ΓΟΝΕΙΣ ΑΠΕΙΛΟΥΝ ΤΟΥΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΕΣ ΓΥΜΝΑΣΙΩΝ ΜΕ ΜΗΝΥΣΕΙΣ

Στο νομό Κοζάνης γονείς και κηδεμόνες αντιδρούν για τους φακέλους των θρησκευτικών που όχι μόνο δεν αποσύρθηκαν από την κυβέρνηση της Ν.Δ. αλλά οι σύλλογοι των καθηγητών ετοιμάζονται να τα μοιράσουν και πάλι στους μαθητές μαζί με τα υπόλοιπα βιβλία. Ως γνωστό όλα μαζί τα βιβλία του μαθητή έχουν φτάσει με πρωτοβουλία Γαβρόγλου από τον Ιούνιου του 2019 στα σχολεία. Όπως μας πληροφορούν μέλη του συλλόγου «Στρατηγός Μακρυγιάννης» οι γονείς συζητούν το ενδεχόμενο να προσβάλουν με μηνύσεις τον Διευθυντή εκάστης σχολικής μονάδας και τον Σύλλογο Διδασκόντων.
Λένε πως »το Ανώτατο Διοικητικό Δικαστήριο της χώρας, το Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ) με δύο διαδοχικές αποφάσεις (660/2018, 926/2018) αποφάνθηκε τελεσίδικα ότι τα Νέα Θρησκευτικά που εισήχθησαν στην Εκπαίδευση ΑΚΥΡΩΝΟΝΤΑΙ ως Προγράμματα Σπουδών (ΠΣ) του Μαθήματος των Θρησκευτικών (ΜτΘ), όντας μάλιστα με πολλαπλό τρόπο αντισυνταγματικά και παράνομα» και παράλληλα ότι «Ο σεβασμός στο Σύνταγμα και τους νόμους που συμφωνούν με αυτό και η αφοσίωση στην Πατρίδα και τη Δημοκρατία αποτελούν θεμελιώδη υποχρέωση όλων των Ελλήνων» (Άρθρο 120, παρ. 2). Αν οι καθηγητές δεν τολμούν ή δεν θέλουν ή δεν μπορούν να αποσύρουν τους αντισυνταγματικούς και παράνομους φακέλους- τονίζουν- μπορούν εκείνοι (εννοούν με μηνύσεις) είτε ως Σύλλογος γονέων και κηδεμόνων είτε ατομικά ως πολίτες με «θεμελιώδη δικαιώματα».

Κοζάνη 4-9-2019

ΧΗΤΑΣ: ΘΑ ΔΙΔΑΧΘΟΥΝ ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ

ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΥΛΗ ΣΤΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ;

Κώστας Χήτας : είναι ανεπίτρεπτο λίγο πριν την έναρξη της σχολικής χρονιάς να μη γνωρίζουν δάσκαλοι, γονείς και μαθητές τι θα διδαχθούν στο ευαίσθητο θέμα των ΘρησκευτικώνΖητά από την κ. Κεραμέως να διευκρινίσει αν στο μάθημα των Θρησκευτικών θα εξακολουθήσουν να υφίστανται τα βιβλία του προκατόχου της κ. Γαβρόγλου.

Διευκρινίσεις από την υπουργό Παιδείας Νίκη Κεραμέως για το ζήτημα με το μάθημα των Θρησκευτικών ζητά με ερώτηση που κατέθεσε στη Βουλή ο βουλευτής Β’ Θεσσαλονίκης της Ελληνικής Λύσης Κώστας Χήτας.
Συγκεκριμένα, ο Κώστας Χήτας ζητά από την κ. Κεραμέως να διευκρινίσει αν στο μάθημα των Θρησκευτικών θα εξακολουθήσουν να υφίστανται τα βιβλία του προκατόχου της κ. Κώστα Γαβρόγλου, που η ίδια σε παλιότερες συνεντεύξεις της, ως Τομεάρχης Παιδείας της ΝΔ, χαρακτήρισε αντισυνταγματικά.
Σε σχετική του δήλωση ο Κώστας Χήτας υπογράμμισε πως «σε κάθε περίπτωση είναι ανεπίτρεπτο λίγο πριν την έναρξη της σχολικής χρονιάς να μη γνωρίζουν δάσκαλοι, γονείς και μαθητές τι θα διδαχθούν στο ευαίσθητο θέμα των Θρησκευτικών.

Αναλυτικά η ερώτηση του βουλευτή της Ελληνικής Λύσης: Read more »

Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΤΟΝ ΣΤΕΦΑΝΩΝΕΙ

ΚΑΙ Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ ΚΑΝΤΙΩΤΗΣ

ΤΟΝ ΚΑΤΑΚΕΡΑΥΝΩΝΕΙ

Όσον το κατά σε, κ.Γιανναρά, λόγω του ψυχικού συμπλέγματος υπό του οποίου πάσχετε, συνετελέσατε ουκ ολίγον με την στείραν και άγονον κριτικήν σας να δυσφημισθεί και διαβληθεί το χριστιανικόν κίνημα.

Τιμηθηκε με το οφφικιο του Αρχοντος Μεγαλου Ρητορος

απο το Οικουμενικο Πατριαρχειο ο Χρηστος Γιανναρας

Τι «κρύβεται» πίσω ἀπό την ανάδειξη τού κ. Χρ. Γιανναρά σε «Άρχοντα Μέγαν Ρήτορα» του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως;

(Χρειαζεται ἐρώτηση);

Ἀπολύτως φυσικό καί ἑπόμενο νά βραβευθεῖ τώρα ὁ κ. Χρῆστος Γιανναρᾶς. Ὀφείλω μάλιστα νά διευκρινίσω ὅτι ὁ ἄνθρωπος εἶναι ἀξιόλογος ὡς φιλόσοφος καί συγγραφέας. Ἀπό θεολογικῆς, ὅμως, ἀπόψεως ὑπάρχει μεῖζον ζήτημα.

Ὁ κ. Γιανναρᾶς καί στά περί προσώπου καί στά περί ἐλευθερίας καί στά περί σαρκικοῦ ἔρωτος ἀπό θεολογικῆς ἀπόψεως κηρύσσει ἕτερο εὐαγγέλιο. Φυσικό, λοιπόν, ἦταν νά βραβευθεῖ ἀπό τό ἀλλοτριωμένο καί μεταλλαγμένο Φανάρι. Ἐπιπλέον, ἡ συγκεκριμένη χρονική στιγμή τῆς βραβεύσεως δέν εἶναι τυχαῖα. Ὁ Πατριάρχης λόγῳ τοῦ Οὐκρανικοῦ βρίσκεται σέ δεινή θέση. Κατά τήν λαϊκή ρήση «παίζει τά ρέστα του»! Ἤ τά χάνει ἤ τά κερδίζει ὅλα. Γι΄ αὐτό καί ἔφθασε στό σημεῖο νά καλέσει καί βραβεύσει τόν κ. Γιανναρᾶ, γνωστό ἐπικριτή τῆς Ρωσικῆς ἐκκλησίας, προκειμένου νά τόν ἐπιστρατεύσει στόν ἀγώνα ὑπέρ τῆς ἀναγνωρίσεως τῆς νέας Αὐτοκεφάλου Οὐκρανικῆς Ἐκκλησίας…
Την συνεχεια ://aktines.blogspot.com/2019/09/blog-post_22.html#more

Η αληθινη επιστημη

«Ἡ γνῶσις φυσιοῖ, ἡ ἀγάπη οἰκοδομεῖ» (Α΄ Κορ. 8,2)

Ἀγαπητά μου παιδιά,
ΒΡΙΣΚΕΣΘΕ στὴν ὡραιότερη ἀλλὰ καὶ στὴν πιὸ κρίσιμη περίοδο τῆς ζωῆς σας. Πρόκειται νὰ κάνετε ἐκλογή. Μπροστά σας ἀνοίγονται ὅλες οἱ πύλες τῶν ἐπιστημῶν. Ἡ δὲ Ἐκκλησία δὲν εἶνε, ὅπως τὴν κατηγοροῦν, κατὰ τῆς ἐπιστήμης καὶ τῆς προόδου. Ἀντιθέτως ἡ διδασκαλία της περὶ τῆς ἐκ Θεοῦ δημιουργίας τοῦ ἀνθρώπου, ποὺ προικίστηκε μὲ τὸ θεῖο δῶρο τῆς νοήσεως, εὐνοεῖ τὴν ἐξέλιξι τοῦ ἀνθρώπου στὴν ἐπιστήμη καὶ στὴν πρόοδο.

