ΕΠΙΣΚΟΠΙΚΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΘΡΑΣΥΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΑΠΟΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΥ
ΥΠΟΔΕΙΓΜΑ ΗΘΟΥΣ ΤΩΝ ΟΠΑΔΩΝ ΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΗΣ ΠΑΝΑΙΡΕΣΕΩΣ
ΑΙΡΕΤΙΚΕΣ ΑΠΟΚΛΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΡΕΠΕΙΕΣ ΤΟΥ ΜΗΤΡ. ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ ΚΑΙ Η ΑΔΡΑΝΕΙΑ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ
Ἡ Ἱερὰ Σύνοδος καλύπτει συστηματικὰ ἐνόχους Ἀρχιερεῖς Τεράστια ἡ εὐθύνη τῶν Ἐπισκόπων ποὺ ἔχουν ἀκόμα φόβον Θεοῦ
Ἡ καταγγελία τῶν αἱρετικῶν τοποθετήσεων, προδιαθέσεων καὶ πράξεων τοῦ Μητροπολίτη Μεσσηνίας κ. Χρυσοστόμου, ἀντὶ νὰ λειτουργήσει ἀνασχετικὰ καὶ θεραπευτικά, συνετέλεσε νὰ σπάσει τὸ πυῶδες αἱρετικὸ ἀπόστημα ποὺ χρόνια συσσωρεύεται στοὺς κόλπους τῆς Ἐκκλησίας μας διὰ μέσου τῶν Οἰκουμενιστῶν ―τῇ ἀνοχῇ κυρίως τῶν Ἐπισκόπων― καὶ νὰ ἀποκαλυφθοῦν οἱ διαθέσεις τῶν καρδιῶν τῶν Ποιμένων μας• ἰδιαιτέρως δὲ νὰ ἀποκαλυφθεῖ ὁ προκλητικὸς χαρακτῆρας τοῦ Μητροπολίτη Μεσσηνίας, ὁ ὁποῖος διὰ τῶν Ἐπιστολῶν του ἀπάντησε μὲ προσβλητικὸ τρόπο α) πρὸς τὸ πρόσωπο τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν, β) πρὸς τὸ πρόσωπο τῶν Μητροπολιτῶν (μελῶν τῆς Ἱεραρχίας) τοὺς ὁποίους ἐμμέσως θεωρεῖ συνενόχους τῆς αἱρετικῆς του διατυπώσεως ἐν Συνόδῳ, γ) πρὸς τὸ πρόσωπο τοῦ Μητροπολίτη Κυθήρων δ) πρὸς τὸ προσωπο τοῦ καθηγητοῦ Τσελεγγίδη καί ε) πρὸς τὰ προσωπά μας καὶ ὅποιων ἄλλων μελῶν τοῦ σώματος τῆς Ἐκκλησίας ἀντέδρασαν κατὰ τῶν αἱρετικῶν φληναλημάτων του.
Θλιβερὸς ἐπίλογος, ἡ τελευταία ἐπιστολή του πρὸς τὸν καθηγητὴ κ. Τσελεγγίδη. Ἡ προσπάθειά του νὰ ἀποκρύψει -πελαγοδρομὼν καὶ ἀσθμαίνων- τὴν ψευδολογίαν, ποὺ ἡ ἀρχιερατική του γραφίδα διεζωγράφησε στὴν κατὰ τοῦ Μητροπολίτη Κυθήρων ἐπιστολή του, τὸν ἀνάγκασε, νὰ περιπέσει σὲ νέες ἀντιφατικές, ἕως καὶ ἀσυνάρτητες διατυπώσεις καὶ ἔτσι νὰ ἀποκαλυφθεῖ, ὅτι οἱ κακόδοξες διατυπώσεις του, δὲν ἀποτελοῦσαν «στιγμιαῖο» ἀνθρώπινο λάθος του, ἀλλὰ λάθος διαρκείας• πὼς δυστυχῶς, οἱ αἱρετικὲς θέσεις του εἶναι συνειδητὰ «πιστεύω» του!
Διαβάσαμε καλὰ τὶς ἐπιστολὲς τοῦ Σεβασμιωτάτου. Τελεῖ κάτω ἀπὸ καθεστὼς πανικοῦ, ἕνα πανικὸ ποὺ τὸν ὁδήγησε νὰ προσθέσει μὲ τὴν τελευταία ἐπιστολή του ―στὰ ὅσα αἱρετικὰ ὣς τώρα εἶπε καὶ ἔγραψε―κάποια ἀκόμα. Καὶ ἀσφαλῶς ἔχει τὴν «ἄνωθεν» πατριαρχικὴ βοήθεια, ἀφοῦ χρησιμοποιεῖ τὴν Ζηζιούλιαν θεολογία ποὺ ἔχει καταστεῖ πλέον ἡ ἐπίσημη θεολογία τοῦ Φαναρίου. Ἀλλ’ αὐτὴ ἡ βοήθεια εἶναι ἀνίσχυρη, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ φυγαδεύσει τὴν ἀνασφάλεια, ποὺ ἀκολουθεῖ κάθε ἔνοχο. Νὰ σημειώσουμε, πὼς Λίγες μέρες μετὰ τὴν καταγγελία τοῦ Κυθήρων κατὰ τοῦ Μεσσηνίας, εἴμαστε θεατὲς τῆς ἑξῆς σκηνῆς: Ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος τὴν Κυριακὴ 27/6/10, πραγματοποίησε Προσκύνημα στὰ ἱερὰ τῆς Καππαδοκίας, ἔχοντας δίπλα του τὸν καταγγελθέντα ἀπὸ τὸν Κυθήρων «ἐπὶ αἱρέσει» Μητροπολίτη Μεσσηνίας κ. Χρυσοστομο! Ἐκλεκτικὲς «πνευματικὲς» συγγένειες, βλέπετε!
Στὴ συνέχεια θὰ παρουσιάσουμε τὰ γεγονότα, γιὰ νὰ φωτίσουμε αὐτὴ τὴν περίπτωση Ἐπισκόπου, ποὺ πιστὸς στὸ «οἰκουμενιστικό» του καθῆκον, δείχνει νὰ ἀδιαφορεῖ γιὰ τὶς ἀντιδράσεις τοῦ ὀρθοδόξου πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας.
Στὶς 3 ΦΕΒ. 2010 ἐνημερώσαμε (Δελτίο 04) γιὰ τὴν κατάθεση ΜΗΝΥΤΗΡΙΟΥ ΑΝΑΦΟΡΑΣ πρὸς τὴν Ἱερὰ Σύνοδο τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος κατὰ τοῦ Μητροπολίτου Μεσσηνίας κ. Χρυσοστόμου «γιὰ τὶς ἀντορθόδοξες ἐνέργειες καὶ αἱρετικὲς θέσεις του», οἱ ὁποῖες, ἂν καὶ ἔχουν γίνει γνωστὲς σὲ ὅσους παρακολουθοῦν τὰ θρησκευτικὰ μπλόγκς, ἀφήνουν ἀδιάφορους καὶ «δὲν ἐξεγείρουν τοὺς Ἱεράρχες», καὶ ἔτσι μὲ ἀποκλειστικὰ δική τους εὐθύνη ἀποθρασύνουν τὸν κ. Χρυσόστομο.
Κάθε αἵρεση εἶναι βλασφημία καὶ κάθε αἱρετικὸς εἶναι ἐχθρὸς τοῦ Θεοῦ, κατὰ τοὺς Πατέρες. Οἱ σύγχρονοι «Πατέρες», ὅμως, ἐξεγείρονται μὲν καὶ ἐπαναστοῦν καὶ συγκαλοῦν Συνόδους μόλις θιγοῦν τὰ ἠθικὰ καὶ οἰκονομικὰ μεγέθη τους, ἂν θιγεῖ ἡ Μακεδονία καὶ ἡ Βόρεια Ἤπειρος, ἂν θιγεῖ τὸ κῦρος καὶ ἡ ἐξουσία τους, ἂν θιγεῖ ἕνας συνάδελφός τους φυλακισμένος (ἔστω καὶ γιὰ κατάχρηση ἑκατομυρίων), ἀλλὰ ἀδιαφοροῦν ὅταν θίγονται τὰ ἄρθρα τοῦ Συμβόλου τῆς Πίστεως, ὅταν ἐχθροὶ τοῦ Θεοῦ εἶναι συγκάθεδροί τους καὶ συμπροσευχόμενοί τους.
