Κυριακη Τελώνου και Φαρισαίου
(Λουκ. 18,10-14)
Του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

ΤΙ ΔΙΝΕΙΣ;

«… Ἀποδεκατῶ πάντα ὅσα κτῶμαι»

(Λουκ. 18, 12)

ΣΗΜΕΡΑ, ἀγαπητοί μου χριστιανοί, σήμερα ἀνοίγει τὸ Τριώδιο. Ἔτσι λέει ὁ λαός.

Τί εἶνε τὸ Τριώδιο; Εἶνε ἕνα ἀπὸ τὰ πιὸ ὡραῖα λειτουργικὰ βιβλία τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας. Περιέχει ὕμνους καὶ τροπάρια, ποὺ ὅλα εἶνε ἐμπνευσμένα, καὶ συγκινοῦν καὶ προτρέπουν τοὺς ἀνθρώπους σὲ μετάνοια καὶ ἐπιστροφή. Ἅγιοι ἄνθρωποι, ποὺ φώτισε τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιο, ἔγραψαν τὰ ἐκκλησιαστικὰ αὐτὰ ἄσματα. Τέτοια ἄσματα δὲν ἔχει καμμιὰ ἄλλη θρησκεία. Τὸ Τριώδιο διαρκεῖ 70 μέρες. Ἄρχίζει σήμερα, Κυριακὴ τοῦ Τελώνου καὶ Φαρισαίου, καὶ τελειώνει τὸ Μεγάλο Σάββατο τὸ πρωί, ποὺ ὁ ἱερεὺς κρατώντας κάνιστρο γεμᾶτο φύλλα δάφνης τὰ διασκορπίζει ψάλλοντας «Ἀνάστα, ὁ Θεός, κρῖνον τῆν γῆν» (Ψαλμ. 81, 8). Read more »

Κυριακὴ Τελώνου & Φαρισαίου (Λουκ. 18,10-14)
Του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου

ΦΑΡΙΣΑΙΟΙ, ΤΑΠΕΙΝΩΘΗΤΕ

ΕΑΝ, ἀγαπητοί μου, ῥίξουμε μιὰ ματιὰ γύρω στὴ φύσι, θὰ δοῦμε κάτι ἐκπληκτικό· ὅτι ὅλα τὰ δημιουργήματα προσεύχονται, καθένα μὲ τὸν τρόπο του. Ἡ θάλασσα εὐχαριστεῖ τὸ Θεὸ μὲ τὸ φλοῖσβο τῶν κυμάτων της, τὸ ῥυάκι μὲ τὸ κελάρυσμά του, τὰ δέντρα μὲ τὸ θρόϊσμα τῶν φύλλων τους, τὰ πουλιὰ μὲ τὴ μελῳδία τους, τὰ ἄστρα μὲ τὸ φῶς τους ποὺ τρεμοσβήνει… Εδατε καὶ τὴν ὄρνιθα ὅταν πίνῃ νερό; σὲ κάθε γουλιὰ σηκώνει τὸ κεφάλι ψηλά, σὰ᾿ νὰ λέῃ «Θεέ μου, σ᾿ εὐχαριστῶ».
Ἀπὸ τὸ ἱερὸ αὐτὸ προσκλητήριο μποροῦσε ν᾿ ἀπουσιάζῃ ὁ ἄνθρωπος; Καὶ ὁ ἄνθρωπος προσεύχεται. Ἀπὸ τὰ παιδικά μας χρόνια ἡ καλὴ μητέρα μᾶς ἔμαθε νὰ σταυρώνουμε τὰ χεράκια μπροστὰ στὸ εἰκόνισμα τῆς Παναγιᾶς καὶ νὰ ψελλίζουμε μιὰ ἁπλῆ προσευχὴ στὸν οὐράνιο Πατέρα – ἀλησμόνητες στιγμές. Ἀργότερα μάθαμε κοντὰ στ᾿ ἄλλα παιδιὰ νὰ ἀπαγγέλλουμε στὴν ἐκκλησία τὸ «Πάτερ ἡμῶν» καὶ τὸ «Πιστεύω» καὶ μαζὶ μὲ ὅλο τὸ ἐκκλησίασμα νὰ παρακαλοῦμε τὸν Κύριό μας.
Ἡ εὐγενεστέρα ἐκδήλωσι τῆς ἀνθρωπίνης καρδίας εἶνε ἡ ὥρα τῆς προσευχῆς. Τὸ κτίσμα ἐπικοινωνεῖ μὲ τὸ Δημιουργό του. Εἶνε ἡ στιγμὴ ποὺ ὁ ἄνθρωπος αἰσθάνεται τὴν ἀνάγκη νὰ εὐχαριστήσῃ γιὰ τὶς τόσες εὐεργεσίες, ἀλλὰ καὶ ἡ στιγμὴ πού, γεμᾶτος θλῖψι καὶ μὴ ἔχοντας ἐλπίδα βοηθείας, καταφεύγει στὴν παντοδυναμία του καὶ ζητάει βοήθεια καὶ προστασία.

