Ο ΑΓΙΟΣ ΚΥΡΙΛΛΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΤΟΜΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ

     «Καὶ ὅτε ἐπλήσθησαν ἡμέραι ὀκτὼ τοῦ περιτεμεῖν τὸ παιδίον, καὶ ἐκλήθη τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦς, τὸ κληθὲν ὑπὸ τοῦ ἀγγέλου πρὸ τοῦ συλληφθῆναι αὐτὸν ἐν τῇ κοιλία (:Και όταν συμπληρώθηκαν οι οκτώ ημέρες για να γίνει στο παιδί η περιτομή, του έκαναν περιτομή, για να επιβεβαιωθεί και με την πράξη αυτή ότι ήταν γνήσιος απόγονος του Αβραάμ. Και του δόθηκε το όνομα Ιησούς, όπως δηλαδή το είχε ονομάσει ο άγγελος προτού ακόμα συλληφθεί το παιδί στην κοιλιά της μητέρας του)»[Λουκ.2,21]. Read more »

     ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ
ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΠΙΤΑΦΙΟ ΛΟΓΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ
ΘΕΟΛΟΓΟΥ ΣΤΟΝ ΜΕΓΑ ΒΑΣΙΛΕΙΟ

     Η πολύτροπη φιλανθρωπία του Θεού και η οικονομία Του για τον άνθρωπο, αφού έκανε τον Βασίλειο γνωστό με πολλά περιστατικά που μεσολάβησαν και τον ανέδειξαν όλο και λαμπρότερο, τον προβάλλει ως φάρο της Εκκλησίας περίοπτο και περιλάλητο, αφού τον συγκατέλεξε στην ιερή τάξη των πρεσβυτέρων και από μία πόλη, την Καισάρεια, τον έκανε πυρσό όλης της οικουμένης. Με ποιον τρόπο; Δεν έφτιαξε εκ του προχείρου το αξίωμα, ούτε την ίδια ώρα τον έλουσε και τον έκανε σοφό, όπως γίνεται σήμερα με τους πολλούς που επιθυμούν τις πρωτοστασίες· τον έκανε άξιο της τιμής με την τάξη και τον νόμο της πνευματικής προόδου. Read more »

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΕΛΩΝΟΥ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ[:Λουκ. 18, 9-14]

   Πνευματικά  θησαυρίσματα από ομιλίες του αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου

ΑΛΑΖΟΝΕΙΑ ΚΑΙ ΚΕΝΟΔΟΞΙΑ

      Αν θέλεις να συνετίσεις έναν υπερήφανο άνθρωπο, μη μεταχειριστείς πολλά λόγια. Θύμισέ του μόνο την ανθρώπινη φύση του και τη ρήση του σοφού Σειράχ: «Τί ὑπερηφανεύεται γῆ καὶ σποδός;(:Γιατί έχει τόση αλαζονεία και υπερηφανεύεται ο άνθρωπος, που είναι χώμα και στάχτη;)»[Σοφία  Σειράχ 10,9]. Κι αν εκείνος σου πει ότι χώμα και στάχτη θα γίνει μετά τον θάνατό του, δώσε του να καταλάβει ότι και τώρα, που ζει δεν είναι τίποτα περισσότερο. Ας μην ξεγελιέται, βλέποντας την ομορφιά του· έχοντας την υγεία του, νιώθοντας τη δύναμη του, απολαμβάνοντας τις χαρές της σύντομης επίγειας ζωής. Χώμα και στάχτη είναι, «αφού, και όσο ακόμα ζει, αρχίζει η φθορά του»[Σοφ.Σειρ.10,9: «Ὅτι ἐν ζωῇ ἔῤῥιψα τὰ ἐνδόσθια αὐτοῦ(:Διότι του υπερήφανου ανθρώπου, ενόσω ακόμη ζούσε, έριξα κάτω τα εντόσθιά του)»].

Read more »

«Πῶς ἡμεῖς ἐκφευξόμεθα τηλικαύτης ἀμελήσαντες σωτηρίας;» (Εβρ. 2,3)

Η ΑΜΕΛΕΙΑ

Η αμέλεια είναι το τελευταίο από τα 7 θανάσιμα αμαρτήματα. Τελευταίο το ονομάζουν οι Πατέρες, αλλά είναι το πιο ύπουλο απ’ όλα τ΄άλλα. Αν δεν προσέξουμε και πέσουμε στην αμέλεια, εύκολα πέφτουμε σ’ όλα τ’ άλλα αμαρτήματα. Τις στιγμές της απροσεξίας και τεμπελιάς μπορεί να τις πληρώσουμε με την καταστροφή μας.
Αμέλεια ονομάζεται η τεμπελιά, η οκνηρία, η αποστροφή από την εργασία. Έχουμε 2 ειδών εργασίες, τη σωματική και την πνευματική.