Ἡ ἐπιστήμη χάρισμα μόνον τοῦ ἀνθρώπου

Τὰ ζῷα, καθὼς εἶνε πλασμένα, στεροῦνται νοήσεως καὶ προόδου. Ὁ χιμπαντζῆς, καὶ δέκα χρόνια νὰ φοιτήσῃ στὸ σχολεῖο, εἶνε ἀνίκανος νὰ μάθῃ τὸ ἀλφάβητο, ἐνῷ τὸ μικρὸ παιδὶ τὸ μαθαίνει σὲ ἐλάχιστο χρόνο. Ὁ ἄνθρωπος πλάστηκε γιὰ τὰ μεγάλα καὶ ὑψηλά, γιὰ τὴν κυριαρχία τῆς φύσεως διὰ μέσου τῆς ἐπιστήμης. Ἀλλὰ ποιᾶς ἐπιστήμης; Ἐκείνης, ἡ ὁποία δὲν ὑπερηφανεύεται, ἀλλά, καθὼς εἶπε ὁ φιλόσοφος Σωκράτης, ἔχει ἐπίγνωσι τῆς ἀδυναμίας της («Ἓν οἶδα, ὅτι οὐδὲν οἶδα»). Ὅ,τι γνωρίζει ὁ ἄνθρωπος διὰ τῆς ἐπιστήμης, εἶνε μιὰ σταγόνα γνώσεως ἐν σχέσει μὲ τοὺς ὠκεανοὺς τῶν ὅσων δὲν γνωρίζει. Γι᾿ αὐτὸ ὁ ἀληθινὸς ἐπιστήμονας, ὅσο κι ἂν προοδεύσῃ στὴ γνῶσι καὶ στὴν ἐπιστήμη, εἶνε ταπεινὸς καὶ προσεύχεται καὶ παρακαλεῖ τὸ Θεὸ νὰ τὸν φωτίζῃ, γιὰ νὰ ἐμβαθύνῃ περισσότερο στὰ μυστήρια τῆς φύσεως.

Ποιός ἔκανε τὴν ὑδρόγειο;
Κάποτε σὲ μιὰ πόλι ὑπῆρχε κάποιος ποὺ καυχιόταν γιὰ τὴν ἐπιστήμη του. Ἔλεγε ὅτι εἶνε ἄθεος καὶ προσπαθοῦσε νὰ κάνῃ κι ἄλλους ἀθέους. Ἕνας νεαρός, ποὺ ἐργαζόταν κοντά του ἀλλὰ δὲν παραδεχόταν τὶς ἰδέες τοῦ ἀφεντικοῦ του, γιὰ ν᾿ ἀποδείξῃ τὴ βλακεία τῆς ἀθεΐας τί μηχανεύθηκε ὁ εὐφυὴς αὐτὸς νέος; Πῆγε σ᾿ ἕνα κατάστημα, ποὺ πουλοῦσε σχολικὰ εδη καὶ παιχνίδια, καὶ πῆρε μιὰ ὑδρόγειο σφαῖρα ἀπὸ ᾿κεῖνες ποὺ κατασκευάζουν τὰ ἐργοστάσια γιὰ σχολικὴ χρῆσι. Τὴν πῆρε καὶ τὴν τοποθέτησε πάνω στὸ γραφεῖο τοῦ ἀθέου ἀφεντικοῦ του ἐν ἀπουσίᾳ του. Ὅταν ὁ ἄθεος πῆγε στὸ γραφεῖο του καὶ εἶδε τὴν ὑδρόγειο σφαῖρα, ἀπόρησε καὶ θέλησε νὰ μάθῃ ποιός τὴν ἔβαλε ἐκεῖ.
―Κανένας, εἶπε ὁ νεαρός. Μόνη της ἔγινε.
―Κανένας! Μὰ εἶνε δυνατόν; εἶπε ὁ ἄθεος.
―Κανένας, σοῦ λέω! ἐπέμενε ὁ νεαρός.
―Α, τότε δὲν εἶσαι στὰ καλά σου. Πρέπει νὰ σὲ ἐξετάσῃ ψυχίατρος.
Καὶ ὁ νεαρὸς τοῦ ἀπάντησε·
―Ἂν ἐγώ, ποὺ λέω ὅτι αὐτὴ ἡ ὑδρόγειος σφαῖρα ἔτσι παρουσιάστηκε, πρέπη νὰ ἐξετασθῶ ἀπὸ ψυχίατρο, τότε ἐσύ, ποὺ τολμᾷς καὶ λὲς ὅτι ὅλος ὁ κόσμος ἔγινε ἔτσι, θὰ ἔπρεπε πρὸ πολλοῦ νὰ εἶχες κλεισθῆ σὲ φρενοκομεῖο.
Πόσο δίκιο εἶχε ὁ νέος! Μιὰ σχολικὴ ὑδρόγειος σφαῖρα εἶνε παράλογο νὰ δεχθοῦμε ὅτι ἔτσι φύτρωσε. Ἀλλὰ πόσο πιὸ παράλογο εἶνε νὰ δεχθοῦμε ὅτι ἡ γῆ, ποὺ εἶνε μιὰ πελώρια σφαῖρα, φύτρωσε ἔτσι μέσα στὸ σύμπαν; Read more »