Read more »

Κυρ. Τελώνου & Φαρισαίου (Λκ. 18,10-14)
Ομιλία του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστινου

Περι υπερηφανειας και ταπεινοφροσυνης

«Ὁ Θεός, ἱλάσθητί μοι τῷ ἁμαρτωλῷ» (Λουκ. 18,13)

ΣΗΜΕΡΑ, ἀγαπητοί μου, εἶνε ἡμέρα σημαν­­τι­κή. Ἀρχίζει τὸ Τριῴδιο.
Ἀλλὰ τί εἶνε Τριῴδιο; Ἐὰν ρωτήσουμε αὐ­τοὺς ποὺ δὲν ἔ­χουν σχέσι μὲ τὴν Ἐκκλησία, θὰ μᾶς ποῦν· Τριῴ­διο θὰ πῇ γλέντι, χορός, φαγοπότι, μασκαρέματα, καρναβάλι. Ἡ Ἐκκλησία μας ὅμως λέει· ὄχι, αὐτὸ εἶνε παρανόησις τοῦ Τρι­ῳδίου. Τριῴδιο ἴσον ἡ ἁγιωτέρα περίοδος τοῦ ἔ­τους. Τριῴδιο ἴσον προσευχή, νηστεία, ἐλε­ημο­σύνη, κάθαρσις ἀπὸ τὰ πάθη, μετάνοια, ἐξ­ομο­λόγησις, ἁγιασμός. Τὸ Τριῴδιο διαρκεῖ 10 βδο­μάδες, 70 μέρες· ἀρχίζει ἀπὸ σήμερα καὶ φθά­νει στὸ Μέγα Σάββατο. Εἶνε περίοδος προ­ετοιμασίας γιὰ τὴ μεγάλη ἑορτὴ τοῦ Πάσχα.
Τὸ Τριῴδιο μοιάζει μ᾽ ἕνα ἀσανσέρ, πνευμα­τικὸ ἀσανσέρ. Εἶνε μία κλῖμαξ, σκάλα, ποὺ ἀρ­χίζει ἀπὸ τὰ χα­μη­λὰ καὶ φθάνει μέχρι τὰ ὕψη τοῦ οὐρανοῦ.

Read more »

Ὁ ἐπικαιρικός χαρακτήρας τοῦ θέματος εἶναι προφανής, θεωροῦμε δέ ἐπιτακτική τήν ἀνάγκη νά τεθεῖ τό ζήτημα τῆς ὑγείας στό πλαίσιο τῆς ὀρθόδοξης θεολογίας, καθώς λόγω τοῦ πανικοῦ πού συντηροῦν τά Μέσα Μαζικῆς Ἐνημέρωσης (ἀλλά καί κάποιων ἄστοχων -γιά νά τό ποῦμε ἐπιεικῶς- δηλώσεων ἐκκλησιαστικῶν ἀνδρῶν) εἶναι παραπάνω ἀπό ὁρατός ὁ κίνδυνος νά παγιωθεῖ ἡ ἄγνωστη γιά τό ὀρθόδοξο βίωμα ἀντίληψη ὅτι ἡ ὑγεία τοῦ σώματος, δηλ. ἡ ζωή ὡς βιολογικό -καί μόνο- γεγονός, εἶναι τό ὕψιστο ἀγαθό γιά τόν ἄνθρωπο.

Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΚΕ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 1404

Κυριακὴ τῆς Χαναναίας (Ματθ. 15,21-28)
Tου Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστινου

Η δυναμις του «Κυριε, ελεησον»