Σωματική εργασία

Μερικοί λένε, όπως στην εποχή του αποστόλου Παύλου, ότι δεν χρειάζεται η εργασία. Γιατί από ώρα σε ώρα έρχεται ο Χριστός και η Δευτέρα Παρουσία και πρέπει να ασχολούνται με το ζήτημα της σωτηρίας των ψυχών των. Δεν δούλευαν καθόλου, το είχαν ρίξει τελείως στην τεμπελιά και έκαναν σαν έναν τεμπέλη, που, επειδή βαριόταν να κόψει σύκα, κάθισε κάτω από μια συκιά και άνοιξε το στόμα του και περίμενε να πέσει το σύκο, για να το φάει.
Αυτή την τεμπελιά δεν την εγκρίνει ο Χριστός. Η Εκκλησία μας μάς θέλει εργατικούς. Ο απόστολος Παύλος λέει «Ὅστις οὐ θέλει ἐργάζεσθαι, μηδὲ ἐσθιέτω». Ο χριστιανός πρέπει να διακρίνεται από την επιμέλεια, την οποία δείχνει στο έργο της εργασίας του. Όποια εργασία και διακονία και αν κάνει, να την κάνει τέλεια. Να είστε υποδείγματα εργατικότητας. Τέτοιοι ήταν οι πρώτοι χριστιανοί, φίλεργοι, και έτσι νικήσανε τον κόσμο….

Τὴν συνέχεια: https://www.augoustinos-kantiotis.gr/?p=1959

Ἀνεξάρτητα – αὐτοτελῆ – Τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης,
Πρεσπῶν & Εορδαιας Αυγουστινου

Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΜΒ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 2706

Η ΕΠΙΤΑΣΙΣ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ

– α΄. Πρόοδος τοῦ κακοῦ.

«Ὁ καιρὸς ἐγγύς ἐστιν. ὁ ἀδικῶν ἀδικησάτω ἔτι, καὶ ὁ ῥυπαρὸς ῥυπαρευθήτω ἔ­­τι, καὶ ὁ δίκαιος δικαιοσύνην ποιησάτω ἔτι, καὶ ὁ ἅγιος ἁγιασθήτω ἔτι» (Ἀπ. 22,10-11)

Χαίρω, ἀγαπητοί μου, ποὺ ἀγαπᾶτε ν᾽ ἀκούσετε λόγο. Ἀλ­λὰ λόγος ἀπὸ λόγο διαφέρει· ὑπάρχει λόγος ἀνθρώπινος καὶ λόγος θεϊκός. Ἐ­μεῖς νὰ λέμε· «Λάλει, Κύριε, ὅτι ἀκούει ὁ δοῦ­λός σου» (Α΄ Βασ. 3,9-10). Ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ εἶνε γραμμένος μὲ αἷμα μέσα στὴν ἁγία Γραφή· ἐκεῖ λαλεῖ ὁ Θεός.
Ἡ ἁγία Γραφὴ δὲν εἶνε ἕνα βιβλίο, εἶ­νε μία βιβλιοθήκη· ἀποτελεῖται ἀπὸ πολλὰ βιβλία καὶ ὅλα μαζὶ κάνουν τὴν ἁγία Γραφή. Χωρίζεται σὲ Παλαιὰ καὶ σὲ Καινὴ Διαθήκη. Ἂν ῥωτήσετε τὰ παιδιὰ καὶ τοὺς νέους μας, ποιά εἶ­νε τὰ βιβλία τῆς ἁγίας Γραφῆς, δὲν θὰ σᾶς ἀ­παντήσουν. Τὰ βιβλία τῆς Παλαι­ᾶς Διαθήκης εἶνε 49 καὶ τῆς Καινῆς Διαθήκης 27, σύνολο 76. Ὅποιο ν᾽ ἀνοίξουμε εἶνε χρυσάφι, πετράδια πολύτιμα, νερὸ δροσερὸ ποὺ τρέχει.
● Ἡ Ἀποκάλυψις τοῦ Ἰωάννου
Θ᾽ ἀνοίξουμε τώρα ἕνα βιβλίο, ποὺ δυσ­τυ­χῶς σπανίως τὸ ἀνοίγου­με. Παλαιότερα δικαι­­ολογοῦνταν ποὺ δὲν τὸ ἄνοιγαν· τώρα εἶ­νε ἀνάγκη νὰ διαβάζουμε, ν᾽ ἀναστενάζουμε, νὰ κλαῖμε· τὸ βιβλίο αὐτὸ εἶνε ἡ Ἀποκ­άλυ­­ψις τοῦ Ἰωάννου, τὸ τελευταῖο βιβλίο τῆς ἁ­­γίας Γραφῆς. Μὰ τί εἶνε ἡ Ἀποκάλυψις;

