός απέθανε. Αίμα Θεού χύθηκε πάνω στο Σταυρό. Τι πολυτιμώτερο θα μπορούσε να υπάρξη απο το θάνατο αυτό; Τι φρικωδέστερο; «αναρωτάται ο ιερός Καβάσιλας. Πράγματι ήταν τόσο μεγάλο το τραύμα του ανθρώπου απο την αμαρτία, για να χρειασθή ένα τόσο δυνατό φάρμακο.Έτσι το λύτρο δόθηκε και με το Άγιο Βάπτισμα απλώς ελευθερωνόμεθα. Ο Θεός με τη σοφία και την αγαθότητά Του βρήκε τρόπο, ώστε και τον άνθρωπο να λυτρώση απο το θάνατο και το αυτεξούσιο του ανθρώπου να διατηρήση…
«Νυνί δε ελευθερωθέντες απο της αμαρτίας δουλωθέντες δε τω Θεώ έχετε τον καρπόν υμών εις αγιασμόν, το δε τέλος ζωήν αιώνιον» (Ρωμ 6,22). Αλλά τώρα που ελευθερωθήκατε απο την αμαρτία και υποδουλωθήκατε στον Θεό, -λέγει συμπερασματικά ο Απόστολος- έχετε το κέρδος σας σε αγιασμό, και το τέλος ζωή αιώνια. Ο Χριστός μας εξαγόρασε με το Αίμα Του και μας έκαμε ιδικούς Του. Μετά το σωτηριώδες έργο του Χριστού η λογική και το αυτεξούσιο του ανθρώπου υποτάσσονται εκουσίως απο αγάπη και ευγνωμοσύνη στον ελευθερωτή Χριστό, ο Οποίος με το σταυρικό θάνατό Του κέρδισε την ψυχή και αιχμαλώτισε τη θέλησι του ανθρώπου, την οποία κατέστησε αγαθή, Όταν λοιπόν οι εξαγορασμένοι απο τον χριστό χρησιμοποιούν τη θέλησί τους για τον ίδιο τον εαυτό τους και όχι για τον Χριστό διαπράττουν αδικία σε βάρος του Χριστού, αφού και η θέλησι των πιστών αποτελεί κτήμα του Χριστού.
Όταν δε οι άνθρωποι προσφέρουν τη θέλησί τους στον Χριστό ενούμενοι ολοκληρωτικά μ΄Αυτόν, δεν σημαίνει τούτο ότι στερούνται την ελευθερία τους. Αντιθέτως μάλιστα, οικειώνονται το Πνεύμα του Χριστού. Αυτό το Πνεύμα που παίρνουν οι άνθρωποι μέσα στην Εκκλησία δεν είναι «πνεύμα δουλείας» αλλά «Πνεύμα υιοθεσίας»,»Πνεύμα ελευθερίας, ταυτόν δ΄ειπείν (δηλαδή) το Πνεύμα το Άγιον» κατά τον θείο Παλαμά.
Αυτό ακριβώς βροντοφωνεί ο μέγας Παύλος στους Ρωμαίους: «Ου γαρ ελάβετε πνεύμα δουλείας πάλιν εις φόβον, αλλ΄ελάβετε Πνεύμα υιοθεσίας, εν ω κράζομεν αββά ο πατήρ» (Ρωμ.8,15),διακηρύσσει δε περίτρανα και στους Κορινθίους: «Ου δε το Πνεύμα Κυρίου, εκεί ελευθερία» (Κορ.3,17). Όπου δε είναι το Πνεύμα του Κυρίου ,εκεί είναι ελευθερία.Ο δε Καβάσιλας εκφράζει με μεγάλη σαφήνεια και υπογραμμίζει ότι τόσον η απελευθέρωσι του ανθρώπου, όσο και αυτή καθ΄εαυτή η ελευθερία που οικειώνεται ο άνθρωπος έχουν τριαδοκεντρικό χαρακτήρα. Ο Θεός Πατήρ μας ελευθέρωσε,ο Υιός ήταν το λύτρο, με το οποίο απελευθερωθήκαμε,ενώ το Άγιον Πνεύμα είναι η ελευθερία που μας δόθηκε. Γι αυτό ακριβώς η χαρισματική παρουσία του Αγίου Πνεύματος αποτελεί και παρουσία της ακτίστου ελευθερίας.

(Απο το βιβλίο «Η ευθύνη της επιλογής μας – Βιομετρικά διαβατήρια ,ηλεκτρονικές ταυτότητες,666, bar code,RFID,smart cards, εμφυτευόμενα μικροτσίπς» σελ 220-222 του Ιερού Κελλίου Αγίου Νικολάου Μπουραζέρη Αγίου Όρους .Το βιβλίο προλογίζει ο Π. Σαράντης Σαράντος. Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφτείτε την ιστοσελίδα http://www.enromiosini.gr/)

Επιτέλους, «Παναγιώτατε», και η ανοχή έχει τα όριά της

Αντί «καταλλαγής», ο Πατριάρχης εκδίδει υβριστική Εγκύκλιο κατά πιστών, μολύνοντας την ιερή ημέρα της Ορθοδοξίας και διαστρεβλώνοντας για άλλη μια φορά την αλήθεια

«»Ταύτα εποίησας, και εσίγησα»… Μη και αεί σιωπήσομαι, και ανέξομαι επί πλείον την δυσφορωτάτην ζημίαν; αλλ’ ουκ αεί η μακροθυμία μένει· «ελέγξω» γαρ  «και παραστήσω κατά πρόσωπον»» τας αστοχίας σου       (Μ. Βασιλείου και Διδύμου Τυφλού)

Την Κυριακή του θριάμβου της Ορθοδοξίας διάλεξε ο Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος με Εγκύκλιό του, όχι για να τιμήσει, αλλά για να προσβάλει την Ορθοδοξία και να προπαγανδίσει άλλη μια φορά τις αιρετίζουσες καινοτομίες του. Ήδη εδόθησαν απαντήσεις αποστομωτικές στην νέα αυτή ανίερη επίθεση εναντίον όσων, χρόνια τώρα, του αποδεικνύουν την αποκλίνουσα από την ορθόδοξη Πίστη πορεία του∙ για τούτο, με το κείμενο αυτό δεν θα απαντήσουμε παρά σε λίγες μόνο θέσεις της Εγκυκλίου του, στηριζόμενοι στην Πατερική θεολογία που διαστρεβλώνει, για να φανεί που μπορεί να καταλήξει, ακόμα και ένας Πατριάρχης, όταν αρνείται το «Πνεύμα» και τον «νουν» των Πατέρων, όπως ακριβώς συνέβη και με άλλους αιρετίζοντες και αιρετικούς Πατριάρχες στο παρελθόν.

• Γράφει η Πατριαρχική «Εγκύκλιος»: Η Ορθοδοξία «πρέπει να ευρίσκεται εις διαρκή διάλογον με τον κόσμον… Αντιθέτως, εάν η Ορθοδοξία κλεισθή εις τον εαυτόν της … θα μετατραπή από “κατά την οικουμένην” Εκκλησία που είναι, εις μίαν εσωστρεφή και αυτάρεσκον ομάδα, εις ένα “γκέττο” εις το περιθώριον της ιστορίας… Δια τον λόγον αυτόν και οι μεγάλοι Πατέρες της Εκκλησίας μας ουδέποτε εφοβήθησαν τον διάλογον με τον πνευματικόν περίγυρον της εποχής των, ακόμη και με τους ειδωλολάτρας φιλοσόφους των χρόνων των…».
Πράγματι, Παναγιώτατε. Η Εκκλησία «ευρίσκεται εις διαρκή διάλογον με τον κόσμον», αλλά βάσει των Εντολών του Χριστού και των Ι. Κανόνων και όχι βάσει των Εντολών του Βατικανού, όπως γίνεται στον διάλογο που εσείς δουλικά δεχθήκατε να προάγετε. Μη διαστρέφετε, λοιπόν, την πραγματικότητα προσπαθώντας να δημιουργήσετε φοβικά αντανακλαστικά από την τάχα απομόνωσή μας, εάν δεν συμμετάσχουμε στον Θεολογικό Διάλογο που –με αντιπατερικό τρόπο– επί δεκαετίες διεξάγεται κατ’ επιθυμία του Πάπα από τους γραφειοκράτες υποτακτικούς σας. Ένα Διάλογο, που επειδή δεν έχει την χάρη του Θεού, αποβαίνει ως τώρα όχι μόνο άκαρπος, αλλά και επιζήμιος για την Εκκλησία.