Εὐλόγει, ἡ ψυχή μου, τὸν Κύριον», εἶνε ἡ προτροπὴ τοῦ προφήτου Δαυΐδ (Ψαλμ. 102,1· 103,1). Ὁ ἄνθρωπος πρέπει νὰ εἶνε εὐ­γνώ­μων στὸ Θεὸ γιὰ τὶς εὐεργεσίες του. Καὶ μία ἀπὸ αὐ­τές, ἀ­δελφοί μου, εἶνε ὁ ἐκκλησι­ασμός. Μι­κρὸ θεωρεῖτε τὸ ὅτι ἐπιτρέπει σ᾽ ἐμᾶς τοὺς βρωμεροὺς καὶ ἀκαθάρτους νὰ μπαίνουμε στὸ ναό του; Γιὰ ἐκείνους ποὺ ἔχουν αὐτιὰ ν᾽ ἀ­κοῦ­νε, μάτια νὰ βλέπουν, καὶ πρὸ παντὸς καρδιὰ νὰ αἰσθάνωνται δὲν ὑπάρχει ἱερώτερος τόπος, τόπος μεγαλυτέρων συγ­κινήσεων. «Εὐφράνθην», λέει ὁ Δαυΐδ, αἰσθάν­θηκα χαρὰ καὶ ἀγαλ­λίασι, ὅταν μοῦ εἶπαν· Ἔλα νὰ πᾶμε στὸν οἶκο τοῦ Κυρίου (ἔ.ἀ. 121,1). Κι ἀλλοῦ λέει· Προτιμῶ νά ᾽μαι ἕνα χαλικάκι στὸ οἶκο τοῦ Θεοῦ μου, πα­ρὰ νὰ εἶμαι πρίγ­κιπας στὰ ἀνάκτορα (βλ. ἔ.ἀ. 83,11).
Εἶνε εὐλογία Θεοῦ νὰ βρισκώμαστε μέσα στὸ ναό. Στὸ ναὸ ἀκούγονται φωνὲς ἀπὸ τὰ οὐράνια, ἀπὸ τὰ ὑπερκόσμια· φωνὲς ἁγίων ἀγ­γέλων καὶ ἀρχαγγέλων, φωνὲς μαρτύρων καὶ ἡρώων, φωνὲς προφητῶν καὶ πατριαρχῶν, φω­νὲς εὐαγγελιστῶν. «Σοφία. Πρόσχωμεν» (θ. Λειτ.).
Ἀπ᾽ ὅλες τὶς φωνὲς ποὺ ἀκούσαμε σήμερα, σᾶς παρακαλῶ νὰ προσέξουμε μία. Read more »

Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΛΗ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 2352

Κυρ. ΙΖ΄ Μθ. [Χαναναίας] (Ματθ. 15,21-28)
14 Φεβρουαρίου 2021

Ο Θεος δοκιμαζει την πiστι μας

«Ὦ γύναι, μεγάλη σου ἡ πίστις! γενηθήτω σοι ὡς θέλεις. καὶ ἰάθη ἡ θυγάτηρ αὐ­τῆς ἀπὸ τῆς ὥρας ἐκείνης» (Ματθ. 15,28)

Δυστυχισμένη, ἀγαπητοί μου, πολὺ δυσ­τυχισμένη ἦταν ἡ μητέ­ρα ποὺ περιγράφει τὸ σημερινὸ εὐ­αγγέλιο (βλ. Ματθ. 15,21-28). Ἀλλ᾽ ἂς δοῦ­με ποιά ἦταν ἡ δυστυχία της, γιὰ νὰ θαυμάσουμε τὴν ὑπομονή της καὶ τὴν πίστι της.

* * *

Στὰ μέρη Τύρου καὶ Σιδῶνος, ποὺ συνώρευ­­αν μὲ τὴ χώρα τοῦ Ἰσραήλ, κατοι­κοῦ­σαν ἀλ­λόφυλοι καὶ ἀλλόθρησκοι – εἰδωλο­λάτρες. Ἐ­κεῖ ζοῦσε καὶ ἡ γυναίκα τοῦ σημερινοῦ εὐ­αγ­γελίου. Ὁ εὐαγγελιστὴς Ματθαῖος ἀκοῦμε νὰ τὴ λέει Χαναναία, λέξι ποὺ δείχνει τὸ θρήσκευ­­μά της, ἀπὸ τὴν παλαιὰ θρησκεία τῶν ἐθνῶν τῆς γῆς Χαναάν, προτοῦ νὰ ἐγκαταστα­θῇ στὴν Παλαιστίνη ὁ Ἰσραηλικὸς λαός. Ὁ ἄλ­λος εὐ­αγγελιστὴς ποὺ περιγράφει τὸ ἴδιο περι­στατι­κὸ λέει, ὅτι αὐτὴ ἦταν «ἑλληνίς, Συροφοινί­κισσα τῷ γένει» (Μᾶρκ. 7,26), δηλαδὴ εἰδωλο­λά­τρισσα καταγομένη ἀπὸ τὴ Φοινίκη, παραλιακὴ πόλι τῆς Συρίας ἀπέναντι ἀπὸ τὴν Κύπρο.
Ἡ ξένη αὐ­τὴ γυναίκα ἔμαθε, ὅτι στὰ μέρη ἐκεῖνα βρίσκεται ὁ Ἰησοῦς ὁ Ναζωραῖος. Δείχνει λοιπὸν μεγάλο ἐνδιαφέρον νὰ τὸν συν­αντήσῃ.