Read more »

Read more »

Η ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΤΗΣ

ΚΑΤΑ ΣΑΡΚΑ ΠΕΡΙΤΟΜΗΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ

Κατά Λουκάν, κεφάλαιο Β΄, εδάφια 20-21 και 40-52

20 Καὶ ὑπέστρεψαν οἱ ποιμένες δοξάζοντες καὶ αἰνοῦντες τὸν Θεὸν ἐπὶ πᾶσιν οἷς ἤκουσαν καὶ εἶδον καθὼς ἐλαλήθη πρὸς αὐτούς. 21 Καὶ ὅτε ἐπλήσθησαν αἱ ἡμέραι ὀκτὼ τοῦ περιτεμεῖν τὸ παιδίον, καὶ ἐκλήθη τὸ ὄνομα αὐτοῦ ᾿Ιησοῦς, τὸ κληθὲν ὑπὸ τοῦ ἀγγέλου πρὸ τοῦ συλληφθῆναι αὐτὸν ἐν τῇ κοιλίᾳ.
40 Τὸ δὲ παιδίον ηὔξανε καὶ ἐκραταιοῦτο πνεύματι πληρούμενον σοφίας, καὶ χάρις Θεοῦ ἦν ἐπ᾿ αὐτό.41 Καὶ ἐπορεύοντο οἱ γονεῖς αὐτοῦ κατ᾿ ἔτος εἰς ῾Ιερουσαλὴμ τῇ ἑορτῇ τοῦ πάσχα. 42 Καὶ ὅτε ἐγένετο ἐτῶν δώδεκα, ἀναβάντων αὐτῶν εἰς ῾Ιεροσόλυμα κατὰ τὸ ἔθος τῆς ἑορτῆς 43 καὶ τελειωσάντων τὰς ἡμέρας, ἐν τῷ ὑποστρέφειν αὐτοὺς ὑπέμεινεν ᾿Ιησοῦς ὁ παῖς ἐν ῾Ιερουσαλήμ, καὶ οὐκ ἔγνω ᾿Ιωσὴφ καὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ. 44 Νομίσαντες δὲ αὐτὸν ἐν τῇ συνοδίᾳ εἶναι ἦλθον ἡμέρας ὁδὸν καὶ ἀνεζήτουν αὐτὸν ἐν τοῖς συγγενέσι καὶ ἐν τοῖς γνωστοῖς· 45 καὶ μὴ εὑρόντες αὐτὸν ὑπέστρεψαν εἰς ῾Ιερουσαλὴμ ζητοῦντες αὐτόν. 46 Καὶ ἐγένετο μεθ᾿ ἡμέρας τρεῖς εὗρον αὐτὸν ἐν τῷ ἱερῷ καθεζόμενον ἐν μέσῳ τῶν διδασκάλων καὶ ἀκούοντα αὐτῶν καὶ ἐπερωτῶντα αὐτούς· 47Ἐξίσταντο δὲ πάντες οἱ ἀκούοντες αὐτοῦ ἐπὶ τῇ συνέσει καὶ ταῖς ἀποκρίσεσιν αὐτοῦ. 48 Καὶ ἰδόντες αὐτὸν ἐξεπλάγησαν, καὶ πρὸς αὐτὸν ἡ μήτηρ αὐτοῦ εἶπε· τέκνον, τί ἐποίησας ἡμῖν οὕτως; Ἰδοὺ ὁ πατήρ σου κἀγὼ ὀδυνώμενοι ἐζητοῦμέν σε. 49 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς· τί ὅτι ἐζητεῖτέ με; Οὐκ ᾔδειτε ὅτι ἐν τοῖς τοῦ πατρός μου δεῖ εἶναί με; 50 Καὶ αὐτοὶ οὐ συνῆκαν τὸ ῥῆμα ὃ ἐλάλησεν αὐτοῖς. 51 Καὶ κατέβη μετ᾿ αὐτῶν καὶ ἦλθεν εἰς Ναζαρέτ, καὶ ἦν ὑποτασσόμενος αὐτοῖς. Καὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ διετήρει πάντα τὰ ρήματα ταῦτα ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῆς. 52 Καὶ ᾿Ιησοῦς προέκοπτε σοφίᾳ καὶ ἡλικίᾳ καὶ χάριτι παρὰ Θεῷ καὶ ἀνθρώποις. Read more »

Μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

Απαντήσεις επί αποριών ανδρών- γυναικών

Απορία 251η:

«Πώς κατέληξαν και με ποιον τρόπο οι Πατέρες υπελόγισαν ότι η Γέννησις του Χριστού έγινε την 25η Δεκεμβρίου και η Βάπτισή Του την 6η Ιανουαρίου;»
Μάλιστα. Προσέξτε. Καταρχάς να μιλήσω από το τελευταίο σημείον, με την 25η που γιορτάζουμε την Γέννησιν, του Δεκεμβρίου και την 6η Ιανουαρίου που γιορτάζομε την Βάπτισιν του Χριστού. Φυσικά, πότε ο Χριστός εβαπτίσθη δεν το γνωρίζομε. Αναμφισβήτητα. Είναι όμως στη δικαιοδοσία της Εκκλησίας να κάνει τις γιορτές της. Αν μεν έχει κάποιους λόγους που να στηρίζεται στον χρόνο, στον χρόνο που ορίζεται· αν όχι, τότε εκείνη κρίνει πώς θα τοποθετήσει τις γιορτές. Έτσι έχει ένα κύκλο εορτών. Προσέξτε τι είπα. Κύκλο εορτών· που αρχίζομε με την Γέννηση και καταλήγομε στα Θεοφάνεια. Κι αυτός ο κύκλος είναι δώδεκα ημέρες. Όπως έχομε και τον κύκλο του Πάσχα. Έτσι τοποθετούν οι Πατέρες στις 6 Ιανουαρίου την Βάπτισιν του Χριστού, χωρίς αυτό να είναι απαραίτητο να ήτανε στις 6 Ιανουαρίου. Read more »

Εις την τρίτην ημέραν των Χριστουγέννων

    Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου  με θέμα:

«ΟΙ ΔΥΟ ΘΡΟΝΟΙ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 27-12-2000]

     Σε ένα τροπάριον του εσπερινού της δευτέρας ημέρας των Χριστουγέννων, αγαπητοί μου, σημειώνει ο ιερός Υμνογράφος: «Σήμερον δέχεται ἡ Βηθλεέμ, τὸν καθήμενον διὰ παντός, σὺν Πατρί. Σήμερον Ἄγγελοι τὸ βρέφος τὸ τεχθέν, θεοπρεπῶς δοξολογοῦσι· Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ,καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη, ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία». Μάλιστα τονίζεται αυτό: «Σήμερον, δέχεται» λέει «η Βηθλεέμ, Εκείνον που κάθεται μαζί με τον Πατέρα». Εις το τροπάριον αυτό παρατηρούμε ότι το Βρέφος που εγεννήθη εις την Βηθλεέμ και οι άγγελοι τώρα δοξολογούν είναι Εκείνος που παντοτινά και αδιαίρετα και αχώριστα κάθεται στον θρόνο με τον Πατέρα. Διότι ποιος είναι Εκείνος που εγεννήθη εις την Βηθλεέμ; Ποιος είναι; Το τροπάριον εμφανίζει τον Υιόν του Θεού, καθήμενον επί δύο θρόνων. Τον θρόνον του Πατρός, ως Θεός, και τον θρόνον της φάτνης, ως άνθρωπος. Read more »

(Из књиге Митрополита Флорине Августина:»Један поглед на Свето Писмо», књига 3, стр. 69-78, српски језик)

(Ἀπό το βιβλίο τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης Αὐγουστῖνο: «Ἕνα Βλέμμα στὸ Πανόραμα τῆς Ἁγίας Γραφῆς», τευχος Γ´, σελ. 69-78, στὰ Σέρβικα)

7. Коринћанима I посланица апостола Павла

РАЗАПЕТИ – Ο ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΣ

„Јер расудих да не знам међу вама
ништа сем Исуса Христа,
и то разапетог»(А Кор. 2,2)

Драги моји, седма књига Новога завета јесте Прва посланица Коринћанима светог апостола Павла. У овом кратком говору бацимо један поглед на приказ ствари и истина у овој посланици.