Ο Χριστος εινε το φως

Ἀγαπητά μου παιδιά,

ΔΕΝ σᾶς θεωρῶ μαθήτριες τοῦ νηπιαγωγείου. Εἶσθε μαθήτριες τοῦ λυκείου. Γι᾿ αὐτὸ θὰ προσπαθήσω νὰ σᾶς μιλήσω σὲ μιὰ γλῶσσα κάπως ὑψηλότερη, γλῶσσα ποὺ ταιριάζει περισσότερο στὴν ἡλικία καὶ στὴ μόρφωσί σας.
Παίρνω ἀφορμὴ γιὰ ν᾿ ἀρχίσω τὸ λόγο μου ἀπὸ τὴν ὀνομασία τοῦ σχολείου στὸ ὁποῖο φοιτᾶτε. Πῶς ὀνομάζεται; Λύκειο. Τί θὰ πῆ λύκειο; Εἶνε μιὰ λέξι τῆς ἀρχαίας ἑλληνικῆς γλώσσης, ποὺ εἶνε ἡ ὡραιότερη ἀπ᾿ ὅλες τὶς γλῶσσες τοῦ κόσμου. Δὲν τὸ λέμε αὐτὸ ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες. Ἐμεῖς οἱ νεώτεροι Ἕλληνες δυστυχῶς περιφρονοῦμε τὴν ὡραία γλῶσσα τῶν προγόνων μας. Ὑπάρχουν «ἕλληνες» ποὺ θὰ χαροῦν, ἂν οἱ χαρακτῆρες τοῦ ἑλληνικοῦ ἀλφαβήτου ἀντικατασταθοῦν μὲ λατινικούς, ὅπως τελευταίως γίνεται πολὺς λόγος γιὰ μιὰ τέτοια ἀντικατάστασι, διότι οἱ εἰσηγηταὶ αὐτοὶ μισοῦν τὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα, μισοῦν τὴν Ἑλλάδα. Καὶ λέγονται αὐτοὶ Ἕλληνες! Δὲν τὸ λένε, λοιπόν, οἱ Ἕλληνες, ἀλλὰ οἱ ξένοι, ὅτι ἡ ἑλληνικὴ γλῶσσα εἶνε ἡ ὡραιότερη, ἡ ἀκριβέστερη καὶ ἡ πλουσιώτερη γλῶσσα τοῦ κόσμου. Ἡ γλῶσσα τῶν ἀγρίων δὲν ξεπερνᾶ τὶς λέξεις. Ἄλλα ἔθνη ἔχουν στὴ γλῶσσα τους 10, 15, 20, 25, 30 χιλιάδες λέξεις. Ἐνῶ ἡ δική μας γλῶσσα ἔχει πάνω ἀπὸ 120 χιλιάδες λέξεις! Σ᾿ αὐτὴν θέλησε ἡ θεία πρόνοια νὰ γραφτῇ καὶ τὸ ἅγιο Εὐαγγέλιο.
Ἐπανέρχομαι στὴν ἐτυμολογία τῆς λέξεως λύκειο. Προέρχεται ἀπὸ τὴν ἀρχαία καὶ σπάνια λέξι λύκη (=φῶς). Ἀπ᾿ αὐτὴν προέρχεται καὶ ἡ λατινικὴ λέξι ῝῟ἷ–ὴἂὖ (=φῶς), καθὼς καὶ οἱ ἑλληνικὲς λύχνος, λευκός, λυκαυγὲς (=τὸ γλυκοχάραμα τοῦ ἥλιου τὸ πρωὶ ἀπὸ τὸν ὁρίζοντα τῆς ἀνατολῆς), λυκόφως (=τὸ ἱλαρὸ φῶς ποὺ στέλνει ὁ ἥλιος ὅταν τὸ δειλινὸ γέρνει πρὸς τὴ δύσι). Ἀπὸ τὴν δια λέξι, ὅπως επαμε, προέρχεται καὶ ἡ λέξι λύκειο, ποὺ σημαίνει τὸ σχολεῖο ἐκεῖνο ποὺ σὰν φῶς σκορπάει τὴ γνῶσι καὶ διαλύει τὰ σκοτάδια τῆς ἀγνοίας. Λύκειο στὴν ἀρχαιότητα λεγόταν τὸ γυμνάσιο ἢ ἡ παλαίστρα στὸ ἀνατολικὸ προάστιο τῶν Ἀθηνῶν, ποὺ εἶχε σκεπασμένους μὲ στέγη διαδρόμους – περιπάτους. Δίπλα ὑπῆρχε ἕνας ναὸς τοῦ λυκείου Ἀπόλλωνος, ἀπ᾿ τὸν ὁποῖο πῆρε καὶ τὸ ὄνομα λύκειο. Ὁ Ἀπόλλων λεγόταν λύκειος, ἐπειδὴ ἐθεωρεῖτο θεὸς τοῦ φωτός. Σ᾿ αὐτὸ τὸ πρῶτο λύκειο σύχναζε ὁ Σωκράτης καὶ ἀργότερα ὁ Ἀριστοτέλης ἀρεσκόταν νὰ διδάσκῃ περπατώντας, γι᾿ αὐτὸ καὶ οἱ μαθηταί του ὠνομάσθηκαν λύκειοι περιπατητικοί. Ἀπὸ ἐκεῖνο τὸ λύκειο πῆραν τὴν ὀνομασία καὶ τὰ σημερινὰ σχολεῖα, στὰ ὁποῖα φοιτᾶτε. Οἱ νεώτεροι Ἕλληνες ἀναστήσαμε μιὰ λέξι, ποὺ ἦταν σχεδὸν ξεχασμένη στὰ βάθη τῆς ἀρχαιότητος.
Πρέπει νὰ σημειώσουμε, ὅτι τὸ πρῶτο ἐκεῖνο λύκειο τῶν Ἀθηνῶν, παρ᾿ ὅλη τὴ φήμη του, κρινόμενο μὲ σημερινὰ χριστιανικὰ κριτήρια, εἶχε λίγο φῶς, σχεδὸν μηδαμινό. Διδάσκονταν βεβαίως ὡρισμένα μαθήματα, ἀλλὰ οἱ ἀλήθειες τῶν μαθημάτων αὐτῶν σκιάζονταν ἀπὸ τὸ σκοτάδι τῆς εἰδωλολατρίας, ἡ ὁποία εἶνε βαθὺ σκοτάδι. Ἐνῶ τὰ λύκεια τῆς ἐποχῆς μας ἔχουν ἄφθονο φῶς. Διότι δὲν μεταδίδουν στοὺς μαθητὰς μόνο τὸ φῶς τῶν ἐγκυκλοπαιδικῶν λεγομένων γνώσεων, ἀλλὰ σκορπίζουν σ᾿ αὐτοὺς καὶ τὸ μεγάλο φῶς τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, διότι διδάσκεται σ᾿ αὐτὰ ὁ Χριστός, ποὺ εἶνε ὁ ἀθάνατος πνευματικὸς «Ἥλιος τῆς δικαιοσύνης», ὅπως τὸν ὀνομάζει ἡ Ἐκκλησία, καὶ τὸ «φῶς τὸ ἀληθινόν», «τὸ φῶς τῶν ἀνθρώπων», «τὸ φῶς τοῦ κόσμου», «τὸ φῶς τῆς ζωῆς», ὅπως τὸν ὀνομάζει τὸ Εὐαγγέλιο (Ἰωάνν. 1,9· 1,4· 8,12), ἄσχετα ἂν στὶς μέρες μας ἄθεοι καὶ ἄπιστοι, νοσταλγοὶ τοῦ σκότους τῆς εἰδωλολατρικῆς ἀρχαιότητος, ζητοῦν ν᾿ ἀπομακρυνθῇ ἀπὸ τὰ σχολεῖα τῆς πατρίδος μας τὸ μάθημα τῶν θρησκευτικῶν. Παρ᾿ ὅλες ὅμως τὶς προσπάθειες τῶν ἀθέων σκοταδιστῶν, ὁ Χριστὸς ὡς Ἥλιος πνευματικὸς δὲν θὰ σβήσῃ ποτέ.
Τὰ ἄστρα τοῦ οὐρανοῦ κάποια μέρα θὰ σβήσουν, ἀλλ᾿ ὁ Χριστὸς θὰ μεσουρανῇ αἰωνίως στὸ στερέωμα τοῦ πνευματικοῦ κόσμου ὡς Ἥλιος ἀκηλίδωτος, ἄδυτος, ὅλος φῶς, αὐτόφως. Διότι φῶς εἶνε ἡ θεϊκή του διδασκαλία, φῶς τὰ ἄπειρα θαύματά του, φῶς ἡ ἁγιότης τοῦ βίου του, φῶς ἡ σταύρωσί του, φῶς ἡ ἀνάστασί του. Ὅλα φῶς στὴ ζωὴ τοῦ Χριστοῦ. Δὲν ὑπάρχει καμμιὰ σκιά, καμμιὰ κηλῖδα στὸ βίο του, ἐνῶ ὁ φυσικὸς ἥλιος, τὸ φωτεινότατο αὐτὸ ἄστρο τῆς ἡμέρας, ὅπως λένε οἱ ἀστρονόμοι, ἔχει καὶ κηλῖδες σκοτεινές. Read more »

Τα χριστιανικα νειατα ειναι η ελπις

για ενα καλυτερο μελλον

Προσφώνησι του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὺγουστινου Καντιώτου
στὰ ἀγόρια τῆς κατασκηνώσεως, στὶς 18-7-1976

‘Eπάνω στὸ Θαβώρειο ὅρος οἱ μαθηταί ἔμειναν κατάπληκτοι ἀπὸ τὸ πάγκαλο θέαμα τοῦ Ἰησοῦ τοῦ Ναζωραίου, τοῦ ἀκτινοβολοῦντος εἰς τοὺς αἰῶνας… Ἀλλὰ ἡ ζωὴ δὲν εἶνε ἕνα θαβώρειο. Λίγες στιγμὲς διαρκεῖ τὸ θαβώρειο ὄρος. Κάτω στὴν κοινωνία, στὴν σάπια καὶ διεφθαρμένη κοινωνία, ποὺ χορεύουν τὸν πυρρίχιο χορό, ὅλοι οἱ δαίμονες τῆς κολάσεως τοῦ εἰκοστοῦ αἰῶνα, παιδιά μου, θὰ εἶμαι ψεύτης ἐὰν δὲν προετοιμάσω τὶς ψυχές σας, ὅτι θὰ δώσετε ἀγώνας σκληρούς γιὰ νὰ ζήση αὐτὸς ὁ τόπος καὶ νὰ μείνη ἑλληνικός, γιὰ νὰ κυματίζη ἑλληνικὴ σημαία ἐπάνω στὴν Ἀκρόπολι, γιὰ νὰ φωτίζουν τὰ ἄστρα, γιὰ νὰ ρέουν οἱ ποταμοὶ καὶ νὰ θάλλουν τὰ δάση μας. Γιὰ νὰ χαίρουν οἱ χιλάδες νεκροί μας, παιδιά μαρτύρων καὶ ἡρώων. Νὰ εἶστε οἱ νέοι Ταρσίζιοι καὶ οἱ νέοι Παγκράτιοι.

