8 Oκτωβρίου 1944: «ΤΟ ΠΕΙΝΑΣΜΕΝΟ ΠΑΙΔΙ» – Η ΕΣΤΙΑ Περιθαλπει 5.000 άτομα, 7 καζανια βραζουν καθημερινως. Όλοι έχομεν καθηκον να βοηθησωμεν την μοναδικη αυτη Εστια του λαου
Posted by: Επίσκοπος on 
Μαι 3rd, 2023 | 
Filed under: MIA ZΩNTANH ISTORIA Α
Από βιβλίο «ΜΙΑ ΖΩΝΤΑΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ, ο π. Αυγουστίνος Καντιώτης,
στην Κοζάνη» Νο1, μερος 50, σελ. σελ. 133-136
+EΣTIA+
ΣYΣΣITIOY XPIΣTIANIKHΣ MOPΦΩTIKHΣ ΣXOΛHΣ EPΓAZOMENΩN NEΩN KOZANHΣ
Χριστιανικόν φυλλάδιον– Κοζάνη, τη 8 Oκτωβρίου 1944 – αριθμός 17
Διευθυντής του φυλλαδίου Aρχιμ. Aυγουστίνος N. Kαντιώτης ιεροκήρυξ
Περιθάλπει 5.000 άτομα, 7 καζάνια βράζουν καθημερινώς. Όλοι έχομεν καθήκον να βοηθήσωμεν την μοναδικήν αυτήν Εστίαν του λαού.
ΤΟ ΠΕΙΝΑΣΜΕΝΟ ΠΑΙΔΙ
Απ’ ἔξω ἀπό τήν Ἑστίαν ἐστέκετο χλωμό ἕνα παιδάκι. Ἦτο 7 τό πρωΐ. Ὁ οὐρανός ἦτο συννεφιασμένος, ἐφυσοῦσε ψυχρός ἀέρας, ἔπιπτεν ἡ πρώτη φθινοπωρινή βροχή, καί τό παιδάκι σάν σπουργιτάκι ἐζάρωνε κοντά στήν πόρτα. Τό καημένο ἦτο ὀρφανό. Ὁ πατέρας του – πᾶνε τώρα λίγες μῆνες – σκοτώθηκε καί ἔμεινεν ἔρημο, ἀπροστάτευτο, ὡς ἕνα ἀπό τά ἀναρίθμητα θύματα τῆς Ἐθνικῆς μας συμφορᾶς.
Τοῦ εἶπαν, ὅτι ἡ Ἑστία τό πρωΐ δίδει ρόφημα, ψωμί, βούτυρο καί μέλι, καί ἦλθε. Τό εἶδε κάποια νέα τῆς Ἑστίας, τό ἐπλησίασε, τό ἐχάϊδευσε, καί ἐκεῖνο μόλις ἀνεθάρρησε, ἤνοιξε τό στοματάκι του καί εἶπε μίαν λέξιν, πού θά γίνει τρομερόν κατηγορητήριον δια τήν ἄσπλαχνον κοινωνίαν, εἶπε τήν λέξιν: «ΠΕΙΝΩ». Τό πήραμε μέσα εἰς τήν Ἑστίαν, ἐκάθησε εἰς τό τραπεζάκι τῶν μικρῶν καί ἦτο τόσον πεινασμένο, ὥστε, ἐνῶ μιά εὐγενική κοπέλα τῆς πόλεως ἡτοίμαζε τό ρόφημά του, αὐτό ἔβαλε σάλιο εἰς τό δάκτυλό του καί ἐμάζευεν ἕνα πρός ἕνα τά ψίχουλα, πού ἦσαν ἐπάνω στό τραπέζι. Γονεῖς, πού ἔχετε ὅλα τά μέσα καί τά παιδιά σας δέν στεροῦνται τίποτε καί ροδοκόκκινα γυρίζουν προκλητικά μέσα εἰς τήν πόλιν, ρίψατε, παρακαλῶ, ἕνα βλέμμα εἰς τά ὀρφανά, τά ἄρρωστα, τά πεινασμένα παιδιά. Δέν εἶναι ὀλίγα. 95 τέτοια παιδάκια ἔχει μαζέψει μέχρι τώρα ἡ Ἑστία. Δι’ αὐτά τώρα ἐπί μῆνα ὅ,τι ἠμπόρεσεν ἔκαμεν ἡ Ἑστία. Ρόφημα, κρέας, βούτυρον, μέλι, αὐγά, σταφύλια προσέφερε εἰς τά παιδιά αὐτά. Δόξα νά’ χεῖ ὁ Θεός! Ἦσαν χλωμά καί τώρα ἀρχίζουν νά φυτρώνουν παπαροῦνες εἰς τά μάγουλά των.
Δια τά παιδάκια αὐτά, πού ὁ ἀριθμός των πρέπει νά αὐξηθεῖ, ζητοῦμεν τήν συνδρομήν ὅλης τῆς κοινωνίας.