Η Εκκλησία δεν γίνεται “γκέττο” και δεν απομονώνεται, όταν διαλέγεται υπακούοντας στον Αρχηγό της Ιησού Χριστό και τους Ι. Κανόνες. Αντίθετα γελοιοποιούνται και γίνονται ανυπόληπτα, εκείνα τα μέλη της, που παραβαίνουν τους Ι. Κανόνες της. Η Εκκλησία διέπρεψε και διαδόθηκε σε όλο τον κόσμο, βγήκε δηλαδή στο προσκήνιο της ιστορίας, ακριβώς όταν ήταν αυστηρά προσηλωμένη στις Εντολές και «απομονωμένη» από το κοσμικό πνεύμα, κι όχι όταν άτομα σαν και εσάς, ασεβούντες στην Παράδοση, γράφουν επιστημονικές διατριβές (όπως εσείς), στις οποίες καταφέρονται κατά των Ι. Κανόνων, ως να εκτελούν παπικές εντολές.
Σε εκείνη την διατριβή που συντάξατε πριν αρκετά χρόνια, γράφατε σαν κάποιον που προσπαθεί να παρακάμψει η να αχρηστεύσει τους νόμους, που στέκονται εμπόδιο στα παράνομα μελλοντικά σχέδιά του. Υποστηρίζατε, δηλαδή, πως «δεν δύναται η Εκκλησία να έχη διατάξεις απαγορευούσας την είσοδον εις τους ναούς των ετεροδόξων και την μετ’ αυτών συμπροσευχήν». Και συνεχίζατε, αποφαινόμενος σπουδαιοφανώς: «Είναι απαραίτητον και επιβεβλημένον να εγκριθή και επικυρωθή υπό Οικουμενικής Συνόδου ο Κώδιξ της Ορθοδόξου Εκκλησίας» ο οποίος «θα τροποποιήση (σ.σ. δηλ. θα παραποιήσει) και  θα καταργήση αναποφεύκτως κανόνας των Οικουμενικών Συνόδων»!
Αυτή την ανίερη και ασεβή πρόταση προβάλατε στην διατριβή σας, που εξυπηρετούσε μακροπρόθεσμα σχέδια: κατάργηση Ι. Κανόνων και ειδικά εκείνων που απαγόρευαν αυστηρώς τις συμπροσευχές. Και αφού καταλάβατε πολύ καλά ότι οι Ορθόδοξοι δεν θα σας έκαναν αυτή την χάρη (συγκαλούντες, μάλιστα, προς τούτο Οικουμενική Σύνοδο), όταν γίνατε Πατριάρχης, αρχίσατε την πραγματοποίηση εκείνου του σχεδίου συμπροσευχόμενος παρανόμως με ετερόδοξους, χωρίς να περιμένετε να αποφασίσει την άρση αυτής της απαγορεύσεως Οικουμενική Σύνοδος, όπως ο ίδιος νομιμοφανώς είχατε προτείνει. Δεν θεωρήσατε πλέον την σύγκληση μιας Συνόδου αναγκαία, ίσως γιατί νομίσατε, ότι είστε μόνος σας μια Οικουμ. Σύνοδος, μιμούμενος τον «αλάθητο» μονοκράτορα Πάπα και εφαρμόζοντας εμμέσως το Πρωτείο του!
• Σε ένα άλλο σημείο της Εγκυκλίου γράφετε: «Οφείλομεν πρώτον να συνομιλήσωμεν οι χριστιανοί μεταξύ μας και να λύσωμεν τας διαφοράς μας, δια να είναι αξιόπιστος η μαρτυρία μας προς τον έξω κόσμον. …Δεν είναι δυνατόν ο Κύριος να αγωνιά δια την ενότητα των χριστιανών και ημείς να μένωμεν αδιάφοροι… Τους διαλόγους αυτούς …πολεμούν σήμερον, δυστυχώς, και μάλιστα με φανατισμόν απαράδεκτον δια το Ορθοδόξον ήθος, ωρισμένοι κύκλοι που διεκδικούν δια τον εαυτόν των αποκλειστικώς τον τίτλον του ζηλωτού και υπερασπιστού της Ορθοδοξίας. Ωσάν να μη ήσαν Ορθόδοξοι όλοι οι Πατριάρχαι… οι οποίοι ομοφώνως απεφάσισαν και στηρίζουν αυτούς τους διαλόγους, (σ.σ. οι ζηλωτές) υψώνουν τους εαυτούς των υπεράνω των Επισκοπικών Συνόδων της Εκκλησίας».
Σ’ αυτά έχουμε να παρατηρήσουμε τα εξής. Δεν απέστειλε ο Χριστός τους μαθητές του, Παναγιώτατε, για να «λύνουν διαφορές», αλλά να κηρύττουν τη βασιλεία του Θεού, να γνωστοποιούν την αδιαπραγμάτευτη Πίστη, να συζητούν με τους αιρετικούς, βοηθώντας τους να αντιληφθούν την πλάνη τους, να έρθουν σε συναίσθηση του τρομερού λάθους τους. Και αν αυτοί αρνούνταν να αποδεχθούν την διδασκαλία και να προσέλθουν εν μετανοία στην Εκκλησία –από την οποία αποσκίρτησαν–, δεν επιχειρούσαν συμβιβασμούς, δεν εφεύρισκαν κακοδοξίες (ως εκείνη των «δύο πνευμόνων» που υιοθετείτε), αλλά τους εγκατέλειπαν προς καιρόν, εφαρμόζοντες την καθοδηγητική Εντολή του Χριστού: «Ο δεχόμενος υμάς, εμέ δέχεται… Και ος εάν μη δέξηται υμάς, μηδέ ακούση τους λόγους υμών, εξερχόμενοι της οικίας εκείνης ή της πόλεως, εκτινάξατε τον κονιορτόν των ποδών υμών». Και ο Μ. Βασίλειος ερμηνεύει: «ο κήρυκας του θείου λόγου (εφ’ όσον δεν γίνει δεκτός) να υποχωρεί και να μη παραμένει ανοίγοντας διάλογο και φιλονικώντας με αυτόν που αρνείται τον θείον λόγον». Εφάρμοζαν, επίσης, οι Ορθόδοξοι Πατέρες μας και την καθοδηγητική –υποχρεωτική– συμβουλή του μιμητή του Χριστού, του απ. Παύλου. Δίδασκε ο  απόστολος με απόλυτη σαφήνεια: «Αιρετικόν άνθρωπον μετά πρώτην και δευτέραν νουθεσίαν παραιτού».
Αυτήν την Εντολή εφάρμοσαν όλοι ανεξαιρέτως οι Άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας μας, ώσπου ήρθατε εσείς να την ανατρέψετε, τοποθετώντας τον εαυτόν σας πάνω από Πατέρες και Οικουμενικές Συνόδους. Και, παρόλο που γράφτηκαν τελευταία τόσα άρθρα, αλλά και ολόκληρο βιβλίο που σας αποδεικνύει το λάθος σας ως προς το σημείο αυτό, τα αγνοήσατε παντελώς.
Όχι, λοιπόν, Παναγιώτατε, δεν υψώνουμε τον εαυτό μας υπεράνω, αλλά τον βάζουμε υποκάτω των Πατέρων και αυτούς ακολουθούμε. Αντίθετα, εσείς θέσατε τον εαυτό σας υπεράνω των Πατέρων, αφού καταπατείτε ασυστόλως τις Εντολές του Χριστού και των Ι. Κανόνων, και ταυτόχρονα κάνατε άνω-κάτω την Εκκλησία μας, παρεμβαίνοντας στα εσωτερικά της και ζητώντας επίμονα να παραβεί τον επί 150 χρόνια εφαρμοζόμενο Καταστατικό Χάρτη της Εκκλησίας της Ελλάδος, τον οποίον το Πατριαρχείο –ως τη στιγμή που ήρθατε εσείς– απεδέχετο.
Παραβαίνετε, λοιπόν, κάτι πολύ μεγάλο, τους Ι. Κανόνες που έχουν σχέση με την Πίστη, και από την άλλη μεριά επιμένετε σε κάτι πολύ μικρό: την αυστηρή εφαρμογή κάποιων διοικητικών νόμων, όχι για θέματα Πίστεως, αλλά για την επέκταση της δικής σας εξουσίας και προνομίων σας, που ασφαλώς πρέπει να εφαρμόζονται, όταν όμως είναι δίκαια. Εδώ, όμως, δεν είναι καν δίκαια και νομότυπα, όπως με προχθεσινά κείμενα –ισχυρώς κατοχυρωμένα από νομικής πλευράς– απέδειξαν οι Μητροπολίτες Πειραιώς Σεραφείμ και Καλαβρύτων Αμβρόσιος.
• Επιτίθεσθε, ακόμα, δια της Εγκυκλίου εναντίον εκείνων, που με στοιχεία ατράνταχτα σας φέρνουν σε αντιπαράθεση, όχι με δικές τους ιδέες, αλλά με τους Πατέρες της Εκκλησίας και ισχυρίζεσθε πως «οι επικρίνοντες… κατηγορούν όσους διεξάγουν τους διαλόγους ως δήθεν “αιρετικούς” και “προδότας” της Ορθοδοξίας, απλώς και μόνον διότι διαλέγονται με τους ετεροδόξους…» και μάλιστα «μας εξωεκκλησιάζουν» (το τελευταίο σε άλλο κείμενο). Επίσης σημειώνετε: «ομιλούν απαξιωτικά δια κάθε προσπάθειαν συνδιαλλαγής μεταξύ των διηρημένων χριστιανών και αποκαταστάσεως της ενότητός των ως δήθεν “παναίρεσιν του οικουμενισμού” χωρίς να παρέχουν καμμίαν απόδειξιν ότι κατά τας επαφάς της με τους μη Ορθοδόξους η Ορθόδοξος Εκκλησία εγκατέλειψε η αρνήθηκε τα δόγματα των Οικουμενικών Συνόδων και των πατέρων της Εκκλησίας μας».
Εδώ, ασφαλώς, «Παναγιώτατε», διαστρέφετε εντελώς την αλήθεια. Διότι ασφαλώς και σας κατηγορούν πολλοί για αιρετικές αποκλίσεις, όχι με κάποια «τσιτάτα» και απομονωμένα από το πνεύμα των Πατερικών κειμένων χωρία, αλλά με πλήθος κειμένων για πραγματικές παρεκκλίσεις σας από την θεολογία της Εκκλησίας μας∙ τόσο καλά μάλιστα κατοχυρωμένα, ώστε δεν διανοηθήκατε να δοκιμάσετε να τα ανατρέψετε. Δεν προσπαθήσατε να διαλεχθείτε θεολογικά με τους επικριτές σας, να τους πείσετε για το λάθος τους, αλλ’ εσείς, ο υπέρμαχος του Διαλόγου, διαλέγεσθαι μόνο με τους ετερόδοξους. Τους πιστούς τους αγνοείτε, έρχονται δεύτεροι στην προτίμησή σας και μόνο απειλές και ύβρεις εκτοξεύετε εναντίον τους!
Ο άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης, όμως, συνομιλώντας με τον εικονομάχο αυτοκράτορα Λέοντα τον Αρμένιο, του λέγει ότι πρέπει να ακολουθεί τους Αγίους και όχι να θέλει να επιβάλει τη δική του άποψη. Και του απαντά ο αυτοκράτορας: Σύμφωνα μ’ αυτά που λες «εσύ με βγάζεις έξω από την Εκκλησία»;
Και ο άγιος ανταπαντά: «Ουκ εγώ, αλλ’ ο θείος Απόστολος, μάλλον δε και τούτον συ προλαβών, αυτός εαυτόν οις ειργάσω εξήγαγες. Ει δε βούλει εντός πάλιν γενέσθαι αυτής, στήθι μεθ’ ημών των την αλήθειαν πρεσβευόντων…». Δηλαδή, δεν σε βγάζω εγώ, αλλά ο απ. Παύλος. Μάλλον όμως, ούτε αυτός, διότι και αυτόν τον πρόλαβες και εξήλθες της Εκκλησίας με αυτά τα οποία λες και κάνεις. Εάν όμως,  θέλεις πάλι να εισέλθεις στην Εκκλησία, στάσου μαζί τους, διότι αυτοί ομολογούν την αλήθεια.
Προτιμούμε, «Παναγιώτατε» να ακολουθούμε τους Πατέρες που «ομολογούν την αλήθεια», παρά εσάς που την συσκοτίζετε. Προτιμούμε να ομιλούμε και να μη σιωπούμε ένοχα, ανεχόμενοι τους κακόδοξους λόγους και πρακτικές σας.