Συγκεκριμένα, ὁ ἐν λόγῳ Μητροπολίτης εἶχε ἀπὸ καιρὸ δώσει δείγματα γραφῆς κακοδοξιῶν, τελευταία ὅμως, αὐτὲς εἶχαν πληθυνθεῖ καὶ εἶχαν ἐμφανιστεῖ ὄχι μόνον στοὺς χώρους ὅπου προωθοῦνται οἱ οἰκουμενιστικὲς αἱρετικὲς ἰδέες, ἀλλὰ καὶ στὸ περιοδικὸ «Ἐκκλησία» (τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος) καὶ ἀκόμα εἶχαν διατυπωθεῖ μέσα στην ἴδια τὴν Ἱερὰ Σύνοδο χωρὶς συνοδικὴ ἀντίδραση καὶ καταδίκη τους. Καὶ τοῦτο μπορεῖ νὰ ἐκληφθεῖ ὡς ἀποδοχὴ τῶν κακοδοξιῶν τοῦ ἐν λόγῳ Μητροπολίτη Συνοδικά. Καὶ δὲν ἐπισημάναμε μόνο στὰ λόγια τοῦ Μεσσηνίας κακοδοξίες, ἀλλὰ καὶ στὶς πράξεις του. Ἐνδεικτικὰ παρουσιάσαμε πώς:
1. Ὁ Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος, παρεχώρησε Ὀρθόδοξο Ἱερὸ Ναὸ σὲ αἱρετικοὺς Παπικοὺς τῆς Καλαμάτας, παρὰ τὴν ἀπαγόρευση ἀπὸ τοὺς Ἱεροὺς καὶ τὴν ἀντίδραση τῶν πιστῶν, οἱ ὁποῖοι καὶ τοῦ ἐπεσήμαναν ὅτι σκανδαλίζει καὶ προκαλεῖ μὲ τὶς ἐνέργειές του, εἰσάγων νέα Οἰκουμενιστικὰ ἤθη στην Ὀρθοδόξη Ἐκκλησία. Καὶ προέβη σ’ αὐτὴ τὴν ἐνέργεια παρὰ τὸν σάλο ποὺ εἶχε ξεσπάσει, ὅταν τὸ ἴδιο ἐπεχείρησε νὰ κάνει ὁ Μητροπολίτης Καλαβρύτων. Ὁ Μεσσηνίας, ὅμως, δὲν ὑπολογίζει κανένα καὶ γιὰ νὰ ἀποδείξει τὸ ἐξουσιαστικὸ του ταπεραμέντο, ἀκολουθώντας τὸ ἀξίωμα «καλύτερη ἄμυνα εἶναι ἡ ἐπίθεση» (ὅπως φαίνεται καὶ σὲ ἑπόμενες ἐνέργειές του), ἔδωσε συνεντεύξη στὴν ὁποία ἐδήλωσε, ὅτι ὄχι μόνο τοὺς Παπικούς, ἀλλὰ καὶ ὅλους τοὺς αἱρετικούς, ἀκόμα καὶ τοὺς Μωαμεθανούς, «εἴμαστε ὑποχρεωμένοι νὰ τοὺς ἐξυπηρετήσουμε (ὡς Ἐκκλησία!) στις θρησκευτικὲς τους ἀναγκες». «Ἐγὼ (συνέχισε ὁ Μεσσηνίας) δὲν μπορῶ να χτίσω τζαμί, μοῦ δινεῖ ὅμως τὸ δικαίωμα τὸ κανονικὸ δίκαιο νὰ προσφέρω ἕνα ναὸ» στοὺς Μουσουλμάνους!!!
2. Ὁ κ. Χρυσόστομος τιμώρησε τὸ 2009 τὶς μοναχὲς Ἱ. Μονῆς (Κωνσταντίνου καὶ Ἑλένης Καλαμάτας) μὲ τὸ ἐπιτίμιον τῆς ἀκοινωνησίας, χωρὶς δίκη καὶ ἀπολογία, ὡς …ἀπόλυτος μονάρχης–Δεσπότης!
3. Ὁ κ. Χρυσόστομος τὸν Ὀκτώβριο 2009 στὴν Κύπρο, ὡς μέλος τῆς Μικτῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ θεολογικοῦ Διαλόγου μὲ τοὺς Παπικοὺς καὶ παρὰ τὴν ρητὴ Ἐντολὴ τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας μας νὰ κινηθεῖ μέσα «στὰ κανονικὰ καὶ ἐκκλησιολογικὰ πλαίσια», τουτέστιν νὰ ἀποφύγει τὶς συμπροσευχές, ἀγνόησε τοὺς Ἱεροὺς Κανόνες ποὺ τὸ ἀπαγορεύουν, ἀλλὰ καὶ τὶς Ὁδηγίες τῆς Ἱεραρχίας καὶ συμπροσευχήθηκε μὲ αἱρετικούς. Ἐπίσης, πρὸ διετίας λειτούργησε στὴν Παναγία τῆς Τήνου, ὅπου συμπροσευχήθησαν μαζί του καὶ παπικοὶ κληρικοὶ καὶ λαϊκοί, τὴν δὲ 8η Μαΐου 2007 στὸ Μπάρι τῆς Ἰταλίας, ἀπὸ κοινοῦ μὲ τὸν Παπικὸ ἀρχιεπίσκοπο κ. Francesco Cacucci, συμπροσευχήθηκε καὶ παρευρέθηκε στὸν ἁγιασμὸ τῆς θαλάσσης, ρίχνοντας ἁγίασμα μὲ μύρο ἀπὸ τὸν τάφο τοῦ Ἁγίου Νικολάου.
4. Τέλος, διετύπωσε τὴν ἐξωφρενικὴ αἱρετικὴ θέση ὅτι ἡ Ὀρθοδόξη Ἐκκλησία, δὲν εἶναι ἡ Μία Ἐκκλησία, ἀλλὰ ἀνηκεῖ στὴν Μία Ἐκκλησία! Δηλαδή, ἐνῶ ὁ Χριστὸς δίδαξε ὅτι ἵδρυσε ΜΙΑ Ἐκκλησία καὶ οἱ Ὀρθόδοξοι ὁμολογοῦμε στὸ «Σύμβολο τῆς Πίστεως» ὅτι ἀποτελοῦμε αὐτὴ τὴν ΜΙΑ, Ἁγία, Καθολικὴ καὶ Ἀποστολικὴ Ἐκκλησία, ὁ κ. Χρυσόστομος διδάσκει ὅτι ὑπάρχει κάποια ἄλλη Ἐκκλησία, μεγαλύτερη καὶ περιεκτικότερη τῆς Ὀρθόδοξης, ἐντὸς τῆς ὁποίας –ὡς ἕνας κλάδος ἢ ἕνα τμῆμα– ὑπάρχει καὶ ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. Ἡ τοποθέτησή του αὐτὴ εἶναι ἀνατρεπτικὴ τῆς Πίστεως μας καὶ τῆς ὀρθοδόξης ἐκκλησιολογίας καὶ ἀποτελεῖ υἱοθέτηση τῆς αἱρετικῆς θεωρίας τῶν «ἀδελφῶν Ἐκκλησιῶν» ἢ τῆς «θεωρίας τῶν κλάδων», στὴν ὁποία πιστεύουν καὶ προσπαθοῦν ὑπομονετικὰ νὰ μᾶς ἐπιβάλλουν οἱ Οἰκουμενιστές.
Τὶς ἴδιες θέσεις δὲν δίστασε, ὅπως προαναφέραμε, νὰ διατυπώσει καὶ μέσα στὴν Σύνοδο τῆς Ἱεραρχίας, χωρὶς οὔτε τότε, οὔτε ἐκ τῶν ὑστέρων, οἱ Ἱεράρχες νὰ τὸν ὑποχρεώσουν πάραυτα νὰ ἀνακαλέσει! Ὁ μόνος ποὺ μίλησε (ὅπως ἀνεπίσημα ἔγινε γνωστὸ) ἦταν ὁ Μητροπολίτης Πειραιῶς κ. Σεραφείμ. Ἐκτὸς Συνόδου, ὅμως, ἀντιτάχθηκαν στὶς βλάσφημες θέσεις του πολλοὶ πιστοί, κάποιοι φορεῖς καὶ Μ.Μ.Ε. ἀλλὰ καὶ ὁ καθηγητὴς Δογματικῆς τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κ. Τσελεγγίδης.
