1. ΟΙ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΙ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΖΩΝΤΑΝΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΔΙΚΟΙ ΜΑΣ ΥΠΟΥΡΓΟΙ ΚΑΙ ΨΕΥΤΟΘΕΟΛΟΓΟΙ ΤΟΥ ΑΠΘ, ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΠΟΙΟΥΝ ΤΗΝ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΚΑΙ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ!!! 2. ΤΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΜΕΙΟΝΕΚΤΗΜΑ ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ



ΟΙ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΙ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΖΩΝΤΑΝΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΔΙΚΟΙ ΜΑΣ ΨΕΥΤΟΠΑΠΑΔΕΣ
ΚΑΙ ΟΙ ΨΕΥΤΟΘΕΟΛΟΓΟΙ ΤΟΥ ΑΠΘ, ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΠΟΙΟΥΝ ΤΗΝ ΣΧΟΛΗ
Πατῆστε στοὺς συνδέσμους και θαυμάστε τὸ θάρρος τους!
https://greekmurtadeen.wordpress.com
http://www.augoustinos-kantiotis.gr/?p=51777
Απάντηση του Γραμματέα της ΠΕΘ κ. Παναγιώτη Τσαγκάρη
στον «Ανορθόδοξο φονταμενταλισμό» του Αρχιμανδρίτη π. Σωφρόνιου Γκουτζίνη
Χείλη ιερέως, «υποψηφίου αρχιερέως», ου ψεύδονται.
Απάντηση του Γραμματέα της ΠΕΘ κ. Παναγιώτη Τσαγκάρη
στον «Ανορθόδοξο φονταμενταλισμό»
του Αρχιμανδρίτη π. Σωφρόνιου Γκουτζίνη
Πρωτοσυγκέλου Ιεράς Μητροπόλεως Ξάνθης.
Σεβαστέ και αγαπητέ π. Σωφρόνιε,
Επειδή όσα γράφετε -ίσως σκόπιμα, ίσως από άγνοια ο Θεός οίδεν- υπερασπιζόμενος ένθερμα τη λειτουργία των Ισλαμικών Σπουδών στο Τμήμα Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ, είναι ψευδή και παραπλανητικά, οφείλουμε προς χάριν της αλήθειας, να τα αναιρέσουμε: Ισχυρίζεστε ότι «η Θεολογική Σχολή του ΑΠΘ με συντριπτική πλειοψηφία των μελών ΔΕΠ των Τμημάτων της αποφάσισε τη δημιουργία και λειτουργία Προγράμματος Ισλαμικών Σπουδών». Ο ισχυρισμός σας
αυτός ελέγχεται ως ψευδής, διότι α) σε σύνολο 38 μελών ΔΕΠ του Τμήματος Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής μόνον (23) καθηγητές ψήφισαν υπέρ της ιδρύσεως και λειτουργίας αυτού του Προγράμματος, β) το Τμήμα Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας, έχει αποφασίσει και δημοσιεύσει την έντονη διαφωνία του για το εγχείρημα αυτό και γ) σας ενημερώνουμε ότι, όλοι οι καθηγητές και των δύο Τμημάτων της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ, είναι (72)!! Επομένως, για ποια πλειοψηφία μελών ΔΕΠ της Θεολογικής Σχολής ομιλείτε πάτερ;
Επειδή… Διαβάστε τη συνέχεια στο ἰστολογιο:
http://www.petheol.gr/nea/cheileiereosypopsephiouarchiereosoupseudontaiμμ
ΤΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΜΕΙΟΝΕΚΤΗΜΑ ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ
ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
(Πατῆστε τὸν τίτλο καὶ διαβᾶστέ το ὁλοκληρωμένο σὲ.pdf)
ΤΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΜΕΙΟΝΕΚΤΗΜΑ (κατά τήν γνώμη μου Λ. Α.)
ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
ΚΑΙ Η ΔΙΟΡΘΩΣΗ ΤΟΥ ΔΙΑ ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ
ΛΑΖΑΡΟΣ ΑΡΑΒΑΝΗΣ
Κίνητρο μου: «Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΦΗΒΟ»
(ΓΕΡΩΝ ΙΩΣΗΦ )
ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Εἶχα ἕνα βιβλιαράκι μέ ἁγιοπατερικό προσευχητάριο στή βιβλιοθήκη μου, καί ἐπειδή ἦταν μικρό σέ μέγεθος, καί δέν κυριαρχεῖ πάντα ἡ τάξις στή βιβλιοθήκη μου, ἦταν παραμελημένο˙ ἦταν θαρρεῖς κάπου κρυμμένο, καί τό εἶχα παραμελήσει ἐδῶ καί πολλά χρόνια. Τό βρῆκα ὅμως, καί διαβάζοντας ἀρκετές προσευχές ἁγιασμένων μορφῶν-πατέρων τῆς Ἐκκλησίας μας, ξεχώρισα μία πού μοῦ ἔκανε μεγάλη ἐντύπωση. Ἦταν τοῦ γέροντα Ἰωσήφ. Ἀναφερόταν ἡ προσευχή του στούς ἐφήβους μας. Ὁ Γέροντας Ἰωσήφ ὁ Ἡσυχαστής γεννήθηκε στίς Λεῦκες τῆς Πάρου , ὅπου εἶχε γεννηθεῖ καί ὁ π. Αὐγουστίνος Καντιώτης. Ὑπῆρξε μάλιστα μαθητής τῆς μητέρας τοῦ π. Αὐγουστίνου πού ἦταν δασκάλα. Καί οἱ δύο κοιμήθηκαν τήν ἴδια ἡμέρα, 28 Αὐγούστου 1959 ὁ Γέροντας Ἰωσήφ , καί 28 Αὐγούστου 2010 ὁ Γέροντας Ἐπίσκοπος Αὐγουστίνος Καντιώτης˙ τυχαῖο; ΔΕΝ ΝΟΜΙΖΩ. Μέ ἀπασχολοῦσε λοιπόν ἐδῶ καί ἀρκετό καιρό τά μαθήματα τῶν νέων μαθητῶν καί μαθητριῶν πού διδάσκονται στήν δευτεροβάθμια (κυρίως) ἐκπαίδευση, τελευταῖα μάλιστα ἦταν κάτι παραπάνω ἀπό ἐνδιαφέρον, θά ἔλεγα ὅτι εἰσῆλθα στό στάδιο τῆς ἀγωνίας, καί ἀγωνιοῦσε ἀγωνιζόμενο τό πνεῦμα μου νά βρῶ τί φταίει, καί ἐάν μποροῦμε ὅλοι μαζί οἱ γονεῖς , ἀλλά καί ὅσοι ἔχουν συγγενικά πρόσωπα μέ παιδιά στά σχολεῖα μας νά βροῦμε καί νά προτείνουμε καλύτερες λύσεις γιά τά ἐκπαιδευτικά προγράμματα στά ἐκπαιδευτήρια μας. Βέβαια, ἡ πρώτη ἐκπαίδευση ἀρχίζει ἀπό τήν οἰκογένεια, ἀλλά δέν μᾶς «χαλάει» σκέφτηκα καί μία καλύτερη ἐθνική παιδεία, ὥστε πολλά παιδιά νά μήν τούς «χαλάει» , ἤ χαλαρώνει ἐπικίνδυνα ὁ λογισμός τους ὅταν πηγαίνουν στό σχολειό τους, ἀλλά τουναντίον, νά ἐνισχύεται ἐκ μίας ἑλληνορθόδοξης φρούρησης καί περαιτέρω ἰσχυρότερης ὀργάνωσης μέσα ἀπό τήν παιδεία μας.
Ἐπίσης, ὑπάρχει (σκέφτηκα) καί σέ μεγάλο ποσοστό μάλιστα τό ἐνδεχόμενο οἱ γονεῖς καί τά συγγενικά καί ἀγαπημένα πρόσωπα τῶν μαθητῶν μας νά μήν ἔχουν τήν στοιχειώδη θεολογική μόρφωση, ἤ νά εἶναι καί ἐκεῖνοι (ὅσοι εἶναι) θύματα τῶν κακῶν περιστάσεων καί κακῶν συνηθειῶν τῆς ἐποχῆς μας, δηλαδή νικημένοι καί ὑποταγμένοι (μέ διάφορους τρόπους, ἔμμεσα ἤ ἄμεσα) ἐκ τῶν σκοτεινῶν ἀντίχριστων δυνάμεων. Read more »