Για την «Φιλορθόδοξο Ένωσι “Κοσµάς Φλαµιάτος”»
Ο Πρόεδρος Λαυρέντιος Ντετζιόρτζιο
Ο Γραµµατέας Παναγιώτης Σηµάτης

Πέμπτη, 18 Φεβρουαρίου 2010

Μακαριώτατε και Άγιοι Συνοδικοί, Μη!…..

+ ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ
Πέμπτη, 18 Φεβρουαρίου 2010

ΘΕΜΑ Β´

ΟΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ ΜΑΣ ΣΥΚΟΦΑΝΤΟΥΝ

ΕΝΩ ΣΚΟΤΩΣΑΝ ΚΑΙ ΡΗΜΑΞΑΝ ΤΟΥΣ ΣΕΡΒΟΥΣ ΟΙ ΠΑΠΙΚΟΙ,  Ο ΝΕΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΣΕΡΒΙΑΣ ΕΙΡΗΝΑΙΟΣ ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΕ ΝΑ ΑΝΑΛΑΒΕΙ ΤΑ ΚΑΘΗΚΟΝΤΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΔΙΩΚΕΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΑΝΤΙΠΑΠΙΚΟ ΕΠΙΣΚΟΠΟ!

ΑΠΗΛΛΑΓΗ ΤΩΝ ΚΑΘΗΚΟΝΤΩΝ

ΤΟΥ Ο ΚΟΣΣΟΒΟΥ ΑΡΤΕΜΙΟΣ

ΕΠΙΣΗΜΗ ΕΝΑΡΞΗ ΔΙΩΓΜΟΥ
ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΑΝΤΙ-ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ;

Διαμαρτυρίες στο Κόσσοβο κατά την Κυριακάτικη λειτουργία

για την απομάκρυνση του επισκόπου Αρτέμιου

Τα γεγονότα εξελίσσονται με γρήγορο ρυθμό. Η αίρεση του Οικουμενισμού γαυριά. Και οι Πατέρες μας έχουν προετοιμάσει και επαρκώς πληροφορήσει: κάθε αίρεση, καθοδηγείται υπό του Διαβόλου. Κι ο Οικουμενισμός δεν θα μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση. Όσα γράφονται, όσα βλέπουμε καθημερινά, όσα εξελίσσονται in cognit Πιστός λαός και o και σε μας φτάνουν τα απηχήματά τους, ενθυμίζουν το γραφικό: «κατέβη Πιστός λαός και  ο διάβολος προς υμάς έχων θυμόν μέγαν, ειδώς ότι ολίγον καιρόν έχει» (Αποκ. ιβ΄ 12).
Στις φωτογραφίες, κληρικοί και λαϊκοί, παρά το χιόνι, μαζεύτηκαν να διαμαρτυρηθούν για την πρωτοφανή ενέργεια του νέου Πατριάρχη Σερβίας Ειρηναίου, να απαλλάξει από τα καθήκοντά του τον Σεβασμιώτατο Επίσκοπο Κοσσόβου Αρτέμιο (aktines).
Δεν έχουμε ακόμα την μετάφραση όσων είπε ο επίσκοπος Μπάτσκας Ειρηναίος Μπούλοβιτς, ο οποίος και ανακοίνωσε το γεγονός και δεν γνωρίζουμε την ακριβή αιτία. Γνωρίζουμε, όμως,  ότι ο Επίσκοπος Κοσσόβου Αρτέμιος, ήταν ένας από τους έξη Αρχιερείς που είχαν υπογράψει την «Ομολογία Πίστεως κατά του Οικουμενισμού». Γνωρίζουμε, επίσης (και καταγγείλαμε από την πρώτη στιγμή) τις φιλοπαπικές δηλώσεις του νέου Πατριάρχη, ο οποίος μίλησε για συνεργασία με τον Πάπα. Άρα ο αντι-οικουμενιστής Επίσκοπος Αρτέμιος ήταν δύσχρηστος. Είναι ακόμα γνωστό, ότι ο Πρωτοπρεσβύτερος π. Γεώργιος Τσέτσης, ο Μητροπολίτης Περγάμου Ιωάννης και ο ίδιος ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος είχαν με επιστολές προσπαθήσει να εκφοβήσουν όσους υπέγραψαν την «Ομολογία» και να αποτρέψουν έτσι, να την υπογράψουν και άλλοι. Ο Πατριάρχης μάλιστα Βαρθολομαίος είχε ζητήσει από την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος να τιμωρηθούν όσοι υπέγραψαν την «Ομολογία». Δεν κατάφεραν, όμως, ακόμα να κάμψουν την αντίσταση της Ιεραρχίας. Να υποθέσουμε ότι έψαξαν και βρήκαν τον πιο αδύναμο κρίκο;
Συμπαραστεκόμαστε στον Επίσκοπο και τους αγωνιστές αδελφούς μας Σέρβους και προσευχόμαστε. Πρέπει, όμως, ταυτόχρονα να καταλάβουμε, ότι τώρα χρειάζεται μεγαλύτερη επαγρύπνηση. Η Μ. Τεσσαρακοστή, ας αποτελέσει αφορμή για περισσότερη προσευχή, να μας φωτίσει ο Θεός να αντιληφθούμε την ακριβή διάσταση της καταστάσεως και να μας ενισχύσει για τους αγώνες που έρχονται και θα χρειαστούν μεγάλες θυσίες σε όλα τα μέτωπα.
Η «Ομολογία Πίστεως κατά του Οικουμενισμού» ήταν το πρώτο σκαλοπάτι. Ας ανέβουμε ένα ακόμα, πριν μας κατεβάσουν από το τραίνο. Ο αγωνιστής Επίσκοπος την περίοδο της Γ΄ Οικουμενικής Συνόδου Κελεστίνος, στην περίοδο μιας άλλης αιρέσεως, του Νεστοριανισμού, έγραφε: Τώρα απαιτείται μεγαλύτερη επαγρύπνηση και φροντίδα. Τώρα, που εντός της εκκλησίας πράττονται και λέγονται «τα τη εκκλησία εναντιούμενα». Διότι αυτοί που έχουν «ένδον τον πολέμιον αργίαν ουκ ίσασιν. Όμως εν τούτω τω εμφυλίω πολέμω, εν ταύτη τη οικειακή μάχη είη υμίν τείχος η πίστις και κατά της απιστίας αυτή εαυτήν εκδικήσει πνευματικοίς ακοντίοις…. φυλάξωμεν ταύτην, ότι φυλαττομένη φυλάττει ημάς».