Read more »

Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΙΘ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 845

Κυριακὴ ΙΣΤ΄ Ματθαίου (Ματθ. 25,14-30)
Tου Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου

Γιατι ζουμε;

«Πονηρὲ δοῦλε καὶ ὀκνηρέ!…» (Ματθ. 25,26)

Ἀκούσατε, ἀγαπητοί μου, τὸ ἱε­ρὸ καὶ ἅγιο εὐαγγέλιο. Ἀπὸ τὴν ὡραία πα­ραβολὴ τῶν ταλάντων θέλω νὰ προσέξετε ἰδιαιτέρως τὸ τέλος της. Εἶπε ὁ Χριστός· «Ὁ ἔχων ὦτα ἀ­κού­ειν ἀκουέτω», ὅποιος ἔχει αὐ­τιὰ ἂς ἀ­κού­ῃ (Ματθ. 11,15· 13,9,43). Αὐτὸς ὁ λόγος διαβαίνει τοὺς αἰῶνες, φτά­­νει καὶ σ᾿ ἐμᾶς καὶ ἀ­πευθύνεται στὸν καθένα μας.
–Μά, θὰ πῆτε, δόξα τῷ Θεῷ ἔ­χου­με αὐτιὰ καὶ ἀκοῦμε. Τί νόημα ἔχει αὐτὸ γιὰ μᾶς;
Ἔχουμε βέβαια αὐτιά· ἀλλὰ ὁ Χριστὸς ἐδῶ μιλάει γιὰ κάτι βαθύ­τε­ρο. ᾿Eρχό­μαστε στὴν θεία λειτουργία, ἀλλὰ ἀρκεῖ αὐτό; Ἄν, ὅταν ὁ ἱε­ρεὺς διαβάζει τὸ εὐ­αγ­γέλιο καὶ οἱ ψάλτες ψάλ­­λουν τὰ τροπάρια, δὲν ἔ­χουμε ἐκεῖ τὸ νοῦ μας καὶ δὲν προσέχουμε τὰ λόγια, τί τὸ ὄ­φελος; Ἔχουμε αὐτιά, ἀλλὰ πνευματικὴ ὠ­φέλεια δὲν γίνεται. Ἂν βγαίνοντας ἀπὸ τὸ ναὸ δὲν ξέρουμε τί εἶπε ὁ ἀπό­στολος, τί εἶπε τὸ εὐαγγέλιο, ποιά τροπάρια ἀκούστηκαν, τό­τε ἤ­μαστε παρόντες σωματι­κῶς ἀλ­λὰ ἀπόντες πνευ­ματικῶς. Κι ἀφοῦ τὸ πνεῦμα ἔχει ἀπείρως ἀ­νώ­τερη ἀξία ἀπὸ τὸ σῶ­μα, κα­ταλαβαίνετε τό­τε τί σημασία ἔχει ὁ λό­γος τοῦ Χριστοῦ «Ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω».

Read more »

Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΛΗ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 2351

Κυριακὴ ΙΣΤ΄ Ματθαίου (Ματθ. 25,14-30)
7 Φεβρουαρίου 2021

Πηγες χαρας

«Εὖ, δοῦλε ἀγαθὲ καὶ πιστέ! ἐπὶ ὀλίγα ἦς πιστός, ἐπὶ πολλῶν σε καταστήσω· εἴσελθε εἰς τὴν χαρὰν τοῦ κυρίου σου» (Ματθ. 25,21,23)

Ἡ ἐποχή μας, ἀγαπητοί μου, εἶνε τραγική· εἶνε ταραγμένη, γεμάτη ἄγχος καὶ στενο­χώρια. Παρὰ τὴν πρόοδο τῆς ἐ­πι­στήμης, τὰ ἐπι­τεύγματα καὶ τὴ γνῶσι, ὁ ἄνθρωπος δὲν εἶ­νε εὐ­τυ­χισμένος. Καὶ αὐτὸς ποὺ μένει στὴν καλύ­βα καὶ αὐτὸς ποὺ μένει στὰ παλάτια, καὶ ὁ ἀ­γράμματος τσοπᾶνος ποὺ δὲν ξέρει νὰ βά­λῃ τὴν ὑ­πογραφή του καὶ ὁ βαθὺς ἐπιστήμονας, καὶ ὁ ἀστροναύτης καὶ ὁ βεδουΐνος, κάθε ἄν­θρωπος, στὸν αἰῶνα αὐτὸν δὲν νιώθει εὐ­τυχι­­σμένος. Στὰ πρόσωπα ὅλων βλέπει κανεὶς μιὰ μελαγχολία, ποὺ κάνει πολλοὺς νὰ διερω­τῶν­ται· Ἀξίζει κανεὶς νὰ ζῇ σ᾽ αὐτὸ τὸν κόσμο;
Κάτι λείπει. Δὲν ὑπάρχει ἡ αἰσιοδοξία, ἡ συν­είδη­σι ὅτι ὁ ἄν­θρωπος πλάστηκε γιὰ κάτι σπουδαῖο· μ᾽ ἕνα λόγο, λείπει ἡ χαρά.

