Μνήμη αγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου του Τροπαιοφόρου
«ΑΣΘΕΝΟΥΝΤΩΝ ΙΑΤΡΟΣ»
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία του μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 6-5-2002]
Σήμερα, αγαπητοί μου, έχουμε την μνήμην του αγίου μεγαλομάρτυρος Γεωργίου. Τον αγαπούμε πάρα πολύ. Η Εκκλησία μας τον τιμά πάρα πολύ. Και όταν μάλιστα ακούει από το τροπάριόν του τις εξής θέσεις: «Ἀσθενούντων ἰατρός· τροπαιοφόρε μεγαλομάρτυς Γεώργιε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν», τότε αισθάνεται θαυμάσια η Εκκλησία, οι Χριστιανοί. Ναι. «Ἀσθενούντων ἰατρός». Ας δοξάσουμε, λοιπόν, τον Θεό, γιατί έδωσε το χάρισμα της θεραπείας στους αγίους Του, για να γινόμαστε καλά. Και οι Χριστιανοί, όπως σας είπα, όταν αισθάνονται μία τέτοια χάριν σε κάποιον άγιον, τον τιμούν πολύ και τρέχουν, για να γιατρευτούν. Read more »
ΕΝΑ ΚΗΡΥΓΜΑ ΠΟΥ ΔΕΝ Θ᾽ΑΚΟΥΣΕΤΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΗΜΕΡΙΝΟΥΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥΣ ΠΑΡ᾽ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΗΚΟΝ ΤΟΥΣ & ΕΙΝΑΙ ΣΩΤΗΡΙΟ
——
——–
Απομαγνητοφωνημένο ἀπόσπασμα ομιλίας του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτη, που περιέχεται στο βίντεο. Ἔγινε στη Φλώρινα, στὶς 13-3-1971:
NEKPOΣ ΠEΦTΩ, ΑΛΛΑ TO EYΑΓΓEΛIO ΔEN TO ΠΑTΩ!
«…Eγώ δεν είμαι ούτε νομάρχης, ούτε διευθυντής σχολείου, ούτε επιθεωρητής. Eίμαι όμως επίσκοπος. Kαι ως επίσκοπος έχω ένα χώρο. Δεν εξουσιάζω το σχολείο, ούτε την νομαρχία, ούτε την εισαγγελία. Eξουσιάζω όμως εδώ μέσα. Nεκρός πέφτω και το Eυαγγέλιο δεν το πατώ. Mε γνωρίζετε πολύ καλά. Δεν ξέρω τί θα κάνης και τί θα πεις, αν εσύ που με ακούς απόψε γελάς. Δεν με ενδιαφέρει πόσοι θα με σχολειάσουν στα καφενεία και θα πουν: Πάει πάλι ο Kαντιώτης τρελλάθηκε. Αλλά πράγματα ζητά. Zητά οι γυναίκες μας και τα κορίτσια μας να μην φορούν παντελόνια.
Δεν σε υπολογίζω, λέγε ότι θες. Ανοιξε το στόμα σου και πέταξε όσα καβούρια και όσα φίδια θέλεις εναντίον μου. Δεν με ενδιαφέρει. Eγώ σας λέγω ένα πράγμα. Eδώ μέσα στην Eκκλησία δεν θα επιτρέψω καμμιά γυναίκα με παντελόνια.
Tώρα που πλησιάζει το καλοκαίρι και θα αρχίση πάλι η βρωμιά να ξαπλώνεται στην πόλη, δεν θα επιτρέψω εδώ στην εκκλησία καμμιά ασχήμια, κανένα βδέληγμα.
Eσύ κύριε που κοροϊδεύεις τον δεσπότη, αν αυτό το θεωρείς καλό, βγάλε το σακάκι σου και φόρεσε φουστάνια.
(Ο Μητροπολίτης δείχνει τις θέσεις της Εκκλησίας για το παντελόνι, σε μια εποχή που το παντελόνι πρωτοέμπαινε στην ζωή των γυναικών. Λέει την αλήθεια, αδιαφορώντας για τα σχόλια και τις ειρωνείες των ανθρώπων).
VDES, DHE UNGJILLIN E SHËNJTË NUK E SHKEL ME KËMBË!