Σημάτης Παναγιώτης

****************************************************

Στα Ρουμανικά

ÎNCEPUTUL OFICIAL AL PRIGOANEI
ÎMPOTRIVA ANTI-ECUMENIŞTILOR?

DEŞI CATOLICII I-AU UCIS ŞI I-AU DEVASTAT ŞI PRĂDAT PE SÂRBI, NOUL PATRIARH IRINEU AL SERBIEI NU A APUCAT SĂ-ŞI IA BINE ÎNDATORIRILE ŞI IZGONEŞTE UN EPISCOP ORTODOX  ANTICATOLIC!

DISPONIBILIZAREA EPISCOPULUI

ARTEMIE DE KOSOVO

INAUGURAREA OFICIALĂ A PRIGOANEI ÎMPOTRIVA ANTI-ECUMENIŞTILOR?

Proteste în Kosovo în timpul Liturghiei de duminică pentru îndepărtarea
episcopului Artemie

Evenimentele se derulează într-un ritm alert. Erezia ecumenismului se întărâtă şi turbează. Dar Părinţii ne-au pregătit şi ne-au informat suficient: Fiecare erezie este îndrumată de către diavolul. Şi ecumenismul n-ar putea constitui o excepţie. Câte se scriu, câte vedem zilnic, câte se derulează incognito, şi în poporul credincios şi la noi ajung ecourile lor, amintesc de ceea ce este scris: „S-a coborât diavolul la voi, având mare mânie, ştiind că mai are puţină vreme” (Apocalipsa 12, 12).
În fotografii sunt clerici şi laici, care în ciuda zăpezii, s-au adunat să protesteze împotriva acţiunii fără precedent a noului patriarh Irineu al Serbiei, de a-l elibera din îndatoririle sale pe Înaltpreasfinţitul Episcop Artemie de Kosovo (cf. http://aktines.blogspot.com/).
Nu avem încă traducerea celor spuse de episcopul Irineu Bulovici de Başca, care a şi comunicat evenimentul şi nu cunoaştem cauza exactă. Ştim însă că episcopul Artemie de Kosovo era unul dintre cei şase arhierei (acum opt – n.tr.) care au semnat „Mărturisirea de Credinţă împotriva ecumenismului”. Cunoaştem şi (am denunţat din primul moment) declaraţiile filocatolice ale noului patriarh, care a vorbit de o colaborare cu papa. Deci episcopul anti-ecumenist Artemie era greu de manipulat şi incomod. Se mai ştie şi faptul că părintele protopresbiter Gheorghios Tsetsis, mitropolitul Ioannis de Pergam şi însuşi patriarhul ecumenic Bartolomeu au încercat prin scrisori să-i timoreze pe toţi aceia care au semnat „Mărturisirea…” şi să îi împiedice pe alţii care ar fi vrut să o semneze. Desigur, patriarhul Bartolomeu a cerut Ierarhiei Bisericii Eladei să fie pedepsiţi toţi cei care au semnat „Mărturisirea…”. Însă nu au reuşit până acum să îngenuncheze împotrivirea Ierarhiei. Să presupunem că au căutat şi au găsit cel mai slab inel?
Suntem solidari cu episcopul şi cu fraţii noştri sârbi nevoitori şi ne rugăm. Însă trebuie ca în acelaşi timp să înţelegem că acum este nevoie de o mai mare priveghere. Postul Mare să ne fie un prilej pentru rugăciune mai multă, ca Dumnezeu să ne lumineze şi să înţelegem dimensiunea exactă a situaţiei şi să ne întărească pentru luptele care vin, căci va fi nevoie de mari jertfe pe toate fronturile.
„Mărturisirea de Credinţă împotriva ecumenismului” a fost prima treaptă. Să mai urcăm una, înainte de a ne coborî din tren. În perioada Sinodului III Ecumenic, râvnitorul episcop Celestin, deci în perioada unei alte erezii, a nestorianismului, scria: „Acum este nevoie de o mai mare priveghere şi grijă. Acum, când înăuntrul Bisericii se făptuiesc şi se zic „cele potrivnice Bisericii”. Pentru că cei care au „război civil nu sunt în nelucrare. Totuşi, în acest război intern, în această luptă casnică, să ne fie nouă zid credinţa, iar împotriva acestei necredinţe pe ea să o preferăm în ciuda săgeţilor duhovniceştilor… pe aceasta, pentru că păzită fiind, ne va păzi pe noi”.
Simatis Panaghiotis

Gracanica – „Vitejii” au interzis monahilor să intre în biserica mănăstirii aplicându-le lovituri.

**********************************************************************

Gracanica- Μπράβοι απαγόρευσαν και κτύπησαν μοναχούς για να μη μπούν στην εκκλησία του Μοναστηριού

*******************************************************

******************************************************************

ΣΧΟΛΙΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ· “thriskeftika”

(Συμφωνούμε και τα προσυπογράφουμε)

Η romfea γράφει ως αιτία των διώξεων «οικονομικές ατασθαλίες και άρνηση υπακοής».

Εμείς λέμε ότι αιτία της δίωξης είναι η ξεκάθαρη αντιοικουμενιστική στάση και η «άρνηση υπακοής» στον νέο φιλοπαπικό Πατριάρχη Σερβίας.
Να περιμένουμε και στην Ελλάδα παρόμοιες διώξεις όσων αγωνίζονται ενάντια στον οικουμενισμό;

14 Φεβρουαρίου 2010 11:21 μ.μ.
Στουδίτης είπε…

Θεωρούμε απαραίτητο ότι πρέπει σ’ αυτη τη δύσκολη στιγμή η αντιοικουμενιστική σύναξη των πατέρων που συνέταξαν την Ομολογία της Πίστεως, όλα τα ορθόδοξα σωματεία, ενώσεις και σύλλογοι που αγωνίζονται κατά του Οικουμενισμού να συμπαρασταθούν στον διωκόμενο αντιοικουμενιστή και ομολογητή Ιεράρχη, να επικοινωνήσουμε μαζί του και να τον παρακαλέσουμε να ηγηθεί του αντιοικουμενιστού αγώνος. Είναι ξεκάθαρο ότι διώχθηκε για τις αντιοικουμενιστικές του θέσεις και την υπογραφή του στην Ομολογία Πίστεως, την οποία οι Φιλολατίνοι αδελφοί του ερμήνευσαν ώς άρνηση υπακοής. Όσο για τις οικονομικές ατασθαλίες ούτε λόγος, γιατί μέχρι πριν λίγο καιρό στέλναμε ανθρωπιστικές βοήθειες στο Κόσσοβο και συμπαραστεκόμαστε όπως μπορούσε ο καθένας. Πού μπορεί να έγιναν αυτές όταν δεν υπήρχαν ούτε τα απαραίτητα προς το ζήν. Ας ανασκουμποθούμε λοιπόν να συμπαρασταθούμε στον ομολογητή Ιεράρχη με κάθε τρόπο.

ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΜΕΤΑΦΡΑΣΜΕΝΑ ΚΑΙ ΣΤΑ ΡΟΥΜΑΝΙΚΑ

COMENTARIUL BLOGULUI: “THRISKEFTIKA”

(Suntem de acord şi subscriem)

Romfea.gr a precizat drept cauză a izgonirii „neregulile economice şi refuzul ascultării”.
Noi spunem că pricina izgonirii este poziţia anti-ecumenistă declarată şi „refuzul ascultării” faţă de noul patriarh filocatolic al Serbiei. Să aşteptăm şi în Elada asemenea izgoniri ale celor care se luptă împotriva ecumenismului?

14 februarie 2010 11:21
Studitul a spus…

Considerăm indispensabil că se cuvine ca în acest moment dificil Sinaxa anti-ecumenistă a Părinţilor care au redactat „Mărturisirea de Credinţă”, toate corporaţiile, uniunile şi asociaţiile ortodoxe care luptă împotriva ecumenismului să se declare solidare prigonitului ierarh mărturisitor şi anti-ecumenist, să luăm legătura cu el şi să-l rugăm să preia conducerea luptei anti-ecumeniste. Este clar că a fost izgonit pentru poziţiile sale anti-ecumeniste şi pentru semnătura lui pe „Mărturisirea de Credinţă”, pe care fraţii lui filocatolici le-au interpretat drept refuz al ascultării. Cât pentru neregulile economice nu comentăm, pentru că doar cu puţin timp în urmă am trimis ajutoare umanitare în Kossovo şi am fost alături, fiecare cum a putut. Cum se putea întâmpla aşa ceva când nu existau nici cele necesare traiului de pe o zi pe alta. Aşadar, să ne suflecăm mânecile, să acţionăm şi să fim alături de ierarhul mărturisitor prin toate mijloacele posibile.

