Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΚΕ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 1420

Κυριακὴ Ε΄ Νηστειῶν (Μᾶρκ. 10,32-45)
Τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου

Τα αιτηματα μας

«Οὐκ οἴδατε τί αἰτεῖσθε» (Μᾶρκ. 10,38)

ΑΚΟΥΣΑΤΕ, ἀγαπητοί μου, τὸ ἱερὸ καὶ ἅγιο εὐαγγέλιο. Τί λέει; Λέει, ὅτι σὲ λίγες μέ­ρες ὁ Χριστὸς θὰ σταυρωθῇ.
Θὰ σταυρωθῇ ὁ Χριστός; Αὐτὸς ποὺ ἔκανε τόσα θαύματα, ποὺ ἀνέστησε νεκρούς; Ἀ­δύνατον! ἔλεγαν οἱ μαθηταί του.
Μὰ ὁ Χριστὸς ἐπιμένει· Παι­διά μου, σὲ λί­γες μέρες θὰ σᾶς ἀφήσω ὀρφανούς. Θὰ μὲ πιάσουν, θὰ μὲ δέσουν, θὰ μὲ χτυπήσουν, θὰ μὲ φτύσουν, καὶ τέλος θὰ μὲ σταυρώσουν· ἀλλὰ τὴν τρίτη μέρα θ᾽ ἀναστηθῶ.
Αὐτὰ τοὺς ἔλεγε, ἐκεῖνοι ὅμως ἄλλα φαν­τάζονταν· ὅτι σὲ λίγο θὰ πάῃ στὰ Ἰεροσόλυμα, θὰ ξεσηκώ­σῃ τὸ βασανισμένο λαὸ σὲ ἐπανάστασι ἐναν­τίον τῶν κατακτητῶν, θὰ γκρεμίσῃ ὅλα τὰ βα­σίλεια, θὰ κάνῃ ἕνα νέο βασίλειο, μιὰ αὐτοκρατορία ποὺ πρωτεύουσα θά ᾽χῃ τὰ Ἰερο­σό­λυμα, κι ἀπὸ ᾽κεῖ θὰ διοικῇ ὅλο τὸν κόσμο. Read more »

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ
Μάρκ. 9, 17-31
Του Μητροπολιτου Φλωρινης Αυγουστινου

«ΠΑΙΔΙΟΘΕΝ»

«Πόσος χρόνος ἐστὶν ὡς τοῦτο γέγονεν αὐτῶ; ὁ δὲ εἶπε˙ Παιδιόθεν» (Μάρκ. 9, 21)

ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ, ἀγαπητοί μου, τὸ Εὐαγγέλιο μιλάει γιὰ ἕνα δυστυχισμένο νέο καὶ γιὰ ἕναν πιὸ δυστυχισμένο πατέρα. Ὁ νέος ἔπασχε ἀπὸ μιὰ φοβερὴ ἀρρώστια. Σὲ διάφορα χρονικὰ διαστήματα τὸν ἔπιανε κάποια κρίσις. Ἔβγαζε ἄναρθρες φωνές, ἔτριζε τὰ δόντια, ἄφριζε, ἔπεφτε κάτω, ἔπεφτε ὅπου βρισκόταν. Ἔπρεπε κάποιος νὰ εἶνε πάντα κοντά του, γιὰ νὰ προλάβη νὰ τὸν πιάση ὅταν κινδύνευε νὰ πέση στὴ φωτιὰ καὶ στὸ γκρεμό. Ἦταν μιὰ διαρκὴς ἀγωνία τοῦ πατέρα του. Τί, ἆραγε, νὰ εἶχε ὁ νέος αὐτός;
΄Μερικοί, ἀκούγοντας τὰ συμπτώματα αὐτά, θὰ νομίσουν ὅτι τὸ παιδὶ ἦταν σεληνιασμένο ἤ, ?πῶς λένε ἐπιστημονικῶς ἐπιληπτικό. Τὸ ὅτι ὑπάρχουν ἄνθρωποι ποὺ πάσχουν ἀπὸ ἐπιληψία μὲ ὅλα τὰ χαρακτηριστικὰ τῆς ἀρρώστιας αὐτῆς, δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία. Ἀλλὰ στὴν περίπτωσι αὐτή, γιὰ τὴν ὁποία μιλάει τὸ Εὐαγγέλιο, ὁ νέος δὲν ἦταν ἐπιληπτικὸς ἤ σεληνιαζόμενος, ἀλλὰ – ἄς μὴ γελάση κανένας ποὺ κάνει πὼς τὰ ξέρει ὅλα μὰ τίποτα δὲν ξέρει – ὁ νέος ἦταν δαιμονισμένος. Δαιμονισμένος; Ναί. Διότι τὸ Εὐαγγέλιο σαφῶς, ὅτι ὁ νέος βρισκόταν κάτω ἀπὸ τὴν κυριαρχία μιᾶς ἐξωτερικῆς πονηρῆς δυνάμεως, ποὺ ὀνομάζεται «πνεῦμα ἀκάθαρτον, πνεῦμα ἄλαλον καὶ κωφόν» (Μάρκ. 9, 25). Ὅ,τι ἔλεγε καὶ ἔκανε ὁ δυστυχισμένος νέος, δὲν ἦταν δικό του. Ἦταν ἐνέργεια δαιμονική. Διότι πρέπει νὰ παραδεχθοῦμε ὅτι ὑπάρχουν δαίμονες, καὶ μία ἀπὸ τὶς πολλὲς ἀποδείξεις ὅτι ὑπάρχουν δαίμονες εἶνε καὶ οἱ δαιμονισμένοι. Αὐτοὶ οἱ δαιμονισμένοι στὴν ἐποχὴ τοῦ Χριστοῦ ἦταν πάρα πολλοί. Λὲς καὶ καταλάβαιναν ὅτι πλησιάζει νὰ λήξη τὸ κράτος τοῦ διαβόλου.
Ἀλλὰ καὶ σήμερα ἀκόμη ὑπάρχουν δαιμονισμένοι, ποὺ μὲ κανένα τρόπο δὲν πρέπει νὰ συγχέωνται μὲ τοὺς ἐπιληπτικούς, ἄν καὶ ἔχουν μερικὲς κοινὲς ἐκδηλώσεις.
Read more »