Ἡ κατάθεση Μηνυτήριου Ἀναφορᾶς ἐξυπηρετοῦσε τὸ καθῆκον τῆς ὑπεράσπισης τῆς Πίστεως, ἀλλὰ καὶ ἀποσκοποῦσε στὸ νὰ συνειδητοποιήσει τὸ ὀλίσθημα του ὁ Μεσσηνίας καὶ νὰ ἀνασκευάσει αὐτὲς τὶς θέσεις ποὺ ἔρχονταν σὲ ἀντιθεση μὲ τὸ ἔνατο ἄρθρο τοῦ Συμβόλου τῆς Πίστεως καὶ οὐσιαστικὰ τὸ διέγραφαν. Διότι μπορεῖ κανεὶς νὰ δικαιολογήσει μιὰ ἀτυχῆ ἔκφραση ὁποιουδήποτε Ἐπισκόπου ἢ θεολόγου, ἀλλ’ ὡς γνωστόν, ἡ ἐπιμονὴ σὲ κακόδοξη διδασκαλία καθιστᾶ αὐτὸν ποὺ μὲ ἐπιμονὴ τὴν διδάσκει αἱρετικό.
Αὐτὰ περίπου γράφαμε, πρὶν καταθέσουμε τὴν Μηνυτήριο Ἀναφορά, ἀποκαλύπτοντας τὸ περιεχομενό της, ἐλπίζοντες ὅτι θὰ ἐπενέβαιναν κάποιοι Ἱεράρχες, θὰ κατανοοῦσε ὁ Σεβασμιώτατος τὸ λάθος του καὶ πρὸς δικό του καλὸ καὶ τῆς Ἐκκλησίας, θὰ διευθετεῖτο αὐτὴ ἡ θλιβερὴ ὑπόθεση, τελειώναμε δὲ μὲ τὴν παρατηρήση:
«Ἂν ὁ Μεσσηνίας Χρυσόστομος δεχθεῖ τὶς παραινέσεις “χαρὰ ἐν τῷ οὐρανῷ καὶ ἐν τῇ γῇ”. Ἂν ἀρνηθεῖ, τότε εἶναι ἀναγκαῖο νὰ ἀπαιτήσουν τὴ συμμόρφωσή του, διαφορετικά, καὶ σύμφωνα πάλι μὲ τοὺς Ἱεροὺς Κανόνες, πρέπει νὰ ἀπομακρυνθεῖ: (α) ἀπὸ τὴν Μικτὴ Ἐπιτροπὴ τοῦ Θεολογικοῦ Διαλόγου, (β) ἀπὸ τὴν Ἐπισκοπὴ ποὺ τοῦ ἐμπιστεύθηκε ἡ Ἐκκλησία μὲ ἐντολὴ νὰ ὀρθοτομεῖ καὶ διδάσκει τὴν Ὀρθόδοξη Πίστη αὐθεντική, ἀνόθευτη καὶ ἀκεραία, (γ) ὅπως καὶ ἀπὸ κάθε ἄλλο ἱερατικὸ ἀξίωμα• ὥστε ἐλεύθερος πλέον να διδάσκει τὶς προσωπικές του ἀπόψεις σὲ ἄλλα θεολογικὰ περιβάλλοντα, σ’ ἐκεῖνα ποὺ τὶς ὑποβάλλουν καὶ τὶς καλλιεργοῦν …καὶ μετὰ χαρᾶς θὰ ἀποδέχονταν τὶς κακοδοξίες του καὶ τὸν ἴδιο».
Ὅμως, οὔτε ὁ κ. Χρυσόστομος ἔλαβε ὑπόψιν τὴν ἀναγγελία τῆς Μηνητυρίου Ἀναφορᾶς, οὔτε ἡ Ἱερὰ Σύνοδος ἔδειξε νὰ συγκινεῖται, οὔτε ὁ Ἀρχιεπίσκοπος. Οἱ «φύλακες τῆς Πίστεως» Ἐπίσκοποι, ποὺ (ὅπως κατὰ καιροὺς δημαγωγοῦντες λένε), εἶναι ἕτοιμοι καὶ τὴ ζωὴ τους νὰ δώσουν γιὰ τὸ Χριστό, οὐδόλως ἐταράχθησαν. Συνέχισαν τὴν μακάρια σιωπή τους! Ἔτσι, ἀφοῦ περιμέναμε δύο βδομάδες, μήπως κάποιος Ἐπίσκοπος παρέμβει καθ’ οἱονδήποτε τρόπο πρὸς διευθέτηση αὐτοῦ τοῦ σκανδάλου, καταθέσαμε τὴν Μηνυτήριο Ἀναφορὰ μὲ Δικαστικὸ Ἐπιμελητὴ στὴν Ἱερὰ Σύνοδο, ὡς μέλη τοῦ σώματος τῆς Ἐκκλησίας, ποὺ ἔχουμε ἔννομο «συμφέρον» γιὰ τὴν διατήρηση ἀνοθεύτου τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως.
Ὅταν ἔγινε γνωστὴ αὐτὴ ἡ καταγγελία, πολλὰ μέλη τῆς Ἐκκλησίας (ἱερεῖς, ἡγούμενοι Ἱερῶν Μονῶν καὶ μοναχοί, ἁπλοῖ πιστοὶ τέλος) μὲ τοὺς ὁποίους εἴχαμε ἐπικοινωνία, ἀνακουφίστηκαν ποὺ ἐπὶ τέλους ἐπισημάνθηκε καὶ καταγγέλθηκε αὐτὴ ἡ μεγάλη πρόκληση.
Καὶ πάλι, ὅμως, ἀπὸ τὴν Διοικοῦσα Ἐκκλησία «οὐκ ἦν φωνῇ, οὐκ ἦν ἀκρόαση». Κυριολεκτικά, κατὰ τὴν λαϊκὴ ἔκφραση, «ἔγραψαν στὰ παλιά τους τὰ παπούτσια» τὴν ὑπόθεση. Τόσο μεγάλη πιά, περιφρόνηση σὲ μέλη τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ! Κι ὅμως, ὄχι μόνο σὲ Πατερικὰ κείμενα, ἀλλὰ καὶ στὸ Κείμενο τῆς Ραβέννας, ποὺ σιωπηλὰ ἀποδέχτηκαν, διαβάζουμε: «Ἅπαντες οἱ πιστοὶ καλοῦνται, δεσμεύονται καὶ θεωροῦνται ὑπεύθυνοι –ἕκαστος κατὰ διαφορετικόν, ἀλλ’ οὐχ ἧττον πραγματικὸν τρόπον– …(καὶ οὐχί μόνον οἱ ἐπίσκοποι) διὰ τὴν πίστιν, τὴν ὁποίαν ὁμολογοῦν κατὰ τὸ Βάπτισμά των».
Ἐπίσης, ἡ Διοικοῦσα Ἐκκλησία δὲν καταδέχτηκε νὰ προβεῖ σὲ κάποια παρατηρήση πρὸς τὴν Ἕνωσή μας, στὴν περίπτωση ποὺ εἶχαν διαφωνία στὸν τρόπο μὲ τὸν ὁποῖο ἔγινε ἡ καταγγελία• οὔτε σκέφτηκαν τὸ σκανδαλισμὸ τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ, ἀφοῦ ἡ καταγγελία αὐτὴ ἔγινε γνωστὴ Πανελληνίως, οὔτε δημοσιοποίησαν κάποια in cognito σύσταση ποὺ τυχὸν ἀπηύθυναν πρὸς τὸν Μεσσηνίας, ὥστε νὰ διορθώσει τὶς κακόδοξες ἐκφράσεις του. Δὲν καταδέχτηκαν ἀκόμη, παρόλο ποὺ ὑποχρεοῦνται νομικὰ καὶ ἠθικά, νὰ μᾶς ἐνημερώσουν γιὰ τὴν τύχη τῆς Μηνυτηρίου Ἀναφορᾶς, ἡ ὁποία ἦταν ἕνα ἐπίσημο ἔγγραφο ποὺ πρωτοκολλήθηκε στὰ βιβλία τῆς Ἱερᾶς Συνόδου καὶ ὡς ἐκ τοῦ νόμου εἶχαν ὑποχρέωση νὰ τὴν ἐξετάσουν καὶ νὰ μᾶς ἐνημερώσουν!!!