Read more »

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΕ’ ΛΟΥΚΑ
Λουκ. 19, 1-10
Του Μητροπολιτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου

ΤΥΧΗ;

«Καὶ ὡς ἦλθεν ἐπὶ τὸν τόπον,
ἀναβλέψας ὁ Ἰησοῦς εἶδεν αὐτόν»
(Λουκ. 19, 5)

ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ σήμερα διηγεῖται ἕνα ἐπεισόδιο. Ὁ Χριστὸς βρίσκεται στὴν Ἰεριχῶ. Μόλις ὁ κόσμος ἔμαθε ὅτι ὁ Χριστὸς ἔφτασε στὴν πόλι τους, ἔτρεξαν ὅλοι γιὰ νὰ τὸν δοῦν καὶ νὰ τὸν ἀκούσουν. Ἡ φήμη του εἶχε προτρέξει. Κανένας ἄλλος δὲν ἔκανε τὰ θαύματα ποὺ ἔκανε ὁ Χριστός. Ἄντρες, γυναῖκες καὶ παιδιὰ μαζεύτηκαν, κόσμος πολύς. Κι ο Χριστὸς προχωροῦσε ἀργὰ – ἀργὰ πάνω στὸ δρόμο. Σὲ κάποιο σημεῖο τοῦ δρόμου ὁ Χριστὸς σταμάτησε. Κοίταξε πρὸς τὰ πάνω σὲ μιὰ συκομουριὰ ποὺ ἦταν φυτεμένη στὸ μέρος ἐκεῖνο τοῦ δρόμου. Πάνω στὰ κλαδιὰ τοῦ δέντρου ἦταν ἕνας ἄνθρωπος. Ἦταν ὁ Ζακχαῖος. Τὸν εἶδε ὁ Χριστός. Τὸν φώναξε μὲ τὸ ὄνομά του καὶ τοῦ εἶπε νὰ κατεβῆ κάτω. Ὁ Ζακχαῖος ὑπάκουσε στὴν ἐντολὴ τοῦ Χριστοῦ, κατέβηκε καὶ ὡδήγησε τὸ Χριστὸ στὸ σπίτι του. Καὶ ἐκεῖ ὁ Χριστὸς εἶπε, ὅτι ὄχι μόνο ὁ Ζακχαῖος, ἀλλὰ καὶ τὸ σπίτι του βρῆκε σωτηρία. Read more »

Kυριακή IB΄ Λουκά
(Λουκ. 17,12-19)

Η ΛΕΠΡΑ ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ

«᾿Ηπήντησαν αὐτῷ (=τῷ Χριστῷ) δέκα λεπροὶ ἄνδρες» (Λουκ. 17,12)

ΗΤΑΝ κάποτε ἐποχή, ἀγαπητοί μου, ποὺ δὲν ὑ­πῆρχε ἀσθένεια. Καὶ δὲν ὑπῆρχε, δι­ότι δὲν ὑπῆρχε μικρόβιο.
Τὸ μικρόβιο, ὅπως ξέρουμε, εἶνε ἀόρατο· μὲ γυμνὸ μάτι δὲν τὸ βλέπεις. Τὸ σῶμα μας, τὸ χῶμα, τὸ νερό, ὁ ἀέρας, τὰ πάντα, εἶνε γε­μᾶτα ἀπὸ ἄπειρα μικρό­βια. Ὅταν πρὶν διακόσα χρόνια ἕνας ἐπιστή­μων τὰ ἀνεκάλυψε καὶ εἶδε μὲ τὸ μικροσκόπιο σ’ ἕνα ποτήρι νε­ρὸ νὰ κολυμποῦν ἑκατομμύρια ἀπ’ αὐτοὺς τοὺς μικροοργανισμούς, φώναξε τὴν κόρη του. ―Γιά κοίταξε, τῆς λέει· ὑπάρχει κάτι μέσα στὸ νερό; ―Δὲ βλέπω τίποτα. ―Γιά κοίταξε τώρα μὲ τὸ μικρο­σκόπιο. Ὅταν ἐκείνη εἶδε, κατεπλάγη. ―Τί εἶνε τοῦτο ’δῶ, πατέρα!… Ἀμέτρητα ζῳύφια εἶδε νὰ πλέουν μέσα στὸ νερό.
Φορεὺς λοιπὸν τῆς ἀσθενείας εἶνε ἕνα μικρόβιο. Καὶ τὸ ἀδιόρατο αὐτὸ πλάσμα κάνει θραῦσι. Οὔτε τὰ λιοντάρια τῆς Ἀφρικῆς δὲν θανατώνουν τόσους ὅσους ἕ­να μικρόβιο. Τρομερὸ πρᾶγμα· γιὰ νὰ φαίνεται ἔτσι ἡ ἀδυναμία μας…

Read more »

Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΛΗ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 2347