Μεσα στο Ναο rapid test και απολυμανση !!!

 Rapid test μέσα σε εκκλησία στην Δήμο Αμπελοκήπων – Μενεμένης (εικόνες) 

https://eugenikos.blogspot.com/2021/04/rapid-test_9.html

–https://agonasax.blogspot.com/2021/04/rapid-test_10.html

Η απιστια και τα αιτια της

(Γ΄) Λογοι απιστιας·

τα σκανδαλα και η διαφθορα της καρδιας

«Ὦ γενεὰ ἄπιστος, ἕως πότε πρὸς ὑμᾶς ἔσομαι; ἕως πότε ἀνέξομαι ὑμῶν;» (Μᾶρκ. 9,19)

 Ἀνέφερα ὡς πρῶτο αἴτιο τὴν ἄγνοια τῆς Γραφῆς, ὡς δεύτερον αἴτιον τῆς ἀπιστίας ἀνέφερα τὴν ὑπερηφάνεια τῶν πνευμάτων, τρίτον ἀνέφερα τὰ σκάνδαλα, καὶ τελειώνω ἀναφέρων τὸ τελευταῖο.
Ποιό εἶνε τὸ τελευταῖο; Εἶνε ὁ μεγαλύτερος συντελεστὴς τῆς ἀπιστίας τοῦ αἰῶνος μας. Εἶνε – ποιός; εἶνε ἡ διαφθορὰ τῆς καρδίας μας. Μπορεῖ ἕνας νὰ εὑρίσκεται στὸ καλύτερο περιβάλλον, ἢ μπορεῖ ἕνας νά ᾽χῃ πατέρα ἅγιο, ἢ μπορεῖ ἕνας νά ᾽χῃ μητέρα ἁγία, παναγία, ἢ μπορεῖ ἕνας νά ᾽χῃ δάσκαλο ὄχι ἐμᾶς, ὄχι τὸν Βασίλειο ἢ τὸν Χρυσόστομο, ἠμπορεῖ νά ᾽χῃ δάσκαλο τὸν Ἰησοῦν Χριστὸν τὸν Ναζωραῖον, καὶ ὅμως νὰ καταντήσῃ ἀσεβὴς καὶ ἄθεος καὶ σταυρωτὴς τοῦ Χριστοῦ. Γιατί; τί φταίει; Ἡ μάνα του δὲν φταίει, ὁ πατέρας του δὲν φταίει, τὸ περιβάλλον του δὲν φταίει. Τί φταίει; ποιό εἶνε ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον φταίει; Εἶνε μέσα ἕνα μυστήριον, «τὸ μυστήριον τῆς ἀνομίας» (πρβλ. Β΄ Θεσ. 2,7), τὸ ὁποῖο ἐπεξεργάζεται μέσα στὴν καρδίαν του ὁ ἄνθρωπος. Ποιό εἶνε τὸ μυστήριον αὐτό; Διότι, ἀγαπητοί μου, τὸ Εὐαγγέλιο αὐτὸ δὲν κολακεύει τὰ ἀνθρώπινα πάθη· τὸ Εὐαγγέλιο αὐτὸ δὲν εἶνε δημαγωγός, ὁ ὁποῖος νὰ ῥίπτῃ συνθήματα καὶ ῥουκκέττες καὶ πυροτεχνήματα καὶ νὰ τραβάῃ τὸν κόσμο. Ὄχι. Τὸ Εὐαγγέλιον αὐτὸ εἶνε αὐστηρόν, τὸ Εὐαγγέλιον αὐτὸ πάει κόντρα μὲ τὶς ἀνθρώπινες ἁμαρτωλὲς ἐπιθυμίες τοῦ ἀνθρώπου. Καὶ ὁ ἄνθρωπος ποὺ δὲν θέλει νὰ πειθαρχήσῃ τὸν ἑαυτόν του, εἰς τὸ Εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ, σὰν τὸ χέλι βρίσκει ἀφορμὲς νὰ ξεγλιστρήσῃ καὶ εὑρίσκει ἀνάπαυσιν ἐπάνω στὴν ἰδέα, ὅτι δὲν ὑπάρχει Θεός, ὅτι αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγει τὸ Εὐαγγέλιο δὲν εἶνε ἀληθινά. Read more »

Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΛΗ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 2365

Κυριακὴ Δ΄ Νηστειῶν (Μᾶρκ. 9,17-31)
11 Ἀπριλίου 2021
Του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου

Η απιστια και τα αιτια της

Β΄. Λογοι απιστιας· η αγνοια της Γραφης και η υπερηφανεια

«Ὦ γενεὰ ἄπιστος, ἕως πότε πρὸς ὑμᾶς ἔσομαι; ἕως πότε ἀνέξομαι ὑμῶν;»
(Μᾶρκ. 9,19)

 Ἀλλὰ ἂς ἐξετάσωμεν, ἀδελφοί, ποῖοι εἶνε οἱ λόγοι ἕνεκα τῶν ὁποίων ἡ ἀπιστία σήμερον ἔχει ὀπαδοὺς πολλούς, ποῖοι εἶνε οἱ λόγοι τῆς ἀπιστίας; Ἐὰν ἐρευνήσωμε τὸ θέμα αὐτό, θὰ ἴδωμεν ὅτι οἱ λόγοι τῆς ἀπιστίας εἶνε οἱ ἑξῆς.
Πρῶτον – πρῶτον, ἀδελφοί μου, ἐγὼ ὡς πρῶτον λόγον τῆς ἀπιστίας ποιό θεωρῶ; Ἂς λέγουν ἄλλοι ἱεροκήρυκες· ἐγὼ ὡς πρῶτον λόγον τῆς ἀπιστίας ποιό θεωρῶ; Θεωρῶ ποῖο, τὴν ἄγνοιαν τῆς ἁγίας Γραφῆς. Ζοῦμε σὲ μιὰ ἐποχή, ποὺ θὰ ὀνομασθῇ αἰὼν τῆς ἐπιστήμης, αἰὼν τῆς γνώσεως, αἰὼν περὶ τοῦ ὁποίου προφήτευσε ὁ Δανιήλ, ὅταν εἶπε, ὅτι «ἡ γνῶσις θὰ πληθυνθῇ» σφόδρα (Δαν. 12,4). Φθάσαμε σὲ μιὰ ἐποχὴ ποὺ μέρα – νύχτα στὰ δάση τὰ ἀπέραντα τῆς Νορβηγίας κόβουν κορμοὺς δέντρων, κόβουν, ξυλεύουν, τὰ δέντρα, ὁλόκληρα δάση, νὰ τὰ κάνουν πολτό, χαρτί, χαρτομάζα, καὶ μέρα – νύχτα τὰ τυπογραφεῖα, τὰ πιεστήρια τοῦ κόσμου δουλεύουν ἀπὸ τὸ πρωὶ μέχρι τὸ βράδυ νὰ μουτζουρώνουν τὰ χαρτιά, νὰ τυπώνουν βιβλία, νὰ τυπώνουν περιοδικά, νὰ τυπώνουν ἔντυπα, νὰ τυπώνουν παντὸς εἴδους βιβλία, καὶ δι᾽ αὐτῶν νὰ σκορπίζεται ἡ γνῶσις. Read more »

Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΛΗ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 2365

Κυριακὴ Δ΄ Νηστειῶν (Μᾶρκ. 9,17-31)
11 Ἀπριλίου 2021
Του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου

Η απιστια και τα αιτια της

Α΄. Τί εἶνε ἀπιστία

«Ὦ γενεὰ ἄπιστος, ἕως πότε πρὸς ὑμᾶς ἔσομαι; ἕως πότε ἀνέξομαι ὑμῶν;» (Μᾶρκ. 9,19)