Ὄχι μόνο δὲν προβληματίστηκαν γιὰ τὶς «περίεργες» θέσεις τοῦ Μεσσηνίας, ἀλλὰ καὶ τὸν ἐπαίνεσαν!!! Αὐτὸ τὸ ἰσχυρίζεται ὁ ἴδιος ἀργότερα (17.6.2010) μὲ ἐπιστολὴ πρὸς τὸν Ἀρχιεπίσκοπο Ἱερώνυμο, στὴν ὁποία (ἀντιλαμβάνεται κανεὶς ἂν τὴν ἀναλύσει), ὅτι ἐμπεριέχεται ἡ προειδοποίηση-ἀπειλή: μὴ διανοηθεῖτε νὰ προβεῖτε σὲ κάποια ἐνέργεια ἐναντίον μου, ἐσεῖς οἱ ἄτολμοι Ἐπίσκοποι πού, ὅταν ἔπρεπε, δὲν ἀρθρώσετε ἐναντίον μου κάποιο λόγο, οὔτε λάβατε κάποιο μέτρο.
Γράφει στὴν πρὸς τὸν Ἀρχιεπίσκοπο ἐπιστολή του: «οὐδεμία ἐπιφύλαξη ἐξεφράσθη γιὰ τὶς ἐκκλησιολογικές μου τοποθετήσεις, οὔτε ἀπὸ τὴν ἁρμόδια Συνοδικὴ Ἐπιτροπή, οὔτε ἀπὸ τὴν Δ.Ι.Σ., ἀντίθετα μάλιστα ὁ Σεβ. Πρεβέζης, Πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς, στὸ Εἰσηγητικὸ Σημείωμα πρὸς τὴν Δ.Ι.Σ. ἀναφέρει: “Ταῦτα ὑποβάλλομεν εὐλαβῶς εἰς τὴν Ἱερὰν Σύνοδον διὰ τὰ κατ’ Αὐτήν, μὲ τὴν πρότασιν-παράκλησιν, νὰ ἐκφρασθοῦν θερμαὶ εὐχαριστίαι τῆς Ἱερᾶς Συνόδου εἰς τὸν Μητροπολίτην Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομον, καὶ διὰ τὰς θέσεις ποὺ διατύπωσε κατὰ τὴν συνάντησιν τῆς Πάφου, ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν σαφῆ καὶ τεκμηριωμένη ἔκθεσίν του”, γεγονὸς τὸ ὁποῖον ὑλοποιήθηκε καὶ ἀπὸ μέρους τῆς Δ.Ι.Σ.»!
Μετὰ ἀπὸ παρέλευση 4 περίπου μηνῶν, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κυθήρων, ποὺ δὲν μίλησε νωρίτερα (ὅπως μὲ ταπείνωση γράφει), γιατὶ περίμενε κάποια ἐνέργεια ἀπὸ τοὺς ἀρχαιότερους (καὶ φυσικὰ τοὺς θεολογικὰ λόγιους Μητροπολίτες), βλέποντας ὅτι τὸ θέμα ἀποσιωπήθηκε εἰς βάρος τῆς Πίστεως (σ.σ. ἀφοῦ καὶ ἡ Μηνυτήρια Ἀναφορά τοῦ «Κοσμᾶ Φλαμιάτου» ἐξαφανίστηκε), ἀποφάσισε νὰ τὸ ἀνακινήσει καὶ ἔστειλε Ἐπιστολή, καταγγέλοντας ὅτι «Ο ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΔΕΝ ΟΡΘΟΤΟΜΕΙ ΤΟΝ ΛΟΓΟΝ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ», γεγονός που χαρακτηρίστηκε στὸ διαδίκτυο ὡς «Πελώρια ἐκκλησιολογικὴ ἐκτροπή». Συγκεκριμένα ὁ Κυθήρων, μεταξὺ ἄλλων ἔγραφε:
«Ἄναυδος καὶ ἐμβρόντητος ἐκ τῆς τοιαύτης πελωρίας ἐκκλησιολογικῆς ἐκτροπῆς τοῦ Σεβασμιωτάτου ἁγίου Ἀδελφοῦ ἐσιώπησα ἐπὶ 8μηνον προσευχόμενος καὶ ἀναμένων τὴν ἐπισήμανσιν τοῦ δεινοῦ αὐτοῦ ἐκκλησιολογικοῦ ἀτοπήματος ὑπὸ ἀρχαιοτέρων ἐμοῦ…, ἵνα μὴ παραμένη ἐπισήμως ἐκπεφρασμένη ἡ ἄστοχος καὶ βλάσφημος αὕτη…ἐκκλησιολογικὴ τοποθέτησις» τοῦ Μητροπολίτου Μεσσηνίας. Ἀφοῦ, ὅμως, κανεὶς δὲν μίλησε, «διὰ τοῦτο ἀπεφάσισα νὰ θέσω ἐπισήμως τὸ φλέγον τοῦτο θέμα, ἐν ὄψει μάλιστα τῆς ἐπικειμένης συγκλήσεως τῆς ἐν θέματι Μικτῆς Ἐπιτροπῆς εἰς Βιέννην, ἀφοῦ ἐπισήμως, δημοσίᾳ καὶ «γυμνῇ τῇ κεφαλῇ» ὑπεστηρίχθη ὑπὸ τοῦ Σεβ. Μεσσηνίας, ἀλλὰ καὶ ἐπισήμως κατηγγέλθη ὑπὸ Ὀρθοδόξων πιστῶν εἰς τὴν Διαρκῆ Ἱερὰν Σύνοδον καὶ συχνῶς ἀπασχολεῖ τὸν ἐκκλησιαστικὸν τύπον».
Ποία ἦταν ἡ ἀντιδράση τοῦ Μεσσηνίας στὴν Ἐπιστολὴ τοῦ Κυθήρων; Ἀλλοπρόσαλλη. Ὁ Μεσσηνίας (διαβάζουμε στὸ ἐκκλησιαστικὸ ρεπορτὰζ) ἐγκαλεῖ τὸν Κυθήρων στὴν Ἱερὰ Σύνοδο», γιὰ ἐξύβριση, δυσφήμηση καὶ διασυρμό!!!
(http://www.amen.gr/index.php?mod=news&op=article&aid=2688).
Ὁ Μεσσηνίας δηλ., χωρὶς στὴν οὐσία νὰ ἀπαντᾶ στὴ συγκεκριμένη καταγγελία, καὶ χωρίς νὰ συναισθάνεται τὸ κακὸ ποὺ προκαλεῖ στὴν Ἐκκλησία, ἀντὶ γιὰ ταπείνωση καὶ μετάνοια, μὲ ἀνοίκειο καὶ κοσμικὸ τρόπο («καλύτερη ἄμυνα εἶναι ἡ ἐπίθεση»), στρέφεται κατὰ τοῦ Μητροπολίτη Κυθήρων κ. Σεραφείμ κατηγορώντας τον ὡς ἀθεολόγητο(!!!) καὶ ὑποβάλλοντας μήνυση ἐναντίον του!