*  *  *

Прво о граду и становницима којима се обраћа у овој посланици,у време Павлово су постојали велики и богати градови старе Грчке. Саграђени на уском појасу земље поред Истма на Пелопонезу, због свога положаја је постао центар трговине Истока и Запада. Read more »

Απο τον Ηρωδη στις «δωρεαν εκτρωσεις». Η Ιστορια επαναλαμβανεται. ΝΤΡΟΠΗ

https://youtu.be/_vSxV_gFoMQ?si=G301Y2kDbEKMEouoΗ ΣΦΑΓΗ των νηπίων και οι σύγχρονοι ΗΡΩΔΕΣ!!!
Από τον Ηρώδη στις «δωρεάν εκτρώσεις».
Η Ιστορία επαναλαμβάνεται.

ΝΤΡΟΠΗ.
Κι όμως, ευρωβουλευτές ελληνικών κομμάτων, πριν λίγες ημέρες, ψήφισαν ΥΠΕΡ πρότασης που προβλέπει «δωρεάν εκτρώσεις» σε άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε περιπτώσεις όπου κάποιο κράτος τις έχει απαγορεύσει.

Σήμερα, 29 Δεκεμβρίου, η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη Μνήμη των Αγίων Νηπίων — των αθώων παιδιών, κάτω των δύο ετών, που κατέσφαξε ο αδίστακτος Ηρώδης.

Το μίσος, η αλαζονεία και ο φόβος μήπως χάσει την εξουσία, οδήγησαν τον Ηρώδη να διατάξει ένα από τα φρικιαστικότερα εγκλήματα της Ιστορίας.

Read more »

Η ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗ

τὸ παντοδύναμο ὅπλο τῶν χριστιανῶν

  (Μέρος 1ο)
——–

——–

Σ᾽ αυτή τήν ὁμιλία τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης Αὐγουστίνου Καντιώτου τοῦ 1977, σε κάποιο σημεῖο ἀναφέρει τὴν φοβερή ἐπιδημία ποὺ θὰ ἔρθη ἐξ Ἀνατολῶν. Ξεμοναχιάστηκε ἐπὶ κορονοϊου τὸ σημεῖο ἀπὸ τὸ παντοδύναμο ὅπλο τῆς προσευχῆς, ποὺ θὰ ἐξουδετέρωνε ὄχι μόνο τὸν φόβο, ἀλλα & τὴν ἐπιδημία. Θὰ ἔδινε θάρρος και θὰ καλοῦσε τὸν πιστό λαό, ὅπως παλαιότερα στὰ ὑψίπεδα τῆς προσευχῆς.
Οἱ εἰδικοί τῆς μασονοκρατούμενης κυβέρνησης ποὺ μὲ κάθε τρόπο προσπαθοῦσαν νὰ τρομοκρατήσουν τοὺς ἕλληνες για νὰ τοὺς σπρώξουν στὰ θανατηφόρα ἐμβόλια, ὅπως φαινεται, πρωτοι τὸ ἀνακάλυψε τὸ συγκεκριμένο σημεῖο (Θὰ τὸ ἀκούσετε στὸ Ν 2, ποὺ θὰ ἀναρτήσουμε στη συνέχεια) και το προώθησαν, ὅπως θὰ ἀποδείξουμε παρακάτω, χωρὶς νὰ κάνουν καμία ἀναφορά στὴν προσευχή, τὴν ὁποια πολεμοῦσαν μὲ λύσσα.
Ὅλοι γνωρίζουμε τὰ σατανικὰ μεσα ποὺ χρησιμοποιήσαν στους ναούς γιὰ νὰ κλωνίσουν τὴν πίστη τῶν ἑλλήνων με τὶς πλάτες δυστυχῶς, τοῦ ἀνωτερου κλήρου, ποὺ ἀπεδείχθη ἀνάξιος τῶν καιρων. Ὑπηρχαν και παπάδες ἡρωες, ποὺ ἀντιστάθηκαν. Ὑπηρχαν ἐπιστήμονες γιατροί ποὺ δὲν ἔσκυψαν τὸ κεφάλι στοὺς τρομοκράτες εἰδικούς καὶ ἐνημέρωναν τὸν κόσμο. Τό 40% τῶν Ἑλληνων δὲν μπορεσαν μὲ τὴν τρομοκρατία νὰ τὸ ὑποτάξουν.
Ἡ ὁμιλία ἔγινε στὴν Ἀθηνα, στὶς 23.1.1977 & ὄχι το 1990, ὅπως κυκλοφόρησε.
Ὑπῆρχε ἡχητικά στὸ διαδικτυο ὁλόκληρη ἡ ὁμιλία καὶ κυκλοφοροῦσε σὲ κασέτα ἀπό τὴν Ἀδελφότητα «ΣΤΑΥΡΟΣ», γιὰ πολλά χρόνια.
Κάναμε ἔρευνα τότε, για να δοῦμε ποιός πρῶτος ἀνέβασε το συγκεκριμένο ἀπόσπασμα, ἀποσιωπωντας τελείως τὴν ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟ ΠΡΟΣΕΥΧΗ καὶ διαπιστώσαμε τὰ ἐξῆς:
Ἕνα μικρὸ κανάλι ἀπό τὰ νησιά τῶν Κυκλάδων στὸ YouTube, ἄσχετο μέ το Μητροπολίτη Φλωρίνης Αυγουστῖνο & τα ἐκκλησιαστικά θέματα φαινόταν ὅτι πρῶτο ἀνέβασε τὸ συγκεκριμένο σημεῖο.
Εἶχε ὠς σημα ἕναν ἄνδρα με το τσιγάρο στό στόμα. Read more »

ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΕΝΝΗΣΙΝ[: Γαλ.1,11-19]

    Απομαγνητοφωνημένη ,με θέμα:

«Το ευαγγελιον το ευαγγελισθεν ὑπ’ ἐμου
ὅτι ουκ ἔστι κατα ἄνθρωπον»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 5-11-2000]

(Β425) [έκδοσις β΄]

Την αφορμή, αγαπητοί μου, της προς Γαλάτας επιστολής, μέρος της οποίας ακούσαμε στη σημερινή αποστολική περικοπή, έδωσαν κάποιοι ιουδαΐζοντες Χριστιανοί, που με την ίδρυσιν των γαλατικών εκκλησιών, προσπαθούσαν να εισέλθουν μέσα εις την Εκκλησίαν, με αποτέλεσμα να δημιουργούν ταραχές. «Ιουδαΐζοντες», να σας εξηγήσω, ελέγοντο οι Χριστιανοί οι εξ Ιουδαίων. Κολλημένοι εις το τυπικόν το τελετουργικόν οι άνθρωποι αυτοί, κατά τρόπον που δεν είχαν Πνεύμα Θεού, να δουν και να αντιληφθούν τα πράγματα καλύτερα,δημιουργούσαν πάντα προβλήματα. Read more »

Из књиге Митрополита Флорине Августина:»Један поглед на Свето Писмо», књига 3, стр. 58-68, српски језик)

(Ἀπό το βιβλίο τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης Αὐγουστῖνο: «Ἕνα Βλέμμα στὸ Πανόραμα τῆς Ἁγίας Γραφῆς», τεῦχος Γ´, σελ. 58-68, στὰ Σέρβικα)

6. Римљанима посланица апостола Павла 

ВАКЦИНАЦИЈА – ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΣ

„Ако ли се неке од грана одломише,
и ти, који си дивља маслина, прицепио си,
се на њих и постао заједничар корена и сокова
маслинових…» (Римљ. 11,17)

Драги моји, шеста књига Новога завета је Саборна посланица апостола Павла, Римљанима. Примаоци ове посланице су хришћани Рима, а писац је врховни апостол, Павле. Посланица Римљанима је написана пре Павловог доласка у Рим.

Поставља се питање: „ Одакле су се нашли хришћани у Риму пре него што им је проповедао неко од апостола?» Одговарајући на ово питање као што нам причају Дела апостола, када у дане Педесетнице је дошао Дух свети, у Јерусалиму су се налазили Јудејци из Рима, који су дошли тамо из поклоничких разлога. Били су очевидци и сведоци онога великог чуда. Од њих неки су поверовали у Христа и , када су се вратили у Рим, сачињавали су прво језгро цркве Рима. Али осим тих Јудејаца, због трговачких послова и других случајева су многи путовали у Рим. Међу њима су били и људи који су поверовали у Христа. Ти верници, пуни ревности – као што су тада били хришћани, јер, као што смо рекли у прошлом говору, као главни задатак су имали ширење хришћанства, дошли су и у Рим , и са њиховим учењем и примером су пренели светло еванђеља. Не мали број хришћана су били робови који су служили у великим дворцима и палатама и њихово одлично понашање их је издвајало, да су госпође и господа, који су обожавали идоле, постајали хришћани, као што се види у прелепој књизи „Фавиола». Read more »