Ἀκούω, ἀγαπητοί μου, τὰ λόγια αὐτὰ καὶ ἀ­νησυχῶ, φοβοῦμαι – σεῖς δὲν ἀνησυχεῖ­τε, δὲν φοβᾶστε; «Γενεὰ ἄπιστος» (Μᾶρκ. 9,19), γενεὰ «διεστραμμένη» (Ματθ. 17,17. Λουκ. 9,41)! Τίνος εἶνε τὰ λό­για αὐτά; Μήπως τοῦ αὐστηροῦ προφήτου Ἠ­λία, ποὺ «ἐ­ζήλωσε τῷ Κυρίῳ παντοκράτορι» (Γ΄ Βασ. 19,10) καὶ ἤλεγξε Ἀ­χαὰβ καὶ Ἰεζάβελ, καὶ ἔ­σφαξε τοὺς ἱερεῖς τῆς αἰσχύνης; Ὄχι. Εἶνε λό­για τοῦ Κυρίου ἡ­μῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὅπως ἀ­κούσαμε σήμερα Δ΄ Κυριακὴ τῶν Νηστειῶν.
–«Γενεὰ ἄπιστος», ἀνυπόφορη! Εἶνε δυνα­τὸν νὰ ἐκφράζεται ἔτσι ὁ Κύριος; λένε μερικοί.
Κάνουν ὅμως λάθος. Ὁ Κύρι­ος ναί, εἶνε ὅ­λος ἀ­γάπη· ἀλλὰ ἡ ἀγάπη ὡς ἀ­ρετὴ εἶνε συνδεδεμένη μὲ τὴν ἄλλη θεμελι­ώ­δη ἀρετή, τὴν δι­και­οσύνη. Ὅπου δὲν ὑπάρχει δικαιοσύνη, ἡ ἀ­­γάπη εἶνε ἀσθενής, ἔκφυλη, δὲν διακρίνει με­τα­­ξὺ φωτὸς καὶ σκότους, ἀληθείας καὶ ψεύδους. Ὁ Κύριος, ἀκριβῶς δι­ότι ἀγαποῦσε τὸ πλάσμα του, καυτηριάζει τὴν πλάνη καὶ τὴν ἁ­­­μαρτία ποὺ τὸ ἀπειλεῖ· ἔρριξε κεραυνοὺς ἐναν­τίον τῆς ὑ­ποκρισίας (βλ. Ματθ. 23,13-33), ἅρπαξε φραγγέλλιο κα­τὰ τῆς ἀσεβείας (βλ. Ἰω. 2,16). Ὅσο ἀγαποῦ­σε τὸ ἀ­γαθό, τόσο μισοῦσε τὸ κακό. Καὶ σήμερα ἐκφράζεται ἐ­ναντί­ον τῆς ἀπιστίας. Ἡ ἀφορμὴ εἶνε γνωστή. Read more »

MHTPOΠOΛITOY AYΓOYΣTINOY KANTIΩTOY
Κυριακή Γ΄ Nηστειών ΣΤΑΥΡΟΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΩΣ

Η ΑΞΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

«Τι ωφελήσει ανθρωπον εαν κερδήσει τον κόσμον όλον, και ζημιωθεί την ψυχήν αυτού ; ή τι δώσει άνθρωπος αντάλλαγμα της ψυχής αυτού ;»
(Μάρκ. 8,36-37)

ENΑ, αγαπητοί μου, από τα μεγαλύτερα προβλήματα που απασχολούν τους σοφούς α ποτελει το ερώτημα· Tι είναι ο άνθρωπος; Eίναι κι αυτός απλώς ένα ζώο με κατώτερες ορέξεις; Ποιά η αρχή του, από που προέρχεται; Ποιός ο σκοπός και ο προορισμός του; Ποιά τα συστατικα και ποια τα βάθη της υπάρξεώς του; Tι είναι ο άνθρωπος; Στύβουν τα μυαλά τους οι σοφοί. Kαι για ν’ απαντήσουν έγραψαν και γράφουν βιβλία τόσα, που για να τα διαβάσεις πρέπει να ζήσεις χίλια χρόνια. Αλλ’ αν τα ζυγίσουμε όλα αυτά τα βιβλία, είναι ένα άχυρο μπροστά στα λόγια που λέει σήμερα το ευαγγέλιο. Λόγια, που αν καθήσουμε έστω πέντε λεπτά και τα σκεφτούμε σοβαρά, είναι ικανά να κάνουν και τον πιο αμαρτωλό ν’ αλλάξει πορεία, σήμερα Kυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως. Tα λόγια αυτά δεν είναι γραμμένα με μελάνι, αλλά με το αίμα του Xριστού μας. Eίναι αυτά που ακούσαμε· «Tι ωφελήσει άνθρωπον εάν κερδήσει τον κόσμον όλον, και ζημιωθεί την ψυχήν αυτού;» (Mάρκ. 8,36). Αυτά τα λόγια δίνουν τη λύσι στο πρόβλημα άνθρωπος. Mας λένε ποιά είναι η αξία του ανθρώπου. Kαι ποιά, αγαπητοί μου, είναι η αξία του; Που έγκειται η αξία και σε τι συνίσταται το μεγαλείο του ανθρώπου; Read more »

ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ
Μάρκ. 2, 1-12
Του Μητροπολιτου Φλωρίνης Αυγουστίνου

ΒΟΗΘΕΙΑ!

«Καὶ ἔρχονται πρὸς αὐτὸν παραλυτικὸν
φέροντες, αἱρόμενον ὑπὸ τεσσάρων»
(Μάρκ. 2, 3)

ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ τῆς σημερινῆς Κυριακῆς εἶνε ἡ ἱστορία ἑνὸς ἀνθρώπου.
Σὲ μιὰ πόλι τῆς ἁγίας γῆς, τὴν Καπερναούμ, ποὺ ἦταν κτισμένη στὴν παραλία τῆς λίμνης Γεννησαρέτ, ζοῦσε ἕνας νέος. Ἐργαζόταν, περπατοῦσε, πήγαινε ὅπου ἤθελε, ἔκανε συντροφιὰ μὲ ἄλλους νέους, ἔτρωγε, ἔπινε, διασκέδαζε. Χαιρόταν τὴ ζωή του. Φαίνεται ὅμως, πὼς ὁ νέος αὐτὸς δὲν πρόσεξε. Ὅπως καὶ τόσοι ἄλλοι στὴν ἡλικία τῆς νεότητος, παρασύρθηκε στὸ κακὸ καὶ ἁμάρτησε. Ἀλλʼ οἱ ἁμαρτίες ποὺ κάνουν οἱ νέοι δὲν μένουν πάντοτε ἀτιμώρητες. Οἱ σαρκικὲς ἰδίως ἁμαρτίες ἔχουν συνέπειες στὴν ὑγεία τοῦ ἀνθρώπου. Οἱ νέοι ποὺ κυλιοῦνται μέσα στὸ βόρβορο τῶν σαρκικῶν ἁμαρτημάτων φθείρουν τὴν ὑγεία τους, προσβάλλονται ἀπὸ ἀσθένειες καὶ δὲν εἶνε λίγα τὰ παραδείγματα νέων, ποὺ κατάντησαν σωματικὰ ἐρείπια καὶ τώρα φιλοξενοῦνται σὲ κάποια γωνιὰ τῶν νοσοκομείων τῶν ἀνιάτων σοσημάτων…
Δυστυχισμένοι νέοι! Γλυκειὰ σᾶς φαίνεται ἡ ἁμαρτία, ἀλλʼ εἶνε θανατηφόρα. Μέλι στὴν ἀρχή, φαρμάκι στὸ τέλος. Read more »

Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΚΑ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 1049

Κυριακὴ Β΄ Νηστειῶν (Μᾶρκ. 2,1-12)
Toῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

Τεσσερις συνοδοι της μετανοiας

«…Παραλυτικὸν φέροντες αἰρόμενον ὑπὸ τεσσάρων»
(Μᾶρκ. 2,3)

ΗΜΕΡΑ, ἀγαπητοί μου, Δευτέρα (Β΄) Κυριακὴ τῶν Νηστειῶν τῆς ἁγίας καὶ Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία ὥρισε νὰ ἑορτάζεται ἕνας ἅγιος, ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς· ὑπάρχουν πολλοὶ ἅγιοι Γρηγόριοι, καὶ πρὸς διάκρισιν ἀπὸ τοὺς ἄλλους αὐτὸς ἐπονομάζεται Παλαμᾶς.
Ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς ἔχει μία θαυμάσια ὁμιλία ἐπάνω στὸ σημερινὸ εὐαγγέλιο. Θὰ τολμήσω νὰ πάρω μερικὰ ἄνθη καὶ θὰ τὰ προσφέρω στὴν ἀγάπη σας, σὰν μιὰ μικρὰ ἀνθοδέσμη.

* * *

Στὰ χρόνια τοῦ Χριστοῦ σὲ μιὰ πόλι τῆς Γαλιλαίας, τὴν Καπερναούμ, ζοῦσε κάποιος ἀσθενής. Ἦταν παράλυτος σωματικῶς ἐξ αἰτίας τῶν ἁμαρτιῶν του. Ῥίζα ὅλων τῶν ἀσθενειῶν εἶνε ἡ ἁμαρτία. Καὶ ἐπιστημονικῶς ἀκόμη εἶνε ἀποδεδειγμένο, ὅτι ἡ ἁμαρτία, ἐκτὸς τῶν ἄλλων συνεπειῶν τὶς ὁποῖες ἔχει, τσακίζει τὰ νεῦρα τοῦ ἀνθρώπου· καὶ ὁδηγεῖ τὸν ἄνθρωπο συντομώτερα στὸν τάφο. Ἐγνώρισα στὴν Ἀθήνα, στὸ ἄσυλο τῶν ἀνιάτων ἕνα νέο, ἀθλητὴ πρώτης τάξεως. Σήκωνε ―ὅταν ἦταν καλά― 150 κιλὰ σὰ᾿ νὰ ἦταν πούπουλο. Κατόπιν, δὲ᾿ μποροῦσε νὰ σηκώσῃ οὔτε τὸ κουτάλι του. Γιατί; Διότι ἔπεσε στὴν πορνεία καὶ στὴ μοιχεία, μὲ δεκάδες γυναῖκες. Τὸ ἀποτέλεσμα ἦτο νὰ παραλύσῃ. «Τὰ ὀψώνια τῆς ἁμαρτίας θάνατος», λέει ἡ Καινὴ Διαθήκη (Ῥωμ. 6,23).

Read more »

Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΛΗ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 2363

Κυριακὴ Β΄ Νηστειῶν (Μᾶρκ. 2,1-12)
28 Μαρτίου 2021
Του Μητροπολιτου Φλωρίνης Αυγουστίνου

Η αμαρτια πληττει και σωμα και ψυχη

«Τέκνον, ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου» (Μᾶρκ. 2,5)

Κανένας ἄλλος, ἀγαπητοί μου, κανένας ἄλλος στὸν κόσμο αὐτὸν δὲν ἀγάπησε τόσο πολὺ τοὺς δυστυχισμένους ὅσο ὁ Χριστός μας. Ἐκεῖνος εἶνε ὁ ἀνεκτίμητος φίλος τῶν ἀσθενῶν καὶ πονεμένων ἀνθρώπων. Τὴν ἀλήθεια αὐτὴ βλέπουμε καὶ στὸ σημερινὸ εὐαγγέλιο, τὸ ὁποῖο μᾶς διηγεῖται τὴ θεραπεία ἑνὸς παραλυτικοῦ (βλ. Μᾶρκ. 2,1-12). Ἀλλ᾽ ἂς δοῦμε μὲ συντομία τὴ διήγησι αὐτοῦ τοῦ θαύματος.

