Η ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ

Κατά Ιωάννην, κεφάλαιο Ε΄, εδάφια 1-15

1 Μετά ταῦτα ἦν ἡ ἑορτὴ τῶν ᾿Ιουδαίων, καὶ ἀνέβη ὁ ᾿Ιησοῦς εἰς ῾Ιεροσόλυμα. 2 Ἔστι δὲ ἐν τοῖς ῾Ιεροσολύμοις ἐπὶ τῇ προβατικῇ κολυμβήθρᾳ, ἡ ἐπιλεγομένη ἑβραϊστὶ Βηθεσδά, πέντε στοὰς ἔχουσα. 3Ἐν ταύταις κατέκειτο πλῆθος πολὺ τῶν ἀσθενούντων, τυφλῶν, χωλῶν, ξηρῶν, ἐκδεχομένων τὴν τοῦ ὕδατος κίνησιν. 4 Ἄγγελος γὰρ κατὰ καιρὸν κατέβαινεν ἐν τῇ κολυμβήθρᾳ, καὶ ἐταράσσετο τὸ ὕδωρ· ὁ οὖν πρῶτος ἐμβὰς μετὰ τὴν ταραχὴν τοῦ ὕδατος ὑγιὴς ἐγίνετο ᾧ δήποτε κατείχετο νοσήματι. 5 Ἦν δέ τις ἄνθρωπος ἐκεῖ τριάκοντα καὶ ὀκτὼ ἔτη ἔχων ἐν τῇ ἀσθενείᾳ αὐτοῦ.
6 Τοῦτον ἰδὼν ὁ ᾿Ιησοῦς κατακείμενον, καὶ γνοὺς ὅτι πολὺν ἤδη χρόνον ἔχει, λέγει αὐτῷ· θέλεις ὑγιὴς γενέσθαι; 7 Ἀπεκρίθη αὐτῷ ὁ ἀσθενῶν· Κύριε, ἄνθρωπον οὐκ ἔχω, ἵνα ὅταν ταραχθῇ τὸ ὕδωρ, βάλῃ με εἰς τὴν κολυμβήθραν· ἐν ᾧ δὲ ἔρχομαι ἐγώ, ἄλλος πρὸ ἐμοῦ καταβαίνει. 8 Λέγει αὐτῷ ὁ ᾿Ιησοῦς· ἔγειρε, ἆρον τὸν κράβαττόν σου καὶ περιπάτει. 9 Καὶ εὐθέως ἐγένετο ὑγιὴς ὁ ἄνθρωπος, καὶ ἦρε τὸν κράβαττον αὐτοῦ καὶ περιεπάτει. Ἦν δὲ σάββατον ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ. 10 Ἔλεγον οὖν οἱ ᾿Ιουδαῖοι τῷ τεθεραπευμένῳ· σάββατόν ἐστιν· οὐκ ἔξεστί σοι ἆραι τὸν κράβαττον. 11 Ἀπεκρίθη αὐτοῖς· ὁ ποιήσας με ὑγιῆ, ἐκεῖνός μοι εἶπεν· ἆρον τὸν κράβαττόν σου καὶ περιπάτει. 12 ἠρώτησαν οὖν αὐτόν· τίς ἐστιν ὁ ἄνθρωπος ὁ εἰπών σοι, ἆρον τὸν κράβαττόν σου καὶ περιπάτει; 13 Ὁ δὲ ἰαθεὶς οὐκ ᾔδει τίς ἐστιν· ὁ γὰρ ᾿Ιησοῦς ἐξένευσεν ὄχλου ὄντος ἐν τῷ τόπῳ. 14 Μετὰ ταῦτα εὑρίσκει αὐτὸν ὁ ᾿Ιησοῦς ἐν τῷ ἱερῷ καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἴδε ὑγιὴς γέγονας· μηκέτι ἁμάρτανε, ἵνα μὴ χεῖρόν σοί τι γένηται.15 Ἀπῆλθεν ὁ ἄνθρωπος καὶ ἀνήγγειλε τοῖς ᾿Ιουδαίοις ὅτι ᾿Ιησοῦς ἐστιν ὁ ποιήσας αὐτὸν ὑγιῆ.

Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ
ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ ΤΗΣ ΒΗΘΕΣΔΑ

Read more »

Εὐαγγέλια νέα σειρὰ

Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΜΒ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 2674
Κυριακὴ τοῦ Παραλύτου (Ἰω. 5,1-15)
11 Μαΐου 2025

Ἕνας εινε ὁ γιατρος, ὁ Θεανθρωπος Χριστος!

«Ἀπῆλθεν ὁ ἄνθρωπος καὶ ἀνήγγειλε τοῖς Ἰουδαίοις ὅτι Ἰησοῦς ἐστιν ὁ ποιήσας αὐτὸν ὑγιῆ» (Ἰω. 5,15)