Μὲ τὴν πίστιν αὐτὴν ἐγὼ εὔχομαι μ᾿ ὅλη τὴν ψυχή μου νὰ ζήσετε εἰρηνικὰ. Νὰ μὴν δῆτε αὐτὰ τὰ φρικτὰ θεάματα ποὺ εἴδαμε ἐμεῖς· παιδιὰ σκοτωμένα, ἀνθρώπους διασκορπισμένους στὰ ψηλὰ βουνὰ καὶ παντοῦ, ποὺ δὲν λειώσαν ἀκόμα τὰ κόκκαλά τους. 500.000 νέοι ἔγιναν λίπασμα γιὰ νὰ ἀνθίση τὸ δένδρο τῆς ἐλευθερίας μας.
Δὲν θέλω νὰ δῆτε τέτοιες ἡμέρες. Εὔχομαι νὰ ζήσετε παραδείσιες ἡμέρες, ἀλλὰ ὁ ὁρίζων σκοτεινιάζει, ὁ Ἁρμαγεδὼν ἔρχεται. Νέοι εἰδωλολάτραι, χειρότεροι ἀπὸ ἐκείνους ποὺ ἀντιμετώπισαν οἱ χριστιανοὶ στὰ ἀμφθέατρα τῆς Ρώμης. Μὲ τὴν φωνὴ «θάνατο στοὺς χριστιανούς»· ἀκούεται ὁ βρυγμὸς καὶ ὁ βρυχηθμὸς τῶν ἀγρίων θηρίων.
Παιδιά, νὰ εἶστε ἕτοιμοι, ἐὰν χρειαστῆ ―καὶ θὰ χρειαστῆ―, γιὰ νὰ ζήση ἡ πατρὶς ἐλευθέρα, γιὰ νὰ ἀπολαμβάνομε τὰ ἀγαθὰ τῆς ἐλευθερίας, γιὰ νὰ νικήση ὁ Χριστὸς ―καὶ θὰ νικήση ὁ Χριστός―. Τὸ ἐπαναλαμβάνω· γιὰ νὰ νικήση ὁ Χριστὸς ―καὶ θὰ νικήση ὁ Χριστός―, χρειάζονται νέοι Ταρσίζιοι καὶ νέοι Παγκράτιοι καὶ εὔχομαι ὅλοι νὰ γίνετε νέοι Ταρσίζιοι καὶ νέοι Παγκράτιοι, ὥστε εἰς αἰῶνας αἰώνων νὰ λατρεύεται Ἰησοῦς ὁ Ναζωραῖος, ὃν παῖδες Ἑλλήνων καὶ Μακεδόνων ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας.

Προσφώνησι στὰ ἀγόρια τῆς κατασκηνώσεως στὶς 18-7-1976

Μετ᾿ ἐγκαρδίων εὐχῶν

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
† Ὁ Φλωρίνης Αὐγουστῖνος

EΝΑΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΜΕ ΦΟΒΟ ΘΕΟΥ

ΤΟΥΣ ΧΑΛΑΕΙ ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΣΤΗΝ ΔΙΑΡΚΗ Ι. ΣΥΝΟΔΟ

Διαβαστε εδω που τον ειρωνεύονται οι ξύπνοι του συστηματος

https://www.exapsalmos.gr/2019/08/28/i-ierarchia-tha-apofanthei-gia-to-oykraniko-etsi-apofasise-i-dis-i-tripla-toy-archiepiskopoy-gia-na-kopasei-tis-liges-antidraseis/

 Το χρονικο μιας προδοσιας, οι ημερομηνιες και φωτογραφιες μιλουν

ΔΕΝ ΘΑ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΜΕ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΝΑ ΠΑΡΑΔΩΣΟΥΝ ΤΑ ΑΓΙΑ ΤΟΙΣ ΚΥΣΙ. ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΣΥΝΕΝΟΧΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΙΩΓΜΟΥΣ ΑΔΕΛΦΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ…

Διαβαστε: https://agonasax.blogspot.com/2019/09/blog-post.html

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ

ΝΑ ΒΡΕΘΟΥΝ ΣΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΗΣ 7ης ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΛΓ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 1966

Κυριακὴ ΙΑ΄ Ματθαίου (Ματθ. 18,23-35)
Tοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου

Η μακροθυμια του Θεου

«Κύριε, μακροθύμησον ἐπ᾿ ἐμοὶ καὶ πάντα σοι ἀποδώσω» (Ματθ. 18,26)

Ἡ παραβολή, ἀγαπητοί μου, ποὺ περιέχει τὸ εὐαγγέλιο τῆς σημερινῆς Κυριακῆς, εἶνε ἡ γνωστὴ παραβολὴ τοῦ ὀφειλέτου τῶν «μυρίων ταλάντων» (Ματθ. 18,24). Στὴν παραβολὴ αὐτὴ ὁ Κύριος, ὡς ἄριστος ζωγράφος, ζωγραφίζει δύο εἰκόνες. Στὴν πρώτη εἰκόνα βλέ­που­με τὴ φιλανθρωπία καὶ τὴ μακροθυμία τοῦ Θεοῦ, ἐνῷ στὴν ἄλλη βλέπουμε τὴν ἀσπλαχνία καὶ τὴν ὠ­μότητα τοῦ ἀνθρώπου.
Διδακτι­κές, πολὺ διδακτι­κὲς καὶ οἱ δύο εἰ­κόνες τῆς παραβο­λῆς. Ἀλλὰ ἐμεῖς, ἀφοῦ στὸ σύν­τομο αὐτὸ κήρυ­γμα δὲν μποροῦμε νὰ ἐξ­ετάσουμε καὶ τὶς δύο, θὰ περιοριστοῦμε στὴ μία μόνο. Θὰ ἀρ­κε­σθοῦμε νὰ ῥίξουμε γιὰ λίγο τὰ βλέμματά μας στὴν πρώτη εἰκόνα, γιὰ νὰ θαυμάσουμε σ᾽ αὐτὴν τὴ μακροθυμία καὶ τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ.

* * *

Στὴν εἰκόνα αὐτὴ βλέπουμε, ἀγαπητοί μου, ἕνα δοῦλο κάποιου βασιλιᾶ – φαντασθῆτε πῶς ἦ­ταν οἱ δοῦλοι τῆς ἀρχαίας ἐποχῆς.
Βρίσκεται στὰ γραφεῖα τῶν ἀνακτόρων τοῦ βασιλιᾶ. Ἐκεῖ ἀνοίγουν γιὰ τὸν κάθε χρεώστη τὰ λογιστικὰ βιβλία καὶ βλέπουν τὰ χρέη του. Ἔτσι καὶ γιὰ τὸν δοῦλο αὐτὸν οἱ γραμματεῖς σκύβουν στὰ κατάστιχα, ἐρευνοῦν τοὺς λογα­ριασμούς, ἀ­θροίζουν τὸ «δοῦ­ναι» καὶ τὸ «λαβεῖν», γίνεται ἡ σύγκρισι, καὶ στὸ τέλος ἀκούγεται ξερὰ ἕνας ἀριθμός. Μόλις ἀκούγεται τὸ νούμερο, ὁ δοῦλος ἀρχίζει νὰ τρικλίζει. Πέφτει ἀμέσως κατὰ γῆς, προσκυνάει τὸ βασιλιᾶ, φιλάει τὰ πόδια του, κλαίει καὶ τὸν παρακαλεῖ ἐξουθενωμένος.
Τί συνέβη; ρωτᾶμε κ᾽ ἐμεῖς μὲ ἀγωνία κα­θὼς βλέπουμε τὸ δοῦλο σὲ τέτοια ἐλεεινὴ κα­τάστασι. Καὶ τότε ἀπὸ τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ λογιστηρίου μαθαίνουμε τὰ ἑξῆς. Read more »

Ἀπό βιβλίο «ΑΝΤΙΒΛΑΣΦΗΜΙΚΟΣ ΑΓΩΝ»
Τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου, σελίδα 172