* * *

Ποῦ κατοικοῦσε ὁ παραλυτικός; Στὴν Καπερναούμ, τὴν πρωτεύουσα τῆς Γαλιλαίας. Εἶνε ἡ κεντρικὴ πόλις τῆς περιοχῆς, στὴν ὁποία καὶ ὁ Χριστός, ἀφήνοντας πλέον τὴν ἰδιωτικὴ ζωὴ τῆς Ναζαρέτ, ἦρθε καὶ κατοίκησε ὅταν ἄρχισε τὸν δημόσιο βίο του καὶ τὴν ἔκανε ἕδρα τῶν περιοδειῶν του. Ἀπὸ ἐκεῖ ξεκινοῦσε καὶ ἐκεῖ ἐπέστρεφε. Ἐκεῖ λοιπόν, στὴν Καπερναούμ, ἐπιστρέφει πάλι σήμερα, ὅπως λέει τὸ εὐαγγέλιο (ἔ.ἀ. 2,1). Ἡ εἴδησι ὅτι ὁ Ἰησοῦς εἶνε στὴν πόλι διαδόθηκε ἀστραπιαίως. Καὶ σὲ λίγο κόσμος ἀπ᾽ ὅλες τὶς συνοικίες τρέχει νὰ πάῃ ἐκεῖ ποὺ διδάσκει ὁ Κύριος.
–Ἦρθε ὁ Ἰησοῦς ὁ Ναζωραῖος, ὁ Διδάσκαλος! Ἦρθε ἐκεῖνος πού, ὅπου ἀγγίξῃ τὸ ἅγιό του χέρι, διώχνει κάθε λογῆς ἀσθένεια! Ἦρθε ὁ γιατρὸς ψυχῶν καὶ σωμάτων!…

Read more »

Κυριακὴ τῆς Τυροφάγου (Ματθ. 6,14-21)
Ὁμιλία τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης Αὐγουστίνου

ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΕΙΣ; ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ!

«Ἐὰν ἀφῆτε τοῖς ἀνθρώποις τὰ παραπτώματα αὐτῶν, ἀφήσει καὶ ὑμῖν ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος» (Ματθ. 6,14)

Εἶνε, ἀγαπητοί μου, σήμερα Κυριακὴ τῆς Τυρινῆς. Αὔριο ἀρχίζει μία νέα περίοδος στὴ ζωὴ τῆς Ἐκ­κλησίας ποὺ ὀνομάζεται Μεγάλη Τεσσαρα­κοστή. Τί εἶνε ἡ Μεγάλη Τεσσαρακοστή;

⃝ Εἶνε διάστημα 40 ἡμερῶν. Ὅσοι πιστεύουν, αἰσθάνονται χαρὰ ποὺ ἔφτασε ὁ καιρὸς αὐτός. Εἶνε μία ἐξαιρετικὴ περίοδος τοῦ ἔτους.
⃝ Πιὸ ἁπλᾶ, Μεγάλη Τεσσαρακοστὴ εἶνε μιὰ προ­θεσμία. Ὅσοι εἶνε ἔμποροι καὶ συν­αλλάσσον­ται, καταλαβαίνουν. Εἶνε προθεσμία, ἴσως ἡ τελευταία ποὺ μᾶς δίνει ὁ Μεγαλοδύναμος, γιὰ νὰ ἐξοφλήσουμε τὰ χρέη μας. Τὸ δὲ μεγαλύτε­ρο χρέος εἶνε τὰ ἁμαρτήματά μας. Μεγάλη Σαρακοστὴ προθεσμία γιὰ ἐξόφλησι ἁμαρτιῶν.
⃝ Τί ἄλλο εἶνε ἡ Μεγάλη Τεσσαρακοστή; Εἶνε ἀγώνας. Ἔφτασε ἡ ὥρα, ἀνοίγει τὸ στά­διο, γιὰ νὰ λάβουμε μέρος ὅλοι σὲ πνευματικὸ ἀγῶνα. Ὄχι νὰ κλωτσᾶμε μπάλλες, ἀλλὰ νὰ πολεμήσουμε τοὺς τρεῖς μεγάλους ἐ­χθρούς μας. Κι αὐτοὶ εἶνε· ὁ διεφθαρμένος ἑ­αυτός μας, ὁ κόσμος ποὺ μᾶς περιβάλλει μὲ τὰ θέλγητρα καὶ ὅλη τὴ γοητεία του, καὶ ὁ σατανᾶς ἢ ἑωσφόρος. Καλούμεθα λοιπὸν νὰ ἀγωνιστοῦμε ἐναν­τίον αὐτῶν, νὰ νι­κήσουμε, καὶ νικηταὶ νὰ φθάσουμε στὴν Κυριακὴ τῶν Βαΐων, νὰ κρατή­σουμε στὰ χέρια τὰ βάϊα, νὰ προσκυνήσουμε τὸ Χριστὸ καὶ νὰ ποῦμε κ᾽ ἐμεῖς «Ὡσαννά, εὐλογη­μένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου» (Μᾶρκ. 11,9).