(trad. gr. I.F., http://www.augoustinos-kantiotis.gr/?p=9206)

Μετάφραση από τα Ρουμανικά στα Ελληνικά, σε περίληψη

ΝΑ ΥΠΟΤΑΓΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΠΑΠΑ ΓΙΑ ΝΑ ΣΩΘΕΙ Η ΕΥΡΩΠΗ!!!

«Παπας Βενεδικτος ΙΣΤ ζητα χριστιανικη ενοτητα.

Στις 15  Φεβρουάριου του 2010 Ζήτησε οι Καθολικοί και οι Ορθόδοξοι να ενωθούν για να σώσουν την Ευρώπη! Από theTrumpet.com

Οι καθολικές και ορθόδοξες εκκλησίες πρέπει να ενωθούμε για να υπερασπιστούμε τις χριστιανικές ρίζες της Ευρώπης, είπε σε μιά ομάδα Ρουμάνων επισκόπων, στις 12 Φεβρουαρίου 2010 και ζήτησε από τους καρδιναλίους να συνεργαστούν με τους ομολόγους των Ορθοδόξων εκκλησιών.

Αυτό έρχεται σε λιγότερο από ένα δεκαπενθήμερο από τότε που ο Πάπας υπέδειξε στους Αγγλικανούς και ουαλικούς επίσκοπους να είναι γενναιόδωροι προς κάθε Αγγλικανό που επιθυμεί να επιστρέψει στη Ρώμη. «Ιδιαίτερη σημασία έχει η μαρτυρία της αδελφoποιήσης μεταξύ Καθολικών και Ορθοδόξων,» είπε. «Ξεπερνιούνται οι διαιρέσεις και οι διαφωνίες, ανοίγουν οι καρδιές και υπερισχύει η συμφιλίωση.» «Έχω επίγνωση των δυσκολιών που οι καθολικές κοινότητες θα αντιμετωπίσουν σε αυτό το χώρο? Ελπίζω ότι οι κατάλληλες λύσεις μπορούν να βρεθούν, με το πνεύμα της δικαιοσύνης και της φιλανθρωπίας που πρέπει να εμπνέουν τις σχέσεις μεταξύ των αδελφών του Χριστού», είπε.

«Ένα ιδιαίτερα σημαντικό πεδίο της συνεργασίας μεταξύ των Ορθοδόξων και Καθολικών που σήμερα έχει να κάνει με την υπεράσπιση των χριστιανικών ριζών της Ευρώπης …

Ο Herbert W. Armstrong  πρόβλεψε ότι σύντομα η Καθολική Εκκλησία, θα φέρει την ενότητα μεταξύ Ανατολικής και Δυτικής Ευρώπης… «Πολλοί ευρωπαίοι πολιτικοί ηγέτες δεν θέλουν θρησκευτική κυριαρχία, ή ακόμη και τη συμμετοχή της, αλλά έρχονται να συνειδητοποιήσουν ότι δεν μπορούν να επιτύχουν την ενότητα αυτή, σε ένα μεγάλο ευρωπαϊκό σούπερ έθνος, χωρίς την εξουσία της Καθολικής Εκκλησίας «(μέλος και της από κοινού επιστολή των εργαζομένων, 22 Νοεμβρίου, 1982). Αυτό ακριβώς θέλουμε να επιτύχουμε τώρα. Η ενότητα μεταξύ της Καθολικής και Ορθόδοξης εκκλησίας θα φέρει «ενότητα και ομόνοια όχι μόνο στις χώρες σας, αλλά και σε ολόκληρη την Ευρώπη,» είπε ο Πάπας.

Το 1963, ο κ. Armstrong έγραφε: «Το τελικό-αν και αργά- ο θρίαμβος του καθολικισμού καταγράφεται από  δεκάδες προφητείες της Γραφής. Αυτό θα είναι η μεγαλύτερη επανάσταση στη θρησκεία, που έχει δει ο κόσμος… Το πανίσχυρο πρόβλημα της επίτευξης της ενότητας είναι διττός. Πρώτον, πρόκειται για τη συμφιλίωση των Ορθοδόξων, που ο διχασμός επίσημα ξεκίνησε το 1054 και διαίρεσε τις εκκλησίες στην Ανατολή και στην Δύση …

Δεύτερον, πρόκειται για την αποκατάσταση της ρωμαϊκής Κοινωνίας. Ο προτεσταντισμός που αναπτύχθηκε από το 1517 και μετά «(Απλό Αλήθεια, Νοέμβριος του 1963). Ο Πάπας εργάζεται αυτήν τη στιγμή σκληρά και στα δύο αυτά μέτωπα.

Εργάζεται για να επιτύχη την ενωποίηση με την Ορθόδοξη Εκκλησία, προκειμένου να παρουσιάσει ένα κοινό μέτωπο. Ήδη, έχει κάνει μεγάλη πρόοδο.

Στην ομιλία του προς τους επισκόπους,  επισήμανε ότι έως το Μάιο του 2009-την 10η επέτειο του Πάπα Ιωάννη Παύλου ii’S επίσκεψη στη Ρουμανία. «Με την ευκαιρία αυτή, θεία Πρόνοια που προσφέρει ο διάδοχος του Πέτρου τη δυνατότητα ανάληψης ενός αποστολικού ταξιδιού σε ένα έθνος στην πλειοψηφία του για αιώνες Ορθόδοξο, όπου έχει σήμερα μια σημαντική καθολική κοινότητα»…

Δεδομένου, είπε, ότι η επίσκεψη της Καθολικής εκκλησίας με τις ορθόδοξες εκκλησίες έχουν φθάσει σε μια σειρά ιστορικών συμφωνιών. Στις 13 Οκτωβρίου 2007, το Βατικανό εξέδωσε μία  δήλωση ότι και οι δύο εκκλησίες είχαν συμφωνήσει ότι ο Πάπας κατέχει την υψηλότερη θέση στην ενοποιημένη εκκλησία πριν από το σχίσμα του 1054, και ότι ο επίσκοπος της Ρώμης ήταν ο Protos, ή ο πρώτος, μεταξύ των πατριαρχών, συμπεριλαμβανομένων εκείνων της Κωνσταντινουπόλεως, Αλεξανδρείας, Αντιοχείας και Ιεροσολύμων. Τον Ιανουάριο διέρρευσε έγγραφο ότι προτάθηκε ακόμη μεγαλύτερη ενότητα μεταξύ των δύο εκκλησιών. Το σχέδιο αυτό μελετάται από μια διεθνή καθολική-ορθόδοξη επιτροπή, και ασχολείται με το πώς η Ανατολή και η Δύση θα αναγνωρίσει τον ρόλο του Πάπα πριν από το σχίσμα…

Επίσης, τον Ιανουάριο ο νέος Ορθόδοξος πατριάρχης Irinej Gavrilovic κάλεσε τον Πάπα στο Βελιγράδι. Η πρόσκληση αυτή καταλήγει μετά από μια χιλιετία της εχθρότητας μεταξύ της σερβικής εκκλησίας και του Βατικανού…

http://www.thetrumpet.com/index.php?q=6989.5492.0.0

http://www.thetrumpet.com/index.php

Featured Σχόλια:

«Ο νέος Ορθόδοξος πατριάρχης Σερβίας Ειρηναίος Gavrilovici

κάλεσε τον Πάπα στο Βελιγράδι.»

Η Σερβία είναι υπο κατάληψη. Και αυτό φαίνεται από την πίεση που εξασκούν οι ΗΠΑ, για να ζητήσει σύντομα η Σερβία να γίνει μέλος του ΝΑΤΟ. Με τον όρο να αποδεχθεί τον χωρισμό του Κοσσυφοπεδίου και τους βομβαρδισμούς της Σερβίας ως απαραίτητους – δικαιολογημένους.

Όλα αυτά βέβαια εις βάρος του, του σερβικού πληθυσμού που δεν ρωτούν την γνώμη του ούτως ή άλλως.

(ΗΠΑ) Η κυβέρνηση μαριονέτα των Σέρβων, που είχε εγκατασταθεί με το χρώμα της CIA, έχει αρχίσει να στηρίζει άμεσα όλα τα πρό της Ενοποίησης (με Καθολικούς) στοιχεία στο εσωτερικό της ορθόδοξης εκκλησίας. Και κατέβαλαν κάθε δυνατή προσπάθεια για να επηρεάσουν την εκλογή του Πατριάρχη.