Ταυτόχρονα κυκλοφορεῖται ἡ ἑξῆς πληροφορία στὸ διαδίκτυο, χωρὶς νὰ ἔχει διαψευσθεῖ ὡς τώρα ἀπὸ καμιά πλευρά: «Νὰ σημειωθεῖ πὼς ἡ Νομοκανονικὴ Ἐπιτροπὴ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου ἡ ὁποία ἐξέτασε τὴν καταγγελία τοῦ Μητροπολίτη Κυθήρων θεώρησε ἐπαρκεῖς τὶς διευκρινήσεις ποὺ ἔκανε ὁ Μητροπολίτης Μεσσηνίας» (Δὲς amen.gr/index.php?mod=news&op=article&aid=2688 μὲ τίτλο: Ὁ Μεσσηνίας ἐγκαλεῖ τὸν Κυθήρων στὴν Ἱερὰ Σύνοδο). Ἀσφαλῶς αὐτὴ ἡ εἴδηση δημιουργεῖ πολλὰ ἐρωτήματα καὶ ἐρωτηματικά. Πότε πρόλαβε ἡ Νομοκανονικὴ Ἐπιτροπὴ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου ―ποὺ σὲ ἄλλες περιπτώσεις καθυστερεῖ ἐπὶ μῆνες γιὰ νὰ συνέλθει― νὰ συγκληθεῖ, νὰ ἀποφασίσει ἀστραπιαία γιὰ τὴν ὑπόθεση τοῦ Μητροπολίτη Μεσσηνίας καὶ νὰ τὸν ἀθωώσει; Ἐκλήθη ὁ Μητροπολίτης Κυθήρων στὴν Νομοκανονικὴ νὰ καταθέσει; Ὡς γνωστὸν ὁ Μεσσηνίας εἶναι μέλος τῆς Ἐπιτροπῆς• ἐρωτᾶται: συμμετεῖχε, ὡς μέλος της, στὴν ἀπόφαση ἀθωώσεώς του;(!) Μάθαμε ἀπὸ ἔγκυρο πρόσωπο, ὅτι μέλος τῆς Νομοκανονικῆς ποὺ ἐρωτήθη, ἀπάντησε πὼς οὐδέποτε συνεκλήθη ἡ Ἐπιτροπὴ γιὰ τὸ ζήτημα αὐτό; Τότε ποιός διέρευσε τὴν εἴδηση; Ποιός εἶχε συμφέρον νὰ βγεῖ αὐτὴ ἡ χαλκευμένη «πληροφορία» στὸν ἀέρα; Καὶ ἀφοῦ βγῆκε καὶ δὲν εἶναι ἀληθής, ἡ Δ. Ἱ. Σύνοδος ἐπελήφθη τοῦ θέματος; Εἶναι γνωστὸ πὼς καταγγέλθηκε αὐτὴ ἡ περίεργη ἀπόφαση «ἀθωώσεως» τοῦ Μεσσηνίας ἁρμοδίως, ἀλλὰ καὶ πάλι ἡ Ἱ. Σύνοδος ἐσιώπησε. Αὐτὴ ἡ σιωπή, ὅμως, μᾶς κάνει νὰ σκεφθοῦμε, πὼς ὁ ἐνδιαφερόμενος Μητροπολίτης μὲ τὶς πλᾶτες τὶς Ἱ. Συνόδου διέρευσαν στὸ Amen τὴν ψευδῆ αὐτὴ πληροφορία; Εἶναι κι αὐτὸ δυνατόν;(!)
Συνεχίζουμε τὸ χρονικό. Ταυτόχρονα ὁ Μεσσηνίας, μὲ τὴν ἴδια ἐπιστολὴ πρὸς τὸν Κυθήρων, ἐμπλέκει καὶ τὸν καθηγητὴ Τσελεγγίδη, καὶ ἰσχυρίζεται ψευδῶς, ὅτι «τὴν ἐπιφύλαξη τοῦ Σεβ. Κυθήρων δὲν τὴν ἔχει ἐκφράσει μέχρι σήμερα οὔτε προφορικά, οὔτε γραπτά ὁ Ἐλλογιμ. Καθηγητὴς κ. Δημήτριος Τσελεγγίδης».
Τέτοια ὀφθαλμοφανῆ διαστροφὴ τῆς ἀλήθειας, ὡς αὐτὴ τοῦ Μητροπολίτη Μεσσηνίας καὶ τέτοιο θράσος εἴχαμε νὰ συναντήσουμε στὰ ἐκκλησιαστικὰ χρονικά, ἐδῶ καὶ ἀρκετὲς ἑκατονταετίες! Ὄχι μόνο, ὁ καθηγητὴς Τσελεγγίδης, ἔχει ἐκφράσει ἐπιφυλάξεις κατὰ τῶν θέσεων τοῦ Κειμένου τῆς Ραβέννας, ὑποστηρικτὴς τοῦ ὁποίου παρουσιάζεται ὁ Μεσσηνίας, ὄχι μόνο ἔχει καταγγείλει τὶς ἀπαράδεκτες θεολογικὰ θέσεις του, ἀλλὰ καὶ ὁ Μητροπολίτης Κυθήρων ἔχει πρὸ ὀφθαλμῶν τὴν ἐπιφύλαξη τοῦ κ. Τσελεγγίδη (καταγγέλοντάς τον στὴν Ἱ. Σύνοδο) καὶ στηρίζεται γιὰ ὅσα καταμαρτυρεῖ κατὰ τοῦ Μεσσηνίας στὰ γραπτά κείμενα τοῦ καθηγητῆ τῆς Δογματικῆς κ. Τσελεγγίδη!!!!!! (Πόσα θαυμαστικὰ ἀπορίας νὰ βάλει κανείς, γιὰ νὰ ἐκφράσει τὴν διαστροφὴ ποὺ συναντᾶ σὲ ἐπιστολὴ Ἐπισκόπου; Πρόκειται γιὰ τέτοια «χοντράδα» ποὺ δὲν χωρᾶ τὸ μυαλὸ τοῦ Ὀρθόδοξου).
Ἀλλὰ ἕπεται καὶ συνέχεια. Ἡ γραφίδα τοῦ Μεσσηνίας δὲν μποροῦσε νὰ ἀφήσει ἀπέξω καὶ τὴν Ἕνωσή μας, ἡ ὁποία κατέθεσε τὴν Μηνυτήρια ἀναφορά. Καὶ ναὶ μέν, δὲν ἀπάντησε τόσους μῆνες εὐθέως σ’ αὐτή, δείχνοντας τὴν ἀπαξίωση καὶ περιφρόνηση τοῦ «καλοῦ» ποιμένος στὰ πρόσωπά μας (ἢ τὴν ἀδυναμία νὰ ἀντικρούσει τὰ στοιχεῖα ποὺ παραθέτουμε), βρῆκε -ὅμως- τώρα εὐκαιρία νὰ στάξει πλαγίως τὸ «μέλι» γιὰ τὴν «Φιλορθόξη Ἕνωσι “Κοσμᾶς Φλαμιᾶτος”». Γράφει: «Δυστυχῶς ὁ Σεβ. Κυθήρων μαθαίνει τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησιολογία ἀπὸ δεύτερο χέρι, ἀπὸ τὴν αὐτοαποκαλούμενη “Φιλορθόδοξη Ἕνωση Κοσμᾶς Φλαμιᾶτος”, τὴν ὁποίαν κανένα ἐπίσημο ἐκκλησιαστικὸ ὄργανο (συνοδικὸ) δὲ τῆς ἔχει ἀναγνωρίσει τὴν “φιλορθοδοξία” της, παρὰ μόνο τὸ ἄλλο αὐτοχαρακτηριζόμενο προπαγανδιστικό του ὄργανο “Ὀρθόδοξος Τύπος”».
Δὲν θὰ ἀπαντήσουμε διὰ πολλῶν στὸ σημεῖο αὐτό. Νὰ παρατηρήσουμε μόνο, α) ὅτι καὶ κανένα ἐκκλησιαστικὸ ὄργανο δὲν ἀμφισβήτησε τὴν ὀρθοδοξία μας, ἐνῶ ἀντίθετα τὴ δική σας τὴν ἀμφισβητοῦν ἐπίσημα ―ἐκτὸς τῶν ἄλλων― ἕνας Ἐπίσκοπος καὶ ἕνας καθηγητὴς Δογματικῆς, β) ὅτι καλύτερη ἐπίσημη ἀναγνώριση ὅτι ὁ «Κοσμᾶς Φλαμιᾶτος» ἐκφράζεται ἀγωνιστικὰ καὶ κατὰ δύναμιν ὀρθόδοξα, δὲν μποροῦσε νὰ ὑπάρξει ἀπὸ τὴν «χολὴ» ἑνὸς Οἰκουμενιστὴ Ἐπισκόπου!
Ὡς τελευταῖο ἐπεισόδιο ―τουλάχιστον γιὰ τὶς μέχρι τώρα ἐξελίξεις― θὰ ἀναφέρουμε α) τὴν ἀπάντηση τοῦ καθηγητῆ Τσελεγγίδη στὰ ὅσα γιὰ τὸ πρόσωπό του καὶ τὶς θέσεις ποὺ ἐξέφρασε καὶ β) τὴν ἀνταπάντηση τοῦ Μεσσηνίας, ἕνα κείμενο ποὺ θὰ μείνει στὴν ἐκκλησιαστικὴ ἱστορία ὡς τὸ ἀποκορύφωμα τῆς στρεψοδικίας-ἀσυναρτησίας.