⃝ Μεγάλη Τεσσαρακοστὴ τί ἄλλο εἶνε; Εἶνε μιὰ σκάλα μὲ 40 σκαλοπάτια. Τὸ πρῶτο σκα­λοπάτι εἶνε αὔριο, μὲ τὴν προσ­ευχὴ τῆς Ἐκκλησίας μας ποὺ λέει «Κύριε, τῶν δυνάμεων μεθ᾿ ἡμῶν γενοῦ…» (Μέγ. Ἀπόδ.), καὶ τὸ τελευταῖο σκαλο­πάτι εἶ­νε τὸ Μέγα Σάββατο ποὺ φωνάζουμε «Ἀ­νά­στα, ὁ Θεός, κρῖνον τὴν γῆν…» (Ψαλμ. 81,8· Τριῴδ. Μ. Σάβ. ἑσπ.).
Μεγάλη Σαρακοστή· χαρὰ τῶν ἀγγέλων, τραῦ­μα τῶν δαιμόνων, ἀγαλλίασις τῶν ὀρθοδόξων. Τὴν περίοδο αὐτὴ ἔχουμε ἱερὰ χρέη. Ἀπ᾿ ὅλα τὰ χρέη, ποὺ πρέπει νὰ ἐκτελέσουμε, θέλω νὰ ὑπενθυμίσω στὴν ἀγάπη σας ἕνα, ποὺ δυστυχῶς τὸ παρα­μελοῦμε. Ποιό εἶν᾽ αὐτό; Μεγάλη Τεσσαρακοστὴ ἴσον – τί; ἱερὰ ἐξομολόγησις.

Read more »

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΠΟΚΡΕΩΝ
Ματθ. 25, 31-46
Του Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου

ΜΟΝΟ Η ΕΛΕΗΜΟΣΥΝΗ;

«Ἐφʼ ὅσον ἐποιήσατε ἐνὶ τούτων τῶν ἀδελφῶν
μου τῶν ἐλαχίστων, ἐμοὶ ἐποιήσατε»
(Ματθ. 25, 40)

ΟΠΟΙΟΣ, ἀγαπητοί μου χριστιανοί, ὅποιος ἀκούει τὸ σημερινὸ Εὐαγγέλιο, νομίζει ὅτι ὁ οὐρανὸς ἀστράφτει καὶ βροντάει. Φόβος καὶ τρόμος καταλαμβάνει τὸν ἄνθρωπο. Ὁ Θεὸς θὰ κρίνη τὴ γῆ. Κριτὴς παγκόσμιος ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός, ὅλοι ἀνεξαιρέτως οἱ ἄνθρωποι, ἀπὸ τὸν Ἀδάμ, τὸν πρῶτο ἄνθρωπο, μέχρι τὸν τελευταῖο ἄνθρωπο θὰ παρουσιασθοῦν μπροστά του καὶ θὰ κριθοῦν. Καὶ ἄλλοι θὰ πᾶνε στὴν κόλασι καὶ ἄλλοι στὸν παράδεισο. Φοβερὴ ἀπόφασι.
Πρὸς τοὺς ἀνθρώπους, καὶ τοὺς πιὸ ἁμαρτωλούς, ὁ Χριστὸς ὑπῆρξε ὅλος ἀγάπη. Σκοπὸς ποὺ ἦρθε ἦταν νὰ σώση, ὄχι νὰ κρίνη. Ἀλλὰ ὅταν ξαναέρθη, θὰ ἔρθη πιὰ σὰν Κριτὴς παγκόσμιος. Ἡ πρώτη παρουσία του ἦταν παρουσία ἀγάπης˙ ἡ δεύτερη παρουσία του θὰ εἶνε παρουσία δικαιοσύνης. Γιατὶ ὁ Θεὸς δὲν εἶνε μόνο ἀγάπη, ἀλλὰ εἶνε καὶ δικαιοσύνη.

Read more »

Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΚΒ΄ Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 11422

Κυριακὴ τῆς Ἀπόκρεω (Ματθ. 25,31-46)
Τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

Το παγκοσμιο δικαστηριο

«Καὶ συναχθήσεται ἔμπροσθεν αὐτοῦ πάντα τὰ ἔθνη…» (Ματθ. 25,32)