Έχουν ξεκινήσει την άρση του Επισκόπου του Κοσσυφοπεδίου από Aρτέμιου του duty.Be εξ’ αιτίας της αντιστάσεως που προέβαλε, στην καταπίεση του σερβικού πληθυσμού που έχει απομείνει ακόμα στο Κοσσυφοπέδιο. Προσπαθώντας έτσι να καταβάλλουν και την τελευταία ακρόπολη της αντίστασης των Σέρβων).

Η τεράστια πλειοψηφία των Σέρβων είναι κατά την επανένωσης με τους Καθολικούς, που είναι υπεύθυνοι για εγκλήματα πολέμου, που διαπράχθηκαν από τη ναζιστική Κροατία Καθολικών και των υπαλλήλων τους «Ustasa», για την εξόντωση του σερβικού πληθυσμού στο στρατόπεδο συγκέντρωσης «Jasenovac» στο WW2.

Ακόμη και στην τελευταία σύγκρουση στην πρώην Γιουγκοσλαβία είχε η Καθολική εκκλησία ενεργό μέρος για την καταστροφή της χώρας (μαζί με τη Γερμανία) και η Έξοδος των 250 000 Σέρβων από την Κράινα, την Κροατία, παρέχοντας πλήρη υποστήριξη για το υπερ-εθνικιστικό καθεστώς του ο Πρόεδρος της Κροατίας Φράνιο Τούτζμαν.

Σήμερα «καλώντας τον πάπα», δεν αντιπροσωπεύουν την βούληση όλου του σερβικού λαού.

Ο Σερβικός λαός δεν θέλει την επανένωση με τους Καθολικούς και δεν θέλουν τον Πάπα στη Σερβία!

Εξισλαμισμός του Κοσσυφοπεδίου συνεχίζεται, με εξαίρεση τους Σέρβους. Επίσημη υποστήριξη εκτός από τη Ρωσία δεν έχουν από κανέναν άλλο.

Μετά από αιώνες δολοφονίες και καταστροφές κατά των Σέρβων – το Βατικανό προσπαθεί να επωφελούμενος την αδυναμία της κατεχόμενης χώρας.

Γερμανία και ΗΠΑ είναι πολύ κοντά στο στόχο της καταστροφής της Σερβίας.

Με την έναρξη του εμφυλίου πολέμου στη Σερβία (που θα επιβληθούν από ευχαριστίες ΝΑΤΟ)

Ο Σερβικός λαός στη Σερβία, τη Βοσνία, το Κοσσυφοπέδιο και την Κροατία θα αγγίξει σύντομα το κατώτατο σημείο πτώχιας, και μόνο ο Θεός τώρα μπορεί να τους βοηθήσει.

Z.P.
Ζόραν Preradovich-Βέλγιο

****

Re: Ανάγκη Καθολικοί και Ορθόδοξοι Ηνωμένο να Διάσωσης Ευρώπη, λέει ο Πάπας »
Σας ευχαριστώ για τις παρατηρήσεις Zoran. Παρακολουθώ το Uniate καθολικοί στην Ουκρανία εξασκούν μεγάλη βία κατά των Ορθοδόξων (μερικά πράγματα δεν αλλάζουν ποτέ) για δεκαετίες. Έχουν κλαπεί σχεδόν χίλια εκκλησίες … στο όνομα του Χριστού (!) Δηλαδή, στο όνομα της Παπικής μοναρχίας …
John Witte-Τέξας

Η βιαιη εισβολη στη Γκρατσανιτσα και τα μετρα εις βαρος του

Μητροπολιτου Αρτεμιου

ΑΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΤΥΡΑΝΙΑ ΣΤΗΝ ΓΚΡΑΤΣΑΝΙΤΣΑ

Ο πρώην Ερτζεγοβίνης Αθανάσιος Γιέφτιτς και ο βοηθός Επίσκοπος του Σεβασμιωτάτου Αρτεμίου, Θεοδόσιος Σίμπαλιτς, εισέβαλαν βιαία στους ιδιωτικούς χώρους του Μητροπολίτη Αρτεμίου και των συνεργατών του στην Ιερά Μονή Γκρατσάνιτσα
Οι ένοπλες δυνάμεις καθιστούν δυνατή την πραγματοποίηση της βίας από τον Αθανάσιο Γιέφτιτς
Ο άνομος Αθανάσιος Γιέφτιτς και οι συνάδελφοί του λυσσομανούν κατά της Μητρόπολης Ράσκας-Πριζρένης….