Σήμερα, ἀγαπητοί μου, τετάρτη Κυριακὴ με­τὰ τὸ Πάσχα, ὁ εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης στὸ εὐαγγέλιο (βλ. Ἰω. 5,1-15) μᾶς διηγεῖται ἕνα ἀπὸ τὰ θαύματα, ποὺ ἔκανε ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός. Τὸ θαῦμα αὐτό, ὅπως καὶ ὅλα τὰ θαύ­ματά του, δὲν γράφηκε μόνο ὡς μία ἱ­στορι­κὴ πληροφορία· ἔχει σκοπὸ καὶ τὴ δική μας σωτηρία. Μπορεῖ νὰ μᾶς σώσῃ· ἀρκεῖ νὰ τὸ αἰ­­σθανθοῦμε καὶ σὰν δικό μας θαῦμα.
Εἶπα ὅτι μπορεῖ νὰ μᾶς σώσῃ. Πῶς; Ἐὰν πι­στέψουμε, ὅτι αὐτὸς ποὺ τὸ ἔκανε δὲν πέθανε· ζῇ καὶ βασιλεύει, δὲν ἔχασε τίποτε ἀπὸ τὴ δύναμί του· καὶ μπορεῖ νὰ κάνῃ κ᾽ ἕ­να ἄλλο θαῦ­­μα μεγαλύτερο, κι αὐτὸ νὰ γίνῃ σ᾽ ἐμᾶς, μέ­σα μας, στὸν ἑαυτό μας. Τὸ μεγά­λο θαῦμα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ εἶ­νε ἡ προσωπι­κὴ σωτη­ρία τοῦ καθενός μας. Κι ὅταν ὁ καθένας ἀπὸ μᾶς ἀπολαύσῃ στὸν ἑαυτό του τὴ σωτηρία καὶ μπορῇ, νὰ πῇ, ὅτι ὁ Χριστὸς εἶνε ὁ γιατρός μου καὶ ὁ σωτήρας μου, τότε δὲν χρειάζονται ἄλ­λα θαύματα· αὐτὸς ὁ ἴδιος θά ᾽νε ἡ μεγαλύτε­ρη ἀπόδειξις ὅτι ὁ Κύριος εἶνε ὁ ἀληθινὸς σω­τήρας· τότε καθένας μας θὰ γίνῃ μιὰ σάλπιγγα, ποὺ θὰ κηρύττῃ, ὅτι κάτω ἀπὸ τὸν οὐρανό, στὸ διάστημα καὶ στὸ σύμπαν, δὲν ὑπάρχει ἄλ­­λο ὄνομα ἱκανὸ νὰ σώσῃ παρὰ μόνο τὸ ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Τότε ὁ καθένας θ᾽ ἀν­τιληφθῇ, ὅτι ἕνα φάρμακο μπορεῖ νὰ σώσῃ τὸν ἄν­θρωπο, ἡ πίστι στὸν σωτῆρα Χριστό.
Ἀλλὰ γιατί ἄρχισα ἀπὸ τὸ συμπέρασμα; Προέτρεξα. Ἔπρεπε προηγουμένως νὰ σᾶς διηγηθῶ τὸ θαῦμα· τὸ ἔχετε ὅμως ἀκούσει πολλὲς φορὲς κάθε Κυριακὴ τοῦ Παραλύτου. Read more »

Η ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ

Κατά Μάρκον, κεφ. ΙΕ΄, εδάφια 42-47 και κεφ. ΙΣΤ΄, εδάφια 1-8

Κεφ. ΙΕ΄ 42 Καὶ ἤδη ὀψίας γενομένης, ἐπεὶ ἦν παρασκευή, ὅ ἐστι προσάββατον, 43 ἐλθὼν ᾿Ιωσὴφ ὁ ἀπὸ ᾿Αριμαθαίας, εὐσχήμων βουλευτής, ὃς καὶ αὐτὸς ἦν προσδεχόμενος τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ, τολμήσας εἰσῆλθε πρὸς Πιλᾶτον καὶ ᾐτήσατο τὸ σῶμα τοῦ ᾿Ιησοῦ. 44 Ὁ δὲ Πιλᾶτος ἐθαύμασεν εἰ ἤδη τέθνηκε, καὶ προσκαλεσάμενος τὸν κεντυρίωνα ἐπηρώτησεν αὐτὸν εἰ πάλαι ἀπέθανε· 45 καὶ γνοὺς ἀπὸ τοῦ κεντυρίωνος ἐδωρήσατο τὸ σῶμα τῷ ᾿Ιωσήφ. 46 Καὶ ἀγοράσας σινδόνα καὶ καθελὼν αὐτὸν ἐνείλησε τῇ σινδόνι καὶ κατέθηκεν αὐτὸν ἐν μνημείῳ, ὃ ἦν λελατομημένον ἐκ πέτρας, καὶ προσεκύλισε λίθον ἐπὶ τὴν θύραν τοῦ μνημείου. 47 Ἡ δὲ Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ καὶ Μαρία ᾿Ιωσῆ ἐθεώρουν ποῦ τίθεται.
Κεφ. ΙΣΤ’ 1 Καί διαγενομένου τοῦ σαββάτου Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ καὶ Μαρία ἡ τοῦ ᾿Ιακώβου καὶ Σαλώμη ἠγόρασαν ἀρώματα ἵνα ἐλθοῦσαι ἀλείψωσιν αὐτόν. 2 Καὶ λίαν πρωῒ τῆς μιᾶς σαββάτων ἔρχονται ἐπὶ τὸ μνημεῖον, ἀνατείλαντος τοῦ ἡλίου. 3 Καὶ ἔλεγον πρὸς ἑαυτάς· τίς ἀποκυλίσει ἡμῖν τὸν λίθον ἐκ τῆς θύρας τοῦ μνημείου; 4 Καὶ ἀναβλέψασαι θεωροῦσιν ὅτι ἀποκεκύλισται ὁ λίθος· ἦν γὰρ μέγας σφόδρα. 5 Καὶ εἰσελθοῦσαι εἰς τὸ μνημεῖον εἶδον νεανίσκον καθήμενον ἐν τοῖς δεξιοῖς, περιβεβλημένον στολὴν λευκήν, καὶ ἐξεθαμβήθησαν. 6 Ὁ δὲ λέγει αὐταῖς· μὴ ἐκθαμβεῖσθε· ᾿Ιησοῦν ζητεῖτε τὸν Ναζαρηνὸν τὸν ἐσταυρωμένον· ἠγέρθη, οὐκ ἔστιν ὧδε· ἴδε ὁ τόπος ὅπου ἔθηκαν αὐτόν. 7 Ἀλλ᾿ ὑπάγετε εἴπατε τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ καὶ τῷ Πέτρῳ ὅτι προάγει ὑμᾶς εἰς τὴν Γαλιλαίαν· ἐκεῖ αὐτὸν ὄψεσθε, καθὼς εἶπεν ὑμῖν. 8 Καὶ ἐξελθοῦσαι ἔφυγον ἀπὸ τοῦ μνημείου· εἶχε δὲ αὐτὰς τρόμος καὶ ἔκστασις, καὶ οὐδενὶ οὐδὲν εἶπον· ἐφοβοῦντο γάρ. Read more »

Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΚΓ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 1257(2)

Κυριακὴ τῶν Μυροφόρων, 4 Μαΐου 2025 (2006)
Συντάκτης (†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Ν. Καντιώτης

Ὁ αγαπων τολμα

«Εἰς τὸ μνῆμά σε ἐπεζήτησεν ἐλθοῦσα τῇ μιᾷ τῶν σαββάτων Μαρία ἡ Μαγδαληνή· μὴ εὑροῦσα δὲ ὠλοφύρετο κλαυθμῷ βοῶσα· Οἴμοι, Σωτήρ μου, πῶς ἐκλάπης, πάντων Βασιλεῦ;…»