Χθές, ἀγαπητοί μου, ψυχοσάββατο, μνήμη δηλαδὴ τῶν προσφιλῶν μας νεκρῶν. Σήμε­ρα Κυριακή, Κυριακὴ τῆς Ἀπόκρεω.
Τί εἶνε ἀπόκρεως; Ἀπόκρεως ἴσον ἀποχαιρετισμὸς τῆς κρεοφαγίας, προοίμιο τῆς ἁγί­ας καὶ μεγάλης τεσσαρακοστῆς, προανάκρου­σμα γιὰ ἀγῶνες πνευματικούς. Ἀλλὰ δυστυ­χῶς ὁ κόσμος, μὲ τὴ σατανικὴ ἰδέα ὅτι τὶς μέρες αὐτὲς ὅλα ἐπιτρέπονται, ἐκτρέπεται σὲ μεγάλες ἁμαρτίες. Σήμερα λοιπόν, ποὺ πολλοὶ ὀργιάζουν, ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία ὥρισε νὰ διαβάζεται στοὺς ναοὺς τῆς Ὀρθοδοξίας τὸ φοβερώτερο εὐαγγέλιο ὅλου τοῦ χρόνου, τὸ εὐαγγέλιο τῆς μελλούσης κρίσεως. Ὅποιος τ᾿ ἀκούει κ᾿ ἔχει μέσα του ἕνα μόριο πίστεως καὶ λογικῆς, τρέμει.
Τὸ εὐαγγέλιο μᾶς προειδοποιεῖ ὅλους. Θὰ γίνῃ κρίσις, δικαστήριο παγκόσμιο, κι ὁ δικαστὴς ποὺ θὰ μᾶς κρίνῃ εἶνε ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰ­ησοῦς Χριστός.

Read more »

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ
Λουκ. 15, 11-32
Του Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου

ΠΕΙΝΑ!

«… Ἐγὼ δὲ λιμῶ ἀπόλλυμαι!»(Λουκ. 15, 17)

ΣΗΜΕΡΑ, ἀγαπητοί, εἶνε Κυριακὴ τοῦ Ἀσώτου. Ἄσωτος ὀνομάζεται ὁ νεώτερος γυιὸς τοῦ πατέρα τῆς παραβολῆς. Ὁ νέος αὐτὸς ζοῦσε στὸ πατρικὸ σπίτι, γεμᾶτο ἀπʼ ὅλα τὰ ἀγαθά. Τίποτε δὲν τοῦ ἔλειπε. Ἀλλʼ ὁ νέος αὐτὸς δὲν ἐκτίμησε ὅπως ἔπρεπε τὰ ἀγαθὰ ποὺ ἀπολάμβανε κοντὰ στὸν πατέρα. Σκλαβιὰ τοῦ φαινόταν τὸ πατρικὸ σπίτι. Ἔνιωθε σὰν πουλὶ κλεισμένο σὲ κλουβί. Ἄνοιξε λοιπὸν μιὰ μέρα τὴν πόρτα τοῦ κλουβιοῦ καὶ πέταξε ἔξω. Ἀλλʼ ἔξω ὑπάρχουν τὰ γεράκια. Καὶ γεράκια εἶνε οἱ κακοί, οἱ φαῦλοι καὶ διεφθαρμένοι ἄνθρωποι, ποὺ περικυκλώνουν ἕναν ἄπειρο νέο καὶ τὸν κατασρέφουν ψυχικὰ καὶ σωματικά.
Ὁ πατέρας δὲν θέλησε νὰ κρατήση τὸ παιδί του μὲ τὴ βία. Τὸ ἄφησε νὰ φύγη.

Read more »

Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΛΗ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 2355

Κυριακὴ τοῦ Ἀσώτου (Λουκ. 15,11-32)
28 Φεβρουαρίου 2021
Του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου

Επιστροφη στο σπιτι του πατερα

Ἀκούσατε, ἀγαπητοί μου, τὸ ἱερὸ καὶ ἅγιο εὐαγγέλιο. Εἶνε μία παραβολή, ἡ ὡραιότε­­ρη ἀπὸ ὅσες εἶπε ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός. Εἶνε ἡ ἱστορία ἑνὸς φαινομενικὰ ἀ­γνώ­στου νέου, ποὺ ἔφυγε ἀπ᾽ τὸν πατέρα του καὶ ὕ­στε­ρα ἀπὸ καιρὸ γύρισε κοντά του· ἀλλὰ κάτω ἀπὸ τὴν ἱστορία του εἶνε κρυμμένη ἡ ἱστορία τοῦ κάθε ἀνθρώπου· ἡ παραβολὴ αὐ­τὴ εἶ­νε ἡ φωτογραφία μας. Σήμερα ἑορτάζουμε ὅ­λοι· γιατὶ λίγο ἢ πολὺ ὅλοι μοιά­ζουμε μὲ τὸν ἄ­σωτο υἱό. Ἂς δοῦμε τώρα τὴν παραβολή.

* * *

Ὁ νέος αὐτὸς ἦταν παιδὶ ἑνὸς καλοῦ πατέ­ρα. Μέσα στὸ σπίτι του τὰ εἶχε ὅλα, τίποτε δὲν τοῦ ἔλειπε. Κι ὅμως αὐτὸς δὲν ἔμενε εὐ­χαρι­στημένος. Ἔνιωθε τὸ σπίτι σὰν φυ­λακή, κλου­βὶ ἀπ᾽ τὸ ὁποῖο ἤθελε νὰ βγῇ ἔξω, νὰ πετά­ξῃ. Καὶ μιὰ μέ­ρα, χωρὶς εὐχὴ τοῦ πατέρα, ἔφυγε. Read more »