ΕΘΝΙΚΟΝ ΣΤΙΓΜΑ

Ανεγράφη προ ετών εις εφημερίδας, ότι Πλημμελειοδικείον επαρχιακής πόλεως κατεδίκασεν εις πεντάμηνον φυλάκισιν πολίτην, διότι μία εικών, την οποίαν είχε αναρτήσει εις το γραφείον του, εθεωρήθη ως υβριστική δια το πρόσωπον αρχηγού μεγάλου κόμματος της Χώρας. Στρατοδικείον εξ άλλου κατεδίκασεν αξιωματικόν εις τριετή φυλάκισιν, διότι ούτος ηκούσθη να υβρίζη τον βασιλέα.
Αλλʼ ενώ τα δικαστήρια της Πατρίδος μας επιβάλλουν αυστηράς ποινάς προς περιφρούρησιν της τιμής προσώπων υψηλά ισταμένων, από του ενός έως του άλλου άκρου της Ελλάδος, και εις δρόμους, και εις πλατείας, και εις τα διάφορα κέντρα, και εις δημόσια καταστήματα, και εις αυτούς τους στρατώνας, και εις αυτά τα πολεμικά μας πλοία ακούονται καθημερινώς φρικώδεις βλασφημίαι, δια των οποίων εξυβρίζεται χυδαίως το όνομα του Θεού, ενώπιον του οποίου όλοι οι επίσημοι της γης είνε ένα πελώριον μηδενικόν. Εάν οι βλασφημούντες τον Θεόν και τα Θεία ετιμωρούντο τουλάχιστον τόσον, όσον τιμωρούνται οι υβρίζοντες τα επίσημα πρόσωπα της Χώρας μας, ποιος θα ετόλμα να βλασφημήση; Αλλʼ η τιμή φαίνεται, των επισήμων προσώπων εν Ελλάδι είνε μεγάλη, η δε τιμή του Χριστού, της Παναγίας και των Αγίων είνε μικρά…
Ω Ελλάς, γλυκυτάτη Πατρίς! Που κατήντησες εις τας ημέρας μας! Άλλοτε, όταν ήσουν υπόδουλος, ουδεμία βλασφημία ηκούετο. Το μαρτυρούν οι μάρτυρες αδελφοί μας της Μικράς Ασίας. Τώρα δε, που είσαι ελευθέρα, παν στόμα είνε ελεύθερον να υβρίζη τον Λυτρωτήν σου, και ουδείς συγκινείται. Η Ελλάς, εφʼ όσον δεν εξαλείφει το στίγμα της βλασφημίας, όχι ιεραποστολικόν, αλλʼ ούτε Χριστιανικόν Έθνος δικαιούται να ονομάζεται.

Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΛΣΤ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 2220

Ἀρχὴ τῆς Ἰνδίκτου
Κυριακὴ 1 Σεπτεμβρίου 2019
Toυ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου

Η προφητεια του Ησαια για τον Χριστο

«Πνεῦμα Κυρίου ἐπ᾽ ἐμέ, οὗ εἵνεκεν ἔχρισέ με, εὐαγγελίσασθαι πτωχοῖς ἀπέσταλκέ με, ἰάσασθαι τοὺς συντετριμμένους τὴν καρδίαν, κηρῦ­ξαι αἰχμαλώτοις ἄφεσιν καὶ τυφλοῖς ἀνάβλεψιν, ἀποστεῖλαι τεθραυσμέ­νους ἐν ἀφέσει, κηρῦξαι ἐνιαυτὸν Κυρίου δεκτόν» (Λουκ. 4,18-19 = Ἠσ. 61,1-2)

Σήμερα, ἀγαπητοί μου, εἶνε ἑορτή. Εἶνε ἡ 1η τοῦ Σεπτεμβρίου, ποὺ οἱ Χριστι­ανοί, ὅπως κάθε πρωτομηνιά, ζητοῦν ἀπὸ τὸ Θεὸ νὰ δι­ανύσουν τὸ μῆνα μὲ εὐλογία καὶ χωρὶς ἁμαρτία.
Ἀλλὰ εἶνε καὶ πρωτοχρονιά. –Ἐ­μεῖς, θὰ πῆ­τε, πρωτοχρονιὰ ἔχουμε τὴν 1η Ἰανουα­ρίου. Ναί, ἀλλ᾽ αὐ­τὸ σύμφωνα μὲ τὸ πολι­τικὸ ἡμερολόγιο· μὲ τὸ ἐκκλησι­αστικὸ ἡμερολόγιο ἀρχὴ τοῦ ἔτους εἶ­νε ἡ 1η Σεπτεμβρίου. Στὰ βιβλία τῆς Ἐκκλησί­ας μας ἡ ἡ­μέρα αὐτὴ λέγεται Ἀρ­χὴ τῆς Ἰν­δίκτου, ποὺ σημαίνει πρωτοχρονιά.
Ἡ ἑορτὴ αὐτὴ μᾶς διδάσκει τὴν ἀξία ποὺ ἔ­χει ὁ χρόνος τῆς ζωῆς μας. Ἡ ζωή μας εἶνε ἀν­επανάληπτη· μιά φορὰ θὰ περάσουμε πάνω ἀπὸ τὸν πλανήτη αὐτὸν τῆς Γῆς, δὲν θά ᾽χουμε ἄλλη εὐκαιρία, καὶ πρέπει τώρα νὰ κάνουμε «ἔργα ἄξια τῆς μετανοίας» (Πράξ. 26,20).
Σήμερα ἡ Ἐκκλησία μας ὥρισε νὰ διαβάζεται τὸ εὐαγγέλιο ποὺ ἀκούσαμε (βλ. Λουκ. 4,16-22). Ἔ­χει βαθειὰ νοήματα. Ἂς προσπαθήσουμε νὰ τὸ ἐξηγήσουμε μὲ λίγα λόγια. Read more »

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν

Ἐπειδή ὑπῆρξε σχετική ἀρνητική πληροφόρησις ὅτι ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Πειραιῶς κ. Σεραφείμ ἠρνήθη νά δεχθῆ ἐκπροσώπους τῆς Ἀρμενικῆς Κοινότητος, δημοσιοποιοῦμε τόσον τό ὑποβληθέν αἴτημα τῆς «Μητρόπολης Ὀρθοδόξων Ἀρμενίων Ἑλλάδος», ὅσον καί τήν ἀπάντησιν τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου, ἡ ὁποία δέν ἔγινε δεκτή ἀπό τήν Ἀρμενική Κοινότητα.

Ἐκ τῆς Ἱ. Μητροπόλεως

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ, Ἀκτὴ Θεμιστοκλέους 190,  185 39 ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ
Email: impireos@hotmail.com, Τηλ. Κέντρο 210 4514833, Fax 210 4518476

᾿Αριθμ. Πρωτ. 131 ᾿Εν Πειραιεῖ τῇ 25ῃ Φεβρουαρίου 2019

Πρός Τόν Ἐλλογιμώτατον Κύριον
Dr. Παῦλον Τσολακιάν πρόεδρον Ἐθνικοῦ Κεντρικοῦ Συμβουλίου
Μητροπόλεως Ὀρθοδόξων Ἀρμενίων Ἑλλάδος
Κριεζῆ 10, 105 35 ΑΘΗΝΑΙ