Νοερῶς, ἀγαπητοί μου, βρισκόμαστε στὸ Γολγοθᾶ. Εἶνε ἡ ὥρα 3 μετὰ μεσημβρίαν τῆς Μεγάλης Παρασκευῆς. Ὁ Ἐσταυρωμένος, ἀφοῦ ἤπιε ὣς τὴν τελευταία σταγόνα τὸ πικρὸ ποτήρι, ποὺ πικρότερο ἄνθρωπος δὲν ἤ­πιε, ἔγειρε τὴν κεφαλὴ καὶ παρέδωσε τὸ πνεῦ­μα στὸν οὐράνιο Πατέρα. Στιγμὴ συγκλονιστική. Καὶ ἐνῷ ἡ ψυχή του κατεβαίνει στὸν ᾅδη, γιὰ νὰ κηρύξῃ καὶ στὰ ἐκεῖ πνεύματα τὸ ἄγγελμα τῆς λυτρώσεως, στὸ σῶμα του, σὲ ὁλόκληρο τὸ σῶμα, ἁπλώνεται ἡ ὠχρότης τοῦ θανάτου. Τὰ χέρια ἐκεῖνα, ποὺ ὅπου ἄγ­γι­ζαν ἔκαναν καὶ τὶς πέτρες νὰ τινάζουν ῥόδα (τυφλοὺς νὰ βλέπουν, κουφοὺς ν᾿ ἀκοῦ­νε, λεπροὺς νὰ καθαρίζωνται, νεκροὺς ν᾿ ἀνα­σταίνωνται), μένουν ἀσάλευτα. Τὰ πόδια ἐκεῖ­να, ποὺ ἔτρεχαν κάτω ἀπὸ τὶς καυστικὲς ἀ­κτῖνες νὰ φέρουν τὸν Ἰησοῦ καὶ στὰ πιὸ ἀπόμακρα σημεῖα τῆς Ἁγίας Γῆς γιὰ νὰ κηρύξῃ τὴν ἀλήθεια, εἶνε τώρα ἀκίνητα, μαρμαρωμένα. Τὸ στόμα ἐκεῖνο, ἀπ᾿ τὸ ὁποῖο βγῆκαν ἀστεί­ρευτοι ποταμοὶ θείας διδασκαλίας, σιγᾷ. Τὰ μάτια ἐκεῖνα, μὲ τὰ ὁποῖα κοίταξε τὸν Πέτρο καὶ τὸν ἔκανε νὰ συναισθανθῇ τὴν πτῶσι του καὶ ν᾿ ἀναλυθῇ σὲ δάκρυα, σβήνουν. Καὶ ἡ καρδιὰ ἐκείνη, ποὺ ἔκλεινε μέσα της ἕναν ὠ­κεανὸ ἀγάπης, παύει νὰ πάλλῃ. Ὁ Ἰησοῦς νεκρός. Οὐρανὲ καὶ γῆ, βυθιστῆτε στὸ πένθος! Read more »

Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΚΓ΄, Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 1255(2)
Κυριακὴ τοῦ Θωμᾶ (Ἰω. 20,19-31), 27 Ἀπριλίου 2025 (2006)

Ἡ πιστι στην Ἀναστασι

«Ἀπεκρίθη Θωμᾶς καὶ εἶπεν αὐτῷ· Ὁ Κύριός μου καὶ ὁ Θεός μου» (Ἰω. 20,28)

Βρισκόμαστε, ἀγαπητοί μου, σὲ νέα περίοδο τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους, ἡ ὁποία λίγεται Πεντηκοστάριο γιατὶ διαρκεῖ 50 ἡμέρες. Ὅ­πως κάθε κύκλος ἔχει ἕνα κέντρο, ἔτσι καὶ ὁ νέος αὐτὸς κύκλος τοῦ Πεντηκοσταρίου ἔχει κέν­τρο τὴν ἑορτὴ τοῦ Πάσχα, ποὺ εἶνε «ἑορτῶν ἑ­ορ­τὴ καὶ πανήγυρις πανηγύρεων», «ἡ βασι­λὶς» (βασίλισσα) τῶν ἑορτῶν ὅλου τοῦ ἔτους (καν. Πάσχ. η΄ ᾠδ.). Γι᾿ αὐτὸ ψάλλει ἡ Ἐκκλησία μας· «Αὕτη ἡ ἡ­μέρα, ἣν ἐποίησεν ὁ Κύριος· ἀγαλλιασώμεθα καὶ εὐφρανθῶμεν ἐν αὐτῇ» (Ψαλμ. 117,24· στίχ. ἀναστ. ἀκολ.).
Αὐτὸ ποὺ ἑορτάζουμε τώρα εἶνε τὸ πιὸ μεγάλο γεγονὸς τῆς παγκοσμίου ἱστορίας. Ἑορ­τάζουμε τὸ ὅτι, μέσ᾿ στὰ δισεκατομμύρια τῶν ἀνθρώπων, ἕνας καὶ μόνο, ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός, μὲ τὴ θεϊκὴ δύναμι ποὺ ἔχει ἀ­νέ­­στησε ὁ ἴδιος τὸν ἑαυτό του ἐκ νεκρῶν. Τὸ πιστεύεις; εἶσαι Χριστιανός· δὲν τὸ πιστεύεις; δὲν εἶσαι Χριστιανός. Εἶνε θεμελιώδης ἀλήθεια αὐ­τή. Γι᾿ αὐτὸ τὴν ὁμολογοῦμε στὸ Σύμβολο τῆς πίστεως· «Σταυρωθέντα τε ὑπὲρ ἡμῶν ἐπὶ Πον­τίου Πιλάτου, καὶ παθόντα καὶ ταφέντα. Καὶ ἀνα­στάντα τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ, κατὰ τὰς Γραφάς» (ἄρθρ. 4-5).
Ἀλλ᾿ ἀκούω ἀντιρρήσεις· δὲν ἀκοῦτε σεῖς; Στὴν ἐποχὴ τῶν πυραύλων, λένε, ἐσὺ μιλᾷς πε­ρὶ ἀναστάσεως; Ποιός τὰ πιστεύει αὐτά; Ἐγὼ πι­στεύω στὴν ἐπιστήμη καὶ θέλω ἀποδείξεις… Read more »

Περίοδος Δ΄ – Ἔτος Κ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 953(2)

Κυριακὴ Γ΄ Νηστειῶν (Μᾶρκ. 8,34 – 9,1)
23 Μαρτίου 2025 (2003)

Ἡ ψυχὴ

«Τί δώσει ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ;» (Μᾶρκ. 8,37)