Be the first! 
Δεν βλέπετε; Δέν ἀκοῦτε; Δέν αἰσθάνεσθε; Δέν λαμβάνετε μιάν ἀπόφαση; Ἡ δυστυχία αὐξάνει. Νέοι πρόσφυγες καταφθάνουν καθημερινῶς εἰς ἐλεεινήν κατάστασιν, ὡς ράκη μιᾶς ἄνευ προηγουμένου ἐθνικῆς συμφορᾶς. Ἡ Ἑστία μας, μολονότι εἶναι ἡ πτωχοτέρα Ἑστία τῆς Μακεδονίας, δέν ἠδύνατο νά μείνει ἀδιάφορος ἐμπρός εἰς τό νέον κῦμα τῆς δυστυχίας πού κατακλύζει ἀπό ἡμερῶν τήν ἱστορικήν πόλιν τῆς Κοζάνης. Μέ τήν βοήθειαν τοῦ Ἐσταυρωμένου, κάτω ἀπό τόν Σταυρόν τοῦ ὁποίου εὑρίσκουν τήν μοναδικήν των παρηγορίαν ὅλαι αἱ θλιμμέναι ψυχαί, καί μέ τήν βεβαίαν ἐλπίδα, ὅτι οἱ εὐγενεῖς κάτοικοι τῆς Κοζάνης θά συντρέξουν ὁπωσδήποτε τό ἔργον τῆς περιθάλψεως 3.000 πτωχῶν, ἡ Ἑστία μας ἀπεφάσισε νά ἐπεκτείνει τήν φιλανθρωπικήν της δρᾶσιν, νά ἐξαπλώσει περισσότερον τό δίκτυον τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ, δια νά περισυλλέξει καί ἄλλους ναυαγούς τῆς ζωῆς. Καί προστέθηκαν νέα περίπτερα. Ἤδη ἐν τῇ Ἑστίᾳ λειτουργοῦν καθημερινῶς 5 συσσίτια καί διανέμονται ἄνω τῶν 3.000 μερίδων. Τά συσσίτια τοῦτα εἶναι τά ἑξῆς:
Α
Ενθυμεῖσθε; Εἰς τάς 26 Ἰανουαρίου μηδέν. Λαϊκόν συσσίτιον δέν ὑπῆρχεν εἰς τήν πόλιν μας. Εἰς τάς 27 Ἰανουαρίου ἀπό τοῦ Ἄμβωνος τοῦ Ἁγίου Κωνσταντίνου ἐρρίφθη τό σύνθημα: «Ἀπό αὔριον ἀρχίζει ἡ μάχη δια τήν σωτηρίαν τῶν ἀδελφῶν μας». Τήν ἑπομένην, εἰς τάς 28 Ἰανουαρίου, ὁ εὐγενής λαός τῆς Κοζάνης συνεκινήθη καί μετέβαλε ἕνα γκαράζ εἰς προσκύνημα φιλανθρωπίας. Ἡ ἀποθήκη τοῦ λαοῦ ἦτο ἕτοιμος. Καί τό συσσίτιο ἤρχισε στίς 7 Φεβρουαρίου, 50 πιάτα. Σέ ὀλίγες ἡμέρες 300, 500, 1500 μέχρι σήμερον. Καί ἀπό 18 τρέχοντος μηνός τά πιάτα γίνονται 1500.
Το συσσίτιόν μας νικᾶ! Καί πῶς νά μή νικήσει; Σύμβολον οἱ νέοι ἔστησαν τόν τίμιον Σταυρόν, καί γύρω ἀπό τόν Σταυρόν ἔγραψαν: «Ἐν τούτῳ νίκα». Πολλά σατανικά ἐμπόδια πού ἔφρασσον τόν δρόμον τοῦ ὑπερπηδήθησαν. Ὁ Θεός εὐλογεῖ τό ἔργον. Ἡ κοινωνία τῆς Κοζάνης τό περιβάλλει μέ ἰδιαιτέραν ἀγάπην. Τό θεωρεῖ παιδί της καί δέν θά τό ἀφήσει νά ἀποθάνει. Πόσες συγκινητικές ἐκδηλώσεις ἀγάπης δέν ἐσημειώθησαν! Γι’ αὐτές θά ἐχρειαζόμεθα σελίδες πολλές, βιβλίον ὁλόκληρον. Ὅσοι κάθε Κυριακήν 2 π. μ.. ἐπισκέπτονται τήν Ἑστίαν μᾶς δια νά παρακολουθήσουν τήν θρησκευτικήν τελετήν, πού διοργανώνει ἡ Διεύθυνσις τῆς παιδικῆς χορωδίας, ἀκούουν κάθε φορά νέας δωρεᾶς, νέα ὀνόματα, πού τούς κάνουν νά δακρύσουν, διότι βλέπουν ὅτι ἡ ἀγάπη δέν ἔχει στερεύσει εἰς τήν ἱστορικήν αὐτήν πόλιν.