Nuk jam as kryetar prefekture, as drejtor shkolle, as mbikqyrës. Por jam episkop. Dhe si epsikop kam një zonë nën juridiksion.
Nuk kam pushtet në shkolla, as në prefektura, as në prokurori. Por kam pushtet këtu brenda në Kishë. Preferoj më mirë të jap jetën time dhe Ungjillin e Shënjtë me këmbë nuk e shkel. Më njihni fort mirë se kush jam. Nuk e di se çfarë do të bësh dhe çfarë do të thuash ti që sot më dëgjon dhe ndoshta qesh. Nuk më ze meraku aspak nëse do të më mbajnë nëpër gojë dhe do më komentojnë nëpër kafenera dhe do të thonë: oh, kaq e pati Kantioti, u çmënd fare.
Kërkoj prej jush disa gjëra. Kërkoj që gratë tona dhe vashat tona të mos vishen me pantallona. Nuk më bëhet vonë fare se ç’mendon, thuaj çfarë të duash. Hape gojën dhe nxirr vrerr, dhe lësho gjarpërinj nga goja sa të duash kundër meje. Nuk më intereson aspak. Një gjë po ju them: KËTU, BRENDA NË KISHË NUK DO TË LEJOJ KURRË GRUA ME PANTALLONA.
Tani që po afron edhe behari, dhe do të fillojë të qarkullojë përsëri qelbësirllëku në mbarë qytetin, nuk do të lejoj në Kishë asnjë pamje të shëmtuar, asnjë pështirësi.
Ti zotëri që tallesh me dhespotin, nëse e konsideron të drejtë dhe të bukur veshjen me pantallona të gruas, atëherë hiqe kostumin dhe vishu me fustan.
Fragment nga fjalimi i +Mitropolitit të Follorinës Avgustin Kantiotit
Follorinë më 13 Mars, 1971
________________________________
ΣTA ΣEΡBIKA ________________________
Ако треба мртав падам, али Еванђеље не газим
Нисам ни градоначелни, ни директор школе, нити инспектор. Ја сам епископ. А као епископ имам свој положај.
Не владам у школи, ни у општини, нити у судници. Али владам овде унутра (у цркви). Мртав падам, али Еванђеље не газим. Јако добро ме познајете. Не знам шта ћеш радити и шта ћеш рећи, ако се ти који ме вечерас слушаш смејеш мојим речима. Не интересује ме ко ће ме коментарисати у кафанама и рећи: „Готово је, опет је Кандиотис полудео. Друге ствари сада тражи. Тражи да наше жене и девојке не носе панталоне“. Не обраћам пажњу на тебе, говори шта желиш. Отвори своја уста и баци колико хоћеш врелих цепаница и колико хоћеш змија на мене. Не интересује ме. Само једну ствар вам говорим:“ Овде унутра у цркви нећу дозволити ни једној жени да уђе која је обучена у панталоне. Сада када почиње летње доба и опет почиње да се нечистоћа шири градом, нећу дозволити овде у цркви никакву погрду, ружноћу, голотињу. А ти господине који исмејаваш владику, ако све ово сматраш добрим (мисли ако сматра да жене треба да носе панталоне), скини свој сако и обуци сукњу“.
Део говора Митрополита Флорине о. Августина Кандиота – Флорина 13-3-1971
( Митрополит указује на положај Цркве према панталонама, у доба када су панталоне тек улазиле у животе жена. Говори истину, не обраћајући пажњу на људске коментаре и ироније)
[ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΝ ΤΕΤΟΙΑ ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ ΑΦΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΥΤΕ ΘΕΟΚΛΗΤΟΙ ΟΥΤΕ ΔΗΜΟΚΛΗΤΟΙ, ΑΛΛΑ ΑΥΤΟΚΛΗΤΟΙ & ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΑΡΕΣΟΥΝ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ.