Κυριακὴ ΙΒ΄ Λουκᾶ (Λουκ. 17,12-19)
17 Ἰανουαρίου 2021
Toυ Μητροπολιτου Φλωρινης π. Αυγουστινου

Μικρο κακο η αχαριστια;

«Οὐχὶ οἱ δέκα ἐκαθαρίσθησαν; οἱ δὲ ἐννέα ποῦ;» (Λουκ. 17,17)

Σὲ ἐλεεινὴ κατάστασι ἦταν, ἀγαπητοί μου, οἱ δέκα λεπροὶ ποὺ ἀκούσαμε στὸ σημερινὸ εὐαγγέλιο (βλ. Λουκ. 17,12-19).
Ἡ ἀσθένειά τους ἦταν φοβερή. Τὸ σῶμα τους γεμᾶτο πληγές, ποὺ δὲν ἔκλειναν. Τὸ δέρμα σκεπασμένο ἀπὸ λέπια, ποὺ ἔπεφταν κ᾽ ἔβγαιναν πάλι ἄλλα. Ὑπέφεραν οἱ ταλαίπωροι τὴν ἡμέρα ἀπὸ πόνους, ὑπέφεραν καὶ τὴ νύχτα ἀπὸ ἀυπνία· μὲ τὸν κνισμό, τὴ φαγούρα ποὺ ἔνιωθαν νὰ τοὺς τρώῃ στὰ διάφορα μέλη τους, δὲν μποροῦσαν νὰ κλείσουν μάτι. Καὶ ἡ ὄψι τους ἄλλαζε κι αὐτή. Ἔπεφταν σάρκινα κομμάτια, τὰ αὐτιά, ἡ μύτη. Ἡ ἀσθένεια ἔτρωγε τὰ φρύδια, ἀλλοίωνε τὰ χαρακτηριστικὰ τοῦ προσώπου, ὁ ἀσθενὴς παρουσίαζε ὄψι φρικτή. Καταντοῦσαν ἀγνώριστοι, ἡ μορφή τους παραμορφωμένη προκαλοῦσε φόβο.

Read more »

ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΑ ΦΩΤΑ
Ματθ. 4, 12-17
Του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου

ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ

«Ἰωάννης παρεδόθη…»(Ματθ. 4, 12)

ΥΠΑΡΧΕΙ, ἀγαπητοί μου, ὑπάρχει ἕνα ἄστρο, ποὺ ὀνομάζεται αὐγερινός. Φαίνεται τὸ πρωὶ πρὶν ἀνατείλη ὁ ἥλιος. Ἀναγγέλλει τὴν ἀνατολὴ τοῦ ἡλίου. Εἶνε ἀπʼ τὰ ὡραιότερα ἄστρα. Εἶνε ἄστρο, ποὺ μὲ χαρὰ τὸ βλέπει ὁ κόσμος περιμένοντας τὸν ἥλιο.
Μὲ τὸ ἄστρο αὐτὸ παρομοιάζεται ὁ τελευταῖος προφήτης τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, ὁ Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος. Ὁ Ἰωάννης ὑπῆρξε ὁ αὐγερινός, ὁ προάγγελος δηλαδὴ τῆς ἀφίξεως τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ὁ Χριστὸς εἶνε ὁ ἥλιος. Ὕστερα ἀπʼ τὴ βάπτισι τοὺ Χριστοῦ ὁ Ἰωάννης ἄρχισε νὰ γέρνη πρὸς τὴ δύσι του, ἐνῶ ὁ Χριστὸς βγαίνει ἀπʼ τὴν ἀφάνεια καὶ ἐμφανίζεται στὸν κόσμο σὰν μιὰ λαμπρὴ ἀνατολὴ τοῦ ἥλιου. Ὁ Ἰωάννης, ὁ αὐγερινός, ὑποχωρεῖ μπροστὰ στὸ Χριστό, στὸν Ἥλιο. Read more »

Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΚΔ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 1315

Κυριακὴ μετὰ τὰ Φῶτα (Ματθ. 4,12-17)
10 Ἰανουαρίου 2021 (2007)
Του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου

Τι εινε μετανοια;

«Ἀπὸ τότε ἤρξατο ὁ Ἰησοῦς κηρύσσειν καΙ λέγειν· Μετανοεῖτε· ἤγγικε γὰρ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν» (Ματθ. 4,17)

Κατὰ τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ, ἀγαπητοί μου, εἰσήλθαμε σὲ νέο ἔτος. Θὰ φτάσουμε ἆραγε καὶ στὸ τέλος του; Μὲ πολλοὺς ἑωρτάσαμε πέρυσι μαζί, σήμερα ὅμως δὲν βρίσκονται ἀνάμεσά μας. Γι᾿ αὐτὸ κρίνω καλὸ τώρα νὰ ὑπενθυμίσω, ὅτι ἔχουμε ἕνα καθῆκον. Σήμερα, Κυριακὴ μετὰ τὰ Φῶτα, μᾶς τὸ ὑπενθυμίζει ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός. Εἶνε μία λέξι, ποὺ ἂν θελήσουμε νὰ τὴ ζήσουμε χιλιάδες λευκὰ περιστέρια θὰ πετάξουν πάνω ἀπὸ τὸν χαώδη κόσμο. Εἶνε τὸ «Μετανοεῖτε» (Ματθ. 4,17).