Το Σάββατο στις 13 Φεβρουαρίου, μόνο μια ώρα μετά την ολοκλήρωση της συνεδρίασης της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου, στην οποία αποφασίστηκε να διοριστεί ως τοποτηρητής της Μητρόπολης Ράσκας-Πριζρένης ο Αθανάσιος Γιέφτιτς, ο ίδιος αμέσως βρέθηκε στην έδρα του Μητροπολίτη Αρτεμίου και άρχισε την θηριώδη επέμβασή του. Πως μπόρεσε τόσο γρήγορα να φτάσει, εάν πράγματι η απόφαση δεν είχε ληφθεί μερικές μέρες νωρίτερα και η ίδια η συνεδρίαση της 13ης Φεβρουαρίου ήταν τελικά μια απλή παράσταση;
Στη συνοδεία του βρισκόταν ο πιστός του υπάκουος Θεοδόσιος Σίμπαλιτς και μερικοί μοναχοί από τη μονή Βίσοκι Ντέτσανι, ήδη γνωστοί για την αδίστακτη και βίαιη συμπεριφορά, οι οποίοι το καλοκαίρι του 2008 επιτέθηκαν κατά του ηγουμένου της Ιεράς Μονής Μπάνισκα Συμεών, προκαλώντας του βαριά σωματικά τραύματα. Ένας από τους κύριους προστάτες τους τότε και υπερασπιστής της πραγματοποιημένης ανομίας ήταν ο Αθανάσιος Γιέφτιτς.
Αμέσως μετά από την εισβολή στην Γκρατσάνιτσα στις 13 Φεβρουαρίου, μερικές ώρες πριν από την άφιξη του Μητροπολίτη Αρτεμίου κατόπιν της συνεδρίασης της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου, άρχισαν με τα σπασίματα των κλειδαριών και τη διάρρηξη των ιδιωτικών χώρων του Μητροπολίτη Αρτέμιου, προκαλώντας φρίκη και αφήνοντας εμβρόντητους τους μοναχούς που βρίσκονταν εκεί. Εισέβαλαν στα κελλιά των μοναχών και έκαναν έρευνα, σαν οι πιο μοχθηροί ανακριτές. Με ποια εξουσιοδότηση, σύμφωνα με ποιους νόμους, βάσει ποιών κανόνων;
Παρόλο που η ανάληψη καθηκόντων ήταν σχεδιασμένη για την επόμενη μέρα, την Κυριακή 14 Φεβρουαρίου, το τεράστιο μίσος που υπήρχε από την πλευρά των δραστών, χυνόταν αδιάκοπα στην αυλή της Ιεράς Γκρατσάνιτσας. Αυτή τη φορά ένα μίσος όχι αγαρινό και αλβανικό, αλλά μίσος εκείνων που παρουσιαζόταν ως κήρυκες της Αγάπης.
Την ίδια μέρα, το Σάββατο στις 13 Φεβρουαρίου, πριν από οποιαδήποτε ανάληψη της τοποτηρητείας, και σε απουσία του Σεβασμιότατου Αρτεμίου, ο Αθανάσιος Γιέφτιτς υποσκέλισε τον γραμματέα του Διοικητικού Συμβουλίου της Μητρόπολης, ιερομόναχο Ειρηναίο, και διόρισε νέο – τον ιερέα Σρτζαν Στάνκοβιτς, ο οποίος βύθισε στα μαύρα τη Μητρόπολη Ράσκας-Πριζρένης με τις μηχανορραφίες και την ανταρσία του κατά την θητεία του στην ίδια θέση του γραμματέα του ΔΣ της Μητρόπολης στην περίοδο 2003-2006.
Είναι τραγικό που όλα τα αναφερόμενα διαδραματίζονται και πραγματοποιούνται με ευλογία του Παναγιωτάτου Πατριάρχη των Σέρβων κ.κ. Ειρηναίου, καθώς και των μελών της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου, από τα οποία μερικοί ακόμη απολαμβάνουν κάποια φήμη στους Σέρβους.
Η άφιξη του Αθανασίου Γιέφτιτς στην Γκρατσάνιτσα ήταν σήμα και για τη βίαιη εισβολή μερικών μοναχών από τη Βίσοκι Ντέτσανι στη μονή Γκόριοτς, στα Μετόχια. Σε μια ατμόσφαιρα τρόμου και φόβου, ανακοινώθηκε στην ηγουμένη Ανθούσα ότι μπορεί να «φύγει», και αμέσως προήχθη η μοναχή Μάρθα Σίμπαλιτς, μητέρα του Θεοδοσίου Σίμπαλιτς. Η μακρόχρονη επιθυμία του Σίμπαλιτς να διορίσει τη μητέρα του για ηγουμένη κοντεύει να πραγματοποιηθεί, έστω και με τρόμο και απειλές.
Στην Θεία Λειουργία που τελέστηκε την Κυριακή 14 Φεβρουαρίου, την οποία τέλεσαν ο Αθανάσιος Γιέφτιτς και ο Θεοδόσιος Σίμπαλιτς, οι μοναχές της Ιεράς Μονής Γκρατσάνιτσα δεν παρουσιάστηκαν, με εξαίρεση ολίγων. Ο πιστός λαός στεκόταν γύρω από το ναό, χωρίς να μπαίνει μέσα, και οι δυνάμεις της ΚΦΟΡ διατηρούσαν την «τάξη». Στο ναό, όμως, στην Λειτουργία ήταν παρόντες μόνο οι λεγόμενοι αλβανικοί Σέρβοι, ήτοι οι Σέρβοι οι οποίοι βγήκαν στις εκλογές τις οποίες πρόσφατα διοργάνωσε ο Χασίμ Τάτσι, και οι οποίοι σήμερα, παίρνοντας μεγάλους μισθούς, συμμετέχουν στους αλβανικούς θεσμούς.
Η κτηνωδία και η ιταμότητα, με συνεχείς απειλές, με τις οποίες από την πλευρά του Αθανασίου Γιέφτιτς, πραγματοποιείται η «εκκαθάριση» στη Μητρόπολη Ράσκας-Πριζρένης, κατέπληξαν τους πιστούς μοναχούς και μοναχές της Μητρόπολης και το σερβικό λαό, οι οποίοι δεν περίμεναν ότι η Διαρκής Ιερά Σύνοδος θα τους χαρίσει τέτοιες ευλογίες.
Υπό τις συνθήκες δεινοπαθημάτων διάρκειας μιας δεκαετίας από την πλευρά των Αλβανών, θα μπορούσε κανείς να αναμένει μια τέτοια δοκιμασία την οποία προόρισε η Διαρκής Ιερά Σύνοδος στη Μητρόπολη Ράσκας-Πριζρένης;
14 Φεβρουαρίου 2010
πηγή: БЕЗАКОЊЕ И НАСИЛНИШТВО У ГРАЧАНИЦИ
_____________________________
Η ΑΛΒΑΝΙΚΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΚΑΙ Ο ΞΕΝΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ
ΚΑΛΥΠΤΟΥΝ ΤΙΣ ΑΝΟΜΙΕΣ ΤΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΓΙΕΦΤΙΤΣ
Αμέσως μετά τη χθεσινή άφιξη στη Μητρόπολη Ράσκας-Πριζρένης, ο Αθανάσιος Γιέφτιτς με τους συνοδούς του διέκοψε τη διαδικτυακή και την τηλεφωνική σύνδεση στους χώρους του Μητροπολίτη Αρτεμίου. Από τι φοβούνται τόσο πολύ, επιβάλλεται το ερώτημα, μήπως να μην ανακοινώσει κανείς για τον τρόμο που γίνεται;
Ήδη αναγγέλθηκε η εκκαθάριση και για τις επόμενες μέρες, οι πρώτοι στη σειρά είναι οι μονές Μπάνισκα και Τσρνα Ρέκα. Χρειάζεται, προφανώς, να καταστραφούν και εξολοθρευτούν όλοι όσοι έμειναν πιστοί και αφοσιωμένοι στον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη Αρτέμιο. Για να πραγματοποιηθεί ο σκοπός αυτός, δεν διστάζουν να καλούν σε βοήθεια την αλβανική αστυνομία και τις διεθνείς ένοπλες δυνάμεις.
Διαμηνύθηκε με απειλές επίσης στους μοναχούς που με τον Μητροπολίτη Αρτέμιο βρίσκονται στην Γκρατσάνιτσα, ότι πρέπει σήμερα να εγκαταλείψουν τη μονή και ότι μαζί με τον Μητροπολίτη Αρτέμιο δεν μπορούν να μείνουν περισσότεροι από 1-2 μοναχοί. Εκφράζοντας τη στήριξη προς το Μητροπολίτη και πνευματικό τους ξεκίνησαν οι μοναχοί και μοναχές από πολλά μοναστήρια της Μητρόπολης, αλλά οι ισχυρές δυνάμεις της ΚΦΟΡ και της αλβανικής αστυνομίας του Κοσσόβου περικύκλωσαν τη μονή και δεν αφήνουν κανέναν μέσα. Γύρω από τη μονή Γκρατσάνιτσα βρίσκεται ο πιστός λαός, τον οποίο επίσης οι ένοπλες δυνάμεις εμποδίζουν να μπει στη μονή και να δώσει υποστήριξη στον Μητροπολίτη του και τους μοναχούς.
Η αλβανική αστυνομία στο Βούτσιτρν σταμάτησε ένα πικάπ με το οποίο ταξίδευαν οι Σέρβοι για τη Γκρατσάνιτσα να δώσουν υποστήριξη στο Μητροπολίτη Αρτέμιο. Συνέλαβαν το Σέρβο Μ. Ράϊκοβιτς, του φόρεσαν χειροπέδες, με την αιτιολογία ότι έχουν διαταγή να τον συλλάβουν, διότι ο ίδιος ήταν ένας από τους διοργανωτές της χτεσινής συγκέντρωσης μπροστά από το Πατριαρχείο στο Βελιγράδι.
Η ανομία και η βία που πραγματοποιούνται στη Μητρόπόλη Ράσκας-Πριζρένης έχει, κρίνοντας από όλα, σημάδια της Ιεράς εξέτασης, προσάπτονται κατηγορίες χωρίς αποδείξεις και βάσεις, εφεσιβάλλονται αποφάσεις χωρίς δίκες, δεν τηρείται καμία διαδικασία, παραβιάζονται όλοι οι ανθρώπινοι και οι θείοι νόμοι… Οι συκοφαντίες, οι αναλήθειες, τα κατασκευάσματα και οι εσκεμμένες διαδικασίες είναι μέθοδος η οποία εφαρμόζεται κατά του Μητροπολίτη Αρτεμίου και της Μητρόπολης Ράσκας-Πριζρένης εδώ και μερικά χρόνια, για την ακρίβεια πέντε.
Σε ερώτηση του Μητροπολίτη Αρτέμιου μετά τη χθεσινή συνεδρίαση της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου, για ποιον λόγο με τόση βιασύνη τώρα πραγματοποιείται η διαδικασία κατά του ιδίου, ενώπιον της έναρξης της Μεγάλης Σαρακοστής 15 Φεβρουαρίου, ένας από τα μέλη της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου απάντησε ότι δεν πρόκειται καθόλου για βιασύνη, αντιθέτως, ότι όλα αυτά διαρκούν πέντε πλήρη έτη!
Κατευθύνεται μήπως η διαδικασία αυτή από την Ουάσινγκτον, με εντολή του Τζόζεφ Μπάιντεν, όπως πριν από πέντε χρόνια όταν έφτασε η εντολή από την Ουάσινγκτον ότι πρέπει να υπογραφεί το Υπόμνημα (Memorandum) για την αναστήλωση των εκκλησιών στο Κόσσοβο και τα Μετόχια, ενώ οι πρεσβευτές των δυτικών χωρών στο Βελιγράδι επίμονα, εδώ και καιρό απαιτούν να απομακρυνθεί ο Μητροπολίτης Αρτέμιος από την θέση του Μητροπολίτη της Ράσκας-Πριζρένης;
14.2.2010.
πηγή: ШИПТАРСКА ПОЛИЦИЈА И ТУЂИНСКА ВОЈСКА ПОКРИВАЈУ БЕЗАКОЊА АТАНАСИЈА ЈЕВТИЋА

Του Παναγιώτου Τελεβάνδου

ΘΕΜΑ  Α΄.

*******************************************************************

ΘΕΜΑ 2ο

Η ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΒΟΛΟΥ

==========

Από το δελτίο τύπου του παραρτήματος Μαγνησίας της ΠΕΘ πληροφορούμεθα ότι εκπρόσωποί τους συναντήθηκαν με το Σεβασμιότατο Δημητριάδος κ. Ιγνάτιο. “Συζητήθηκαν θέματα κοινής δράσης μεταξύ της τοπικής μας Εκκλησίας και του παραρτήματός μας, καθώς και γενικότερα θέματα σχετικά με την κατάσταση στο χώρο της παιδείας και ειδικότερα όσον αφορά στις εξελίξεις στο μάθημα των Θρησκευτικών. Ο Σεβασμιώτατος, μας διαβεβαίωσε ότι θα προωθήσει τις δίκαιες θέσεις των θεολόγων για την προστασία και την αναβάθμιση του μαθήματος στη Δημόσια εκπαίδευση και μέσα από την επιτροπή παιδείας της Ιεράς Συνόδου, της οποίας προεδρεύει, η οποία θα αρχίσει τις εργασίες της προς το τέλος Φεβρουαρίου.”

“ΘΕΙΑ ΑΠΛΟΤΗΣ”!