Τὸ λέει στὸ παρακάτω βίντεο:
ΑΝ ΣΑΣ ΠΩ, ΠΩΣ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΣΗΜΕΡΑ, ΘΑ ΤΡΑΒΑΤΕ ΤΑ ΜΑΛΛΙΑ ΣΑΣ
(Из књиге Митрополита Флорине Августина:»Један поглед на Свето Писмо», књига 3, стр. 176-184, српски језик)
(Ἀπό το βιβλίο τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης Αὐγουστῖνο: «Ἕνα Βλέμμα
στὸ Πανόραμα τῆς Ἁγίας Γραφῆς», τευχος Γ´, σελ.176-184, στὰ Σέρβικα
18. Филимону посланица апостола Павла
ДРУШТВЕНИ ПРОБЛЕМ
ΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ
„Не више као роба, него више од роба, брата љубљенога, особито мени, а колико више теби, и по телу и у Господу (Филимон 1,16)
Драги моји, осамнаеста књига Новога завета јесте Саборна посланица апостола Павла Филимону. То је најмања посланица апостола Павла, писана је у следећим условима.
Апостол Павле се налазио у затвору у Риму у време његовог првог затварања. Унаточ свом ограничењу, због трпељивости стражара имао је прилику да прима посете у својој ћелији, да поучава и да пише посланице. Један дан га је посетио неко по имену Онисим. Онисим је био роб у фамилији Филимоновој. Филимон је био становник Коласе у М. Азији. Његову кућу је посетио апостол Павле. Тамо у Филимоновој кући Павле је упознао и Онисима. Онисим се показао као неверан слуга, крао је у кући Филимоновој, и бојећи се последица својих дела, побегао је у Рим. У ту велику метрополу, због мноштву људи који су се тамо сакупљали са сваког краја света, могао је остати непознат и да избегне хапшење. У Риму се дакле налазио Онисим, затражио је да види Павла и видео га је.
Томе одбеглом робу Павле је показао много љубави. Read more »
We celebrate the Resurrection outwardly… but inwardly we remain in our dark tomb!
Χριστός Ανέστη – Αληθώς Ανέστη ο Κύριος!
We rush through Holy Week, we weep at the Cross, we rejoice at midnight, we say «Christ is Risen,» and then – almost quietly – we return to our routines as if something beautiful has simply passed. As if Pascha were the conclusion of a sacred story … rather than the beginning of a new life.
But the Holy Gospel does not begin with an ending … but it begins from the very first page with the Holy Resurrection.
In the life of the Church, everything flows from the empty Tomb. Every Sunday is Pascha. Every Divine Liturgy is a living encounter with the Risen Christ. The Church does not say, «It is finished,» and walk away … she proclaims, «Christ is Risen,» and invites us to begin again.
And yet, how often do we treat Pascha as the closing chapter of our traditions, lighting our candles, exchanging greetings, attending the services, but leaving unchanged. We hold onto our fears, our habits, our brokenness, as if the stone were never rolled away. We celebrate the Resurrection outwardly… but inwardly we remain in our dark tomb.
The truth is this … that, the Resurrection, is not the end of something. It is the beginning of everything.
Christ rises not simply to be remembered, but to be lived. He rises so that our despair may become hope, our wounds may become healing, our darkness may be filled with light. He rises so that we may also rise … with new thoughts, new choices, new beginnings.
Pascha is not behind us .. but before us!!
Every day is now an invitation to live as resurrected people, to forgive when it is difficult, to love when it is inconvenient,to trust when it feels impossible.
Friends, let us NOT leave the joy of the Resurrection at the doors of the Church.
Let us carry it into our homes, our struggles, our daily lives.
Because in the Risen Christ, nothing is over.
Everything has just begun !!
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου, με θέμα:
«ΟΙ ΕΥΛΟΓΙΕΣ ΤΟΥ ΑΝΑΣΤΑΝΤΟΣ ΚΥΡΙΟΥ ΣΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΑΣ ΤΟΥ»
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 22-4-2001], (Β433) έκδοσις β΄
Σήμερα, αγαπητοί μου, είναι Κυριακή του Θωμά. Και η Εκκλησία μας υπενθυμίζει άλλη μια εμφάνιση του αναστάντος Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Ήταν η δεύτερη εμφάνιση στο σύνολο των μαθητών, απόντος, βέβαια, στην πρώτη, του Θωμά.