Read more »

27.12.2020

ΕΙΣΤΕ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΣΑΣ!

«Φωνὴ ἐν Ραμᾶ ἠκούσθη, θρῆνος καὶ κλαυθμὸς καὶ ὀδυρμός πολύς»

H ΠΑΙΔΟΚΤΟΝΙΑ

«Pαχήλ κλαίουσα τa τέκνα αυτης…» (Mατθ. 2,18)

Ο ΗΡΩΔΗΣ ἔσφαξε 14.000 νήπια. Ἀνατριχιάζει καὶ φρίττει ὁ ἄνθρωπος ὅταν τ᾿ ἀκούῃ. Ἀλλά, ἀδελφοί μου, μὴν εμεθα ὑποκριταί. Αὐτὸ τὸ ἔγκλημα γίνεται καὶ σήμερα.

* * *

Στὴν πατρίδα μας δὲν εἶνε ἕνας ἢ δύο οἱ Ἡρῶδαι ποὺ ἐκτελοῦν τὸ ἀπαίσιο ἔργο τῆς παιδοκτονίας. Δολοφόνοι ἀθῴων νηπίων εἶνε πρῶτα – πρῶτα οἱ γιατροί. Δὲν λέω ὅλοι. Ὑπάρχουν γιατροὶ ποὺ τιμοῦν τὸ ἐπάγγελμά τους. Μοιάζουν μὲ τοὺς ἁγίους Ἀναργύρους, τὸν ἅγιο Παντελεήμονα καὶ τοὺς ἄλλους ἰαματικοὺς ἁγίους. Ὑπάρχουν γιατροὶ ποὺ τηροῦν τὴν ὑπόσχεσι τοῦ Ἱπποκράτους, ποὺ λέει· «Ποτέ δὲν θὰ δώσω φάρμακο σὲ γυναῖκα γιὰ νὰ κάνῃ ἔκτρωσι». Τὸν ὅρκο τοῦ Ἱπποκράτους, ποὺ εἶνε ὁ πατὴρ τῆς ἰατρικῆς, ἐπαναλαμβάνουν οἱ γιατροί μας ὅταν παίρνουν τὸ δίπλωμά τους. Καὶ ὅμως ὑπάρχουν γιατροὶ – Ἡρῶδαι, ποὺ σφάζουν συνεχῶς νήπια. Οἱ κακοῦργοι αὐτοὶ ἵδρυσαν τὶς κατ᾿ εὐφημισμὸν λεγόμενες γυναικολογικὲς κλινικές, ποὺ στὴν πραγματικότητα εἶνε σφαγεῖα μικρῶν παιδιῶν.
Πρέπει νὰ κλαύσωμε, ἀδελφοί μου. Πρέπει ν᾿ ἀνοίξῃ ἡ γῆ νὰ μᾶς καταπιῇ καὶ ὁ ἥλιος νὰ στείλῃ τὶς ἀκτῖνες του καυστικὲς καὶ νὰ μᾶς κάνῃ κάρβουνο. Πρέπει νὰ σειστοῦν οἱ κορυφὲς τῶν ὀρέων καὶ τὰ ἄστρα τ᾿ οὐρανοῦ νὰ γίνουν ἀστροπελέκια στὶς κεφαλές μας. Διότι ὅλος ὁ κόσμος, καὶ ἰδιαιτέρως ἡ μικρή μας πατρίδα, διαπράττει τὸ μεγάλο αὐτὸ ἔγκλημα.
Πόσες ἐκτρώσεις γίνονται; Ἂν σᾶς βάλω νὰ μετρᾶτε, θὰ φτάσῃ μεσημέρι. Φρῖξον ἥλιε, ἀναστέναξον γῆ. Πάνω ἀπὸ 400.000 ἔμβρυα τὸ χρόνο σκοτώνονται στὴν πατρίδα μας καὶ ῥίχνονται στοὺς ὑπονόμους. Read more »

Κυριακὴ μετὰ Χρ. Γέννησιν (Ματθ. 2,13-23)
Toῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου

Οι μαγοι φωναζουν…

«Ἀναχωρησάντων τῶν μάγων…» (Ματθ. 2,13)