Καὶ πρῶτα ὡς πρὸς τὴν ἐπιστολὴ τοῦ κ. Τσελεγγίδη:
Ὁ καθηγητὴς Τσελεγγίδης ἀπαντᾶ μὲ τὸν μειλίχιο καὶ εὐγενικὸ τρόπο ποὺ τὸν διακρίνει, ἀλλὰ καὶ μὲ ἐλεγκτικὴ γλῶσσα, ποὺ στὴν περίπτωση αὐτὴ προσιδιάζει. Κατ’ ἀρχάς, εὐθαρσῶς καὶ ὁμολογιακῶς, «ἐλέγχει» διακριτικὰ καὶ μὲ σεβασμὸ τὴν Ἱερὰ Σύνοδο, ἡ ὁποία δὲν λειτούργησε στὴν συγκεκριμένη περίπτωση μὲ «ἁγιοπνευματικὰ κριτήρια» καὶ δὲν πῆρε ―ὡς ἡ πρώτη καὶ αὐτοδικαίως ἁρμόδια― θέση στὶς αἱρετικὲς θέσεις τοῦ Μητροπολίτη Μεσσηνίας, (σ.σ. ὑποχωρῶν ἀντιχριστιανικῶς στὸ «φιλάδελφον»). Γράφει πρὸς τὸν Μεσσηνίας: «Σκέφτηκα τότε, Σεβασμιώτατε, ὅτι τὸ συγκληθὲν σῶμα τῆς Ἱεραρχίας εἶναι τὸ πλέον ἁρμόδιο νὰ κρίνει τὸ ὀρθὸ ἢ τὸ ἐσφαλμένο τῆς ἐκκλησιολογικοῦ χαρακτῆρα διατυπώσεώς σας… μὲ ἁγιοπνευματικὰ κριτήρια» (σ.σ. καὶ δὲν τὸ ἔκανε).
Στὴ συνέχεια, δηλώνει, ὅτι «ὡς δογματολόγος γνωρίζω, ὅτι ἐκπίπτει ἀπό τό σῶμα τῆς Ἐκκλησίας ὁ κάθε πιστὸς –καὶ πολὺ περισσότερο ὁ κληρικὸς– ποὺ συνειδητὰ ἀμφισβητεῖ ἢ ἀπορρίπτει μερικῶς ἢ ὁλικῶς τὴν πίστη τῆς Ἐκκλησίας… (σ.σ. ὅπως συμβαίνει μὲ τὸν Μητροπολίτη Μεσσηνίας). Γιατί, ἀσφαλῶς, κανείς δὲν μπορεῖ νὰ καταλύει οὔτε νὰ σχετικοποιεῖ τὴν ἀλήθεια τῆς Ἐκκλησίας, ἐπειδή κανείς δὲν βρίσκεται ὑπεράνω αὐτῆς». Καὶ παρακάτω: «Κατὰ συνέπεια, ἡ θεώρηση τῆς Ἐκκλησίας ὡς διηρημένης, σήμερα, ἀντίκειται σαφῶς στὴ ρητὴ διατύπωση τοῦ Συμβόλου τῆς Πίστεως, πρᾶγμα ποὺ συνεπάγεται, κατὰ τὰ Πρακτικὰ τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων, καθαίρεση καὶ ἀφορισμό, κατὰ περίπτωση, σ’ ὅποιον ἐμμένει στὴ θεώρηση αὐτή».
Στὴν ἐπιστολὴ αὐτὴ τοῦ κ. Τσελεγγίδη ἀπάντησε μὲ εἰρωνεία, ὑποτιμητικὲς ἐκφράσεις, θυμὸ καὶ ἕνα ἀκατάσχετο ὑβρεολόγιο «θεολογικῆς» ὑφῆς, συντεταγμένο στὴν «θεολογικὴ» γλῶσσα ποὺ γνωρίζει ὁ Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος(1), γι’ αὐτὸν ποὺ ἀποκαλεῖ σεβαστὸ καὶ ἐλλογιμώτατο: χαρακτηρίζει τὶς ἐξηγήσεις τοῦ κ. Τσελεγγίδης ὡς «δικαιολογίες παιδαριώδεις», τοῦ ἀποδίδει Αὐγουστίνειες ἀντιλήψεις καὶ Νεοπλατωνικὲς ἐπιρροές, «μεθοδολογικὰ λάθη ἀνεπίτρεπτα γιὰ ἕναν ἐπιστήμονα!», γιὰ «θεολογικοὺς ἀκροβατισμοὺς …ποὺ δὲν θὰ ἀνέφερε οὔτε πρωτοετὴς μεταπτυχιακὸς φοιτητὴς τῆς Δογματικῆς», χειρισμὸ καὶ ἑρμηνεία τῶν Ἱ. Κανόνων μὲ «ἐπιπολαιότητα», καὶ τὴν κατηγορία ὅτι «ἀμφισβητεῖ» ὁ κ. Τσελεγγίδης τὴν διδασκαλία καὶ αὐτοῦ τοῦ «Ἁγίου Μάρκου τοῦ Εὐγενικοῦ»! (Δὲν γνωρίζουμε, ἂν ὁ καθηγητὴς Τσελεγγίδης κρίνει ὅτι πρέπει νὰ δοθεῖ ἀπάντηση σὲ ἕνα τέτοιο ἀνάπηρο θεολογικὰ λόγο ―καθόσον μάλιστα ἀπὸ τὴν μεριά του ὁ Μεσσηνίας κόβει τὶς γέφυρες τοῦ Διαλόγου, διαμηνύων ὅτι δὲν θὰ ἐπανέλθει― νομίζουμε, ὅμως, ὅτι πρέπει νὰ δοθεῖ ἀπάντηση, γιατὶ ἐδῶ πρόκειται, ὄχι γιὰ προσωπικὰ θέματα, ἀλλὰ γιὰ θέματα Πίστεως).
Ὡς πρὸς τὸ ψεῦδος ποὺ εἶχε διατυπώσει στὴν πρὸς τὴν Ἱερὰ Σύνοδο ἐπιστολὴ (μὲ ἀφορμὴ τὴν ἐπιστολὴ τοῦ Μητροπολίτη Κυθήρων) ὅτι τάχα ὁ κ. Τσελεγγίδης δὲν ἐξέφρασε καμία ἐπιφύλαξη γιὰ τὶς αἱρετικὲς θέσεις τοῦ Μεσσηνίας οὔτε προφορικά, οὔτε γραπτά, ὁ κ. Χρυσόστομος ἀναδιπλώνεται καὶ τὸ παίρνει πίσω κατὰ τὸ ἥμισυ. Δηλώνει, δηλαδὴ τώρα, ὅτι μόνο προφορικά δὲν τοῦ ἐξέφρασε τὴν ἐπιφύλαξή του ὁ κ. Τσελεγγίδης (γιὰ τὸ ἂν ἡ Ἐκκλησία εἶναι διηρημένη), γιατὶ γραπτὰ -ὅπως ἀναφέραμε- τὴν εἶχε ἐκφράσει. Γράφει: Στὶς συναντήσεις ποὺ εἴχαμε «οὐδεμία συζήτηση ἢ ὑπόδειξη μοῦ κάνατε ἢ κάποια ἐπιφύλαξη μοῦ ἐκφράσατε γιὰ τὸ σχετικὸ θέμα».
Ἀλλὰ καὶ ἐδῶ, ὅμως, πάλι δὲν ἐκφράζει ὅλη τὴν ἀλήθεια. Γιατὶ ἦταν παρὼν ὡς ὁμιλητὴς στὴν Ἡμερίδα τῆς Θεσσαλονίκης τὸ Μάϊο τοῦ 2009, ὅπου ἄκουσε τὴν εἰσήγηση τοῦ κ. Τσελεγγίδη, στὴν ὁποία ἀκριβῶς εἶχε ἐκφράσει τὰ ἀκριβῶς ἀντίθετα ἀπὸ ὅσα αἱρετικὰ ὁ Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος ὑποστήριξε καὶ συνεχίζει ἀμετανοήτως νὰ ὑποστηρίζει!
Καὶ συνεχίζει μὲ εἰρωνεῖες: «Μοῦ γεννᾶται ὅμως μία ἀπορία. Πῶς ἀντέξατε Κύριε Καθηγητὰ ἕναν ὁλόκληρο χρόνο νὰ δοκιμάζεται ἡ θεολογική Σας ἀγωνία, καὶ πῶς ὑπομείνατε τὴ δοκιμασία τῆς ἐκκλησιολογικής Σας αὐτοσυνειδησίας, ὡς πιστὸ καὶ ἐνεργὸ μέλος τοῦ Σώματος τῆς Ὀρθοδόξης Ἐκκλησίας καὶ δὲν ἀντιδράσατε; Εἶμαι σίγουρος, ὅτι καὶ τοῦ χρόνου ἀλλὰ καὶ κάθε χρόνο, λίγο πρὶν τὴ σύγκληση τῆς Μικτῆς Θεολογικῆς Ἐπιτροπῆς θὰ Σᾶς ὑπομιμνήσκουν οἱ ὁμόφρονές Σας τὴ θεολογική Σας ἀγωνία καὶ τὴ τρωθεῖσα ἐκκλησιολογική Σας αὐτοσυνειδησία, πρὸς ἀφύπνιση τοῦ ὀρθοδόξου φρονήματος Σας(!!!)».