Σημειώνει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης: «Θωμᾶς δὲ εἷς ἐκ τῶν δώδεκα ὁ λεγόμενος Δίδυμος, οὐκ ἦν μετ’ αὐτῶν, ὅτε ἦλθεν ὁ Ἰησοῦς… Καὶ μεθ’ ἡμέρας ὀκτὼ πάλιν ἦσαν ἔσω οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ καὶ Θωμᾶς μετ’ αὐτῶν. Ἔρχεται ὁ Ἰησοῦς τῶν θυρῶν κεκλεισμένων, καὶ ἔστη εἰς τὸ μέσον καὶ εἶπεν· εἰρήνη ὑμῖν» . Ο Κύριος έρχεται, οκτώ ημέρες μετά από την πρώτην εμφάνισιν, πρώτη επίσκεψη που έκανε εις τους μαθητάς Του, τώραειδικά για τον Θωμά. Δεν έπρεπε κανείς, εκ των δώδεκα τουλάχιστον, να μην έχει ιδίαν αντίληψιν και πείρα του Αναστάντος Κυρίου μας.Read more »
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου, με θέμα:
«ΠΙΣΤΙΣ ΚΑΙ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΩΝ ΑΙΣΘΗΣΕΩΝ»
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 7-5-2000], (Β413)
Οφείλομε χάριτες, αγαπητοί μου, εις τον Απόστολον του Χριστού, Θωμάν, γιατί χάρις σε μια δική του φυσική δυσπιστία, η θεία πρόνοια επεφύλαξε άλλη μια βαρυσήμαντη μαρτυρία για την Ανάστασιν του Χριστού.
Είναι γνωστή η περιπέτεια του Θωμά. Ο Θωμάς απεγοητεύθη μετά την καταδίκη του Διδασκάλου σε θάνατον. Έτσι, απεχωρίσθη από τον όμιλο των συμμαθητών του και απεχώρησε. Ίσως πήγε σπίτι του. Βαρύ πράγμα η απογοήτευσις και η διάψευσις των ελπίδων. Γιατί μετά τον θάνατον του Ιησού, όλα τέλειωσαν, όλα έσβησαν. Γι’ αυτόν, εννοείται. Κάθε άνθρωπος μπορεί να απογοητευθεί, όλοι μας. Δεν υπάρχει άνθρωπος που κάποια στιγμή δεν μπορεί να τον καταλάβει η απογοήτευση. Και όπως λέγεται, ότι η ελπίδα πεθαίνει τελευταία. Αλλά η ελπίδα στον Θωμά ήδη είχε και αυτή πεθάνει. Σ΄αυτούς τους τύπους που η ελπίδα πεθαίνει, είναι σαν να έχει πεθάνει και ο Θεός…Read more »
Έτσι συνοψίζει, ο μακαριστός Ορθόδοξος επίσκοπος Ύδρας Ιερόθεος, την Πατερική παρουσία του Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς, ως «ορθόδοξον οικουμενικόν σήμαντρον, ιδιαιτέρως επίκαιρον και εξόχως αναγκαίον εις τας κρισίμους ημέρας τας οποίας διέρχεται ο Ορθόδοξος Ελληνισμός» (Ύδρας, Σπετσών και Αιγίνης Ιερόθεος). Αυτή η πολύ γνήσια (πνευματικά) δήλωση του μακαριστού επισκόπου, αποτελεί (πλέον) μια διαχρονική ατέρμονη προλόγιση της παρουσίας του Αγίου για ολόκληρο τον Ορθόδοξο κόσμο.
Ο Όσιος κοιμήθηκε την ημέρα της εορτής του Ακαθίστου Ύμνου (7 Απριλίου 1979).
Οι άξονες της σπουδής – κατάρτισης του Αγίου Ιουστίνου είναι γνωσιολογικοί, οντολογικοί, φωτισμένοι από το Άγιο Πνεύμα, οργανωμένοι δηλ. σύμφωνα με τις λειτουργίες της Πατερικής – Αγιοπνευματικής όρασης.