Σήμερα, ἀγαπητοί μου, βρισκόμαστε στὸ μέσον, στὴν καρδιὰ τῆς ἁγίας καὶ Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς. Εἶνε ἡ Τρίτη (Γ΄) Κυρια­κὴ τῶν Νηστειῶν. Ἡ Ἐκκλησία μας ὑψώνει στοὺς ναοὺς τῶν ὀρθοδόξων τὸν τίμιο σταυ­ρὸ καὶ ψάλλει· «Τὸν σταυρόν σου προσκυνοῦ­μεν, Δέσποτα, καὶ τὴν ἁγίαν σου ἀνάστασιν δοξάζομεν».
Τὴν ἡμέρα αὐτὴ ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία ὥρισε νὰ διαβάζεται τὸ εὐαγγέλιο ποὺ ἀκούσαμε (βλ. Μάρκ. 8,34 – 9,1). Περιέχει ἕνα λόγο, ποὺ ὅποιος τὸν ἀκούσῃ καὶ τὸν προσέξῃ, ὁ λόγος αὐτὸς συντρίβει καὶ τὴν πιὸ σκληρὴ καρδιά. Ποιός εἶνε ὁ λόγος αὐτός; «Τί δώσει ἄνθρωπος ἀν­τάλλαγμα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ;» (ἔ.ἀ. 8,37).
Περὶ ψυχῆς ὁμιλεῖ ὁ Κύριος. Περὶ ψυχῆς θὰ ποῦμε κ᾿ ἐμεῖς λίγα λόγια.

* * *

Ψυχή!… λένε σήμερα οἱ ἄνθρωποι –καὶ μάλιστα ὡρισμένοι δῆθεν μορφωμένοι καὶ ἐπιστήμονες– καὶ κοροϊδεύουν τὸ θεμελιῶδες αὐ­τὸ δίδαγμα τῆς Ἐκκλησίας. Δὲν ὑπάρχει, σοῦ λένε οἱ κράχτες τῆς ἀπιστίας καὶ τοῦ ὑλισμοῦ, δὲν ὑπάρχει ψυχή, παραμύθια εἶν᾿ αὐ­τά· ὕλη καὶ μόνο ὕλη ὑπάρχει… Καὶ κάποιος χειροῦργος καθηγητὴς τῶν Ἀθηνῶν, ὅταν στὸ χειρουργεῖο ἄγγιζε τὰ σπλάχνα, ἔψαχνε ὁ ἀ­νόητος νὰ βρῇ ἐκεῖ τὴν ψυχή· ζητοῦσε νὰ τὴ βρῇ μέσα στὰ ἔντερα τοῦ ἀνθρώπου! Read more »

Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΚΑ΄  Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 1049(2)
Κυριακὴ Β΄ Νηστειῶν (Μᾶρκ. 2,1-12).   16 Μαρτίου 2025 (2004)
Συντάκτης (†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Ν. Καντιώτης

Τεσσερις συνοδοι της μετανοιας

«…Παραλυτικὸν φέροντες αἰρόμενον ὑπὸ τεσσάρων» (Μᾶρκ. 2,3)

Σήμερα, ἀγαπητοί μου, Δευτέρα (Β΄) Κυρι­ακὴ τῶν Νηστειῶν τῆς ἁγίας καὶ Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία ὥρισε νὰ ἑορτάζεται ἕνας ἅγιος, ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς· ὑπάρχουν πολλοὶ ἅγιοι Γρηγόριοι, καὶ πρὸς διάκρισιν ἀπὸ τοὺς ἄλλους αὐτὸς ἐπονομάζεται Παλαμᾶς.
Ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς ἔχει μία θαυ­μάσια ὁμιλία ἐπάνω στὸ σημερινὸ εὐαγγέλιο. Θὰ τολμήσω νὰ πάρω μερικὰ ἄνθη καὶ θὰ τὰ προσφέρω στὴν ἀγάπη σας, σὰν μιὰ μικρὰ ἀνθοδέσμη.

* * *

Στὰ χρόνια τοῦ Χριστοῦ σὲ μιὰ πόλι τῆς Γα­λιλαίας, τὴν Καπερναούμ, ζοῦσε κάποιος ἀσθενής. Ἦταν παράλυτος σωματικῶς ἐξ αἰ­τίας τῶν ἁμαρτιῶν του. Ῥίζα ὅλων τῶν ἀσθενειῶν εἶνε ἡ ἁμαρτία. Καὶ ἐπιστημονικῶς ἀκόμη εἶνε ἀποδεδειγμένο, ὅτι ἡ ἁμαρτία, ἐκτὸς τῶν ἄλλων συνεπειῶν ποὺ ἔχει, τσακίζει τὰ νεῦρα τοῦ ἀνθρώπου· τὸν ὁδηγεῖ συντομώτερα στὸν τάφο. Γνώρισα στὴν Ἀθήνα, στὸ Ἄ­συλο τῶν Ἀνιάτων ἕνα νέο, ἀθλητὴ πρώτης τάξεως. Σήκωνε –ὅταν ἦταν καλά– 150 κιλὰ σὰν νὰ ἦταν πούπουλο. Κατόπιν, δὲν μποροῦ­σε νὰ σηκώσῃ οὔτε τὸ κουτάλι του. Γιατί; Διότι ἔπεσε στὴν πορνεία καὶ στὴ μοιχεία, μὲ δεκάδες γυναῖκες. Τὸ ἀποτέλεσμα ἦταν νὰ παραλύσῃ. «Τὰ ὀψώνια τῆς ἁμαρτίας θάνατος», λέει ἡ Καινὴ Διαθήκη (Ῥωμ. 6,23).
Παρέλυσε λοιπὸν ὁ ἀσθενὴς τοῦ εὐαγγελίου ἐξ αἰτίας τῶν ἁμαρτιῶν του. Καὶ κανένας γιατρὸς καὶ κανένα φάρμακο δὲν μποροῦσε νὰ τὸν θεραπεύσῃ. Ξαφνικά, ἕνα ἀστέρι φώτισε τὸν σκοτεινὸ οὐρανὸ τῆς ζωῆς του. Ἄ­κου­σε, ὅτι ἦρθε στὴν Καπερναοὺμ ὁ Χριστός. Τότε μιὰ ἐλπίδα γεννήθηκε στὴν καρδιά του. Εἶπε μέσα του· Αὐτὸ ποὺ δὲν μπόρεσαν νὰ κά­νουν οἱ γιατροὶ καὶ τὰ φάρμακα, θὰ τὸ κάνῃ ἐκεῖνος· ὁ Χριστὸς θὰ μὲ κάνῃ καλά! Read more »

Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΜΒ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 2660
Κυριακὴ Α΄ Νηστειῶν – τῆς Ὀρθοδοξίας
9 Μαρτίου 2025

Θεομισητη λατρεια και φρικτη ἀσεβεια

«Οὐαί, ἔθνος ἁμαρτωλόν, λαὸς πλήρης ἁμαρτιῶν,
σπέρμα πονηρόν, υἱοὶ ἄνο­μοι·
ἐγκατελίπατε τὸν Κύριον καὶ
παρωργίσατε τὸν ἅγιον τοῦ
Ἰσραήλ» (Ἠσ. 1,4)

Προσπαθῶ, ἀγαπητοί μου, νὰ λαλῶ ἀ­λήθειαν. Αὐτὰ ποὺ θὰ ποῦ­με θὰ εἶνε ἔλεγχος, ὅπως ἐπιβάλλει τὸ πνεῦ­μα Παλαιᾶς καὶ Και­νῆς Διαθήκης στὸν ἐργάτη τοῦ εὐαγγελίου. Χωρὶς ἔλεγχο μετάνοια δὲν ἐπέρχεται.
Μόνο μωροὶ μισοῦν τὸν ἔλεγχο· οἱ σοφοὶ τὸν ἀ­γαποῦν (βλ. Παρ. 9,8). Ἐλπίζω ἐσεῖς ν᾽ ἀγαπᾶτε τὸν ἔλεγχο, ποὺ στρέφεται ὄχι μόνο σὲ ἄλλους ἀλλὰ καὶ στὸν ἑ­αυτό μας, στ᾽ ἁμαρτήματά μας. Μὲ τὴν ἐλπίδα αὐτὴν προχωρῶ. Ἀφορμὴ μᾶς δίνουν θεόπνευστα λόγια.

* * *

Ὁ προφήτης Ἠσαΐας, σὲ ἐποχὴ διαφθορᾶς τοῦ Ἰσραήλ, εἶπε κατ᾽ ἐντολὴν Θεοῦ· «Οὐ­αί, ἔθνος ἁμαρτωλόν, λαὸς πλήρης ἁμαρτι­ῶν, σπέρμα πονηρόν, υἱοὶ ἄνομοι…» (Ἠσ. 1,4). Ὁ ἔ­λεγ­χός του, τὸ «κουστούμι» αὐτό, ταιριά­ζει καὶ στὰ δικά μας μέτρα, στὴν ἐ­ποχή μας. Read more »

Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΚΑ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 1042(3)
Κυριακὴ τῆς Ἀπόκρεω -23 Φεβρουαρίου 2025 (2004, 2020)
Συντάκτης (†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Ν. Καντιώτης

Ἡ δευτερα παρουσια

Σήμερα, ἀγαπητοί μου, εἶνε ἡ Κυριακὴ τῆς Ἀπόκρεω. Ἂν πιστεύαμε, σήμερα θὰ εἴχαμε πόνο στὴν καρδιὰ καὶ δάκρυα στὰ μάτια. Ἂν πιστεύαμε, θὰ κρατούσαμε στὸ χέρι κομ­ποσχοίνι σὰν ἐκεῖνο ποὺ κρατοῦσε ὁ ἅγιος Ἀντώνιος στὴν ἔρημο, θὰ ἤμασταν πεσμένοι στὰ γόνατα καὶ θὰ παρακαλούσαμε τὴν ὑ­περ­αγία Θεοτόκο καὶ ὅλους τοὺς ἁγίους νὰ μᾶς σώσουν. Γιατί; Γιατὶ ἡ σημερινὴ Κυριακὴ διαφέρει ἀπ᾿ ὅλες τὶς ἄλλες. Πενην­ταδύο (52) Κυριακὲς ἔχει ὁ χρόνος καὶ κάθε Κυριακὴ ἔ­χει τὸ εὐαγγέλιό της. Ἀλλὰ τὸ σημερινὸ εὐ­αγ­γέλιο εἶνε τὸ φοβε­­ρώτερο ἀπ᾿ ὅ­λα. Ὅταν τ᾿ ἀκοῦς νομίζεις ὅτι ἀστράφτει καὶ βροντάει ὁ οὐρανός, θαρρεῖς πὼς πέφτουν ἀστροπελέκια στὰ κεφάλια τῶν ἀμετανοήτων, νομίζεις ὅτι σείεται ἡ γῆ καὶ τὸ σύμπαν. Ἐὰν αὐτὰ ποὺ γράφει τὸ Εὐαγγέλιο τὰ πιστεύαμε, τὰ πράγματα θὰ ἦταν πολὺ διαφορετικά. Τί μᾶς λέει τὸ εὐαγγέλιο; Read more »

ΤΙ ΚΟΣΤΙΖΕΙ ΣΕ ΧΡΗΜΑ Η ΑΣΩΤΙΑ

Καὶ ἐκεῖ διεσκόρπισε τήν οὐσίαν αὐτοῦ ζῶν ασώτως» (Λουκ. 15,13)

Τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου

Ὅλοι, ἀγαπητοί μου, ὅσοι ἔχουμε βαπτισθῆ εἰς τὸ ὄνομα τῆς ἁγίας Τριάδος, φέρουμε ὀνόματα χριστιανικά· ἀλλὰ εἴμαστε Χριστιανοί; συμφωνεῖ τὸ πρᾶγμα μὲ τὸ ὄνομα;
Πρέπει νά ᾽ρθῃ ἡ περίοδος τοῦ Τριῳδίου, γιὰ νὰ φανῇ πόσο φίλοι τοῦ Χριστοῦ εἴμαστε. Ἐὰν κάποιος ξένος τὶς ἅγιες αὐτὲς ἡ­μέρες παρακολουθήσῃ τὴ ζωή μας, ὅ,τι λέμε καὶ ὅ,τι κάνουμε, θὰ πῇ· χειρότεροι ἐχθροὶ τοῦ Χριστοῦ δὲν ὑπάρχουν. Ὑπερβάλλω; Μὰ τὸ ἔλεγε ὁ ἱερὸς Χρυσό­στομος στὴν ἐποχή του, καὶ θά ᾽νε ὑπερβο­λὴ νὰ τὸ πῶ ἐγὼ σήμερα; Μὴ ζοῦμε σὲ αὐταπάτη.
Ἕνα βασιλιᾶ στὴν ἀρχαιότητα, ἑνῷ ἦ­ταν ἄ­σχημος, κόλακες ποὺ τὸν περιστοίχιζαν τοῦ ἔ­λεγαν· Δὲν ὑπάρχει ὡραιότερος ἄν­θρωπος. Μὰ κάποιος τολμηρὸς βρῆκε ἕνα καθρέφτη καὶ τὸν ἔβαλε μπροστά του. Καὶ ὁ καθρέφτης δὲν κολακεύει, σὲ δείχνει ὅπως εἶ­σαι. Ὅταν ὁ βασιλιᾶς εἶδε ἐκεῖ τὴν ἀσχήμια του, ταράχτη­κε κ᾽ ἔκανε κομμάτια τὸν καθρέφτη.
Σήμερα λοιπὸν ἔρχεται μπροστὰ σὲ ὅλους μας ἕνας καθρέφτης, ποὺ δείχνει μὲν ὅλη τὴν ἀ­σχήμια μας, ἀλλὰ ἔχει καὶ τὴν ἰδιότητα ἀκόμα καὶ τὸν πιὸ ἄσχημο νὰ τὸν διορθώνῃ, νὰ τὸν κάνῃ ὡ­ραῖο. Καὶ ὁ καθρέφτης αὐτὸς εἶνε τὸ ἱερὸ καὶ ἅγιο Εὐαγγέλιο, ἰδίως δὲ ἡ παραβολὴ τοῦ ἀσώτου (βλ. Λουκ. 15,11-32), ποὺ τὴν χαρακτήρισαν ὡς καρδιὰ τοῦ Εὐαγγελίου.
Τί ἦταν ὁ ἄσωτος;…. Πατηστε τον τίτλο & διαβᾶστε το κήρυγμα

Γυρισε πισω· ἐπεστρεψε ὁ ἄσωτος υioς.

(Ἀποσπάσματα ἀπό κήρυγμα τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Θεοδώρου Ζήση
, ὁμοτίμου καθηγητοῦ Πατρολογίας τοῦ Α.Π.Θ.)

«Πόσοι μίσθιοι τοῦ πατρός μου περισσεύουσιν ἄρτων, ἐγώ δέ λιμῷ ἀπόλλυμαι!».

Μέ βάση αὐτό τό «μίσθιοι» ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς κάνει διάκριση τριῶν κατηγοριῶν χριστιανῶν, τριῶν κατηγοριῶν ἀνθρώπων. Καί λέει ὅτι ὑπάρχουν οἱ δοῦλοι, ὑπάρχουν οἱ μισθωτοί, ὑπάρχουν καί οἱ υἱοί.

… Δοῦλοι εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι τηροῦν τίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ ἀπό φόβο. Φοβοῦνται τήν κόλαση. Ποιός φοβᾶται σήμερα τήν κόλαση; Ὁ Θεός στέλνει μηνύματα, καταστροφές, κατολισθήσεις, πλημμύρες. Δέν φοβᾶται κανένας! Read more »

ΟΜΙΛΙΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ

ΣΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

Η αμαρτια ειναι οικονομικη χρεωκοπια

Kυριακή του Aσώτου (Λουκ. 15,11-32)

ΣHMΕPA, αγαπητοί μου Xριστιανοί, σήμερα είναι η εορτή μας. Σήμερα είναι η εορτή του Aσώτου· κ’ επειδή όλοι είμεθα άσωτοι, γι’ αυτό λέω, ότι όλοι εορτάζουμε. Kαι είθε να εορτάζουμε. Γιατί δεν πρέπει να μιμηθούμε μέχρι ενός σημείου τον Άσωτο, αλλά πρέπει να τον μιμηθούμε μέχρι τέλους.
Ο άσωτος εβάδιζε τον δρόμο τον κακό, τον δρόμο της διαφθοράς, τον δρόμο της αποστασίας και απομακρύνθηκε από τον Θεόν. Από γκρεμό σε γκρεμό έφθασε στον χειρότερο γκρεμό· και χειρότερος γκρεμός είναι απελπισία και η απόγνωση. Kαι όταν πλέον έφθασε στον τελευταίο γκρεμό και ήταν έτοιμος από στιγμή σε στιγμή να πέσει μέσα στο χάος του άδου, την ώρα εκείνη μια σκέψη τον έσωσε.
Tι αξίζει στον κόσμο μια σκέψη! δεν δίδομε σημασία α’ αυτές. Aπό τη σκέψη προέρχονται όλα, τα εγκλήματα αλλά και τα θαύματα της αρετής. Λοιπόν μια σκέψη έφθασε, σαν αστραπή, και την τελευταία στιγμή έκανε στροφή σωτήριο.
Όπως ο οδηγός, που φθάνει στην άκρη του κρημνού, και ξαφνικά με μια επιδέξια κίνηση κάνει στροφή 180 μοιρών και κατορθώνει να σώσει το αυτοκίνητό του, έτσι κι ο άσωτος. Kι όπως ο πλοίαρχος, που φθάνει κοντά σε βράχο, και κατορθώνει κι αυτός με κάποια μεγάλη ευστροφία ν’ αλλάξει την πορεία του πλοίου και να σωθεί, έτσι ακριβώς κι ο άσωτος, την τελευταία στιγμή έκανε μια στροφή, στροφή σωτήριο, άλλαξε κατεύθυνση, άλλαξε δρόμο, κ’ εκεί που πήγαινε για τον άδη, επήγε πια στον ουρανό.
Ω παραβολή, ω κορωνίς των παραβολών, ω θαύμα μέσα εις το ιερόν Ευαγγέλιον! Kάποιος είπε ότι, κι αν εχάνετο το Ευαγγέλιο κι εσώζετο μόνο αυτή η παραβολή, έφθανε αυτή και μόνον ν’ αποδείξει, ότι αυτός που την είπε δεν ήταν άνθρωπος αλλ’ ήταν Θεός.
Tο θέμα της παραβολής του Aσώτου είναι απέραντο. Mας παρουσιάζει δύο δυνάμεις· Read more »

Κυριακὴ Τελώνου & Φαρισαίου (Λουκ. 18,10-14)
του Μητροπολιτου Φλωρινης Αυγουστινου