_______________

Δηλαδή υπάρχουν άνθρωποι και μάλιστα θεολόγοι που περιμένουν κάτι θετικό από τη συνάντηση με τον Δημητριάδος;!!!

Ετσι ε; Οι καυμένοι! «Θεία απλότης!»

Το δελτίο τύπου δεν αναφέρει αν ο Σεβασμιότατος Δημητριάδος χάρισε αντίτυπο των περισπούδαστων μεταγλωττίσεων της Θείας Λειτουργίας του Πρεβέζης στους θεολόγους που τον επεσκέφθησαν! Ή μήπως αυτά τα ανεκτίμητα τα δώρα τα προσφέρει αποκλειστικά στις “παπαδίνες” που χρησιμοποιεί στη Θεία Λειτουργία;

Μήπως ο Σεβασμιότατος περιορίστηκε να δουλέψει κανονικά τους θεολόγους ότι δεν κοιμάται το βράδυ από την έγνοιά του για το μάθημα των θρησκευτικών;

Η ΜΟΝΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ

_________________

Η μόνη «προσφορά» που θα μπορούσε, αγαπητοί θεολόγοι, να προσφέρει ο κ. Ιγνάτιος στην Εκκλησία και στη θεολογία είναι να υποβάλει την παραίτησή του και να αποσυρθεί στη μονή της μετανοίας του για να κλάψει γοερά για το κακό που έχει προκαλέσει στην Εκκλησία και στη Θεολογία επειδή είναι ένας από τους ελάχιστους ιεράρχες της Ελλαδικής Εκκλησίας που είναι συνειδητοί οικουμενιστές, συνειδητοί Νεοβαρλααμίτες και ενθουσιώδεις νεωτεριστές.

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΑΣΤΕΡΕΣ ΠΟΛΥΦΩΤΟΥΣ

ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΙΚΟΥ ΣΤΕΡΕΩΜΑΤΟΣ

____________

Το πολύ – πολύ που μπορεί να περιμένει κανείς από το Σεβασμιότατο κ. Ιγνάτιο είναι να ξανακαλέσει τον π. Βασίλειο Θερμό στο άντρο της αποδόμησης της Ορθοδόξου θεολογίας που ονομάζεται «Θεολογική Ακαδημία» Μητρόπολης Δημητριάδος για να διορθώσει κανένα Άγιο. Την τελευταία φορά «διόρθωσε» τον Αγιο Μάξιμο τον Ομολογητή. Τώρα ποιος ξέρει ποιος Άγιος θα πέσει στα χεράκια του; Επίσης είναι ενδεχόμενο να προσκληθεί ο “αποστολικός νούντσιος” του Νεοβαρλααμισμού, π. Δανιήλ Αεράκης, για να αναπτύξει την “αποφατική” θεολογία του, η οποία εν τη πανθαυμάστω αυτής σοφία συγχέει τη θεολογία του Αγίου Γρηγορίου Παλαμά με το Νεοπλατωνισμό! Ο κ. Πέτρος Βασιλειάδης θα μπορούσε επίσης να προσκληθεί για να αναλύσει τα σύγχρονα προβλήματα της χριστιανικής ιεραποστολής των προτεσταντών, τα οποία θεωρεί ως προβλήματα της ορθόδοξης ιεραποστολής! Οσο για τον κ. Γιαγκάζογλου δεν έχουμε αμφιβολία ότι θα μπορούσε να αναλύσει με ποιο τρόπο η κατήχηση των ορθόδοξων μαθητών θα μπορούσε να μεταμορφωθεί σε συγκρητιστικό μάθημα που θα διδάσκει τον οικουμενισμό σαν πράξη ζωής. Η κα Δραγώνα θα μπορούσε να αναπτύξει τη θεωρία της για την καταγωγή του Ελληνικού έθνους, ενώ η κα Ρεπούση θα μπορούσε να εξηγήσει λεπτομερώς τι συνέβηκε εκείνη την ηλιόλουστη μέρα που συνωστίσθηκαν οι Ελληνες στην προκυμαία της Σμύρνης με τα γνωστά τραγικά αποτελέσματα. Ο κ. Θανάσης Παπαθασίου θα μπορούσε να εισηγηθεί την αντικατάσταση του άρτου και του οίνου με σούσι και ρυζάκι, ενώ ο π. Θεοδόσιος Μαρτχζούχος θα μπορούσε να μιλήσει για την αξία των Ψαλμών, οι οποίοι, κατά την άποψή του, δεν μιλούν στην καρδιά του σύγχρονου ανθρώπου. Ο π. Αντώνιος Πινακούλας θα μπορούσε να εξηγήσει γιατί πρέπει να εξοβελισθεί το μοναστηριακό τυπικό από τη ζωή της Εκκλησίας και να επιστρέψουμε στην προ της Εικονομαχίας κατάσταση. Ο Μεσσηνίας Χρυσόστομος μεταξύ άλλων θα μπορούσε να αναλύσει την “ορθόδοξη” εκκλησιολογία των “δύο πνευμόνων” και των δύο “αδελφών  Εκκλησιών”, ενώ ο Περγάμου Ιωάννης τη “Βαπτισματική θεολογία”. Ο Σεβασμιότατος Ζακύνθου θα μπορούσε να αναπτύξει κάποια οικολογική ομιλία, ενώ ο Αγιος Ιωαννίνων θα μπορούσε να μιλήσει για τον Καζαντζάκη. Τέλος ο παπά-Κώστας Μπέης θα μπορούσε να οργανώσει συναυλία ρεμπέτικων με διευθυντή ορχήστρας τον ίδιο και τενόρο τον επιστήθιο φίλο του κ. Παναγιώτη Ανδριόπουλο.

“ΝΑ ΤΕΘΕΙ ΘΕΜΑ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗΣ ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ”

______________________

Γι’ αυτό όταν με το καλό οι θεολόγοι θα ξαναεπισκεφθούν τον Σεβαμιότατο Δημητριάδος να του θέσουν επιτακτικά θέμα εκ βάθρων αλλαγής της «Θεολογικής Ακαδημίας» με πλήρη αντικατάστηση όσων τώρα προγραμματίζουν τη λειτουργία της επειδή κατάντησε κυριολεκτικά άντρο αιρέσεων και επίκεντρο προώθησης οικουμενιστικών και αντορθόδοξων νεωτερισμών.

Αντιλαμβάνομαι ότι στη Μητρόπολη Φλωρίνης έχουν κυριολεκτικά αχρηστευθεί πολλοί και αξιόλογοι κληρικοί με λιπαρή παραδοσιακή θεολογική κατάρτιση επειδή δεν έστερξαν να γελοιοποιήσουν τον π. Αυγουστίνο με φωτογραφικό στιγμιότυπο με τον Οικουμενικό Πατριάρχη.

Εκτοτε, αν και πέρασαν τόσα χρόνια, οι κληρικοί αυτοί τελούν υπό διωγμόν. Απομακρύνηκαν από τις εφημεριακές θέσεις που κατέιχαν. Εχουν απομονωθεί και στέλλονται να λειτουργούν εδώ και εκεί για να καλύπτονται τα εφημεριακά κενά της Μητροπόλεως.

Επομένως αφού δεν χρησιμεύουν βασικά οι κληρικοί αυτοί στο Σεβασμιότατο Φλωρίνης (ο οποίος, όπως επίσης πληροφορούμαι, είναι λίαν ανεκτικός έναντι των Νεοβαρλααμιτών κληρικών που χρησιμοποιούν τις πλαδαρές, δογματικά προβληματικές και αδόκιμες μεταφράσεις του Πρεβέζης στη Θεία Λειτουργία), ας τους δώσει απολυτήριο από τη Μητρόπολη Φλώρινας και ας τους υποδεχθεί ασμένως ο Μητροπολίτης Δημητριάδος.

Παράλληλα με ενοριακά καθήκοντα ας τους αναθέσει και τη λειτουργία της «θεολογικής Ακαδημίας» για να της αλλάξουν τα Οικουμενιστικά και νεωτεριστικά φώτα.

Οπως προσφυώς λέγει ο κ. Βασίλης Κερμενιώτης «είμαστε παιδιά του π. Αυγουστίνου και έχουμε κληρονομήσει την αγία «τρέλλα» του».

Αναθέστε τους, λοιπόν Σεβασμιότατε, εν λευκώ τη διοίκηση της Ακαδημίας και σε ένα μήνα το πολύ θα την κάνουν αγνώριστη.

Θα με ρωτήσετε: Αδελφέ μου! Εχασες τα λογικά σου; Τι είναι αυτά που λές; Ο Δημητριάδος θα αναθέσει την Ακαδημία στους Καντιωτικούς;

Για να απαντήσω και εγώ με τη σειρά μου. Και πόσα λογικά έχουν όσοι επισκέπτονται τον Δημητριάδος και αναμένουν από αυτόν να αναλάβει ορθόδοξες πρωτοβουλίες για το μάθημα των θρησκευτικών ή άλλα θέματα;