Στη μελέτη του: «Το πρόβλημα της σωτηρίας κατά την διδασκαλίαν του Αγίου Βασιλείου του Μεγάλου», γράφει:
«Η Ορθοδοξία είναι ορθοδοξίας της Αγιότητος. Η Αγιότης είναι ζωή εν τω Αγίω Πνεύματι και δια του Αγίου Πνεύματος. Δεν υπάρχει Ορθοδοξία εκτός από την Αγιότητα, εκτός από την παρουσίαν του Πνεύματος. Read more »
(Из књиге Митрополита Флорине Августина:»Један поглед на Свето Писмо», књига 3, стр. 166-175,српски језик)
(Ἀπό το βιβλίο τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης Αὐγουστῖνο: «Ἕνα Βλέμμα στὸ Πανόραμα τῆς Ἁγίας Γραφῆς», τευχος Γ´, σελ.166-175, στὰ Σέρβικα
17. Титу посланица апостола Павла
БОЖИЈА БЛАГОДАТ – ΗΘΕΙΑΧΑΡΙΣ
„Јер се јави благодат Божија спасоносна свима људима. која нас учи да се одречемо безбожности и земаљских пожуда, и да поживимо разборито, праведно и побожно у садашњем веку (Тит. 2,11-12)
Драги моји, седамнаеста књига Новога завета јесте Саборна посланица апостола Павла Титу. Али ко је био Тит?
Тит је био идолопоклоник, који је рођен у Антиохији. Кроз проповед апостола Павла је поверовао и крстио се, и постао је један од најдражих сарадника апостола Павла, који га је слао на различите службе. На крају је био рукоположен за епископа острва Крит. Read more »
Σήμερον, αγαπητοί μου Xριστιανοί, είναι η δευτέρα Kυριακή από του Πάσχα ή του Aντίπασχα όπως λέμε, ή, η Kυριακή ακόμα κυριολεκτικώτερον, είναι η Kυριακή του Θωμά. Σχετικώς με το γεγονός που εορτάζει και πανηγυρίζει η Eκκλησία μας, σχετική λέγω είναι η περικοπή που ακούσθη σήμερα εις την εκκλησία. Eις όλους τους ναους της Oρθοδόξου Eκκλησίας ανεγνώσθη το ευαγγέλιον που ακούσατε. Tο ευαγγέλιο αυτό, αν και έχουν περάσει από τότε που έγινε το μέγα αυτό θαύμα της εμφανίσεως του Kυρίου ενώπιον των μαθητών Tου, αν και λέγω έχουν περάσει 19 αιώνες και μέσα στους 19 αυτούς αιώνας πολλά και καταπληκτικά γεγονότα έχουν συμβεί, κανένα όμως γεγονός δεν κατώρθωσε να σκιάσει το μέγα αυτό γεγονός της αναστάσεως του Kυρίου ημών Iησού Xριστού. Tο ευαγγέλιον λέγω είναι σπουδαιότατον, διότι τα λόγια που είπε ο Aναστάς Kύριος εξ αφορμής της εμφανίσεώς Tου εις τον Θωμάν, τα λόγια αυτά εξακολουθούν και σήμερον να έχουν την σημασίαν των, εξακολουθούν και σήμερον να μας διδάσκουν. Διότι τα λόγια αυτά του Kυρίου ανταποκρίνονται πρός τας ψυχικάς μας ανάγκας. Aφορούν όχι μόνον τον Θωμάν, αφορούν όχι μόνον τους ένδεκα μαθητάς, αλλ’ αφορούν όλους τους ανθρώπους. Aφορούν κάθε άνθρωπον, εις οιονδήποτε χρόνον και τόπον αν ζει. Διότι ο άνθρωπος, οσονδήποτε κι αν προοδεύσει τεχνικώς και επιστημονικώς και εις οιονδήποτε τόπον και χρόνον κι αν ζει, ο άνθρωπος έχει μέσα εις τα βάθη της ανθρώπινης υπάρξεως κάποιο δράμα. Zει κάτω από ένα άγχος, κάτω από μίαν αγωνίαν. Zει κάτω από το αίσθημα της ενοχής, το σύμπλεγμα εκείνο της ενοχής που δημιουργεί η αμαρτία. Θα έπρεπε το ευαγγέλιο σήμερα να το ακούσει ο κόσμος όλος, θα έπρεπε το ευαγγέλιο να το ακούσουν και τα δυό ημισφαίρια, διότι τα λόγια αυτά που είπε ο Kύριος έχουν και σήμερα τη σημασία τους. Tι μας λέγει; Για προσέξετε.
TO EYAΓΓEΛIO NA TO AKOYΣEI O TAPAΓMENOΣ KOΣMOΣRead more »
Απρ 23rd, 2026 | 
Filed under: ΑΝΘΕΛΛΗΝΕΣ, ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟΙ
Be the first! 