ΦΑΡΙΣΑΙΟΙ, ΤΑΠΕΙΝΩΘΗΤΕ

ΕΑΝ, ἀγαπητοί μου, ῥίξουμε μιὰ ματιὰ γύρω στὴ φύσι, θὰ δοῦμε κάτι ἐκπληκτικό· ὅτι ὅλα τὰ δημιουργήματα προσεύχονται, καθένα μὲ τὸν τρόπο του. Ἡ θάλασσα εὐχαριστεῖ τὸ Θεὸ μὲ τὸ φλοῖσβο τῶν κυμάτων της, τὸ ῥυάκι μὲ τὸ κελάρυσμά του, τὰ δέντρα μὲ τὸ θρόϊσμα τῶν φύλλων τους, τὰ πουλιὰ μὲ τὴ μελῳδία τους, τὰ ἄστρα μὲ τὸ φῶς τους ποὺ τρεμοσβήνει… Εδατε καὶ τὴν ὄρνιθα ὅταν πίνῃ νερό; σὲ κάθε γουλιὰ σηκώνει τὸ κεφάλι ψηλά, σὰ᾿ νὰ λέῃ «Θεέ μου, σ᾿ εὐχαριστῶ».
Ἀπὸ τὸ ἱερὸ αὐτὸ προσκλητήριο μποροῦσε ν᾿ ἀπουσιάζῃ ὁ ἄνθρωπος; Καὶ ὁ ἄνθρωπος προσεύχεται. Ἀπὸ τὰ παιδικά μας χρόνια ἡ καλὴ μητέρα μᾶς ἔμαθε νὰ σταυρώνουμε τὰ χεράκια μπροστὰ στὸ εἰκόνισμα τῆς Παναγιᾶς καὶ νὰ ψελλίζουμε μιὰ ἁπλῆ προσευχὴ στὸν οὐράνιο Πατέρα – ἀλησμόνητες στιγμές. Ἀργότερα μάθαμε κοντὰ στ᾿ ἄλλα παιδιὰ νὰ ἀπαγγέλλουμε στὴν ἐκκλησία τὸ «Πάτερ ἡμῶν» καὶ τὸ «Πιστεύω» καὶ μαζὶ μὲ ὅλο τὸ ἐκκλησίασμα νὰ παρακαλοῦμε τὸν Κύριό μας.
Ἡ εὐγενεστέρα ἐκδήλωσι τῆς ἀνθρωπίνης καρδίας εἶνε ἡ ὥρα τῆς προσευχῆς. Τὸ κτίσμα ἐπικοινωνεῖ μὲ τὸ Δημιουργό του. Εἶνε ἡ στιγμὴ ποὺ ὁ ἄνθρωπος αἰσθάνεται τὴν ἀνάγκη νὰ εὐχαριστήσῃ γιὰ τὶς τόσες εὐεργεσίες, ἀλλὰ καὶ ἡ στιγμὴ πού, γεμᾶτος θλῖψι καὶ μὴ ἔχοντας ἐλπίδα βοηθείας, καταφεύγει στὴν παντοδυναμία του καὶ ζητάει βοήθεια καὶ προστασία.
Ἀλλά, ἀδελφοί μου, τί βλέπω, τί ἀκούω; Ὁ ἄνθρωπος καὶ τὴν ὥρα αὐτὴ τὴ βεβηλώνει· τὴν ὥρα τῆς προσευχῆς ἁμαρτάνει. Μὰ πῶς; Τὴν ἀπάντησι μᾶς δίδει ὁ Χριστὸς μὲ τὴ σημερινὴ παραβολὴ τοῦ τελώνου καὶ τοῦ φαρισαίου….

Την συνεχεια εδῶ: https://www.augoustinos-kantiotis.gr/?p=39727

Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΜΒ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 2650

Κυριακὴ ΙΕ΄ Λουκᾶ (Λουκ. 19,1-10)
26 Ἰανουαρίου 2025

Συντάκτης (†) ἐπίσκοπος
Αὐγουστῖνος Ν. Καντιώτης

Ἕνας λυκος εγινε ἀρνι!

«Ἦλθε γὰρ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ζητῆσαι καὶ σῶσαι τὸ ἀπολωλός» (Λουκ. 19,10)

Τὸ σημερινὸ εὐαγγέλιο, ἀγαπητοί μου, διηγεῖται ἕνα θαῦμα. –Θαῦμα; Ὄχι, θὰ πῆτε, λάθος κάνεις, δὲν διηγεῖται θαῦμα· οὔτε θεραπεία ἀρρώστου του ἀφηγεῖται, οὔτε βοήθεια φτωχοῦ, οὔτε ἀνάστασι νεκροῦ.
Καὶ ὅμως αὐτὸ ποὺ διηγεῖται σήμερα τὸ εὐ­­αγγέλιο εἶνε μεγάλο θαῦμα, μεγαλύτερο ἀ­πὸ τὰ ἄλλα. Γιατί; Ἂς δοῦμε πρῶτα τί λέει (βλ. Λουκ. 19,1-10), καὶ πιστεύω θὰ συμφωνήσουμε.

* * *

Σὲ κάποια πόλι τῆς Ἁγίας Γῆς, στὴν Ἰεριχώ, κατοικοῦ­σε ἕνας φιλάργυρος καὶ πλεονέ­κτης, ὁ Ζακχαῖος. Ἅπλωνε παντοῦ τὰ χέρια, ἅρ­παζε, ἔκλεβε· τὸν βοηθοῦ­σε καὶ τὸ ἐπάγγελμά του. Γιατὶ ὑπάρχουν καὶ ἐ­παγγέλματα ποὺ βοηθοῦν στὴν κλοπή· τί νὰ κλέψῃ ἕ­νας τσοπᾶνος, χωριά­της, ἐργά­της; ἐνῷ ἄλλοι μὲ ἄτιμα μέσα κερδίζουν πολύ. Τέτοιος ἦταν καὶ ὁ Ζακχαῖος· ἦταν τελώνης ἐκείνης τῆς ἐ­πο­χῆς. Τί ἔκανε; Χρωστοῦσε ἕνας στὸ κράτος 100 δρα­χμές; Αὐτὸς τὸν «τύλιγε στὸ χαρτί» καὶ ἀντὶ νὰ δώσῃ 100 τοῦ ἔπαιρνε 200· τὶς 100 ἔδινε στὸ κράτος, τὶς ἄλλες 100 τὶς ἔπαιρνε δικές του. Σὰν τὴν ἀράχνη ποὺ πιάνει τὰ μυγά­κια, ἔτσι αὐτὸς ἔπιανε τοὺς φτωχούς. Γι᾽ αὐτὸ τὸν φοβοῦν­­ταν καὶ τὸν μισοῦ­σαν ὅλοι. Ἦταν ἀντικοινωνικὸ στοιχεῖο. Read more »

Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΜΒ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 2648

Κυριακὴ μετὰ τὰ Φῶτα (Ματθ. 4,12-17)
12 Ἰανουαρίου 2025

Ἀδελφοι, «μετανοειτε»!