Ἐλλογιμώτατε κ. Πρόεδρε,
Εἰς ἀπάντησιν τῆς δι’ ἠλεκτρονικοῦ ταχυδρομείου ἀπό 20/2/2019 ἀποσταλείσης Ὑμετέρας ἐπιστολῆς, δι’ ἧς αἰτεῖσθε συνάντησιν μεθ’ ἡμῶν, συνοδευόμενος ὑπό τοῦ Ὑμετέρου θρησκευτικοῦ ἡγέτου κ. Κεγάμ καί τριῶν μελῶν τῆς «Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Μητροπόλεως»Ὑμῶν, μετά πολλῆς ἀδελφικῆς ἀγάπης ἀναφέρομεν Ὑμῖν ὅτι ἰδιαιτέρως ἐκτιμῶμεν τόν ἀδελφόν Ἀρμενικόν λαόν καί ἱστάμεθα μετ’ εὐλαβείας καί δέους ἐνώπιον τῶν μαρτύρων τῆς Ἀρμενικῆς Γενοκτονίας, τῶν διά πολυωδύνων βασάνων τελειωθέντων ὑπό τῆς Τουρκικῆς θηριωδίας. Αἰσθανόμεθα οἱ Πανέλληνες πρός τόν Ὑμέτερον λαόν βαθυτάτην ἀδελφικήν ἀγάπην, διότι μᾶς ἐνώνουν δεσμοί φιλίας καί κοινοί ἀγῶνες.
Τελοῦντες ἐν κοινωνίᾳ ἀγάπης μεθ’ Ὑμῶν, δυστυχῶς δέν εὑρισκόμεθα εἰς εὐχαριστιακήν κοινωνίαν καί μετοχήν, διότι ἡ Ὑμετέρα θρησκευτική παραδοχή ἀπεκόπη ἐκ τῆς Μιᾶς, Ἁγίας, Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας ἀπό τό 491 μ.Χ., ὅτε διά πολιτικούς κυρίως λόγους καί ἰδίᾳ ἕνεκα τῆς μή βοηθείας τῆς Βυζαντινῆς Αὐτοκρατορίας εἰς τούς κατά τῶν Περσῶν ἀγώνας, τό Ἀρμενικόν Ἔθνος ἀπέρριψε τά ἀποφάσεις τῆς Ἁγίας Δ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου καί ἐδέχθη τάς κακοδοξίας καί αἱρέσεις τοῦ Μονοφυσιτισμοῦ, τοῦ Μονοθελητισμοῦ καί τοῦ Μονοενεργητισμοῦ ὑπό τόν θεοπασχητικόν αὐτῶν χαρακτῆρα, μέ τάς Συνόδους τοῦ Βαγκαρσαπάτ (491 μ.Χ.) καί τήν Α΄καί Β΄ ἐν Δοβίν (525-527 μ.Χ.). Ἡ ἀδυναμία τῆς Ἀρμενικῆς γλώσσης νά διακρίνη μεταξύ τῶν ἐννοιῶν φύσεως καί ὑποστάσεως ἐφ’ ὅσον ὑφίσταται μόνον μία λέξις καί διά τάς δύο ἐννοίας, ἡ λέξις pnuthiun (bnouthiun) καί τοῦ γεννᾶν καί τίκτειν, ἴσως νά ἀποτελῆ ἐπιπροσθέτως καί τήν «θεολογικήν» αἰτίαν τῆς ἀποσχίσεως τῆς Ὑμετέρας θρησκευτικῆς Κοινωνίας ἐκ τῆς Μιᾶς, Ἁγίας Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας. Αἱ ὁμολογίαι πίστεως τοῦ Γρηγορίου ἐκ Ναρέκ (951 μ.Χ.), τοῦ Ναρσῆ Ε΄ (1170 μ.Χ.), τοῦ Ναρσῆ ἐκ Λαμπράν (1196 μ.Χ.), τῆς Συνόδου τῆς Ταρσοῦ καί ἡ ἔκθεσις πίστεως τοῦ Ναρσῆ Δ΄ Σνορχαλῆ, ἐκφράζουν τήν δογματικήν θέσι τῆς Ὑμετέρας θρησκευτικῆς Κοινωνίας, ἡ ὁποία συμπυκνοῦται εἰς τήν φράσιν τήν ἀπαγγελομένην κατά τάς χειροτονίας: «Ὁ Χριστός εἶναι μία ἑνωθεῖσα φύσις» (miavorial mi Bnouthiun) πού καταδεικνύει τόν Μονοφυσιτικόν χαρακτῆρα τῆς Ὑμετέρας θρησκευτικῆς Κοινωνίας. Read more »

ΕΝΝΕΑΕΤΕΣ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟ ΛΑΜΠΡΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΑΣΤΕΡΑ Π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟ!

Συμπληρώνονται φέτος, Σεβασμιώτατε, σεβαστοὶ πατέρες καὶ ἀγαπητοὶ ἀδελφοί, 9 χρόνια ἀπὸ τὴν πρὸς Κύριον ἐκδημία τοῦ μακαριστοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης, Πρεσπῶν καὶ Ἑορδαίας π. Αὐγουστίνου. Ὅπως κάθε ἄστρο ἀνατέλλει, μεσουρανεῖ καὶ δύει στὴν οὐράνιο σφαίρα, ἔτσι καὶ ὁ λαμπρὸς αὐτὸς πνευματικὸς ἀστέρας, ἀφοῦ διέγραψε τὴ φωτεινὴ τροχιά του στὸ νοητὸ στερέωμα τῆς Ἐκκλησίας, ἔδυσε ἀπὸ τὸν παρόντα κόσμο τὰ χαράματα τῆς 28ης Αυγούστου τοῦ 2010, καὶ μετέβη στὴ χώρα τῆς ἀτελευτήτου αἰωνιότητος, στὸν ἀνέσπερο κόσμο τῆς ἐν οὐρανῷ θριαμβευούσης Ἐκκλησίας.

Ὡστόσο, καὶ ἡ ἐδῶ παρουσία του παραμένει. Μπορεῖ σωματικῶς νὰ ἔφυγε ἀπὸ τὸν κόσμο αὐτό, ἐξακολουθεῖ ὅμως νὰ βρίσκεται ἀνάμεσά μας μὲ τὸ ἔργο ποὺ μᾶς ἄφησε. Εἶναι παρὼν μὲ τὰ πάμπολλα συγγράμματά του, βιβλία, περιοδικὰ καὶ ἄρθρα, μὲ τὰ ὁποῖα ἐξακολουθεῖ νὰ μᾶς διδάσκει. Εἶναι παρὼν μὲ τὶς ἠχογραφημένες ὁμιλίες του, μὲ τὶς ὁποῖες ἐμπνέει, ἐνθουσιάζει καὶ καθοδηγεῖ χιλιάδες ψυχὲς σ’ ὅλο τὸν κόσμο. Εἶναι παρὼν μὲ τὶς ὑποθῆκες ποὺ μᾶς ἄφησε, ποὺ εἶναι νωπὲς ἀκόμα σ’ ὅσους τὸν ζήσαμε. Εἶναι τέλος παρὼν μὲ τὶς ἀναμνήσεις καὶ τὰ βιώματα ποὺ ὅλοι ἔχουμε ἐγχαραγμένα στὴ μνήμη μας ἀπὸ τὴ φλογερὴ προσωπικότητά του καὶ τοὺς μαχητικοὺς ἀγῶνες του γιὰ τὴν Ἐκκλησία καὶ τὸ ἔθνος. Ὅντως, «εἰς μνημόσυνον αἰώνιον ἔσται δίκαιος» (Ψαλμ. 111,6), καὶ «δίκαιοι εἰς τὸν αἰῶνα ζῶσι» (Σ. Σολ. 5,15). Οἱ ἄνθρωποι τοῦ Θεοῦ μένουν ἀθάνατοι στὶς καρδιὲς τῶν ἀνθρώπων.

Ἡ σημερινὴ ἐπέτειος ἀπαιτεῖ νὰ λεχθοῦν κάποια λόγια γιὰ τὸν ἀείμνηστο ἐπίσκοπο. «Μνήμη δικαίου μετ’ ἐγκωμίων», μᾶς προτρέπει ὁ θεόπνευστος συγγραφέας τῶν Παροιμιῶν (10,7). Παρ’ ὅλο ποὺ αἰσθάνομαι τὴν ἀνεπάρκειά μου, θὰ τολμήσω νὰ πῶ μερικὲς σκέψεις. Θὰ ἤθελα φέτος νὰ σκιαγραφήσω πολὺ ἁμυδρὰ τὸ ἐπισκοπικὸ ἔργο τοῦ π. Αὐγουστίνου, ὅπως τὸ ζήσαμε ὅσοι τὸν γνωρίσαμε ἐδῶ στὴ Φλώρινα. Read more »

Εξ ημων εξηλθον, αλλ᾽ ουκ ησαν εξ ημων

Ποιοι ειναι;

Ειναι ολα τα είδη των αὶρετικῶν, αλλα και οι ρασοφοροι εκεῖνοι που με άτιμα μεσα, (με την βοήθεια της μασονίας) έγιναν δεσποτάδες. Αυτοι ειναι πιο επικίνδυνοι, γιατι παίρνουν εντολες από σκοτεινά κέντρα και πολεμοῦν ὰπο μέσα την Εκκλησία! Όσο πλησιάζουμε στα χρόνια του Αντιχρίστου, τόσο το είδος αυτο των δεσποτάδων θα αυξάνεται.

• ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ (3.5.1964): Για να γίνεις δεσπότης σήμερα ή πρέπει να κάνεις τούμπα μέσα στην στοά των μασόνων και να προσκυνήσεις τον διάβολο· Τι διαβολο-δεσπότης θα γίνης;…
• https://www.augoustinos-kantiotis.gr/?p=22348

Ὰπόσπασμα ὁμιλίας του π.ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΥ

ΚΑΘ` ΕΝΑΣ ΠΟΥ ΔΙΑΣΤΡΕΦΕΙ

ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ

(Α΄ Ἰω. β΄ 18-γ΄ 8) Ἀδελφοί, ἐσχάτη ὥρα ἐστί· καὶ καθὼς ἠκούσατε ὅτι ὁ ἀντίχριστος ἔρχεται, καὶ νῦν ἀντίχριστοι πολλοὶ γεγόνασιν· ὅθεν γινώσκομεν ὅτι ἐσχάτη ὥρα ἐστίν. ἐξ ἡμῶν ἐξῆλθον, ἀλλ᾽ οὐκ ἦσαν ἐξ ἡμῶν· εἰ γὰρ ἦσαν ἐξ ἡμῶν, μεμενήκεισαν ἂν μεθ᾽ ἡμῶν· ἀλλ᾽ ἵνα φανερωθῶσιν ὅτι οὐκ εἰσὶ πάντες ἐξ ἡμῶν…

ΟΥΚΡΑΝΙΚΟ-ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Του π. Ἀναστάσιου Κ. Γκοτσοπουλου πρωτοπρεσβύτερου

Πατηστε τον τιτλο και διαβαστε το σε pdf

H αποφασι της Διαρκους συνοδου

για το Ουκρανικο

Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΚΑ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 10992

Ἀποτομὴ τῆς κεφαλῆς τοῦ Προδρόμου
29 Αυγουστινου
Τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

Οι ανθρωποι θανατωνονται, οι ιδεες oχι

«Ἔλεγε γὰρ ὁ Ἰωάννης τῷ Ἡρῴδῃ· Οὐκ ἔξεστί σοι ἔχειν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ σου» (Μᾶρκ. 6,18)

Σήμερα, ἀγαπητοί μου, εἶνε ἡμέρα πένθους καὶ αὐστηρῆς νηστείας, σὰν τὴ Μεγάλη Παρασκευή. Τὴ Μεγάλη Παρασκευὴ ἄγγελοι καὶ ἄνθρωποι κι αὐτὰ ἀκόμη τὰ ἄψυχα θρηνοῦν τὴν ἄδικη σφαγὴ τοῦ Υἱοῦ τῆς Παρθένου· καὶ σήμερα 29 Αὐγούστου θρηνοῦν οἱ Χριστι­ανοὶ τὴν ἄδικη σφαγὴ τοῦ υἱοῦ τοῦ Ζαχαρία καὶ τῆς Ἐλισάβετ, τοῦ Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου, ὁ ὁποῖος κατὰ τὴ μαρτυρία τοῦ Κυρίου ἡ­μῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ὑπῆρξε ἡ ὑψηλότερη φυσι­­ογνωμία τοῦ ἀρχαίου κόσμου (βλ. Ματθ. 11,11. Λουκ. 7,28).
Τὸ ἱστορικὸ τῆς ἑορτῆς εἶνε γνωστό. Τὸ ἀ­κούσατε στὸ εὐαγγέλιο. Ἐδῶ θὰ πῶ τοῦτο μόνο.

* * *

Ὁ Πρόδρομος ἔζησε σὲ δύσκολη ἐποχή. Ἡ πολιτικὴ καὶ ἡ θρησκευτικὴ ἡγεσία τοῦ Ἰσρα­ὴλ εἶχε διαφθαρῆ. Κολακεία, ἰδιοτέλεια, συμ­φέ­ρον, ψέμα, ἀπάτη, ἀσέβεια, ὑποκρισία, αὐτὰ τὴ χαρα­κτήριζαν. Εἶχαν στὰ χείλη τὸ Θεὸ καὶ στὴν καρ­διὰ τὸ διάβολο. Καὶ κέντρο τῆς διαφθορᾶς ἦ­ταν τὰ ἀνάκτορα. Ἐκεῖ ἦταν ὁ βασιλιᾶς Ἡρῴ­δης· ὄχι ἐκεῖνος ποὺ ἔσφαξε τὰ 14.000 νήπια τῆς Βη­θλεέμ, ἀλλὰ ἕνας γυιὸς ἐκείνου μὲ τὸ ἴδιο ὄ­νομα, ὁ Ἡρῴδης Ἀντίπας. Ἦταν λύ­κος γεννημέ­νος ἀπὸ λύκο, παιδὶ πιὸ ἄγριο καὶ πιὸ ἀκόλαστο ἀπ᾿ τὸν πατέρα του. Αὐτὸς ἔδιω­ξε τὴ νόμι­μη γυναῖκα του καὶ πῆρε ὡς σύζυγο τὴ γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ του, τὴν Ἡρῳδιάδα. Αἱμομειξία, δημόσιο σκάνδαλο! Καὶ «τὰ δημοσίως πραττόμενα πρέπει καὶ δημοσίως νὰ ἐλέγχωνται».
Ποιοί ἦταν ἁρμόδιοι νὰ ἐλέγξουν τὸ ἔγκλημα αὐτό; Οἱ φύλακες τοῦ δικαίου, οἱ διδάσκα­λοι τοῦ μωσαϊκοῦ νόμου, οἱ ἀρχιερεῖς καὶ ἱερεῖς, οἱ γραμματεῖς καὶ φαρισαῖοι. Ἀλλ᾿ αὐτοὶ ἦταν οἱ «διυλίζοντες τὸν κώνωπα, τὴν δὲ κάμηλον καταπίνοντες» (Ματθ. 23,24). Αὐτοί ἔπρεπε νὰ διαμαρτυρηθοῦν, κανείς ὅμως ἀπ᾿ αὐτοὺς δὲ᾿ μίλησε. Σιγὴ νεκροταφείου.
Ἕνας μόνο βρέθηκε στὸ δικτατορικὸ ἐκεῖνο καθεστὼς νὰ ἐλέγξῃ τὸν αἱμομείκτη βασιλέα· ὁ Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος. Τί εἶχε νὰ φοβηθῇ; Μήπως τοῦ πάρουν τὴν περιουσία; Read more »

ΣΩΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΒΕΒΑΙΟ ΘΑΝΑΤΟ

https://youtu.be/CzffLh4MO8E

Ὁ π. Αὐγουστῖνος ἀρρωσταίνει. Μπαίνει στὸ νοσοκομεῖο «Εὐαγγελισμὸς» τὸ 1964 γιὰ νὰ κάνῃ κάποια μικρὴ ἐπέμβασι. Παθαίνει μόλυνσι καὶ φτάνει στὰ πρόθυρα τοῦ θανάτου. Οἱ γιατροὶ καταβάλλουν κάθε προσπάθεια, ἀλλὰ σηκώνουν ἀνήμποροι τὰ χέρια των στὸν οὐρανό. Μὲ μαθηματικὴ ἀκρίβεια ὁ π. Αὐγουστῖνος ὁδηγεῖται στὸ θάνατο. Οἱ γιατροὶ εἶνε βέβαιοι ἀκόμα καὶ γιὰ τὴν ὥρα τοῦ θανάτου του. Ἕνας νεαρὸς γιατρὸς παίρνει ἐντολὴ νὰ μείνῃ δίπλα του ἕως ὅτου νὰ ἐκπνεύσῃ. Οἱ πιστοὶ σ’ ὅλη τὴν Ἑλλάδα προσεύχονται καὶ ὁ Θεὸς ὁ νικητὴς τοῦ θανάτου ἐπεμβαίνει. Ὁ π. Αὐγουστῖνος Καντιώτης μετὰ ἀπὸ 65 ἡμέρες νοσηλείας στὸν «Εὐαγγελισμό» βγαίνει νικητής! Καὶ μπαίνει στὸν ἀγῶνα πιὸ μαχητής. Πιστεύει ὅτι γι’ αὐτὸ τοῦ ἔδωσε ὁ Θεὸς παράτασι.