Στὴν ἑπόμενη παράγραφο ἢ πάλι ψεύδεται ἢ ἐπιχειρεῖ νὰ ἀποπροσανατολίσει τὴ συζήτηση ἢ τὸ παίζει… (ἂς ἀποφύγω νὰ θέσω τὸ χαρακτηρισμό). Ἂν εἶναι δυνατὸν νὰ δηλώνει ὅτι δὲν εἶναι ὑποχρεωμένος (τουλάχιστον ὡς ἐπιστήμονας) νὰ παρακολουθεῖ τὶς εἰσήγησεις τριῶν καθηγητῶν Πανεπιστημίου ποὺ ἐκεῖ ἔγιναν (καὶ τοῦ καθηγητὴ Δογματικῆς κ. Τσελεγγίδη)! Τότε τι παρακολουθεῖ; Τὸ Ὡροσκόπιο; Ἂν εἶναι δυνατὸν νὰ λέγει: «μόνοι Σας τὰ εἴπατε, μόνοι Σας τὰ ἀκούσατε» γιὰ μιὰ Ἡμερίδα μὲ παρόντα τὸν Ἀρχιεπίσκοπο κ. Ἱερώνυμο, τὸν Μητροπολίτη Πειραιῶς καὶ ὅσους ἄλλους Μητροπολίτες ἦσαν παρόντες, τοὺς Ἡγουμένους καὶ μοναχούς, τοὺς δεκάδες συγγραφεῖς, καθηγητὲς τοῦ Πανεπιστημίου, τῆς Μέσης ἐκπαιδεύσεως καὶ θεολόγους, τοὺς πάνω ἀπὸ χίλιους πιστοὺς οἱ ὁποῖοι ἦσαν παρόντες στὴν Ἡμερίδα τοῦ Πειραιῶς. Γράφει ὁ Μεσσηνίας:
«Ἐπιπλέον δὲν ἀποτελοῦν ἄλλοθι γιὰ Σᾶς, τὰ ὅσα δηλώνετε στὴν παραγραφο 1, τῆς ἐπιστολῆς τῆς 7-7-2010 πρὸς τὸν γράφοντα, σχετικὰ μὲ τὴν Εἰσήγησή Σας, σὲ Ἡμερίδα, στὴν Ἱερὰ Μητρόπολη Πειραιῶς (28-4-2010), κατευθυνομένης καὶ ποδηγετούμενης νοοτροπίας, στὴν ὁποίαν δὲν ἐκλήθησαν καὶ «ἄλλες» φωνές, ὥστε νὰ γίνει διάλογος. Δὲν εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀσχολοῦμαι καὶ νὰ παρακολουθῶ μὲ ὅ,τι μπορεῖτε νὰ ἐκφράζετε καὶ να δηλώνετε. Στὴν παραπάνω Ἡμερίδα μόνοι Σας τὰ εἴπατε, μόνοι Σας τὰ ἀκούσατε(!!!), σὲ ἀντίθεση μὲ τὴν Ἡμερίδα τῆς Θεσσαλονίκης (20-5-2009), ὅπου κληθήκατε, προκειμένου ἐλεύθερα νὰ ἐκφράσετέ τὶς ἀπόψεις Σας καὶ μάλιστα «ἐν πομπῇ». (Μιᾶς καὶ μᾶς θυμήσατε τὴν Οἰκουμενιστικὴ Ἡμερίδα τῆς Θεσσαλονίκης, γιὰ τὴν ὁποία ὡς φαίνεται σεμνύνεσθε, Σεβασμιώτατε Μεσσηνίας, νὰ σᾶς θυμήσουμε κάτι ἀπὸ τὴν ποιότητά της; Ἐπειδὴ δὲν ἦρθε καὶ στὴν δική σας Ἡμερίδα (ὅπως φαίνεται τὴν θεωρεῖται) ὁ Ἀρχιεπίσκοπος, βάλατε ἕνα πρωτοπρεσβύτερο νὰ ἀπαγγείλει ἕνα μήνυμα ἐκ μέρους τοῦ Ἀρχιεπισκόπου, τὸ ὁποῖο …δὲν εἶχε στείλει! Ἀναγκάστηκε μάλιστα ὁ Ἀρχιεπίσκοπος νὰ κάνει δημόσια διάψευση, ὅτι τὸ ἔστειλε!).
Καὶ γιὰ νὰ τελειώσουμε μὲ τὴν ἐπιστολὴ πρὸς τὸν καθηγητὴ Τσελεγγίδη: πρόκειται γιὰ ἕνα πρωτοφανὲς στὰ θεολογικὰ χρονικὰ κείμενο. Μὲ τὴν ἐπιστολὴ αὐτὴ ἐπιχειρεῖ νὰ ἀναιρέσει τὶς θέσεις τοῦ κ. Τσελεγγίδη, χρησιμοποιώντας ὡς ἀντεπιχειρήματα θέσεις τοῦ κ. Τσελεγγίδη(!!!)(2) ὡς ἐὰν νὰ ἦσαν δικές του, καὶ προβάλλοντας ὡς ὀρθὲς θέσεις, τὶς θέσεις τοῦ …κ. Τσελεγγίδη τὶς ὁποῖες ἀναιρεῖ!!!
Γιὰ τὸ αὐστηρῶς θεολογικὸ μέρος τῆς ὑποθέσεως, ἐλπίζουμε πὼς ὁ κ. Τσελεγγίδης θὰ ἀπαντήσει. Μετὰ τὴν ἀπάντησή του καὶ ἀνάλογα μὲ ποιὰ ἀπὸ τὰ σημεῖα τῶν θέσεων τοῦ Μητροπολίτη Μεσσηνίας θὰ σχολιάσει, θὰ δημοσιεύσουμε κι ἐμεῖς κάποιες πατερικὲς θέσεις γιὰ τὰ ἐκκλησιολογικὰ θέματα ποὺ θίγει ὁ Μητροπολίτης Μεσσηνίας.
(Ἄρθρο ἀπὸ τὸ περιοδικὸ «Κοσμᾶς Φλαμιᾶτος» Ἰουλίου-Αὐγούστου)
_____________________
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:
(1) Δὲς ἐπιλεκτικὰ κριτικὴ στὰ ἱστολόγια α) panayiotistelevantos.blogspot.com/2010/08/blog-post_7099.html: «ΝΑ ΚΑΘΑΙΡΕΘΕΙ ΑΜΕΣΩΣ Ο ΚΑΚΟΔΟΞΟΣ ΚΑΙ ΘΡΑΣΥΤΑΤΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΣΑΒΒΑΤΟΣ» (2.8.2010). «Μὲ ἕνα κατάπτυστο καὶ ἀθεολόγητο κείμενο γεμᾶτο ἐμπάθεια καὶ ἀγένεια πρὸς τὸν διαπρεπῆ Καθηγητὴ κ. Τσελεγγίδη ὁ κακόδοξος καὶ προπετὴς Μητροπολίτης Μεσσηνίας Χρυσόστομος (Σαββάτος) προσπαθεῖ μὲ προπηλακισμοὺς καὶ τραμπουκισμοὺς νὰ ἀποφύγει τὴ συζήτηση γιὰ τὴν αἱρετικὴ διδασκαλία του ὅτι “ἡ Ἐκκλησία εἶναι “διηρημένη”, ὅπως ἀσεβέστατα εἶχε τὴ θρασύτητα νὰ δηλώσει στὴ Σύνοδο τῆς Ἱεραρχίας, χωρὶς νὰ τὸν ἀνακαλέσει σὲ τάξη ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἱερώνυμος». β) thriskeftika.blogspot.com/2010/08/blog-post_7638.html: «Mὲ τρόπο εἰρωνικό, προσβλητικὸ καὶ ὑποτιμητικὸ ἀποφάσισε νὰ ἀπαντήσει στὴν Ἐπιστολὴ τοῦ καθηγητὴ Τσελεγγίδη ὁ Μητροπολίτης Μεσσηνίας».