«Ἀπὸ τότε ἤρξατο ὁ Ἰησοῦς κηρύσσειν καὶ λέγειν· Μετα­νοεῖτε· ἤγγικε γὰρ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν» (Ματθ. 4,17)

Ὅλα τὰ λόγια, ἀγαπητοί μου, ποὺ εἶπε ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός, εἶνε ἀν­εκ­­τίμητα· γλυκύτερα «ὑπὲρ μέλι», πολυτιμότε­ρα «ὑπὲρ χιλιάδας χρυσίου καὶ ἀρ­γυρίου». Ὅπου κι ἂν τὰ εἶπε, στὸ τραπέζι ἢ στὸ δρόμο, στὸ γάμο ἢ στὴν κηδεία, στὸν αἰγιαλὸ ἢ στὸ πλοῖο, στὸ ὄρος ἢ στὴν ἔ­ρημο, στὴ γαλήνη ἢ στὴ φουρτούνα, στὴν ἀ­γωνία τῆς Γεθση­μανῆ ἢ στὴν ὀδύνη τοῦ Γολ­γο­θᾶ, ἔ­χουν ἀσύλλη­πτη μυστικὴ δύναμι· ὅλα, μέχρι καὶ τὸν τελευταῖο του λόγο, τὸ ὕ­στατο «Τετέλεσται» (Ἰω. 19,30).
Ἐὰν τώρα ἀναρωτηθῆ­τε ποιός ἦταν ὁ πρῶ­­τος λόγος ποὺ βγῆκε ἀπὸ τὰ πανάχραντα χείλη τοῦ Κυρίου μας, σᾶς ἀπαντῶ· εἶνε αὐτὸ ἀ­κρι­βῶς ποὺ ἀκούσαμε σήμερα στὸ ἱερὸ εὐαγγέλιο τῆς Κυριακῆς μετὰ τὰ Φῶτα (βλ. Ματθ. 4,12-17). Εἶ­νε μία λέξι. Ἄχ αὐτὴ ἡ λέξι! Ἂν ὑπῆρχε τρόπος καὶ γιὰ σᾶς ποὺ ἀκοῦτε καὶ γιὰ μᾶς ποὺ κη­ρύττουμε νὰ μπῇ στὴν καρδιά μας, νὰ τὴν αἰ­­­σθανθοῦμε, νὰ τὴ ζήσουμε· ἂν αὐτὴ ἡ λέξι ἐ­φαρμοζόταν ἀπ᾽ ὅλους τοὺς ἀν­θρώπους, τούτη ἡ γῆ δὲν θὰ ἦταν κόλασι, θὰ ἦ­ταν παράδεισος. Καὶ ἡ λέξι αὐτὴ εἶνε «Μετανοεῖτε» (ἔ.ἀ. 4,17). Read more »

Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΙΗ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 8282

Κυριακὴ πρό Χριστοῦ Γεννήσεως (Ματθ. 1,1-25)
22 Δεκεμβρίου 2024 (2001)

Συντάκτης * ἐπίσκοπος
Αὐγουστῖνος Ν. Καντιώτης

Το παρελθον

«Βιβλος γενεσεως Ἰησου Χριστου…»(Ματθ. 1,1)

Ἔτσι, ἀγαπητοί μου, ἀρχίζει τὸ εὐαγγέλιο (βλ. Ματθ. 1,1-25). Τὸ εὐαγγέλιο τὸ σημερινὸ εἶνε ἕνας κατάλογος ληξιαρχικὸς καὶ γενεαλογικός, ποὺ περιέχει σαραντατρία (43) ὀνόματα· τὰ ὀνόματα τῶν προγόνων τοῦ Χριστοῦ.
–Μὰ ἔχει προγόνους ὁ Χριστός;
Ὡς Θεὸς δὲν ἔχει. Ὡς ἄνθρωπος, ποὺ γεννήθηκε ἐδῶ στὸν κόσμο, ἔχει προγόνους κατὰ σάρκα. Καὶ σήμερα, ποὺ εἶνε Κυριακὴ πρὸ τῆς Χριστοῦ Γεννήσεως, ἡ Ἐκκλησία μᾶς παρουσιάζει τὰ ὀνόματα τῶν προπατόρων τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ποὺ σὰν ἀστέρια λάμπουν στὸν οὐρανὸ τῆς παλαιᾶς διαθήκης. Εἶνε ὀνόματα ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν.
Πρῶτο ὄνομα καὶ ῥίζα ὅλων αὐτῶν τῶν κατὰ σάρκα συγγενῶν τοῦ Χριστοῦ εἶνε ὁ Ἀβραάμ, ποὺ ἔζησε δυὸ χιλιάδες χρόνια πρὸ Χριστοῦ. Ἀπὸ αὐτὸν προῆλθαν ὅλα τὰ ἄλλα ὀνόματα ποὺ ἀκοῦμε σήμερα. Ἀναφέρει πρῶτο τὸν Ἀβραάμ, διότι σ᾿ αὐτὸν δόθηκε ἡ ὑπόσχεσι, ὅτι «ἐν τῷ σπέρματί του εὐλογηθήσονται πάντα τὰ ἔθνη» (βλ. Γέν. 12,3· 18,18) καὶ ὅτι κάποιος ἀπόγονος τοῦ Ἀβραὰμ θὰ σώσῃ τὴν ἀνθρωπότητα. Καὶ αὐτὴ ἡ ὑπόσχεσι ἀπὸ γενεὰ σὲ γενεὰ ἔφθασε μέχρι τῶν ἡμερῶν τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Καὶ εἶνε ἀξιοθαύμαστο τὸ ὅτι οἱ Ἑβραῖοι, καὶ μέχρι σήμερα ἀκόμα, διατηροῦν τὴ μνήμη τῶν προγόνων τους. Read more »