Ἑορτὲς ἔχουμε, ἀγαπητοί μου, ἑορτὲς ποὺ διαρκοῦν ὄχι μία καὶ δύο, ἀλλὰ δώδεκα ἡμέρες, μέχρι τὰ Φῶτα.
Πρώτη ἡ ἡμέρα τῶν Χριστουγέννων, ἡ ἀρ­χὴ καὶ ἡ ῥίζα ὅλων τῶν χριστιανικῶν ἑορτῶν. Ἤρθαμε στοὺς ναοὺς καὶ προσκυνήσαμε τὸ Χριστὸ ὡς Θεῖο βρέφος, ποὺ ἡ φτωχὴ μητέρα του δὲν εἶχε ποῦ νὰ τὸ βάλῃ καὶ τὸ ἀκούμ­πησε στὴ φάτνη ὅπου οἱ βοσκοὶ βάζουν τὸ χορτάρι γιὰ τὰ ζῷα. Ποιός θὰ τὸ φανταζόταν, ὅτι τὸ παιδὶ αὐτό, ποὺ δὲν εἶχε ποῦ νὰ σταθῇ καὶ τὸ καταδίωκαν νὰ τὸ θανατώσουν, εἶνε ὁ βασιλιᾶς τοῦ κόσμου;
Προσκυνοῦμε τὸ Θεῖο βρέφος. Ἑκατομμύρια τῶν ἑκατομμυρίων ἄνθρωποι τὸ προσκυνοῦν, καὶ θὰ ἐξακολουθοῦν νὰ τὸ προσκυνοῦν, εἰς πεῖσμα τῶν δαιμόνων καὶ τῶν ἀθέων. Καμ­μία δύναμι δὲν θὰ μπορέσῃ ποτὲ νὰ σβήσῃ τὴ μεγάλη αὐτὴ ἑορτή. Ἐφ᾿ ὅσον ἀνατέλλει ὁ ἥ­λιος καὶ λάμπουν τὰ ἄστρα καὶ τρέχουν οἱ ποτα­μοὶ καὶ ὑπάρχουν καρδιὲς ποὺ πιστεύουν, δὲν θὰ παύσῃ ὁ Χριστὸς νὰ ὑμνῆται καὶ νὰ δο­ξάζεται· ἀπ᾿ τὸ βορρᾶ μέχρι τὸ νότο καὶ ἀπ᾿ τὴν ἀ­νατολὴ μέχρι τὴ δύσι, «πᾶσα γλῶσσα θὰ ἐξομο­λογῆται ὅτι εἷς ἅγιος, εἷς Κύριος, Ἰησοῦς Χριστός, εἰς δόξαν Θεοῦ πατρός· ἀμήν» (Φιλ. 2,11 καὶ θ. Λειτ.).
Προσκυνοῦμε καὶ σήμερα τὸ Θεῖο βρέφος. Ποιοί τὸ προσκύνησαν πρῶτοι; Πλούσιοι, μεγιστᾶνες, στρατηγοί, βασιλεῖς, σοφοὶ καὶ ἐπιστήμονες; Ὄχι. Βοσκοὶ ἦταν οἱ πρῶτοι προσ­κυνηταί του. Αὐτοὶ πού, ἐνῷ εὐεργετοῦν τὸν κόσμο, περιφρονοῦνται ἀπὸ τὸν κόσμο. Ὤ με­γαλεῖο τῆς θρησκείας μας, ποὺ ἄρχισε ἀπὸ βο­σκούς, ἀπὸ ψαρᾶδες, ἀπὸ μικρὰ παιδιά, ἀπὸ ταπεινοὺς τῆς γῆς! Ἔχει μεγάλη σημασία αὐ­τό. Δείχνει, ὅτι ὁ Χριστὸς δὲν κατοικεῖ σὲ παλάτια, δὲν συχνάζει σὲ πανεπιστήμια καὶ μεγά­λες σχολές, δὲν βρίσκεται ἐκεῖ ποὺ εἶνε ἡ δύναμι καὶ ἡ βία· ἀρέσκεται στὶς καλύβες τῶν φτωχῶν, κατοικεῖ μέσα σὲ καρδιὲς ταπεινῶν ὅπως οἱ βοσκοί. Εἶσαι ταπεινός; νιώθεις τὸ Χριστό· δὲν εἶσαι ταπεινός; δὲν νιώθεις τίποτα. Μέσα στὶς πολιτεῖες ὑπάρχουν τέρατα, ἐ­πιστήμονες ἄθεοι· πάνω στὰ βουνὰ τὰ εὐλογημένα ὑπάρχουν τσοπαναραῖοι, ποὺ ἅμα ἀκοῦ­νε τὰ σήμαντρα νὰ χτυπᾶνε γονατίζουν καὶ προσεύχονται. Αὐτοὶ εἶνε ἡ Ἑλλάς, αὐτοὶ εἶ­νε Χριστιανοί, αὐτοὶ εἶνε οἱ πιστοὶ τοῦ Χριστοῦ. Read more »