(2) Γράφει π.χ. ὁ Μεσσηνίας πρὸς τὸν καθηγητὴ Τσελεγγίδη: «Ἡ Ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας δὲν εἶναι προϊὸν μιᾶς ἀθροιστικῆς ἕνωσης ἐπιμέρους τοπικῶν Ἐκκλησιῶν, ὅπως ἀφήνετε νὰ ἐννοήσουν οἱ ἀναγνῶστες τῆς Ἐπιστολῆς Σας, ( 7-7-2010 πρὸς τὸν γράφοντα), οὔτε ἡ Καθολικότητα τῆς Ἐκκλησίας εἶναι ἄθροισμα ἐπιμέρους ἀριθμητικῶν ἐκκλησιαστικῶν μονάδων». Ἀπορεῖ κανεὶς καὶ ἐξίσταται: πῶς εἶναι δυνατὸν ἕνας καθηγητὴς Πανεπιστημίου, νὰ μὴ καταλαβαίνει τί διαβάζει! Ὅσο κι ἂν ψάξαμε στὴν Ἐπιστολὴ τοῦ κ. Τσελεγγίδη ἢ στὰ τελευταῖα κείμενά του, πουθενὰ δὲν βρήκαμε νὰ γράφει κάτι τέτοιο. Ἀντίθετα βρήκαμε νὰ διατυπώνει τὸ ἀντίθετο. Γράφει καὶ κατοχυρώνει ἁγιογραφικά: «Οἱ κα¬τά τό¬πους (Ὀρ¬θό¬δο¬ξες) Ἐκ¬κλη¬σί¬ες ἀ¬πο¬τε¬λοῦν φα¬νέ¬ρω¬ση ἐν τό¬πῳ καί χρό¬νῳ τῆς ΜΙΑΣ καί μό¬νης Ἐκ¬κλη¬σί¬ας (βλ. ἐν¬δει¬κτι¬κῶς, Α΄ Κορ. 1,2)». Καὶ στὴν ὁμιλία του στὴν ἡμερίδα τῆς Θεσσαλονίκης, μὲ παρόντα τὸν Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομο, γράφει: «ἡ Ἐκκλησία θὰ ὑφίσταται ὡς τὸ ἕνα, τὸ πλῆρες καὶ ἀκέραιο Θεανθρώπινο σῶμα ἕως τῆς συντελείας, σύμφωνα μὲ τὴν ἁγιογραφικὴ μαρτυρία. Καὶ φυσικά, θὰ ὑφίσταται μὲ ὅλες ἀνεξαιρέτως τὶς λειτουργίες της, ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὴν ἔκπτωση μεμονωμένων μελῶν της ἢ καὶ ὁλοκλήρων τοπικῶν Ἐκκλησιῶν ἐξαιτίας σχίσματος ἡ αἱρέσεως… Ἡ οἰκουμενικότητα δεν εἶναι ἁπλῶς γεωγραφικὴ ἔννοια, ἀλλὰ καὶ ποιοτικὴ ἔννοια, ἀκόμη καὶ ἔννοια διαχρονική». Μετὰ ἀπὸ αὐτὲς τὶς παραθέσεις, πῶς τολμάει ὁ Μεσσηνίας καὶ ἀποδίδει σὲ καθηγητὴ Πανεπιστημίου πράγματα ποὺ αὐτὸς δὲν εἶπε καὶ δὲν πιστεύει, καὶ νὰ τοῦ χρεώνει θέσεις ἀντίθετες αὐτῶν ποὺ ἔχει διατυπώσει; Μήπως, τελικά, καταλαβαίνει πολὺ καλὰ ὁ Μεσσηνίας τὶ ἔχει πεῖ ὁ καθηγητὴς τῆς Δογματικῆς, ἀλλὰ σκοπίμως τὸ διαστρέφει, ἐπειδὴ ἡ παρέμβαση Τσελεγγίδη χάλασε τὴν Οἰκουμενιστικὴ σοῦπα τῆς Ραβέννας; Πῶς ὅμως, εἶναι δυνατὸν νὰ διαστρέφει τόσο θρασύτατα τὴν ἀλήθεια ἕνας Ἐπίσκοπος!
Posted by: episkopos on 
Σεπ 7th, 2010 | 
Filed under: ΜΗΝΥΜ. ΠΑΡΑΛ. ΠΡΟΩΘΟΥΜΕ
Είναι ανάγκη να δημοσιευθοῦν κάποιες σκέψεις, εξ αιτίας της επικείμενης εορτής του Χρυσοστόμου Σμύρνης, την οποία πρόσφατα εθέσπισαν οι Επίσκοποι, κατατάσσοντας στο αγιολόγιο και στα συναξάρια της Εκκλησίας τον εν λόγω εθνομάρτυρα. Ο λόγος λοιπόν που ζητώ την δημοσίευσι των σκέψεών μου είναι ότι σύμφωνα με τα λόγια των αγίων μας «αληθείας ουδέν προτιμώτερον» και «μη προδούς τον Χριστόν προδιδούς την αλήθεια» του οσίου Θεοδώρου του Στουδίτου˙ είναι προδοσία της αληθείας, δηλαδή του ιδίου του Χριστού, το να μην ομιλούμε ευκαίρως ακαίρως δι’ αυτήν την μεγάλη απάτη, η οποία πρόσφατα συνέβη στο καθαρώτερο μέρος της Εκκλησίας, το αγιολόγιό της.
Comments (1) 
Ἡ Κοίμησις τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου ἀποτελεῖ ἕνα σκάνδαλο γιὰ κάθε αἱρετικὸ ἢ ὀρθολογικὰ σκεπτόμενο «ὀρθόδοξο», ποὺ θέλει νὰ πιστέψει καὶ νὰ ἐξηγήσει τὰ πάντα μὲ βάση μόνο τὴν …Ἁγία Γραφή! Διότι, ἡ Ἁγ. Γραφὴ καὶ οἱ ἀρχαῖες πηγὲς τῆς Ἐκκλησίας δὲν μᾶς παραδίδουν τίποτα περὶ τῆς Κοιμήσεως καὶ Ἀναστάσεως τῆς Θεοτόκου, γιὰ τὰ ὁποῖα μιλᾶ ἡ Ἱερὰ Παράδοση. Καὶ ὅμως, ἡ ἑορτὴ τῆς Κοιμήσεως, κατέχει σπουδαιότατη θέση στὸν ἑορτολογικὸ κύκλο καὶ τὴν ζωὴ τῆς Ἐκλησίας μας, σὲ μεγάλο βαθμό, ὅπως φαίνεται καὶ ἀπὸ τὸ δευτερεῦον, βέβαια, γεγονός, πὼς κατὰ τὴν Δεσποτικὴ ἑορτὴ τῆς Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος ―ποὺ ἑορτάζεται μέσα στὴν δεκαπενθήμερη νηστεία-προετοιμασία γιὰ τὴν ἑορτὴ τῆς Κοιμήσεως― δὲν γίνεται κατάλυση κρέατος, ἀλλὰ μόνο ἰχθύος!
Η Αντιμετωπισις της Αιρεσεως του Οικουμενισμου 
Η αίρεσις του Οικουμενισμού ξεκίνησε πριν ενενήντα περίπου χρόνια. Σε όλο αυτό το διάστημα παραδόξως αντί να κατασταλή και καταδικαστή, συνεχώς εξαπλούται, σε σημείο που να έχη αλλοιώσει το φρόνημα και αυτών των συνειδητών Ορθοδόξων. Η εξάπλωσις και μη καταδίκη της αιρέσεως των καιρών μας αποτελεί πρωτάκουστο και πρωτοφανές γεγονός εις την διαχρονική ιστορία της Εκκλησίας. Κάποιες προσπάθειες που κατά καιρούς έγιναν δια την απομάκρυνσι από την αίρεσι, οδήγησαν σε άλλες εκκλησιολογικές εκτροπές και πλάνες, εις τρόπον ώστε και οι θέλοντες σήμερα να απομακρυνθούν από αυτή να προβληματίζωνται όχι δια το από που να φύγουν, αλλά δια το που να πάνε.
Τό κίνημα τῶν Μοναχῶν τῆς Ἐκκλησίας μας στήν Σερβία θυμίζει τό κίνημα τῶν «Κολλυβάδων».
ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Γιατί, καλέ μου πατέρα, τόσο μίσος καί ἔχθρα γιά τόν Ἀδελφό σου π. Ἀρτέμιο; Γιατί τόσα ψεύδη καί συκοφαντίες γιά τό παιδί σας, τόν π. Συμεών;