Κάνει σκληροὺς ἀγῶνες ἐναντίον τοῦ «μεταθετοῦ» τῶν ἐπισκόπων. Ἡγεῖται συλλαλητηρίων. Ἡ Ἱερὰ Σύνοδος μὲ τὴν ὑποκίνησι κάποιων κακῶν ἐπισκόπων ἀπαγορεύει τὸ κήρυγμά του. Σύσσωμος ὁ τύπος τῆς Ἑλλάδος βάλλει κατὰ τῆς ἀποφάσεως.

ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ· ΚΑΘΑΡΣΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

https://www.youtube.com/watch?v=NL6WjtowEQQ

.

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΧΙΛIΑΔΩΝ ΠΙΣΤΩΝ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΤΟ 1965, ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΘΑΡΣΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΑΚΟΥΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥΣ

 *   *  *

Η ΔΕΣΠΟΤΟΚΡΑΤΙΑ

https://youtu.be/Jo6lP2g1TH4

.

(Φοβερή ομιλία του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου. Έγινε στην Αθήνα το 1966)

Ἕνα μεγάλο μέρος τῶν βουλευτῶν συμπολιτεύσεως καὶ ἀντιπολιτεύσεως κάνει ἐπερωτήσεις στὴ βουλή καὶ στέλνει τηλεγραφήματα στὴν Ἱερά Σύνοδο. Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ξεσηκώνεται γιὰ τὴν ἄδικη ἀπόφασι καὶ ἡ Ἱερὰ Σύνοδος ἀνακαλεῖ (βλ. «ΑΠΟΛΟΓΙΑ τοῦ ἱεροκήρυκος Ἀρχιμ. Αὐγουστίνου Ν. Καντιώτου», ἐκδόσεις Συνδέσμου φοιτητῶν “Ἀσπίς τῆς Ὀρθοδοξίας”, Ἀθῆνα 1965).

Ὁ ἱεροκήρυκας βγαίνει καὶ πάλι νικητής! Η Ιερα Σύνοδος άποσύρει αρον – αρον την αποφαση. Καὶ τὸ πιό ἀπίστευτο; Ἐκλέγεται ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Σύνοδο ἐπίσκοπος Φλωρίνης! Ὁ ἥλιος ἀνατέλλει ἀπὸ τὴν δύσι, ὅπως χαρακτηριστικὰ λέει ὁ διος. Ἐκεῖνοι ποὺ τὸν κατεδίωκαν ὑπέγραψαν τὴν προαγωγή του!

(Πάρτε μια γεὐσι ἀπὸ Ὀρθόδοξη χειροτονία ἐπισκόπου, ποὺ ὑπάρχει ἡ παρουσία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος)

————-
Ὁ ἀγῶνας τοῦ ἐπισκόπου πλέον Αὐγουστίνου, γίνεται σκληρότερος. Τὸ σύνθημά του «Δὲν θὰ θυσιάσω τὶς ἀρχές μου χάριν τοῦ θρόνου, ἀλλὰ χίλιους θρόνους θὰ θυσιάσω γιὰ τὸν Χριστὸ καὶ τὴν ἀλήθεια», γίνεται πρᾶξι.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

Περίοδος Γ΄ – Ἔτος ΙΣΤ΄
Ἀριθμ. φύλλου 6902

Ἀποτομὴ κεφαλῆς τιμίου Προδρόμου
29 Αὐγούστου
Tοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου

Οι παρανομες συμβιωσεις

«Οὐκ ἔξεστί σοι ἔχειν τὴν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ σου» (Μᾶρκ. 6,18)

Ἀκούσατε, ἀγαπητοί μου, τὸ ἱερὸ καὶ ἅγιο εὐαγγέλιο. Πῶς ἀρχίζει; «Τῷ καιρῷ ἐκεί­νῳ…». Ἔχει σημασία ἡ ἀρχὴ αὐτή. Σημαίνει, ὅτι τὸ εὐαγγέλιο δὲν εἶνε παραμύθι, ἀλλὰ μιὰ πραγματικότης· σημαίνει, ὅτι αὐτὸ ποὺ ἱστορεῖ τὸ εὐαγγέλιο συνέβη σὲ ὡρισμένο χρόνο.
Καὶ τὸ γεγονός, τοῦ ὁποίου τὴ μνήμη ἑορτά­­ζουμε σήμερα, συνέβη σὲ κάποιο χρόνο. Σὲ ποιό χρόνο; «Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ»· ὅταν αὐτοκράτωρ στὴ Ῥώμη ἦταν ὁ Τιβέριος· ὅταν ἀρχι­ε­ρεῖς στὰ Ἰεροσόλυμα ἦταν ὁ Ἄννας καὶ ὁ Κα­ϊά­φας· ὅταν στὴ Γαλιλαία βασίλευε ὁ Ἡρῴδης.
Ποιός Ἡρῴδης εἶνε αὐτός; εἶνε ἐκεῖνος ποὺ ἔσφαξε τὰ νήπια στὴ Βηθλεέμ; Ὄχι. Ὁ Ἡ­ρῴ­δης ποὺ λέει σήμερα τὸ εὐαγγέλιο εἶνε ὁ γυιὸς ἐκείνου. Αὐτὸς εἶνε ὁ Ἡρῴδης ὁ Ἀντύπας.
Αὐτὸς διοικοῦσε τὸ βασίλειό του, τὴ Γαλιλαία, δικτατορικῶς. Δὲν εἶχε οὔτε δικαστὰς οὔτε δικαστήρια. Αὐτὸς ἔκρινε ποιός εἶνε ἔ­νοχος, αὐτὸς ἔκλεινε στὶς φυλακές. Μόνος του δίκαζε καὶ κατεδίκαζε εἰς θάνατον. Ἔκανε ὅ,τι ἤθελε.
Καὶ ποιόν ἔκλεισε στὴ φυλακή, ποιόν κατε­δίκασε εἰς θάνατον; Ὁ Μωσαϊκὸς νόμος ἐπέβαλλε θανατικὴ ποινὴ στοὺς βλασφήμους, στὰ παιδιὰ ποὺ τολμοῦσαν νὰ χτυπήσουν τὴ μάνα ἢ τὸν πατέρα τους, στοὺς πόρνους, στοὺς μοιχούς, σ᾿ αὐτοὺς ποὺ χώριζαν τὰ ἀντρόγυνα, στοὺς μάγους καὶ στὶς μάγισσες. Μὲ λίγα λόγια, ἡ ἐσχάτη αὐτὴ τῶν ποινῶν ἦταν γι᾿ αὐ­τοὺς ποὺ διέπρατταν μεγάλα ἐγκλήματα.
Ὁ Ἡρῴδης ὅμως κατεδίκασε εἰς θάνατον τὸν Ἰωάννη τὸν Πρόδρομο. Τί κακὸ ἔκανε ὁ Ἰ­ω­­­άννης; βλαστήμησε τὸ Θεό; ἐπόρνευσε, ἐ­μοί­χευσε, ἔκανε μαγεῖες; Τίποτε ἀπὸ αὐτά. Ἦταν ἀθῷος. Καὶ τότε πῶς στὸν ἀθῷο αὐτὸν ὁ Ἡρῴ­δης ὥρισε τὴν ἐσχάτη τῶν ποινῶν, τὸν θάνατο;
Ὁ Ἰωάννης ἔκανε κάποιο κακό, κάποιο ἔγ­κλημα. Ποιό εἶνε τὸ ἔγκλημά του; Σὲ τέτοια ἐ­­ποχή, ἐποχὴ δικτατορίας καὶ ὁλοκληρωτισμοῦ, ποὺ βασιλεύει τὸ ξίφος καὶ ἡ βία, ἔγκλημα εἶ­νε νὰ πῇ κανεὶς τὴν ἀλήθεια. Ὅλα τὰ ἀνέχεται ἕ­να τέτοιο καθεστώς, ἀλλ᾿ ὄχι τὴν ἀλήθεια. Τόλ­μησες νὰ πῇς τὴν ἀλήθεια; Θὰ ἔχῃς περιπέτεια.

* * *

Ὁ Ἰωάννης, ἀγαπητοί μου, ἦταν ὁ μόνος μέσα στὸ βασίλειο τοῦ Ἡρῴδη ποὺ τόλμησε νὰ πῇ τὴν ἀλήθεια. Read more »